FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 4 : [SFKAIHUN] ลูกกำนัน -บทแรก-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 มี.ค. 58





บทแรก

...ลูกกำนัน...



 





มือเหี่ยวย่นถือผ้าขนาดเล็กถูขึ้นถูลงตามลำปืนยาว ทำให้เข้มใจผวา หันซ้ายที หันขวาที คนมีอายุที่มีตำแหน่งเป็นกำนันในหมู่บ้านมองอย่างฉงน พูดเสียงโหดกระตุกให้ใจหวาบ


"มาหาข้าถึงบ้านเอ็งมีอะไรไอ้เข้ม"สะดุ้งสุดตัว หายใจเข้าข่มความกลัว เอ่ยคำถามพาตาย


"คือ...กำนันไอ้เข้ม...ไอ้เข้มคนนี้อยากจะขอโอกาสดูแลน้องฮุนครับผม!"


"เอ็งว่าไงนะ!!!"เสียงตวาดดังลั่นมือที่คอยเช็ดปืนหยุดลงทันที ตาจ้องเขม็งไปให้ไอ้เข้มที่เดินมาขอลูกกำนันถึงในบ้าน


"พ่อๆเสียงดังลั่นบ้านเลยมีอะไร"เสียงหวานจากลูกชายหน้าหวานที่ได้ยินเสียงผู้เป็นพ่อก็ลุกลนวิ่งเข้ามาที่ห้องรับแขก


"ลู่ไปตามน้องมาหาพ่อ!!"สั่งคำสั่งโดยไม่ต้องมามองลูกชาย


"จ้ะๆ"ขานตอบรับ ไอ้หนุ่มเข้มที่ตอนแรกเดินเข้ามาอย่างมาดมั่นตอนนี้แทบจะฝังตัวลงกับผนังเก้าอี้ แต่พอเห็นคนหน้ามนเดินออกมาก็ยิ้มโชว์ฟันซ้อนที่เจ้าตัวคิดว่ามันมีเสน่ห์เหลือล้นให้ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้สังเกตเห็นเขาสักนิด


"เรียกเขาทำไมกำนันวอน เค้าง่วงง"


"ก็ไอ้เข้มมันมาขอพ่อจะเอาเราไปดูแล"เสียงลอดไรฟันทำคนหน้ามนขมวดคิ้ว


"ไอ้เข้ม? เข้มไหนอ่ะพ่อ? อ้าวเฮ้ยพี่เข้ม!!!!"เสียงหลงเมื่อหันไปเห็นคนที่กำลังนึกหน้า  ยิ้มแป้นแล้นส่งให้


"น้องฮุนคนงามของพี่เข้ม-3-"เข้มยื่นมือหมายจะจับ แต่คนหน้ามนกลับถดตัวหนี


"น้องฮุนไปเป็นของเข้มตอนไหน แล้วพี่เข้มจะมาดูลงดูแลอะไร?"พูดหวาดๆให้กับคนที่ยิ้มให้


"แต่ๆน้องฮุน ชอบมาหาพี่ที่ร้านบ่อยๆ-.-"


"ไปซื้อน้ำเต้าหู้ "


"แต่น้องฮุนยิ้มและคุยกับพี่เข้มT^T"


"พี่เข้มจะให้น้องฮุนทำหน้าบึ้งตึงใส่ก็ได้นะ -___-"


"ได้ยินชัดแล้วใช่มั้ยไอ้เข้ม?"


"น้องฮุนทำไมใจร้ายกับพี่เข้มอย่างนี้TT"


"ไอ้ป่องส่งแขก ไปไอ้เข้มอย่าให้ข้าต้องโมโห"เสียงเข้มของพ่อกำนันทำให้ต้องลึกเดินคอตกกลับบ้าน ส่งสายตาตัดพ้อไปให้น้องฮุนแต่ก็ได้รอยยิ้มพร้อมกับมือโบกลา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"ลู่กับฮุนทำคนในหมู่บ้านกลัวพ่อกันหมดแล้ว"พอไอ้เข้มออกพ้นประตูบ้าน ก็นั่งกุมขมับมองสองพี่น้องยืนยิ้ม มีลูกชายกับเขาสองคนแต่ดันสวยกว่าผู้หญิงเกือบหมดหมู่บ้าน ตั้งแต่เริ่มย่าง 15-16 บ้านกำนันก็มีคนเข้าออกเกือบทุกวัน ทั้งสาวเล็ก สาวใหญ่ หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ มาขออ้อร้อจะจีบลูกชายเขาซะหัวกะไดไม่เคยแห้ง(?)


"ก็พ่อเป็นกำนัน พ่อก็ต้องน่าเกรงขามดิ่ใช่มั้ยพี่ลู่"ลูกชายคนเล็กเดินเข้ามานั่งข้างๆบีบๆนวดๆตามแขน


"พ่อเป็นกำนันไม่ได้เป็นมาเฟียไอ้เด็กคนนี้"แจกมะเหงกให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไปนึงที


"โอ๊ยย พ่ออ่ะ"


"ฮ่าๆ "























"สวย..เธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มอง ถ้าเธอไม่แจ่มฉันจะไม่จ้อง ฉันจะไม่มองให้หัวใจเต้น~"ขับรถไปฮัมเพลงไปช่างเป็นความสุขที่แสนสดชื่น แต่คนที่เดินอยู่ไกลลิบๆทำเอาคิ้วคนหน้าคมกระตุกยิบๆ ผ่อนความเร็วมอ'ไซต์ ขับไล่หลังไปเรื่อยๆ จนคนเดินเริ่มรู้สึกตัวหันขวับมาทันที


"อ้าว ไงบักไคคนดำ จะไปไหนหรอ?"


"จะกลับบ้าน แล้วทำไมมาเดินล่ะ ระวังครีมที่พอกแขนพอกหน้ามันจะละลายไหลเยิ้มนะจ๊ะ"พูดจบก็เร่งเครื่อง ระบายเสียงหัวเราะดังๆให้คนที่ยืนโดนควันพ่นหน้า หัวฟัดหัวเหวี่ยง


"ไอ้ปากหมา พอกบ้านพ่อง เขาเรียกขาวเว้ย ขาวธรรมชาติ ฮึ่ย"ตะโกนป่าวๆ กับขาวเรียวก็ก้าวเดินไปตามทาง พี่ลู่ดันมารถเสีย น้องฮุนเลยต้องมาเดินท้าแดดโต้งๆ ร้อนก็ร้อน ถ้ากลับบ้านแล้วผิวไหม้น้องฮุนแย่งครีมในห้องพี่ลู่มาบำรุงผิวตัวเอง -.-


มอ'ไซต์สีเขียวคุ้นตาถูกถอยมาจอดตรงหน้า น้องฮุนผูกปมที่คิ้ว มองหน้าคนขับเป็นคำถามว่ามีอะไร


"ขึ้นมาเดี๋ยวไปส่ง ขืนเดินรับแดดได้เป็นลมกลางทางแน่ ยิ่งอ้อนแอ้นอ่อนแออยู่ด้วย"พูดให้ความช่วยเหลือแต่ยังไม่วายกวนคนหน้ามน ยืนครุ่นคิดอยู่สักพักก็เดินไปนั่งคร่อมมอ'ไซต์คันเขียว ก็แหมม จะให้เดินท้าแดดผิวเสียก็กระไรอยู่ใช่มั้ยล่ะ มีคนเสนอก็ต้องรับไว้สิ


"ไปสิ จะจอดรอพ่อมาตัดริบบิ้นหรือไง"แหวเสียงใส่ เมื่อรถเนื้อหุ่มเหล็กยังอยู่กับที่


"ก็กอดสิ จะได้ออกเครื่องซักที - -"


"ว่าไงนะ กอด? กอดแกเนี่ยนะ โอ๊ยยย บักไค   ฝันไปเถอะ -*-"


"ก็แล้วแต่ละกัน"พูดแค่นั้นก็บรึ้นรถออกทันที คนหน้ามนที่จะหงายหลัง เอื้อมคว้าคอคนผิวเข้มเป็นที่ยึดเหนี่ยว


"ฮ่าๆ ไงจ๊ะน้องฮุนศรีพี่ไคสุดหล่อเตือนแล้วนะจ๊ะ -..-"


"จะออกรถก็บอกกันก็ได้มั้งบักไค"กระชับวงแขนรัดคอคนขับอย่างหมันไส้


"โอ๊ยๆ หายใจไม่ออก เดี๋ยวรถล้มเว้ยย"ล้อที่เซไปเซมาทำให้เริ่มคลายวงแขน ล้มไปหน้าแหกคงไม่เหมาะแน่ๆจ้ะ น้องฮุนรับประกัน







 

 



 

"ลิ้นกับฟันพบกันทีไรก็เรื่องใหญ่ น้ำกับไฟถ้าไกลกันได้ก็ดี  หมากับแมวมาเจอกันสู้กันทู๊กกกที~"เสียงร้องที่คลอกับมอ'ไซต์ขับมาตีคู่


"โดนใครเหยียบหางมาหรือไงไอ้แทม"ไคพูดพลางมองเส้นทางข้างหน้า คนถูกว่าไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อน ทำหน้ากรุ่มกริ่มมองมาทางน้องฮุนที ไอ้บักไคที


"เปล๊า~ฉันแค่เห็นคนแถวนี้เถียงกัน เลยนึกเพลงขึ้นมาได้"


"เพลงอะไร?"เมื่อเห็นไม่มีใครตอบ น้องฮุนเลยถามเอง ได้เสียงหัวเราะฮี่ๆกลับมา


"ก็เพลงคู่กัดของพี่เบิร์ดธงไชยไงน้องฮุนคนงาม~"


"พอเลยไอ้แทม"


"ที่พี่แทมร้องเมื่อกี้น่ะนะ?"
ไม่เสียงทุ้มที่ส่งมาขัด


"ใช่ๆ มันมีท่อนนึงเป็นท่อนโปรดไอ้ไคด้วยน้าาาาาาา"พูดยั่วเพื่อนหน้าคม


"ท่อนไหนพี่แทม ใช่ท่อนคนบ้านเดียวกันแค่มองตากันก็เข้าใจอยู่ป่ะ?"พูดขำๆ ทั้งที่มือก็ยังกอดคอไว้


"มันคนละเพลงแล้วครับคุณฮุนสมร"
คนที่มีหน้าที่ขับ ตอบกลับแบบกลั้วขำ


"แล้วมันร้องยังไงล่ะ"


"อ้าวๆ เคลียกันเองนะขรั่บ เรื่องผัวๆเมียๆไอ้แทมสุดหล่อจิไม่ขอยุ่ง ไปละ -3-"พูดจบก็แว๊นมอ'ไซต์เลี้ยวไปอีกทาง


"เอ้า ร้องยังไง ร้องดิ่"ทักท้วงเมื่อคนขับยังไม่ขยับปาก


"จะฟัง?"


"เออดิ่ ร้องดิท่อนโปรดอ่ะ"พูดพร้อมกับโผล่หัวเอียงไปหา 


"อะแฮ่ม แฮ่ม แฮ่ม ...... อย่างเธอกับฉันอันที่จริงเราก็มีหัวใจให้กัน แล้วทำไมเธอกับฉันคอยขัดกันทุกทีเรื่อยไป เธอก็เสือฉันก็สิงห์อันที่จริงไม่มีอะไร...."ฟังเสียงทุ้มร้องเพลงเพลินก็ต้องชะงัก เพราะเสียงคุ้นจากริมทาง


"แหมม ฮุนมีอะไรไม่บอกแบคเลยนะ กลัวหล่นซะต้องกอดคอบักไค เดี๋ยวพ่อกำนันก็ถือปืนไปหาถึงอู่หรอก -.-"หน้ามนฟังเพื่อนสนิทที่คร่อมตัวอยู่บนจักรยายพูดป่าวๆก็หันมามองแขนตัวเอง ที่ตอนนี้โอบรอบคอคนหน้าคม ชักมือกลับแล้วลงจากรถทันที


"เอ่อ..... เดี๋ยวเดินกับแบค"ไคพยักหน้าให้ หักเลี้ยวคอเตรียมกลับรถ

 
"ขอบคุณนะไค"พูดอ้อมแอ้ม แต่ทำเอาคนอยู่บนรถถึงกลับอมยิ้ม

 

"เออ แค่นี้เอง"ได้รับเสียงขานคนหน้ามนก็ดึงเพื่อนเดินหน้าทันที


"แล้วทำไมถึงได้ซ้อนรถบักไคคลามาล่ะฮุน?"ส่งคำถามพร้อมขนตัวเองลงจากจักรยาน
มาเดินกับเพื่อน


"รถพี่ลู่เสียอ่ะ ก็เลยต้องเดินเข้าบ้าน เจอมันพอดีน่ะ"ตอบลนๆให้กับแบคที่ส่งสายตามีเลศนัยมาให้


"อย่างนี้นี่เองงงงง"


"แล้วนี่ไม่ไปหาพี่ชานขาวสูงสเป็คน้องแบคหรือไง -..-"พูดแซวร่างอวบ(อวบกว่าเขา?)ที่หน้าแดง ส่งมือมาตีที่แขน


"อะไรเล่า ไปรับเจ้าแบมๆต่างหาก อ่ะ ถึงบ้านพ่อกำนันและ แบคไปนะฮุน"ยืนมองแบคถีบจักรยานจนลับตา ก็เดินเข้าบ้าน

.

.

.

.

.

.

ทิ้งตัวลงฟูกสีเหลืองอ๋อยในห้องของตัวเอง ปลดล๊อดสมาร์ทโฟน เข้าแอปพิเคชั่นยูทูป 'คู่กัด'ถูกพิมพ์ไว้ที่ช่องค้นหา กดแว่นขยาย ลิสรายการขึ้นปรากฏที่หน้าจอ



 

ลิ้นกับฟัน พบกันทีไรก็เรื่องใหญ่

น้ำกับไฟ ถ้าไกลกันได้ก็ดี

หมากับแมว มาเจอกัน สู้กันทุกที

ต่างไม่เคยมีวิธีจะพูดจา

นกกิ้งโครง โผลงลงมาเกาะกรงนกเอี้ยง

อ้อยอี๋เอียง เถียงกันตลอดเวลา

เสือกับสิงห์ ก็ข่มกันขอเป็นเจ้าป่า

ต่างไม่ยอม จะพูดจาตกลงกัน

อย่างเธอกันฉัน

อันที่จริง เราก็มีหัวใจให้กัน

แล้วทำไม เธอกับฉันคอยขัดกันทุกทีเรื่อยไป

เธอก็เสือ ฉันก็สิงห์ ทั้งที่จริงไม่มีอะไร

รักกัน แต่ทำไม่เป็นอย่างนี้

ฉันกับเธอ ต้องเจอกันอีกตั้งเท่าไร

แล้วเมื่อไร เมื่อไรจะพูดดีๆ

ฉันก็ยอม เธอก็ยอม ให้กันสักที

จะให้ดี เธอยอมก่อน ตกลงไหม

 

 

นอนกลิ้งไปกลิ้งมา หูฟังถูกเสียบไว้ที่หูเปิดเพลงรีรันเป็นรอบที่3ที่4  เขิน  น้องฮุนกำลังเขินให้กับเพลงนี้ ก็แหมม ก็.....ก็......ก็......ก็...... -//////- แอร้ยยย ไม่เอาไม่พูดน้องฮุนเขิลลลลล    อยากรู้ใช่มั้ยล่ะ? คริคริ

เพลงนี้มัน

.

.

.

มัน......

.

.

.

คล้ายๆชีวิตของน้องฮุนกับไอ้.....บักไค -//////-




 

อุ๊ยยย น้องฮุนเขิลลลลลล -/////////////////////////////////////////-









ฝากบักไคคลา กับน้องฮุนศรีไว้ในใจรีดเดอร์ที่เข้ามาเชยชม
อยากแต่งแนวนี้ แต่ไม่ค่อยถนัด
ออกมาดีไม่ดี ฝากคอมเม้นท์ติชม
เล่าถึงความฟินด้วยนะคะ
มีความสุขในวันลอยกระทงนะคะ :)



25571106 @23:50

by หน้านิ่ง.


เหมียว หง่าว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #48 gonjung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 09:01
    แหมมมมมมมมมตรงกะชีวิตตัวเองเหรอออออออ
    แสดงว่าชอบบักไคซินะน้องฮุนนนนนนนนน
    #48
    0
  2. #2 น้องHunie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 09:19
    น่ารักดี แล้วมาต่ออีกนะ จะรอค่ะ
    #2
    0