มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 22 : บทที่ ๔ : คนใจดำ (๕)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    28 ก.ค. 63



บทที่ ๔

คนใจดำ

ให้ตายสิ...เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วใช่ไหม

หญิงสาวถอนหายใจ เลือกเป็นฝ่ายบอกข้อมูลก่อน แต่ยังมิวายมีข้อแม้

“สัญญานะคะว่าถ้าฉันบอกคุณทุกอย่างแล้ว คุณจะปล่อยฉันไป”

ชายหนุ่มมองเธอด้วยสายตาอันตราย ราวกับกำลังคิดว่าเธอช่างหาญกล้ามีข้อแม้กับเขา ถึงอย่างนั้นเขาก็พยักหน้าตกลง

“ผมรักษาสัจจะเสมอ คุณไม่ต้องกังวล”

พอได้รับการยืนยัน มุกอันดาจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง เริ่มตั้งแต่เธอถูกคนพวกนั้นลักพาตัวมา เธอพยายามหนีจากที่คุมขังจนมาเจอกับหญิงปริศนาที่ชื่อจัสมินซึ่งแนะนำให้เธอไปหาสุภาพบุรุษที่ใช้โค้ดเนมว่า บลัดดี้บูลเล็ต

“เธอบอกกับฉันว่าถ้าอยากหนีให้ไปตามหาบลัดดี้บูลเล็ต จากนั้นเธอก็พูดอะไรแปลกๆ ออกมา เป็นประโยคที่คล้ายๆ รหัส”

“รหัสหรือ”

“ค่ะ เธอพูดว่าโค้ดเรด คุณเข้าใจความหมายไหม”

เมื่อได้ยินคำว่า โค้ดเรดนัยน์ตาของชายหนุ่มกระตุกวูบ คิดอยู่แล้วเชียวว่าครั้งนี้แผนการไม่เป็นไปตามที่วางไว้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเลวร้ายถึงขั้นจะต้องใช้โค้ดฉุกเฉินสุดท้ายนี้ได้ แปลความได้ว่าจัสมินคงเข้าตาจนแล้วจริงๆ ตอนนี้ความหวังที่เธอจะรอดชีวิตแทบจะเป็นศูนย์

“เข้าใจ แต่ต่อจากคำว่าโค้ดเรดมันมีรหัสตัวเลขต่อจากนั้น ทำไมคุณถึงไม่บอกผมมาให้หมด ต้องการอะไร”

ผู้ชายคนนี้หลักแหลมกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก หากจะถามว่าเธอต้องการ ก็คงเป็นเรื่องที่เธอยังไม่รู้เลยว่าเขาคือบลัดดี้บูลเล็ตตัวจริงหรือไม่ แล้วอย่างนี้เธอจะไว้ใจเขาได้มากน้อยแค่ไหน

“ผู้หญิงที่ชื่อจัสมินย้ำนักหนากับฉันว่า อย่าให้คนอื่นนอกจากบลัดดี้บูลเล็ตได้ตัวฉันไปเด็ดขาด ถ้าเธอพูดขนาดนี้แสดงว่าข้อมูลที่ฉันได้รับมามันสำคัญมากใช่ไหมคะ ฉะนั้นมันคงจะไม่ดีแน่ถ้าฉันมอบข้อมูลนี้ให้คนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าโดยไม่ตรวจสอบก่อน ใครจะรู้ล่ะว่าจะเกิดผลเสียอะไรตามมาบ้าง”

“แล้วยังไง คุณจะบอกว่าผมไม่ใช่บลัดดี้บูลเล็ตตัวจริงงั้นหรือ”

“ฉันไม่ได้บอกว่าคุณไม่ใช่ แต่ฉันแค่ยังไม่แน่ใจ ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะว่าคุณคือตัวจริงหรือเปล่า ในเมื่อคุณไม่ใช่คนเดียวที่สวมทักซิโด้สีดำและหน้ากากสีแดงเสียหน่อย ยังมีผู้ชายอีกคนที่สวมชุดแบบเดียวกับคุณเปี๊ยบเลย”

พชพัชรหลับตาลง ผ่อนลมหายใจอย่างนึกเอือมระอา นี่เขาต้องเสียเวลากับเรื่องนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน

“อย่าไปสนใจเจ้าหมอนั่น ผมคือบลัดดี้บูลเล็ต ทุกคนเรียกผมแบบนั้น”

แต่ต่อให้ย้ำแล้ว แต่หญิงสาวก็ยังสงสัยไม่เลิกอยู่ดี

“แค่ลมปากใครๆ ก็พูดได้ ไหนล่ะข้อพิสูจน์ว่าคุณคือบลัดดี้บูลเล็ตตัวจริง”

มุกอันดานึกอยากจะถอนคำพูดตัวเองเสียเดี๋ยวนี้ แต่ก็ไม่ทันกาลแล้ว เพราะทันทีที่ถูกถามหาข้อพิสูจน์ ชายหนุ่มก็ยกปืนพกซึ่งเหน็บอยู่ที่ขอบกางเกงด้านหลังจ้องเล็งมายังเธอแบบไม่ลังเล

“แบบนี้ถือเป็นข้อพิสูจน์ได้ไหม”

มุกอันดาเบิกตาโพลงอย่างตกใจสุดขีด มันเกิดขึ้นเร็วมากจนตั้งตัวไม่ติดไม่ทันส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นกระสุนจากปลายกระบอกปืนเก็บเสียงก็พุ่งตรงมาหารัวเร็วหลายนัด มันเฉียดผ่านร่างของเธอไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด ก่อนเจาะเข้าที่หัวเตียงบุกำมะหยี่อย่างดีทางด้านหลังของเธอแบบจังๆ จนไส้ด้านในทะลักยุ่ยออกมาเป็นรูปเป็นร่างตามแนวสรีระของหญิงสาวอย่างถอดแบบมาเป๊ะ

“นี่คุณ...!” หญิงสาวเหลียวมองรอยกระสุนทางด้านหลังแล้วปากคอสั่น รู้สึกคล้ายจะเป็นลมเสียให้ได้ “คุณทำอะไร จะฆ่ากันหรือไง!

“คุณอยากได้ข้อพิสูจน์ไม่ใช่หรือ ผมก็ทำให้ดูแล้ว” เขากล่าวหน้าตาย ก่อนจะเหน็บปืนเก็บเข้าที่อย่างคล่องแคล่วราวกับอาวุธร้ายชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเขามานานแล้ว “อีกอย่างอย่าเข้าใจผิดว่าผมคิดจะฆ่าคุณ เพราะถ้าผมคิดจะทำจริง คุณตายตั้งแต่นัดแรกแบบไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ ตั้งแต่ลงมือมาผมยังไม่เคยพลาดเป้า และนั่นละเหตุผลที่คนในวงการเรียกผมว่าบลัดดี้บูลเล็ต ผมสามารถดับลมหายใจเป้าหมายได้ด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว”

มุกอันดาอ้าปากค้าง แทบพูดอะไรไม่ออก นี่เธอกำลังพัวพันกับอะไรอยู่กันแน่ หรือเขาก็เป็นเหมือนกับคนพวกนั้นด้วย เป็นส่วนหนึ่งของแก๊งอะไรสักอย่าง เร้นกายอยู่ในโลกมืดอีกใบซึ่งทุกคนเรียกขานกันว่า มาเฟียคงใช่แน่ ดูจากวิธีซึ่งเขาใช้รับมือตอนถูกไล่กราดยิงนั่นสิ ยังไม่นับรวมเรื่องโหดร้ายต่างๆ นานา ที่เขาสามารถพูดและทำมันได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอีกด้วย ทุกสิ่งชี้ชัดว่าเขาต้องเป็นพวกมาเฟียอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ถึงจะรู้แล้วเธอจะทำอะไรเขาได้ล่ะ ยิ่งรู้ก็ยิ่งรู้สึกผวาจนปรารถนาที่จะไปให้พ้นๆ โดยเร็วที่สุดเสียมากกว่า

“โอเค ฉันยอมเชื่อแล้วว่าคุณคือบลัดดี้บูลเล็ตตัวจริง” หญิงสาวกล่าวอย่างยอมแพ้ หากเธอไม่ยอมเชื่ออีก มีหวังคราวนี้เธอคงได้โดนยิงพรุนไปทั้งร่างแน่ “ฉันจะบอกทุกอย่างที่จัสมินบอกกับฉัน พอใจหรือยังคะ”

“พอใจหรือไม่ ผมต้องฟังข้อมูลที่คุณจะให้ก่อน”

มุกอันดาถอนหายใจ ก่อนจะสบตาเขานิ่งจริงจัง

“9-3 ค่ะ”

“9-3?

“ใช่ค่ะ มันคือเลขรหัสตัวสุดท้ายที่จัสมินบอกกับฉัน ฉันจำได้แม่นยำเลยละ เธอพูดว่าโค้ดเรด 9-3”

พอได้ฟังอย่างนั้น พชพัชรก็นิ่งไป คงกำลังจะกำลังครุ่นคิดเรื่องรหัสอยู่ และเพียงไม่กี่วินาทีเขาก็พยักหน้า

“เข้าใจแล้ว เธอพูดกับคุณแค่นี้ใช่ไหม”

“แค่นี้ค่ะ” ก็ว่าจะไม่สอดรู้แล้ว แต่รหัสที่ว่าก็ทำให้เธอนึกสงสัยอยู่ดีจนพลั้งปากถามออกไป “มันแปลว่าอะไรหรือ แล้วรหัสนี้มันเกี่ยวข้องยังไงกับคนร้ายที่ลักพาตัวฉันมาขายหรือเปล่า พวกมันเป็นใคร ต้องการอะไร”

“คนที่จับตัวคุณมาคือแก๊งเอเด็น เป็นแก๊งค้ามนุษย์ที่ขายมนุษย์ไปเป็นทาสหรือเป็นอะไหล่อวัยวะให้กับพวกเศรษฐี ส่วนเรื่องรหัสมันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้ ตอนนี้หมดหน้าที่ของคุณแล้ว คุณไปจากที่นี่ได้ ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ” มาเฟียหนุ่มตัดบท ก่อนจะล้วงปืนขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ใช้มันยิงโซ่ล่ามโครงหัวเตียงจนมันขาดกระเด็น ช่วยปลดปล่อยผู้ถูกพันธนาการให้เป็นอิสระ แต่จะเรียกว่าอิสระก็คงเรียกได้ไม่เต็มปาก เพราะแม้จะหลุดจากหัวเตียงแล้ว แต่ข้อมือทั้งสองข้างของเธอก็ยังถูกไพล่ติดกันไว้ด้วยกุญแจมืออยู่ดี เธอต้องการกุญแจที่จะไขมัน พอคิดได้อย่างนั้นก่อนที่ชายหนุ่มจะก้าวออกจากห้อง หญิงสาวจึงปีนลงจากเตียงอย่างทุลักทุเลและวิ่งไปขวางเขาไว้

“มือฉันยังติดกุญแจมืออยู่เลย ถ้าไม่ช่วยยิงให้มันขาด ก็ขอกุญแจดอกนั้นให้ฉันเถอะ” พูดแล้วก็ยื่นมือมาตรงหน้าอย่างรอคอย

“กุญแจดอกนี้น่ะหรือ” พชพัชรชูกุญแจดอกเล็กขึ้นมา ในขณะที่สาวเจ้าพยักหน้าเร็วๆ

“ใช่ค่ะ ขอกุญแจให้ฉันตามที่รับปากด้วย เพราะฉันบอกทุกอย่างกับคุณไปหมดแล้ว”

แต่แทนที่เขาจะคืนกุญแจให้เธอตามที่รับปาก เขากลับทำให้เธอตะลึงงันด้วยการเดินดุ่มๆ ไปเปิดหน้าต่างและขว้างกุญแจดอกนั้นออกไปข้างนอกหน้าตาเฉย!

มุกอันดาหวีดร้องลั่น ตะกุยตะกายไปเกาะขอบหน้าต่าง เพราะความหวังในการปลดพันธนาการเพิ่งจะหายวับไปต่อหน้าต่อตา ครั้นพอเธอหันขวับว่าเขาทำเช่นนี้ทำไม เขาก็ตอบกลับมาหน้านิ่งว่า กำลังรักษาสัจจะที่เคยให้ไว้อยู่

“ก่อนหน้านี้ผมบอกกับคุณไว้ว่ายังไง ผมให้เวลาคุณสองนาทีในการตอบคำถามของผม น่าเสียดายที่ตอนนี้มันเลยสองนาทีมานานโขแล้ว ฉะนั้นกุญแจดอกนั้นจึงไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป”

“เดี๋ยวสิ คุณทำอย่างนี้ไม่ได้นะ!

“ตอนนี้ผมได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว ดังนั้นเชิญคุณออกไปจากที่นี่ได้...ถ้ามีปัญญามากพอ” พชพัชรกล่าวทิ้งท้ายเป็นเชิงไล่และปรามาสคนหมดประโยชน์กลายๆ ก่อนจะก้าวฉับออกไปจากห้องโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธอเป็นครั้งที่สอง ทิ้งให้สาวเจ้ายืนเหวอพร้อมกับตรวนที่ข้อมืออยู่อย่างนั้น ความรู้สึกกรุ่นๆ ตีรวนขึ้นมาในอก

บ้าที่สุด! คนอะไร้ หน้าตายังกับเทพบุตร แต่ใจนี่อสูรชัดๆ ภาวนาให้นี่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เจอคนใจดำอย่างเขาก็แล้วกัน!

นวตา

นั่นไง หนูมุกตัดสินใจบอกไปแล้ววว และก็เหมือนจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดนะ สงสารรร น้องเกือบตายคาเตียงแล้วจ้าาา อิพี่พชใจร้ายใจดำมากกกก




ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #269 PiyanitOnop (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:52
    ใจร้ายมาก. น้องมุกอย่าไปรักคนแบบนี้นะ
    #269
    1
    • #269-1 น ว ต า(จากตอนที่ 22)
      24 สิงหาคม 2563 / 01:35
      ใจร้ายใจดำพอๆ กับบอสภีมมั้ยคะ 555
      #269-1
  2. #129 TimzeeTim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 23:42
    ไม่ยอมมม จัดการพี่พชเดี๋ยวเนะ!!!!!!
    #129
    1
    • #129-1 น ว ต า(จากตอนที่ 22)
      29 กรกฎาคม 2563 / 02:40
      งานนี้ฟัดกันมันส์แน่นอน หนูมุกก็ใช่ย่อยซะที่ไหน คอยดูวววว
      #129-1
  3. #128 pairingeo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:42
    หนรไปเลยน้องมุก อย่าอยู่ให้เค้ารังแก
    #128
    1
    • #128-1 น ว ต า(จากตอนที่ 22)
      29 กรกฎาคม 2563 / 02:38
      งานนี้น้องมุกไม่ยอมง่ายๆ แน่นอนน
      #128-1
  4. #127 Mai & Nut (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:56
    พี่พชทำกับน้องมุกขนาดนี้ได้ไง ยังไงก็ต้องเอาคืนนะน้องมุกเอาให้หนักๆๆ
    #127
    1
    • #127-1 น ว ต า(จากตอนที่ 22)
      29 กรกฎาคม 2563 / 02:37
      ถ้าไม่หนีไปให้ไกลก็ต้องจัดหนักแก้แค้นคืนซะแล้ววว
      #127-1
  5. #126 น ว ต า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 19:46

    ส่งพี่พชตอนใหม่ค่า

    #126
    0
  6. #125 YuyJomjun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 09:14

    พี่พชมีพิรุธหรอน้องมุก
    #125
    1
    • #125-1 น ว ต า(จากตอนที่ 22)
      28 กรกฎาคม 2563 / 13:46
      สงสัยมุกต้องจับไต๋อะไรได้แน่เลยยย
      #125-1