ใดใดในโลกล้วนบ้าจัง! [chanbaek,krishun,lulay]

ตอนที่ 7 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ค. 59

“เอ่าชนนนนนนน”เสียงลู่หานเปลี่ยนไปเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์สีสวยที่เจ้าตัวถือ ส่วนผมกับฮุนและชิงก็ไม่ต่างกัน





“โอ๊ยย ไปตายอดตายอยากกันมาจากไหนห้ะ พวกแกเนี้ย”เจ๊ฮีชอลที่เดินเข้ามาในส่วนของมุมร้านด้านในที่พวกผมนั่งอยู่ก่อนที่จะสั่งเด็กเสิร์ฟชงเหล้าให้พวกผมอีก




“นานๆทีอ่ะเจ๊”ผมตอบก่อนที่จะรับแก้วจากพนักงานสาวที่ส่งมาให้ อิลู่ที่เห็นพนักงานสวยจึงทำการหยอด แน่นอน โดนเมียตบ….




“อืมมมมม ง่วงอ่ะ”อิฮุนที่นั่งข้าง ๆ ผมเริ่มออกอาการทันทีที่กินไปแค่ไม่กี่แก้ว ผมมองมันก่อนที่จะลูบหน้ามันที่ตอนนี้แดงจัดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์




เจ๊มีห้องป่ะ”ผมถามเจ๊ฮีชอลที่นั่งไคว้ห้างจิบเหล้าแล้วคุยกะอี้ชิงอย่างสนุกสนาน



“นี่พวกแกกินกันเองหรอกเหรอเนี้ย”เจ๊ทำท่าตกใจก่อนที่จะเอามือกุมอก ส่วนอิชิงก็ขำก่อนที่จะบอกเจ๊ว่าไม่ใช่




“แล้วไปๆ ไปๆๆเดี๋ยวพาไปห้อง”เจ๊ฮีชอลว่าแล้วลุกขึ้นเดินนำผมไป ผมหิ้วปีกอิฮุนไป ดีหน่อยที่มันตัวเบาแต่มันสูงนี้สิ เกะกะไปทั่ว




“ขอโทษๆครับๆ”ผมเอ่ยขอโทษหลังจากที่มืออิฮุนมันไปตบเข้าที่หัวของลูกค้าเจ๊พอดี รายนั้นเหมือนจะหาเรื่องแต่พอเห็นเซฮุนทันเมาก็ไม่เอาเรื่อง




ผมเดินตามเจ๊มาเรื่อยๆก็เดินมาในส่วนของชั้นบนด้านในสุด ซึ่งเป็นที่พักส่วนตัวของเจ๊




“เอ้าค่อยๆวางนะ”เจ๊เข้ามาช่วยประคองอิฮุนให้นอนลงบนเตียงในห้องเจ๊



“ปล่อยมันไว้งี้แหละ เดี๋ยวให้คนขึ้นมาดูเป็นพักๆ ไว้ใจได้”เจ๊ว่าแล้วตบบ่าผมก่อนที่จะเดินนำกลับไปที่โต๊ะเช่นเดิม














พลั่ก!!













“อ๊ะ ขอโทษครับๆ”ผมว่าก่อนที่จะรีบมองอีกฝ่ายที่ผมเดินชน ผมช้อนตามองอีกฝ่ายแต่ก็ต้องตกใจแบบสุดขีด นี่มันอะไรกันผมเมาจนเห็นน้องชานเลยเหรอเนี่ย!!!   







ผมขยี้ตาแล้วมองอีกรอบ น้องชานก็มองผมเช่นกัน  ย๊าาา เมาจนตาลายแล้วสินะ…







“พี่มาทำอะไรที่นี้”น้องชานถามผม คือผมควรถามน้องมากกว่านะ!




“ชานยอลจริงๆเหรอ นึกว่าเมาจนตาลายแล้วซะอีก”แทบจะหายเมาทันทีหลังจากที่น้องชานทักผม




“ผมสิคิดว่าใคร”อ่า น้ำเสียงแบบนี้ อย่างกับผมจะโดนแดรกหัวซะงั้น




“ก็ตกใจ เห็นเราบอกจะไปหาอะไรอร่อยๆกินนี้”ผมตอบไปตามความจริง ใครจะคิดว่าจะเจอกันในร้านเหล่าล่ะ



“ผมไม่อยากไปคนเดียว อีกอย่างเพื่อนของเพื่อนผมมันแนะนำมาว่าร้านนี้ดี”



“แน่นอนจ้ะพ่อหนุ่ม ร้านของเจ๊ดีแน่นอน มีโต๊ะนั่งยังเอ่ย”ผมกำลังจะอ้าปากพูดก็โดนเจ๊แย่งซะก่อน เกิดเป็นผมนี่มันเหนื่อยจริงๆ!




“มีแล้วครับ”น้องชานยิ้มให้เจ๊ฮีก่อนที่จะยิ้มเย็นๆให้ผม อ่า รู้สึกถึงความหายนะจังครับ














“เอ้าชนนนนน แหมอิแบคไม่บอกนะว่าจะพาน้องชานมาด้วย”แหมอิลู่มึงชนอีกแล้วนะ ไม่พอปากดีหาเรื่องให้กูอี๊กกก



“บังเอิญเจ…”



“ตอแหลลล โลกนี้ไม่คำว่ายังเอิญจ้ะ น้องชานอีกแบคชวนถูกมะ”เอิ่มอี้ชิง อิชิง อิบ้า กูพูดจริง เชื่อกูซี่!



“ครับพี่แบคชวน ที่จริงผมไม่อยากแต่ก็ตื้ออยู่ได้”อีกตื้ออยู่ได้นี้ ตื้อเต็มๆหูผมเลยครับ เข้าใจว่าจะเน้นนะ แต่แบบหูพี่นะหนู ฮ่อยย



“อู้วว แล้วบอกบังเอิญ อิแบ้กกก นี่2016แล้วนะ กูไม่เชื่อหร๊อกกก”พอเถาะเพิ้ล กูตะเตือนใจมามากพอแล้น




ตั้งแต่น้องชานเดินตามผมกะเจ๊มาที่พอนั่งปุ้บอิสองตัวผัวเมียก็หาเรื่องคุยกะน้องทันที ไม่พอ น้องชานยังหาเรื่องแซะที่ผมไม่ไปกินของอร่อยที่ว่านั้นอีก แค้นฝั่งหุ่นพี่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ ฮ่อล




แต่ก็พีคที่อิสองตัวผัวเมียนึกว่าน้องชานพูดเลย แม่งก็หาเรื่องชงให้น้องชานหาเรื่องแซะผมทุกรอบ โอ๊ยยยย ยังดีที่เจ๊ไม่รวมวงด้วย แค่ฟังพวกมันแล้วขำตาม สักพักก็ไปดูลูกค้าต่อ ส่วนถ้าอิฮุนอยู่มันก็คงห้ามพี่มัน ผมคิดงั้นนะ




“เอ่อว่าแต่พี่ฮุนไม่มาเหรอครับเฮียลู่”เปลี่ยนจากเฮียเป็นเฮี้ยจะดีมาก อธิบายก่อน ที่น้องชานเรียกอิลู่ว่าเฮียเนี่ย เนื่องจากมันอยากให้ดูว่าสนิทกันมานานเลยให้เรียกเฮีย




“มาๆ อิแบคเพิ่งพาไปนอน น้องเฮียมันคออ่อน อีกอย่างเมาแล้วงอแง”น้องชานพยักหน้าก่อนที่จะหันมามองผม ชิบหายล่ะ สงสัยจะมองนานไปน้องเลยหันมามอง




“มองอะไร”น้องชานเอ่ยด้วยเสียงที่เริ่มเปลี่ยนไปเพราะดื่มหนัก หน้าที่เริ่มแดงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เช่นเดียวกันกับลู่หาน




“เปล๊าา”ตอบเสร็จผมก็หยิบแก้มขึ้นมาก่อนที่จะดื่ม แต่ยังไม่ทันจะเข้าปากก็โดนแย่งซะงั้น ทำให้เหล้าหกรดเสื้อผมไปครึ่งแก้ว พอหันไปมองต้นเหตุก็ไม่มีท่าทีอะไรนอกจากดื่มจนหมดแก้วแล้วส่งให้พนักงานชง




“น้องชาน ทำแบบนี้พี่เปียกนะครับ!”ผมว่าก่อนที่จะหยิบทิชชู่ขึ้นมาเช็ด กลิ่นของแอลกอฮอล์อบอวลไปทั่วคอเสื้อผม วันนี้มันวันอะไรเนี้ยย




“เลิกเรียกน้องชานซักที”น้องชานว่าก่อนที่จะว่างมืออีกข้างไว้ที่เบาะพิงส่วนอีกข้างก็ยกแก้วชึ้นดื่ม



“นายก็เลิกดื่มแก้วหนึ่งรวดเดียวหมดซักที”ผมว่าก่อนที่จะแย่งแก้วของผมกลับมา




“หึ งั้นแลกกัน”อีกคนว่าก่อนที่จะยิ้มมุมปาก



ผมมองอย่างงุนงงว่าน้องชาน… เอ่อ ชานยอลยิ้มทำไม นั้นสิ! ยิ้มทำไม

ก็อยากจะถามนะครับ แต่ตอนนี้ขี้เกียจพูด ปากกับตัวมันหนักไปหมด เฮ้อ





หลังจากนั้นไม่นานพวกผมก็แยกย้ายกลับบ้านโดยที่ไม่ลืมไปรับเซฮุนที่หลับเป็นตายอยู่ ส่วนสถาพผมเองก็ไม่ค่อยต่างกับฮุนซักเท่าไหร่ ก็นะครับไม่ใช่สายแข็งแบบชานยอลและอิตัวผัวเมีย...ดังนั้นเลยร่วงก่อนคนอื่น




“พี่….พี่แบค…”ผมที่นอนอยู่บนที่นอนรู้สึกถึงแรกสะกิดที่ที่หัวไหล่พร้อมกับเสียงที่คุ้นหู….ชานยอล..



“เฮ้ยพี่”ชานยอลยังคงเรียกผมอยู่ ผมอยากลืมตาใจจะขาดแต่เปลือกตากลับรู้สึกหนักจนลืมไม่ขึ้น



แรงที่เตียงฮ่วบลงพร้อมกับเสียงน้ำไหลเบาๆ ไม่นานนักก็มีความรู้สึกชื้น ๆ ที่ผ่านหน้าผมไปทั่วหน้าก่อนที่จะไหลลงซอกคอ



ผมนอนนิ่งๆสักพักก็รู้สึกมีแรงขึ้นมานิดหน่อยก่อนที่จะลืมตามองไปรอบ ๆ ด้วยความงุนงง



ชานยอลไม่อยู่แล้ว นั่นคือสิ่งที่หัวผมคิดอยู่ในตอนนี้ สงสัยเมื่อกี้จะเป็นอิลู่ก็ได้ ผมคงอยู่บ้านมัน…..
















หรือเปล่า!!!!















ผมตาเบิกโพลงเมื่อมองไปรอบ ๆ ห้องด้วยความตกใจสุดขีด นี้มันไม่ใช่ห้องผม ห้องไอ้ลู่ คอนโดอี้ชิง ไม่ใช่ ไม่ใช่!!!!!







“ตื่นแล้วเหรอ…”จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นที่หน้าห้อง ผมมองตามก่อนที่จะตะโกนลั่นห้อง







“ชานยอลลลลล!!!!!!!"







_______________






กรี๊ดด หายไปนานเลยค่ะ ขอโทษน้าาา .โค้ง  พอดีเราติดไปนู่นไปนี้เลยไม่ค่อยมีเวลาคิดเวลาต่อซักเท่าไหร่ ขอโทษที่ทำให้รอจริงๆนะคะ งื้อออ ㅠㅠ




ปล.ตอนต่อไหนมีลุ้น….แฮร่(?)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #10 Disney_CB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 01:17
    รอค่าาาาา
    #10
    0
  2. #9 june2546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 00:16
    รอนะคะ เซฮุนเมาเป็นไรไหม แบคไม่ซิงแล้วกรอ
    #9
    0