Are You Understand ? เข้าใจรึยังว่าชั้นรักนาย(kihae hanhyuk)

ตอนที่ 7 : Chapter 5 : ร้องไห้และสัญญาเจ้าเล่ห์ของคิม คิบอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มี.ค. 54



Chapter 5 : ร้องไห้และสัญญาเจ้าเล่ห์ของคิม คิบอม

 

 

“ดงเฮไปที่หอกันเลยเถอะ  ว่าแต่มันอยู่ตรงไหนเนี่ย” ฮยอกแจถาม

 

“ลองถามพี่ฮันคยองดูสิ” ดงเฮตอบเชิงหยอกล้อ  เรียกสีหน้าของฮยอกแจให้แดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

 

“บ้า! งั้นไม่ไปแล้ว”

 

“เดี๋ยวพี่พาไปเอง”ฮันตยองบอก  พร้อมกับเดินนำหน้าเพื่อนำทางให้รุ่นน้องและคนรักของตัวเอง  ระหว่างทางก็อธิบายเรื่องเส้นทาง ว่าถ้าผ่านตรงนี้  เลี้ยวตรงนี้จะไปยังที่ไหน  ตึกเรียนอยู่ตรงไหน

 

“ทำไมพี่รู้เยอะจัง  ในเมื่อก็มาพร้อมกับพวกเรา”ไม่บ่อยนักที่ดงเฮจะเอ่ยถามใครออกมา  ฮันคยองเลยรีบตอบว่า

 

“ก็พี่บอกแล้วไง  ว่าพี่จะมาเรียนต่อที่นี่  พี่ก็ต้องศึกษามาอย่างดี  และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่มาที่นี่ด้วย”เขาตอบยิ้มๆ

 

“อ๋อ งี้เราก็สบายเลยสิ”

 

“แล้วเรื่องเตียงล่ะครับ  เค้ามีให้รึเปล่า”ซองมินถามบ้าง

 

“อ๋อ  แน่นอนต้องมีสิ  แต่จะเป็นเตียงใหญ่  นอนเตียงละสองคน”ฮันคยองพยักเพยิดหันไปมองทางฮยอกแจที่ไม่ยอมหันหน้ามาสบกับเขาสักครั้ง

 

“งั้นผมนอนกับดงเฮนะ  ดงเฮ  เรานอนด้วยกันนะ”ซองมินชวน

 

“อื้ม ดีเหมือนกัน  งั้นฮยอกแจนอนกับพี่ฮันคยองไปนะ”ดงเฮบอก

 

“ได้ไงอ่ะ  นอนสามไม่ได้เหรอ ชั้นไม่นอนกับพี่ฮันแน่”

 

“พี่ไม่ทำอะไรนายหรอกน่า”ฮันคยองพูดเชิงรำคาญหน่อยๆ  ทำให้ฮยอกแจรู้สึกโกรธขึ้นไปอีก

 

“ผมรู้!! พี่ไม่มีทางทำอะไรผมหรอก  ผมก็ไม่ได้อยากให้พี่ทำอะไรผมด้วย    ไปหากิ๊กพี่เลยสิ ไปเลยไป๊!! ไม่ต้องกลับมาด้วยนะ”ฮยอกแจไล่

 

“อึนฮยอก  พี่บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าพี่ไม่เคยมีใครนอกจากนาย”ฮันคยองชักอ่อนใจ

 

“อ๋อเหรอ”

 

“อึนฮยอก...”

 

“เอ่อ....” สถานการณ์เริ่มไม่ดีแฮะ  ดงเฮคิด

 

“พี่ฮันคยองรีบนำทางไปดีกว่าครับ  เดี๋ยวทางเดินตรงนี้มันจะไหม้เพราะฮยอกแจซะก่อน”ซองมินตัดบท

 

...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

พอทั้งหมดเดินมาถึงหอ  มีเด็กบางส่วนได้จับจองที่นอนของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ดงเฮและซองมินรีบพากันไปจองที่ตรงริมหน้าต่าง  ปล่อยให้ฮยอกแจยืนอยู่กับฮันคยองเพียงสองคน 

 

“นายกับพี่นอนตรงนี้นี่แหละ” ฮันคยองบอกพลางชี้ไปที่เตียงตรงที่ไม่ใกล้แต่ก็ไม่ไกลเตาผิง

 

“ทำไมผมต้องนอนกับพี่ด้วย”

 

“ก็ไม่ทำไม   หรือนายจะนอนกับคนอื่น”

 

“...”

 

“ทำตามที่พี่บอกเถอะน่า”

 

“ก็ได้”ฮยอกแจตอบ  ต่พยายามหลบเลี่ยงสายตาของฮันคยอง  เขาได้แต่ส่ายหัวกับพฤติกรรมของคนตรงหน้า  ดื้อจริงๆ

 

“นี่ๆ  นายเป็นหัวหน้าหอใช่มั้ย” คนๆนี้ชื่อคิม ยองอุน ฮยอแจจำได้  แต่เขาถามพี่ฮันคยองนิ  งั้นก็ไม่จำเป็นต้องสนใจ

 

“ใช่  มีอะไรให้ชั้นช่วยเหรอ”ฮันคยองตอบ

 

“ชั้น ยองอุน  เรียกคังอินก็ได้”เขาพูดพร้อมยื่นมือมา

 

“ชั้น ฮันคยอง”พี่ฮันก็ยกมือจับตอบเช่นกัน

 

“ถ้านายมีอะไรให้ชั้นช่วยก็บอกได้นะฮันคยอง  ชั้นน่ะแข็งแรงมาก”

 

“อืม  ขอบใจล่วงหน้านะ”

 

 “ดงเฮ ฮยอกแจ ไปอาบน้ำกัน”ซองมินหันหน้ามาชวน  ถึงแม้ฮยอกแจจะนอนเตียงเดียวกับฮันคยองแต่ก็ไม่ยอมอยู่กับเขาสองต่อสอง  มาวุ่นวายอยู่กับซองมินและดงเฮอยู่ตลอด

 

“ไปดิ”

 

...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

 “ฮ้า สดชื่น  เมื่อไหร่จะกินข้าวน้า”ฮยอกแจเพ้อ

 

“หอพักที่นี่  ถ้าอยากจะกินข้าวก็กินเมื่อไหร่ก็ได้  ถึงจะเป็นตอนนอนก็ยังมีบริการอยู่”ฮันคยองตอบ  ถึงแม้จะรู้ว่าฮยอกแจไม่ได้ถามเขา  แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่   ฮันคยองรู้ดีว่าฮยอกแจน่ะกินเก่งอย่างกับอะไร

 

“แล้ววันนี้เค้ายังไม่เริ่มเรียนใช่มั้ยฮะ”ดงเฮถาม

 

“อืม เริ่มเรียนพรุ่งนี้น่ะ  อย่าตื่นสายล่ะ”

 

ฮันคยองพูดพร้อมโบกมือลาน้องๆเพื่อไปทำภารกิจก่อนการเรียนของหัวหน้าหอ  ฮยอกแจก็มองไล่หลังไปจนสุดสายตา  ดงเฮและซองมินได้แต่ยิ้มให้กันอย่างฝืด  คู่นี้เมื่อไหร่มันจะดีกันเนี่ย

 

  ...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

เที่ยงคืนตรง

 

“ฮันคยอง  ทำไมนายถึงยังไม่กลับมานอนอีกนะ”ฮยอกแจสบถ  เด็กทั้งหอหลับกันไปนานแล้ว  มีเพียงเขาคนเดียวที่นอนไม่หลับ  สาเหตุเพราะรอใครบางคนอยู่

 

 

“นี่นายไปหากิ๊กนายจริงๆใช่มั้ย  ไอ้บ้าฮันคยอง...”น้ำตาเริ่มไหลซึมออกมาจากดวงตาคู่น้อย  นี่เค้าทั้งที่เป็นคนบอกเลิกเองแท้ๆ  แต่ทำไมกลับต้องมานั่งร้องไห้อย่างนี้ด้วย

 

...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

ณ ห้องอาจารย์ใหญ่

 

“ที่ครูเรียกพวกเธอ เหล่าหัวหน้าหอชั้นปีที่หนึ่งมานั้น  รู้รึเปล่าว่าเรียกมาทำไม?”

 

“...”หัวหน้าหอทั้งสี่ได้แต่เงียบ  เดาไม่ออกเลยจริงๆว่าอาจารย์ใหญ่ของพวกเขาต้องการอะไร

 

“รู้มั้ย คิม คิบอม หัวหน้าหอ tricky

 

“ไม่ทราบครับ”

 

“เธอล่ะ ชเว ซีวอน หัวหน้าหอ resolutely

 

“ไม่ทราบครับ”

 

“เธอล่ะ ฮันคยอง หัวหน้าหอ haughty

 

“ไม่รู้สิครับ”

 

“อ่ะ แล้วเธอล่ะ โจ คยูฮยอน หัวหน้าหอ solitarily

 

“อาจารย์ไม่บอกแล้วผมจะรู้มั้ยครับ”

 

“ฮะๆ นั่นสินะ  ที่ครูเรียกมาในวันนี้เพื่อ...เอิ่ม  ครูรู้ว่าหน้าที่หัวหน้าหอน่ะมันเหนื่อยใช่ย่อยซะที่ไหน  ถ้าพวกเธอต้องการหารองหัวหน้าเพื่อหาคนช่วยแบ่งเบาภาระให้ล่ะก็ย่อมได้นะ  ครูอนุญาต”

 

“แล้วถ้า อยู่กันคนละหอ  จะให้เป็นรองได้มั้ยครับ” คิม คิบอมถาม

 

“ปกติแล้วไม่สมควรนะ  แต่รองหัวหน้า  เป็นหน้าที่ๆเป็นความลับ  ถ้าเธอรู้กันแค่สองคนก็ไม่เป็นไร”อาจารย์ใหญ่ตอบ

 

“แล้วถ้าขี้เกียจทำงานของหัวหน้าหอ  ให้รองทำแทนได้มั้ยครับ”คยูฮยอนถามบ้าง

 

“เธอนี่นะ  ได้สิ  ถ้ารองยินยอม”

 

“อาจารย์ครับ”ฮันคยองเอ่ย

 

“มีอะไรหรือ”

 

“อาจารย์เรียกให้พวกเรามารอตั้งแต่เย็น  นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะครับ  เมื่อไหร่เราจะได้กลับไปนอน!!

 

“โอ๊ะ ขอโทษทีนะ  ไปเถอะๆ กลับได้แล้ว”อาจารย์บอกลา  แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองต่อ

 

 

 

 

 “เฮ้ หัวหน้าหอฮัน”คิบอมเรียก

 

“หืม? อะไร”ฮันคยองหันไปตามเสียงเรียกของเขา

 

“คนที่หอที่ชั้นเห็นอยู่กับนายน่ะ”

 

“ทำไมหรอ?”

 

“ที่ชื่อ ลี ดงเฮน่ะ”

 

“อืม”

 

“ชั้นขอให้เค้ามาช่วยงานเป็นรองหัวหน้าหอชั้นได้รึเปล่า”คิบอมถามหยั่งเชิง  คำตอบอาจจะเป็นปฏิเสธก็ได้  แต่เขาก็อยากลองถามดู

 

“เอาสิ  ดงเฮเอง  ชั้นก็เพิ่งรู้จักเค้าเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง  แต่นายต้องลองถามเค้าดูอีกทีนะ”ฮันคยองตอบพร้อมโบกมือลา  ทำไมต้องรีบน่ะเหรอ  เพราะเค้ารู้น่ะสิ  ว่ามีคนรอให้เค้ากลับไปหาอยู่

 

“อะไรของมันวะ”คิบอมสบถ

 

การเรียนของวันแรกเริ่มต้นขึ้นด้วยวิชาประวัติศาสตร์โรงเรียน  ในตอนเช้าดงเฮตกใจว่าทำไมในกระเป๋าเสื้อผ้าถึงมีชุดของโรงเรียนนี้ได้  ทั้งๆที่เขาก็ไม่เคยเห็นชุดแบบนี้มาก่อนเลย  แต่ก็เก็บความสงสัยเอาไว้  เพราะโรงเรียนนี้มักจะมีอะไรให้เขาตกใจมากพอแล้ว

 

“เค้ามีแต่ประวัติศาสตร์ตามประเทศ ทวีป แหล่งอารยธรรม  ที่นี่มีด้วยแฮะ  ประวัติศาสตร์โรงเรียน”ฮยอกแจพูด

 

“นั่นสิ  แปลกดีเนอะ”ซองมินเห็นด้วยกับคำของฮยอกแจ

 

“แต่ดูดงเฮจะสนใจนะ”

 

“ชั้นชอบเรื่องแบบนี้แหละ  พวกประวัติศาสตร์”

 

“อาฮะ  นายเคยอยู่อเมริกาไม่ใช่เหรอ  ก็ต้องเก่งเรื่องภาษาด้วยน่ะสิ”ซองมินถาม

 

“ก็ต้องได้นิดหน่อยนั่นแหละ  ไม่งั้นก็เอาตัวรอดไม่ได้”ดงเฮตอบ

 

“นักเรียนตรงนั้นน่ะ  จะคุยกันอีกนานมั้ย!!” อาจารย์ลูซิน่า  อาจารย์หญิงชราท่าทางแค่เดินยังไม่ไหวตะโกน  นั่นแหละนะ  อาจารย์เองก็แทบเก่าแก่เป็นโบราณวัตถุได้แล้ว  ถึงได้มาสอนวิชาประวิศาสตร์โรงเรียน

 

“ครับๆ  ไม่คุยแล้วครับ”ฮยอกแจตะโกนตอบ  ทำให้ฮันคยองแอบมองอย่างเงียบๆ  เฮ้อ...แค่นั่งยังไม่ยอนั่งใกล้เค้าเลยเหรอเนี่ย  จะโกรธพี่ไปถึงไหนนะอึนฮยอก

 

...............

...............................

............................................

..............................................................

..............................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................................

 

 การเรียนผ่านไปอย่างแสนน่าเบื่อในสายตาของฮยอกแจและซองมิน  เพราะต่อจากวิชาประวัติศาสตร์โรงเรียนก็เป็นวิชาศาสตร์การป้องกันตัวและเอาตัวรอด  สำหรับซองมินเป็นเหมือนกับวิชาที่เรียนแล้วเรียนอีกซ้ำไปซ้ำมา   แต่คนอย่างฮยอกแจไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับของพรรค์นี้เลยด้วยซ้ำ  ก็เขามีเพื่อนสนิทที่เชี่ยวชาญเรื่องศิลปะการป้องกันตัวแบบจีนอย่างซองมินอยู่แล้วทั้งคน  แถมไอ้คนจีนบ้าที่เมื่อวานกลับหอช้าจนเค้าทนรอไม่ไหวเองก็เก่งเรื่องแบบนี้มากเหมือนกัน

 

ชั่วโมงเรียนนี้ต้องลงมาที่ลานกว้างของโรงเรียน  เพราะการเรียนวิชานี้เน้นการปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี   จึงจำเป็นต้องใช้พื้นที่มากสำหรับการเรียน

 

“ฮยอกแจ  นายไม่ทำหน่อยเหรอ”ดงเฮถาม  หลังจากที่ต้องยืนขาเดียวแล้วถือดาบกวัดแกว่งไปมาตามที่อาจารย์บอก 

 

“ไม่ล่ะ  จะเรียนไปทำไมในเมื่อคนเก่งของเราอยู่นี่แล้ว”ฮยอกแจเดินไปลากตัวซองมินที่กำลังกวัดแกว่งดาบไปมาอย่างแคล่วคล่องอยู๋คนเดียว

 

“หมายความว่าไง” ซองมินเก่งเรื่องการต่อสู้เหรอเนี่ย  ไม่อยากจะเชื่อ

 

“ก็ซองมินน่ะ  เก่งเรื่องศิลปะการป้องการตัวเป็นที่สุด  เพราะฉะนั้น  พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอีก”

 

“แล้วถ้าเวลานายอยู่คนเดียวล่ะ  ที่นี่น่ะไม่เหมือนโลกที่พวกเราเคยอยู่หรอกนะอึนฮยอก” คนที่ไม่มีบทพูดมานานเอ่ยขึ้น  ฮยอกแจไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครเป็นคนพูด  เพราะมีอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่เรียกเขาว่า อึนฮยอก

 

“ก็อยู่กับซองมินตลอดเวลาสิ  จะห่างกันทำไม”ฮยอกแจตอบโดยที่ยังไม่หันกลับไปมอง  เนื่องจากอาการงอนที่ฮันคยองกลับหอช้าเมื่อวานยังคงอยู่

 

“นายเนี่ยน้า  ก็ดื้อแบบนี้”ฮันคยองอ่อนใจกับนิสัยของคนรัก  นี่เค้าไม่เคยมีอิทธิพลอะไรต่อตัวอึนฮยอกบ้างรึไงนะ

 

“ใครดื้อ  พี่แหละดื้อ   นิสัยก็ไม่ดี!!”ฮยอกแจพูดดังๆใส่ฮันคยอง  แล้วลากซองมินกับดงเฮให้ห่างไปจากตรงนั้นด้วยกัน  เพื่อนทั้งสองคนก็ได้แต่งงกับพฤติกรรมของเขา

 

“อะไรของเขาอีกวะ  เฮ้อ...”ฮันคยองได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง

 

 

 

“ฮยอกแจเป็นอะไร  ทะเลาะอะไรกันมาอีกล่ะ”ซองมินถาม  แต่ฮยอกแจไม่มีทีท่าว่าจะตอบซักนิด  ดงเฮจึงพูดต่อ

 

“มีอะไรก็ต้องเล่าให้ฟังสิ  ไม่งั้นเราก็ไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นอะไร  หรืออยากให้เราทำอะไร”

 

“เมื่อคืน...”ฮยอกแจพูด

 

“เมื่อคืนทำไม?”ดงเฮถามต่อ

 

“เมื่อคืน...พี่ฮันคยองเค้า  เมื่อวานหลังจากแยกกัน  ชั้นรอพี่เค้าจนถึงเที่ยงคืน  พี่เค้าก็ยังไม่กลับมาเลยอ่ะดงเฮ  ซองมิน  ตกลงพี่เค้าไปหากิ๊กจริงๆใช่มั้ย” ฮยอกแจกอดคอดงเฮ   เค้ารับรู้ได้ถึงไหล่ที่สั่นน้อยๆของเพื่อน  จึงลูบหลังแล้วกระพิบตายิกๆเป็นการบอกให้ซองมินพูดอะไรปลอบสักหน่อย

 

“ชั้นว่ามันไม่มีอะไรหรอกนะฮยอกแจ  ก็พี่เค้าเป็นหัวหน้าหอนี่นา  เค้าอาจจะไปทำงานในส่วนของหัวหน้าก็ได้นะ”ซองมินปลอบ

 

“ไม่จริงหรอก  ฮึก.. งานอะไรกันเที่ยงคืนยังไม่กลับ  ฮึก...ฮือ!!” เอาแล้วไง  ฮยอกแจร้องไห้แล้ว

 

“จริงสิ  ต้องจริงแน่ๆ” ดงเฮปลอบเพื่อน  ทั้งที่จริงๆแล้วเขาเองไม่ชินเลยซักนิดกับการปลอบใจคนอื่น  แต่ทำไงได้ล่ะ 

 

“อ๊ะ!!” ดงเฮร้อง

 

“มีอะไรดงเฮ”ซองมินกระซิบถาม

 

“นั่นไงซองมิน  ฮยอกแจ  นายนั่นน่ะเป็นหัวหน้าหออีกหอนึงอ่ะ  ไปถามกันมั้ยล่ะ  ว่าเมื่อวานหัวหน้าของแต่ละหอไปทำงานรึเปล่า” ดงเฮจนปัญญาที่จะทำให้ฮยอกแจหยุดร้องไห้  หาตัวช่วยมั่วๆไปก่อนละกัน  อ่า  แต่ดงเฮจำได้ว่าเขาคือใคร  ก็เมื่อวานเค้าเป็นจุดสนใจเลยนี่นา

 

หัวหน้าหอที่ดงเฮเห็นและบอกก็คือ คิม คิบอม หัวหน้าหอ tricky ถึงเมื่อวานจะไม่มีงานอะไรจริงๆ  แต่ก็ขอให้นายนั่นเออออห่อหมกไปกับเค้าก่อนเถอะ

นี่ๆ  นายน่ะ  หัวหน้าหอ tricky ใช่มั้ย”ดงเฮตะโกนถามคิบอมที่ยืนอยู่ตรงเสาร์อาคาร

 

“หืม? ใช่  มีอะไร”

 

“มานี่หน่อยสิ”

 

“เรียกชั้นแล้วยังจะให้ชั้นเดินไปหาอีกเนี่ยนะ  มารยาทนะคู้ณ  มีมั้ย”

 

“ชั้นออกไปไม่ได้  ยังอยู่ในชั่วโมงเรียน”ดงเฮที่ตอนแรกตะโกน  แต่ตอนนี้กลายเป็นกระซิบไปซะมากกว่าเพราะอาจารย์เริ่มหันมามองพวกเขาเป็นระยะๆ

 

“ก็ได้” คิบอมเดินมาหาดงเฮที่ตอนนี้กอดกันกลมอยู่กับฮยอกแจ 

 

“มีอะไร”คิบอมถาม

 

“เมื่อวานน่ะ  นายกับหัวหน้าหอคนอื่นได้ไปทำงานอะไรกันรึเปล่า”

 

“หืม?  จะให้ชั้นตอบเหรอ  รู้มั้ยหอชั้นสัญลักษณ์คือ จิ้งจอก  เจ้าเล่ห์จะตาย  เพราะฉะนั้นถ้าต้องการคำตอบ  มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” คิบอมตอบ  สายตาดูเจ้าเล่ห์ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 

“เออได้  ตอบมาเร็วๆ”ดงเฮบอกปัด  สายตาบ่งบอกว่า ตอบมาเร็วก็พอ  ทั้งยังทำปากขมุบขมิบเป็นเชิงว่าให้ตอบว่า ใช่ เมื่อวานนี้ไปทำงานมา

 

“นายพูดแล้วนะ  ใช่  เมื่อวานนี้อาจารย์ใหญ่เรียกให้พวกหัวหน้าไปรอที่ห้องของแก”คิบอมตอบ

 

“ฮึก...จริงอ่ะ  นายโกหกรึเปล่า”ฮยอกแจหันมาถามคิบอม

 

“ฮ..เฮ่ย  หันหน้ากลับไปป่ะ  ชั้นจะโกหกทำไม  แต่แกปล่อยให้รออยู่ตั้งนาน  พอมาถึงตอนเที่ยงคืนพูดไม่กี่ประโยคก็ปล่อยกลับ”คิบอมไล่ให้ฮยอกแจหันหน้ากลับไป  เพราะสภาพของฮยอกแตตอนนี้ที่ขี้มูกไหลมารวมกับน้ำตา   ดูไม่ได้เลยในสายตาของเขา  แต่กลับดูน่ารักในสายตาของใครบางคนที่ฮยอกแจโกรธอยู่  ที่ตอนนี้เค้าไม่มีโอกาสได้เห็น

 

“เห็นมั้ยฮยอกแจ  พี่เค้าไปทำงานจริง”ซองมินพูดปลอบ

 

“หัวหน้าหอพวกนาย  haughty ใช่มั้ย”คิบอมถาม

 

“อื้ม ใช่”ดงเฮตอบ

 

“เมื่อวานดูท่าทางเค้าจะรีบๆนะ  รีบกลับหอไปทำไมนักหนาก็ไม่รู้”คิบอมพูดยิ้ม  แล้วหันมาหาดงเฮ “อย่าลืมสัญญาล่ะ  ชั้นจะมาบอกนายเอง  ว่าจะให้นายทำอะไร  ตอนนี้กลับไปเรียนได้แล้ว”

 

“เออนี่  แล้วนายไม่เรียนรึไง”ดงเฮถาม

 

“คนอย่างชั้น  เรียนไปก็ไม่มีประโยชน์”

 

“หืม?”

 

“ชั้นรู้หมดแล้วว่าเค้าจะสอนอะไรไม่สอนอะไร  เพราะฉะนั้นบางวิชาชั้นก็โดดได้”

 

“อ้อ  เก่งว่างั้น”

 

“นายพูดเองนะ  ชั้นเปล่ายอตัวเอง”คิบอมพูดพร้อมเดินจากไป

 

 

 

“หมดชั่วโมงแล้ว  เฮ้ย  อึนฮยอกเป็นอะไร  ร้องไห้ทำไม”ฮันคยองเดินมาเห็นอยอกแจร้องไห้ถึงกับตกใจรีบไปประคองตัวคนรักมากอดไว้

 

“เปล่านี่ ฮึก..ฮือ”

 

“เปล่าอะไรกัน  ก็เห็นอยู่ว่าร้อง”

 

“ผมเปล่านะ  ฮือ..”

 

“อ่ะๆไม่ร้องก็ไม่ร้อง  ไปทานข้าวกันดีกว่าเนอะ”ฮันคยองพาฮยอกแจเดินไปยังโรงอาหาร   ขณะเดียวกันก็ส่งซิกบอกดงเฮและซองมินว่า

 

เดี๋ยวพี่เคลียร์เองไม่ต้องห่วง

 

 

ทั้งสองคนหัวเราะคิกคัก  คราวนี้ล่ะน้า  จะได้เลิกงอนกันซักที  สำหรับดงเฮน่ะไม่เท่าไหร่  เพราะเพิ่งรู้จักกับฮยอกแจได้ไม่นาน  แต่ซองมินสิเห็นสองคนนั้นทะเลาะกันมาเป็นอาทิตย์ๆ  จะเบื่อก็ไม่แปลก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk  with  writer

 

พอจะเดากันออกมั้ยคะ  ว่าคิบอมจะขออะไรดงเฮ   รออ่านกันไป   ฮยอกร้องไห้เยอะจริงๆเลยน้า   แล้วฮันคยองจะทำยังไงเพื่อง้อล่ะเนี่ย

 

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ  เพราะมันคือกำลังใจที่ดี


แต่งตอนที่ 6 อยู่ค่ะ อยากเอามาลงใจจะขาด แต่มันยังเหลืออีก 50 %



473 ความคิดเห็น

  1. #458 quoth (@golliwog) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2555 / 23:04
     แลกเปลี่ยนอะไร ..
    #458
    0
  2. #431 Pp HH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 19:16
    บอมจะเจ้าเล่ห์อะ รู้เลยย
    #431
    0
  3. #400 Ga-Am=Gaam'Gie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 20:57
    >< โว้วว คิบอม น่ารักจริงๆ
    #400
    0
  4. #387 รักเทอซูจู (@punjabra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 04:41
     บอมนายทำตัวได้สมกับหอที่ประจำอยู่มากกกกกกกกกกกกกกกเกินไปนะ
    อํยฮยอกจะคืนดีกันแล้วใช่มั้ย ><
    #387
    0
  5. #374 Olaี้EJ (@yayeeba) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 10:10
    บอมเอ้ย =_='

    #374
    0
  6. #137 Darker-40 (@darker-40) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2555 / 00:19
    เออ มีของแลกเปลี่ยน เหนื่อยเเน่หมวย

    =...=
    #137
    0
  7. #136 Heart (@jongbae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 15:25
    ร้องไห้กันเลยทีเดียว เหอะๆ
    บอมข้อเสนอคืออะไร
    #136
    0
  8. #135 GenG '' Kai (@oomaiim) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 11:50
     ป๋าเคลียร์เลยไก่จะได้เลิกงอน ^______^
    #135
    0
  9. #134 tamfar (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 00:49
    บอมเจ้าเล่ห์จริงๆ
    #134
    0
  10. #133 E.L.F.ผู้รักซูจู (@elflovesj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 13:01
    บอมเจ้าเล่ห์
    #133
    0
  11. #132 KIHAE*129 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กันยายน 2554 / 18:13
    ป๋าเคลียร์ให้ได้เน้

    บอมเจ้าเล่ห์ง่ะ
    #132
    0
  12. #131 monakatari (@monamintza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 21:23
    บอมเจ้าเล่ห์อ่าาา > <
    #131
    0
  13. #130 OoMy (@oomnello) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 19:26
     บอม...มัดมือชก - *-
    #130
    0
  14. #129 NONGปลานีโม่ (@jenlove137) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 17:12
    บอมเจ้าเล่ห์เอาโล่เลยอ่ะ
    #129
    0
  15. #128 mei129 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2554 / 15:50
    มนต์รักสัตง์ประเสริฐจิง

    คนหนึงก็เจ้าเล่ห์

    อีกคนก็เงียบ

    น่าหนุกดี

    ไรเตอร์สู้ๆน่ะ
    #128
    0
  16. #127 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2554 / 01:39
    บอมจะให้หมวยไปอยู่ใกล้ๆละซิ

    เจ้าเลห์จริงๆสมกับที่อยู่จิ้งจอก

    ส่วนป๋าจเเคลียร์ไหวมะงอนมาเป็นอาทิตย์ยังเคลียร์ไม่ได้เลย
    #127
    0
  17. #126 Snowsola (@snowsola) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 22:30
    คิบอมมม เจ้าเลห์สมชื่อหอเลยนะเนี่ยๆ 555
    #126
    0
  18. #125 HanEunHae (@04041010) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 11:32
    บอมเจ้าเล่ห์อ่ะ
    ฮันฮยอกดีกันๆๆๆๆ
    #125
    0
  19. #124 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 01:12
    เจ้าเล่ห์จริงคิบอมมม
    #124
    0
  20. #123 'รักเฮ:SuJu๑๓'★ (@0a0conan0a0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 22:21
    บอมนายมันจิ้งจอกจริงๆ
    จะให้เฮทำไรอ่ะ

    ฮยอกทำเป็นไม่สนใจ
    ร้องไห้สะงั้น555
    #123
    0
  21. #122 InInElF (@indykorea) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 07:11
     บอมเจ้าเล่ห์จริงๆ สมกับที่ได้อยู่หอนั้นเลย
    #122
    0
  22. #1 Es^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 16:54
    ฮยอกน่ารักอ่ะ>
    #1
    0