บทกลอนสอนใจ - บทกลอนสอนใจ นิยาย บทกลอนสอนใจ : Dek-D.com - Writer

    บทกลอนสอนใจ

    โดย nattanan

    รักคืออะไร

    ผู้เข้าชมรวม

    226

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    6

    ผู้เข้าชมรวม


    226

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  11 เม.ย. 49 / 17:52 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ



      .........+**+..+**+.........
      .........*+...รัก...+*.........
      ...............*+*...............


      เธอเคยได้ยินบ้างไหม.....

      ว่าคนเรามีหัวใจ2ใจ...ไว้ให้ตามหา

      ใจหนึ่ง.....อยู่ที่ตัวเราตลอดเวลา

      แล้วอีกหนึ่งใจล่ะ.....อยู่ที่ใคร

      และมาในวันนี้.....

      ในวันที่เธอได้พบกับฉัน.....

      ก็รู้ว่าเธอ.....คือหนึ่งใจที่หายไปจากกัน

      ก็อยากให้เธอนั้น.....คิดเหมือนกันกับฉันนะคนดี

      แต่มันคงจะเป็นไปไม่ได้......

      เพราะเธอเองก็มีอีกหนึ่งใจ.....ที่เธอตามหา

      และหนึ่งใจนั้น.....ก็อยู่ที่เขาตลอดเวลา

      หนึ่งใจจากฉันคงไม่มีค่า.....สำหรับเธอ

      ก็แค่อยากให้เธอรู้เอาไว้.....

      คนหนึ่งคนกับใจหนึ่งใจ.....ยังคงรอเธออยู่เสมอ

      จะขออยู่ตรงนี้.....ไม่ไปให้ไกลห่าง.....จากเธอ

      ฉันจะอยู่......เพื่อเธอ......ตลอดไป

      - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

      วันไหนที่เธอไม่มีใคร.....

      ความรู้สึกในใจ...มันอ้างว้าง

      รู้สึกโดดเดี่ยว...อยากมีสักคน...ที่จะเดินร่วมทาง

      อยากมีใคร...เคียงข้าง...สักคน

      โปรดหันมาทางนี้

      คนดี...เธอยังคงมีฉัน

      จะอยู่ตรงนี้...ถ้าเธอต้องการกัน

      ถ้าหากคนคนนั้น...ทำให้เธอเสียใจ

      ฉันพร้อมที่จะรอเธออยู่...ที่ตรงนี้

      ถึงแม้ว่าใจเธอ...จะไม่เคยมีฉัน

      จะคอยซับน้ำตา...เมื่อเธอช้ำจากคนคนนั้น

      จะอยู่เคียงข้างกัน...ในวันที่เธอไม่มีใคร

      ก็ดีใจมากนะ.....

      ที่เธอตกลงใจมาคบกับฉัน.....

      แต่ทุกๆวัน...มันกลับเหมือนไม่มีความหมาย

      ดูเหมือนว่า.....เธอยังรักเขา.....อยู่มากมาย

      ฉันก็เหมือน.....คนไร้ความหมาย.....สำหรับเธอ

      แต่เธอก็บอกฉันอยู่เสมอนะ.....

      ว่าเธอหน่ะ.....ไม่มีเขาอยู่ในใจ...อีกต่อไป

      แต่อาการที่ฉันเห็น.....จะให้ไว้ใจเธอได้อย่างไร....

      ฉันจึงอยากจะขอ.....พิสูจน์ใจ.....เธออีกที

      ช่วยมากับฉันหน่อย.....จะได้ไหม

      ฉันจะพาเธอไป.....ไปหาเขา

      แล้วเธอช่วยบอก.....ถึงเรื่องราวของสองเรา

      ว่าเธอรักฉัน.....ต่อหน้าเขา.....จะกล้าพอไหมเธอ

      ไม่น่าเชื่อเลยใช่ไหม.....

      ว่าลูกผู้ชาย.....จะอ่อนแอได้ขนาดนี้

      ขอปลดปล่อยความรู้สึก......หน่อยนะคนดี

      ความเจ็บปวด อึดอัด ที่มีในใจ.....ตลอดมา

      ขอร้องไห้.....สักครั้งเถอะนะ

      แล้วฉันจะไม่รบกวนเธออีก

      ที่ฉันรอเธอมาจนทุกวันนี้.....

      เพราะรักเธอคนดี.....คนเดียวในใจ

      "ใครเขาใช้ให้เธอรอฉันล่ะ

      ไม่เคยบอกเลยนะ.....ว่าฉันจะรักเธอตอบ

      ไม่เคยคิดด้วยซ้ำ.....ว่าจะชอบ"

      นี่ใช่ไหมคือคำตอบ.....ที่ฉันอยากได้ยินตลอดมา.....

      จะขอรอเธออยู่อย่างนี้.....จะได้ไหม

      จะไม่มาให้กวนใจ......ไม่เรียกร้องอะไร......ไม่โทรไปหา

      แต่จะยังรัก.....จะเป็นห่วงเธอ.....เหมือนที่เคยเป็นมา.....

      แม้เธอจะไม่เคยมองเห็นค่า...เลยก็ตาม............

       อาจจะเคยคิดว่า.....

      อยากจะหา...ใครสักคน...มาแก้เหงา

      ในวันนั้นมีแค่...เธอและเรา...

      จึงดึงเธอเพื่อให้หายเหงาหัวใจ

      แค่คิดว่าจะ " คบไปงั้นๆ "

      ไม่นึกว่าเธอ...จะทำให้ใจหวั่นไหว....

      เลยคิดจะรักเธอสักครั้ง.....คงไม่เป็นไร.....

      อยากจะลองรักใคร....ดูอีกสักที

      แล้วความจริงที่เธอปิดเอาไว้.....

      ที่แท้เธอก็เหงาใจ.....มาจากเขา

      และดึงฉันเข้าไป...เพื่อให้เธอ...หายจากความเศร้า.....

      กลับกลายเป็นเรา.....ที่เจ็บหัวใจ.....

      ทำไมเธอทำแบบนี้.....

      คนดี.....ทำไมเธอต้องหลอกฉัน

      อุตส่าห์รักเธอ....ทั้งที่คิดจะไม่รักกัน

      แล้วเธอก็ทำร้ายฉัน.....ได้ลงคอ...


      คงจะมีบ้าง...ที่บางครั้งเธอรู้สึกสับสน

      รู้สึกกังวลในใจ.....และรู้สึกเหงา

      และเป็นฉันคนนี้ที่อยู่.....ตอนเธอเศร้า.....

      เธอจึงคว้า.....เอาฉันมากอดเก็บไว้ในใจเธอ.....

      และวันนี้ก็ถึงเวลา.....ที่จะตื่น.....จากความฝัน

      เมื่อเธอกับเขาคนนั้น.....กลับมารักกันใหม่

      เรื่องระหว่างเรา.....ฉันรู้ว่ามันคนเป็นเพียง...แค่ฝันไป

      ไม่เป็นไร...ขอฉันฝันต่อได้ไหม.....คนดี..

      ฉันไม่คิดที่จะโกรธเธอเลยนะ.....

      ดีใจต่างหากล่ะ...ที่อย่างน้อยเธอก็ยังเคยมีฉัน

      แม้เพียงชั่ววินาที.....แต่เราก็มีกันและกัน....

      ไม่เป็นไร.....อย่างฉันมันก็แค่....." ที่พักใจ ".....



       นั่งคิดอะไรอยู่คนเดียว.....จนถึงตอนสาย...

      คิดถึงเรื่องราวมากมาย.....เรื่องระหว่างเธอกับฉัน

      มันเป็นความจริง....หรือเป็นเพียงแค่ความฝัน.....เท่านั้น

      เวลาที่ผ่าน.....มันช่างรวดเร็วเหลือเกิน

      ที่เธอเคยบอกรักกันมาอย่างนั้น.....

      เคยซบไหล่ด้วยกัน.....ตอนดูหนัง.....

      เคยจับมือ.....เดินซื้อของด้วยกัน....

      วันเวลาเหล่านั้น.....มันเป็นเพียงแค่ฝันไป.....

      ความเป็นจริงที่เจอในวันนี้.....

      จะจับมือเธอสักที.....ก็ยังทำไม่ได้.....

      อยากจะถามเธอสักครั้ง.....ว่าเธอทำไปได้อย่างไร.....

      หรือว่าฉันคนเดียวที่คิดมากเกินไป.....คิดว่าเธอรักกัน

      นั่งมองตาเธออยู่อย่างนี้.....

      ไม่รู้ว่าแววตาที่เคยที.....มันหายไปไหน.....

      ดวงตาคู่นี้.....มันไร้ซึ่งความจริงใจ

      ความรักมันจางหายไป.....ไม่มีแม้เงา.....

      ตกลงที่เคยผ่านๆมา.....

      ตลอดเวลาเธอไม่เคยมีฉัน.....

      ไม่เคยเลยสักนิด.....ที่เธอคิดจะรักกัน.....

      เป็นฉันที่คิดเอาเองฝ่ายเดียว......

      พอได้แล้วล่ะ.....การแสดงฉากนี้.....

      มันควรจบลงซะที.....โดยไม่ต้องมีคำพูดคำไหน....

      แค่มองตาเธอ....ก็พอรู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไร.....

      เพราะฉะนั้นจากนี้ไป.....ฉันจะไม่มาให้เธอเจอ.....

      ถึงแม้ว่ามันจะต้องจบลงแบบนี้.....

      เธอรู้ไหม...คนดี...ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้.....

      ฉันมีความสุขเหลือหลาย.....

      ได้มีเธอเคียงข้าง....อยู่ด้วยกันไม่ห่างไกล.....

      มีความรู้สึกที่ดีมากมาย.....ผ่านเข้ามา.....

      ขอบคุณมากนะ.....ที่ทำให้ฉันฝันดี.....

      จะเก็บความฝันนี้.....เอาไว้.....

      เก็บมันไว้อยู่ในส่วนลึกของหัวใจ.....

      จะเก็บเธอเอาไว้ในใจ.....ตลอดกาล...........




      ขอถามอะไรเธอหน่อยเถอะนะ.....

      คนอย่างฉันหน่ะ.....มันมีดีที่ตรงไหน.....

      พอไม่มีอะไรดี...เธอก็ไม่สนใจ.....

      พอคบๆกัน..ก็ว่าฉันดีเกินไป.....จะเอาไงแน่เธอ

      ไม่รักกันก็บอกตรงๆมาเลยก็ได้.....

      มาพูดแบบนี้....ทำให้ฉันรู้สึกปวดใจมากเลยนะ.....

      ดีไปเธอก็รักไม่ได้.....เพราะอะไรล่ะ.....

      ต้องเลวใช่มะ.....เธอถึงจะรักกัน.....

      จะทิ้งกัน...ก็พูดออกมา...

      ว่ามันหมดเวลาแล้ว.....สำหรับคนอย่างฉัน...

      อย่าพูดอีกเลยนะว่าฉันดีเกินไป.....มันทำร้ายกัน.....

      พูดตรงๆยังเจ็บน้อยกว่านั้น.....บอกเลยละกัน.....

      ว่าไม่รัก.....ฉันก็เข้าใจ.....

      ไม่อยากจะว่าอะไรเธอให้มากมาย.....

      ก็แค่ตามใจเธอได้.....ทุกอย่าง.....

      ในเมื่อวันนี้เธอต้องการจะไป.....ก็ไม่คิดจะว่ากัน...

      ฉันเองก็รู้อยู่แล้วล่ะ...ว่าต้องเป็นแบบนั้น.....ฉันเข้าใจ

      เธอถามฉันว่า...เธอเองจะผิดไหม...

      ฉันเข้าใจ...เธอเองก็เป็นแบบนี้.....

      ไม่ว่าคนเก่า....หรือคนใหม่เธอก็จะทำแบบนี้ทุกที.....

      จะไม่โทษเธอหรอกนะคนดี.....วันนี้ฉันพอเข้าใจ

      ฉันเคยดีกว่าคนก่อน.....ในสายตาของเธอ.....

      ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ.....เธอก็มีคนดีคนใหม่.....

      ดีกว่าฉันคนเก่า.....ดียิ่งกว่าใครๆ.....

      นี่ใช่ไหม.....ที่เขาว่าคนใจง่าย...ที่ไหนก็ทำ......

      อยากจะรู้จัง.....ว่าเธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร...

      ที่เราคบกันมา....ไม่มีคุณค่าอะไรกับเธอเลยใช่ไหม.....

      ขอบคุณมากนะสำหรับทุกสิ่งที่มีค่ามากมาย.....

      แม้มันจะมีความหมาย.....สำหรับฉันคนเดียวก็ตาม



      ยังคงเป็นห่วงเธออยู่เสมอ.....

      อยากจะรู้ว่าเธอ.....เป็นยังไงบ้าง......

      กับคนที่เธอคิดจะเดินร่วมทาง......

      เขาทำร้ายเธอบ้างมั้ย.....คนดี...

      ยังคงมีความห่วงใย.....ให้เธออยู่เสมอ.....

      และยังคง " รักเธอ " ...อยู่อย่างนี้.....

      อยากให้เธอได้พบแต่สิ่งดีดี.....

      บางสิ่งที่คนคนนี้.....ไม่สามารถมีให้เธอ.....

      หากว่าเธอต้องเจ็บกลับมาในวันไหนๆ.....

      ที่ตรงนี้ยังคงเต็มใจ.....รับเธออยู่เสมอ.....

      จะมีความรักความอบอุ่นเอาไว้.....เพื่อคอยแต่เธอ...

      ขอแค่เพียงเธอ...หันกลับมามองคนคนนี้.....ก็พอ

      ในวันนี้.....เมื่อเธอต้องการจากฉันไป...

      ฉันเข้าใจ...และไม่ต้องการรั้งเธอเอาไว้ตรงนี้.....

      เธอเปลี่ยนไปจากวันที่เราเริ่มห่างกันนะ.....คนดี

      หลายคนบอกฉันอาจจะเป็นที่.....เราต้องห่างกัน

      ฉันเองเคยคิดว่า.....แม้เราต้องห่างกัน...

      ยิ่งนานวัน.....จะยิ่งทำให้เรารักและห่วงใยกันมากกว่านี้

      อย่างน้อย.....ความห่างจะทำให้คิดถึงเธอคนดี.....

      และฉันเองก็ทำแบบนี้....ตลอดมา....

      แต่เธอเองที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป......

      ทุกสิ่งทุกอย่างมันอยู่ที่ใจของเธอเท่านั้น.....

      กาลเวลา....ระยะทางมันไม่ได้สำคัญ....

      ที่เธอไม่รักฉัน....มันก็มาจากหัวใจของเธอเอง.....

      อย่าเอากาลเวลาและระยะทางขึ้นมาอ้าง....

      ทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง.....เธอกำหนดมันเองได้....

      เธอไม่รักฉันก็คือไม่รัก.....และอยากจะจากกันไป...

      ทุกอย่าง....มันเกิดขึ้นมาจากใจของเธอเอง....

      ฉันยังคงรอเธอ...อยู่ตรงนี้

      อยู่เพื่อเธอคนดี.....และยังไม่อยากจากไปไหน.....

      และไม่เคยคิดที่จะถามเธอ....เกี่ยวกับเรื่องราวในใจ...

      ยังรอเธออยู่ต่อไป.....อย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปลง..

      แต่ในตอนนี้ฉันรู้สึก....จะเริ่มทนไม่ไหว....

      เพราะอาการของเธอก็เหมือนจะมีใจ...ให้กับฉัน...

      ในบางเวลาก็เหมือน....ไม่รู้สึกอะไรต่อกัน....

      โปรดอย่าทำให้ฉัน...สับสนในหัวใจ...

      ช่วยบอกกับฉันที...จะได้ไหม......

      อยากจะรู้ว่าเธอ....คิดอย่างไรกับฉัน...

      ฉัยเป็นได้แค่เพื่อนเธอ....หรือมากกว่านั้น...

      โปรดช่วยบอกกับฉันที...........


      หากเธอกลัวที่จะกลับมารักกับฉัน.....

      กลัวว่าฉันจะทำร้ายกัน...เหมือนวันที่ฉันถูกเธอทอดทิ้ง...

      อยากให้รู้เอาไว้เลยว่า....มันไม่มีทางเป็นจริง...

      ฉันจะไม่มีวันทอดทิ้งเธอแน่นอน.....

      กับสิ่งที่เธอเคยทำอะไรกับฉันเอาไว้.....

      ที่ทำให้ฉันเสียใจ.....มาจนทุกวันนี้....

      แต่ว่าในวันพรุ่งนี้.....ฉันจะรู้สึกดี....

      ถ้าคนที่ฉันรักคนนี้.....จะกลับมารักกัน.....

      กับเรื่องราวที่เคยผ่านมา.....

      กับน้ำตาที่ฉันเคยร้องไห้....

      กับความรัก...ที่ฉันทำมันหลุดลอยไป....

      จะโทษใคร.....ถ้าไม่ใช่.....ตัวฉันเอง

      ถ้าเธอให้โอกาสฉัน......อีกสักครั้ง...

      ช่วยกลับมารักกัน......อย่างที่ฉันฝันเอาไว้

      ฉันสัญญา.....จะรักเธอตลอดไป...

      ที่ผ่านมา...ฉันไม่เสียใจ.....ที่ได้รักคนอย่างเธอ...



      เธอ.....

      เธอคนเดิมที่เคยสดใส.....

      เธอนั่นไง.....ที่ใจฉันมันเรียกร้อง...

      ตลอดเวลารักแต่เธอ.....คนอื่นก็ไม่เคยมอง.....

      เธอคนเดียวที่เป็นเจ้าของใจ.....

      เคยเดินคู่กัน.....จูงมือด้วยกันอย่างนั้น.....

      หอมแก้มกัน.....เวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆ...

      เธอคนที่บอกว่ารักฉันซะจนหมดหัวใจ.....

      เธอคนนั้นหายไปไหน....เหลือแต่ผู้หญิงที่ไร้หัวใจ..ไว้ให้กัน

      เพียงแค่เธอต้องการมีคนใหม่.....

      แล้วทำไม.....ต้องทำร้ายกันถึงขนาดนี้....

      จับมือคนอื่นมาให้เห็นเต็มๆตา.....ทุกที

      ไปกับคนนั้นคนนี้...ทั้งๆที่บอกกับฉันคนนี้...ว่าไม่ว่างไปด้วยกัน

      อดทนกับเธอ.....มานานแล้วนะ...

      คงถึงเวลาแล้วล่ะ...เพราะฉันคงทนต่อไปไม่ไหว...

      พอเถอะนะคนดี.....ฉันเจ็บช้ำมามากเกินไป...

      หัวใจ.....มันล้าและอ่อนแอเต็มที....

      จากวันนี้ต่อไป....ตามใจเธอเถอะนะ...

      จากกันไปซะ...ฉันจะไม่ทนช้ำใจอีกต่อไป....

      อยากพักแล้วนะ....พอกันทีกับคนไม่มีหัวใจ.....

      จบกันแล้วก็ขอให้เธอจากไป.....และไม่ต้องมาสนใจกัน




      ที่เราห่างไกลกัน....อย่างนี้...

      คนดี.....อยากให้เธอได้รู้เอาไว้....

      ความรักจากคนคนหนึ่งที่ให้เธอไป.....

      ไม่เคยลบเลือน...หายไป...ตามระยะทาง.....

      ไม่กล้าที่จะหวัง....ให้เธอมาหา....

      ไม่เคยกล้าที่จะคิด.....ว่าเธอจะมาอยู่ใกล้ๆ...

      ไม่อยากตั้งความหวังเอาไว้.....ให้มากเกินไป...

      กลัวว่าถ้ามันไม่ได้เป็นไป.....คนที่เจ็บเจียนตาย...

      คงเป็นผู้ชายคนนี้....ที่มันรักเธอ...

      คงเป็นเพราะฉันนั้น....แค่คนที่เธอห่างไกล....

      แล้วเธอจะจริงใจ.....มากแค่ไหนกับผู้ชายอย่างฉัน...

      ได้แต่ทำใจยอมรับ.....ว่าเราอยู่ห่างกัน....

      ทำใจไว้ว่า....สักวัน.....เธออาจจะไม่รักกัน

      คนไกลอย่างฉันควรจะเก็บรักเอาไว้คนเดียวก็พอ.....




      ฟ้ากับผืนดินที่เหมือนจะอยู่ใกล้ๆ.....

      แต่ความเป็นจริง...ช่างห่างแสนไกล...กันอย่างนี้

      เหมือนกับเรื่องราวของฉันกับเธอ...เธอคนดี

      ที่วันนี้...เราสองคนช่างกัน...แสนไกล...

      มีเพียงใจเท่านั้น.....ที่วางไว้ใกล้ๆกัน...

      ใจเธอ...และใจฉัน...จะอยู่ด้วยกันตลอดไปแบบนี้....

      ระยะทางที่ห่างไกล.....ไม่ทำให้ใจเราห่างหรอกคนดี...

      แค่หลับตา...ทุกทุกที...เราก็จะมีกันและกัน

      ความรักทั้งหมด...จากใจของฉัน...

      ที่ให้เธอไปนั้น.....จะอยู่อย่างนั้นเสมอ...

      แค่อยากให้เธอรู้เอาไว้ว่า...วันนึง...หากเราไม่ได้พบเจอ...

      ฉันคนนี้...ก็จะมีเธออยู่ในใจเสมอ.....รักเธอไม่เปลี่ยนแปลง.......




      ที่ฉันไม่เคยพูดอะไรออกไป.....

      ทำเหมือนไม่เคยห่วงใยเธอสักที...

      เฉยๆ..นิ่ง...ไม่ค่อยพูดจาหวานๆซักที...

      อาจจะทำให้เธอคนดี.....อึดอัดใจ

      ไม่เคยพูดสักครั้ง.....ว่ารัก...

      ไม่เคยแสดงว่าห่วงใยเธอเลยสักหน...

      ทำเหมือนแค่เธอ....เป็นคนที่รู้จัก...แค่คนหนึ่งคน

      ทั้งๆที่ในใจมันรักเธอจน.....แทบเกินจะเก็บเอาไว้ในใจ...

      แต่ที่จริงก็อยากให้เธอได้รู้เอาไว้.....

      ความรู้สึกที่มีในใจ...ผู้ชายขี้อาย...คนนี้...

      อยากจะบอกว่ารักเธอ....รักเธอมากนะคนดี

      ที่ฉันไม่พูดไปอย่างนี้....ก็เพราะฉันไม่มีความกล้าพอ...

      ก็รู้ดี...ว่าถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป...

      สักวัน...ฉันอาจจะต้องเสียใจ.....ที่เก็บความรู้สึกนี้เอาไว้..

      ได้แต่เขียนกลอน....เพื่อเป็นตัวแทน..แห่งหัวใจ

      อยากให้เธอได้รู้เอาไว้..." ผู้ชายขี้อาย...หลงรักเธอ "




      ฉันเคยวาดฝันเอาไว้......

      สักวันหนึ่ง...จะต้องมีใคร...ที่เค้ารักฉัน....

      คนคนนั้นจะต้องจริงใจต่อกัน.....

      และต้องรักฉันเหมือนกัน.....และรักฉันมากกว่าใครๆ

      แล้ววันนี้.....ที่มีเธอเดินเข้ามาในใจ.....

      และฉันก็คิดว่าคงจะใช่.....กับคนที่ฉันเคยฝัน..

      เธอนี่ไง...คนดี...ที่รักกัน

      เธอคงจะคิดเช่นเดียวกันกับฉัน...เราจะรักกันตลอดไป

      แต่ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่ยังคงติดใจ....

      ใรเมื่อเธอไม่เคยพูดความในใจกันแบบนี้...

      ก็รู้ว่าเธอรัก...แต่มันคงไม่ยากเกินไปสำหรับคนดี...

      แค่อยากได้ยินคำคำนี้.....คำว่ารักกัน......

      เคยลองถามใจตัวเองมา.....ก็หลายครั้ง

      และคำตอบที่ได้.....ก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป...

      เธอคนเดียวเท่านั้น.....ที่ฉันยังรักมากกว่าใครๆ.....

      คนเดียวที่อยู่ในใจ.....ก็ยังเป็นเธอ...

      เธออาจจะมีใคร.....ใครคนนั้นที่เธอรัก...

      และแม้เธอจะทำไม่รู้จัก......ทำเป็นไม่สนใจคนอย่างฉัน

      ทุกสิ่งทุกอย่าง.....ฉันให้เธอไปหมดแล้วตั้งแต่วันนั้น.....

      มันจะยังคงอยู่อย่างนั้น.....ไม่มีวันที่จะเปลี่ยนไป....

      ฉันยังคงยืนยัน.....ที่จะรักเธออยู่อย่างนี้...

      แม้ว่าคนดี.....เธอจะไม่รักฉัน.....

      ยังคงรักเธออยู่.....ทุกวันทุกวัน

      และฉัน.......จะเก็บเธอไว้ในใจตลอดไป.....




      กับคำถามที่เคยมีกันอยู่ทุกวัน.....

      เธอยิ้มให้ใครกัน.....แล้วเธอนั้นกำลังจะไปไหน.....

      มันแสดงให้เห็นถึงความรักที่ฉันมีให้เธอไป.....

      มันก็แค่ห่วงใย......คนรักกัน.....

      อย่ามาหึงกันมานัก.....จะได้ไหม....

      อย่ามาก้าวก่าย....ชีวิตเธอให้มากนัก.....

      นี่คือคำตอบ.....ที่เธอบอกกับฉัน.....

      แล้วอย่างนั้น.......ฉันมันอยู่ในฐานะอะไร....

      แค่อยากรู้ว่าฉัน.....จะยังควรอยู่ไหม...

      หรือว่าเธอต้องการให้ฉันไป....นับตั้งแต่นี้

      ในหัวใจเธอ.....มีฉันอยู่บ้างไหมนะ...คนดี

      อย่าทำร้ายกันด้วยวิธีนี้.....อีกเลย..........




      ตลอดเวลาที่ผ่านมา.........

      เธอเคยเห็นค่ากันบ้างไหม.......

      หรือเป็นแค่ของเล่น...ที่เธอพอใจ.....

      พอเบื่อฉันเมื่อไร......เธอก็ทิ้งกันไปทันที

      เจ็บปวดมาก....ในวันนี้

      เจ็บจริงๆตรงที่.......เธอไม่เคยรักฉัน

      แม้แค่ช่วงเวลาสั้นๆ.....

      จะมีกันแค่ในสายตา....ยังไม่เคย

      แล้วจะรักเธอต่อไป.....เพื่ออะไร

      ในเมื่อเธอไม่เคยให้รัก...กลับมาบ้าง

      บ้าอยู่คนเดียวไป....ทุกอย่าง

      เป็นคนโง่ที่หลงทางอยู่ในใจ

      ก็พอรู้ตัวนะ....ว่าน่ารำคาญ

      ถามเธอตลอดว่าอยู่บ้าน....หรืออยู่ที่ไหน

      ถามเธอทุกครั้ง.....ที่ได้ยินว่าเธออยู่กับใคร

      มันก็แค่ความห่วงใย...ที่ไร้ค่ากับเธอ.......

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×