[FIC] TWOCUT [DODAENG] [DOYEON X YOOJUNG]

ตอนที่ 4 : CHAPTER THREE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ส.ค. 60



- 3 -



 

     งานโรงเรียนเริ่มขึ้นแล้ว ถ้าจะเปรียบเทียบเซจองของเปรียบมันว่าเหมือนงานประกาศรางวัลของนักแสดงดังมากกว่า ตามกฎของโรงเรียนที่แบ่งแยกชนชั้นอย่างชัดเจนแต่ทางโรงเรียนก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น นักเรียนเกรดต่ำทุกคนยังเข้าร่วมงานได้ 

 

     ในสถานะ 'พนักงานเสริฟ

 

 

เซจองว่ามันโคตรใจร้ายเลยล่ะ!!!

 

 

     รู้งี้เธอไม่เข้ามาให้โดดเหยียบย้ำซ้ำหรอก จากชุดนักเรียนกลายเป็นชุดบ๋อย เสื้อเชิ้ตสีขาวตัดกันผ้ากันเปื้อนสีดำ เดินถือถานดำใส่เครื่องดื่มต่างๆ บางคนก็เฝ้าซุ้ม 

 

 

โคตรงานกรรมกร

 

 

     จะหาความเท่าเทียมในโรงเรียนนี้ไม่ได้หรอก แต่คิมเซจองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แค่มีที่เรียนก็พอแล้ว นักเรียนเกรดต่ำเกือบทุกคนเคยทำผิดมาก่อน เข้าคุกเข้าตารางก็มี เพราะฉะนั้นแค่มีที่เรียนที่ซุกหัวนอนก็พอแล้ว นักเรียนเกรดต่ำบางคนนอนที่โรงเรียน ตัวหอในโรงเรียนก็มี น้อยนักที่จะมีบ้านมีช่องเป็นของตัวเอง 

 

     แต่สิ่งที่ทำให้คิมเซจองทนอยู่ได้คงเป็น 

 

 

เจ้าของรางวัลนักเรียนเด่นดีปีที่แล้วละมั้ง

 

 

     เซจองอา เห็นผู้หญิงคนนั้นไหม เซจองหันไปตามคำเรียกของโซฮเยเพื่อนร่วมห้อง มองตามไป ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งชมการประกาศรางวัลห่าเหวที่แทบไม่ได้สาระอะไรนอกจากเอาไว้อวยตัวเอง ผู้หญิงคนนั้นมัดผมหางม้าต่ำ ชุดนักเรียนที่หล่อนควรใส่ตอนนี้กลายชุดขนนกสีดำ เท้าเปล่าไร้ซึ่งการสวมใส่ มีเพียงเสื้อสูทของนักเรียนชายข้างๆเท่านั้นที่คลุมกายหล่อไว้

 

     อา เขาเป็นแฟนกันสินะ

 

     ห้ะ?” เซจองหันควับไปมองคนข้างๆตัว

 

     เอาอะไรมาสรุปว่าพวกเขาคบกันน่ะ

 

     เอ้า นี่แกไปอยู่ไหนมาเนี่ย ก็ยูซึงโฮขอจองแชยอนเป็นแฟนอาทิตย์ที่แล้วไง

 

     อา เหรอ น้ำเสียงเบาลงอย่างเห็นได้ชัด จ้องสาวคนสวยอย่างไม่กระพริบตา

 

     อันที่จริงคิมเซจองแอบมองจองแชยอนมานานพอควร ไอ้เรื่องที่หล่อนกับซึงโฮคบกันเธอก็รู้ดี ตอนแรกก็เฉยๆหรอกนะ เพราะแค่แอบชื่นชม แค่แอบมองอยู่ห่างๆก็พอแล้ว

 

     แต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นสลายหายไปหมด จะว่าเธอเป็นคนโลภก็ได้นะ

 

     อยากได้แล้วอ่ะ

 

     ว่าแล้วก็หยิบถาดสีดำขึ้นมาหยิบเครื่องดื่มไปเพียงสองแก้วแล้วว่างลงบนนั้น เดินออกจากจุดประจำแล้วมุ่งตรงไปทางผู้หญิงคนนั้น

 

     เดินไปเพียงไม่กี่ก้าว เซจองก็หยุด เพียงชั่วขณะที่สายตาของเราประจบกัน เพียงเสี้ยววินาทีที่เซจองเผลอหยุดลมหายใจ เหมือนกับว่าสายตานั้นเป็นเครื่องดูดวิญญาณ จ้องลึกลงไปในดวงตาสีดำทมิฬ แม้เป็นเวลาเพียงครึ่งเสี้ยว

 

     แต่มันก็ทำให้คิมเซจองตระหนักได้ว่า

 

 

ดวงตาของจองแชยอนช่างน่าหลงใหล

 

 

     ขอโทษนะคะ แม้ว่าชนชั้นในโรงเรียนจะต่างกันขนาดไหน แต่ไม่ว่ายังไงคิมเซจองก็จะหาวิธีคุยกันจองแชยอนให้ได้

 

     รับเครื่องดื่มเพิ่มไหมคะ?” ยิ่งอยู่ใกล้เท่าไหร่เซจองก็ยิ่งหลงใหล จากตอนแรกมีเพียงดวงตากลายเป็นทุกสัดส่วนบนร่างกายของแชยอน มันก็ยิ่งทำให้ความปรารถนามีมากขึ้น

 

     ไม่ครับ เราไม่ต้องการ ยูซึงโฮตอบปัด เชื่อสิว่าถ้าเขาไล่เธอด้วยถ้อยคำหยาบคายก็ทำไปแล้ว เซจองมองหน้าเขาเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองมือหนาๆที่กุมไหล่บางๆของแชยอนไว้ ยกยิ้มเล้กน้อยแต่ก่อนจะออกจากบริเวณนั้นก็ถูกเรียกไว้อีกครั้ง

 

     เป็นเพียงการกระตุกชายเสื้อเบาๆเท่านั้น

 

 

     คือว่า...

 

 

     มีสตอเบอรี่ลาเต้ไหมคะ?”




 

 

     เป็นภาพที่ยากจะเห็นนัก ที่นักเรียนเกรดต่ำบางคนจะเข้าห้องสมุดมาอ่านหนังสือ อย่างว่าแหละ ถ้ารักเรียนจริงเกรดของคิมเซจองคงไม่ต่ำเรี่ยดินขนาดนี้หรอก 

 

     ถ้าเป็นเมื่อก่อน ห้องสมุดคงเป็นสถานที่เงียบที่เซจองชอบโดดเรียนมาแอบงีบสักหน่อย 

 

     แต่ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ คงเป็นพื้นที่ที่ดูจะเสี่ยงน้อยที่สุดแล้วละ

 

 

     ที่จะพบกับ 'คนชั้นบน

 

 

     คงต้องขอบคุณนโยบายโรงเรียนที่ลงทุนสร้างมุมเล็กๆที่เหมาะสำหรับคนมีโลกส่วนตัวสูง เป็นที่ที่น้อยนักที่จะมีคนเข้าเพราะหนังสือเรียนส่วนใหญ่จะอยู่อีกด้านหนึ่ง และทางเข้ามาข้างในนี้ก็แคบเสียจนน่าถอดใจ ด้วยความที่มีชั้นหนังสือสูงบังอยู่ เซจองเลยชอบที่นี้ที่สุด 

 

     "อา..." ทิ้งตัวลงไปสัมผัสกับเบาะนุ่มๆ เลื่อนฮูดขึ้นมาบังแสงไฟที่แยงตา แต่ไม่ทันได้งีบเธอก็รู้สึกได้ถึงการลดฮวบของโซฟา เซจองยกยิ้มรอสัมผัสนุ่มๆ ที่ริมฝีปาก 

 

     จองแชยอนทาบเบาๆแล้วผละออก นั้นทำให้เซจองขัดใจ ลุกขึ้นนั่งแล้วเขยิบหน้าเข้าไปใกล้ เรื่องราวของความรักที่เกิดขึ้นบนความผิดพลาดและการทรยศ แชยอนเลือกที่จะหันหลังให้กับความถูกต้องและดื่มด่ำกับความสุขแบบผิดๆ 

 

     ไม่น่าเชื่อว่าเพียงเพราะน้ำสตรอเบอรี่ปั่นแก้วเดียวจะทำให้ความสัมพันธ์ชองเราผิดเพี้ยนได้ขนาดนี้

 

คุณกำลังจะทำให้ฉันรู้สึกผิดนะ

 

เธอรู้ จองแชยอนรู้ดี

แต่เธอก็ทำมันอยู่ดี

 

     จะว่ามันเป็นอารมณ์ชั่ววูบก็ได้ อาการหลงใหลคนคนหนึ่งมากๆไปชั่วขณะ หวั่นไหวและขาดสติ

 

แต่ถ้าถามว่าเสียใจไหม

 

 

ไม่ ไม่เลยสักนิด

 


เพราะยังไงทุกอย่างก็ต้องพังทลายลง

 



ก็อย่าให้เขารู้สินะ

 

 

 

     รสจูบที่แสนขมขื่นแต่กับทำให้เธอใจสั้นทุกครั้งที่สัมผัสมัน เป็นฝ่ายแชยอนที่ผละออกก่อนจะหมดลมหายใจ 

 

     "เบาหน่อยสิคะ..." จองแชยอนเอ่ยเสียงพร่าเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มๆที่ลุกล้ำเข้าไปใต้ร่มผ้า 

 

     "อา ก็ได้ๆ" เซจองยกมือขึ้นข้างหูเชิงยอมแพ้ ก่อนจะยู่ปากนึกเสียดาย สายตาจับจ้องที่มือบางๆ หล่อนกำลังสอดชายเสื้อเข้าไปกระโปง ไม่ต้องเร่งรีบแต่มันร้องแรงเพียงแค่มือบางสอดลงไปให้กระโปง แต่ก่อนจะที่เธอจะคิดอะไรเตลิดไปมากกว่านี้ หน้าท้องขาวๆของแชยอนก็หยุดความคิดนั้น เซจองขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนเอื้อมมือไปแตะที่หน้าท้องแชยอนเบาๆ 

 

 

     "เดี๋ยวก่อน.."

 

 

     "อะไรคะ?" 

 

 

     "นี่รอยอะไร..." เซจองจับมือที่พยายามปัดป้องหน้าท้องของตัวเองไว้แน่น บีบข้อมือของแชยอนเบาๆแล้วเงยหน้ามองอีกครั้ง 

 

     "ตอบฉันสิคะ จองแชยอน" น้ำเสียงเรียบบวกกับสายตาทำคาดคั้นนั้นแทบทำให้แชยอนร้องไห้ ได้แต่เม้นปากเข้าหากันจนเส้นตรงปรากฎขึ้น เสหน้ามองไปทางอื่นเป็นคำตอบ 

 

 

อา อีกแล้วสินะ 

 

 

     คิมเซจองเข้าใจคำตอบนั้นดี ถอดหายใจให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น เซจองไม่ชอบให้ร่างกายของแชยอนแปลกเปื้อน แต่มันเป็นไปไม่ได้ 

 

 

จองแชยอนไม่ใช่ของคิมเซจอง 

 

 

ชู้ คำนี้คงเหมาะกับสถานะของเราในตอนนี้ 

 

 

     มือหยาบกร้านที่เกิดขึ้นจากการทำงานหาเลี้ยงตัวเองและแม่กับและน้องชายค่อยๆปล่อยข้อมือของคนตรงหน้า ปลดกระดุมบริเวณรอยแดงนั้น นิ้วหยาบวนลูบตรงหน้าท้องนั้น เงยหน้าสบตาแชยอนกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เผลอริมฝีปากด้วยความเคยชิน พรมจูบทับรอยแดงเบาๆ ตั้งใจที่จะทำให้มันเบาที่สุด 

 

 

 

ร่างกายของจองแชยอนต้องการความอ่อนโยน

 

 

ทุกรอยจูบของคิมเซจองมีแต่ความอ่อนโยน

 

 

 

     เซจองต้องการที่จะชำระล้างรอยแปลกเปื้อนนั้นออก หวังเพียงจะลบรอยนั้น 

 

 

     "อือ.." เพียงเสียงครางเบาๆของแชยอนที่บ่งบอกว่ามันเจ็บ เซจองหยุดทุกการกระทำ เงยหน้าคนที่หลับตาแน่น รอยยิ้มผุดขึ้น จับมือนุ่นๆของแชยอน กระตุกมันเล็กน้อยให้หล่อนล้มตัวมานั่งบนตักของตนกอดเอวอีกคนแน่นๆ พ่นลมหายใจให้รดต้นคอเล่น 

 

     "ต้องไปแล้วล่ะ" เซจองเกลียดคำนี้ แต่คงทำอะไรไม่ได้ คลายโอ้มกอดออกและปล่อยให้แชยอนออกไป หล่อนหันกับมามอง ทาบจูบลงที่ริมฝีปากของเซจองเบาๆ 

 

     แชยอนเดินออกไปแล้ว เหลือเพียงเซจองยังคงนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว มันเป็นแบบนี้เสมอ แอบมาเจอกันแล้วก็จากไป 

 

 

ชินแล้วล่ะ

 

 

เธอเป็นคนมักน้อย ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่สำหรับแชยอน เซจองต้องได้ 

 

แม้ว่าจะต้องไปเป็น ชู้ ก็ตาม 

 

 

     ห้านาที

 

     คือระยะห่างของเวลาที่แชยอนและเซจองออกจากสมุด 

 

     เซจองไม่อยากให้คนรักของเธอเสียหายและตัวเธอเองก็ไม่ได้อยากมีเรื่องกับพวกกรรมการนักเรียนสักเท่าไหร่ 

 

 

     "โอ้ะ ยูจองอา" เดินลงมาจากชั้นสองก็เจอกับรุ่นน้องคนสนิทที่แลดูจะหัวเสียกับอะไรบางอย่าง 

 

     "ให้ตายสิลุง ทำไมมันต้องมายุ่งกลับฉันด้วยยูจองเอ่ยอย่างหัวร้อนขยี้หัวแรงๆ ไม่รู้หรอกว่าไปเจออะไรมา แต่สิ่งที่เซจองสนใจตอนนี้กลับกลายเป็นคู่คนรักที่อยู่เลบยูจองไปต่างห่าง ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้กับชายที่เดินเคียงข้าง มือบางๆคู่นั้นแกว่งไปมา

แต่หยุดลงที่หน้าตกอาคารเรียนของคนชั้นบน ถึงแม้ว่าระยะห่างของตึกเรียนนักเกรดต่ำและคนชั้นบนจะมากขนาดไหน แต่ถึงยังไงเซจองก็รู้อยู่ดี

 

 

รู้ดีว่าผู้หญิงคนนั้นคือคนที่เพิ่งจูบเธอไปเมื่อกี้

 

 

     เห็นมาหลายต่อหลายครั้งแต่เธอก็ไม่ชินเสียที ไม่ได้เบินหน้าหนีแต่ยอมรับความจริงโดยการจ้องมอง มองจนกว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกตัว ภาพตรงหน้าคือแชยอนกำลังยืนกอดกับซึงโฮและหล่อนหันหน้ามาทางโรงยิมที่อยู่ข้างๆตึกเรียนของนักเรียนเกรดต่ำ

 

 

เราสบตากัน


หล่อนยิ้ม


เธอก็ยิ้ม


ไม่มีการทักทวงหรือหึงหวงแต่อย่างใด คิมเซจองคิดแต่ว่า

 

 

คงต้องลบทุกรอยสัมผัสชองผู้ชายคนนั้นบทตัวจองแชยอนแล้วล่ะ





-  ตัวเทา คือ อดีต นะคะ

- อยากจะบอกว่า โดยอนหายไปไหน 555555 นี่ฟิคโดแดงหรอ 

เห็นแต่เซแช

- สำหรับคนที่อยากให้อิลุงขี้เมามีคู่ มาแล้วนะคะ จองแชยอนเองล่ะ

- พอ

- นอนกันเถอะค่ะ

- เหมือนเดิมค่ะ เพิ่มเติมคือแท็กใหม่ 

#ฟิคทูคัท

#ฟิคโดแดง

 

-ขอบคุณที่อ่านนะคะ 






  CR.SQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #60 kkarioz_p (@kkarioz_p) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 01:25
    เซแชของเราาา ดีใจที่พิเซมอบความอ่อนโยน ให้กับน้อง น่ารักที่สุด เห็นก็รู้ว่าพี่แกรักและถนอมน้องเขามากเหลือเกิน
    #60
    0
  2. #24 Nanome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 00:57
    ลุงสมยอมเป็นชู้เลยเหรอ น่าสงสารลุงจริงๆ กฏโรงเรียนบีบได้โหดมาก ชีวิตลุงรันทด ชห.
    #24
    0
  3. #23 chaesis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 13:36
    "อยากได้แล้วอะ" ทำไมประโยคนี้มันดูจิงจังทั้งๆที่มันหลุดออกมาจากปากลุงเหม่งแท้ๆ

    "มีสตอเบอรี่ลาเต้มั้ยคะ?" ทำไมอ่านแล้วรู้สึกถึงการขายอ้อยของแชยอน55555555

    'แต่สำหรับจองแชยอนแล้ว..คิมเซจองต้องได้!' จิงจังแค่ไหนแค่ไหนเรียกจิงจัง ลุงโหมดนี้ไม่คุ้นเลยแฮะ ถถถถถถถถถ

    'คิมเซจองคงต้องลบทุกสัมผัสบนร่างกายจองแชยอน...' ช็อตนี้ดิบดีจัง ไม่คิดว่าลุงจะมีโมเม้นจิงจังได้ขนาดนี้แฮะ

    แชปนี้มีความดิบสูง แชปยิ่งมากยิ่งดาร์คสินะ ว้าววววววน่าสนใจๆ ว่าแต่..ทำไมยูจองเหมือนเป็นตัวประกอบ?โดยอนหายไปไหน?ไคโจวทำไมไม่ออกงานบ้าง? ลุงกับแชไปถึงไหนต่อไหนกันละโดแดงพวกแกยังเป็นคู่หลักอยู่ใช่มั้ย -.- นี่ยังเป็นฟิคโดแดงใช่มั้ยคะไรท555555555555
    #23
    0
  4. #22 beamphattya (@beamphattya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 01:59
    ทำไมมีความซับซ้อนซ่อนเงื่อนทั้งกฎโรงเรียนและคู่เซแช
    โอ๊ยยูจองตัวน้อยของชั้นทำไมแบดงี้ โดนซะเละ เหล้าก็กิน บุหรี่ก็สูบโถ่
    ถ้าชั้นเป็นโดยอยโดนบังคับไรแบบนี้ฆ่าตัวตายตั้งแต่3ปีแรกแล้ว...
    #22
    0
  5. #21 bearrer (@bearrer) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 01:17
    นี่ฟิคโดแดงจริงหรอคะไรท์?  ตอนนี้โผล่มาแค่ยูจอง แถมโผล่มาประโยคเดียวด้วยไง 5555555555 แต่ไม่เป็นไร เซแชมาก็ดีใจแล้ว ดูหน่วงๆนะคะคู่นี้ แชยอนนา~ เลิกกับผู้ชายคนนั้นเถอะ ลุงมันดีนะอ่อนโยนด้วย ชอบไม่ใช่หรอๆๆ  สตอร์เบอรี่แก้วเดียวได้ใจจองแชเลยว่างั้น? หล่อมากมายอ่ะคะ แหม่.. 
    #21
    0
  6. #20 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:38
    โรงเรียนนี่ก็มีระเบียบธรรมเนียมอะไรแปลกๆมาให้ประหลาดใจทุกที อิลุงตัวน้อย ทำไมมาถึงจุดจุดนี้ได้ /เอามือทาบอก เซแชดูรันทด แต่ก็ยังยิ้มได้ พี่งงไปหมดแล้วค่ะ555555 ก็คงไม่ได้รักกันมากมายแค่ชั่วครู่ชั่วยาม ห้องสมุดเลยนะลูก คิดว่าดีก็ทำไปแต่ อย่าให้แฟนหนูมาทำไรลุงก็พอ
    จะทำไงให้ชนชั้นล่างมีชีวิตดีขึ้นเนี่ย อินกับพวกเรื่องความไม่เท่าเทียม TT น้องไรเตอร์หายไปนานจนพี่เริ่มจำหน้าโดยอนเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ เอ๊ะก็เหมือนกันหมดมั้ย55555 หมายถึงเรื่องราวของโดแด็งน่ะ เดี๋ยวทวนความจำ จะติดตามและเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ ถ้ามีวันช็อตออกมาอีกก็จะดีงาม ^^
    #20
    0
  7. #19 Taenggie_leadkim (@twainidel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:28
    โอ๊ะโหยววว อยากเห็นภาพในชุดบ๋อยจังท่าจะเท่นะพี่เซจองง 5555555 
    เปิดมาก็ดูอเน็จอนาถอีกแล้วพี่ๆ ฉัน เซแชอะเกนนน ตอนนี้เซแชครองโลกมากค่ะ แชนสวยและแพงมาก จบท้ายด้วยสตรอเบอรี่ลาเต้ โถคุณหนู ยังชอบอยู่เหรอคะ น่ารักจังง

    ห้องสมุดเป็นสถานที่นัดพบสุดเร้นลับ ดูแบบสองคนต่างก็มีพันธะป่ะ ไม่ก็แชนคนเดียว แต่ก็ยินดีจะมาพบกัน รับไม่ได้เล็กน้อยกับการที่น้องแชนโดนทำแปดเปือ้นฮือ พิเซจองคะ ลบทีค่ะ แบบนั้นละค่ะดีมาก55555

    นั่นสิคะ นี่ฟิคโดแดงเหรอ ทำไมยูจองตัวประกอบงี้ แอร์ไทม์น้อยมาก ส่วนโดยอนก็ค่าตัวแพ๊งแพง55555รายนั้นไม่ออกเลยโถ โดนยึดครองอาณาจักรซะแล้ว รอต่อนะคะะ
    #19
    0