เจ้าสาวของซาตาน re - up

ตอนที่ 11 : เกาะสวาท หาดสวรรค์ 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    4 เม.ย. 63

                             โบราโบร่าครับ สถานที่ฮันนีมูนของปายกับพีชครับผม
                        ที่ยืนอยู่ข้างๆ นั่นยายน้องพีชครับ


บทที่ 11

 

โชคดีของอธิวีย์ที่ประตูห้องของเขาไม่ได้ล็อก ชายหนุ่มจึงสามารถเปิดเข้าไปได้อย่างง่ายดาย แต่ในห้องนอนกลับว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงาของเพียงรวี เจ้าหล่อนไปไหน ชายหนุ่มครุ่นคิดในใจ เขาเปิดเข้าไปดูในห้องน้ำ ก็ว่างเปล่าไม่มีใคร ชายหนุ่มใจหาย เขารีบเปิดประตูด้านข้างที่เชื่อมต่อกับระเบียงภายนอกออกไปทันที

อธิวีย์ถอนใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นเพียงรวียืนเหม่อมองท้องฟ้าอยู่ที่ริมระเบียง แต่แล้วเขาก็อดใจหายไม่ได้ เมื่อเห็นอีกฝ่ายเช็ดน้ำตาป้อยๆ เธอร้องไห้

ร่างสูงใหญ่ของอธิวีย์เดินเข้าไปหาร่างบางระหงอย่างช้าๆ เขาไม่พูดอะไร แต่การโอบกอดที่แสนนุ่มนวล นั่นคือคำขอโทษจากเขา ครั้งแรกที่ถูกกอดเพียงรวีถึงกับตัวแข็งทื่อ เธออยากจะผลักไสผู้ชายเจ้าอารมณ์คนนี้ออกไปให้ไกลๆ เพราะปากแดงๆ ของเขา ช่างสรรหาคำมาด่ามาว่าให้เธอช้ำใจอยู่เสมอ แต่ไออุ่นที่โอบรัดรอบตัวเธอเอาไว้ ทำให้เธอผลักไสเขาไม่ลง

บางทีภาษากาย กลับดีกว่าภาษาพูด เมื่อคิดได้เช่นนั้น อธิวีย์ก็อุ้มร่างงามเข้าห้องนอนทันที

“ตาบ้า! ปล่อยฉันนะ”

เพียงรวีทั้งร้องทั้งดิ้น แต่สายไปเสียแล้ว เขาอุ้มเธออย่างแนบแน่น เหมือนจะไม่ยอมปล่อยเธอจากอ้อมแขนเลยตลอดชีวิต

อธิวีย์วางร่างงามลงบนเตียง เมื่อเขาก้มหน้าลงมาหา เพียงรวีก็หลบอย่างรวดเร็ว จนหน้าของชายหนุ่มทิ่มลงไปกับหมอน สมน้ำหน้า หญิงสาวหัวเราะคิก เสียงหัวเราะของเธอ ทำให้อธิวีย์เงยหน้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คราวนี้ร่างสูงใหญ่ของเขาก่ายเกยทาบทับเธอเอาไว้ทั้งตัว

“หัวเราะเยาะฉันเหรอ ยายแก้มป่อง” เขาพูดพลางถูไถจมูกคมๆ ไปทั่วแก้มนวลอย่างกลั่นแกล้ง

“ฉันไม่ไปฮันนีมูนกับคุณหรอก” หญิงสาวเสียงแข็ง เพราะความน้อยใจ แต่อีกฝ่ายกลับพูดขึ้นว่า

“ถ้าเธอไม่ไป ฉันจะจูบเธอให้ขาดใจไปเลย ลองดูไหมล่ะ”

“ไม่ต้องมาขู่ฉัน ฉันไม่กลัว อื้อ!

เพียงรวีพูดยังไม่ทันขาดคำ ริมฝีปากแดงๆ ก็บดจูบริมฝีปากสวยของเธอทันที หญิงสาวพยายามดิ้นหนีอย่างสุดกำลัง เธอจะไม่มีวันยอมผู้ชายปากร้ายและใจร้ายอย่างเขาอีกแล้ว

แต่การดิ้นรนของเธอ ไม่ทำให้เขาเดือดร้อนเลยสักนิด เขาค่อยๆ จูบ ค่อยๆ ลูบๆ ค่อยๆ ไล้ ในที่สุดเพียงรวีก็อ่อนระทวยอยู่ภายใต้รอยจูบของเขา

“พีชจ๋า...หายโกรธปายหรือยัง” เสียงถามอย่างงอนง้อ

“ไม่” อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างแข็งกระด้าง

“ถ้างั้นปายจะจูบไปเรื่อยๆ จนกว่าพีชจะหายโกรธ”

คนใจร้ายของยายแก้มป่องพูดอย่างใจเย็น แล้วเขาก็ทำตามที่พูด จนเพียงรวีแทบจะไข้กลับ

“พอเถอะค่ะ” หญิงสาวห้ามเสียงสั่น  เมื่อเขารุกหนักเหลือเกิน

คราวนี้คนจูบเพลิน ชักจะไม่อยากหยุด เพราะเขาอยากทำมากกว่าจูบเสียแล้ว

“อย่าห้ามน่า”

เขาพึมพำเสียงพร่า ขณะที่ขบเม้มติ่งหูสวยสะอาดอย่างเร่าร้อน เพียงรวีร้อนวูบวาบไปทั่วกาย แต่หญิงสาวก็ยังพูดออกมาว่า

“ถ้าคุณปายไม่หยุด พีชจะไม่ไปฮันนีมูนด้วย”

คราวนี้คำขู่ของเธอได้ผล เขาหยุดจูบทันที แล้วก็พลิกร่างสูงใหญ่ออกจากเธออย่างรวดเร็ว

“ฉันหยุดแล้ว เธอแพ็คกระเป๋าหรือยัง”

คำถามของเขา ทำให้หญิงสาวค้อนอย่างหมั่นไส้

“ยังค่ะ”

“เดี๋ยวฉันช่วย”

เขารับอาสาอย่างน่ารัก เพียงรวีหมั่นไส้จนไม่รู้จะหมั่นอย่างไร เพราะอารมณ์ของเขา กลับไปกลับมา จนเธอตามไม่ทัน

“ผีที่สิงคุณปายอยู่ออกแล้วหรือคะ”

“อือ...ตอนนี้มันออกไปหมดแล้ว”

อธิวีย์ไม่บอกความจริงกับหญิงสาวหรอกว่า ผีขึ้หวง ผีขี้หึง ยังอยู่ในตัวเขาครบถ้วน เพียงแต่ว่าตอนนี้มันหลับอยู่เท่านั้น แต่มันพร้อมที่จะตื่นได้ทุกเมื่อ ถ้าเธอทำอะไรขัดใจเขา

“ไปจัดกระเป๋ากันเถอะ” เขาเอ่ยชวนเสียงทุ้ม พอเห็นเขานุ่มนวล เพียงรวีก็ขัดใจไม่ลง

“ค่ะ”

หญิงสาวรับคำเสียงแผ่ว หลังจากนั้นหนุ่มสาวทั้งสองก็ช่วยกันจัดกระเป๋าเดินทาง จนเสร็จเรียบร้อย อธิวีย์หมายมั่นปั้นมือว่าการเดินทางไปฮันนีมูนที่เกาะโบราโบร่าครั้งนี้ เขาจะทำให้เพียงรวีลืมไม่ลงเลยทีเดียว

 

ณ เกาะโบราโบร่า ซึ่งเป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเชีย ทางแปซิฟิกใต้ เกาะนี้จัดเป็นเกาะที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เพราะมีน้ำทะเลใสสุดๆ มีปะการังรอบเกาะ มีหาดทรายสีขาวบริสุทธิ์ที่สวยงาม นอกจากนี้ยังมีป่าเขตร้อน มีซากภูเขาไฟหลายลูก

เกาะโบราโบร่าเปรียบดังสวรรค์บนดิน เพราะเงียบสงบ อยู่ห่างไกลผู้คน  มีวิวทิวทัศน์ที่แสนงดงาม และอากาศก็แสนบริสุทธิ์ เพียงก้าวแรกที่สัมผัสโบราโบร่า เพียงรวีก็กรี๊ดกร๊าดเหมือนเด็กได้ของเล่นถูกใจ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมันสวยงามไปหมด สองสัปดาห์ที่จะอยู่ที่นี่ อาจจะน้อยเกินไปด้วยซ้ำ

“สวยจังเลย”

หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง แล้วมองไปรอบๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ

“พีช...เก็บอาการหน่อย เดี๋ยวเขาจะว่าเรามาจากบ้านนอก”

อธิวีย์พูดแล้วก็หัวเราะอย่างอารมณ์ดี แต่คนฟังค้อนเขาอย่างปะหลับปะเหลือก

“ก็มันสวยนี่คะ”

“ใช่ สวยจริงๆ”

อธิวีย์ตอบรับอย่างเห็นด้วย ท้องฟ้าสีคราม น้ำทะเลสวยใส หาดทรายสีขาวบริสุทธิ์ ป่าไม้เขียวขจี เพราะเหตุนี้โบราโบร่าจึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีราคาแพงมหาศาล แต่ก็คุ้มค่า เมื่อเทียบกับความสวยงามที่ได้มาเห็น

ที่นี่มีโรงแรมที่พักระดับชั้นนำหลายโรงแรม มีทั้งคลับเมด โนโวเทล แต่อธิวีย์ทุ่มเต็มที่กับการฮันนีมูนครั้งนี้ ชายหนุ่มจึงเลือกพักที่ Le Meridien ซึ่งพื้นห้องพักทำด้วยกระจกใส สามารถมองเห็นวิวใต้ท้องทะเลแบบชัดแจ๋ว

ทันทีที่วางกระเป๋าในห้องพักสุดหรู เพียงรวีก็ร้องกรี๊ดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“ปายขา...ปาย”

“หือ...”

“เต่าค่ะเต่า ตัวใหญ่มากกกกกกก”

หญิงสาวลากเสียงอย่างตื่นเต้นจริงๆ เมื่อมองเห็นเต่าตัวใหญ่แหวกว่ายเข้ามาใต้พื้นกระจกใส

“ไหนล่ะ”

อธิวีย์นั่งเบียดลงใกล้ๆ เขาฉวยโอกาสโอบกอดร่างงามเอาไว้ในวงแขน ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของเขาวางเกยบนไหล่บอบบางของหญิงสาว

“อือ...ตัวใหญ่จริงๆ” เขาพูดเพื่อเอาใจคนฟัง ก่อนจะกดจมูกลงดอมดมความหอมละมุนจากไหล่อันบอบบาง

“พีช...”

“ขา...”

เพียงแค่จูบไหล่ เสี่ยปายก็...

 “ปายไม่อยากดูเต่าแล้ว”

เขาครางพึมพำเสียงแผ่วพร่า เพียงรวีรู้สึกหวิวๆ ขึ้นมาเหมือนจะเป็นลม

“เราเพิ่งเดินทางมาถึงนะคะปาย น้ำท่ายังไม่ได้อาบเลย” เพียงรวีค้านเสียงอ่อย

“พีชตัวหอมออก ไม่อาบก็ไม่เป็นไรหรอกน่า” เขาเถียงข้างๆ คูๆ

“แต่พีชยังเพลียอยู่นะคะ ไว้คืนนี้พีชจะตามใจปายทุกอย่างค่ะ”

น้องพีชพยายามหาทางเอาตัวรอดจากความหื่นของพี่ปาย ก็เกิดมายังไม่เคยพบไม่เคยเห็น คนอะไรมาถึงยังไม่ถึงสามนาทีเลย พ่อเจ้าประคุณก็จะ...

“ก็ได้ แต่คืนนี้พีชต้องตามใจปายทั้งคืนนะ”

“คะ ทั้งคืนเลยหรือคะ”

หญิงสาวเบิกตาโต คนฟังได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ หากไม่ยอมตอบอะไรทั้งสิ้น ขณะที่หญิงสาวกำลังมึนงงกับข้อเรียกร้องของเขา  อธิวีย์กลับทำกรุ้มกริ่ม อย่างน่าหยิกที่สุด

“พีช ดูฝูงปลาสิ สวยจริงๆ”

คราวนี้ชายหนุ่มเป็นฝ่ายอุทานบ้าง เมื่อเห็นฝูงปลาหลากหลายสีสัน แหวกว่ายเข้ามาใต้พื้นกระจกใส  เพียงรวีมองตามอย่างตื่นเต้น ความสวยงาม ความน่ารักของฝูงปลา ทำให้หญิงสาวลืมข้อเรียกร้องของเขาไปได้ชั่วคราว

 

คืนนั้นอธิวีย์โทรศัพท์สั่งอาหารมารับประทานที่บ้านพัก สองหนุ่มสาวนั่งรับประทานอาหารที่ริมระเบียง ซึ่งสามารถมองเห็นท้องทะเลที่สวยงามในยามค่ำคืน เป็นความงามที่แปลกตาไปอีกแบบ

 หลังจากรับประทานอาหารแล้ว เพียงรวีก็มานั่งดูสัตว์น้ำริมขอบเตียงนอนอันหนานุ่ม

“พีช...จะอาบน้ำก่อนปาย หรือจะอาบทีหลัง หรือว่าจะอาบพร้อมกัน”

เขามีข้อเสนอให้เธอเลือกหลายข้อ หากข้อสุดท้าย ดูเหมือนจะถูกใจเขามากที่สุด เพียงรวีรีบเลือกทันที

“พีชอาบก่อนค่ะ”

คำตอบรับของหญิงสาว ทำให้ชายหนุ่มยิ้มอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้เลี่ยงได้เลี่ยงไป แต่คืนนี้น้องพีชคนสวยไม่พ้นมือพี่ปายแน่ๆ

เพียงรวีอาบน้ำแล้วก็สระผมด้วยความเคยชิน หลังจากหญิงสาวอาบน้ำเสร็จ อธิวีย์ก็อาบต่อ อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อพี่ปายออกมาจากห้องน้ำ น้องพีชก็นอนหลับอุตุอยู่บนเตียง อธิวีย์ขมวดคิ้วเข้มๆ อย่างแปลกใจ ทำไมน้องพีชหลับเร็วจัง

“พีช...”

เขาเรียกเสียงทุ้ม แต่เธอยังนอนนิ่ง ทั้งที่อยู่ในเสื้อคลุมสีขาวตัวเดียวเท่านั้น อธิวีย์พลิกร่างงามจากที่นอนตะแคงให้นอนหงาย เสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ บอกให้รู้ว่าเธอหลับจริงๆ  คงเป็นเพราะอ่อนเพลียจากการเดินทางนั่นเอง

“พีชทำอย่างนี้กับปายได้ไง ปายไม่ยอม”

ชายหนุ่มสะบัดผ้าเช็ดตัวออก แล้วก้าวขึ้นเตียง เขาไม่สนด้วยซ้ำว่าผมยังหมาดๆ ส่วนผมของคนที่หลับไปแล้วนั้น เกือบแห้งสนิทแล้ว เขาจับร่างงามพลิกอีกครั้ง คราวนี้เสื้อคลุมสีขาวหลุดออกไปอย่างง่ายดาย อธิวีย์ขว้างเสื้อคลุมออกจากเตียงโดยไม่สนด้วยซ้ำว่ามันจะไปตกอยู่ที่ไหน

ลมหายใจของชายหนุ่มติดขัดขึ้นมาอย่างกะทันหัน เมื่อร่างงามลออปรากฎโฉมเต็มสองตา เธอสวยเหลือเกิน สวยอะไรเช่นนี้ สองมือของอธิวีย์ลูบไล้ไปทั่วร่างงามอย่างทะนุถนอม เจ้าของร่างครวญครางเสียงแผ่วเบา แต่ไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมา

ชายหนุ่มเลื่อนตัวลงมาทางปลายเตียง เขาก้มลงจูบปลายเท้าขาวสะอาด อย่างไม่รังเกียจเดียดฉันท์ เพียงแค่ถูกจูบเบาๆ ร่างงามถึงกับสะดุ้งสุดตัว อธิวีย์ลากจูบมาตามลำขาเรียวงามอย่างลุ่มหลง ยิ่งเขาจูบมาใกล้จุดกึ่งกลางของลำตัวมากเท่าไหร่ เจ้าของร่างงามก็ยิ่งครวญครางเสียงดังมากขึ้นเท่านั้น

ปาย...”

เพียงรวีดิ้นกระสับกระส่าย ความรู้สึกหวามไหวแล่นซ่านไปทั่วกาย อธิวีย์จับร่างงามลออไว้มั่น เขาพลิกกายครั้งเดียว เพียงรวีก็เป็นฝ่ายทาบทับอยู่บนตัวเขา

“ปายเป็นของพีช พีชจะทำอย่างไรกับปายก็ได้”

ชายหนุ่มบอกเสียงสะท้าน ดวงตางามมองสบตาเขาอย่างเลื่อนลอย เขาเห็นเพลิงพิศวาสแผดเผาไปทั่วร่างของเธอ แล้วธรรมชาติก็สอนเธอให้รู้จักเคลื่อนไหวบนตัวเขา ลำนำพิศวาสแผดเผาอย่างเร่าร้อน สองหนุ่มสาวครวญครางแทบขาดใจ   ก่อนจะร้องกรี๊ดออกมาสุดเสียง เมื่อถึงฝั่งฝันของความหฤหรรษ์อันร้อนแรง

 

ครั้งแรกที่รู้สึกตัว อธิวีย์ควานหานาฬิกาข้อมือที่ข้างหัวเตียงเพื่อมาดูเวลา ส่วนมืออีกข้างหนึ่งยังโอบกอดร่างน้อยเอาไว้ในอ้อมแขน พอเห็นเวลาชายหนุ่มก็เป่าปากอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

โอ! บ่ายสองโมง ไม่น่าเชื่อว่าเขานอนตื่นบ่ายสองโมง โดยที่ไม่รู้สึกหิวอะไรสักนิด ทำไมจะต้องหิว ก็เขาอิ่มมาตลอดทั้งคืน เขาอิ่มลูกพีชที่แสนหวานตลอดทั้งคืน

“พีช...ตื่นเถอะ”

เขากระซิบปลุก แล้วก้มลงจูบไหล่ขาวนวลอย่างอ่อนหวาน เพียงรวีหันกลับมาหา แต่หญิงสาวไม่ยอมลืมตา เธอครางตอบรับแผ่วเบา แล้วยกขาเรียวงามก่ายเกยสะโพกของเขาเอาไว้

“พีช...”

อธิวีย์กัดฟันเรียก นี่ยายแก้มป่องจะให้เขาต่ออีกรอบ เลยหรือไง เขาน่ะไหว แต่คุณเธอจะไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้ และที่สำคัญ เขายังไม่อยากให้เมียช้ำมากเท่าไหร่ ยังมีเวลาอีกตั้งหลายวัน

“พีชจ๋า...อย่ายั่วปาย”

เขากระซิบอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ยอมลืมตา เขาจึงลุกขึ้นนั่ง เพียงรวีครางประท้วง เธอไขว่คว้าหาเขาทั้งที่ยังหลับตา อธิวีย์ถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ

“พีชจ๋า...ไม่ตื่นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวปายจะอาบน้ำให้”

อธิวีย์พูดจบก็อุ้มร่างงามระหงเข้าไปในห้องน้ำอย่างมาดหมาย ดวงตาคมของเขาเป็นประกายด้วยเล่ห์กล

 

วันนั้นกว่าอธิวีย์จะพาภรรยาสาวสวยออกจากบ้านพักก็เป็นเวลาเกือบบ่ายสี่โมงเย็น หนุ่มสาวทั้งสองพากันไปรับประทานอาหารที่ร้านอาหารชื่อดังของโบราโบร่า หลังจากนั้นก็พากันไปดูพระอาทิตย์ตกดินและเดินเล่นที่ชายหาด

อธิวีย์กอดเอวบางของคนข้างกายแล้วเดินไปบนหาดทรายด้วยกันอย่างแสนสุข ทุกครั้งที่เดินผ่านนักท่องเที่ยว เพียงรวีจะเป็นจุดสนใจเสมอ หนุ่มนักท่องเที่ยวหลายต่อหลายคนส่งสายตามองเธออย่างสนใจ

อธิวีย์จึงต้องประกาศความเป็นเจ้าของทุกวิถีทาง พอหนุ่มๆ ทั้งหลายเห็นแหวนแต่งงานของหญิงสาว ต่างพากันถอนใจด้วยความเสียดายไปตามๆ กัน

“เสน่ห์แรงเหลือเกินนะ” เสี่ยปายค่อนขอด เมื่อเห็นหนูพีชของเสี่ยเป็นจุดสนใจของผู้ชายมากหน้าหลายตา

“คุณปายก็เหมือนกัน”

“ฉันทำไม”

“ก็พีชเห็นสาวๆ ทั้งผมทองผมดำมองตามตาละห้อย”

“เธอหึงเรอะ” อธิวีย์ถามยิ้มๆ

“ใครหึง เชอะ!

เพียงรวีพูดแล้วก็สะบัดตัวออกจากอ้อมแขนของเขา เธอเดินดุ่มๆ ไปตามชายหาด ในบรรยากาศที่กำลังโพล้เพล้

“พีช..อย่าไปไกลนัก มันมืดแล้วนะ”

เสียงห้ามของเขาไม่มีผลต่อเธอ เพียงรวีเดินแกมวิ่งไปตามหาดทรายที่แสนสวย แต่อ้างว้างไร้ผู้คน

 “บอกว่าอย่าไป”

ชายหนุ่มวิ่งตามแล้วคว้าตัวหญิงสาวเอาไว้ได้ทัน แต่เพราะความลื่นของผืนทรายทำให้อธิวีย์เสียหลัก จนล้มลงไป โดยมีร่างบางระหงของเพียงรวีล้มตามไปด้วย

“เจ็บหรือเปล่า”

เขาถามอย่างห่วงใย พลางไล้มือไปตามแก้มเนียนสวยอย่างอ่อนโยน เพียงรวีส่ายหน้าแทนคำตอบ ดวงตาคมที่เปล่งประกายแวววามของเขา ทำให้เธอใจสั่นขึ้นมาทันที

“พีช...”

สิ้นเสียงเรียก ริมฝีปากแดงๆ ของเขาก็บดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน จูบที่เร่าร้อนและอ่อนหวานของเขา ทำให้คนถูกจูบแทบจะหลอมละลาย

“พอเถอะค่ะ”

หญิงสาวห้ามเสียงแผ่ว เมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายเขา อธิวีย์ก็ปล่อยทันทีเหมือนกัน ชายหนุ่มกลิ้งตัวลงไปนอนหงายบนผืนทราย ดวงตาคมของเขาเหม่อมองท้องฟ้าที่เริ่มมีดวงดาวเปล่งประกายระยิบระยับ

เพียงรวีไม่กล้ามองเขา หญิงสาวก้มลงปัดทรายออกจากเนื้อตัวของเธอ แต่ปัดเท่าไหร่ก็ออกไม่หมด ด้วยความระคายเคือง เธอจึงเดินลงไปล้างในน้ำทะเลที่ใสแจ๋ว แต่ดูลึกลับในความมืด ความอบอุ่นของสายน้ำทำให้หญิงสาวก้าวลึกลงไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ตัว

อธิวีย์ลุกขึ้นนั่งพอดี เขาเห็นดังนั้น ก็โผนลงทะเลอย่างไม่คิดชีวิต

“เธอทำบ้าอะไร”

เขากระชากร่างงามกลับขึ้นมาอย่างโมโห

“พีชแค่ล้างทรายออกเท่านั้นค่ะ” เพียงรวีเสียงอ่อย

“ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีก ลงทะเลกลางค่ำกลางคืน มันอันตรายรู้ไหม”

“ค่ะ”

“ทรายออกหมดหรือยัง”

“ตรงข้างหลังน่ะค่ะ”

หญิงสาวหันหลังให้เขาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ อธิวีย์ถลกชายสื้อยืดสีขาวของเธอขึ้นทันที

“ล้างใหม่อีกครั้งสิ”

น้ำเสียงของเขาผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด เมื่อแผ่นหลังงามลออของเธอปรากฎแก่สายตา เพียงรวีเลื่อนตัวลงลอยคอในน้ำ คราวนี้เนื้อตัวของหญิงสาวเบาสบายขึ้น

“สะอาดแล้วค่ะ”

เธอเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขา แต่เขากลับก้มลงจูบเธออย่างเร่าร้อนเป็นครั้งที่สอง จูบของเขาครั้งนี้ ทำให้เพียงรวีหนาวสะท้านไปทั้งตัว เพราะเธอรู้ดีว่า เขาคงไม่หยุดแค่จูบเป็นแน่

“ปาย...อย่าค่ะ ที่นี่ไม่เหมาะ”

เพียงรวียกมือขึนดันตัวเขาออกไป เมื่อเขาเคลื่อนเข้ามาโอบกอดเธอเอาไว้ทั้งตัว

“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า”

เขากระซิบแล้วบดเบียดร่างเข้ามาแนบสนิทยิ่งขึ้น เพียงรวีหัวใจเต้นระรัว เมื่อสัมผ้สกับความตื่นตัวอย่างเต็มที่ของเขา

“ปาย....”

หญิงสาวครวญเสียงแผ่ว เมื่อมือของเขา เลื่อนเข้ามาถอดอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วออกจากร่างของเธออย่างรวดเร็ว โชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้ที่เพียงรวีสวมกระโปรงแบบเดินเล่นตามชายหาดสีสันสดใส กับเสื้อยืดสีขาวมา ส่วนเขาก็สวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นผ้าบางเบามาเช่นกัน

“ปายขา...”

ริมฝีปากสวยเผยอครวญคราง เมื่อเขากำจัดอาภรณ์ชิ้นน้อยออกไปได้ แล้วมือของเขาก็เข้าไปกอบกุมแทนที่  ขณะที่ริมฝีปากแดงๆ ของเขาก็บดจูบริมฝีปากสวยอย่างร้อนแรง  เพียงรวีแทบจะขาดใจ เมื่อถูกเขาโจมตีอย่างไม่ให้ตั้งตัว

ไฟปรารถนาแผดเผาไปทั่วกาย หญิงสาวยินยอมพร้อมใจโดยไม่ขัดขืน คลื่นสวาทสาดซัดไปมา จนกระทั่งถึงฝั่งฝันแห่งความหฤหรรษ์อันเร่าร้อน

อธิวีย์ลูบเรือนผมที่เปียกชื้นอย่างอ่อนโยน ดวงตาคมฉ่ำปรือมองสบกับดวงตางามอย่างอ่อนหวาน เพียงรวีหลบตาเขาอย่างเขินอาย หญิงสาวดิ้นรนจากร่างสูงใหญ่ของเขา อธิวีย์ปล่อยร่างงามอย่างแสนเสียดาย เมื่อเขายื่นอาภรณ์ชิ้นน้อย ส่งคืนให้ เพียงรวีก็อายจนหน้าแดงก่ำ แต่เขากลับยักคิ้วให้เธออย่างล้อเลียน

หนุ่มสาวทั้งสองต่างหันหลังให้กัน เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าของตน เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็เดินขึ้นจากทะเลอย่างช้าๆ พอสะโพกพ้นน้ำทะเลเท่านั้น เพียงรวีก็ก้าวต่อไปไม่ได้ หญิงสาวรู้สึกช้ำระบมไปทั่วจุดกึ่งกลางของร่างกาย

“ปาย...”

เสียงเรียกที่แสนนุ่มนวล ทำให้เขาหันกลับมาทันที ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้มๆ อย่างแปลกใจ เมื่อไม่เห็นเธอก้าวตามมา

“พีชเป็นอะไร”

คำถามของเขาทำให้อีกฝ่ายทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่เธอฝืนก้าวต่อไปไม่ไหวจริงๆ

“คนดีของปายเป็นอะไร”

เขาก้าวยาวๆ กลับมาหา ด้วยสีหน้าท่าทางห่วงใยอย่างเต็มเปี่ยม เมื่อเขาก้าวมายืนใกล้ๆ เพียงรวีก็ทุบไหล่หนาของเขาเต็มแรง

“โอ๊ย! เจ็บนะ เรื่องอะไรพีชมาทุบปาย” เขาทำหน้าสงสัยอย่างยิ่ง

“คนลามก คนผีทะเล คนบ้ากาม” หญิงสาวรัวไม่ยั้ง

“ด่าพอหรือยัง ถ้ายังไม่หยุดด่า ปายจะจูบอีกนะ คราวนี้กว่าจะได้ขึ้นจากน้ำ ก็คงจะเช้านั่นแหละ”

คำขู่ของเขาทำให้เพียงรวีน้ำตาเกือบหยด เขาถนัดขู่จริงๆ แต่เธอก็รู้ดีว่าเขาสามารถทำตามที่ขู่ได้เป็นอย่างดีเชียวล่ะ

“บอกปายมาสิ พีชเป็นอะไร”

น้ำเสียงอันอ่อนโยนของเขา ทำให้เพียงรวีต้องตอบออกมา ทั้งๆ ที่อายแสนอาย

“พีชเดินไม่ได้...”

หญิงสาวตอบแล้วก็ทำท่าจะร้องไห้ ตอนแรกอธิวีย์ทำหน้างุนงง แต่แล้วเขาก็นึกได้ เขาจึงก้มลงกระซิบถามข้างแก้มสวย เหมือนกลัวใครจะได้ยินว่า

“พีชเจ็บใช่ไหม”

“ค่ะ” เสียงตอบรับแผ่วเบาด้วยความอายแสนอาย

“งั้นปายจะอุ้มพีชกลับที่พักเอง” ชายหนุ่มเสนอทางเลือก

“ไม่เอาค่ะ พีชอายเขา” หญิงสาวรีบปฏิเสธ

“พีชไม่มีทางเลือกหรอก ถ้าอายคนอื่นเขามากนัก พีชก็ซุกหน้ากับอกของปายไว้”

เพียงรวีจำเป็นต้องซุกหน้ากับแผงอกกว้างของอธิวีย์อย่างไม่มีทางเลือก แต่ซุกไปซุกมา ไออุ่นจากแผงอกกว้างของเขา กลับทำให้หัวใจของหญิงสาวอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

 

ร่างกายของเพียงรวีมีอาการระบมมากกว่าที่อธิวีย์จะคาดคิด ตลอดระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ชายหนุ่มจึงต้องงดกิจกรรมสำคัญของการมาฮันนีมูนไปโดยปริยาย เพียงรวีรู้ดีว่า เขาหงุดหงิดมากแค่ไหน ที่ทำได้แค่ไปดำน้ำ  เล่นวินเซิร์ฟ และเล่นเจ็ตสกี โดยที่เธอเป็นได้แค่ผู้ชม

“ปาย...วันนี้ไปอาบแดดไหมคะ”

หญิงสาวเอ่ยชวนอย่างเอาใจ เมื่อเห็นเขานั่งหน้าบึ้งอยู่ที่ม้านั่งข้างพื้นกระจกใส เขาทำท่าเพ่งมองฝูงปลา แต่ดวงตาของเขากลับเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมาย ก็คนหนุ่ม เลือดลมกำลังพลุ่งพล่าน พอถูกขัดใจหลายวันเข้า ก็เลยออกอาการอย่างที่เห็น

“ไปทำไม  ไม่เห็นมีอะไรดี”

น้ำเสียงของเขาหงุดหงิด แล้วเขาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ เพียงรวีได้ยินเสียงเขาปาสิ่งของใส่ผนังห้องน้ำเต็มแรงหญิงสาวพยายามกล้ำกลืนความน้อยใจเอาไว้  เรื่องที่เขาหงุดหงิด ก็เป็นเพราะเธอบอบบางเกินไป เธอให้ความสุขกับเขาได้ไม่เต็มที่ ว่าจะไม่ร้องไห้ แต่ก็อดไม่ได้ หญิงสาวกลั้นสะอื้น แต่หยาดน้ำตาใสๆ ก็ยังไหลริน ขณะที่เธอกำลังเช็ดน้ำตา เสียงห้วนๆ ก็ดังขึ้นว่า

“จะไปก็ไปเตรียมตัวสิ มายืนเอ๋ออยู่ได้”

กิริยาท่าทางของเขายังหงุดหงิด เพียงรวีจึงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และเตรียมข้าวของที่จะต้องใช้สำหรับอาบแดดโดยเร็ว

อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา หนุ่มสาวทั้งสองก็มานอนอาบแดดที่ชายหาดอันเงียบสงบ เพียงรวีสวมชุดว่ายน้ำแบบทูพีซสีชมพูสดใส หญิงสาวนอนเอกเขนกอยู่บนผ้าปูสีขาว  ส่วนอธิวีย์สวมแค่กางเกงว่ายน้ำตัวเดียว เขานอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้ๆ ยิ่งเห็นร่างงามลออ ยิ่งหงุดหงิดหัวใจ มีเมียสวย แต่แตะต้องไม่ได้นี่เซ็งชะมัด

“ปาย”

“หือ”

“ทาครีมกันแดดให้หน่อยสิคะ”

“อะไรนะ”

คำขอร้องนั้น ทำให้เขาลุกขึ้นนั่งทันที

“ทาครีมกันแดดให้พีชหน่อยสิคะปาย”

หญิงสาวยื่นครีมกันแดดให้เขา ชายหนุ่มรับมาด้วยอาการมือสั่นนิดๆ เพียงรวีนั่งหันหลังให้เขา อธิวีย์เทครีมกันแดดลงบนฝ่ามือ แล้วเขาก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังนวลงาม เพราะสายบิกินีขัดขวางการทาครีมของเขา ชายหนุ่มหันไปมองรอบตัว เมื่อไม่เห็นมีใครนอกจากเขากับเธอเพียงสองคน เขาจึงปลดสายบิกีนีออกอย่างช้าๆ

ลมหายใจของหนุ่มสาวทั้งสองสะดุดขึ้นมาพร้อมกัน อธิวีย์โยนขวดครีมกันแดดทิ้งอย่างไม่สนใจ ร่างสูงใหญ่ของเขาก็ขยับเข้ามาเบียดชิด สองมือยื่นออกมากอบกุมอกอวบงามทั้งสองข้าง  แล้วเคล้นคลึงเบาๆ เพียงรวีสะดุ้งสุดตัว ความวาบหวิวหวามไหว ทำให้เธอเอนกายพิงร่างสูงใหญ่ของเขาอย่างเต็มที่ ริมฝีปากสวยครวญครางเรียกชื่อเขาเบาๆ

“ปายขา...”

ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางของเธอ เขายิ่งทำงานหนักหน่วง ขณะที่ริมฝีปากแดงๆ ขบเม้มดูดดึงไปตามซอกคอขาวนวลอย่างเร่าร้อน ไม่มีเสียงพูดอะไรระหว่างคนทั้งสอง เพราะต่างโหยหากันและกันแทบบ้า อธิวีย์หมุนร่างงามให้หันหน้ากลับมาหา เพียงรวีหน้าแดงก่ำ แต่ไม่มีเสียงคัดค้านแม้แต่คำเดียว หลังจากนั้นมีแต่ความเงียบกับเสียงหอบหายใจด้วยความหฤหรรษ์

 

                            

โรงแรมที่พักของปายกับยายน้องพีชครับ




หาดทรายสวยๆ ที่ปายพาน้องพีชไปเดินเล่นครับ




ร้านอาหารที่แสนโรแมนติกครับผม




เอ่อ...อันนี้สำคัญครับ ห้องนอนของปายกับน้องพีชครับผม




ยายน้องพีชครับ



ปายครับผม

เครดิตภาพจากเว็บไซต์กูเกิ้ล


 

  

 

  

 

 

 

 

  

   

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,467 ความคิดเห็น

  1. #13689 yoๆ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2553 / 00:23
    สงสารพีชอ่า
    #13,689
    0
  2. #9582 bugbeen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 04:46
    สนุกมากๆคะ
    #9,582
    0
  3. #8833 ทอฝัน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 09:38
    ปาย หล่อมากมาย
    #8,833
    0
  4. #8053 kobkero-bear (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2553 / 23:38
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #8,053
    0
  5. #7465 beau-01 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 01:16

    กะลังซึ้ง

    #7,465
    0
  6. #7401 ladabobo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 16:40
    http://www.niyay.com/story-26567/ เวปไซต์นิยายเรื่องนี้แบบฟูลเวอร์ชั่น อิอิ
    #7,401
    0
  7. #7152 yuletied (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:29
    ตื่นเต้นก็ตรงที่พื้นห้องพักมีกระจกใสให้ส่องดูใต้น้ำด้วยนี่ล่ะ*0*
    ว่ะว่ะว่ะว้าวววววววว~ 
    555555+
    #7,152
    0
  8. #7151 yuletied (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 20:27

    ถือโอกาสซะเลย

    อดอยากมานาน

    หุหุ-.-

    #7,151
    0
  9. #7080 fairygirl-angle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 12:59
    หนุกดี
    #7,080
    0
  10. #6033 Happyzy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2553 / 15:23
    เต็มๆ เลยทีเดียว
    #6,033
    0
  11. #5866 maspicy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2553 / 08:58

    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #5,866
    0
  12. #5734 nay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 00:45
    พี่ยุ้ยค่ะหนูหานิยายไม่เจออ่ะค่ะ

    พี่ ๆๆ ช่วยส่งลิงค์ของนิยานมาให้หน่อยได้ไหมค่ะ

    putda_nayclub@hotmail.com

    หนูอยากอ่านอ่ะคะแต่หาไม่เจอสักที
    #5,734
    0
  13. #5271 hakuron (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 16:46
    ร้อนแรงจริง ๆ ....
    #5,271
    0
  14. #5233 นู๋สาว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 12:41
    ชอบปายหื่น ๆ แบบนี้แหละแต่ก็น่าร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ จิง ๆๆๆๆ
    #5,233
    0
  15. #5214 jewels (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 10:31

    เอ่อ... มาละเลงบทรักกันยั่งงี๊ก้เขิลสิ่ ลับตาคนกันหน่อยย ย ย ยยย

    #5,214
    0
  16. #5123 nice (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 20:32
    น่ารีก >
    #5,123
    0
  17. #5078 ไพด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 15:39
    ทำไม เว็บนิยายถึงเข้าไม่ได้อ่า
    #5,078
    0
  18. #4924 dagonice (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2553 / 18:00
    โหๆๆๆ

    สวย มาก

    อิจฉา บาย กะ พีช

    ซะแร้วซิ
    #4,924
    0
  19. #4882 รสา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2553 / 10:27
    เกาะนี้สวยมากหามาได้สวยจริงๆ

    เห็นแล้วคิดว่าชาตินี้คงได้ไปแต่ในฝันอ่ะ

    #4,882
    0
  20. #4799 zoomdustuff (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2553 / 17:42

     ที่ฮันนีมูนโรเเมนติคมากกค่ะ ทะเลก็สวย หาดทรายก็สวยย  เเหม บทจะหวาน ปายก็หวานซะจนน้องพีชละลายเลยอะ
     ชอบตอนที่ปายงอน เเล้วพีชตามง้อ น่ารัักมากกเลยค่ะ เเอบขำ ตรงประโยคนี้อะ 'เป็นเพราะเธอบอบบางเกินไป เธอให้ความสุขกันเขาได้ไม่เพียงพอ' น่ารักมากกคู่นี้
    #4,799
    0
  21. #4706 janiss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2553 / 00:03
    ทะเลสวยมากกกกกกกก

    โรแมนติค มากกกกกก

    โอ้น โอย อิจฉาๆๆๆ
    #4,706
    0
  22. #4621 nim-bigbang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 16:12
    ได้อีกนะคุณปายขา

    อิอิ
    #4,621
    0
  23. #4620 pat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 15:42
    น่ารักมากเลยค้า
    #4,620
    0
  24. #4614 kanykan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 13:06
    ปายนี้รังแก่พีชอีกแล้วนะ
    #4,614
    0
  25. #49 R_U_D_E_E (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 14:07
    มาอ่านแล้วจ้า ตอนนี้อ่านรอ อภิมหาโคตรภาคต่อ จ้า

    อิอิอิอิอิอิอิคิคิคิคิคิคิคิคิ
    #49
    0