พงศาวดารเส้นทางแห่งพระเจ้า - [ Season V ] -

ตอนที่ 67 : Season 2 Ep.2 ศิษย์เอกแห่งยอดขุนเขากล้วยไม้สวรรค์(Part.2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 389 ครั้ง
    22 ม.ค. 60

Season 2 Ep.2

ศิษย์เอกแห่งยอดขุนเขากล้วยไม้สวรรค์(Part.2)

 

 

ล่วงเข้ายามห้าย[1]ข้าจึงเหินกระบี่กลับลงมาจากยอดขุนเขากระบี่กล้วยไม้สวรรค์ พร้อมคัมภีร์พื้นฐานบ่มเพาะพลังวัตรเซียน 1 เล่ม กับคัมภีร์กระบี่กล้วยไม้ 1 เล่ม ข้อตกลงระหว่างข้ากับนักพรตเหมยฮวาถือว่าประสบความสำเร็จ ข้ารับมอบป้ายหยกศิษย์ประจำสำนักประดับตัวอักษรของรุ่นที่ 69 แม้สำนักกล้วยไม้สวรรค์จะดำรงอยู่มากว่าพันปี แต่การรับศิษย์ใหม่กลับมีน้อยครั้ง สีประจำสำนักคือสีน้ำเงินและขาว ข้าจึงคิดจะตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ เพราะชุดประจำสำนักแบบเดิมข้ารู้สึกไม่ถูกชะตาเหลือเกิน ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะเข้าเมืองไปหาซื้อผ้าแพรอย่างดีสักหลายพับ

ก่อนจะถึงศาลเจ้าร้างข้าลงมือตัดกิ่งไม้เนื้อดีมาท่อนหนึ่ง จากนั้นสร้างกระบี่ไม้ขึ้นมาเล่มหนึ่งพร้อมฝักกระบี่ไม้ อาศัยฝีมือช่างศิลป์ที่พี่สี่เคยถ่ายทอดให้แกะสลักฝักกระบี่ออกมาอย่างวิจิตตระการตา ปลายด้ามกระบี่ไม้ข้าห้อยจี้หยกกระบี่หนักทมิฬคราม จากนั้นข้าจึงก้าวเดินออกจากป่าตรงไปยังศาลเจ้าในทันที ข้ายิ้มพอใจเมื่อเห็นหลานชายกำลังนอนหลับอยู่ข้างกองไฟ เขาสวมใส่ชุดที่ข้ามอบให้ หลังชำระร่างกายจนหมดจดก็นับได้ว่าเป็นชายงามผู้หนึ่ง

ข้าเอื้อมมือไปลูกศีรษะของหลานชายอย่างแผ่วเบา“หยางหยาง ข้าให้สัญญาว่าจะดูแลเจ้าให้ดีที่สุด เพื่อให้พ่อแม่ของเจ้า ได้พักผ่อนอยู่ในกระแสธารแห่งอนุภาควิญญาณอย่างเป็นสุข”

กล่าวจบข้าก็หยิบผ้าห่มผืนใหญ่ในแขนเสื้อจักรวาลออกมาห่มให้ ก่อนจะพลิ้วกายหมุนตัวลอยขึ้นไปนั่งบนขื่อ แล้วจึงอ่านตำราวิชาพื้นฐานทั้งสองเล่มพร้อมกับดำดิ่งลงสู่ห้วงสมาธิฌาน เพื่อการฝึกฝนวิชาเซียนรวมถึงวิถีปราบมารตามแบบอย่างมนุษย์ปุถุชน จากนี้ไปหาเช้า 5 ชั่วยาม ข้าที่อยู่ในสมาธิฌานจะมีเวลากว่า 5 ปีในการฝึกวิชานับว่าเกินพอสำหรับพื้นฐานทั้งสองเล่ม โดยเฉพาะเพลงกระบี่กล้วยไม้ที่อ่อนด้อยกว่าวิชากระบี่ที่พี่หกเคยฝึกสอนให้ข้า

ข้าลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงปลายยามเฉิน[2]พร้อมรอยยิ้มบางที่มุมปาก เนื่องจากบรรลุถึงขีดสุดของคัมภีร์ทั้งสองเล่ม เมื่อมีพื้นฐานครบถ้วนข้าย่อมสามารถเรียนการฝึกลมปราณเซียนของสำนัก พอมองลงไปด้านล่างก็ไม่พบหยางหยาง ไม่รู้ว่าหลานชายคนนี้ไปเที่ยวเล่นที่ไหน อายุของร่างกายที่เขาหลอมรวมน่าจะเป็นชายหนุ่มอายุราว  20 – 22 ปี ส่วนตัวข้าเหมือนจะแค่ 18 ปี หากบอกว่าเป็นอาใครเขาจะเชื่อ ถึงแม้ร่างสถิตของหยางหยางจะเลยช่วงวัยที่เหมาะสำหรับการเริ่มฝึกเพลงกระบี่ แต่ก็ยังสามารถเรียนรู้และพัฒนาฝีมือได้อีกไกล เพราะว่ายังหนุ่มยังแน่น หนำซ้ำยังมีโครงสร้างร่างกายที่เหมาะแก่การฝึกวิชา แต่ข้ากลับตัดสินใจที่จะให้เขาฝึกเพียงวิชาลมปราณเท่านั้น เนื่องจากข้าเตรียมวิชาสำหรับทายาทของเผ่าอสรพิษฟ้าเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

ข้าตั้งใจจะให้เขาเข้าร่วมสำนักกล้วยไม้สวรรค์ หลังทำให้สำนักกลับมารุ่งเรือง ข้าก็จะส่งมอบทุกอย่างคืนให้แก่นักพรตหญิงเหมยฮวา จากนั้นจะแยกตัวออกไปก่อตั้งค่ายสำนักของตัวเอง เพื่อเริ่มต้นแผนการยึดครองยุทธภพ ซึ่งข้าคิดว่าจะทำทุกสิ่งทุกสิ่งอย่างให้เสร็จสิ้นก่อนที่จะไปแก้ไขชะตาชีวิตของเซียวอู่จี๋และเตียวเสี้ยนสองแม่ลูก ซึ่งเป็นสายเลือดอันเจือจางของหลานอีกคนของข้า ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่ได้ครองบัลลังก์มังกร แต่เขากับมารดาก็จะมีอำนาจราชศักดิ์และทรัพย์สมบัติทุกอย่างครบถ้วน จากนั้นข้ากับหยางหยางจะได้เริ่มต้นการแก้แค้นอย่างจริงจังเสียที ถึงแม้จะยังไม่รู้ว่าหลานชายคนนี้จะเห็นดีด้วยกับการกระทำของข้าหรือเปล่า

หากเขาไม่เห็นด้วย ข้าก็จะปล่อยเขาไปตามทางที่เขาต้องการจะเดิน แต่ก่อนหน้านั้นเขาจะต้องมีเจ้าตัวน้อยให้ข้าได้อุ้มเสียก่อน หาไม่ ...

ข้าแทบกุมขมับเมื่อเห็นเขาเดินออกมาจากป่า พร้อมกับเห็ดหลายชนิดและกระต่ายหนึ่งตัว เจ้าหลานชายตัวดีจะรู้ไหมว่า ชุดที่เขาใส่อยู่นั่นหากเอาไปขายจะสามารถซื้อสิ่งที่เขาลงทุนเข้าป่าไปหามาได้อีกนับร้อยเท่า ในฐานะท่านอาข้าคงได้แต่ทำใจ หยางหยางใช้ชีวิตเพียงลำพังท่ามกลางป่าเขาและหมู่บ้านอันแร้นแค้นมานานสองเดือน การจะเปลี่ยนให้เขาหันมาใช้ชีวิตแบบที่ข้าต้องการคงใช้เวลานานพอสมควร ด้วยความที่เขาเป็นหลานจะใช้กำลังบังคับก็ดูจะไม่เหมาะ ช่างเป็นปัญหาที่น่าปวดหัวไม่ใช่น้อย

“เจ้าตื่นแล้วหรือ?” เจ้าเด็กน้อยกล่าวถาม

ข้าไหวไหล่เล็กน้อยพลางขยับเข้าไปใกล้ “เจ้าคิดจะกินของพวกนี้เป็นมื้อเช้าจริงหรือ?”

“ทุกทีข้ากินแบบนี้ บางวันก็ได้เห็ด ได้เผือกหรือหัวมัน หนักหน่อยก็เป็นพวกกิ้งก่าแล้วก็งู”

“เจ้าอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไปจนตายเลยหรือ ไม่คิดอยากจะออกไปท่องยุทธภพเผชิญกับโลกภายนอกบ้างเลยหรือไร?” ข้ากล่าวถามพลางยืนนิ่งรอคำตอบ

“ข้าจำอะไรไม่ได้สักอย่าง สิ่งของติดตัวที่จะให้สืบเสาะหาที่มาที่ไปของตัวเองก็ไม่มี เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไรได้”หยางหยางตอบ พร้อมกับนำกระต่ายไปขังเอาไว้ในกรงที่ทำจากเถาวัลย์และกิ่งไม้อย่างลวกๆ ก่อนจะเอาฟางมาปูพื้นสำหรับวางเห็ด

ข้าสะบัดมือทำลายกรงไม้นั่นปล่อยกระต่ายไป พร้อมกับฉวยข้อมือของหยางหยางก้าวเดินออกมาจากศาลเจ้า “ตามข้ามา”

“”เจ้าจะพาข้าไปไหน?”

“เจ้าอยากเรียนวิชาเซียนไหม”ข้าไม่ตอบ กลับถามคำถามใหม่ออกไปแทน

“วิชาเซียน”หยางหยางทวนคำอย่างนึกสนใจ “ข้าเคยเห็นศิษย์ของยอดขุนเขากระบี่พิรุณรำพัน ทะยานกระบี่บินขึ้นลงเขาบ่อยครั้ง แถมยังสามารถจัดการกับสัตว์ร้ายและพวกปีศาจได้ด้วย คนในหมู่บ้านบอกว่านั่นคือวิชาเซียน”

“เจ้าอยากเรียนไหมล่ะ?”ข้าแสร้งถาม ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขาสนใจอย่างมาก

“เจ้าจะสอนข้าหรือ?”หยางหยางทำหน้าตาตื่นเต้นมาก

“การจะเรียนวิชาเซียน ต้องใช้พรสวรรค์และความพยายาม ก่อนอื่นเจ้าจะต้องเข้าร่วมค่ายสำนัก และการเข้าร่วมสำนักเซียนเจ้าจะต้องเรียนรู้มารยาทและสิ่งจำเป็นต่างๆ”

“ข้าพร้อมเสมอ”เขาตบอกตัวเอง

แม้ว่าร่างที่สิงสถิตจะเป็นชายหนุ่มอายุ 22 ปี แต่ดวงจิตที่หลอมรวมกลับเป็นเด็กทารก ทำให้ความคิดเขาใสซื่อไม่ซับซ้อนเหมือนดังผ้าขาวที่รอการแต่งแต้ม ช่วงเวลานี้นับว่าเหมาะสมที่สุดในการปลูกฝังสิ่งต่างๆให้กับเขา ถึงกระนั้นความทรงจำเดิมและประสบการณ์เล็กๆน้อยๆดูเหมือนจะยังมีผลอยู่ ข้าจึงตัดสินใจค่อยๆสอนพื้นฐานการใช้ชีวิตให้เขาเรียนรู้ ระหว่างเดินทางมาที่นครบัวแดง กว่าจะมาถึงก็เป็นเวลาฟ้ามืดพอดี

เนื่องจากยังไม่สะดวกที่จะแวะทานอาหาร ข้าจึงซื้อถังหูลู่ข้างทางให้เขาจำนวนหนึ่ง ก่อนจะเข้าไปเลือกซื้อผ้าแพรอย่างดีภายในร้านโดยเน้นที่ผ้าแพรสีขาว สีน้ำเงิน สีดำ ใช้เงินไปทั้งหมด 100 ตำลึง ได้ผ้ามา 8 พับ หยางหยางดูจะตื่นเต้นมากกับการมาเมืองใหญ่ครั้งแรก หลังซื้อข้าวของเครื่องใช้เสร็จข้าก็พาเขาจากเมือง เมื่อถึงที่ลับตาก็เรียกกระบี่หนักทมิฬครามออกมาจากนั้นเหินทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้ามุ่งตรงไปยังยอดขุนเขากระบี่กล้วยไม้สวรรค์ทางทิศตะวันออกของนครบัวแดง หยางหยางดูจะตื่นเต้นมากกับการท่องเวลาครั้งแรก

ออกจะโวยวายเกินไปเสียด้วยซ้ำ

เมื่อมาถึงข้าก็ร่อนลงที่ตำหนักกลางหลังเก็บกระบี่เสร็จจึงเดินเข้ามาภายใน ก่อนจะพบกับนักพรตเหมยฮวากับดรุณีน้อยนางนั้นที่ยืนอยู่ก่อน เมื่อสายตาคนหลายคนจับจ้องข้าจึงผสานมือคาระนางตามบทงิ้วที่ต้องแสดง นางเพียงพยักหน้าให้เล็กน้อย

“ศิษย์มีสหายมาด้วยผู้หนึ่ง เขามีหน่วยก้านเหมาะสม จิตใจไม่เลว ขออาจารย์โปรดรับไว้เป็นศิษย์” ข้าบอกกล่าวออกไป

“หวงเอ๋อร์ พาเจ้าหนุ่มนั่นไปที่ห้องพักที่เตรียมไว้ ข้ามีเรื่องจะสนทนากับศิษย์ของข้าสักหน่อย”หญิงชราบอกพร้อมส่งสายตาให้ดรุณีน้อยนางนั้น

"ตามนางไปพักก่อน"ข้าหันไปสั่งหยางหยาง แน่นอนว่าชายหนุ่มทำตามโดยว่าง่าย เมื่อทั้งสองลับสายตาไปแล้ว ข้าจึงทำตัวตามสบายพลางเอามือไขว้หลัง

"ไม่นึกเลยว่า ท่านจะเหินกระบี่ได้เก่งกาจยิ่งกว่าข้า"

"ข้าสามารถทำได้อีกหลายสิ่ง"ข้ายิ้มตอบพร้อมกับคืนคัมภีร์พื้นฐานให้แก่นาง "ดูท่าสองดวงตาของท่านคงใกล้หายดีแล้วสินะ"

"ต้องขอบคุณความช่วยเหลือของท่าน"นางกล่าว ก่อนจะเพ่งมองข้าสลับกับคัมภีร์สองเล่มคล้ายกำลังครุ่นคิดบางสิ่งบางอย่างอยู่

"ข้าเรียนรู้จนบรรลุแล้ว กำลังรอเล่มต่อไป"ข้ายิ้มให้นาง

จากนั้นจึงเริ่มแสดงกระบวนท่าเพลงกระบี่กล้วยไม้ทั้งหมด 8 ท่า ผสานกับลมปราณพื้นฐานวิชาเซียนของสำนัก นักพรตเหมยฮวามองข้าอย่างตื่นตะลึงไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

"เพียงวันเดียวท่าน..."

"ข้าบอกแล้ว ข้ามีความสามารถพอที่จะช่วยเหลือท่าน เวลานี้ข้าซื้อผ้ามาเมื่อทำเป็นชุดสำหรับสวมใส่ แน่นอนว่าข้าจะสีสันตามพื้นฐานกฏของสำนัก ส่วนรูปแบบข้าคงต้องขอเลือกให้ถูกใจ"ข้าบอกกล่าวตามตรง

เหมยฮวาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะล้วงหยิบเอาคัมภีร์ออกมาอีกสองเล่ม"นี่คือคัมภีร์ลมปราณกล้วยไม้สวรรค์ สุดยอดวิชาสายลมปราณของสำนัก พลังที่ได้จากการฝึกจะเป็นทั้งพลังวัตรและตบะเซียน ส่วนอีกเล่มคือเคล็ดวิชาสำหรับปราบมาร ข้ามอบให้ท่านได้เพียงสองเล่ม อีกเล่มเป็นของเจ้าสำนักข้าไม่อาจกระทำตามความต้องการของท่าน เพราะเป็นกฏที่ปรมาจารย์ตั้งไว้"

"ไม่เป็นไร แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับข้าแล้ว จนกว่าจะถึงเช้าวันที่ 15 ข้าจะเก็บตัวฝึกวิชา ขอรบกวนท่านช่วยดูแลศิษย์ใหม่ของสำนักเราด้วย" ข้ายิ้มให้นางก่อนจะเดินจากไป



 

[1] ยามห้าย   ช่วงเวลา  21.00 น. – 23.00 น.

[2] ยามเฉิน   ช่วงเวลา  07.00 น. – 09.00 น.

 

ขอแจ้งเอาไว้เลยนะครับ

ผมรู้สึกยังไม่ค่อยพอใจกับ Season 2 EP 1-2 หากมีเวลาผมจะกลับมารีไรท์ใหม่








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 389 ครั้ง

12,349 ความคิดเห็น

  1. #12344 KK'Ro (@sweettyindy) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 15:34
    ใช่เรื่องนี้รึเปล่าที่พระเอกโดนกด แล้วมีลูก แต่โดนผญลบความจำตรงนั้นไป ไม่ได้อ่านนาน ผิดเรื่องก็ขอโทษด้วย..
    #12344
    0
  2. #11982 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:09
    ไม่ถูกใจก็ตัดใหม่ 5555555555 นี่ถ้าเจ้าสำนักรู้ว่าศิษย์ผู้นี้ตบะล้านกว่าอาจจะช็อค 555555
    #11982
    0
  3. #11646 19041980 (@19041980) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 09:25
    สนุกมากค่ะ. ขอบคุณมากนะคะ
    #11646
    0
  4. #11643 มิน (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 10:54

    ขอบคุนค่ะ

    #11643
    0
  5. #11259 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:34
    แหม คุณชายเจ้าสำอางยูนิฟอร์มไม่ถูกใจ ตัดใหม่ซะเลย^^
    #11259
    0
  6. #10848 BiGgking (@BiGgking) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 17:34
    ยามห้ายน่าจะเป็นช่วงเวลาที่โดนพ่อแม่ว่านะครับ

    ใช่เหรอ
    #10848
    0
  7. #10427 chat6300 (@chat6300) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:38
    อ่านเพลินมากเลย
    #10427
    0
  8. #10138 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 13:48
    เอ็นดูหยางๆ ถ้าเจอก่ะอู่หลางจะเป็นไงน้าา
    #10138
    0
  9. #9872 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 16:58
    หยางหยางดูเด็กน้อยมากเลย น้องมีบทแค่นี้ก็เอ็นดูแล้วค่ะ
    #9872
    0
  10. #8262 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 11:42
    เรียนรู้ไวแบบนี้ จริงๆ แค่ไปขโมยคัมภีร์ มาฝึกเองก็คงได้
    #8262
    1
    • #8262-1 Del H. Draco (@delmonark) (จากตอนที่ 67)
      4 เมษายน 2560 / 15:47
      จากตอนก่อนๆจะมีคำอธิบายนิสัยพระเอกหลุดมาว่า เป็นพวกไม่ยุ่งกับสิ่งของๆผู้อื่น โดยจากลักษณะนิสัยนี้ จะทำให้ได้ผลลัพธ์ว่า ถ้าต้องการอะไรจากใครแล้วต้องได้มาอย่างถูกต้อง //ความเห็นโดยส่วนตัว ผิดถูกประการใดก็ช่วยชี้แจงด้วย
      #8262-1
  11. #7072 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 10:33
    ขอบคุณนะ
    #7072
    0
  12. #5453 _Hanna (@_Hanna) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:57
    ขอบคุณค่า
    #5453
    0
  13. #5138 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:37
    สนุกครับ
    #5138
    0
  14. #4235 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:23
    สนุกคะะะะ
    #4235
    0
  15. #3248 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:47
    หาคู่ครองให้หลานคงยากกว่า 5555
    #3248
    0
  16. #1944 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 15:18
    ขอบคุณมาก
    #1944
    0
  17. #1846 snantaza (@snantaza) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 19:02
    ได้ยินชื่อ หยางหยาง นี่จินตนาการถึงหยางหยางที่เล่นเรื่อง เว่ยเว่ยเลย
    #1846
    0
  18. #1841 RealRD (@RealRD) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 18:47
    ผมก็จะแจ้งให้ไรต์ทราบเหมือนกันว่า  ยังไม่ค่อยเต็มอิ่มตอนอ่านครั้งแรก  ไว้มีเวลาว่างจะมารีรีดใหม่ประชดไรต์ อิอิอิ
    #1841
    0
  19. #1817 Naht (@Naht) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 15:58
    สนุกอ่ะ รอๆ
    #1817
    0
  20. #1813 ซันหลิงอี (@pla14) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 15:06
    ขอบคุณค่ะ
    #1813
    0
  21. #1811 phatcharaa (@phatcharaa) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:43
    ขอบคุณค่ะ
    #1811
    0
  22. #1809 Bybe@BB (@rosen) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:26
    อะไรคือมีเจ้าตัวน้อยให้ข้าอุ้มก่อน 555
    #1809
    2
    • #1809-1 naturecrowns (@naturecrowns) (จากตอนที่ 67)
      22 มกราคม 2560 / 14:30
      ก็ลูกของหลายไงครับ โดว่
      #1809-1
    • #1809-2 ช่อน มารดิน (จากตอนที่ 67)
      22 มกราคม 2560 / 14:54
      มันจะยากอะไรเล่า เจ้าก็มีเองก่อนเป็นไรมี
      #1809-2
  23. #1807 กินะ (@kina05) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:14
    ชอบมากเลย รอติดตามตอนต่อไป อ่านยาวจากตอนแรกมาเลย
    #1807
    0
  24. #1806 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:11
    รอติดตามนะครับ
    #1806
    0
  25. #1804 Poowadeh Suwannarat (@poohero) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 13:53
    รอรอรออัพไวมากครับชอบมากเลย
    #1804
    0