ใดใดในโลกล้วนบ้าจัง! [chanbaek,krishun,lulay]

ตอนที่ 4 : ใดใดในโลกล้วนบ้าจัง CB : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 มี.ค. 59

“ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ เหยดเข้”ลู่หานทำตาโตโอเวอร์แอ็คชั่นมาก แต่ถ้าผมฟังเรื่องที่พวกมึงเล่าผมก็ตาโต  แต่ตาโตเรื่องอะไรน่ะเหรอครับ

 

 

 

 

 

ก็เรื่องที่น้องชานพูดกับผมเมื่อเย็นไงงงงงงงงงงงงงงง คนหล่อฟินนนนนนนนนนน

 

 

 

 

 

 

ผมยังจดจำทุกท่าทีที่น้องชานทำได้ดีครับ ทั้งสายตา ทั้งน้ำเสียง ไหนจะคำว่าเมียที่หลุดมาจากปากน้องเขาอีก  คือรู้หรอกครับว่าโดนหลอกด่าว่าอ้วน(แน่ใจ๊) แต่เรื่องน้ำหนักมันห้ามกันได้ที่ไหนละครับ ขอกินบนโลกอร่อยแถมเยอะจะตายไป เกิดเป็นคนทั้งทีต้องชิมให้หมดสิจริงมั๊ย

 

 


“แต่มึงไม่ว่าแปลกหรอแบคที่น้องเขาพูดแบบนั้นกับมึง”เอ้าอิฮุน ทำไมขัดฟินกูซะละเพิ่ล!




“เอ้ยยอย่าเอิ่งไออัดอัน”เอิ่มอิชิง

 

 

 

“พูดไรเนี่ยอิลู่”ผมกรอกเสียงลงสมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่ที่ตอนนี้มีสีเหลี่ยมเล็กๆอีกสามจอรวมผมด้วยเป็นสี่ ก็งี้ละครับ ไม่ได้อยู่หอด้วยกันแล้ว จะคุยกันที่ก็วีดิโอคอลเท่านั้น ไม่ก็ประชุมสาย แต่วันนี้พิเศษใส่ไข่หน่อยตรงที่ผมอยากเห็นหน้าของแต่ละคนตอนรู้เรื่องนี้

 


“อี้บอกว่า เห้ยยอย่างเพิ่งไปขัดมัน”สกิลผัวเมียคู่นี่นี้น่าอิจฉาจริงๆนะครับ เมียมาร์คหน้าพูดไม่รู้เรื่องผัวก็แปลให้ ผมอยากจะมีโมเม้นแบบนี้บ้างจังน้องชานมาร์คหน้าและพูดอู้ๆอ่าๆแต่ผมก็แปลได้ ฮริ๊งงงงงงง

 

 

“กูว่ามันไปมาร์คให้เสร็จก่อนไปแล้วค่อยมาคุยกัน ไม่เข้าใจก็ให้ผัวอธิบายเอา”ผมลงความเห็นก่อนที่ฮุนจะพยักหน้าเชิงเห็นด้วยแล้วหาจออิชิงก็ดับไป

 

 

“เข้าเรื่องต่อ กูว่านะน้องชานต้องมีแผนไรแน่เลยอ่ะ”อิลู่เปิดประเด็น

 

 

“ทำไมเฮียคิดงั้นอ่ะ”อิฮุนที่สงสัยไม่ต่างจากผมถามพี่มันหลังจากที่อิลู่พูดเสร็จ

 

 

“ก็คิดดูนะ แทบจะทุกครั้งที่เจออิแบคไม่ด่าก็เมิน แล้วนี่ไรมาคุยดีด้วย รนะวังไว้อิแบค ระวังเขาจะงอกกกกกก วะฮะฮะฮ่า”เอิ่ม อีบ้า ที่จริงมันก็น่าคิดนะ น้องชานไม่เคยพูดดีกับผมแต่ทำไม

 

“บางทีน้องชานอาจจะอ่อนลงให้ไอ้แบคจีบแบบสะดวกๆไงเฮีย ทำไมต้องดึงดราม่าห้ะ”ผมแทบตกใจที่จู่ๆอิฮุนก็แว้ดออกมา นานๆที่จะเห็นนะครับ ที่ไอ้ฮุนแว้ดพี่มัน จดบันทึกแป๊บ 5555555555

 

 

“ฮุนมึงนี่คิดพี่กว่ามึงเยอะเลยอ่ะ กูกดใจให้รัวๆ”ผมยกยิ้มอย่างมีความสุขอิลู่นี่สิหน้าหงอยเลย

 


“เออหน่า พี่ลู่ก็ไม่ให้กำลังใจอิแบคเลยอ่ะ”อิฮุนก็ยังคงทำหน้าที่น้องที่ดีในการสั่งสอนพี่มัน ดี๊ดี

 


“ขอโทษครับ”จะว่าไปชีวิตอิลู่น่าสงสารนะครับมีเมียก็กลัวเมีย มีน้องก็กลัวน้องชิบหาย ยังไม่รวมพ่อมันที่เป็นนายทหารใหญ่อีก แม่มันอีก คือง่ายๆอิลู่มันกลัวทั้งบ้านอ่ะครับ พ่อแม่น้องและเมีย

 

 

“กูสงสัย ทำไมพวกมึงไม่คอลเครื่องเดียวกัน จะแยกทำไม”ผมสังเกตมาจะชั่วโมงละครับ คือประจำอิแฝดเนี่ยจะคอลกะพวกเราเครื่องเดี่ยวกัน เพิ่งมาหลังๆนี่ละที่แยกกัน

 

“พวกกูแยกห้องนอนกันแล้ว”คือไม่ต้องตกใจครับ ตั้งแต่คลอดก็เรียกได้ไม่เคยแยกออกจากกันเลย

 


“ทำไมอะ”ผมตกใจเบาๆครับ ถึงพวกมันจะอยู่บ้านเดียวกันแต่แปลกอ่ะครับที่แยกกัน

 


“ม๊าอยากให้พวกเรามีเวลาส่วนตัว แต่กูไม่ชอบอ่ะ”อิฮุนพูดก่อนที่จะเบะปากเบาๆ โถ่วเด็กน้อย

 

“ไม่เป็นไรนะอิฮุน”ที่จริงผมว่าอิลู่ต้องพูดนะแต่ตอนนี้มันเองก็น้ำตาคลอกันเลยทีเดียว ทำไมผมกะพี่แบคบอมไม่เห็นเป็นงี้บ้างวะ วันๆแม่งไล่ผมให้ไปไกลๆตลอด บอกรำคาญเสียงผม อยากจะอัดวีดิโอที่แฝดมันร้องไห้จะเป็นจะตายให้มันดูชิบ เผื่อจะเลิกไล่ผมสักที หึ

 

 

 

หลังจากที่ผมปลอบอิแฝดที่ร้องไห้หนักมากจนอิชิงที่มาร์คหน้าเสร็จเปิดมาเจอผัวและน้องผัวร้องไห้ก็ตกใจนึกว่าผมทำไรมันสองคน โถ่ ผมนี่นะจะทำไรพวกมัน ผมมันสิ๊ที่จะรวมหัวแกล้งผม

 

 

อิชิงกับผมก็ปลอบกันอีกสักพัก จู่หน้าจออิฮุนก็ดับแล้วจู่ๆอีกครั้งมันก็วิ่งมากอดพี่มันร้องได้กันในจอเดียว คือมันสองตัวร้องไห้ดังและหนักมาก จนม๊ามันมาดูว่าเป็นไรกัน

 

  

พอได้ความจากปากแฝดคนเล็กว่าไม่อยากนอนแยกก็พี่ม๊าก็เลยรวบทั้งสองมากอด เป็นภาพที่น่าประทับใจมากครับผมนี่น้ำตาคลอเบ้าตามเลย อยากจะวิ่งไปกอดแม่งบ้างแต่คงโดนด่าชัวร์ ๆ ส่วนอิชิงนี่แทบร้อง มันอยู่เกาหลีนานมากก็คงอยากกลับบ้านอ่ะครับ

 

 

หลังจากจนเรื่องชวนน้ำตาแตกก็แยกย้ายกันนอนตามปรกติ แต่ผมนี่ดินอนไม่หลับ ! ไม่ใช่เรื่องที่พี่แบคบอมชอบไล่ผมนะ ผมปลงตกกะพี่มันละ เรื่องน้องชานนี่สิ ทำไมกันนะทำไมมมมมม

 


หรือว่าน้องเขาจะหลงเสน่ห์ผมจริง ๆ อ่ะ ถ้าจริงนะผมจะพามาเปิดตัวกะม๊าเลยอ่ะ!

 

 

หรือผมจะเพ้อเจ้อไปเอง บ้าหน่า แต่คงไม่แปลกนะครับที่น้องชานจะหลงผม ก็แหม หล่อขนาดนี้ คึคึ

 

ผมนั่งยิ้มสักพักก่อนที่จะเดินไปผิดไฟห้องแล้วปิดไฟหัวเตียง นี่ก็ปาไปเกือบจะเที่ยงคืนแล้วครับ ง่วงจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าคอลกะพวกมันและไอ้แฝดไม่ร้องไห้นะครับ ป่านนี้ผมนอนนานแล้ว นอนเกินสี่ทุ่มไม่ดีจริงๆนะครับ มันทำให้ไม่สูงม๊าผมบอกมาอย่างงี้ครับ ผมควรรีบนอนเดี๋ยวไม่สูง

 

 

 

 

 

“พวกมึงไหวนะ”วันนี้พวกเราทั้งสี่มามหาลัยกันตามปรกติแต่สภาพอิแฝดไม่ปรกติตามผมกันอิชิงเลย ผมมองหน้าแฝดอย่าพิจารณา คือสภาพพวกมันแบบ ตาบวมมากทั้งพี่ทั้งน้อง หน้าตาดูเหมือนคนตายแล้วฟื้น

 

“ไหวดิ”อิฮุนตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ผมอดไม่ได้ที่จะกอดมันแล้วลูบหัว กลิ่นแป้งเด็กลอยมาแตะจมูกทำให้ผมเผลอจุ๊บหัวมันไปด้วย

 

“มึงจุ๊บหัวน้องกูทำไมไอ้แบค”ว่าแล้วซอมบี้กวาง(ลู่)ก็ตบหัวผมด้วยเรื่องแผ่วเบาเช่นกัน ดีนะมันกำลังไม่มีแรงขืนมีแรงหัวคงทิ่ม

 

“ก็น้องมึงหอมอ่ะ หอมแป้งเด็กไม่เปลี่ยนเลย”ว่าแล้วก็จุ๊บไปอีกที จนอิชิงที่เห็นว่าอิลู่จะตีผมอีกเลยรีบดึง ถ้าเป็นสถาพปรกติเนี่ย อิฮุนมันตบผมเลยนะครับ แต่ตอนนี้มันกำลังเป็นซอมบี้เจี๊ยบไม่ต่างจากพี่มันอยู่ เลยไม่ตีผม

 

“พี่คริส!”จู่ๆซอมบี้เจี๊ยบก็ตะโกนออกมาก่อนที่จะหาหนังสือสมุดมาปิดหน้าบังตาหมด สภาพแบบนี้พี่คริสเห็นคงกรี๊ดแตก

 

“พี่เขาไปยังอ่ะ”อิลู่ที่นั่งข้างๆอิฮุนก็ช่วยน้องปิดหน้าปิดตา แว๊บหนึ่งที่พี่คริสหันมามองทางพวกเรา พี่เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปกับใครไม่รู้ต่อ

 

“แล้วๆ”ผมบอก อิฮุนทำท่าโล่งใจก่อนที่จะเก็บของเช่นเดิม

 

“หิวน้ำอ่ะ”อิชิงที่นั่งอยู่ข้างผมพูดขึ้น ตอนนี้ผมเรามานั่งยังโต๊ะประจำของพวกเรา ที่เงียบๆ ใกล้ๆยิม

 

“ไปซื้อน้ำกัน”ผมหันไปทางอิชิงแต่มันกลับหันหน้าหนีซะงั้น ผมหันไปหาใครก็หันหนีกันหมด เอ้าไอ้พวกนี้

 

“อย่ามาขี้เกียจดิ๊หิวก็ไปซื้อด้วยกัน”ผมว่าอย่างงั้นพวกมันก็นิ่งอีก

 

“อิฮุน”อิฮุนสะดุ้งทันทีที่ผมเรียนมัน ที่เรียกเนี่นเพราะถึงมันจะบ่นว่าพี่มันชอบใช้ผมชอบใช้มัน แต่มันก็ทำให้ทุกทีอ่ะ

 

“อะไร มึงจะให้กูไป ดูหน้าด้วย”อิฮุนกับอิลู่ที่ตอนนี้พวกมันใช้แผ่นมาร์คใต้ตากันอยู่เพราะตาบวมจนน่าเกลียด อิชิงทนไม่ไหววิ่ไปเซเว่นซื้อมาให้พวกมันคนละกล่อง

 

“ไปเถอะหน่าอย่าบน”ผมลุกไปลากมัน อิสองผัวเมียทำหน้าดีอกดีใจจนออกนอกหน้า แหมอิสองตัวนี้

 

 

 

 












“โค้กสี่”ผมเอ่ยสั่งกับเด็กขายน้ำ ประจำเป็นป้าไม่ใช่เหรอว่ะ ทำไมเป็นเด็กหนุ่มแทน

 

“แป๊บนะพี่ชานยอลเดี๊ยวโทรกลับ”ผมแล้วคำพูดของอิเด็กตรงหน้าก็ทำให้ผมตาโต อะไรนะ พี่ชานยอลงั้นเหรอ ผมหันไปมองหน้าอิฮุนที่ตอนนี้มันก็ทำตาโตเช่นกัน มึงได้ยินเหมือนกูใช่มั๊ยฮุน!

 

“เอาไรนะครับ”เจ้าเด็กตาขีดเดียวถามขึ้นอีกครั้ง

 

“โค้กเดี๋ยวมาเอา”ว่าเสร็จผมก็รีบลากอิฮุนออกจากร้านน้องเขาก่อนที่จะถามอิฮุน

 


“มึงได้ยินใช่มั๊ย”ผมถามมัน


 

“ได้ยิน เอาไงดีอ่ะ”อิฮุนถามอย่างกังวล ผมยิ้มออกมาก่อนที่จะบีบไหล่อิฮุนเบาๆ

 

 

“มึงต้องขอ”อิฮุนพยักหน้าเบา ๆ เรื่องแบบนี้มันไม่ขัดผมหรอก

 

 







 หลังจากที่เราตกลงแผนกันเสร็จผมกับเซฮุนก็เดินมาที่ร้านน้ำเช่นเดิม หึหึ


“เท่าไหร่ฮะ”ตอนนี้ผมให้อิฮุนอ่อยเจ้าเด็กตาขีด และเหมือนเด็กจะตกหลุมง่ายด้วยละครับ ฮี่ฮี่


“พันวอนค..ครับ”โอ้ยนี่พลังอ่อยอิเจี๊ยบทำลายล้างขนาดนี้เลยเหรอครับ เด็กนั่นถึงกับปากสั่นตัวสั่นเชียว

 

“เอ่อสุดหล่อ”เข้าแผนแล้วครับคุณ สกิลการอ่อยของเซฮุนที่ยังไม่เห็นที่ไหนมาก่อนนนนนน

 

“คะ..ครับ”น้องตาขีดยังคงสั่นเป็นเจ้าเข้าแถมหน้าแดงอีก

 

“ขอยืมโทรศัทพ์หน่อยได้มั้ยอ่ะ”อิฮุนว่าก่อนที่จะสะบัดคอเสื้อรัวๆ ป้าดดดดด ผมเองยังตะลึ่งเลย ไม่คิดว่าอิเจี๊ยบจะทำถึงขนาดนี้ ฮื่อออรักมึงจัง

 

เจ้าเด็กตาขีดค่อยๆหยิบโทรศัทพ์ให้เซฮุนก่อนที่มันจะล่วงหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา

แน่นอนเราต้องทำเป็นโทรออก อิฮุนมองหน้าจอโทรศัพท์ของเด็กตาขีดก่อนที่จะรัวมือกดเบอร์น้องชานเข้าเครื่องมัน แล้วมันก็กดเบอร์อิลู่แล้วโทรออก พอติดมันก็ว่าง อิลู่จะงงมั้ยเนี่ยย

 

“ขอบคุณนะ”อิฮูนพูดก่อนที่จะยิ้มหวานให้เด็กตาขีดแล้วรีบล็อกหน้าจอหยิบน้ำแล้วเดินไปทันที

 

“พี่ครับ”ยังไม่ทันที่ผมจะเดินบ้างอิน้องคนนั้นก็เรียกผมซะก่อน

 

“ว่าไง”ผมหันไปยิ้มให้มันเบาๆ เอาแบบว่าไม่อยากยิ้มหล่อมาเดี๋ยวเด็กจะสับสน

 

“พี่คนนั้นชื่อไรอ่ะครับ”ผมลังเลเล็กน้อยเอาไงดีว่ะ

 

 

“นะพี่บอกผมเถอะนะ ผมมาช่วยแม่ขายของปีละไม่กี่ครั้งไม่กวนหรอก”เอาไงดีผมขี้สงสารด้วยสิ ผมมองหน้าเด็กนั้นที่ตอนนี้เบะปากทำท่าจะร้องไห้ เอาไงดี

 

 

“ชื่อเซฮุน ไปละ”ผมว่าก่อนที่จะรีบเดินตามเซฮุนไป

 

 

ผมเดินตามเซฮุนมาสักพัก เรื่องเบอร์น้องชานนี่ที่จริงไม่อยากได้นะ แต่ในเมื่อมีโอกาสก็ต้องรีบคว้าไว้ ผมกลัวจริงๆเลยว่าหลังจากที่บอกชื่อเซฮุนให้เจ้าเด็กนั้น จะมีเรื่องยุ่ง ๆ ตามมา ขอละ อย่าเลยยยยยยย แค่นี้คนหล่อก็ปวดหัวแล้ววววววววว!




_________________________________________________


มาต่อแล้ว เยยยยยยยย้  มาต่อช้าหน่อย แหะแหะ อย่าเพิ่งหายกันหมดน้าาาาาาา ;-;

มีใครรอมั๊ยฮับ555555555555 ตอนหน้าวุ่นวายแน่นอนค่ะ ถ้าน้องชานรู้ว่าพี่แบคมีเบอร์ตัวเองจะทำไงน้าาา ลุ้นนนน

อย่าลืมเม้นติชม+คอมเม้นให้กำลังใจเค้าด้วยน้าาา

เลิ้ปปปป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น