เจ้าสาวของซาตาน re - up

ตอนที่ 16 : ผู้ชายร้อยเล่ห์ 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 322 ครั้ง
    6 เม.ย. 63


บทที่ 16

 

วันรุ่งขึ้นอธิวีย์พาภรรยาของเขาไปหาหมอตั้งแต่เช้า เพียงรวีเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี การตรวจจึงไม่มีปัญหา คุณหมอสอบถามอาการ แล้วจึงตรวจร่างกายและตรวจปัสสาวะ หนุ่มสาวทั้งสองรอผลการตรวจ ด้วยหัวใจที่เต้นระทึก แม้พอจะคาดเดาผลการตรวจได้ แต่ยังไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ จนกว่าคุณหมอจะยืนยันให้มั่นใจเสียก่อน

เวลาผ่านไปนานราวสิบปี กว่าคุณหมอจะเดินยิ้มออกมา

“คุณหมอครับ” อธิวีย์เรียกทันที

“หนุ่มสาวสมัยนี้ใจร้อนกันจริงๆ” คุณหมอพูดยิ้มๆ แล้วก็มองหน้าเพียงรวีนิ่งๆ

“ขอแสดงความยินดีด้วยครับ คุณท้องได้สองเดือนแล้ว”

ว่าที่คุณพ่อกับคุณแม่คนใหม่ หน้าแดงขึ้นมาทันตาเห็น ความรู้สึกแปลกประหลาดวิ่งพล่านไปทั่วกาย ทั้งตื่นเต้นยินดี ทั้งปลาบปลื้ม อิ่มอกอิ่มใจ เมื่อรู้ว่าเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองกำลังก่อกำเนิดขึ้นมา อธิวีย์คว้ามือเรียวบางของภรรยามากุมไว้แน่น เขาถ่ายทอดพลังแห่งความอบอุ่นให้เธอจนหมดหัวใจ

“ขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อคนใหม่ด้วยครับ”

คุณหมอหันมาพูดกับคุณพ่อรูปหล่อ อธิวีย์ถึงกับยิ้มเขิน ไม่น่าเชื่อว่าเขากำลังจะมีลูกกับผู้หญิงที่เขาไม่ต้องการแต่งงานด้วยตั้งแต่ตอนแรก ผู้หญิงที่เขาต้องการจะหย่าภายในหกเดือน ผู้หญิงที่เขาไม่เคยบอกรัก แต่เป็นผู้หญิงที่เขาอยากเห็นหน้า อยากอยู่ใกล้ทุกลมหายใจเข้าออก

“ขอบคุณครับ”

“คุณแม่คนใหม่ไม่พูดอะไรบ้างหรือครับ”

“ตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออกค่ะ”

เพียงรวีตอบเขินๆ คิดดูเถอะประจำเดือนของเธอขาดหายไปสองเดือน เธอยังไม่ใส่ใจ อาจจะเป็นเพราะว่าชีวิตมีแต่เรื่องยุ่งๆ ก็เป็นได้ คุณหมอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ หลังจากนั้นเพียงรวีก็ฝากครรภ์กับคุณหมอ และรับฟังคำแนะนำในการปฏิบัติตนในระหว่างการตั้งครรภ์อย่างตั้งอกตั้งใจ

“คุณหมอครับ ผมขอคุยธุระสำคัญเป็นการส่วนตัวสักครู่ได้ไหมครับ” อธิวีย์ถามขึ้นอย่างร้อนรน

“ได้สี เชิญครับ”

คุณหมอผายมือไปทางห้องตรวจ อธิวีย์เดินตามไปทันที ส่วนเพียงรวีนั่งรออยู่ข้างนอก หญิงสาวอดสงสัยไม่ได้ว่าคุณปายมีธุระอะไรกับคุณหมอหนอ ถึงต้องพูดเป็นการส่วนตัว ทำไมให้เธอฟังด้วยไม่ได้ เพียงรวีได้แต่คาดเดาไปร้อยแปด แต่จนแล้วจนรอด เธอก็ไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริง

“มีข้อสงสัยอะไรหรือเปล่าครับ”

คุณหมอมองหน้าว่าที่คุณพ่อด้วยสายตาอันอ่อนโยน

“เอ่อ...คุณหมอครับ ในระหว่างที่ภรรยาของผมตั้งครรภ์ ผมจะ...”

อธิวีย์พูดต่อไปไม่ออก เขาเกิดความอายคุณหมอขึ้นมาอย่างท่วมท้น เขาภาวนาให้คุณหมอเข้าใจประโยคที่เขาจะพูดออกมา โดยที่เขาไม่ต้องพูดเป็นวาจา

คุณหมอมองว่าที่คุณพ่อรูปหล่ออย่างเข้าใจ เออ...คนหนุ่มเลือดลมกำลังร้อนแรง จะให้อดอยากปากแห้งไปนานๆ คงจะไม่ไหว ดีไม่ดี ไปหาเศษหาเลยนอกบ้าน คนที่จะช้ำใจก็คือเมีย

“คุณหมายถึงเรื่องเซ็กซ์ในระหว่างตั้งครรภ์ ใช่ไหมครับ”

คุณหมอถามตรงๆ หนุ่มพลังร้อนหน้าแดงก่ำ แต่ก็พยักหน้ารับอย่างเหนียมอาย

“ไม่ต้องอายหมอหรอก เรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมชาติ คนที่บอกว่าเรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องน่าเกลียดน่าขยะแขยงนั้นคือคนไม่ยอมรับความจริงของชีวิต เพราะเราทุกคนก็เกิดมาจากเซ็กซ์ทั้งนั้น เพียงแต่ว่าเราต้องปฏิบัติตนให้ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ไม่รีบร้อนก่อนเวลาอันควรและที่สำคัญ ต้องไม่ผิดประเวณีกับคู่ครองของคนอื่น”

คุณหมอถือโอกาสสอนซะเลย

“เอ่อ...มีได้ใช่ไหมครับ” อธิวีย์ถามเข้าประเด็นที่เขาต้องการ

“ได้ครับ แต่ว่าต้องสุภาพนุ่มนวลเป็นพิเศษ โดยเฉพาะสามเดือนแรกต้องระมัดระวังให้ดี เพราะมีโอกาสที่จะแท้งได้ง่าย ไอ้ท่าพิสดารทั้งหลายแหล่ ยังใช้การไม่ได้ครับ ท่าพวกนั้นต้องรอ หลังจากเธอคลอดเสียก่อน”

คำพูดของคุณหมอ ทำให้คนฟังหน้าแดงยิ่งขึ้น เมื่อปรึกษาคุณหมอจนเข้าใจแล้ว อธิวีย์กับภรรยาจึงลาคุณหมอกลับบ้าน

 

“คุณปายพูดอะไรกับคุณหมอคะ”

เพียงรวีถามขึ้นด้วยความสงสัย เมื่อเห็นใบหน้าคมเข้มของเขายิ้มแย้มแจ่มใสอย่างอารมณ์ดี

“เรื่องสำคัญของผู้ชายน่ะ” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ

“เอ่อ...คุณปายดีใจไหมคะ ที่เรากำลังจะมีลูก” ถามแล้วก็มองหน้าเขาอย่างคาดหวัง

“ดีใจที่สุด โดยเฉพาะลูกที่เกิดจากเธอ”

เขาจูบริมฝีปากสวยอย่างอ่อนโยน

“แล้วเธอล่ะ ดีใจหรือเปล่า”

เขามองสบดวงตางามอย่างรอคอยคำตอบ ดวงตาคมของเขาเปล่งประกายอย่างมีความสุข

“ดีใจที่สุดค่ะ”

เขาให้รางวัลคำตอบที่ถูกใจ ด้วยการจูบที่ริมฝีปากสวยอีกหน

“พีช...ไปกินไอศกรีมไหม” จู่ๆ เขาก็เอ่ยปากชวนอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“คุณปายว่างหรือคะ”

“ถ้าเพื่อเธอ ฉันว่างเสมอ” เขาตอบเอาใจสุดฤทธิ์ คนฟังถึงกับยิ้มหวาน

“พีชอยากกินไอศกรีมโฮมเมด”

“ได้เลย เดี๋ยวปายจัดให้”

“ไปร้านที่มีรสกะทินะคะ”

“ครับผม”

“ปายชอบรสอะไรคะ”

“ปายชอบรสช็อกโกแลตครับ”

เขาต้องโด๊ปไว้ก่อน คืนนี้เขาต้องใช้พลังมาก แต่ตอนนี้ต้องเงียบเอาไว้ เขาไม่อยากให้เธอรู้ตัว และเขาจะไม่เอ่ยปากขออีกเป็นอันขาด เพราะเอ่ยปากขอทีไร เขากินแห้วทุกที คืนนี้เขาจะบุกโจมตี โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

อธิวีย์ขับรถพาแม่ของลูกมารับประทานไอศกรีมโฮมเมดที่ร้านไอศกรีมชื่อดังแห่งหนึ่ง  ซึ่งเป็นร้านที่มีบรรยากาศโรแมนติกมาก เพราะโต๊ะแต่ละโต๊ะจะจัดให้อยู่ในโซนส่วนตัวทั้งนั้น แขกที่มารับประทาน ส่วนมากเป็นคู่รักกันทั้งสิ้น

 พอมองเห็นไอศกรีมรสกะทิ เพียงรวีก็มือสั่นไปหมด

“ปายจะป้อนพีชเอง”

สามีหนุ่มตักไอศกรีมส่งให้ถึงปากของภรรยาสาว อีกฝ่ายเขินอาย จนแก้มแดง แต่ก็ยังเผยอปากรับ

“อร่อยไหมครับ”

เพียงรวีพยักหน้ารับ เธอตักไอศกรีมรสช็อกโกแลตส่งให้ถึงปากแดงๆ ของเขาบ้าง ซึ่งอธิวีย์ก็เผยอริมฝีปากรับอย่างเต็มอกเต็มใจ

“อร่อยไหมคะ”

เธอเลียนแบบคำถามของเขา ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาจูบแก้มสวยอย่างรวดเร็วหนึ่งครั้ง

“ค่าปรับที่พีชเลียนแบบคำถามของปาย”

เขาคิดค่าปรับโดยไม่บอกล่วงหน้า คนถูกปรับจึงค้อนให้อย่างหมั่นไส้ แต่เธอก็ยังถามย้ำว่า

“อร่อยไหมคะ”

อธิวีย์พยักหน้ารับ เพียงรวีจึงหยิกหมับเข้าที่ท่อนแขนกำยำของเขาเต็มแรง จนชายหนุ่มทำหน้าเหยเก เพราะความเจ็บปวด

“ค่าปรับที่ปายเลียนแบบท่าทางการตอบคำถามของพีช”

เธอยิ้มเย้ย แต่เขากลับกระซิบว่า

“งั้นคืนนี้พีชเตรียมตัวเสียค่าปรับครั้งใหญ่ก็แล้วกัน”

“ไม่” เธอรีบปฏิเสธ

“ใช่” เขาสั่งให้เธอตอบรับ

“พีชต้องตอบว่าใช่”

ดวงตาคมของเขาเหมือนมีมนตร์สะกด เพียงรวีมองแล้วรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างแปลกประหลาด

“ตอบว่าใช่ให้ปายชื่นใจหน่อยสิครับ”

เขาสั่งอย่างนุ่มนวล แล้วรอคำตอบจากเธออย่างใจจดใจจ่อ

“ไม่”

เธอปฏิเสธอย่างดื้อดึง อธิวีย์ยิ้มรับอย่างใจเย็น แต่ภายในใจของเขากลับร่ำร้องอย่างบ้าคลั่ง

“เล่นตัวนักนะยายแก้มป่อง เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวพ่อทนไม่ไหวขึ้นมา จะจับปล้ำเสียให้เข็ด”

ชายหนุ่มขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ในใจ แต่ใบหน้าคมเข้มของเขายังคงยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดี เขาช่างลับลวงพรางได้อย่างยอดเยี่ยม

“ไม่ก็ไม่ครับ ปายตามใจพีชทุกอย่าง แต่ว่าพีชครับลองชิมไอศกรีมรสช็อกโกแลตของปายหน่อยสิครับ อร่อยสุดๆ เลย ถ้าพีชชิม พีชต้องติดใจ ลองหน่อยนะครับ”

เขาเชิญชวนให้ลองชิม ถ้าปฏิเสธเขาอีก คงจะเป็นการทำร้ายน้ำใจเกินไป เพียงรวีจึงลองชิมตามที่เขาเชิญชวน

“อร่อยไหมครับ”

“อร่อยมากค่ะ”

เมื่อเธอตอบรับ เขาจึงตักให้ชิมแล้วชิมอีก ผู้ชายคนอื่นที่ต้องการพิชิตผู้หญิง มักจะมอมด้วยเหล้า แต่อธิวีย์จะมอมภรรยาคนสวยด้วยไอศกรีมรสช็อกโกแลตนี่แหละ นอกจากไม่เสียสุขภาพแล้ว ยังกระตุ้นอารมณ์ได้อีกต่างหาก

คืนนี้ยายแก้มป่องเสร็จเขาแน่

“ปายขา...พอเถอะ กินช็อกโกแลตมากๆ อาจจะไม่ดีกับลูกในท้องนะคะ”

หญิงสาวโอดครวญ เมื่อเขาป้อนไอศกรีมเธอช้อนแล้วช้อนเล่า

“พอก็พอครับ ปายตามใจพีชทุกอย่าง”

เขาพูดประโยคเดิมอีกแล้ว ราวกับเขาต้องการย้ำว่า ปายตามใจพีชแล้ว พีชต้องตามใจปายบ้างนะครับ ภรรยาสาวสวยไม่พูดอะไร นอกจากค้อนเขาวงใหญ่ หลังจากรับประทานไอศกรีมเสร็จแล้ว  อธิวีย์ก็พาภรรยากลับบ้าน ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถ เขาถามขึ้นว่า

“ใครจะเป็นคนบอกข่าวดี”

“ปายบอกสิคะ”

“เราจะบอกใครเป็นคนแรก” เขาขอความคิดเห็น

“บอกคุณย่าเป็นคนแรกดีไหมคะ”

“ถ้าบอกคุณย่าเป็นคนแรก เดี๋ยวพ่อกับแม่มีงอน” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ

“งั้นก็บอกทุกคนพร้อมกันสิคะ”

“ความคิดนี้เข้าท่าที่สุด”

“ปาย...”

“หือ...”

เขาขานรับ แต่ตายังมองตรงไปข้างหน้า เขาขับรถอย่างระมัดระวังทีเดียว เพียงรวีอยากถามเหลือเกินว่า เขารักเธอบ้างไหม เขามีใจให้เธอบ้างหรือเปล่า จนมีลูกด้วยกันแล้ว เขายังไม่เคยบอกรักเธอสักครั้ง

“พีชมีอะไร” เขาถามโดยไม่หันมามอง เพราะตาคอยจ้องแต่ถนน

“เปล่าค่ะ”

ในที่สุดเพียงรวีก็ไม่กล้าถาม เรื่องอย่างนี้ใครเขาถามกัน ถ้าเขามีใจ เขาคงบอกให้รู้เอง คิดแล้วหญิงสาวก็อดเศร้าใจไม่ได้ ที่เธอเป็นฝ่ายหลงรักเขาอยู่ข้างเดียว

 

เมื่อสองหนุ่มสาวกลับมาถึงบ้าน ปรากฎว่าทุกคนรออยุ่ที่ห้องรับแขก อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

“พี่ปายกลับมาแล้ว”

เสียงแจ๋วๆ ของยายน้องสาวตัวแสบดังขึ้นมาทันที ทุกคนหันมามองที่ประตูพร้อมกัน อธิวีย์เดินประคองภรรยาเข้าไปในห้อง ด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ปาย” คุณย่าเรียกก่อนใคร

“ปาย” คุณปู่ก็อยากรู้ไม่ใช่น้อย

“ปาย” ลุงพีร์กับป้าแพรวเรียกพร้อมกัน จนผู้เป็นหลานชายอดยิ้มไม่ได้

“พี่ปายอย่ามัวเล่นตัวรีบบอกมาเร็วๆ ซายน์อยากรู้ใจจะขาดอยู่แล้ว”

อธิวีย์มองหน้าน้องสาวยิ้มๆ แล้วหันไปมองบิดากับมารดา ท่านทั้งสองนั่งเฉย แต่สีหน้าและแววตา บอกให้ทราบว่าท่านกำลังรอคำตอบด้วยหัวใจที่เต้นระทึก

ชายหนุ่มประคองภรรยานั่งลงอย่างใจเย็น กิริยาท่าทางของเขา พลอยทำให้ทุกคนต้องใจเย็นตามไปด้วย อธิวีย์หันหน้ามองไปรอบตัว ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของเขายิ้มแย้มแจ่มใส ราวกับคนที่สมหวังในสิ่งที่รอคอย

“ขอบคุณครับที่ทุกคนให้เกียรติปายกับพีช”

ชายหนุ่มหยุดพูดสักครู่หนึ่ง เขาหันหน้าไปมองเพียงรวี แล้วยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะโอบไหล่บอบบางไว้อย่างหวงแหน

“ปายขอบอกข่าวที่ทุกคนรอคอย พีชท้องได้สองเดือนแล้วครับ”

“กรี๊ดดดดดด”

อธินวีย์กับวนิตรากรี๊ดขึ้นมาพร้อมกัน ส่วนคนอื่นๆ ต่างส่งยิ้มมาให้ว่าที่คุณพ่อกับคุณแม่คนใหม่อย่างตื่นเต้นยินดี

“ขอแสดงความยินดีกับพี่ปายและคุณพีชด้วยครับ”

พฤทธิ์พูดออกมาเป็นคนแรก อธิวีย์มองสบตาญาติผู้น้อง เขาไม่เห็นอะไร นอกจากความจริงใจในแววตาคู่นั้น

“ขอบใจมากแพท”

“ขอบคุณค่ะคุณแพท”

วันเวลายิ่งผ่านไป ดาวประจำใจยิ่งไกลห่าง เขาไม่ใช่คู่สร้าง เธอจึงร้างลาไกล พฤทธิ์พยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ก้นบึ้งของหัวใจ เขาไม่อยากให้ใครเห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งพี่ปาย เขาไม่อยากเพาะความระแวงใดๆ ไว้ในใจพี่ปายอีกต่อไป หลังจากพฤทธิ์กล่าวนำแล้ว สมาชิกที่เหลือก็ร่วมแสดงความยินดีกับหนุ่มสาวทั้งสองแทบจะฟังไม่ได้ศัพท์ บรรยากาศในขณะนั้น มีแต่ความสุขอบอวลไปทั่ว

“คุณพ่อคุณแม่มีเหลนสมความตั้งใจแล้วนะครับ”

อธิษฐ์หันไปพูดกับบิดาและมารดาของเขา คุณอธิยุตและคุณหญิงวิภาดายิ้มรับคำพูดของลูกชายคนเล็ก ก่อนจะหันกลับมาหาหลานสะใภ้คนสวย

“หนูพีชมาหาย่าหน่อยสิลูก”

เพียงรวีหันมามองสามี เมื่อเห็นเขาพยักหน้าให้ เธอจึงค่อยๆ เดินเข่าเข้าไปหาคุณหญิงย่าอย่างสุภาพ

“ของขวัญสำหรับหนูพีชจ้ะ”

คุณหญิงย่าหยิบกำไลทองคำขาวฝังเพชรที่ท่านแอบเตรียมไว้มาสวมให้หลานสะใภ้คนสวย เพียงรวีก้มลงกราบที่ตักของท่านอย่างนอบน้อม

“ขอบคุณมากค่ะคุณย่า”

อธิวีย์เห็นดังนั้นก็โวยวายขึ้นว่า

“คุณย่าครับไหนล่ะของขวัญสำหรับปาย”

“ตอนนี้ของปายไม่มีจ้ะ มีแต่ของหนูพีชคนเดียว”

“คุณย่าลำเอียง ปายไม่ยอมนะครับ ปายเป็นคนทำแท้ๆ จะไม่ให้ของขวัญปายได้ไงครับ”

คำพูดของอธิวีย์เรียกเสียงฮาครืนไปทั่วห้องรับแขก เพียงรวีอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหนดี

หลังจากทุกคนพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้ว  ต่างก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน เพียงรวีไปช่วยคุณหญิงย่ากับแพรนวีย์ทำขนม ส่วนอธิวีย์จะต้องไปบริษัท เพราะจะต้องตรวจสอบเอกสารสำคัญหลายอย่าง

ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกจากบ้าน อธิษฐ์ได้ขอคุยกับลูกชายตามลำพัง

“พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ”

อธิษฐ์มองหน้าคมเข้มของลูกชาย เขาเห็นแต่ความสดใสอยู่ในดวงตาคมคู่นั้น แต่เขาต้องการถามเพื่อความแน่ใจ

“ปายรู้สึกยังไงที่มีลูก” อธิษฐ์ถามตรงๆ ตามแบบฉบับของคนตระกูลอธิรักษ์

“ดีใจที่สุดครับพ่อ” อธิวีย์ตอบตามตรงเช่นกัน

“ปายรักหนูพีชหรือเปล่า”

คราวนี้คนฟังถึงกับนิ่งเงียบ อธิษฐ์เห็นลูกชายไม่ยอมตอบจึงพูดขึ้นว่า

“ฟังเสียงหัวใจของตัวเองให้ดี ความรักบางทีมันก็มาโดยที่เราไม่ทันรู้ตัว กว่าจะรู้ก็รักเข้าไปแล้วเต็มหัวใจ”

อธิษฐ์พูดจบแล้ว ก็เดินจากไป ปล่อยให้ลูกชายยืนอึ้งอยู่ตามลำพัง

ก่อนจะออกจากบ้าน อธิวีย์เดินแวะเข้าไปในห้องครัว เขาเห็นเพียงรวีกำลังช่วยมารดากับคุณย่าปั้นแป้งอยู่พอดี

“ปายจะเข้าบริษัทหรือลูก” มารดาหันมาถาม

“ครับแม่ มีเอกสารสำคัญจะต้องตรวจ ต้องเซ็นหลายอย่าง”

“วันนี้ย่าไม่ให้หนูพีชไปทำงานนะ”

“ไม่ไปก็ได้ครับย่า แต่ปายจะหักเงินเดือน หักเป็นรายวันด้วยครับ”

อธิวีย์ทำหน้าขึงขัง เพียงรวีย่นจมูกให้เขา พลางพึมพำออกมาว่า

“คนขี้งก”

“ไม่งกก็ไม่รวย วันนี้ให้หยุดหนึ่งวัน แต่พรุ่งนี้ต้องไปทำงานเหมือนเดิม ถ้าไม่ไป จะไล่ออกแน่นอน”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง คนฟังจึงได้แต่ยืนหน้าคว่ำ ขณะที่เธอไม่ทันระวังตัว เขาก็เดินเข้ามาหอมแก้มเธอเสียงดังฟอด เสียงฟอดนั้นดังจนคุณหญิงย่ากับมารดาของเขาหันมามองพร้อมกัน ท่านทั้งสองจึงได้เห็นฉากเลิฟซีนเต็มตา

คุณหญิงย่ากับแพรนวีย์ส่งยิ้มให้กันอย่างขำๆ เมื่อคิดว่าเจ้าปายเข้ามาหาเหตุจูบเมียก่อนไปทำงาน เพียงรวีอับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี แต่คนหน้ามึนกลับเดินลอยชายออกจากห้องอย่างไม่รู้ไม่ชี้

 

คืนนั้นกว่าอธิวีย์จะกลับเข้าบ้าน ก็เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่ม เพราะว่าลูกค้าคนสำคัญชวนไปงานเลี้ยงอย่างกะทันหัน จะปฏิเสธก็ไม่ได้ เพราะต้องทำธุรกิจด้วยกันอีกนาน ด้วยความรีบร้อนชายหนุ่มจึงไม่ได้โทรศัพท์มาบอกภรรยาแต่อย่างใด หากคนที่โทรตามเขาก็คือมารดา อธิวีย์จึงได้ฝากข้อความมาถึงเพียงรวีด้วย

เมื่อชายหนุ่มกลับมาถึงบ้าน บ้านก็เงียบผิดปกติ ซึ่งแปลว่าสมาชิกของบ้านอธิรักษ์ทุกคนแยกย้ายกันเข้าห้องส่วนตัวแล้ว พอเห็นบรรยากาศของบ้านมีแต่ความเงียบเหงา อธิวีย์ก็แทบจะกระโดดขึ้นชั้นสาม ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าไปอย่างช้าๆ เขาคาดว่าเธอยังไม่นอน จริงดังคาด เธอยังไม่นอนจริงๆ เธอกำลังทำสิ่งที่อธิวีย์ต้องกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก

เพียงรวีนั่งอยู่ที่ขอบเตียง เธออยู่ในชุดนอนผ้าซาตินแบบกระโปรงสีขาว อธิวีย์ทราบดีว่าภายใต้ชุดนอนตัวสวยนั้นเรือนร่างงดงามอรชรปราศจากอาภรณ์ใดๆ สองมือเรียวบางของเธอกำลังลูบไล้โลชั่นเนื้อดีไปตามลำขาเรียวงาม เธอลูบไล้ขึ้นไปเรื่อยๆ จนหัวใจของคนมองแทบจะหยุดเต้น

“พีช...” เขาเรียกเสียงสั่นพร่า

“ปายอาบน้ำก่อนสิคะ” เธอเงยหน้าขึ้นบอกด้วยน้ำเสียงอันอ่อนหวาน

“ครับ ปายจะรีบอาบน้ำ แล้วจะมาช่วยพีชทาโลชั่น”

 อธิวีย์กระซิบตอบเสียงสั่น ดวงตาคมของเขาจับจ้องเรือนร่างงามลอออย่างไม่คลาดสายตา ขณะที่สองมือใหญ่ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรีบร้อน

อธิวีย์ใช้เวลาอาบน้ำไม่ถึงยี่สิบนาที เขาก็เดินออกจากห้องน้ำด้วยการนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียว ตอนนั้นภรรยาคนสวยของเขาเลิกทาโลชั่นเรียบร้อยแล้ว

“พีชทาโลชั่นเสร็จแล้วหรือ”

เขากระแซะมานั่งเบียดเธอที่ริมขอบเตียง

“ค่ะรอปายไม่ไหว”

“งั้นปายขอพิสูจน์หน่อย ทาโลชั่นแล้ว ผิวของพีชจะนุ่มสักแค่ไหน”

มือใหญ่ของเขาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามขาเรียวงามอย่างช้าๆ ทั้งคนลูบและคนถูกลูบหน้าแดงขึ้นมาทันตาเห็น

“ปาย...พีชท้องอยู่นะ”

หญิงสาวเอ่ยปากห้ามเสียงสั่น เมื่อเห็นว่า เขาคงไม่หยุดแค่ลูบเท่านั้น

“ปายจะนุ่มนวลที่สุด” เขากระซิบข้างแก้มสวย

“แต่ว่า...”

“พีชจ๋า...อย่ากังวล ปายถามหมอแล้ว หมอบอกว่าได้”

คำพูดของเขาทำให้เพียงรวีหายสงสัยทันที ที่เขาเข้าไปคุยกับหมอก็เรื่องนี้เอง เรื่องสำคัญของผู้ชาย เมื่อเห็นหญิงสาวเผยอริมฝีปากทำท่าจะประท้วง ริมฝีปากแดงสวยก็ทาบทับลงมาทันที เพียงแค่เขาแตะต้อง เพียงรวีก็หลับตาพริ้ม สองมือเรียวบางยกขึ้นโอบรัดลำคอหนาแกร่งอย่างเลื่อนลอย

อธิวีย์จูบเต็มความโหยหา ริมฝีปากแดงๆ ของเขาบดขยี้ริมฝีปากสวยจนร้อนฉ่า ยิ่งภรรยาจูบตอบความต้องการของเขาก็ยิ่งพุ่งสูง

“ปาย”

ริมฝีปากสวยเผยอครวญคราง เมื่อเขาจูบไซ้ไปทั่วลำคองามระหง เขาขบเม้มดูดดึงอย่างวาบหวาม ขณะที่มือใหญ่ข้างหนึ่งค่อยๆ ลูบไล้เข้าไปใต้ชุดนอนตัวสวย ดูเหมือนชุดนอนตัวสวยจะเกะกะสายตาของอธิวีย์เหลือเกิน มือข้างที่ว่างของเขาจึงรีบถอดมันออกโดยไม่รอช้า  เมื่อเรือนร่างงามลออปรากฎต่อสายตา อารมณ์ปรารถนาก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณ

“ลูกพีชลูกนี้น่ากินไปทั้งตัว”

เขาพึมพำเสียงพร่า  ก่อนจะก้มหน้าลงมาหายอดอกสีสวย  เพียงรวีครวญครางแกมสะอื้น เมื่อเขาโจมตีทุกจุดอย่างร้อนแรง

 

วันรุ่งขึ้นอธิวีย์กับภรรยาของเขาไปทำงานตามปกติ วันนี้เพียงรวีแต่งกายด้วยชุดสูทเข้ารูปสีน้ำเงินเข้ม เสื้อตัวในเป็นเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวจากอิตาลี เครื่องประดับทองคำขาวฝังเพชรครบชุด ทำให้หญิงสาวงดงามเปล่งปลั่งอย่างไม่มีที่ติ

เผอิญว่าตอนบ่ายวันนั้น อธิวีย์ต้องไปพบปะพูดคุยกับนักธุรกิจชั้นแนวหน้าของเมืองไทยอีกสามสี่คน ที่ห้องประชุมของโรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง อธิวีย์จึงนำเพียงรวีไปด้วยในฐานะเลขานุการส่วนตัว เรื่องนี้ทำให้นภาวรรณเลขานุการตัวจริงขุ่นเคืองใจไม่ใช่น้อย แต่เธอไม่กล้าพูดอะไรมาก ได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้ภายใน

เมื่อถึงเวลานัดหมาย อธิวีย์พาเลขานุการคนพิเศษเดินเข้าไปในห้องประชุมโดยไม่รอช้า น่าแปลกยิ่งนักที่นักธุรกิจทุกคนต่างนำเลขาของตนมาด้วย แต่เลขาของใครก็ไม่สวยเท่าเลขาของอธิวีย์ อธิรักษ์

“ไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้นะคะปาย”

ดาริกาส่งเสียงทักทายอย่างตื่นเต้นยินดี แต่อธิวีย์กลับตีหน้าเฉยสนิท ชายหนุ่มเพียงแต่พยักหน้าให้อีกฝ่าย แต่เขาไม่ได้กล่าวคำทักทายตอบแม้แต่คำเดียว ความตื่นเต้นยินดีของดาริกา กลายเป็นความขุ่นข้องหมองใจในทันที ยิ่งมองเห็นเลขานุการคนสวยของเขา ความอิจฉาริษยาก็ยิ่งแล่นพล่าน

ดาริกาไม่ทราบมาก่อนเลยว่าเพียงรวีทำงานตำแหน่งเลขานุการของผู้ชายที่เธอหมายปอง มันทำงานตำแหน่งพีอาร์ของบริษัทไม่ใช่หรือ ทำไมปายพามันมาด้วย มันคงออดอ้อนให้ปายพามา แสดงว่านังนี่อยู่ใกล้ปายยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยสิ ยิ่งคิดยิ่งแค้น ยิ่งคิดยิ่งอิจฉาริษยา ดาริกาจึงสะบัดหน้าหนีด้วยความไม่พอใจ แต่เพียงรวีกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอควบคุมสถานการณ์ได้ดีกว่าอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด

ดาริกาไม่ได้มาในฐานะเลขานุการของใคร แต่เธอมาในฐานะทายาทของนักธุรกิจส่งออกระดับแนวหน้าคนหนึ่งของเมืองไทย แต่ถึงอย่างไรบริษัทของเธอ ยังเดินตามหลังบริษัทของอธิวีย์อีกหลายช่วงตัว เรียกว่าโอกาสที่จะไล่ตามทันเป็นศูนย์

นอกจากนักธุรกิจของเมืองไทยแล้ว ยังมีนักธุรกิจชาวต่างชาติมาร่วมประชุมด้วยสองคน คนหนึ่งอายุวัยกลางคน แต่ท่าทางฉลาดเฉลียวและกระฉับกระเฉง ส่วนอีกคนหนึ่งอายุประมาณสามสิบ ยังหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว หนุ่มหล่อคนนี้จ้องเพียงรวีแทบไม่วางตา

อธิวีย์กัดฟันกรอดๆ ตั้งหลายหน แต่ฝ่ายนั้นไม่สนใจ เขายังคงจ้องมองต่อไป ถ้าหากว่าเธอสนใจตอบ เขาตั้งใจว่าจะเดินหน้าบุกแหลก เขาไม่แคร์ไอ้เจ้านายรูปหล่อที่ทำท่าหวงเลขาคนสวยยิ่งกว่าจงอางหวงไข่หรอก

แต่เพียงรวีกลับไม่สนใจใคร หญิงสาวตั้งอกตั้งใจฟังการประชุม แล้วคอยจดโน้ตข้อความที่สำคัญอย่างไม่ให้ขาดตกบกพร่อง แม้แต่ประโยคเดียว การกระทำของภรรยาทำให้อธิวีย์ค่อยหายใจสะดวกขึ้น แต่ดาริกากลับค่อนแคะหญิงสาวอยู่ในใจด้วยความขุ่นเคืองใจสุดขีด

“แหม! ช่างรับบทเป็นเลขาที่แสนดีนะยะหล่อน แต่ฉันสงสัยจัง หล่อนฟังภาษาอังกฤษรู้เรื่องบ้างหรือเปล่า”

ดาริกายิ้มเยาะอย่างเหยียดหยาม นังนี่มันจบแค่ปริญญาตรีในเมืองไทย แต่เธอจบปริญญาโทจากเมืองนอก ศักดิ์ศรีและดีกรีมันต่างชั้นกันเห็นๆ เรื่องอะไรที่นังนี่จะสู้เธอได้ ไม่มีทาง

 ยิ่งเห็นเพียงรวีนั่งนิ่ง เมื่อคุณสตีเฟ่น ไมเลอร์นักธุรกิจส่งออกชื่อดังชาวอังกฤษหันมาถามความคิดเห็นบางอย่างจากเธอ ด้วยภาษาอังกฤษล้วนๆ  ดาริกาถึงกับหัวเราะเยาะอยู่ในใจ

“สมน้ำหน้า ตอบเขาไม่ได้น่ะสิ นังหน้าโง่”

อธิวีย์เองก็นั่งกระสับกระส่ายเพราะนึกว่าภรรยาฟังไม่รู้เรื่อง แต่ที่ไหนได้ เพียงรวีใช้เวลาเรียบเรียงคำพูดเล็กน้อย ก่อนจะตอบคำถามของคุณสตีเฟ่นอย่างฉะฉาน ครั้นเห็นภรรยาตอบคำถามอย่างชาญฉลาด ทายาทของตระกูลอธิรักษ์ก็ยิ้มอย่างปลื้มใจ ส่วนดาริกาได้แต่นั่งอ้าปากค้าง เพราะความคาดไม่ถึง

 

หลังจากเลิกประชุมแล้ว ทุกคนก็ทยอยกันกลับ คุณสตีเฟ่นขอคุยธุระส่วนตัวกับอธิวีย์ต่ออีกประมาณห้านาที ซึ่งชายหนุ่มก็เต็มใจอยู่คุย เพียงรวีจึงขอตัวออกมารอเขาข้างนอก

“ห้ามคุยกับผู้ชายคนไหนนะ”

เขาสั่งเสียงดุ เมื่อเห็นนายอัลเบิร์ตยังมองเมียเขาไม่วางตา

“ค่ะ พีชจะไม่คุยกับผู้ชายคนไหน ถ้าไม่จำเป็น” เพียงรวีรับปากยิ้มๆ

“ถ้าไอ้หมอนั่นมาเซ้าซี้ บอกมันไปเลยว่าเธอมีผัวแล้ว” เสียงเขาดุยิ่งกว่าเดิม

“ค่ะ คุณปายก็เหมือนกัน ถ้าคุณดีดี้มาเซ้าซี้ บอกเธอไปเลยว่าคุณปายมีเมียแล้ว”

เพียงรวีเลียนแบบคำพูดของเขา อธิวีย์หน้าขรึม ก่อนจะพูดออกมาว่า

“ฉันมีเมียคนเดียว เมียฉันชื่อเพียงรวี อธิรักษ์ เธอจำเอาไว้ให้ดี”

เขาพูดจบแล้ว ก็เดินกลับไปหาคุณสตีเฟ่น ไมเลอร์ คำพูดของเขาทำให้เพียงรวีหน้าบาน หัวใจดวงน้อยฟูฟ่องด้วยความหวัง แม้เขายังไม่เอ่ยคำรัก แต่ตอนนี้ขอเพียงเท่านี้ เธอก็พอใจแล้ว เพียงรวีเดินออกมารอเขาอยู่ข้างนอกด้วยหัวใจที่อิ่มเอิบ

อัลเบิร์ต วิลสันเห็นหญิงสาวที่เขาสนใจยืนอยู่คนเดียว ก็รีบเข้ามาทักทายทันที

“ยังไม่กลับหรือครับ”

เขาพูดภาษาไทยได้ค่อนข้างชัดทีเดียว คงเพราะอยู่เมืองไทยมานานหลายปี

“รอสามีอยู่ค่ะ”

คำตอบของเพียงรวี ทำให้อัลเบิร์ตถึงกับหน้าหงาย แต่ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เธอพูด

“เอ่อ...คุณมีสามีแล้วหรือครับ” ชายหนุ่มละล่ำละลักถาม

“ใช่ครับ เธอมีสามีแล้ว”

อธิวีย์โอบร่างบางระหงของภรรยาอย่างประกาศความเป็นเจ้าของ มือใหญ่ของเขาจับมือเรียวบางข้างที่สวมแหวนแต่งงานของเธอมาโชว์ให้หนุ่มต่างชาติดูเป็นพยานหลักฐาน

“คุณ...”

อัลเบิร์ตตกใจ เมื่อเห็นว่าสามีของเพียงรวีเป็นใคร ไอ้หนุ่มคนไทยโคตรหล่อและแสนฉลาดคนนี้นี่เอง

“ทีนี้คุณเชื่อหรือยังครับ ถ้าคุณยังไม่เชื่อ ผมจะ...”

อธิวีย์พูดเสียงเย็น ดวงตาคมของเขาเปล่งประกายชนิดหนึ่ง ประกายที่อัลเบิร์ตรู้ดีว่าถ้าเขายังไม่เลิกตอแยกับเมียชาวบ้าน เขาคงจะมีอาการไม่ครบสามสิบสองประการเป็นแน่ เมื่อคิดได้เช่นนั้น หนุ่มต่างชาติจึงขอตัวผละจากไปทันที

เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของดาริกาโดยตลอด น่าแปลกที่ชาติตระกูลและการศึกษา ไม่ได้ทำให้จิตใจของคนบางคนสูงขึ้น

“นังนี่เสน่ห์แรงไม่ใช่เล่น แต่ปายก็หลงมันซะเหลือเกิน สักวันหนึ่งเถอะ ฉันจะทำให้ปายมาหลงฉันแทนที่มันให้ได้”

ดาริกามาดหมายบางสิ่งบางอย่างอยู่ในใจ โดยที่ไม่กลัวบาปกรรมอะไรทั้งสิ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 322 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,467 ความคิดเห็น

  1. #12509 yothin1112 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 11:26
     ปายหื่น

    +5555+
    #12,509
    0
  2. #9627 kanykan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 16:02
    ปายนี้เจ้าเล่ห์จริงๆนะเนื้ย
    #9,627
    0
  3. #8461 ninesixz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 20:32
    โหห คุณปายยยเจ้าเล่ห์ จิงนะ

    ง่าๆๆ

    เจีดี้ดี่ นิยังไง โรคจิตใช้ได้เลยย

    อยากได้กระทั้งคนมีเจ้าของ
    #8,461
    0
  4. #8404 sayaung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 13:14
    พีชเก่งมากจ๊ะ สู้ ๆ นะ
    #8,404
    0
  5. #8146 armlovemin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 15:59

    เกียดนังดีดี้จริงๆเลย และเหตุการ์ณต่อไป

    จะเกิดอะไรขึ้นกับหนูพีชของเรานะเนี่ย

    #8,146
    0
  6. #7788 stop-stop (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2553 / 12:08
    เดาใจปายไม่ถูกเลยนะเนี่ย
    #7,788
    0
  7. #7672 beclomop (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2553 / 04:45

    เฮ้อๆๆๆๆๆ

    คุนปายอารมณ์หลากหลายย

    #7,672
    0
  8. #7579 nim-bigbang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 18:36
    คริๆ ชอบจังเลยอ่ะ
    เป็นเจ้าของกัน

    อิอิ
    #7,579
    0
  9. #7577 Teaylove24 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 18:23
    ดีดี้ชื่อเหมือนหมาเราเลยอ่ะ(จริงๆนะ)

    เเหม น่าหมั่นไส้ยัยดีดี้จริงๆ ไร้ยางอาย น่าด้านไม่มีที่ติ
    #7,577
    0
  10. #7516 zoomdustuff (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 14:29

     ปายขนาดหนูพีชท้องก็ยังไม่เว้นเลยนะ  มีการบอกว่าจะนุ่มนวลด้วย ตอนป้อนไอติมกัน น่ารักมากกเลยค่ะ อ่านเเล้วอบอุ่น

     เเต่ยัยดีดี้นี่ก็หน้าด้านเหลือเกิน ขนาดผู้ชายปฏิเสธขนาดนั้นเเล้ว ยังไม่เลิกตามตอเเยเค้าอีก 
    #7,516
    0
  11. #7515 ว้าววววววว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 14:20
    อยากกระโดดแตะยัยดี้ดี้จริง ขอสักฉากเถอะ

    55555555++++++
    #7,515
    0
  12. #7472 beau-01 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 02:03

    ขอตบด้วยนะ หมั่นไส้เหมือนกัน

    #7,472
    0
  13. #7300 Happyzy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 20:56
    ติดตามกันต่อไป อิอิ
    #7,300
    0
  14. #7205 yumekanaru (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 02:15
    ขอผมยายดีดี้เส้นนึงได้มั้ยเนี่ย
    จะเอาไปพันกับหุ่น
    แล้วเอาตะปูตอก ๆ ๆ แล้วก็ตอก
    เหอ ๆ
    คิดจะมารังควานน้องพีชได้ไง
    #7,205
    0
  15. #7174 pungcoungnarak (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 23:01
    กรี๊ดดด!
    จะตบยัยดีดี้
    น้องพีชเก่งแล้วก็ฉลาดมาก
    สมเป็นภรรยาของปายจริงจริ๊งฮ่าๆ
    สู้ๆนะค่ะพี่ยุ้ย :D
    #7,174
    0
  16. #7173 taguchi-des (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 23:01
    อีกนานป่าวคะ  ที่บทคุณนังดีดี้จะหมด

    อยากจะตบคนจนทนไม่ไหว

    คันไม้คันมือ
    #7,173
    0
  17. #7168 phetcharin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 21:15

    ยินดีด้วยค่ะ พี่ยุ้ยได้พิมพ์ครั้งที่ 2 แล้ว

    ซื้อมาแล้วแต่ยังมะได้ของเลย กะอ่านตอนวันหยุดนี่แหละ

    อ่านที่เด็กดีรอบหนึ่งแล้ว เด๋วอ่านอีกรอบ

    พ่อกะลูกหึงโหดเหมือนกันเร้ยยย

    #7,168
    0
  18. #7166 eve-donghae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 21:02
    ดีดี้น่าโดนกระทืบมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    คุณปายกับน้องพีชสู้ๆนะ สู้ดีดี้ให้ได้ ^^

    พี่ยุ้ยนอนให้เต็มที่แล้วตื่นมาอัพนะค่ะ ^^ 
    #7,166
    0
  19. #7164 yuletied (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:59
    อ๊ากกก
    ต้องงี้สิ
    ตอบซะหน้าหงาย
    5555555555+

    ปล.กำจัดดีดี๊ซะ~ 555+ (ชื่อเหมือนดีดี๊ในเทลเลย 5555+ นึกภาพตามนั้น 5555555+)
    #7,164
    0
  20. #7163 mintun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:51
    โอ้ย

    นางดี้ดี้

    เกลียดๆๆๆ
    #7,163
    0
  21. #7159 blueberrylove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:39

    ดีดี้ทำตัวเนอะ

    ไม่เหมาะสมที่เรียนมาสูงเลย

    เห้อ...

    #7,159
    0
  22. #7158 maspicy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:38

    สนุกกกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกก

    #7,158
    0
  23. #7150 minkkiez (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:26
    ดีดี้ทำเสียสถาบันนักเรียนนอกกันทีเดียวงานนี้พี่ยุ้ยขา
    มิ้งอ่านเม้นท์พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ ไปสะดุ้งไปในฐานะนักเรียนนอกคนหนึ่ง
    แต่มิ้งไม่เป็นแบบนั้นนะค้าาพี่โน้งงงง อิอิ

    มิ้งว่าดีดี้อ่ะโค-ตะ-ระ จะโง่เลยค่ะ
    หนึ่งคือคิดจะลงมือทำศึกไม่รู้เขารู้เราเสียก่อน
    แค่ปายดีดี้ยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงเลย
    ดีดี้ไม่รู้ว่าผู้ชายตระกูลนี้แต่งงานแล้วมีเมียเพียงคนเดียวเท่านั้น
    เป็นมาตั้งแต่พ่อคุณพาย คุณอธิยุต รักแม่น้องบลายธ์แค่ไหน
    แต่ก็ซื่อสัตย์กับเมียคนเดียวเสมอมา
    เมื่อคุณพ่อพายมีแม่บลายธ์ผู้หญิงคนอื่นก็ไม่เคยอยู่ในสายตาอีกเลย
    คุณลุงพีร์ก็รักป้าแพรวมาคนเดียวโดยตลอดเช่นกัน
    แล้วอย่างนี้ดีดี้จะเอาที่ว่างตรงไหนไปยื่นในครอบครัวคนอื่นไม่ทราบ
    สอง..ดีดี้โฉ่งฉ่างเกินไป เปิดเผยจนน่าละอาย
    ยิ่งทำแบบนี้ครอบครัวคุณปายจะยิ่งแอนตี้ ปายเองก็จะยิ่งหนีห่าง
    แทนที่ปายจะสงสารเห็นใจ ปายจะยิ่งเกลียดเอาล่ะไม่ว่า
    แล้วผู้ชายบ้านนี้ตระกูลนี้เค้าก็รักแรงเกลียดแรงกันซะด้วย
    งานนี้ดีดี้มีแต่เสียกับเสีย ทำยังไงก็เอาชนะเค้าไม่ได้หรอก
    ต่อให้ดีดี้วางแผนอะไรก็ตาม ถ้าปายมันว่าไม่ ยังไงมันก็คือไม่อยู่ดี
    กรณ๊อย่างพีชเนี่ย...ปายมันเต็มใจโดนมัดมือชกเพราะมันอยากได้เค้าเองตั้งแต่ต้นหรอก
    หาใช่การพลาดพลั้งแล้วจำยอมอะไรไม่เลยแม้แต่นิด

    มิ้งว่าหัดใช้ความคิดมากๆ หน่อยก็ดีนะดีดี้
    #7,150
    0
  24. #7137 เบลล์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 18:36
    สะใจมากกกกกกกกกกกค่า
    #7,137
    0
  25. #7134 kao9 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 18:15
    ดีดี้น่าตบมากๆเลยนะรู้ตัวมั้ยจ๊ะ
    #7,134
    0