Are You Understand ? เข้าใจรึยังว่าชั้นรักนาย(kihae hanhyuk)

ตอนที่ 9 : Chapter 7 : บุกหอ และเตียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 มี.ค. 54




Chapter 7 : บุกหอ  และเตียง

 

ตอนนี้เป็นเวลาค่ำแล้ว  ดงเฮที่คิดไม่ตกกับเรื่องที่คิบอมบอกยังคงนั่งอยู่บนเตียงเพื่อรอซองมิน  หลังจากแยกกันคราวนั้นซองมินก็ไม่ได้กลับมาที่หอพักอีกเลย  ทีแรกเขานึกว่าพอซองมินไปกินไอติมเสร็จแล้วก็คงกลับมาหอพักเพื่อรอเขา   แต่ตอนนี้กลายเป็นเขาที่รอซองมินกลับมาแทน

 

ทางด้านฮยอกแจเองก็เห็นแต่จะทะเลาะกับพี่ฮันคยองไปมากกว่าเดิมซะด้วยซ้ำ   คิดว่าน่าจะเข้าใจกันแล้วนะ  แต่กลับไม่ใช่เลย  ดูท่าพี่ฮันคยองก็เบื่อที่จะง้อแล้วด้วยล่ะมั้งเนี่ย  ไม่เห็นจะอยู่ด้วยกันเลย

 

“ซองมิน  เมื่อไหร่นายจะกลับมานะ” ดงเฮคิด

 

“ดงเฮๆ”เสียงฮยอกแจเรียกเขา

 

“หืม? มีอะไรเหรอฮยอกแจ”

 

“ซองมินล่ะ”

 

“ไม่รู้เหมือนกัน  ยังไม่กลับมาเลย”ดงเฮตอบ

 

“อ่าว   แล้วไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ  เมื่อกลางวันอ่ะ”

 

“ก็...อยู่  แต่แยกกันไปน่ะ   มีอะไรรึเปล่า”

 

“จนกว่าซองมินจะกลับมา...คืนนี้ชั้นขอนอนกับนายได้มั้ยดงเฮ”ฮยอกแจมีสีหน้าของการขอร้องเขาอยู่ไม่น้อย  ดงเฮจึงตอบตกลง   แต่พอเข้านอนแล้วพอพี่ฮันคยองกลับมาจากภารกิจของหัวหน้าหอ   พี่เขาก็มาอุ้มฮยอกแจกลับไปนอนที่เตียงของทั้งคู่อยู่ดี

 

นี่ถ้าดงเฮไม่ได้แกล้งทำเป็นหลับก็คงไม่ได้เห็นภาพที่น่ารักแบบนี้เป็นแน่  ถึงจะโกรธกันยังไง  แต่พอเห็นภาพฮยอกแจที่สิ้นฤทธ์นอนหลับอยู่ที่อ้อมกอดของพี่ฮันคยองแล้ว   มันก็ให้ความรู้สึกดีๆน่ารักๆไปอีกแบบ

 

คืนนี้ทุกคนต่างหลับสนิทกันทุกคน  ยกเว้นเพียงคนเดียวคือ ลี ดงเฮ  เพราะเค้ายังรอการกลับมาของเพื่อนอีกคนนึงอยู่

 

“นายไปอยู่ไหนนะซองมิน”

 

“เพื่อนนายคงอยู่กับเพื่อนชั้นนั่นแหละ” เสียงทุ้งปริศนาตอบกลับมาในความเงียบสงบ

 

“ใครน่ะ”ดงเฮเอ่ยปากถามด้วยความหวาดกลัว

 

“ชั้นมาเอาคำตอบจากนาย”เสียงปริศนายังคงพูดต่อไป

 

“คำตอบอะไร  บอกมาด้วยว่านายเป็นใคร”เสียงหวานถาม

 

“นี่จำกันไม่ได้จริงๆเหรอ  ชั้นเสียใจนะ” บุคคลปริศนาคลืบคลานเข้ามาใกล้ดงเฮมากขึ้นเรื่อยๆ  ทั้งยังโอบกอดร่างบางที่หวาดกลัวเขาด้วย

 

ร่างบางดิ้นอยู่ซักพักนึง  เมื่อเห็นว่าไม่เกิดประโยชน์อะไรจึงได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น  ชายปริศนาเห็นท่าทางของดงเฮเป็นแบบนี้แล้วจึงเกิดความสงสัย

 

“ไม่ดิ้นต่อแล้วเหรอ”เขาถาม

 

“ทำแล้วมันจะเกิดประโยชน์อะไร  ในเมื่อดิ้นไปยังไงนายก็ไม่ปล่อยชั้น”

 

“ชั้นไม่มีวันปล่อยนายไปแน่ ลี ดงเฮ”

 

ดงเฮได้ฟังการเรียกแบบนี้แล้วเค้าก็จำได้ทันที  ว่าชายแปลกหน้าคนนี้คือ คิม คิบอม  เพราะไม่มีใครเรียกเขาว่า ลี ดงเฮ นอกจากคิบอมคนเดียว

 

“ทำไมนายให้เวลาชั้นคิดน้อยจัง คิม คิบอม”

 

“ว้า  รู้ตัวจริงซะแล้ว”คิบอมออกมาจากเงามืด  แล้วคลายอ้อมแขนออกหันมาประจันหน้ากับดงเฮแทน

 

“คนที่เรียกชั้นว่า ลี ดงเฮ จะมีกันซักกี่คนเชียว”

 

“แล้วตกลงว่าไง  นายตกลงใช่มั้ย”

 

“ไม่รู้  บอกแล้วว่าขอเวลาคิด”

 

“โธ่ อ่ะๆ ชั้นให้เวลาคิดห้านาที”คิบอมสีหน้าจริงจัง

 

“ห้านาทีแหน่ะ  โห..เยอะจัง”ดงเฮประชด

 

“ถ้ามากไป  สองนาที  ตอบมาเร็วๆลี ดงเฮ”

 

“นายบอกว่าไงๆชั้นก็เลี่ยงไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ”

 

“อืม”

 

“ไงก็ได้  อย่าใช้ชั้นมากก็พอ  เพราะยังไงชั้นก็คนต่างหอ”ดงเฮตอบ  จริงๆแล้วไม่ได้อยากเป็นซักนิด  แต่พอเค้าเริ่มเลี่ยงที่จะตอบ  มือหนาก็มาโอบตัวเค้าไว้อีกครั้งหนึ่ง

 

“นายไม่เหนื่อยหรอก  แค่ทำตามที่ชั้นบอกก็พอแล้ว”คิบอมยิ้มร่าให้กับคำตอบ  พร้อมล้มตัวลงนอนบนเตียงของดงเฮ

 

“นายจะทำอะไรคิบอม”

 

“นอนไง”ตอบได้อย่างหน้าตอเฉยเลยนะ

 

“หอนายก็มีให้นอน  ทำไมไม่นอน”

 

“ไม่อยากนอน”

 

“ไม่อยากนอนที่นั่น  ก็ไปนอนกับเพื่อนนายสิ คยูฮยอนน่ะ”

 

“ชั้นอยากนอนที่นี่  กับนาย

 

“อะไรนะ”

 

“ที่อื่นที่ไม่มีนาย  ชั้นไม่นอน” คิบอมตอบกลับมา  ดงเฮอึ้งไปพักนึง  แล้วจึงหันมาต่อปากต่อคำต่อ

 

“นายจะบ้ารึไง”

 

“คงงั้นมั้ง  นอนเถอะพรุ่งนี้มีเรียนนะ”

 

คิบอมนอนหลับไปแล้ว   ดงเฮได้แต่ถอนใจให้กับความดื้อของร่างสูง   แล้วก็ล้มตัวลงนอนข้างๆคิบอมด้วยเช่นกัน

 

และค่ำคืนนั้นซองมินก็ไม่ได้กลับมาจริงๆ   แล้วเขาไปไหนล่ะ

...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อตอนกลางวันที่ซองมินพาคยูฮยอนเดินไปยังที่ๆคิดว่าจะทำให้ร่างสูงยิ้มออกมา   แต่จะให้ซองมินพาไปไหนได้ล่ะ  ในเมื่อเขาเองยังไม่ค่อยจะรู้จักสถานที่ของที่นี่ดีซักเท่าไหร่เลย   จนกลายเป็นว่าคยูฮยอนพาเขาเดินมาซะมากกว่า

 

“นายจะไปไหนคยูฮยอน”

 

“นายตั้งใจจะพาชั้นไปไหนล่ะ”

 

“ชั้นจะพานายไปที่...ที่ไหนก็ได้ที่มันจะทำให้นายไม่ต้องหน้ายุ่งๆแบบนั้นอีก”ซองมินตอบยิ้มๆ  ชักงงกับตัวเองแล้วว่าจะทำไปทำไม

 

“อ้อ  ที่แท้ก็ห่วงชั้นนี่เอง”คยูฮยอนยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ซองมิน

 

“อย่าทำหน้าแบบนั้นนะ  ชั้นอยากให้นายยิ้ม  แต่ไม่ใช่ยิ้มแบบนั้น”

 

“หน้าแบบนั้น  แบบไหนเหรอ?”ก็ยังคงยิ้มไม่เลิก

 

“นี่นายอยู่หออะไร  ไม่มีงานไปทำรึไง  เป็นหัวหน้าหอนี่”ซองมินเปลี่ยนเรื่อง  ทั้งยังทำทีจะเดินจากคยูฮยอนไปด้วย

 

“นายก็จำได้นี่ว่าชั้นอยู่หออะไร  ส่วนเรื่องงานไม่ต้องห่วง  มีคนทำให้แล้วล่ะ”

 

“ใคร?  คนอื่นมีสิทธ์ทำงานแทนหัวหน้าด้วยเหรอ”

 

“มีสิ  ก็รองไง”

 

“รอง?  เฮ้อ  ช่างเถอะ”ซองมินถอนใจ   พอดูนาฬิกาแล้วก็พบว่ามันไม่เดิน  ถึงเดินก็เดินได้เอื่อยมาก  เค้าจึงถามเวลากับคยูฮยอน

 

“อ่า  ตอนนี้”คยูฮยอนแหงนหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้า  อีกคนถึงกับงงว่าเขาทำอะไร  อย่าบอกนะว่าดูเวลาจากดวงอาทิตย์นะ

 

“นายไม่มีนาฬิกาเหรอ”

 

“ที่นี่น่ะ  นาฬิกาใช้ไม่ได้  เพราะเวลามันไม่เหมือนกับโลกมนุษย์”คยูฮยอนตอบโดยที่ยังไม่ได้ก้มลงมามองซองมิน

 

อ่า  คยูฮยอนนี่ก็หล่อเหมือนกันแฮะ   เฮ้ย!!  นี่ชั้นคิดอะไรเนี่ย  ลี ซองมิน นี่นายกำลังคิดอะไรอยู่??? 

 

ซองมินตบหน้าตัวเองเบาๆเป็นการเตือนสติ  คยูฮยอนเห็นอย่างนั้นจึงแซวซองมินเล่นๆว่า “กำลังคิดว่าชั้นหล่อ  อยู่ใช่หรือเปล่า”

 

“หา?  นี่นายอ่านใจคนอื่นออกเหรอ”ซองมินตอบออกมาซื่อๆ  แต่ไม่คิดเลยว่าร่างสูงจะพูดเล่น

 

“นี่นายคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอเนี่ย”คยูฮยอนหัวเราะ

 

“นาย...อย่าแกล้งกันสิ >///<

 

“ชั้นไปแกล้งอะไรนายไม่ทราบ”

 

“..///..”

 

“หึๆช่างเถอะ  ตอนนี้มันก็เย็นแล้วนะ   กว่าจะเดินกลับถึงหอคงนานพอดู”

 

“ได้ไงอ่ะ  หอชั้นเป็นหอแรกเลยนะ  มันก็ต้องไกลสุดน่ะสิ”

 

“ก็ใช่ไง”

 

“เราต้องใช้เวลานานรึเปล่า”

 

“ก็นะ  คงค่ำๆแหละ”คยูฮยอนตอบแบบไม่ยี่หระ

 

“ฮือๆ  ไม่เอานะ  ชั้นไม่อยากเดินกลับคนเดียว”ซองมินร้อง

 

“ชั้นไปส่งก็ได้เอ้า  นี่ทุ่มสุดตัวเพื่อนายเลยนะ”

 

“จริงนะ”

 

“เฮ้อ..จริง”

 

ทั้งสองคนจึงเริ่มเดินทางกลับหอ  แต่เวลาของที่นี่กับโลกมนุษย์นั้นเดินต่างกันมาก   เพราะที่นี่จะเดินเร็วมากกว่าปกติ   เวลาของแต่ละวันจึงผ่านไปเร็วมาก   ซองมินไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตอนที่เจอกับเอลฟ์เนอวานั่น  เค้าถึงได้บอกว่าอยู่ที่นี่มาเป็นร้อยๆปี  

 

แต่ถ้านับกันตามจริงแล้วเวลาของที่นี่ต่อวันก็น่าจะซัก 22 ชั่วโมง  ต่างจากโลกมนุษย์ไป 2 ชั่วโมง   แต่ถ้าไม่นับที่เขาพาคยูฮยอนเดินหลงมาล่ะก็คงถึงหอพักได้ไม่ยาก  แต่เมื่อกลางวัน  เขาพาคยูฮยอนหลงมาไกลเลยน่ะสิ

 

 

“เอ้า  ถึงหอชั้นแล้ว  อ่าว?” พอมาใกล้ถึงหอพักของคยูฮยอนแล้วซองมินก็ขอพักแป๊ปนึงเพราะเดินมานานมากแล้ว  คยูฮยอนจึงตอบตกลงเพราะเขาเองก็เหนื่อยเหมือนกัน   แต่พอละสายตากลับมาก็เห็นซองมินนั่งหลับตาพริ้มอยู่

 

“เฮ้อ  งั้นคืนนี้ก็นอนหอชั้นก่อนละกัน”คยูฮยอนได้แต่ถอนใจ   แต่ถ้าให้เค้าอุ้มซองมินไปที่หอคราวนี้ล่ะมีหวัง   ไม่ต้องหวังได้รับการช่วยเหลือจากรองหัวหน้าของเขาอีกเลย

 

 

คยูฮยอนอุ้มซองมินขึ้นมาที่หอพักของตน   แล้วเขาก็วางร่างเล็กลงบนเตียงนุ่มๆของตนเอง  แต่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเพราะใครอีกคนได้มายืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

“คุณหัวหน้า  นายกลับดึกนะ”

 

“อะไรครับพี่อีทึก  ผมก็กลับธรรมดาน่า”

 

คนๆนี้คือพี่อีทึก  ลูกพี่ลูกน้องของคยูฮยอน  และเขาก็เป็นอีกคนที่สามารถเข้ามาอยู่ที่หอนี้ได้   หอนี้ขึ้นชื่อว่ามีเด็กอยู่น้อยมาก  รวมสี่ชั้นปีแล้วก็มีไม่ถึงร้อยคนด้วยซ้ำไป   แต่ละชั้นปีเด็กทุกคนของหอนี้จึงมีเตียงเป็นของตัวเองคนละเตียง  และชั้นปีของคยูฮยอนก็เหมือนกันในห้องกว้างๆแห่งนี้  มีเตียงวางอยู่เพียง 35เตียงเท่านั้น   และบางเตียงก็ว่างซะด้วย

 

“กฎของหอเรา  นักเรียนต้องกลับก่อน 6 โมงเย็นทุกคน  แต่นายกลับตอนทุ่มนึงเนี่ยนะ”

 

“พอดีผม..”

 

“นายเป็นหัวหน้านะคยูฮยอน”

 

“ผมก็ให้พี่เป็นรองไง   ผมก็ไม่ได้อยากเป็นหรอกนะไอ้หัวหน้าอะไรเนี่ย”คยูฮยอนแก้ตัว

 

“ไม่ต้องมาพูด  แล้วนี่พาใครมาด้วยเนี่ยฮะ”

 

“เพื่อนน่ะ”คยูฮยอนตอบเลี่ยงๆ

 

“เหรอ  หน้าเบื่อโลกของนายเนี่ยนะ  ใครเค้าจะอยากเป็นเพื่อน  เชื่อตายล่ะ”อีทึกยังคงซักต่อไป

 

“เพื่อนจริงๆ”เขาก็ยังคงย้ำคำเดิม

 

“เตียงมีเยอะแยะ  แต่ให้นอนที่เตียงตัวเอง  ปกตินายไม่เคยเป็นแบบนี้  ใครๆก็ยุ่งกับของๆนายไม่ได้นี่.........คยูฮยอน”อีทึกถามเสียงแฝงความเจ้าเล่ห์ไว้ด้วย

 

“ผม..เอ่อ”

 

“เอาเถอะ  ชั้นจะยอมให้ซักวัน  เพราะดูท่าทางนายจะเหนื่อยนะ”

 

“นิดหน่อย”

 

“ไม่หน่อยแล้ว  ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวพี่หาอะไรให้กิน”

 

นี่แหละพี่อีทึก  ถึงปากจะร้าย  ท่าทางดูวางอำนาจยังไงก็ตาม  แต่ก็ยังคงเป็นพี่ที่น่ารักของคยูฮยอนอยู่ดี  ทั้งความเอาใจใส่นั่นอีก

 

คยูฮยอนอาบน้ำเสร็จก็เห็นถ้วยซุปวางอยู่ตรงข้างๆเตียงของตัวเอง  แต่พอหันกลับไปหาพี่อีทึก  พี่เขาก็หลับไปแล้ว   เขาจึงลงมือกินซุปทันทีและก็จัดการแปลงฟันให้เรียบร้อยจึงเข้านอน

 

“นั่นสิซองมิน  ทำไมชั้นถึงไม่ให้นายนอนเตียงอื่นนะ  ทั้งๆที่ชั้นเป็นคนที่หวงของๆตัวเองมากแท้ๆ”

 

พูดจบคยูฮยอนจึงล้มตัวลงนอนข้างๆซองมิน   และโอบร่างเล็กให้เข้ามาใกล้ๆเพื่อรับไออุ่นจากเขา   เขาก็พยายามข่มตาหลับให้ถึงที่สุด  แต่กลับไม่เป็นอย่างที่หวังเอาไว้  

 

ค่ำคืนนี้จบลงด้วยความสบายใจของคนทุกคน  ราตรีที่แสนสั้นและสบายนี้กำลังจะจบลงไป   และวันแห่งความวุ่นวายดังเช่นทุกวันก็จะกลับมาอีกครั้ง  เป็นอย่างนี้ตลอด  ไม่ว่าจะโลกไหนก็ตาม  มีความวุ่นวายราวกับฝนฟ้ากระหน่ำ   แต่สุดท้ายก็จะจบลงด้วยสายรุ้งที่ทอประกายสดใสเสมอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk  with writer

 

อ่า  ตอนนี้ที่ไรเตอร์พิมพ์เนื้อเรื่องลงเวิร์ดก็เป็นเวลาอีก 3 นาที จะเที่ยงคืนค่ะ  ไรเตอร์ง่วงมากๆเลย   เพราะก่อนมาพิมพ์ตอนนี้ก็อ่านหนังสือไปหลายเล่มมากๆเลยค่ะ  เป็นหนังสือเทพนิยายของกริมม์  ยังจำหนังสือที่อ่านกันตอนเด็กๆแบบนี้ได้อยู่รึเปล่าคะ  ไรเตอร์คิดถึงช่วงเวลาตอนนั้นมากๆเลยค่ะ

 

ถึงตอนนี้ก็คงจะไม่มีเม้นให้ไรเตอร์เลยซักเม้น   แต่ไรเตอร์ก็คงจะหวังต่อไปค่ะ (ก็เพิ่งลงตอนแรกไปเมื่อวันที่ 24 นี้เองนี่นา)  อยากให้ชอบเรื่องนี้กันมากๆค่ะ

 

ส่วนตัวแล้วไรเตอร์ชอบคู่ฮันฮยอกกะคยูมินนะคะ  อ่า...แต่เรื่องนี้คิเฮเป็นคู่หลักนี่นา ฮ่าๆๆ

 

       ถ้ายังไงก็เม้นเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์แบบสุดขั้วด้วยนะคะ 555  จะรอคอมเม้นแรกต่อไปค่ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

473 ความคิดเห็น

  1. #460 quoth (@golliwog) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2555 / 23:17
     คยูเนียนอีกเเล้ว
    #460
    0
  2. #433 Pp HH (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 20:01
    คยูมินนน
    #433
    0
  3. #402 Ga-Am=Gaam'Gie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 21:20
    บอมมเร็วไปนะ ><



    กี้ ชอบมินนนี่ก็บอก ?? 5555
    #402
    0
  4. #376 Olaี้EJ (@yayeeba) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 10:20
    แค่ชื่อตอนก็จิ้นไปไกลละ
    #376
    0
  5. #367 Es^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 17:02
    แกหวงมินมากกว่าไง
    #367
    0
  6. #343 KH_tangmo (@tangmo-teukky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 19:54
    กี้ชอบมินๆแล้วใช่ม่ะๆๆๆ >< 
    #343
    0
  7. #166 Heart (@jongbae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 15:46
    กี้ทำอะไรไม่รู้เนื้อรู้ตัวกันเลยทีเดียว 55+
    #166
    0
  8. #165 GenG '' Kai (@oomaiim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 12:13
     แหมๆนังกี้ทำเป็นไม่รู้เนื้อรู้ตัว ชอบเค้าล่ะสิ > #165
    0
  9. #164 tamfar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 01:04
    กี้หวงไปก็ไม่ได้อะไรหรอก เพราะของๆกี้ก็เหมือนของๆมิน
    #164
    0
  10. #163 E.L.F. club (@monsterclub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 17:28
     เกียมน่ารักคึคึ
    #163
    0
  11. #162 KIHAE*129 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2554 / 18:38
    บอมจู่โจมเร็วไปไหน
    #162
    0
  12. #161 minnie_poomin (@poominmini) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2554 / 02:44
    กรี้ดดดดดดดดด คยูมินน่ารักอ่ะ  กี้จ๋าคิดยังไงกันแน่เนี่ย?? ชอบมินเข้าแล้วหล่ะสิ
    #161
    0
  13. #160 monakatari (@monamintza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 21:34
    นี้้้ กี้รู้ตัวบ้างก้อได้นะ> <
    #160
    0
  14. #159 Noona (@5202310019) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2554 / 13:19

    ขอเม้นท์ตั้งแต่ตอนนี้นะ
    ไรเตอร์แต่งเก่งนะ สู้ๆนะคะ ^^

    #159
    0
  15. #158 OoMy (@oomnello) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 20:12
     เริ่มแล้วสินะ...KyuMin ><
    #158
    0
  16. #157 NONGปลานีโม่ (@jenlove137) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 17:55
    บอมจะเรวไปไหน
    ของๆกี้ก้เหมือนของๆมินอ่ะ
    ถ้าห่วงอ่ะสิแปลก
    #157
    0
  17. #156 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2554 / 02:10

    ปกติพี่ชอบคิเฮนะหลักๆแล้วนะ

    แต่คู่อื่นก็อ่านได้หมดแหละถ้าเป้นSJ

    บอมมันแอบไปนอนกะหมวยแล้วอ่ะ

    จะเร็วไปไหนส่วนคยูก็เริ่มแปลกๆกะมินน่ารักดี

    #156
    0
  18. #155 apple (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2554 / 21:21


    ไรท์เตอร์จ๋า คิเฮ เยอะๆ นะคะ



    #155
    0
  19. #154 Snowsola (@snowsola) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 22:32
    กี้กับมินๆ คิดเเล้วเขินเเทน =///=

    #154
    0
  20. #153 HanEunHae (@04041010) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 12:12
    กี้คิดไีกับมินแน่ๆ อิอิ
    #153
    0
  21. #152 'รักเฮ:SuJu๑๓'★ (@0a0conan0a0) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 22:37
    น่านสิทั้งๆที่หวงของทำไมยอมให้มินล่ะกี้
    คิดอะไรกะมินป่าวเนี้ยกี้
    #152
    0
  22. #151 InInElF (@indykorea) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 07:27
     ของคยูก็เหมือนของมินแหละ ไม่หวงก็ไม่แปลกหรอก 55555

    #151
    0