[FIC] TWOCUT [DODAENG] [DOYEON X YOOJUNG]

ตอนที่ 5 : CHAPTER FOUR

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ต.ค. 59




- 4 -





     "ชเว ยูจอง ใช่ไหม" เงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงที่สวยมากๆคนหนึ่ง ปกติหล่อนก็สวยอยู่แล้วอีกได้แสงแดดที่ส่องลงมากระทบกับร่างสูงอีกสวยเข้าไปอีก ไหนจะน้ำเสียงแปลกๆ ที่เหมือนเธอจะได้มันจากที่ไหนสักที่

 

 

     ไม่คาดคิดว่าจะมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นด้วยซ้ำ เพราะไม่ได้อยากเป็นจุดเด่นจึงพยายามไม่สร้างปัญหาให้ถึงหูของคณะกรรมการนักเรียน แต่การที่อยู่ๆก็มีคนชั้นชนบนเข้ามาทันโดยไม่มีการรังเกียจหรือหวาดกลัว นั้นทำให้เธอแปลกใจ และอีกอย่าง

 

 

     เธอกลัว

 

 

อย่าไปยุ่งเลย 

 

 

     บอกตัวเองไว้แบบนั้นแล้วหันไปเจาะยานล้อรถต่อ และตั้งใจจะเดินหนี 

 

 

     "อา ทำไมแบบนี้มันไม่ดีนะคะ" ยูจองไม่ได้สนใจแค่ก็หันไปดูจักรยานคันก็พบว่า ผู้หญิงตัวสู้ตรงหน้านั่งยองๆชี้นิ้วไปแถวๆยางล้อรถ 

 

 

เหี้ย แม่งรู้ 

 

 

     "ไอ้ชิบหาย.." อาการกระวนกระวายเกิดขึ้น ยูจองเลิกลั่กนั่นทำให้รอยยิ้มของโดยอนปรากฏขึ้น 

 

 

     "คุณต้องการอะไร" เอ่ยเสียงให้เบาที่สุด ก่อนจะหาอย่างอื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ 

 

 

     "ไม่รู้สิ เอาไว้คิดได้แล้วจะตอบนะ" โดยอนตอบก่อนจะเหลือบไปเห็นกล้องวงจรปิดแถวนั้นเผยยิ้มอย่างที่ชอบทำก่อนจะยื่นเท้าหน้าออกไป 

 

 

     "ผูกซะ..." ยูจองช้อนตามองโดยอนเล็กก่อนจะทำตามอย่างว่าง่าย 

 

 

     "...." ในความเงียบงันมีเพียงเสียงของโดยอนที่เตือนภัย

 

 

     "กัดฟันเอาไว้นะ" 

 

 

เพียะ!! 

 

 

     แรงเหวี่ยงกระทบกับหน้าของคนตัวเล็กเต็มแรงกันหน้าหัน กลิ่นคาวโลหิตฟุ้งลอยขึ้นมา สีแดงถูกแต้มลงบนมุมปาก ซูดปากแสดงความเจ็บปวด

 

     มีเพียงรอยยิ้มของโดยอนและรอยแดงที่ประดับอยู่บนหน้าของยูจองเท่านั้นที่ผุดขึ้น 

 

 

     "อย่าซ่าให้มาก เข้าใจไหม" มือเรียวกระชากผมน้ำตาลของคนตัวเล็กกว่า ขยุ้มกลุ่มผมแล้วดึงลงเผยให้เห็นใบหน้าของยูจอง หล่อนแสดงความเจ็บปวดทางสีหน้า

 

 

     "ฉันสั่งให้ทำก็ต้องทำ คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" ละมือจากกลุ่มผมสีน้ำตาล ไล้มือเรียวไปมาบริเวณปกเสื้อที่ดูตอนนี้ดูผิดระเบียบเหลือเกิน จัดการดึงเนคไทขึ้นจนติดกระดุมบนแล้วทำท่าปัดฝุ่นบนหัวไหล่เป็นอันว่าเสร็จ 

 

 

     "อย่าลืมว่า สถานะ ของคุณตอนนี้คืออะไร" เหยียดยิ้มอย่างมีชัยก่อนจะปล่อยมือออก 

 

 


 

 

     คิมโดยอน เดินไปจากแล้ว เหลือเพียงยูจองเท่านั้นที่ยืนเด๋ออยู่ที่เดิม แตะมุมปากตัวเองปรากฎให้เห็นโลหิตสีแดง 

 

 

คิมโดยอนคนนั้น แต่เธอเคยช่วยไว้

 

คิมโดยอนที่เป็นเจ้าของเสียงแปลกๆในวันนั้น 

 

 

     "เชี่ย...ไม่น่าช่วยไว้เลย" บ่นกับตัวเองเนื่องจากเกิดความผิดหวังในใจ 

 

 

     "มือหนักเป็นบ้าเลย" หยุดลงที่ตู้กดน้ำข้างๆร้านค้า ลวงมือป้อมๆเข้าไปในกระเป๋าเสื้อฮูด มีเพียงเศษเหรียญเท่านั้นแต่ก็พอสำหรับโคล่ากระป๋องหนึ่ง 

 

กุกกัก กุกกัก กึง!

 

     หยิบกระป๋องเย็นๆที่บรรจุน้ำอัดลมขึ้นมาแตะหน้าตัวเองถูไถไปมา เผื่อมันจะช่วยบรรเทาความเจ็บข้างแก้มนั้นได้บ้าง 

 

 

     "โอ๊ะ ยูจอง" เซจองที่เพิ่งเดินลงมาตากชั้นสองเอ่ยเรียก 

 

     "ให้ตายสิลุง ทำไมมันต้องมายุ่งกับฉันด้วย" เมื่อเจอรุ่นพี่คนสนิทก็อดที่จะบ่นไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าหล่อนไม่ได้สนใจเธอเลย สายตาที่มองผ่านเลยไปทำให้ยูจองกลับไปดู 

 

 

จองแชยอน

 

 

ใช่ ชเวยูจองรู้เรื่องนี้ดี 

 

 

     "นี่ลุง..." เหมือนเดิม สติล่องลอยไปตามร่างทั้งสองที่เดินพลอดรักอยู่ไกลๆนั้น เป็นความชินชาของเซจอง แต่สิ่งที่น่ากลัวก็คือ 

 

     สายตาของคิมเซจอง

 

 

     ไม่มีความเศร้าปรากฏอยู่เลยสักนิด

 

     มีเพียงความหลงใหลที่หลงเหลืออยู่เท่านั้น 

 

 

     "โว้ยย อิลุง!!!" ตะโกนเรียกอีกครั้งเผื่ออีกคนจะสนใจ และก็เป็นตามคาด เซจองผงกหัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนที่วางสายตาจากคู่รักตรงนั้นมาเป็นรุ่นน้องสุดที่รักแทน 

 

 

     "อะไร อะไร อะไรๆ" หน้าตาแตกตื่นเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองรอบๆ 

 

     "ลุง แกระวังบ้างก็ดีนะ" 

 

     "อา..."

 

     "เข้าใจใช่ไหม" 

 

 

     "อืม ขอบคุณนะ" เป็นเพียงบทสนทนาสั้นๆแต่ได้ใจความ สั้นแต่มีความจริงใจ บทสนทนาเตือนภัยของพี่น้องคู่นี่จบลง แต่รอยแดงบนใบหน้าของยูจองยังไม่หายไป 

 

 

     "ไปโดนไปมาเนี่ย" 

 

 

     "ห๊ะ?" เซจองชี้นิ้วไปทางแก้วขวา กระป๋องน้ำอัดลมถูกลดลงเผยรอยแดงให้เซจองเห็นชัดขึ้น 

 

     เธอแน่ใจว่าไม่ใช่แผลหลังจากโดนพวกของคิมมินกยูกระทืบเมื่อวันก่อนแน่นอน เพราะแผลทุกรอยต้องผ่านการใส่ยาไม่ก็มีพาสเตอร์แปะอยู่ แต่รอยแดงที่เหมือนผ่านการกระทบกันอย่างแรงบวกกับโลหิตสีแดงสดตรงมุมปากเป็นความแน่ใจ

 

 

     "ใคร?"

 

 

     "เฮ้อ...ช่างแม่งเถอะ"

 

 

     "แน่ใจ?"

 

 

     "อืม ไม่อยากพูดถึงอ่ะ เอ๊ะ เดี๋ยวนะ อิลุงไหนบอกว่าจะไปทำงานไง" 

 

 

     "อา..." 

 

 

     "ไปเลยไป๊ ชิ่วๆ" เซจองมองหน้าคนตัวเล็กอย่างหมั่นไส้ก่อนจะผลักหัวเล็กๆนั้นแรงๆ หยิบกระป๋องออกจากมือคนตรงหน้า

 

 

     "ขอนะ" 

 

 

     "เออ" เปิดกระป๋องออกจนรับรู้ถึงสัมผัสของฟองที่ฟู่ออกมา รสหวานปนซ่าช่วยเพิ่มความสดชื่นให้ร่างกาย 

 

     ก่อนเซจองจะหันหลังกลับหาคนรักของตน 

 

 

ว่างเปล่า 

 

 

     บอกลารุ่นน้องตัวน้อยก่อนจะเตรียมตัวออกจากโรงเรียน กระดกโคล่าสูดน้ำข้างในจนหมด 

 

 

 อา ไม่ทันสินะ 

 


     ยักไหล่ให้กับความจริง ไม่มีความเสียดายใดๆทั้งสิ้น 

 

 

 

ช่างปะไร

เดี๋ยวคืนนี้ก็เจอกันอยู่ดี

 

 

 




 

 

     "ไปหาเรื่องเขาก่อนทำไมละคะ?" โดยอนชะงักปลายเท้าเหลียวหลังกลับไปมอง เข็มกลัดสีแดงที่ติดคู่กับเข็มกลัดสีเงิน บ่งบอกสถานะได้ดี โดยอนยกยิ้มมุมปาก หัวเราะในลำคอ

 

 

     "ทำไม แบบนี้ไม่ดีเหรอไง" 

 

 

     "ไม่ค่ะ ไม่ดีสักนิด" 

 

 

     "...." ผมสีน้ำตาลอ่อนเนื่องจากเป็นลูกครึ่งแคนนาดาถูกรวบขึ้นลวกๆส่วนมืออีกข้างก็ถือตารางเวลาการขึ้นแสดงของงานโรงเรียนปีนี้ สายตาเด็ดขาดมาผ่านแว่นทรงกลม ประธานสาวยกยิ้มเล็กน้อย

 

 

     "อย่าลืมสิคะ รุ่นพี่คิม กฎก็คือกฎ

 

 




 

 

     "เชี่ย ทำไมมันหนาวอย่างนี้วะ" เป่าลมออกมาจากปากเพื่อมันจะทำให้อุ่นขึ้น แต่เธอคิดผิด ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ถูมือไปมาก่อนจะล้วงกระเป๋าเสื้อฮูดดังเดิม ออกมาจากโรงเรียนได้สักพัก ก็ต้องมานั่งแมะอยู่ข้างทางเพราะความหนาว 

 

 

แม้ว่าสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าวันนี้จะไม่สูบมัน

 

 

     "ย๊าห์!! ชเวยูจอง สูบแก้หนาวไง สูบแก้หนาวว" เปลวไฟสีน้ำเงินเผาไหม้ม้วนกระดาษ ไส้ในสลายตัวแปรผันกลายเป็นควัน สูบความร้อนเข้าเต็มปอดก่อนพ่นควันเทาออกมา 

 

 

หนึ่งม้วน

 

สองม้วน

 

สามม้วน

 

 

ยูจองเกลียดตัวเอง มักมาก ไม่เคยพอ หักห้ามใจไม่เคยได้สักครั้ง 

 

 

     ไม่แค่เรื่องบุหรี่เรื่องคิมโดยอนก็เหมือนกัน แม้ว่าเพิ่งจะโดนตบมาหยกๆ 

 

 

แต่ก็ไม่มีอะไรห้ามยูจองไม่ให้หลงรักโดยอนเลยสักนิด 

 

 

     โคตรแย่ สร้างปัญหาอีกแล้ว 

 

 

     ยูจองไม่ใช่คนฉลาดและถ้าเธอฉลาดเธอคงเป็นคนชั้นบนไปตั้งนานแล้วล่ะ 

 

     กลับกัน 

 

     ยูจองคนโง่ที่นั่งเป็นก้อนท้าทายกับความหนาวไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ยังไง 

 

 

     "เฮ้ออ" 

 

 

     "ไม่ดีเลยนะคะ" เสียงหวานๆแปลกๆลอยมากระทบหูคนตัวเล็กพร้อมกับมือบางที่ชักม้วนกระดาษที่บรรจุสิ่งเสพติดอยู่ออกจากมือเล็กๆนั้น บดขยี้มันกับพื้นคอนกรีต 

 

     ภาพตรงหน้าคิมโดยอนคงเหมือนก้อนอะไรสักอย่างที่แทบจะแข็งตายอยู่แล้ว สภาพอากาศช่วงนี้มีหิมะตกอยู่บ่อยๆ ย่อตัวนั่งยองๆหยิบกระป๋องกาแฟร้อนที่เพิ่งกดมาจากตู้กดน้ำ ยันกระป๋องนั้นเขาไปในมือส่วนมืออีกข้างก็ยื่นถุงร้อนสองสามถุงให้ 

 

 

     ยูจองมองหน้าคนตรงหน้าอย่างระแวง ทิฐิในใจยังคงเหลือแต่เธอก็รับถุงร้อนนั้นด้วยดี 

 

 

     ไอหนาวลอยไปทั่ว พาสเตอร์ยาแผ่นใหญ่ถูกแกะออกทันที ยูจองมองการกระทำนั้นอย่างคาดคะเน สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือเย็นๆแกะเข้าที่พวงแก้ม พาสเตอร์ยาถูกแปะลงตรงรอยแดงที่หล่อนเป็นคนทำ เราสบตากันเล็กน้อยแต่ก็ไม่มีใครละสายตาไปก่อน ไม่สิ สายตาของยูจองไม่ได้โฟกัสที่ดวงตาสวยของโดยอนอยู่แล้ว

 

 

ริมฝีปากสีแดงดั่งลูกมะเขือเทศ

 

 

     กลายเป็นที่พักสายตาของยูจองเสียแล้ว

 

 

     โดยอนรู้ เลยกะจะแกล้งอีกคนเสียหน่อย

 

 

     เหยียดยิ้มมุมปากอยากเจ้าเล่ห์ ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ ยูจองเหยียดหลังตรงเมื่อหูเล็กๆของเธออยู่ใกล้ปากน่าจูบเมื่อครู่ พวงแก้วรับสัมผัสกดจูบของโดยอน จมูกสวยบวกกับปากอวบอิ่มกดลงที่พาสเตอร์ยาแผ่นใหญ่พลางกระซิบเบาๆ

 

 

     ขอโทษนะ...

 

 

ก็เป็นซะอย่างนี้ แล้วจะให้ชเวยูจองหักห้ามใจตัวเองยังไงละ

 




- ชี้แจงนิดนึงง

- งานโรงเรียนที่เซจองเจอแชยอนไม่ใช่ของปีนี้นะคะ สรุปก็คือเรื่องเซแชเกิดขึ้นก่อนโดแดง

- ยูจองมันก็หลงรักเขาตั้งแต่ วันที่นที่เขาเปิดหมกแล้ละ

- โดยอนมันร้า

- พอ นอนกันเถอะค่ะ
- พรุ่งนี้ค่ออ่านก็ได้55555555

-เหมือนเดิมม ติดแท็กกันหน่อย 
#ฟิคทูคัท

 - ขอบคุณที่อ่านนะคะ

  - รัก.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #31 chaesis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:39
    "ขอโทษนะ..." เป็นประโยคขอโทดที่น่าฟังที่สุดเลยเนอะว่ามั้ยชเวยูจอง -//-

    คิมโดยอน..ตบฉันเลยค่ะตบฉันเลยจะต่อยหรือเตะก็เชิญเลยค่ะ //เดี๋ยวๆอย่าอินแกไม่ใช่ยูจองนะ

    ชอบความโดยอนในฟิคนี้จัง อยากได้แล้วอะ //โดนยูจองกระโดดตบ ถถถถถถถถ

    ในส่วนของลุงเหม่งนี่ก็กิเลสทั้งนั้น จองแชคงไม่ต่างกัน -0-

    รู้สึกว่าท่านประธานจะค่าตัวแพงไปหน่อย ออกน้อยเหลือเกิน แต่ออกมาที่นี่เสียวแทนโดแดงเลยค่ะ .___.

    จะรอแชปต่อไปนะคะ เดือนไหนดี ปีนี้รึป่าว 555555555555
    #31
    0
  2. #30 skywalkertzu (@skywalkertzu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:12
    โดยอนนนนนนน.. ร้ายนะเราอ่ะ ทำแบบนี้นี่เขินแทนยูจอง >//////< ฮือ
    ลุงดูเหมือนไม่ได้คิดมากอะไรเลยนะ แหม่
    รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆนะคะไรท์เตอร์
    #30
    0
  3. #29 TitanMinGyeong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 23:30
    ยูจองตกหลุมรักคนง่ายจังคะลูก

    แต่ถ้าเป็นพี่ก็ตกหลุมรักเหมือนกันค่ะ ฝเขินน >[]<

    โดยอนร้ายกาจ เจ้าเล่ห์มาครบทุกสูตรเลยนะคะ

    ทำไมน้องเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายหว่า -w-

    ส่วนโซมีนี่มาแค่นี้ออร่าความอ้อล้อก็มหาศาลแล้ว

    ยูจองต้องสู้นะคะ แต่ละคนที่จะมาสุงสิงกับหนูนี่น่ากลัวทุกคน 555555



    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ

    #29
    0
  4. #27 129s (@ironjie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 12:52
    โอ้ยยยยฉันเกลียดความหน่วงที่มีอยู่ในทุกประโยคของฟิคเรื่องนี่!!!!นี้ฉันเริ่มเสพติดความเจ็บปวดไปกับฟิคเรื่องนี้แล้ว ไรท์ต้องมาต่อเร็วๆนะ
    #27
    0