พงศาวดารเส้นทางแห่งพระเจ้า - [ Season V ] -

ตอนที่ 290 : Season 4 Ep.19 วังมัจฉา(Part.2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    25 ส.ค. 60

Season 4 Ep.19

วังมัจฉา(Part.2)

 

 

ข้าทะยานกระบี่บินออกจากนครจินหลิงบ่ายหน้าไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามผ่านเมืองน้อยใหญ่ตลอดเส้นทาง 500 ลี้ ก่อนจะร่อนลงนอกเขตเมืองแห่งหนึ่งแล้วเก็บกระบี่กลับเข้าแขนเสื้อจักรวาล ข้าตั้งใจจะท่องเที่ยวไปเรื่อยเข้าเมืองนั้นออกเมืองนี้โดยมีจุดหมายอยู่ที่นครหลวงต้าเหลียง ข้าวางฐานะมหาเทพฮว่านฉวี่แห่งเผ่าอสรพิษฟ้าและประมุขพรรคสยบทศทิศเพื่อลองใช้ชีวิตเสมือนชาวยุทธธรรมดา เพราะอยากลองเป็นคนบ้างสักระยะ

“เมืองวังมัจฉา”ข้าอ่านป้ายหน้าทางเข้าเมือง ก่อนจะสำรวจดูว่าตนเองเหลือเงินตำลึงบ้างหรือไม่”ทั้งเนื้อทั้งตัวมี 5,980 ตำลึงทอง ถ้าเอาออกมาใช้มีหวังถูกมองเป็นของคุณชายตระกูลใหญ่แน่ๆ คงต้องหาอะไรมาขายเอาเงินมาใช้จ่ายสินะ”

จอมยุทธพเนจรออกป่าล่าสัตว์หาสมุนไพรขายย่อมเป็นเรื่องธรรมดา ข้าจึงทะยานกายเข้าป่าหวังจะล่ากวางหรือหมู่ป่าสักตัวมาแลกเงินสำหรับใช้สอย แม้ผืนป่าจะอุดมสมบูรณ์แต่กลับไร้ซึ่งสรรพสำเนียงที่ควรมี ดูเหมือนบริเวณป่าแถบนี้จะเป็นถิ่นพำนักของมารปีศาจตัวใดตัวหนึ่ง ถ้าหากเป็นเช่นนั้นข้าจะหาสัตว์ป่าจากที่ใดไปขาย

ถึงแม้จะมีอาหารทะเลราคาแพงจำนวนมากอยู่ในมือ แต่ชาวยุทธพเนจรจะมีปัญญาไปหาวัตถุดิบเหล่านี้ได้จากที่ไหน ยิ่งคิดกฌยิ่งกลุ่มข้าจึงตัดสินใจเปลี่ยนบทบาทที่จะเล่น จากจอมยุทธผู้ไม่มีอะไรเป็นพ่อค้าเร่ผู้เดินทางไปทั่วแผ่นดิน ในเมื่อเป็นพ่อค้าข้าย่อมต้องมีบริวารสำหรับใช้งานจะได้ไม่ก่อความสงสัยให้กับมนุษย์คนอื่น

ดังนั้นข้าจึงถอดจิตเซียนไปรับเผ่าอสรพิษครามทะเลใต้มา 2 ตัว คือสาวงามที่ยังคงมีชีวิตอยู่ของเผ่ากับเจ้า 25 ข้าตั้งชื่อใหม่ให้กับทั้งสองเพื่อความสะดวกในการเรียก เจ้า 25 นั้นมีนามใหม่ว่าเว่ยหยาง ส่วนสาวงามเผ่าอสรพิษครามมีนามใหม่ว่า เว่ยเซียน  เนื่องจากมีที่มาเหมือนกันข้าจึงให้ทั้งสองรับบทบาทบ่าวรับใช้สองพี่น้อง

“ท่านบรรพชนพวกเราจะค้าขายอะไรดีขอรับ”เว่ยหยางเอ่ยถามด้วยท่าทีนอบน้อม

“เรียกนายท่านก็พอ”ข้าออกคำสั่ง ขณะครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะทำไปขายในเมือง”อาหารทะเลมันโดดเด่นเกินไป ส่วนสมุนไพรข้าก็ไม่ได้พกติดตัวมาเลยอย่าง”

“ให้พวกเราไปสืบข่าวก่อนดีไหมเจ้าคะ"เว่ยเซียนเอ่ยถาม

“ก็ดี”ข้าเห็นด้วยกับข้อเสนอดังกล่าว

หลังจากนั้นทั้งสองก็ใช้อาคมแปลงกายก่อนจะเดินทางเข้าเมืองเพื่อสืบข่าว ส่วนข้าก็เลือกที่จะพลิ้วกายทะยานลัดเลาะไปตามป่าเขาเพื่อตรวจสอบพลังปราณที่สัมผัสได้ ดูเหมือนมารปีศาจที่อยู่ที่นี่จะมีพลังตบะอยู่ไม่น้อยแต่กลับไม่ได้รุนแรงหรือดำมืดเหมือนพวกที่ดื่มกินเลือดเนื้องอยู่เป็นประจำ น่าจะพอพูดคุยเจรจากันได้โดยไม่ต้องมีการหลั่งเลือด

ข้าตามกลิ่นอายมาจนถึงบึงขนาดใหญ่ซึ่งมองเห็นตัวเมืองอยู่อีกฟากฝั่งของผืนน้ำที่เงียบสงบ ผู้ที่ข้าตามหาคงจะอาศัยอยู่ใต้บึงแห่งนี้และความรู้ที่เจ้าของบึงมีคงช่วยให้ข้าเริ่มต้นชีวิตแบบพ่อค้าเร่ได้ง่ายขึ้น คิดดังนั้นข้าก็ล้วงหยิบเอาพัดสวรรค์หมื่นแปรกับหน้ากากอสรพิษฟ้าออกมาสวมก่อนจะโบกสะบัดพัดให้น้ำแยกออกแล้วกระโดดลงไปเบื้องล่าง

ใต้บึงใหญ่มีลักษณะเป็นม่านมิติพิเศษ ภายในดูคล้ายกับศาลเจ้าเก่าแก่ที่รกร้างมานานปี ข้าก้าวเดินไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วก่อนมีปีศาจกุ้ง หอย ปู ปลาจำนวนหนึ่งเข้ามาขวางทาง เมื่อมาในฐานะแขกไหนเลยจะทำร้ายคนของเจ้าบ้านที่ไม่เคยมีเรื่องบาดหมาง เพียงปลดปล่อยพลังปราณข่มขวัญให้พวกนั้นล่าถอยกลับไปก็เกินพอแล้ว

“เจ้านักพรตถ่อย กล้าตามลงมาถึงที่นี่เชียวหรือ”

เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมการปรากฏตัวของดรุณีน้อย พลังฝึกปรือของนางจัดว่าไม่เลวสำหรับปีศาจที่บำเพ็ญตบะได้ไม่กี่ร้อยปี เมื่อเห็นอีกฝ่ายเป็นเด็กน้อยซ้ำยังมีฐานะเป็นเจ้าถิ่น ประกอบกับไม่เคยมีเรื่องบาดหมางข้าจึงเพียงหยอกล้อนางเล่นแต่ไม่ได้ลงมือทำร้าย ข้าเหน็บพัดเอาไว้บนเอวแล้วใช้เศษไม้ในศาลร้างต่างอาวุธ แค่เพียงกวัดแกว่งนางก็รับมือได้ยากมากแล้ว

“เจ้าตัวบัดซบ!” นางตวาด

พร้อมทุ่มเทพลังทั้งหมดยกหินก้อนใหญ่ให้ลอยขึ้น ก่อนจะซัดมันให้พุ่งเข้ามาหา ข้าแกว่งเศษไม้ต่างกระบี่อาศัยคลื่นพลังกระแทกกลับจนหินก้อนนั้นระเบิดเป็นเสี่ยงๆ

“ข้าไม่มีเวลามากนัก รบกวนแม่นางไปตามเจ้าบ้านมาพูดคุยกับแขกจะดีกว่า”ข้าบอกกับนาง พร้อมกับทิ้งเศษไม้ลงสู่พื้นก้นบึง

“ข้าไม่มีวันยอมให้เจ้าทำร้ายท่านย่า”

น้ำเสียงที่กล่าวออกมาดูเหมือนดรุณีน้อยนางนี้จะมองเห็นว่าข้าเป็นศัตรูคู่อาฆาตของบึงแห่งนี้ นางยังคงทุ่มสุดความสามารถด้วยหวังจะเอาชัย นางคงยังไม่เข้าใจว่าต่อให้นางแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ร้อยเท่าพันทวี ฝีมือของนางกับข้าก็ยังห่างชั้นกันมากนัก เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมหยุดส้วนข้าก็เริ่มเบื่อการเล่นสนุกกับเรื่องแบบนี้ การเอาชนะในคราเดียวจึงเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

เปรี้ยง!

ปราณเซียนแผ่ขยายออกกว้างกระแทกร่างของนางให้ลอยละลิ่วกลับไป

“ชินเอ๋อร์อย่างเสียมารยาท”

เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมการปรากฏตัวของหญิงชราในชุดขาวสะอาด ใบหน้าเหมือนหญิงชราอายุ 80 ผมเผ้าขาวโพลนราวเส้นไหมสีเงิน  ท่วงท่าสง่างามสีหน้าและแววตาดูเป็นคนจิตใจดีพลังที่ข้าสัมผัสได้ตอนอยู่ในป่าเห็นจะมาจากนางเป็นแน่ ดรุณีน้อยนางนั้นนับว่ารู้ความเมื่อถูกห้ามปรามก็รีบวางมือแล้วตรงเข้าไปประคองแม่เฒ่า

“ท่านเซียนอุตส่าห์มาเยือน ขออภัยที่ข้าออกมาต้อนรับช้า”แม่เฒ่าปีศาจกล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม นางย่อตัวคารวะโดยไม่ใยดีต่อสังขาร

การกระทำนั้นสร้างความพอใจให้กับข้ามาก”ข้าแค่แวะมาเยี่ยม เหตุใดแม่นางน้อยผู้นี้จึงเรียกว่านักพรถ่อยกับตัวบัดซบ”

“ชิงเอ๋อร์ยังไม่รู้ความจึงได้ล่วงเกินท่านเซียน ขอได้โปรดอย่าถือสานางเลย”

“เรื่องเล็กน้อยข้าไม่เคยเก็บมาใส่ใจ ที่สำคัญข้าเป็นแขกไม่ได้รับเชิญทั้งยังไม่เคยพบหน้า การที่นางจะคิดว่าข้ามาร้ายมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ขอแม่เฒ่าอย่ากังวลให้มากความ”

“ขอบคุณท่านเซียนที่เมตตา”แม่เฒ่าปีศาจย่อตัวลงคารวะ

“ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่หรือ?”ข้าเอ่ยถาม ด้วยความใคร่รู้

“ข้าชื่อชินชิน ส่วนนางคือชินเอ๋อร์ เราสองยายหลานเป็นปีศาจปลาที่อาศัยอยู่ในบึงแห่งนี้มานานปี แต่เดิมข้าเป็นปลาธรรมดาถูกชาวบ้านจับได้หมายจะเอาไปทำอาหาร โชคดีมีหลวงจีนผู้หนึ่งผ่านมาและขอบิณฑบาตชีวิตเอาไว้ ชาวบ้านผู้นั้นศรัทธาในศาสนายิ่งจึงยอมปล่อยให้ข้าเป็นอิสระ หลวงจีนอาศัยศาลเจ้าร้างริมบึงเป็นที่พำนักข้าจึงได้ฟังพระสูตอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่นานท่านผู้นั้นก็จากไป ข้าจึงบำเพ็ญตบะเรื่อยมาและสวดพระสูตเท่าที่จำได้อยู่เสมอ จนกลายเป็นปีศาจปลาอยู่ที่นี่ ข้าเฝ้ารอการกลับมาของหลวงจีนท่านนั้นเพื่อที่จะได้ทดแทนบุญคุณ ผ่านมา 2000 ปีจึงได้พบหน้าข้าจึงให้ชินเอ๋อร์แฝงกายเป็นสาวใช้เพื่อตอบแทนบุญคุณ ไม่คิดว่าเขาจะถูกคนชั่วหมายชีวิต เมื่อเห็นว่ามีปีศาจคอยช่วยเหลือจึงตามนักพรตมากำราบ นักพรตผู้นั้นมีของวิเศษข้าเองก็ไม่อาจต่อต้านจึงหลบมาอยู่ใต้บึงตามเดิม ผ่านมาหลายวันแล้วไม่รู้ว่าท่านผู้นั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง”

เหมือนได้ฟังบทงิ้วเรื่องหนึ่ง!

“หากเป็นเรื่องจริง ข้าสามารถช่วยได้ แต่มีเงื่อนไขอยู่อย่าง”

“เชิญท่านเซียนกล่าวมา”

ข้ายิ้มอย่างพอใจพร้อมกับแจ้งความประสงค์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

12,349 ความคิดเห็น

  1. #10245 sing223 (@naj223) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:18
    ขอบคุณครับ
    #10245
    0
  2. #9819 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 08:03
    ยังไงก็มีเรื่องให้ยุ้งจนได้
    #9819
    0
  3. #9814 DARCH (@tentenkids) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 09:07
    ออกตะลุยยุทธภพแว้ว. ขอบคุณครับ
    #9814
    0
  4. #9812 RealRD (@RealRD) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 18:41
    มีตำลึงทองตั้งเยอะ   ก็เอาไปแลกเงินสิครับ  จอมยุทธนี่แหละตัวใช้เงินฟุ่มเฟือยเลย ไม่แปลก
    #9812
    0
  5. #9811 ดิวดิ้ว (@dew1232) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 14:16
    ลูกชายหนีไปสะแล้ว ;w;
    #9811
    0
  6. #9796 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 23:02
    คิดถึงคุณคนเล็ก เมื่อไรจะหาเจองะ???
    #9796
    0
  7. #9793 tonแก๊ก (@ton5552397) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:12
    ขอบคุณครับ
    #9793
    0
  8. #9791 Thank You (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:51
    ขอบคุณครับ
    #9791
    0
  9. #9790 WrapanPunupa (@WrapanPunupa) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 17:10
    ของดีอย่ามีน้อยนะลงให้อ่านเร็วๆ
    #9790
    0
  10. #9789 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:49
    ขอบคุณครับ
    #9789
    0
  11. #9787 watchara_nun (@watchara_nun) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:16
    ขอบคุณนะครับ
    #9787
    0
  12. #9786 น้องเป็ดย่าง (@MeyerAnne) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:14
    ประมาณ 80 บรรทัด ยาวเท่าพงศาวดารภูติเทพเลย แต่รายนั้นมาเดือนละตอน ( ขอบคุณครับ)
    #9786
    0
  13. #9785 moswandd35 (@moswandd35) (จากตอนที่ 290)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:04
    นึกว่าเลิกแล้ว 555
    #9785
    0