FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 6 : [SFKAIHUN] ] ลูกกำนัน -บทจบ-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 มี.ค. 58






บทจบ

....ลูกกำนัน....








 

.

.

.

.

.

.

.

.

-น้องฮุนศรีมีคนไปลอยกระทงด้วยยังจ๊ะ ถ้ายังพี่ไคคนหล่อจะสละตัวไปกับน้องฮุนศรีเองง-


“ยังไม่ดี ลบ”

 

-ไปลอยกระทงกันเถอะน้องฮุนศรี-



“ไม่ๆไม่ดีกว่า ลบๆ”



-พี่ไคสุดหล่อขอชวนคนไม่มีคู่ไปลอยกระทง-



“มึงมากกว่ามั้งที่ไม่มีคู่ ลบๆ”



-ไปลอยกระทงกัน-



“โอ๊ยย อะไรว่ะไอ้บักไค ช่างแม่ง ไม่ปงไม่ไปแม่งแล้ว”พูดอย่างหัวเสีย วางมือถือที่กดอยู่เมื่อกี้ลงบนโต๊ะ  เถ้าแก่เกิงเดินเข้ามาในบ้าน มองลูกชายที่หัวฟัดหัวเหวี่ยงก็ขมวดคิ้ว


“อะไรบักไค เป็นอะไร เออ แล้วตกลงยังไงไปชวนเขารึยัง?”


“ยัง คิดว่าคงไม่แล้ว”พูดหงอยๆเป็นหมาอดแทะกระดูก ทิ้งตัวนั่งลงแคร่ เสียงดังแปะทำให้ตื้อไปทั้งหัว


“เอ้ย ไอ้ลูกคนนี้ ข้าไปออกตัวกับไอ้กำนันมาแล้วนะเว้ย  ข้าไม่เคยสอนให้เอ็งขี้ขลาดนะ”พูดเสียงดังหลังส่งมือไปเบิ๊ดกะโหลกกลูกชาย


“โห พ่อผมมันก็แค่ไอ้ไคเด็กช่างแต่งตัวกากนะพ่อ  จะไปสู้อะไรกับเด็กในมหาลัยที่แต่งตัวดีสะอาด มีดีกรีเป็นถึงวิศวะ หมอ......”


“ข้าจะด่าเอ็งว่าไงดี    แล้วไงมันมีอนาคตเป็นถึงวิศวะ แต่เอ็งน่ะเถ้าแก่อู่ซ่อมรถเลยนะเว้ย   เออแล้วแต่เว้ยข้าช่วยเอ็งได้แค่นี้ อยากทำอะไรก็ทำ โว้ยยยยย ไอ้บักไคขวัญใจสาวในหมู่บ้านป๊อดเว้ยยยยย”พูดตะโกนทิ้งท้ายแล้วเดินออกไปทำงานต่อ    



.

 

 

“เออ ป๊อด ป๊อดมากด้วย แม่งเอ๊ยยยยยย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 พ.ย.2557


         หยวกกล้วยหลายขนาดเรียงรายตามแผงตลาด    ใบตองเขียวเข้มกับดอกกล้วยไม้และดาวเรืองรอให้คนมาซื้อไปแต่งแตมกระทงตัวเอกของประเพณีวันนี้    คนหน้ามนที่กำลังเลือกหยวกกล้วยจะไปประดิษฐ์ตัวแข็งทื่อทันที เมื่อเห็นร่างผิวที่เดินสวนมา สบตากันสักพัก คนผิวสีก็เริ่มเปิดปาก


“น้องฮุนศรีมีคนไปลอยกระเทย เอ้ยยย กระทงด้วยรึยังจ๊ะ -..-”


“อยากรู้ไปทำไม?”พูดน้ำเสียงนิ่งๆกลับไป คนผิวสีที่ยิ้มอยู่หงอยลงทันทีแต่ก็กลับมาทำสีหน้าดังเดิม


“ก็เปล๊า~ แค่จะบอก......”


“พี่บักไคจ๋าาาาา  มาทำอะไรที่ตลาดจ๊ะ นี่ๆ น้องเอมทำกระทงไว้สองอัน กะจะเอาไปให้พี่ไค พี่ไคไปลอยกระทงกับน้องเอมนะจ๊ะ นะ นะ”พูดมืทันจบประโยค ก็มีสาวน้อยอกตูมมากอดแขน เอาหน้าถูไถกับแขนแกร่งพูดเสียงแหลมๆ  


“หมันไส้ - -”มองเหตุการณ์ตรงหน้าก็เผลอพลั้งปากออกมา


“พี่ฮุนว่าไงนะ น้องเอมไม่ได้ยินอ่ะ”สาวอกโตหันมาทำหน้าสงสัยใส่


“เปล่า ไปละ”พูดปัดๆ แล้วเดินออกจากตรงนั้น

 

 

 

 

 



 

“พี่บักไคจ๋า  แหวะนี่เนี่ยนะที่บอกว่าจะจีบ เถ้าแก่เกิงต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ”เดินไปบ่นไป จนมาหยุดยืนที่ร้านน้ำเต้าหู้ร้านโปรด


“เหมือนเดิมนะจ๊ะน้องฮุน?”พี่เข้มพูดไปพร้อมๆกับตักเครื่องใส่ถุง



“จ้ะ เอาสองถุง”


“นี่จ้ะ มีคนไปลอยกระทงด้วยรึยังน้องฮุน *0*”ส่งถุงน้ำเต้าหู้มาให้ แถมยังรั้งมือเอาไว้


“ยัง แต่คงไม่ไปกับพี่เข้มแน่ๆ”ชักมือออกเตรียมจะเดินหนี แต่ก็หันมากลับมา




“ขอโทษพี่เข้ม น้องฮุนอารมณืไม่ดี หาคนไปลอยกระทงด้วยให้ได้นะพี่เข้ม”พี่เข้มยิ้มแป้นแล้นกลับมาให้ ส่งยิ้มกลับไป ก่อนจะเดินกลับบ้าน










.

.

.

.

.

.

.

.

.

วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง
เราทั้งหลายชายหญิง
สนุกกันจริง วันลอยกระทง
ลอย ลอยกระทง ลอย ลอยกระทง
ลอยกระทงกันแล้ว
ขอเชิญน้องแก้วออกมารำวง
รำวงวันลอยกระทง รำวงวันลอยกระทง

บุญจะส่งให้เราสุขใจ บุญจะส่งให้เราสุขใจ

วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง
เราทั้งหลายชายหญิง
สนุกกันจริง วันลอยกระทง
ลอย ลอยกระทง ลอย ลอยกระทง
ลอยกระทงกันแล้ว
ขอเชิญน้องแก้วออกมารำวง
รำวงวันลอยกระทง รำวงวันลอยกระทง
บุญจะส่งให้เราสุขใจ บุญจะส่งให้เราสุขใจ

 

 

 

 

 

วี๊ดดดด ปัง!!!!


    พลุสีสวยพุ่งขึ้นสู่อากาศก่อนจะแตกเป็นประกายไฟแสนสวยลูกแล้วลูกเล่า  น้องฮุนที่เดินมากับพ่อกำนันแวะหยุดยืนซื้อกระทงสีสวย เพราะเหตุการณ์ตอนเช้าเลยไม่ได้ซื้ออะไรมาทำ อารมณ์เสีย!! - - แสงสีและคนที่มาร่วมกับงานประเพณีนี้  ทำให้งานดูคึกคัก ทั้งม้าหมุน ปาโป่ง และชิงช้าสวรรค์ถ้าได้ขึ้นไปนั่งกับคนนั้นก็คงดี....................


“คิดอะไรเนี่ยฮุน เพ้อเจ้อเพ้อเจ้อ”


“เป็นอะไรไปฮุน?”กำนันเมื่อเห็นลุกชายที่ยืนกันอยู่ดี สะบัดหัวไปมา


“เปล่าพ่อ อันเดียวก็พอ เดี๋ยวลอยด้วยกันเนอะกำนันเนอะ อ่ะนี่ตังค์ป้าแจ๋ว”พูดเองเออเองแล้วยื่นตังค์แลกกับกระทง เกี่ยวแขนพ่อกำนันเดินเข้าไปในงานวัด


“จะลอยเลยหรอฮุน คนเยอะอยุ่พ่อว่าเดินทั่วๆนี่ก่อนมั้ย?”บอกลุกชายเมื่อเห็นที่ริมน้ำต่างเต้มไปด้วยคนน่นขนัด


“ดีเหมือนกัน เข้าไปเบียดเดี๋ยวตกน้ำ”

 

 

 

 

 

  เดินวนรอบๆมาพักใหญ่ๆ ก็เดินเข้าไปหาท่าน้ำที่ตอนนี้คนหายไปเกือบหมด เพราะก็ดึกพอสมควร พ่อกำนันหายไปแล้วเมื่อเจอกับบรรดา กำนันด้วยกัน


“ขอให้แม่คงคามีความสุขมากๆ มีน้ำให้ใช้เยอะๆ สาธุ”พูดจบก็ปล่อยกระทงลอยไปตามน้ำ   ยืนขึ้นเต็มความสูงมองพลุที่ยังขยันจุดอยู่เรื่อยๆ  ไอ้บักไคตอนนี้คงไปไหนต่อไหนกับน้องเอมอกบึ้มแล้วละมั้ง.....ไหนล่ะจะจีบน้องฮุน  คิดขึ้นมาอีกก็อารมณ์เสีย!!

 

“พี่ฮุน!!!!!” แรงโถมจากด้านหลังทำเอาคนถูกเรียกถึงกับสะดุ้ง หันไปเจอกับเด็กผู้หญิงถักเปีย หัวเราะกับท่าทีของเขา


“จอย - - ”



“ช่ายยยยย จอยเองงง” ลากเสียงยาวๆพร้อมกับหมุนตัวเองนึงรอบ แอ๊คท่าสองนิ้วให้คนเป็นได้หัวเราะเล่นๆ



“มาลอยกับหนุ่มที่ไหนล่ะ?”


“ถ้ามีก็ดีสิ มากับเพื่อนต่างหาก แล้วพี่ฮุนมาลอยคนเดียวหรอ.....”


“มากับพ่อกำนัน แต่ลอยคนเดียว”พูดหน้านิ่งๆ


“จริงอ่ะ คนอย่างพี่ฮุนเนี่ยนะ   แล้วอันไหนกระทงพี่ฮุนอ่ะ อันไหนๆ”มองไปที่คูคลอง คนหน้ามนมองหาสักพักก็ชี้ไปที่กระทงตัวเองที่ตอนนี้ลอยตีคู่อยู่กับกระทงอีกอัน



“อุ๊ย กระพี่ฮุนลอยคู่กับของใครอ่ะ แหมๆ เนื้อคู่แน่ๆเลย”หันมามองน้องสาวคนสนิทเอ่ยแซว ขาก้าวตามกระทงที่ลอยไปเรื่อยๆจนมาถึงสะพานพาดคลอง เดินขึ้นไปตามสะพาน ขาเรียวหยุดดูกระทงของตัวเองลอยคู่กับกระทงหลงทางที่ไหนไม่รู้ไปเรื่อยๆ



























 

“โห ยังไม่หลุดเลยว่ะไอ้ไค ข้าว่าเจ้าของกระทงนี่เนื้อคู่เอ็งชัวร์ ไม่งั้นไม่ลอยติดกันแบบนั้นหรอก”


“ให้มันจริงเหอะว่ะ”


“กำลังภาวนาให้เป็นของใครอยู่ใช่มั้ย?   บักไคไอ้แทมรู้ทันนะคร้าบบบ”


“เงียบปากไปเลยไอ้แทม”



“พี่แทม พี่จง พี่ไค!!”สนทนาบทเมื่อกี้เขาก็ได้ยิน  ชื่อที่จอยเรียกเขาก็ได้ยิน แต่เพียงแค่ตีหน้าทำเป็นยืนอยู่เฉยๆ



“อ้าว จอยมาทำอะไร......น้องฮุน”สะดุดนิดหน่อยเมื่อหันไปเห็นร่างเพรียวยืนเกาะราวสะพานหันหน้าไปทางสายคลอง



“ไงบักไค”ทักนิดหน่อยก่อนจะหันหน้ากลับดั้งเดิม    ทางฝั่งบักไคก็ทำอะไรไม่ถูก เพื่อนสองคนที่เห็นเหตุการณ์ก็ทั้งดันทั้งผลักให้ไปยืนอยู่ข้างๆร่างเพรียวๆนั่น


“มา.....มากับใครอ่ะ?”เอ่ยถามคำถามข้องใจ  กลัวเหมือนกันถ้าน้องฮุนตอบกลับว่ามากลับไอ้หน้ามนต์วิศวะนั่น


“มากับพ่อกำนัน แต่โดนพ่อกำนันทิ้ง  ไม่ได้กับน้องเอมอกบิ๊กบึ้มหรือไง?”พูดแกมประชดแต่สายตากลับเหม่อลอย


“ฮ่าๆ จะบ้าหรอไง ไม่เอาหรอก.....”


“............”


วี๊ดดดดดด


“...........”


ปังงงงง!!!

“............”เงียบ มีแต่เสียงพลุดังปังๆ จนต้องอาศัยคนอื่นมาทำลายความเงียบ


“แล้วทำไมที่สะพานกันล่ะจ๊ะ น้องฮุน น้องจอย”


“อ่อ มาดูกระทงของพี่ฮุนน่ะจ้ะ  มาลอยคนเดียวแต่กระทงดันลอยคู่กระทงใครก็ไม่รู้ สงสัยว่าจะเป็นเนื้อคู่ของพี่ฮุน” แก๊งสามหล่อแห่งโรงเรียนเด็กช่างมองหน้ากัน กระทงลอยคู่กับใครก็ไม่รู้ หรือว่า.....


“ใช่อันนั้นป่ะน้องจอย”ไอ้จงชี้ที่กระทงคู่ลอยด้วยกันไปไกลเรื่อยตามสายน้ำคลอง น้องจอยพยักหน้าหงึกหงัก  ไอ้แทมยิ้มมุมปาก แหมมม อะไรจะคู่กันขนาดนี้


“ทำไมอ่ะจ๊ะ ของพี่จงหรอ?”


“เปล่า ของไอ้ไคมันต่างหากกกก” เสียงล้อเลียนของไอ้จง ทำคนหน้ามนที่ยืนนิ่งๆแต่ฟังบทสนทนาทุกอย่าง หน้าเริ่มร้อน


“แหมๆ ขนาดกระทงมันยังรู้เลยว่าต้องคู่กับใคร  เป็นคนหัดอายกระทงบ้างนะคร้าบบบบบบ ป๊อดอยู่ได้”จบประโยคของไอ้แทม ก็เรียกเสียงฮิ้วจากอีกสองคนได้เป็นอย่างดี และอีกสองคนก็ได้แต่เงียบเพราะทำอะไรไม่ถูก



 




“เอ่อ........”เป็นแฟนกันมั้ย?   โอ๊ยยย จะเขิลอะไรนักหนาวะไอ้ไค ไหนๆก็ไหนแล้ว



“เอ่ออ.....”โธ่ เว้ยพูดออกไปสิวะ



“อีกนานไหม จะได้กลับ”พูดประชดคนผิวสีแล้วหันหลังเตรียมเดินลงจากสะพาน แต่คนผิวสีก็วิ่งมาดักซะก่อน



“เป็นแฟนกับพี่ไคนะครับ”  พูดออกไปแล้ว!!! ชิบหายและไอ้ไค จะโดนถีบมั้ยวะ? อาจจะเกลียดเลยก็เป็นได้ มองหน้ามนที่มองหน้าเขานิ่ง ใจหล่นตุบดังหลายรอบในหัวสมอง


“ไอ้บักไคบ้า!!!!!  ให้เถ้าแก่เกิงมาเปิดทางตั้งแต่เมื่อวาน กลับทำเฉย  ไม่มาชวนลอยกระทง แถมยังปล่อยให้น้องเอมอกบิ๊กบึ้มกอดแขนออดอ้อนต่อหน้าน้องฮุนอีก”ผลักอกแกร่ง พร้อมกับพูดความน้อยใจออกไป มือบางยังคอยตีท่อนแขนทุกครั้งที่พูดจบต่องหนึ่งประโยค แต่ก็ได้รอยยิ้มกรุ่มกริ่มกลับมา







โอ๊ยเขินอ่ะ

.

.

.

.

น้องฮุนเขินนะ

.

.

.

.

เขิลตั้งแต่รู้ว่าเป็นกระทงของบักไค

.

.

.

.

.

เขินอายตบตี รู้จักกันป่ะ? -/////////-



 

“ฮิ้ววววววว ได้กันสักทีเว้ยยยย”สามเสียงประสานพากันแซวคู่ใหม่ที่เชียร์กันมาตั้งนมนาน   เพราะความเขินร่างเพรียวเลยเดินหนีไปอีกทาง ให้คนผิวสีอย่างบักไคเดินยิ้มตาม จนมาถึงตัว ดึงมือมากุม มองหน้าแดงๆของคนหน้ามนก็อดหมันเขี้ยวไม่ได้ ก้มลงไปกดจมูกลงแก้มนิ่ม1ฟอด



“ตกลงเป็นแฟนกันแล้วนะ?”



“อื้มมม เป็นแล้ว”


“งั้นเดี๋ยวไอ้บักไคขับรถไปส่งที่บ้านนะ..”


“เฮ้ยๆ ให้มันน้อยๆหน่อยบักไค เจ้าฮุนมากับข้าก็ต้องกลับกับข้าดิ่”


“พ่อ / กำนัน”สองเสียงขานเรียกอีกคนที่อยู่ดีๆก็โผล่มา กำนันวอนเดินมาโอบไหล่ลูกชาย


“จะไปกันเลยมั้ย? หรือว่าไม่อยากกลับกับพ่อแล้ว”พูดแล้วมองหน้าลูกชาย ถ้าตอบไม่กลับกับพ่อจะเอาปืนพกที่หยิบมาด้วยเป่าหัวไอ้ไคมันวะตรงนี้


“จะบ้าหรอพ่อ มากับพ่อก็ต้องกลับกับพ่อสิ แหมม -3-    ไป....ไปก่อนนะ”บอกลาคนผิวสี ก่อนจะเดินออกไปอีกทาง 
    บักไคก็ยิ้มตามหลังไปจนสุดตา



“หายป๊อดสักที ข้าก็นึกว่าคงไม่ได้ซะแล้ว”เถ้าแก่เกิงพูด้มื่อเห็นท่าทางมีความุขของลูกชาย


“แหมพ่อ คนอย่างบักไคซะอย่างนะคร้าบบบ


“เออๆ ไปกลับบ้าน!!”พูดกับลูกชายแล้วเดินไปที่รถ  บักไคเองก็เดินไปคร่อมมอไซต์ลูกรัก สตาร์ทแล้วเร่งเครื่อง เคลื่อนที่มุ่งหน้ากลับบ้าน

 



 

 

 

 

 

“คนอย่างไอ้บักไคได้เป็นแฟนลูกชายกำนันแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ดีใจจจจจจจจจ”

 

   



ฝากติเตียนเรื่องนี้ด้วยนะ
ขอบคุณค่ะ :)

25571108  @16:23
by หน้านิ่ง

 
เหมียว หง่าว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #138 summerbb (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 14:16
    ตลกบักไค55555555555
    #138
    0
  2. #52 gonjung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 15:27
    5555555กระทงยังี้ว่าต้องคู่ใคร แหมมมมกว่าจะใจกล้าหน้าด้านขอเป็นแฟนได้ ต้องปล่อยให้น้องฮุนน้อยอกน้อยใจก่อนนะ
    #52
    0
  3. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 22:07
    เราว่าน่ารักนะ บักไคของน้องฮุนนนน~ แต่มันสั้นไปนิสนุงแต่งยาวๆกว่านี้หน่อยเราอยากฟินนอีกนิสนุง 555555
    #7
    0