พงศาวดารเส้นทางแห่งพระเจ้า - [ Season V ] -

ตอนที่ 316 : Season 5 Ep.05 กองทัพต้องเดินด้วยท้อง(Part.3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 272 ครั้ง
    1 เม.ย. 61


Season 5 Ep.05

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง(Part.3)

 

 

ข้าตื่นมากลางดึกแล้วลุกจากเตียงมองหาเสี่ยวอู่หลางและซ่งจื่อหราน ทั้งสองต่างฟุบหลับอยู่ในที่ของตัวเองสำหรับจื่อหรานนั้นนอบแนบหน้ากับเก้าอี้ข้างโต๊ะ ส่วนเสี่ยวอู่หลางนอนบนพื้นที่เต็มไปด้วยของเล่นสารพัดชนิดที่ข้าเตรียมเอาไว้ให้ก่อนนอน แม้ทั้งสองจะอายุได้ 16 ปีแต่ร่างกายไม่ได้เหมือนเด็กวัยเดียวกัน เพราะผลจากโสมวิเศษเพลิงเหน็บหนาวและสมุนไพรอื่นๆประกอบกับการฝึกฝนวรยุทธ์อันเหมาะสมหน่วยก้านของพวกเขาต่างออกไป

ข้าเปิดหน้าต่างอย่างระวังพร้อมกับใช้วิชาตัวเบาออกไปด้านนอกด้วยไม่อยากรบกวนการพักผ่อน การป่าวประกาศตามหมู่บ้านหลายสิบแห่งไหนเลยจะเป็นเรื่องง่าย พวกเขาต้องอาศัยวิชาตัวเบาและพลังลมปราณมหาศาล แม้ว่ามันเป็นการฝึกที่ดีแต่ความเหนื่อยล้าหาใช่สิ่งที่จะสามารถหลีกหนีได้ ข้าจึงต้องออกมาข้างนอกให้พวกเขานอนหลับอย่างเต็มที่เพราะพรุ่งนี้ยังมีงานอีกให้ทำอีกมากนัก ทั้งหมดก็เพื่อการฝึกฝนรวมถึงจัดเก็บเสบียงเพื่ออนาคต

ข้าใช้หลังคาโรงเตี๊ยมเป็นที่ทำงาน ยามสะบัดแขนเสื้อจักรวาลกระดาษสำหรับเขียนยันต์หลายพันแผ่นก็พุ่งออกมาด้านนอก ข้าเตรียมสิ่งเหล่านี้ไว้สำหรับทำการค้าขายกับเมืองเยว่ซาทว่าอีกฝ่ายกลับตระบัดสัตย์การค้าทั้งหมดจึงถูกยกเลิกไป คราวนี้จึงนับเป็นโอกาสดีที่จะนำของพวกนี้ออกมาสร้างรายได้ ข้าสะบัดนิ้วปลดปล่อยพลังเซียนเขียนรูปสัตว์เทพหลิวเอ๋อร์ ลักษณะครึ่งงูครึ่งสาวงามพร้อมกำกับอักขระมั่วซั่วชุดหนึ่ง

เมื่อก่อนข้าต้องใช้เลือดตัวเองเพื่อสร้างพลังให้ยันต์แต่ตอนนี้มีดวงจิตเอกภพที่สมบูรณ์ เลยไม่จำเป็นต้องทำแบบเดิมเพียงถ่ายทอดพลังลงในยันต์เล็กน้อยก็นับว่าเพียงพอแล้ว จากนั้นออกตามหาดินเหนียวมาปั้นเป็นงูหลิวเอ๋อร์ สลักอักษรอ่านได้ใจความว่าอารักษ์แผ่นดินดังที่เคยกระทำกับเมืองเยว่ซา ข้าปั้นมันขึ้นมาทั้งหมด 5 ชิ้น เพื่อใช้ในการประมูลที่จะถูกจัดขึ้นในอนาคต โดยเป้าหมายหลักหาใช่เงินทองหากแต่เป็นเสบียงมหาศาล

“เจ้าคิดจะเล่นเป็นมือปราบมารหรือ!?

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมการปรากฏตัวของมารฟ้าดึกดำบรรพ์ เขาสวมชุดสีดำมืดราวกับยามราตรี ดวงหน้าคมคายพ่งความสนใจไปยังกระดาษยันต์มากมายที่ลอยวนเวียนอยู่โดยรอบ

“งานที่สั่งได้เรื่องเช่นใดบ้าง!?”ข้าไม่ตอบหนำซ้ำยังถามกลับ

“เวลาไม่มากพอข้าจึงหาได้แค่ 4 คน”เหมยฉางกงบอก”ทุกคนเป็นคหบดีร่ำรวยเงินทองแต่จิตใจหยาบกร้านนิสัยต่ำช้าปราศจากศีลธรรม พวกเขาสามารถหาเสบียงให้เจ้าได้ตามต้องการทว่าเมื่อหายดีแล้วข้าเกรงว่า...”

“มิต้องห่วงข้ามีสิ่งที่จะใช้ควบคุมมคนบาปเหล่านั้น เจ้าแค่หาหนทางทำให้พวกเขายอมมารักษากับข้าก็พอ”

“เข้าใจแล้ว”เหมยฉางกงพยักหน้าเบาๆ”ข้าเห็นเด็กสองคนนั่น เที่ยวป่าวประกาศไปทั่วเขตนครดับสุริยันว่าเจ้ารับซื้อเข่งไม้ไผ่สาน 200,000 ใบ เหตุใดจึงต้องเอาใบสานใหม่ด้วยเล่า”

“ข้าตั้งใจช่วยเหลือพวกเขาที่ได้รับผลกระทบจากแผนการ เพราะเมื่อพวกเราจากไปที่นี่จะสิ้นไร้ปลาที่โตพอจะเป็นอาหารผู้คนนาน 6 เดือน ดังนั้นจึงคิดชดเชยให้พวกเขาด้วยการหาอาชีพให้ทำระหว่างรอ ที่กำหนดรับซื้อแค่เข่งที่สานหลังการประกาศเพราะต้องการเข่งที่สดใหม่ และป้องกันการสวมรอยนำเข่งจากร้านค้าในเมืองมาย้อมแมวขาย เนื่องจากเรารับซื้อในราคาที่แพงกว่าขายในร้านปกติ”

“ทุกสิ่งทำเพื่อให้เม็ดเงินถึงมือชาวบ้านผู้ทุกข์ยากจริงๆ ไม่ถูกพ่อค้าคนกลางกับผู้มีอิทธิพลสบช่องหาผลประโยชน์สินะ”

“ใช่แล้ว”ข้าบอกพลางสะบัดมือรวบยันต์และรูปปั้นดินเหนียวทั้งหมดเข้าไว้ในแขนเสื้อ”2-3 วันนับจากนี้ ข้าจะสร้างชื่อเสียงและบ่มเพาะความไว้เนื้อเชื่อใจลงในเมืองดับสุริยัน หลังจากนั้นเจ้าค่อยควบคุมกองทัพสัตว์ปีศาจรังควานชาวเมืองเพื่อเปิดโอกาสให้ข้ากรรโชกทรัพย์ครั้งใหญ่”

“หมายความว่า 2-3 วันแรกข้าว่างใช่หรือไม่?”

“ผิดแล้ว”ข้ายิ้มขำ””

หน้าที่ของเจ้าใน 2-3 วันแรกคือไปกระจายข่าวลือที่เมืองใกล้เคียงอย่างนครพยัคฆ์อรุณกับเมืองฟ้าครามหรือเมืองที่เจ้าคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ บอกพวกชาวเมืองไปว่าคนที่เคนช่วยเหลือเมืองเยว่ซาเดินทางมาทำการค้าครั้งใหม่กับนครดับสุริยัน ซึ่งจะช่วยดึงความสนใจจากเมืองรอบๆ”กล่าวจบข้าก็มอบถุงหอม 5 ใบให้กับมารฟ้า”สิ่งนี้ทำจากยาเม็ดโสมวิเศษเพลิงเหน็บหนาวกับเลือดข้ามันจะดึงดูดภูตผีปีศาจเข้าหา เจ้าเอามันไปซ่อนไว้ที่ใดที่หนึ่งในเมืองเหล่านั้นเพียงเท่านี้การค้าขายของพวกเราก็จะได้ผลกำไรเพิ่มมากขึ้น”

“เข้าใจแล้ว”มารฟ้ายิ้มให้ก่อนจะหมุนกายหายตัวไป

“แม้จะมีผู้คนต้องรับเคราะห์ข้าก็ต้องทำ”

ข้ากล่าวกับตัวเอง การหาเสบียงครั้งสำคัญนี้เพื่อปูทางสู่อนาคต ไม่มีสิ่งใดได้มาฟรีๆการที่จะประสบความสำเร็จเรื่องการค้าย่อมต้องมีราษฏรเดือดร้อน แต่ถ้าเทียบกับการที่ข้านิ่งเฉยแล้วให้ลิขิตฟ้าคร่าชีวิตผู้คนหลายร้านในอีก 9 ปีข้างหน้า ข้ายอมแบกรับความเจ็บปวดจากการทำร้ายคนบริสุทธิ์ครั้งนี้เอาไว้เอง

รุ่งเช้าข้าให้จื่อหรานกับอู่หลางและทหารสวรรค์ร้อยนายไปจัดการเรื่องรับซื้อเข่งและแจกจ่ายเงินค่าสินค้า โดยมอบเงินให้กับจื่อหรานไปทั้งหมด 5,000 ตำลึง และกำชับให้ทหารสวรรค์ใช้เนตรเซียนตรวจสอบด้วยว่าเข่งทุกใบถูกต้องตามเงื่อนไขหรือไม่ จากนั้นทำบัญชีลงลายมือชื่อคนสานเข่งไม้ไผ่ทุกคนเพื่อจะได้จ่ายค่าแรงและติดตามผลได้ง่าย จื่อหรานนั้นตกใจมากเพราะเขาไม่เคยถือเงินขนาดนี้มาก่อน สุดท้ายหีบเงินก็ต้องให้อู่หลางน้อยช่วยดูแล

“ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วให้จัดเรียงให้เป็นระเบียบ พอข้าเสร็จธุระจะรีบตามไป”ข้าบอก

เมื่อพวกเขาจากไปแล้วข้าก็มารออยู่ตรงสะพานอาศัยพลังล่องหนหายตัวปะปนอยู่กลางฝูงขน เมื่อเจ้าหน้าที่เปิดด่านทุกคนก็กรูกันข้ามสะพาน ข้าพลิ้วกายเพียงครั้งเท้าก็หยั่งลงบนพื้นที่ดังกล่าวพร้อมวาดมือจัดแผงลอยเสร็จสรรพ ทว่าท้องฟ้าวันนี้แทบจะไม่มีเมฆเลยสักนิดพลอยให้หงุดหงิดเพราะของประดับแผงลอยจะแสดงความงามได้เฉพาะตอนมืดครึ้ม ดังนั้นข้าจึงวาดมือสร้างค่ายกลเซียนขึ้นมาเพื่อเรียกเทพเซียนมาใช้งาน

“น้อมคารวะมหาเทพฮว่านฉวี่”เจ้าสมุทรฟ้าทักษิณปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของชาวบ้านธรรมดาเบื้องหน้าแผงลอยของข้า”เรียกหาผู้น้อยเช่นนี้มีอะไรให้รับใช้หรือขอรับ”

“ในบรรดาเทพเซียนข้ารู้จักและไว้ใจท่านที่สุด ช่วยทำยังไงก็ได้ให้นครดับสุริยันวันนี้เกิดเรื่องที่สมกับชื่อ ให้แผ่นฟ้าถูกบดบังด้วยเมฆหมอกหนาทึบไร้แสงตะวัน”

เจ้าสมุทรทักษิณแสดงสีหน้าแปลกใจ“เพื่อการใดหรือขอรับ”

“ทำตามที่ข้าบอกก็พอ หากเสร็จธุระแล้วข้าจะส่งสัญญาณผ่านค่ายกล ท่านจึงค่อยกลับทะเลทักษิณ”ข้าบอก เนื่องจากไม่มีเวลาอธิบายเพราะผู้คนมากมายกำลังยื้อแย่งทำเลทองส่วนข้ายังต้องรับมือเจ้าของทำเลคนเก่า

“ผู้น้อยจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้”กล่าวจบเจ้าสมุทรทักษิณก็เลือนหายไป

“ถ้าเมฆครึ้มลมก็ต้องแรง โชคดีที่สร้างแผงลอยแบบคงทนน่าจะรับมือไหว”ข้าแย้มยิ้มแล้วติดยันต์ผูกเชือกแดงห้อยตามมุมของแผงลอย เพื่อให้สังเกตเห็นได้ง่าย นอกจากนั้นยังหยิบเอารูปปั้นหลิวเอ๋อร์ออกมาวางประดับไว้ 2 ตัว จากนั้นก็รอเวลาฟ้ามืด มีคำกล่าวว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง ตอนนี้ข้ากำลังทำงานหาเลี้ยงปากท้องตัวเองเช่นกัน


เคลียร์ยอดโดเนทตอนที่ 7

ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 272 ครั้ง

12,349 ความคิดเห็น

  1. #11890 wittayakeen2524 (@wittayakeen2524) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 16:35
    ตั้งร้านค้าถึงขนาดต้องเอาเทพมาใช้งานกันเลย
    #11890
    0
  2. #11499 USSxOoDx (@USSxOoDx) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 15:09
    ขอบคุนคับ
    #11499
    0
  3. #11144 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 08:11
    ขอบคุณครับ
    #11144
    0
  4. #11143 PrinceKiyo (@kiyomine28) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 07:02
    อยากได้รูปแบบหนังสืออ่ะครับ จะมีโอกาสไหมครับ
    #11143
    0
  5. #11138 Watanyou-3- (@Watanyou-3-) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:34
    พิมพ์ผิดอยู่สองที่ ตรงคร่าชีวิตนับ"ล้าน กับล่องหนกลางฝูง"คน
    #11138
    1
    • #11138-1 Ms.mouw (@loveyou.liza) (จากตอนที่ 316)
      2 เมษายน 2561 / 00:31
      อาจจะตั้งใจพิมพ์ว่า ฝูงชน แต่ ข มันใกล้ ช มั้งคะ
      #11138-1
  6. #11137 Apirak-Zero (@Apirak-Zero) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:23
    เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง....นี้มันปล้น/อะเฮื้อออออ!!
    #11137
    0
  7. #11136 เพื่อรักเธอ (@romelove) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:18
    สนุกครับ
    #11136
    0
  8. #11135 PMMMorningstar (@Layerthetime) (จากตอนที่ 316)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 21:57
    ขอบคุณจ้าาา
    #11135
    0