FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 23 : [SFCHANBAEK] HOME =ONE=

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 พ.ค. 59












HOME
=ONE=




บ้านนี้สวยเนอะ

 

 

อืม บ้านของป้าฮวามุนเห็นแกบอกว่าจะย้ายไปอยู่กับลูกสาวที่แอลเอแล้ว เลยจะขาย

 

 

จริงอ่ะ? โหห  พี่ว่าผมซื้อดีมั้ย?’

 

 

ห้ะ? อะไรของนาย

 

 

เอ้า ก็จะได้มาอยู่ใกล้ๆพี่แบคฮยอนไง ไม่ดีหรอ?’

 

 

ไม่อ่ะ นายมาอยู่ใกล้ๆแบบนี้ ฉันก็ต้องเจอหน้าเช้าเย็น โห นอกใจยาก

 

 

นอกใจงั้นหรอ พี่นอกใจผม? พี่ทำได้ไงเนี่ย เดี๋ยวผมจะซื้อต่อบ้านหลังนี้เตรียมตัวไว้เลยแบคฮยอน

 

 

เงินมีหรือยังเหอะ ไอ้เด็กยังไม่พ้นม.ปลายดีแต่พูด!!!

 

 

รอเลยๆ เงินผมน่ะมีเป็นเป้

 

 

แหวะ ขี้อวด

 

 

 

 

 

 

 














 

 

 

 

 

 

 

พี่...

 

 

งั้น.......   เลิกกันดีมั้ย?’

 

 

‘….’

 

 

‘….’

 

 

รอผม…’

 

 

อย่าทำแบบนั้นเลย นายไปอยู่นู่นนายจะได้เจออะไรอีกเยอะแยะเลย

 

 

‘... นั่นสิ ผมไม่ควรจะปิดโอกาสดีของพี่ที่จะเจอคนที่ดีกว่า

 

 

เลิกกันเถอะ

 

 

ครับ ดูแลตัวเองดีๆนะแบคฮยอน

 

 

อื้ม ตั้งใจเรียนล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


.

.

.

.

.

.

 .

 

 .

 .

 

(ฮัลโหล.... ยังอยู่ในสายหรือเปล่า)

 

 

“...”

 

 

(ฮัลโหล ได้ยินพ่อไหม)

 

 

ครับ ได้ยินครับ

 

 

(ตามนี้ละกันนะ ไว้แกกลับมาแล้วค่อยไปย้ายเปลี่ยนเป็นชื่อแก)

 

 

ครับพ่อ ขอบคุณครับ

 

 

(ส่วนเรื่องแม่แกไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพ่อจัดการเอง)

 

 

ครับพ่อ

 

 

(เหลืออีกกี่ปี)

 

 

อีกแค่ สามเดือนเองพ่อ

 

 

(เออ ก็ดีรีบๆกลับมา)

 

 

ครับ

 

 

 วางสายจากผู้เป็นพ่อ สายตาที่กลมโตก็ยังอยู่บนจอโน๊ตบุ๊คที่มีรูปคนๆนึงกำลังอุ้มหมาขนสีน้ำตาลเข้ม พร้อมมแคปชั่นว่า สบายดีไหมนะ? ชานยอลหายใจออกมาเบาๆ

 

 

 

อีกแค่สามเดือน รอผมนะครับ……”

 

 

 

 

 

HOME

 

 

 

 

ชยอล~ อยู่ไหนน่ะ มาหม่ำๆเร็ววว

 

 

ชยอลลล หนีแบคไปไหนเนี่ยย”  แบคฮยอนเดินวนรอบบ้านแต่ก็ยังไม่เจอเจ้าบีเกิ้ลที่ปกติวิ่งเกาะแกะเขาเหมือนทุกวัน   ใบหน้าหวานอิ่มเริ่มมีสีหน้ากังวล  ก่อนจะคลายสีหน้าพร้อมถอนหายใจออกมายาวๆ  นั่งยองๆแล้วมองก้นดุกดิกๆนั่นขยับไปมา  ยื่นมือไปตีก้นนั่นเบาๆแต่ก็ทำให้หมาน้อยสะดุ้งแล้วหันหน้ามามอง พอเห็นเป็นแบคฮยอนก็เห่าแล้ววิ่งมาซุก

 

มาทำอะไรตรงนี้ไม่ทราบ  แอบเอาอะไรมาซ่อนอีกหล่ะชยอล”  มือสวยโอบใบหน้าซุกซนโยกไปมา ก่อนจะอุ้มขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน เดินเข้ามาในบ้าน

 

 

 

 

เดี๋ยวเราจะมีเพื่อนบ้านแล้วล่ะชยอล ดูสิ  บีเกิ้ลสีน้ำตาลหันมองตามที่แบคฮยอนพูด แล้วกลับมามองหน้าแบคฮยอน

 

 

โฮ่ง!’

 

 

หิวแล้วอ่ะดิ่”  พูดจบก็ปล่อยชยอลลง แบคฮยอนเดินเข้าไปในบ้าน ชามข้าวสีเหลืองถูกวางลงบนพื้นหน้าบ้านในเวลาต่อมา  เขายืนมองเจ้าชยอลกินข้าวแล้วก็ต้องเหลือบตาไปมองหน้าบ้านเห็นพนักงานขนของเดินเข้าก็ต้องเลิกคิ้วขึ้น

 

 

เอ่อ...

 

 

มีอะไรรึเปล่าครับ?เขาถามออกไปแล้วเดินไปตรงประตู  ชยอลที่กินข้าวอยู่ก็เปลี่ยนมาขู่ จนแบคฮยอนต้องมองปรามๆ

 

 

คือ เจ้าของบ้านเขามีปัญหาเรื่องการเดินทางน่ะครับ  เขาบอกให้ผมฝากกุญแจไว้กับคนแถวนี้ แล้วเขาจะมาเอา

 

 

ฝากไว้ที่ผมหรอครับ

 

 

ใช่ครับ  ผมเห็นคุณอยู่หน้าบ้านพอดีน่ะครับ อีกอย่างบ้านตรงข้ามจะได้บอกเจ้าของบ้านง่ายๆ ช่วยหน่อยได้มั้ยครับ

 

 

อ้อ ได้ครับ ว่าแต่เขาจะมาเวลาไหนครับ

 

 

น่าจะเย็นๆนะครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับ

 

 

ครับผม ไม่เป็นไร”  แบคฮยอนโค้งให้แล้วเดินเข้าตัวบ้าน  วางพวงกุญแจไว้ที่โต๊ะตั้งทีวีแล้วมานั่งบนโซฟา  ชะเง้ออกไปหน้าบ้านก็เห็นรถขนของขับออกไปแล้ว  

 

 

         เจ้าของบ้านอะไร  ไม่มาดูพนักงานขนของเข้าบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ”  แบคฮยอนดูเวลาที่อยู่บนนาฬิกาดิจิตอลสลับกับกุญแจบ้านพวงใหญ่ที่วางนิ่งๆ  นิ้วเรียวกดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ   นี่ก็จะสองทุ่มแล้วแต่ไม่มีวี่แววของเจ้าของบ้านตรงข้ามสักนิด  กดปิดทีวีแล้วลุกหยิบสมาร์ทโฟนเดินขึ้นไปชั้นบน  กดเครื่องเล่นเพลงเสร็จก็หยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ  ถ้ามาตอนเขากำลังอาบน้ำก็ยืนรอไปละกัน

 

 

 

                สิบห้านาทีสำหรับการอาบน้ำ แบคฮยอนเดินออกมาพร้อมผ้าเช็ดหัวปิดเครื่องเล่นเพลงแล้วก็ต้องย่นคิ้ว ขาก้าวเดินลงบันไดอย่างรีบร้อน  ชยอลวิ่งมาหาเขาหน้าบันได ปากก็ยังเห่าแล้วก็วิ่งไปหน้าประตูมุ้งลวดที่ปิดอยู่  ชะเง้อคอออกไปมองด้านนอกก็เห็นคนๆนึงกำลังยื่นหันหลังอยู่หน้าบ้าน 

 

 

มาแล้วสินะ”  เดินไปหยิบพวงกุญแจใหญ่ แล้วหันมาเลื่อนประตูกระจกให้เปิด พอเปิดปุ๊บเจ้าชยอลก็วิ่งออกไปทันทีเสียงเห่าทำให้คนที่ยืนอยู่หน้าบ้านเขาหันมา ขาที่กำลังจะก้าวไปใส่รองเท้ากลับต้องชะงักคนที่อยู่หน้าบ้านก็ไม่ต่างกัน   มีแค่เสียงเห่าของเจ้าบีเกิ้ลสีน้ำตาลเท่านั้นที่พอได้กลิ่นของคนที่อยู่หน้าบ้านแล้วก็กระโดดเห่าอย่างดีใจ

 

 

 

บ้านนี้สวยเนอะ

 

 

อืม บ้านของป้าฮวามุนเห็นแกบอกว่าจะย้ายไปอยู่กับลูกสาวที่แอลเอแล้ว เลยจะขาย

 

 

จริงอ่ะ? โหห  พี่ว่าผมซื้อดีมั้ย?’

 

 

ห้ะ? อะไรของนาย

 

 

เอ้า ก็จะได้มาอยู่ใกล้ๆพี่แบคฮยอนไง ไม่ดีหรอ?’

 

 

 

 

 

รู้แล้วๆ เงียบก่อนชยอล”  เป็นคนที่อยู่หน้าบ้านแบคฮยอนที่เริ่มพูดขึ้นมาก่อน  แบคฮยอนถึงได้รู้สึกตัว เขาขยับไปใส่รองเท้าแล้วเดินออกมา  แต่ละย่างก้าวที่เดินมันช้ากว่าจังหวะหัวใจเขามากโข  ในหัวตอนนี้มันว่างเปล่า ตายังจ้องคนตัวสูงอย่างไม่วางตา

 

 

ชานยอล..

 

 

ผมมาเอากุญแจบ้าน พนักงานเขาบอกว่าฝากไว้กับพี่

 

 

อ่อ.. อืม”  ยกมือที่ถือกุญแจบ้านพวงใหญ่วางไปบนมือของอีกคน 

 

 

ขอบคุณครับ ขอโทษที่มาดึกๆนะพี่

 

 

ไม่..  ไม่เป็นไร”  พยายามคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น  มองหน้ากันอยู่สักพักแบคฮยอนก็ตัดสินใจหันหลังกลับเดินเข้าบ้าน  เอื้อมมือไปปิดประตูกระจกครึ่งนึงก่อนจะตะโกนเรียกเจ้าสิ่งมีชีวิตที่ยังร้องหงิงๆ

 

 

ชยอลเข้าบ้านเถอะ”  เจ้าชยอลหันหน้ามามองเขานิดนึง แล้วก็ส่งเสียงเห่าให้คนตัวสูงอีกรอบ แบคฮยอนรู้สึกได้ว่าชานยอลกำลังมองมาที่เขา 

 

 

เข้าบ้านได้แล้วชยอลนั่นเป็นเสียงของชานยอล ตอนนี้เขาพยายามจะมองแค่เจ้าชยอลเท่านั้น  สูดลมหายใจเข้าปอดแล้วส่งเสียงเรียกอีกรอบ

 

 

ชยอล!!เขาจะไม่ไหวแล้ว  ขอร้องล่ะ  

 

 

                พอแบคฮยอนขึ้นเสียงดังชยอลถึงได้ยอมวิ่งเข้าบ้าน แบคฮยอนปิดประตูแล้วนั่งลงบนโซฟา  ทุกอย่างเหมือนจะพากันตีมาจุกอยู่ที่อก  น้ำใสที่ตอนแรกคลออยู่ในดวงตาเริ่มไหลลงมาตามใบหน้า  มันอธิบายไม่ถูก ทั้งคิดถึง ทั้งไม่เข้าใจ  ความคิดที่ว่าทำใจสำหรับเรื่องราวพวกนี้ได้แล้วกลับพังหมด  เขาไม่สามารถมองหน้าชานยอลได้มากกว่านี้ถึงได้เลือกหันหลังมา  ทั้งๆที่มีอะไรอยากจะพูดด้วยมากมาย  คนตัวสูงเปลี่ยนไปมาก ทั้งสูงขึ้น ใบหน้าก็ฉายความหล่อชัดขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำนั่น ..... ยิ่งทำให้เขาคิดถึง ความทรงจำทุกอย่างเหมือนรีเพลย์ฉายชัดเป็นฉากๆ  มือสวยยกขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้สะอื้นออกมา เขาไม่รู้ว่าชานยอลยังจะยืนอยู่ข้างนอกหรือเปล่า  เจ้าชยอลกระโดดขึ้นมาบนโซฟาเอาคางเกยอยู่ที่หน้าขาแบคฮยอน ส่งเสียงครางหงิงๆ

 

 

ไม่เป็นไร  แบคไม่เป็นไร จริงๆนะชยอล..”  ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่น้ำตาก็ยังตีตื้นไหลมาอีกระลอก

 

 

 

 

 

HOME

 

 

 

                แสงแดดกับเสียงเห่าที่มาจากบ้านตรงข้ามทำให้คนตัวสูงต้องเด้งตัวขึ้นมา  สะบัดหัวไล่ความง่วงแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าลวกๆแล้วเงยหน้ามองกระจก  เมื่อคืนหลังจากที่แบคฮยอนเข้าบ้านไปชานยอลก็เดินถอยออกอยู่ที่บ้านตัวเองแต่สายตาก็ยังมองเข้าไปในบ้านหลังนั้น  สักพักใหญ่ๆถึงจะเดินเข้ามา ของทุกอย่างจัดตามแบบที่เขาวางแปลนไว้ทุกอย่าง   แบคฮยอนเหมือนเดิมไปเปลี่ยนสักนิด ตัวก็เตี้ยเหมือนเดิม ผิวก็ขาวเหมือนเดิม เสียงที่ติดออกจะหวานก็เหมือนเดิม ร่างนุ่มนิ่มก็น่ากอดเหมือนเดิม.....

 

 

                เดินลงมาชั้นล่างได้ยินเสียงชยอลเห่าก็ต้องขมวดคิ้วตัดสินใจเดินออกไปหน้าบ้านก็เห็นแบคฮยอนเดินเข้าเดินออกบ้านโดยที่มีรถสตาร์ททิ้งไว้อยู่หน้าบ้าน  พอหันมาเห็นชานยอลก็ยืนนิ่งมองกันอยู่สักพักแบคฮยอนก็หันหลังไปปิดประตูบ้าน แล้วเดินขึ้นรถไปโดยที่เขาก็ยังยืนมองอยู่เกือบห้านาทีกว่ารถแบคฮยอนถึงจะขับออกไป เสียงชยอลเงียบลงเมื่อเสียงรถหายไป  แต่เสียงมือถือเขาที่อยู่ในบ้านก็ดังขึ้นมาแทน

 

 

ว่า

 

 

(ได้ข่าวว่ามึงกลับมาแล้ว ก็ควรออกมาหาเพื่อนหาฝูงมั้ย?)

 

 

กูเพิ่งถึงเมื่อวานเองห่า

 

 

(แล้วไง นี่ก็เข้าวันที่สองแล้วจะมาเจอกันมั้ย คิดถึงที่สุดอยากเห็นหน้า) ขนแขนแสตนอัพทันทีเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนสนิทพูดแบบนั้น ก่อนจะตบด้วยเสียงหัวเราะ

 

 

เออ ที่ไหนดีล่ะ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                จ่ายค่าแท๊กซี่เสร็จก็เดินเข้าห้างหาร้านที่เป็นจุดหมายปลายทางทันที  ชานยอลเพิ่งมาถึงเมื่อวานจัดการอะไรทุกอย่างเสร็จก็ทุ่มกว่า ตอนแรกก็จะแวะไปเอารถที่จอดอยู่บ้านใหญ่ แต่พอคิดอีกทีก็กลับบ้านก่อน  เลยต้องใช้บริการรถแท๊กซี่ที่สูบเงินในกระเป๋าไปโขอยู่เหมือนกัน   เดินเข้ามาในร้านอาหารกวาดสายตามองคนที่คุ้นตาที่สุดก่อนจะหยุดอยู่โต๊ะๆหนึ่ง

 

 

แบคฮยอน..

 

 

เฮ้ย ไอ้ชานยอลหันไปหาคนที่มาจับบ่าแล้วก็ต้องยิ้มกอดเพื่อนที่ไม่ได้เจอมาหลายปี

 

 

ไม่เจอกันนานขนาดไหนวะมึงถึงเปลี่ยนจากไอ้ดำเป็นหนุ่มเข้มคมเลยหรอวะเนี่ยไอ้จงอิน

 

 

ของมันแน่อยู่แล้วเว้ย  โต๊ะอยู่ทางนั้นๆชานยอลเดินตามจงอินไปแต่สายตาก็ยังเหลือบมองไปที่แบคฮยอนกับอีกคน 

 

 

ไงน้องรัก

 

 

เฮ้ย มาด้วยหรอวะพี่แท๊กมือทักทายกับพี่ชายคนสนิทแล้วนั่งลง ไอ้จงอินนี่เจ๋งจริงๆ เลือกที่นั่งได้ดีมาก ก็ที่เขานั่งน่ะมันเห็นโต๊ะของแบคฮยอนชัดสุดๆเลย

 

 

แน่นอน ไม่เจอตั้งนานไอ้จงอินมันโทรมาบอกว่ามึงกลับมาแล้วก็เลยให้มันนัดมาที่นี่

 

 

อ้อ แล้วนั่นใครอ่ะเขาชี้นิ้วไปที่คนตัวขาวๆที่นั่งอยู่ข้างจงอิน ร่างขาวๆที่รู้ตัวว่าโดนกล่าวถึงก็โค้งหัวให้เขาเป็นเชิงทักทาย ชานยอลโค้งหัวกลับแล้วก็ยกยิ้มมุมปาก

 

 

ไม่ต้องมายิ้มแบบนั้นเลยนะมึง  นี่เซฮุน... แฟนกูเอง

 

 

แหมๆ  ใช้ได้นี่หว่า คบนานยังเนี่ย

 

 

น้อยกว่าที่มึงเลิกกับพี่แบคฮยอนอ่ะ

 

 

ไอ้สัสลุกขึ้นไปตบกบาลมันสักทีแล้วก็กลับมานั่งทีเดิม 

 

 

มึงก็ไปจี้จุดมัน ดูดิ่หน้าแม่งเปลี่ยนเลยเนี่ย

 

 

เปลี่ยนเป็นอะไรวะพี่

 

 

หมาชยอล~”  ไอ้เหี้ย.... 

 

 

แดกเถอะ หิว

 

 

มึงจะไม่ถามหน่อยหรอว่าทำไมกูถึงนัดมึงมาที่นี่

 

 

ทำไมวะพี่คริส

 

 

มึงไม่เห็นจริงอ่ะ?”  เขาถอนหายใจยาวๆแล้ววางตะเกียบลงก่อนจะมองไปที่แบคฮยอนอีกรอบแล้วตอบเสียงนิ่งๆ

 

 

เห็น

 

 

พี่คริสมันทำงานอยู่บริษัทฝั่งตรงข้ามห้างเนี่ยแหละ แฟนกูก็ด้วย

 

 

แบคฮยอนก็ด้วย?

 

 

ถูกต้อง  กูรู้ว่ามึงยังไม่ลืมพี่แบคฮยอน

 

 

แล้วนั่นใครผมมองคนหัวสีบลอนด์ทองที่นั่งตรงข้ามแบคฮยอน จะว่าเพื่อนก็ไม่น่าใช่

 

 

ลู่หานพี่คริสตอบแล้วมองทางเดียวกันกับเขา

 

 

เป็น?

 

 

เป็นหัวหน้าของพี่แบคฮยอนครับ ครั้งนี้เซฮุนเป็นคนตอบชานยอลเลิกคิ้วก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเดิมหยิบตะเกียบคีบไชเท้าดองเข้าปาก

 

 

สนิทกัน?

 

 

สนิทห่าอะไรล่ะ จ้องจะจีบแฟนมึงอยู่ทุกเมื่อคิ้วกระตุกทันทีที่ไอ้พี่คริสพูดจบ จีบ?

 

 

นานยัง

 

 

ตั้งแต่แบคฮยอนเข้ามาทำงาน อารมณ์แบบถูกใจแต่แรกเห็นเลยล่ะ

 

 

เดี๋ยวเพื่อน  ไอ้พี่คริสมันพูดคำว่าแฟนมึงไม่คิดจะปฏิเสธว่าแฟนเก่าหน่อยหรอ?”

 

 

ไม่จำเป็นป่ะวะ

 

 

เชร้ดดด”  แล้วไอ้จงอินกับไอ้พี่คริสก็แท๊กมือกัน ทำไมสำหรับชานยอลแบคฮยอนไม่เก่าเลยสักนิด

 

 

แล้วแบคฮยอนเป็นไง

 

 

 

อันนี้ก็ให้สายตามึงพิสูจน์เองอ่ะ กูไม่ได้อยู่แผนกเดียวกันกับแฟนมึง

 

 

พี่แบคฮยอนดูเฉยๆนะครับ  บางครั้งมีอาการอึดอัดด้วย แต่เวลาพี่ลู่หานชวนไปไหนถ้ามันไม่มากมายพี่เขาก็ยอมไปนะครับ  ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

 

 

โธ่ เซฮุนจะไปบอกมันทำไม

 

 

อ้าว ก็จงอินไม่ได้ห้ามไม่ให้พูดนี่

 

 

อยู่แผนกเดียวกับแบคฮยอนหรอ?”  เขาหันไปถามเซฮุน ร่างขาวพยักหน้ายืนยันโดยมีไอ้ดำยักคิ้วเป็นเชิงประมาณว่า แฟนกูเองเป็นไงล่ะ

 

 

แล้วนี่มึงอยู่ที่ไหน?

 

 

หมู่บ้าน J ตรงถนนXX

 

 

หมู่บ้านเดียวกับพี่แบคฮยอนเลยนี่

 

 

ห้ะ?  จริงอ่ะที่รัก

 

 

จริง  อยู่ตรงข้ามแบคฮยอนชานยอลตอบคำถามเพื่อนแทนเซฮุน นั่นเรียกสายตาล้อๆส่งมาได้อย่างดี

 

 

ถ้าเป็นหลังนั้นผมก็เคยถามพี่แบคฮยอนอยู่นะว่าจะเช่าอยู่  แต่พี่แบคฮยอนก็บอกว่ามีคนซื้อไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อต้นปี

 

 

ก็ประมาณห้าหกเดือนแล้วดิ  โอโห เป็นการปูทางที่แยบยลมากร้ายว่ะไอ้น้องโดนมือไอ้พี่คริสผลักที่หัวไปทีหนึ่งก็ยักคิ้ว

 

 

ผมให้พ่อดูหลังนี้ไว้ตั้งแต่ยังไม่ขายแล้ว  เคยพูดกับแบคฮยอนไว้

 

 

พอเขาประกาศขายปุ๊บมึงก็ซื้อปั๊บงี้

 

 

เออ  คุยกันง่ายหน่อยเพราะเจ้าของบ้านเขาก็อยู่แอลเอพูดจบทั้งสามคนที่นั่งอยู่ร่วมโต๊ะก็พยักหน้า  เหล่มองไปที่โต๊ะแบคฮยอนก็เห็นคนที่ชื่อลู่หานยกมือเรียกพนักงานมาเก็บเงินแล้วก็เดินกันออกไป

 

 

ใกล้หมดพักเที่ยงแล้ว กูต้องเข้าบริษัทแล้ว

 

 

ผมด้วย” 

 

 

โอเค งั้นเก็บตังค์เลยวันนี้ป๋าเลี้ยงเอง

 

 

 

                ออกมาจากห้างชานยอลก็เห็นว่าฝั่งตรงข้ามแบคฮยอนยืนซื้อของอยู่โดยมีไอ้ลู่หานยืนอยู่ข้างๆ  กลับมามองเพื่อนดำที่อาลัยอาวรณ์กับการที่แฟนตัวขาวจะไปทำงานเลยส่งขายาวๆเตะตูดมันไปทีนึง

 

 

มึงอ่ะปล่อยเซฮุนได้แล้ว คนเขาต้องทำมาหากิน

 

 

ใช่ ปล่อยเถอะกูจะได้ไปทำงานพี่คริสพูดเสริมพร้อมกับผลักหัวไอ้ดำแรงๆ

 

 

ไอ้พวกขี้อิจฉา ไม่มีแฟนหนิ

 

 

ปล่อยเถอะจงอิน เข้างานสายเราจะโดนตำหนินะ!!

 

 

ใครจะมาตำหนิที่รักไม่ทราบ หัวหน้าที่รักยังยืนซื้อผลไม้อยู่กับแฟนเก่าไอ้ชานยอลอยู่เลย

 

 

หุบปากไปเลยไอ้ดำ เอ่อ เซฮุน ฝากดูแบคฮยอนด้วยนะพอพูดจบเสียงโห่แซวก็ตามมา เซฮุนพยักหน้ายิ้มๆแล้วเดินออกไป

 

 

ตกลงคือมึงจะกลับไป

 

 

กูไม่เคยไปไหนเลยตั้งหากตอบคำถามจงอินพร้อมกับออกขาก้าวเดินไปข้างหน้าให้เห็นอีกคนชัดขึ้น

 

 

มึงจะทำยังไง?

 

 

ก็จะทำแบบที่เคยทำ

 

 

คือ?

 

 

ตอนกูคบกับแบคฮยอนกูทำยังไงล่ะห่า

 

 

มึงจะจีบพี่แบคฮยอนใหม่

 

 

เออดิ่”  พูดจบรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า ก็เซฮุนที่พึ่งเดินลงสะพานลอยไปฝั่งนู้นเดินเข้าไปแยกแบคฮยอนออกมาจากไอ้ลู่หาน

 

 

แฟนมึงนี่เชื่อฟังดีว่ะ

 

 

แน่นอนคนนี้แหละคนสุดท้ายของกู

 

 

ถุย!

 

 

มาถุยกู เรื่องของมึงน่าถุยกว่าอีก

 

 

มีรถใช่มั้ย?

 

 

ทำไมวะ?

 

 

เป็นสารถีให้กูหน่อย




กี่เดือนแล้วน้ออออ

ทิ้งร้างมากกกกกกก

มาเปิดเรื่องใหม่แล้ววววววว

ชานแบคอีกแล้วแหละ 555555555

คนที่ขอลู่แบคไว้จะมาเปิดให้นะคะ :)

จะมาต่อไม่นานเกินรอ ฮิฮิ 

ขอบคุณที่ยังไม่ถอนเฟบนะคะ รักนะจุ๊บ

ขอบคุณค้าบบบบ

 

25590311   @17:30


by หน้านิ่ง.

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #132 dovy_bubble (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:51
    เขารักของเขาอ่ะเนอเ
    #132
    0
  2. #126 CHANNii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 22:34
    ต่างคนต่างมีเยื่อใจ
    #126
    0
  3. #116 gonjung (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 20:50
    พี่แบคก็ยังมีเยื่อใย พิชานลุยเลยยยยย
    #116
    0
  4. #115 Phoenix (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 18:10
    เอาใจช่วยนะชยอล~
    #115
    0
  5. #113 SrSmile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:55
    อยากเห็นชานจีบแบคละสิ
    #113
    0