มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 32 : บทที่ ๗ : เพราะคุณคือผู้หญิง (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    7 ส.ค. 63


บทที่ ๗

เพราะคุณคือผู้หญิง

มุกอันดาก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า นี่มันเกิดเรื่องซวยซ้ำซ้อนอะไรกับเธออีก เธออุตส่าห์ให้ข้อมูลกับเขาไปหมดแล้ว  แต่พชพัชรกลับรังควานเธอไม่เลิก ซ้ำยังใช้อำนาจมืดกับตำรวจทำให้เธอเข้าโปรแกรมคุ้มครองพยานปาหี่อะไรนี่อีก

แย่ที่สุด เธอหมดที่พึ่งแล้วจริงๆ หรือนี่!

ครั้นพอรถยนต์แล่นมาจอดสนิทที่ใต้สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เธอจึงโอกาสถามเขาสักทีว่าจับเธอมาอีกทำไม แต่เขาก็ไม่ได้ให้คำตอบอะไรมากไปกว่า เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเธอผิดข้อตกลงที่เคยรับปากไว้

 “ผมบอกให้คุณพูดทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับสิ่งที่จัสมินบอกกับคุณ ทำไมคุณถึงพูดมันออกมาไม่หมด”

“อะไรของคุณอีก ฉันก็บอกไปแล้วนี่ว่าสิ่งที่ฉันรู้จากจัสมินมีแต่รหัสโค้ดเรด 9-3 เท่านั้น”

“โกหก”

“ฉันไม่ได้โกหกค่ะ ฉันจะเก็บข้อมูลพวกนี้ไว้ทำไมกัน ในเมื่อฉันไม่ใช่มาเฟียแบบคุณ ข้อมูลพวกนี้มันไม่ได้มีประโยชน์กับคนธรรมดาอย่างฉันเลย”

“ก็ใช่ แต่ผมจะประมาทคุณได้ยังไง ในเมื่อคุณเป็นผู้หญิง”

คำกล่าวของเขาทำให้มุกอันดาถึงกับงงเต้ก แต่ก่อนจะอ้าปากถาม เขาก็ช่วยแถลงไขก่อน

“ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ประเมินด้วยเหตุผลไม่ค่อยได้ และมักทำอะไรเหนือความคาดหมายอยู่บ่อยครั้ง เพราะฉะนั้นคุณอาจจะแอบเก็บข้อมูลอีกส่วนไว้ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่างก็ได้ ใครจะรู้”

ดูเถิด...คนอะไรตั้งแง่กับผู้หญิงเสียขนาดนี้ คงจะจริงอย่างอย่างที่แฝดน้องของเขาบอกไว้นั่นละ พชพัชรเก่งแต่เรื่องทำภารกิจ แต่ไม่ถนัดเรื่องผู้หญิง นอกจากตีหน้าโหดขรึมเป็นหุ่นยนต์และพูดจาไม่เข้าหูไปวันๆ แล้ว เขายังมีส่วนไหนที่เรียกว่าสุภาพบุรุษแห่งแก๊งฟอลโค่ได้อีก เธอยังนึกไม่ออกเลย

“ผู้หญิงไม่ได้ชอบทำอะไรเหนือความคาดหมายหรอกค่ะ ถ้าเพียงแต่ผู้ชายสังเกตและใส่ใจมากพอ”

“ผมไม่ได้มาลงเรียนวิชาสตรีศึกษา คงไม่จำเป็นต้องทำความเข้าใจ แค่เข้าประเด็นที่ผมต้องการมาก็พอ เวลาทุกนาทีของผมมีค่า อย่าทำให้เสียเวลา มันน่ารำคาญ”

น้ำเสียงเข้มงวดของเขาที่สวนกลับมาทำให้หญิงสาวถอนหายใจ อดค่อนขอดไม่ได้

“เอะอะก็ด่าเอะอะก็ว่า ก็เพราะอย่างนี้น่ะสิ น้องชายฝาแฝดของคุณถึงได้บอกว่าคุณเข้ากับผู้หญิงไม่ค่อยได้ ตอนนี้ฉันเริ่มจะเห็นด้วยแล้วละ”

พอได้ยินเรื่องน้องชายฝาแฝด พชพัชรก็หรี่ตาลง นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่เขาต้องกลับไปสะสางที่บ้าน

“ผมได้ยินมาว่าคุณพบน้องชายผมแล้ว เขาเป็นคนที่ช่วยคุณปลดกุญแจมือและพาคุณมาส่งข้างนอก เป็นความจริงใช่ไหม”

“ถามแบบนี้คุณจะไปเอาเรื่องเขาหรือยังไงคะ ทั้งๆ ที่เขาทำในสิ่งที่ถูกต้องแท้ๆ แปลกนะ หน้าตาก็เหมือนกันยังกับแกะ แต่ทำไมนิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ไม่ทราบ ถ้าจะเรียกใครสักคนว่าสุภาพบุรุษแห่งแก๊งฟอลโค่ละก็ ฉันคิดว่าคุณพล น้องชายของคุณเหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่า เพราะอย่างน้อยเขาก็รู้จักวิธีปฏิบัติตัวต่อผู้หญิงแบบสุภาพบุรุษผู้แสนดี...ไม่ป่าเถื่อนเอาแต่ใช้กำลังเหมือนคนแถวนี้”

แต่ดูเหมือนคนป่าเถื่อนจะไม่สะทกสะท้าน มิหนำซ้ำยังตอกกลับใส่เธออีก

“คุณยังไม่รู้จักเขาดี เพราะถ้าคุณรู้จักเขามาทั้งชีวิตเหมือนที่ผมรู้จัก หมอนั่นจะเป็นคนสุดท้ายในโลกที่คุณจะให้คำนิยามว่าสุภาพบุรุษผู้แสนดี”

“ยังไงหรือคะ”

“แล้วคุณจะเข้าใจเอง เอาเป็นว่าเราหยุดเรื่องคนอื่นไว้แค่นี้ แล้วมาต่อเรื่องของเราได้แล้ว” เขาตวัดขวาไขว่ห้างด้วยท่าทีมีอำนาจ มองเธอด้วยสายตาอันตรายแบบที่จู่ๆ ขนบนท้ายทอยของเธอก็ลุกซู่อย่างไม่มีสาเหตุ ต่อให้พยายามทำเป็นใจดีสู้เสืออย่างไรก็เถอะ 

“ผมอยากให้คุณพูดความจริงทั้งหมด นอกจากเรื่องรหัสโค้ดเรดแล้ว จัสมินพูดหรือทำข้อตกลงอะไรไว้กับคุณอีกบ้าง อย่าโกหกเด็ดขาด เพราะนั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิตที่คุณจะได้ทำ”

“ไม่มีแล้วค่ะ”

“แน่ใจ?

“แน่ใจค่ะ ฉันรู้มาแค่นี้จริงๆ ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันโกหกล่ะ”

“ทำไมน่ะหรือ ถ้าคุณไม่ได้โกหก แล้วบทกลอนนี้หมายความว่ายังไง” เขาทวนถามเสียงกรุ่น หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งมีรอยม้วนและรอยพับออกมาจากกระเป๋าเสื้อส่งให้เธออ่าน ราวกับจะจับผิดให้ได้คาหนังคาเขา แต่ก็คงคว้าน้ำเหลวแล้ว เพราะเธอเองก็เพิ่งจะเคยเห็นบทกลอนที่ว่าเป็นครั้งแรกเช่นกัน มันถูกเขียนด้วยน้ำหมึกสีเขียวแบบกลับด้าน จนเธอต้องอาศัยกระจกเงาในรถช่วยในการอ่านมัน

“เจ้าสมุทรโกรธาแสนยาฤทธิ์    ฝังร่างมิดใต้ผืนบทศรี ล่องลอยแอบเหนือห้วงชลธี สมฤดีที่ตามหามุกอันดา” เธออ่านออกเสียงบทกลอนดังกล่าว แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงกับวรรคสุดท้าย “สมฤดีที่ตามหามุกอันดา

เดี๋ยวสิ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน เหตุใดถึงมีชื่อของเธออยู่ในบทกลอนด้วยล่ะ!

นวตา

ตายแล้ววววว หนูมุกก็เพิ่งรู้ว่ามีชื่อตัวเองในกลอน แล้วมันคืออะไรกันแน่เนี่ย เพราะแม้แต่เจ้าตัวก็ไม่รู้ซะด้วย ว่าแต่พี่พชมีอคติกับผู้หญิงจ๊างงงง น่าคิดดด





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #185 pairingeo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 11:19
    สฃวารน้องมุกจริงๆ ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
    #185
    1
    • #185-1 น ว ต า(จากตอนที่ 32)
      8 สิงหาคม 2563 / 12:08
      ไม่รู้เรื่องด้วย ทำไมมีชื่อในกลอนก็ไม่รู้เนอะ แปลกมากเลยยย
      #185-1
  2. #184 EmeraldRuby (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 09:30
    จะเกี่ยวกับชลธิศด้วยมั้ยนะ ชื่อมีความหมายว่าทะเลด้วย•~• น่าฉงฉัยๆ

    ปล.ขุ่นพี่พชจะโหดไปไหนค้าาาา!
    #184
    1
    • #184-1 น ว ต า(จากตอนที่ 32)
      8 สิงหาคม 2563 / 12:07
      ช่างสังเกตต อ่านเรื่องนี้ต้องช่างสังเกตจริงๆ นะ อิอิ ส่วนพี่พชโหดเสมอต้นเสมอปลาย
      #184-1
  3. #183 Namphuengwhan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 22:33
    น้อนไม่ทราบว่ามันเกิดอะไรขึ้น นี่มันเรื่องอะไร โธ่ววววว นี่มันคือพรหมลิขิตยังไงละ เอ๊ะ!!!หรือจะเป็นพรหมลิขวิดมากกว่า🤣🤣🤣🤣 บทเขาจิกกัดกันไปมาแบบนี้ก็น่ารักดีนะคะ🥰🥰🥰 หนีบน้อนกลับคฤหาสน์ไปด้วยค่ะ ยังไว้ใจไม่ได้ต้องเอากลับไปเก็บไว้ใกล้ๆๆๆๆตัวนะคะ🤣🤣🤣🤣🤣
    #183
    1
    • #183-1 น ว ต า(จากตอนที่ 32)
      8 สิงหาคม 2563 / 01:09
      พรหมลิขวิด ใช้ลบข้อความด้ายยย 555ตอนนี้จิกกัด ต่อไปอาจจะตีกันคฤหาสน์พังก็เป็นด้ายยย แน่ใจเหรอว่าจะพาน้องไปด้วยย
      #183-1
  4. #182 น ว ต า (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 22:00

    ส่งพี่พชคนเผด็จการค่า ขอโทษทีน้ามาดึกหน่อย พอดีติดธุระค่ะ

    #182
    0
  5. #181 YuyJomjun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 09:21
    ต้องเป็นผู้ชายหรอพี่ถึงจะระทวย😅😅😅
    #181
    1
    • #181-1 น ว ต า(จากตอนที่ 32)
      7 สิงหาคม 2563 / 11:22
      นั่นแหละ น่าคิดดดดด 555555
      #181-1