9by9th fiction

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,104 Views

  • 59 Comments

  • 85 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    37

    Overall
    2,104

ตอนที่ 2 : [ SF #เก๊ากัส ] Kiss Your Forehead (2/2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    10 พ.ย. 61




SF : Kiss Your Forehead { Part 2/2 }

มาเก๊า X เวกัส

Rate : PG


-----------------------------------------------------------------



เบื่อ...



น่าเบื่อ...



'มาเก๊า' รู้อยู่แก่ใจว่าเงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง ขนาดตอนนี้เขากำลังนอนอยู่บนเตียงของโรงแรมห้าดาว
ในเกาะมาเก๊าก็ไม่ได้ช่วยทำให้เขารู้สึกหายเบื่อได้



อุตส่าห์อ้อนวอนผู้เป็นพ่อให้พาไปเที่ยวที่อื่นบ้างแต่ก็ฝ่ายนั้นก็เอาแต่บอกว่าอยากพามาเที่ยวเพราะ
ชื่อสถานที่เหมือนกับชื่อเขา ทั้งๆที่บอกมาตรงๆก็ได้ว่าจะมาเล่นคาสิโน 



เด็กหนุ่มเปิดแอปพลิเคชั่นในโทรศัพท์สลับไปมาหลายแอปอย่างหน่ายๆระหว่างรอพ่อและแม่ไปเล่น
คาสิโนที่ชั้นล่างของโรงแรม เขาเปิดแอปทุกแอป เล่นเกมทุกเกมในเครื่องแล้วก็ยังรู้สึกเบื่อ เปิดทีวีไป
ก็ฟังภาษาจีนไม่รู้เรื่อง จนสุดท้ายเขาตัดสินใจหันไปเอ่ยปากชวนพี่ชายที่กำลังนั่งดูกระดาษอะไรสักอย่างที่หยิบออกมาจากกระเป๋าตังค์ "แหม...ดูอะไรน่ะเฮีย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใหญ่เลยน้า..."



เมื่อถูกทักท้วงเวกัสก็รีบเก็บรูปถ่ายใบนั้นเข้ากระเป๋าดังเดิมก่อนหันมามองน้องชายอย่างไม่พอใจ "ยุ่งอะไรกับกู?"



"ก็ไม่ได้อยากยุ่งอะไรหรอก แต่พอดีเก๊าเบื่ออ่ะเลยอยากออกไปเดินเล่นข้างนอก"



"ก็ไปสิ ไม่ได้ห้าม"



"แต่เก๊าไม่อยากไปเดินคนเดียว เก๊าเหงา..." เด็กหนุ่มทำเสียงให้ดูเศร้าหวังจะให้พี่ชายสงสารและยอมไปกับตัวเองแต่วิธีนี้มันไม่ได้ผลกับเวกัสมานานแล้ว



ทำแบบนี้ไม่เห็นจะน่าสงสารตรงไหน



"ไปเดินเล่นกับเก๊าหน่อยนะ นะเฮียนะ นะๆๆๆ"



"....."



"อยู่แต่ในห้องเฮียไม่เบื่อหรอ...? ไปเดินแก้เบื่อกันเถอะนะๆๆ"



"เออๆ ไปก็ไป!" เวกัสพูดตัดรำคาญ ถึงจะเหนื่อยจากการเดินเที่ยวมาทั้งวันแต่สุดท้ายก็ต้องยอมไปด้วย การทำหน้าอ้อนวอนมันไม่ได้ผลแต่ถ้าใช้ลูกตื๊อแบบนี้ยังไงก็ต้องยอม ขืนไม่ยอมมีหวังถูกตื๊อทั้งคืนแน่ๆ 



"รักเฮียกัสที่สุดเลย!" มาเก๊ายิ้มดีใจก่อนลุกไปใส่รองเท้า คนเป็นพี่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ตัวอย่างกับยักษ์แต่ทำนิสัยเหมือนเด็กๆอยู่ได้



เพราะโรงแรมที่อยู่เป็นย่านคาสิโน เป็นแหล่งคนพลุกพล่านและแหล่งรวมแสงสียามค่ำคืนแต่ไม่ได้ทำให้สองพี่น้องตื่นเต้นเท่าไรเพราะทั้งคู่มาเที่ยวบ่อยจนเกือบจะเป็นบ้านหลังที่สองอยู่แล้ว



"มาคราวนี้ลองออกไปไกลกว่าเดิมดูมั้ย?"



"มึงยังมีแรงเหลืออีกหรอ?"



"ดีกว่าอยู่ในห้องนะเก๊าว่า มันมีอยู่ที่นึงที่เวลามาเที่ยว เราไม่เคยไปกันเลย"



"ที่ไหน?"



"ริมทะเลไง เก๊าอยากไปเดินเล่น"



"แล้วมึงจะไปตอนนี้?"



"ใช่!! เก๊าอยากไปเดินชายทะเลตอนกลางคืน" มาเก๊ายิ้ม "ไปแบบไปกันเองนะ ไม่ต้องใช้รถโรงแรม..."



ได้ยินแบบนั่นเวกัสก็กลอกตาอย่างเอือมระอา ถ้าไม่ไปก็คงโดนตื๊ออีกแน่ๆ



ยิ่งโตยิ่งทำตัวน่ารำคาญ



ผั่วะ!!!



"โอ้ย!!! เฮียตบเก๊าไมอ่ะ เก๊าเจ็บนะ!!" เด็กหนุ่มร่างยักษ์กุมหัวตัวเองไว้แน่นพร้อมย่อตัวลงนั่งที่พื้น
เวกัสได้แต่ส่ายหน้า ตบไม่แรงมากแต่ทำรีแอคเหมือนจะตาย



"เหนื่อยจะตายห่าอยู่แล้วยังจะให้มาหาทางไปเองอีก ทำไมไม่ให้รถโรงแรมไปส่งแล้วให้มารับตอนกี่โมงก็ว่าไปสิ!!"



"เออ...จริงด้วย" คำแนะนำของพี่ชายทำให้มาเก๊าคิดได้ อันที่จริงเขาก็แค่อยากเดินเที่ยวในเมือง ดูแสงสีตอนกลางคืนก่อนไปถึงชายทะเลแต่พี่ชายของเขาคงเหนื่อยเกินกว่าที่จะเดินทางแล้ว "ก็ได้...ไปรถโรงแรมก็ได้"



*******



ทันทีที่รถลีมูซีนของโรงแรมขับมาถึงชายทะเลที่อยากมา มาเก๊าก็รีบเปิดประตูและวิ่งโร่เข้าหาทะเลทันที ทิ้งให้พี่ชายตกลงกับพนักงานขับรถเรื่องเวลาที่จะให้มารับอยู่บนรถคนเดียว 



แม้จะเป็นเวลาสามทุ่มแล้วคนก็ยังพลุกพล่านแต่เวกัสกลับไม่ชอบ เขาต้องการชายทะเลที่เงียบสงบมากกว่า



"เฮียกัสมาเร็ว!"



จะตื่นเต้นอะไรนักหนาวะก็แค่..



ทันทีที่ก้าวขาลงจากรถก็เห็นดวงจันทร์เต็มดวงส่องสว่างแข่งกับไฟในเมือง นานแล้วที่ไม่ได้เห็นดวงจันทร์เต็มดวงแบบนี้



"เอ้อ...รถมารับกี่โมงหรอเฮีย"



"ให้เขามาเที่ยงคืน"



"โห... จริงๆมารับห้าทุ่มก็ได้นะ เก๊าเดินเล่นสองชั่วโมงก็เบื่อแล้ว"



"ก็มึงอยากวิ่งออกไปก่อนตอนกูคุยกับคนขับทำไมอ่ะ กูก็ตัดสินใจเองดิ" เวกัสตอบ "อยู่ๆไปนั่นแหละ เวลามันแป๊ปเดียว"



ใช่...



เวลามันก็แค่แป๊ปเดียว...



"นึกถึงตอนนั้นเลย...ที่เราไปดูพระจันทร์กันที่ภูสอยดาวอ่ะ" มาเก๊ายังคงนึกถึงตัวเองกับพี่ชายในตอนเด็กๆ ตอนที่เวกัสยังไม่เย็นชากับเขาขนาดนี้ "จริงๆเก๊าอยากดูพระจันทร์กับเฮียอีก เดี๋ยวนี้เฮียเอาแต่เก็บตัวอ่านหนังสืออยู่ในห้อง เก๊าเหง๊า..เหงา..."



เวกัสได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าเป็นครั้้งที่ล้านในรอบสองชั่วโมงที่ออกมาจากโรงแรม "แล้วดูพระจันทร์มันต้องดูพร้อมกูหรือไง? ไม่ได้เอาไว้ดูกับแฟนหรอ?"



"ก็เก๊ายังไม่อยากมีแฟนนี่...แล้วเก๊าก็รักเฮียมากๆด้วย"



"จะมีแฟนหรือไม่มีแฟนมันเกี่ยวอะไรกับกู?"



"เอ้า... ถ้าป๊า ม๊าแล้วก็เฮียมีความสุขกับแฟนของเก๊ามันก็โอเคแต่ตอนนี้เก๊ายังไม่เจอคนคนนั้นน่ะสิ
ถ้าเก๊ามีแฟนไม่ดีทุกๆคนในครอบครัวก็คงไม่มีความสุขไปด้วย"



เวกัสพยักหน้าเบาๆ ถึงมาเก๊าจะดูเหมือนเด็ก(เกือบ)ตลอดเวลาแต่ความคิดในบางครั้งก็ดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว เขารู้สึกมันเขี้ยวจนอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปยีหัวเด็กหนุ่ม "โง่เสมอต้นเสมอปลาย..."



"เก๊าไม่ได้โง่นะ!!"



"ยิ่งเถียงยิ่งโง่นะเว่ย"



ได้ยินแบบนั้นมาเก๊าก็เงียบในทันที เด็กหนุ่มไม่พอใจอยู่นิดหน่อยที่ถูกพี่ชายตำหนิแต่ก็ยังอยากเอาชนะอยู่ รีบจับหัวพี่ชายไว้อย่างรวดเร็วก่อนประทับริมฝีปากลงไปหนักๆบนหน้าผากหนึ่งที



"ไอ้สัตว์!"



ได้ยินพี่ชายก่นด่าแบบนั้นก็ยิ่งชอบใจ เวกัสไม่สามารถขัดขืนน้องชายได้เลย ถ้าเป็นเรื่องพละกำลังยังไงมาเก๊าก็ชนะเห็นๆ(ยกเว้นการตบตี) "พูดจาไม่เพราะเลย โอ้ย!! เก๊าเจ็บนะ!!"



นับเป็นครั้งที่สองของวันที่เขาถูกตบกะโหลก ชายหนุ่มทำหน้าเหมือนเจ็บมากอย่างเคย "แอคติ้งเก่งจริงนะมึง เดี๋ยวเพ่งกบาลอีกรอบแม่ง!"



"ถ้าเฮียตีเก๊า เก๊าจะจุ๊บหัวเฮียอีก"



"โตแล้วก็เลิกปัญญาอ่อนสักทีเถอะ"



"อืม...เฮียไม่คิดถึงตอนนั้นบ้างหรอ" เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น รู้ดีว่าไม่ควรจะพูดเรื่องนี้อีกแต่ก็
อดไม่ได้ "ตอนที่เฮียโดนแกล้งบ่อยๆตอนเด็กๆ แล้วเก๊าต้องคอยไปไล่เด็กพวกนั้นละก็จุ๊บหัวเรียกขวัญแบบที่มี๊ชอบทำกับเฮียอ่ะ"



"...."



"เฮียจำได้ป่ะว่าตั้งแต่สัญญากันตอนนั้นเก๊าก็ยังทำตามสัญญาอยู่จนถึงตอนนี้นะ"



"อือ.. แต่กูว่ามันไม่จำเป็นแล้วไง ตอนนี้กูโตแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว"



"เฮียจะดูแลตัวได้ไม่ได้นั่นมันเรื่องของเฮีย เก๊าจะปกป้องเฮียก็เป็นเรื่องของเก๊าเหมือนกัน" พูดจบก็ดึงร่างพี่ชายเข้ามากอด "ตัวเล็กแค่นี้ทำไมตบหัวเก๊าได้แรงขนาดนั้น"



เวกัสไม่ได้ขัดขืนคนอายุน้อยกว่าแต่ก็ไม่ได้กอดตอบ "มึงอ่ะเว่อร์! กูตบแค่เบาๆทำมาเป็นโวยวาย"



"ถามจริงๆเถอะ เฮียเคยรักเก๊าบ้างป่ะ"



"ทำไม? แค่กูตบกบาลแค่นี้ถึงกับคิดอะไรแบบนั้นเลยเหรอ?"



เด็กหนุ่มกระขับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น "ตอบเก๊าก่อน ไม่งั้นเก๊าจะไม่ปล่อยเฮีย"



"อะไรของมึง"



"ตอบก่อน"



"เออ! บางทีกูก็เกลียดมึง..รำคาญมึงเพราะมึงชอบทำตัวแบบนี้ แล้วมันก็ทำให้กูเป็นห่วงมึงไง" เวกัสตอบไปตรงๆ อันที่จริงเขาไม่เคยบอกเรื่องนี้กับน้องชายเลยเพราะอีกฝ่ายไม่เคยถาม "ปล่อยกูได้แล้ว"



เด็กหนุ่มยอมปล่อยพี่ชายตามคำสั่ง "ไม่รักเลยหรอ?"



"อะไรของมึงอีกวะ"



"ไปหาอะไรกินกันดีกว่าเฮีย" เหมือนว่าพี่ชายจะไม่ค่อยเข้าใจคำถามที่เขาจะต้องการจะสื่อสักเท่าไร มาเก๊าเลยตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องสนทนา



สองพี่น้องเดินมาเรื่อยๆโดยไม่มีการสนทนาใดๆเกิดขึ้นอีก คนที่อัดอึดที่สุดในตอนนี้น่าจะเป็นมาเก๊าเอง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเวกัสถึงตอบแบบนั้น เหมือนพยายามบ่ายเบี่ยงที่จะพูดคำคำนั้นออกมาเหลือเกิน



"มึงรู้สึกเบื่อป่ะเวลามามาเก๊า"



เด็กหนุ่มไม่รู้ว่าตัวเองเดินมาถึงร้านอาหารข้างทางตั้งแต่เมื่อไร รู้อีกทีก็ตอนพี่ชายชวนคุยพร้อมถือปลาหมึกทอดเสียบไม้เต็มสองมือแล้ว



"กูแม่งโคตรเบื่อเลย ถ้าป๊ากับมี๊อยากมาเล่นคาสิโนก็ไม่เห็นจะต้องพาพวกเรามาเลย"



"เก๊าก็เบื่อนะแต่ไม่เบื่อขนาดนั้นอ่ะ เก๊าเคยขอป๊าแล้วนะว่าให้พาไปที่อื่นบ้างแต่ป๊าก็ไม่ยอม จะเอาแต่มาเล่นคาสิโนที่นี่" เขาพูดพลางหยิบปลาหมึกทอดออกจากมือของพี่ชายมาเคี้ยวเล่น



ได้ยินน้องชายพูดแบบนั้น เวกัสก็ทำหน้าไม่พอใจ เพราะแบบนี้ก็ไม่แปลกที่เขาจะไม่รู้สึกรักพ่อกับแม่เลยเหมือนคำว่าลูกชายจะเป็นแค่ตำแหน่งของเขาเท่านั้น จริงๆตอนอยู่ที่ไทยก็แทบไม่ค่อยได้คุยกับพ่อแม่เลย บางเรื่องเขาก็ไม่ได้อยู่ฟังจนจบ...สุดท้ายมาเก๊าเลยต้องมาเล่าให้ฟัง



ในบางครั้งเขาก็ไม่อยากคุยกับมาเก๊าเอามากๆ ยิ่งเห็นว่าทำตัวไม่สมอายุก็ยิ่งไม่อยากคุยเข้าไปใหญ่แต่ในใจลึกๆเขาก็ยังมีความรู้สึกบางอย่างอยู่ "จริงๆถ้าไปประเทศอื่นก็คงไม่ไปหรอกแต่ที่มานี่ก็เพราะกูห่วงมึง ห่วงที่สุดตรงที่กูกลัวว่ามึงจะเป็นแบบป๊า"



"แต่เก๊าว่าป๊าไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกนะ อย่างน้อยก็ยังไม่ได้เล่นจนหมดตัวหรือกระทบกับพวกเรา
สักหน่อย"



"มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบการพนัน"



"....."



"ถึงได้ตามมาคุมมึงนี่ไง"



"ต้องตามมาคุมกันเลยหรอ? เก๊าไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย!" มาเก๊าพูดอย่างตื่นเต้น "งั้นเก๊าสัญญากับเฮียเลยก็ได้ว่าจะไม่ยุ่งกับการพนันแล้วก็สิ่งเสพติดแต่ขอเว้นแอลกอฮอลล์ไว้หน่อยนะ" เด็กหนุ่มชูนิ้วก้อยขึ้นมาพร้อมยื่นไปหาอีกฝ่าย



เห็นพี่ชายยืนมองการกระทำของตัวเองอย่างงงๆ เด็กหนุ่มเลยเอ่ยถาม "เฮียไม่เชื่อเก๊าหรอ?"



คนถูกถามมองหน้าน้องชายนิ่งๆ เหมือนเป็นคำตอบว่า 'ไม่' ไปในตัว



"โหเฮีย... ที่เราสัญญากันตอนเด็กๆทุกวันนี้เก๊าก็ปกป้องเฮียอยู่เหมือนเดิมนะ เฮียจำไม่ได้หรอ?"



"ทำไมกูจะจำไม่ได้? กูจำได้ด้วยว่าเวลามึงสัญญา มึงไม่ได้เกี่ยวก้อย"



"อ๋อ..." เด็กหนุ่มยิ้ม "งั้นเก๊าสัญญาว่าจากนี้นอกจากแอลกอฮอลล์แล้วเก๊าจะไม่เล่นการพนัน ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเสพติดให้เฮียเป็นห่วงอีก" พูดจบก็ประทับริมฝีปากลงไปบนหน้าผากของพี่ชายหนักๆหนึ่งที



"เวลามึงขออะไรกูก็ให้หมดแหละเพราะกูรำคาญ" ขนาดมึงขอให้ตัวเองจูบหน้าผากกูได้คนเดียว กูยังให้เลย เวกัสตอบแก้เก้อและคิดต่อในใจ ที่จริงเขาก็แค่กำลังปิดบังความรู้สึกที่มันไม่ควรจะเกิดขึ้นไว้อยู่ก็เท่านั้น ตั้งแต่น้องชายเริ่มจูบหน้าผากเขาบ่อยขึ้น



เขาก็ไม่ได้รักน้องชายแบบที่ควรจะเป็นอีกเลย...




End...











***************************************************************************************

จริงๆพาร์ทนี้ยาวกว่าพาร์ทแรกนิดหน่อย(?) เราตั้งใจว่าจะยกให้พาร์ทแรกเล่าเป็นคิดถึงอดีตไปก่อนแล้วพาร์ทสองค่อยกลับมาปัจจุบันแต่ก็ไม่คิดว่าพาร์ทสองจะยาวขนาดนี้ / ยิ้มแห้ง แต่ไม่เป็นไรค่ะ
เราจะไม่งอกพาร์ทสาม เดี๋ยวเราจะเกิดอาการดอง เลยขอตัดจบที่สองพาร์ทพอ5555  ถ้าเราพิมพ์งงๆก็บอกกันได้เลยนะคะ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านกันจนจบ อย่าลืมไปดูละครเลือดข้นคนจางด้วยนะ
(ช่วยผู้ขายของ5555) วันศุกร์เวลาสองทุ่มสี่สิบห้าและวันเสาร์เวลาสองทุ่มสิบนาที ขอบคุณมากๆค่า

ปล.ขอบคุณรูปประกอบจากละครเลือดข้นคนจางนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #59 nachyxm (@tangmo1512) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 02:02
    น่ารักมากแล้วก็เขินมากเช่นกันนน ฮืออออ
    #59
    0
  2. #39 Ykwmcs (@Ykwmcs) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 06:49
    เป็นเรือบาปที่มีความสุขมากมาย
    #39
    0
  3. #36 bbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:52

    โอยยย น่ารักมากเลยค่ะ เขินมาก ฮื่ออออ


    #36
    0
  4. #17 barbiesbabies (@tuazee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:32

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดชอบบบมากกก
    #17
    0
  5. #11 ด.ช.ยุน (@beauty_moussy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 02:31

    ฮืออ ไม่อยากให้จบเลยค่ะ เขินได้มั้ยคะนี่ พี่น้องคู่นี้นี่มันจริงๆเล้ย ,__, ถ้ากัสบอกว่ากัสรู้สึกกับเก๊ามากกว่านั้น แล้วน้องเก๊าล่ะ คำถามที่ถามพี่เค้าน่ะ เธออยากให้เค้าตอบแบบไหน ;_; ฮือออออออออ ชอบนะคะ ขอบคุณมากๆเลยที่แต่ง รอติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ

    #11
    0
  6. #9 -1234- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:45

    ฮรื่ออออ พายเรือบาปนี้อย่างมีความสุข แงงงง ต่อไปจะจูบมากกว่าหน้าผากก็ได้นะเก๊า!!

    #9
    0
  7. #7 Nnnoi_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:14

    ฮื่ออออ เขินจนยิ้มจะเป็นบ้า >\\\< แต่งดีมากเลยค่ะ ตรงคาแรคเตอร์ตัวละครดี เป็นกำลังใจให้น้าาา

    #7
    0
  8. #4 ThUnYaLuK.T (@thunyalukz9968) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 01:23
    น่ารักจังเลยน้อ คนพี่ก็ปากแข็งจังเลย รักน้องก็บอกว่ารักสิเจ้าเวกัสสส รอเรื่องต่อไปนะคะ <3
    #4
    0
  9. #3 N.a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 17:27

    เป็นคู่พี่น้องที่น่ารักกกมากอ่ะ แอบมีคนซึนชอบบุคลิกของเก๊ามากๆเด็กผู้ชายที่ตรงไปตรงมากับความรู้สึกตัวเอง

    ㅎㅅㅎ

    #3
    0