มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 2 : บทนำ ๒/๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63




บทนำ (ต่อ)

นี่ละฝีมืออันเหนือชั้นของบลัดดี้บูลเล็ต...มือสังหารมือหนึ่งของแก๊งฟอลโค่!

“จบได้เป๊ะตามแผนที่วางไว้เช่นเคยนะครับ” แดนไทย ลูกน้องของพชพัชรอมยิ้ม หยัดกายลุกขึ้นก้าวข้ามศพของศัตรูอย่างไม่รู้สึกรู้สา ก่อนจะชูข้อมือซึ่งถูกล็อคด้วยกุญแจมือขึ้นเหนือศีรษะโบกไปมาอย่างร่าเริง “คุณพช รบกวนช่วยผมถอดไอ้นี่ให้หน่อยครับ”

“ทำตัวเป็นภาระ”

แม้จะตำหนิผ่านเครื่องมือสื่อสารแบบอินเอียร์ แต่นายน้อยแห่งแก๊งฟอลโค่ก็ยอมลั่นไกอีกครั้งเพื่อปลดพันธนาการให้ลูกน้องจนเป็นอิสระแบบไม่ยากเย็น พอเป็นอิสระ ฝ่ายนั้นก็แซวเขาทันที

“ขอบคุณครับ เล่นกับนาตาชาสนุกไหมครับ”

“แล้วฉันควรสนุกไหม แกก็รู้ว่าฉันไม่ถูกโฉลกกับผู้หญิง ถ้าไม่จำเป็นก็คงไม่มา”

“โธ่ ที่จริงยกหน้าที่นี้ให้ผมแทนก็ได้นะครับ ผมล่ะชอบเล่นกับของสวยๆ งามๆ อย่างนี้อยู่แล้ว”

“แล้วแกจัดการศัตรูจากระยะนี้แบบที่ฉันทำได้หรือเปล่า ถ้าทำได้ ฉันจะยอมเล่นบทถูกซ้อมแทนแก”

แดนไทยยิ้มแห้ง รู้ดีแก่ใจว่าตนเองไม่มีความสามารถพอถึงขั้นนั้นอยู่แล้ว

“ทำไม่ได้ครับ ไม่อาจเอื้อมเทียบชั้นบลัดดี้บูลเล็ตจริงๆ” พอแซวหอมปากหอมคอแล้ว จึงเข้าประเด็นสำคัญ “ว่าแต่ท่านได้ข้อมูลอะไรจากนาตาชาบ้างครับ”

“อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ารอยสักบนตัวเธอไม่ใช่สัญลักษณ์ของแก๊งเอเด็น”

“อ้าว ไม่ใช่อีกแล้วหรือครับ ถ้าอย่างนั้นแก๊งที่เราเพิ่งล้างบางไปก็เป็นแค่แก๊งเครือข่ายของแก๊งเอเด็นอีกทีน่ะสิ”

“ถูกต้อง มันเป็นแค่หนึ่งในหุ่นชักใยเท่านั้น แก๊งเอเด็นซ่อนตัวเก่งกว่าที่คิด ถ้าจะกระชากหน้ากากมันให้ได้ ฉันยังต้องไปอีกไกล ก่อนอื่นคงต้องกลับไปสนใจกับแผนสอง”

 “แผนสอง...ท่านหมายถึงจัสมินน่ะหรือครับ”

“ใช่ จัสมิน เธอแทรกซึมพวกมันมาสักพักแล้ว ป่านนี้น่าจะได้ข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์บ้าง” มัจจุราชหนุ่มผู้สง่างามสรุปภารกิจ ถอนสายตาคมกริบสีอำพันจากกล้องสโคปติดไรเฟิล ก่อนลดปืนในมือลง

“ส่งคนเข้ามาเก็บกวาดพื้นที่ แล้วลงไปเจอกันที่รถ ฉันต้องเข้าไปคฤหาสน์รณเดโชสักหน่อย คุณพ่อส่งข้อความมาบอกเมื่อครู่ว่าค่ำนี้ท่านมีเรื่องจะประกาศให้ทุกคนทราบ”

“หืม นายท่านมีเรื่องจะประกาศหรือครับ เรื่องอะไรกันนะ หรือว่านายท่านจะหาคู่หมั้นให้คุณพชครับ” แดนไทยแกล้งเย้า เพราะนายหญิงก็รบเร้าตลอดว่าอยากให้มีหญิงสาวสักคนมาช่วยขัดเกลาความกร้าวแข็งของบุตรชายคนโตให้ลดลงบ้าง แต่เจ้านายของเขาก็ปฏิเสธมาตลอด ครั้งนี้ก็เช่นกันนอกจากจะไม่ขำกับคำเย้าแหย่แล้ว นายน้อยยังส่งเสียงเหี้ยมเกรียมตอบกลับมาอีกด้วย

“อย่าเพ้อเจ้อ ไอ้แดน การแต่งงานไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้ฉันมีชีวิตรอดในวงการนี้ เมื่อไม่ใช่ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องหาผู้หญิงคนไหนมาสร้างภาระเพิ่ม”

“ครับ ขออภัยครับ” ลูกน้องหนุ่มรีบกล่าวคำขอโทษ ก่อนจะที่เจ้านายจะอารมณ์เสียและพาลยิงกระสุนพุ่งข้ามตึกมาเจาะปากเขาเสียเดี๋ยวนี้ เพราะมันคืองานถนัดของมือสังหาร “ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้ ถ้าอย่างนั้นคุณพชคิดว่านายท่านจะประกาศเรื่องอะไรหรือครับ”

“ฉันไม่รู้ แต่ดูจากที่เรียกลูกๆ ทุกคนมารวมตัวกัน คงเป็นเรื่องสำคัญมาก”

พชพัชรไม่รู้หรอกว่าเรื่องที่บิดาจะประกาศให้ทราบคือเรื่องอะไร เพราะยากที่จะมีใครเดาใจหมาป่าร้อยเขี้ยวออกมาแต่ไหนแต่ไร จะเป็นข่าวดีหรือข่าวร้าย เรื่องนี้ยากจะคาดการณ์!

 

แม้จะขาดสมาชิกไปบางคนอันได้แก่คุณปู่และคุณอาซึ่งมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่เดินทางท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจอยู่ทั่วทุกมุมโลก ห้องประชุมบนปีกด้านตะวันตกของคฤหาสน์รณเดโชที่เคยกว้างขวางก็ยังดูคับแคบลงไปถนัดตาอยู่ดี เมื่อเหล่าทายาททั้งห้าคนของผู้นำแก๊งฟอลโค่คนปัจจุบันถูกนัดมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง

เพราะมัวแต่ทำภารกิจ พชพัชรจึงเดินทางมาถึงเป็นคนสุดท้าย เขาพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทายทุกคน ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ไม่ใกล้ไม่ไกลกับสมาชิกในครอบครัวคนใดเป็นพิเศษ เช่นเดียวกับน้องชายฝาแฝดของเขาอีกสองคนที่ทำแบบเดียวกัน แต่ละคนก็นั่งห่างกันไปคนละมุม ราวกับว่าหากเข้าใกล้กันมากเกินไปก็อาจจะเกิดการวิวาทกันได้แบบที่เคยเป็นมา แตกต่างจากพี่สาวคนโตของบ้านที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็มักจะนั่งใกล้ชิดติดกับน้องสาวคนเล็กเสมอราวกับจะคอยคุ้มกันภัยให้เธอ และเมื่อเห็นเขาเข้ามา พี่สาวก็ยังมีแก่ใจสอบถามเขาเป็นคนแรก

“ทำภารกิจมาหรือ พช”

“ครับ”

“เป็นยังไงบ้างล่ะ ผ่านไปด้วยดีไหม”

“ดี...แต่ยังไม่ดีที่สุดครับ” พชพัชรตอบอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ เรียกรอยยิ้มจากพี่สาวได้เป็นอย่างดี ยังไม่ทันได้พูดคุยกันต่อมากกว่านี้ บานประตูก็เปิดออก พัชรดนัยและลลิน บิดามารดาของพวกเขาก็ก้าวเข้ามาด้านใน พร้อมกับผู้ติดตาม

เหล่าทายาททั้งห้าลุกขึ้นยืนและค้อมศีรษะให้บุพการี ต้อนรับการมาถึงของท่านทั้งสองอย่างเคารพ

ประมุขแห่งฟอลโค่ในชุดสูทสีดำสนิทเดินมาหยุดที่เก้าอี้กำมะหยี่ ณ หัวโต๊ะ เหลือบมองใบหน้าของลูกๆ ด้วยสายตาคมปลาบ ก่อนจะผายมือเป็นเชิงให้ทุกคนนั่งลง

หมาป่าร้อยเขี้ยว...คือบุคคลผู้อยู่เหนือกาลเวลาโดยแท้จริง เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่เขาก็ยังสง่างาม และสมบูรณ์แบบไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าจะในแง่รูปลักษณ์ ความสามารถ หรือสติปัญญาก็ตามที ชื่อเสียงของเขาจึงได้รับการเลื่องลือและถูกกล่าวขานตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

“ขอบใจที่ทุกคนมารวมตัวกันวันนี้ ที่พ่อนัดลูกๆ มา เพราะมีเรื่องสำคัญอยากจะประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน”

“พี่พัชร...” นายหญิงแห่งฟอลโค่พึมพำ เธอหันมองสามีซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ อย่างกับจะถามเขาอีกครั้งว่าแน่ใจแล้วหรือไม่ ซึ่งก็ได้รับการยืนยันเป็นการพยักหน้า

“พี่แน่ใจ”

มือของคู่ชีวิตซึ่งวางทาบทับลงบนมือของเธอทำให้ลลินนิ่งงันไป ก่อนที่เธอจะพยักหน้าตอบรับเบาๆ หากสามียืนยันเช่นนั้น เธอก็เคารพการตัดสินใจของเขา

พัชรดนัยหันกลับมามองเบื้องหน้าอีกครั้ง ลูกๆ ทั้งห้าคนกำลังจ้องมองมายังเขาอย่างรอคอย เงียบกันไปอึดใจ ในที่สุดหัวหน้าแก๊งฟอลโค่ก็ทำในสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงด้วยการถอดแหวนทองคำประดับหัวทับทิม แหวนประจำตระกูลและสัญลักษณ์ของแก๊งฟอลโค่บนมือขวาของตนเองออก แล้วบรรจงวางมันลงบนโต๊ะ

พชพัชรใจหายวาบ มองแหวนตรงหน้าด้วยความสับสน บิดาไม่เคยถอดแหวนวงนี้ออกเลยนับตั้งแต่เขาจำความได้ การที่จู่ๆ ท่านถอดแหวนวงสำคัญออกเช่นนี้ชวนให้คิดว่าสถานการณ์ไม่ปกติแล้ว จนอดไม่ได้ต้องถามอย่างระมัดระวัง

“คุณพ่อ ทำอะไรหรือครับ”

“ทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำ เพื่อรักษาแก๊งฟอลโค่ให้อยู่รอดต่อไป” พัชรดนัยตอบบุตรชายด้วยท่าทีเคร่งขรึม ก่อนจะหันมาทางสมาชิกในครอบครัว “จงฟังให้ดี พ่อมีเรื่องสำคัญจะประกาศให้ทราบ นับจากนี้...” เขาหลับตาลงไปชั่ววินาทีหนึ่งอย่างกับจะจัดเรียงความคิดอีกครั้ง และเมื่อคำตอบที่ได้ยังคงเดิม เขาจึงลืมตาขึ้นพร้อมเปล่งวาจาฉะฉาน ทำเอาผู้ฟังทุกคนถึงกับตะลึงงันอย่างคาดไม่ถึง ลมหายใจขาดห้วงไปชั่วขณะ

“นับจากนี้พ่อจะลงจากตำแหน่งประมุขแก๊งฟอลโค่”

 “คุณพ่อ!

หมาป่าร้อยเขี้ยวจะลงจากบัลลังก์งั้นหรือ นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน!


นวตา


กรี๊ดดด เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ยย ทำไมจู่ๆ พ่อพัชรถึงจะลงจากตำแหน่งกันล่ะ งานนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือเปล่า เมื่อไร้ซึ่งหัวหน้าแก๊งแล้ว ต่อไปแก๊งฟอลโค่จะอยู่ยังไง ฮื่อออ มาติดตามเรื่องราวกัน





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #27 tungkn4841 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 18:24

    พัชรดนัย มีเหตุผลอะไรที่จะต้องลงจากตำแหน่ง ประมุขแก๊งฟอลโค่ แล้วใครคือทายาทผู้รับอำนาจต่อ

    รอไรท์เตอร์มา up ต่อ

    #27
    1
    • #27-1 น ว ต า(จากตอนที่ 2)
      3 กรกฎาคม 2563 / 12:43
      นั่นสิคะ มีอะไรหรือเปล่า หรือว่าพ่อพัชรจะแก่แล้วจริงๆ
      #27-1
  2. #19 TimzeeTim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:56
    ลุ้นนนนนพี่พชจะได้เจอกะมุกดาเนี่ยยยย😍😍😍
    #19
    1
    • #19-1 น ว ต า(จากตอนที่ 2)
      30 มิถุนายน 2563 / 20:02
      เดี๋ยวได้เจอกันแล้ววว ไม่นานๆ อิอิ รุนแรงมากบอกเลอออ
      #19-1
  3. #18 น ว ต า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 21:18

    วันนี้แวะมาส่งอีกตอน บทนำครบบทแล้วนะคะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ยย ความเจ้มจ้นบังเกิดแล้ววว

    #18
    0