FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 14 : (อัพเพิ่ม) [SF] B.A.D! LUBAEK. [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 เม.ย. 58



















LUBAEK.





 

เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร
ประโยคนี้คงใช้ได้กับคนที่ไม่เคยเจอกับเรื่องเวรๆ
สำหรับมนุษย์สันดารเลวระยำต้องประโยค
จองเวรจองกรรมจองจำให้ลมหายใจไม่มี!!!!!!

 

 

 

  "มึงทำได้ไงวะลู่หาน มึงเป็นนิติเวชนะเว้ย!!!!"


  "เออ ทำไมในเมื่อตายไปสุดท้ายก็เผาเป็นผงอยู่ดีป่ะวะ ภายในโบ๋ใครจะไปรู้" ดวงหน้าหวานๆพูดอย่างสบายใจ ต่างกับอีกคนที่ตาแข็งมองเพื่อนสนิทบวกกับเพื่อนร่วมงานอย่างไม่เชื่อ


  "ไม่ๆ ไม่มีทางกูจะไม่ทำเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด แล้วกูก็ขอให้มึงหยุดด้วย"


  "ไอ้เหี้ยชานมึงคิดดีๆ บ้านมึงเดือดร้อน กูก็หาวิธีที่ทำให้มึงมีเงิน มึงจะปฏิเสธอีกหรอไง" มือขาวยื่นมาตบแก้มเขาเบาๆ


  "กูเดือดร้อนไม่ได้หมายความว่าจะต้องมาหาเงินด้วยวิธีเลวๆแบบนี้"


  "กูให้มึงคิดอีกที กูไปคุยโทรศัพท์แปปนึง" ลู่หานตบโต๊ะ ก่อนจะลุกขึ้นถือโทรศัพท์ไปนอกระเบียง







.
.
.
.
.
.
.

 

ตื่อดึ๋ง!


ตื่อดึ๋ง!

ตื่อดึ๋ง!



  "ไลน์เด้งขนาดนี้มีเรื่องด่วนอะไรรึเปล่าครับ?" เสียงหวานถามคนตรงหน้าที่เขากำลังจัดปกเสื้อให้


  "ไม่รู้สิครับ แต่คงไม่ใช่กิ๊กหรอกเชื่อพี่ได้" ลู่หานกดจมูกหอมแก้มยุ้ยขาวๆ เรียกสีเลือดฝาดได้เป็นอย่างดี



ตื่อดึ๋ง!

ตื่อดึ๋ง!

ตื่อดึ๋ง!

ตื่อดึ๋ง!

ตึ่งตึ๋งตื่อดื่อดึงดึง~



          เสียงข้อความไลน์แปรเปลี่ยนเป็นเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ ลู่หานปรายตามองเครื่องสื่อสารเชิงรำคาญก่อนจะหยิบมันขึ้นมากดรับสาย


  "สวัสดีครับ ลู่หานครับ"


  (พี่ลู่หาน....พี่ลู่หานครับพี่ครับ พี่ชาน... ฮือออ) เสียงสั่นเครือในสายทำให้ดวงตาใสเบิกกว้าง


  "เซฮุน เซฮุนเกิดอะไรขึ้น!!" แบคฮยอนมองท่าทีตื่นตะหนกของคนรักอย่างตกใจ ร่างขาวเดินเข้าไปจับต้นแขนอยากรู้สาเหตุที่ทำให้ลู่หานดูหมดเรี่ยวแรง


  "มีอะไรรึเปล่าครับพี่ลู่หาน?"


  "ไอ้ชานยอลฆ่าตัวตาย..." พูดจบลู่หานก็ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเอง พ่นลมหายใจร้อนพร้อมกับซบลงบนบ่าร่างขาว แบคฮยอนมองท่าทีนั้นด้วยความไม่สบายแต่ใจ แต่ก็ทำได้แค่ยื่นมือไปลูบต้นแขนอีกคนเพื่อปลอบโยน หารู้ไม่ ว่ามุมปากคนหน้าหวานแสยะเผยยิ้มอย่างพอใจ



.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.

  "คุณเซฮุนครับ เดี๋ยวทางตำรวจจะส่งร่างคุณชานยอลไปชันสูตินะครับ"


  "เซฮุน!" ลู่หานตะโกนเรียกก่อนจะวิ่งเข้ามาแตะแขนร่างบาง ที่พอเห็นเขาก็โผเข้ากอดร้องไห้โฮอีกครััง


  "พี่ลู่หาน.....ฮืออออ" ลู่หานเอื้อมมือไปลูบหลังหวังปลอบปะโลม


  "เป็นไงบ้าง....อ้าว ไอ้หมอ" หน้าหวานหันไปตามเสียงเรียกสรรพนามที่คุ้นหู ตำรวจหนุ่มโครงหน้าหล่อเหลาในชุดนอกเครื่องแบบ แต่ยังคงความเป็นตำรวจยศไม่ธรรมดาไว้ได้ เดินเข้ามาโบกมือทักทาย ลู่หานพยักหน้าตอบ


  "เดี๋ยวจะส่งร่างคุณชานยอลไปที่นิติเวชเพื่อชันสูติครับผู้กอง"


  "ส่งไปที่รพ.กูได้มั้ยไอ้ผู้กองคริส ชานยอลมันเพื่อนกู กูอยากชันสูติมันเอง"


  "เออ กูเข้าใจ แต่คุณเซฮุนยอมมั้ยครับ?"


  "ได้ครับ ผมคงวางใจได้เยอะเลยถ้าเป็นพี่ลู่หาน" ร่างบางในอ้อมกอด ผละออกมาพูด ลู่หานส่งยิ้มให้แล้วบีบที่ไหล่เล็กเป็นเชิงว่าไม่ต้องห่วง


  "งั้นโอเค หมวดตามนี้นะจัดการด้วย เก็บหลักฐานทุกอย่าง ผมจะทำสรุปส่งเบื้องบน เจอกันนะไอ้หมอ เสียใจกับเรื่องเพื่อนด้วย" มือหยาบตบบ่าเขาเบาๆ ชั่วเวลาหนึ่งที่ปากหนาได้รูปแย้มยิ้มมุมปากส่งให้


  "เออ เจอกัน..." ยกคิ้วเป็นอันรู้กันให้คนตัวสูงก่อนจะหันมาปลอบร่างบางที่อยู่ในอ้อมแขนต่อ

 

 

 

 

 

 











 

 

 

  "ร่างชานยอลมาที่นี่รึยัง" ขาเรียวก้าวเข้าห้องทำงาน ตัวเขาเองประจำอยู่ ที่รพ.ในตำแหน่งนิติเวชมือดีของรพ.ที่นี่ มือเรียวยื่นจะไปรับเสื้อกาวน์ที่พยาบาลส่งให้ แต่พยาบาลสาวสวยกลับใส่ให้เขาโดยอ้อมมาด้านหลัง แล้วเดินมาจัดปกเสื้อกาวน์ให้ก่อนจะส่งมือเจ้าตัวมาโอบลำคอ เบียดตัวให้ลู่หานถอยหลังไปชนกับโต๊ะทำงาน ...


ตึ่งตึ๋งตื่อดื่อดึงดึง~


  เสียงมือถือดังขัดจังหวะ ลู่หานยิ้มก่อนเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ


  "ฮัลโหล ว่าไงครับแบค"


  (พี่หมออยู่ไหนครับ โรง'บาลรึเปล่า)


  "ใช่ครับ นี่แบคอยู่ไหนครับ" เสียงจิ๊จ๊ะที่สบถออกมาจากริมฝีปากแดงสวย ถูกลู่หานปรายตาตำหนิ และผลักไหล่พยาบาลสาวออกจากตัว

 

  (อยู่โรง'บาลครับ เมื่อเช้าพี่หมอยังไม่ได้กินไรเลย แบคกะจะเอามาให้ หรือพี่หมอกินแล้ว)


  "ยังไม่ได้กินครับ ลืมไปเลยนะเนี่ย เข้ามาที่ห้องเลยนะครับ....ครับเจอกัน"


  วางสายจากสุดที่รัก ก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเบาะนั่ง มองพยาบาลสาวที่ยังไม่ออกไปจากห้อง


  "เฮอะ ผิดเพศจนลืมธรรมชาติไปแล้วหรอคะคุณหมอ"


  "มันไม่ใช่เรื่องของคุณนี่ครับ อีกอย่างนะครับผมไม่อยากจะพูดเลย แฟนผมน่ะถึงใจกว่าผู้หญิงแบบคุณอีก"


  "แน่ใจได้ไงคะ ไม่แน่หรอกน้า" พยาบาลเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะ โน้มตัวเผยให้เห็นร่องอกขาวแวบๆ มือสวยริดกระดุมบน ให้มองเห็นขนาดของหน้าอกคัพซีชัดๆ


  "แน่ใจสิครับ ถ้าคุณเด็ดจริง คงไม่ต้องมาอ่อยผมแบบนี้หรอก....ใช่มั้ยครับ?" มุมปากยกยิ้มเย้ยให้พยาบาลสาวที่อ้าปากพะงาบๆ


  "ลู่หาน!!!!" ยักไหล่แบบไม่ใส่ใจให้ก่อนจะลุกไปเปิดประตูห้องให้แบคฮยอนที่มาเคาะประตูเมื่อกี้ มือขาวโอบรัดร่างคนรักเข้ามาหาตัว หันไปหาพยาบาลสาว ก่อนจะเอ่ยปากไล่


  "ขอผมกินข้าวกับแฟนก่อนนะครับคุณพยาบาล บอกเขาให้เอาร่างผู้ตายเข้าไปที่ห้องเลย อีกครึ่งชั่วโมงผมจะเข้าไป"


  "ค่ะ!!" ตอบเสียงห้วนพร้อมกับกระแทกส้นสูงเดินออกจากห้องไป


  "พี่หมอไม่อายคนอื่นเลยรึไงนี่รพ.นะครับ ถ้าพยาบาลคนนั้นเอาไปพูดจะไม่ดีต่อพี่หมอนะ" ร่างนุ่มนิ่มที่อยู่ในอ้อมแขนพูดติ แล้วดันตัวออก


  "ช่างเขาสิ ดีซะอีก จะได้ไม่มีมายุ่มย่ามกับพี่ไง ไม่ดีหรอแบค หรือแบคอยากให้พี่มีคนอื่น" มือขาวเอื้อมไปกอดเอวอีกคนจากด้านหลังอีกครั้ง ก่อนจะหลุดขำเมื่อแบคฮยอนหยิบคัตเตอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานเขาขึ้นมาขู่


  "ลองสิครับ แบคจะได้เจื๋อนเสี่ยวลู่ให้เลย"


  "ฮ่ะๆ คัตเตอร์แค่นี้จะเจื๋อนขาดหรอครับ ของพี่มันต้าลู่ ฮ่าๆ ไม่มีครับไม่มี จะไปหาน่ารักๆกว่านี้จากที่ไหนเนี่ย" รอยยิ้มน่ารักถูกส่งกลับมาเมื่อเขาพูดจบประโยค


  "ว่าแต่ เซฮุนเป็นไงบ้างครับ"


  "ก็แย่อยู่ พี่ยังอดสงสารไม่ได้เลย"


  "งั้น เดี๋ยววันนี้ แบคไปหาเซฮุนดีกว่า อยู่เป็นเพื่อนเซฮุน ดีมั้ยครับ"


  "ดีครับ แฟนใครเนี่ยโครตน่ารักเลย" จมูกได้รูปโน้มไปเกลี่ยแก้มขาวนิ่ม จับคางสวยมารับสัมผัสอุ่น ริมฝีปากบางเปิดให้ลิ้นร้อนเข้ามา ลุกล้ำ กวาดความหวานในโพรงปาก


  "อื้อออ~" เสียงครางหวานดังเมื่อถูกอุ้มขึันไปนั่งบนโต๊ะ ลู่หานเบียดตัวไปอยู่ตรงหว่างขา มือสอดไปใต้สาบเสื้อ ลูบแผ่นหลังเนียน


  "พะ...พี่หมอ ไม่เอาครับ" การกระทำทุกอย่างหยุดชะงักเมื่อมือเล็กยื่นมือมาดันไหล่


  "ก็ได้..."


  "กินข้าวดีกว่าพี่หมอ" แบคฮยอนโดดลงจากโต๊ะ หยิบกล่องข้าวที่เอามา วางเปิดฝาให้


  "แบคป้อน..."


  "เว่อร์พี่หมอ กินเองเลย"

 

  "โห่...ก็ได้ๆ ค่อยรวบบิลคืนนี้ละกันเนอะ"


 "พี่หมอ!!!!"



                                                                 (อัพเพิ่ม!!)

 

.
.
.
.
.
.
.
.

"ร่างผู้ตายอยู่ในห้องแล้วค่ะ"

 

"โอเค ไม่ต้องให้ใครเข้ามายุ่งในนี้นะ" ลู่หานพูดจบก็เดินเข้าห้องชันสูติ

 

ขาทั้งสองหยุดนิ่ง ใบหน้าหวานมองร่างไร้วิญญาณของคนที่เป็นเพื่อน นัยตาที่ทุกคนบอกว่าสวยนักหนา ตอนนี้เต็มไปด้วยความว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ความเสียใจ มือที่ใส่ถุงมือยางล้วงเข้าไปในเสื้อกาวน์ หยิบเครื่องมือสื่อสารติดต่ออีกคนทันที

 

"ฮัลโหล..."

 

(ว่าไงไอ้หมอ)

 

"ทางมึงเป็นไงบ้างคริส เรียบร้อยมั้ย"

 

(มึงไม่ต้องห่วงเลย ระดับกูซะอย่าง เหลือแค่สรุปของมึงว่าเพื่อนมึงฆ่าตัวตาย...)

 

"เออได้ มึงติดต่อคุณอี้ชิงว่าเรามีของใหม่ ราคาต้องติดต่อกันอีกที"

 

(ได้ จัดการให้เสร็จล่ะไอ้หมอ)

 

"เออ แค่นี้" กดตัดสายวางเก็บเครื่องมือสื่อสารกลับดังเดิม

 

ขาทั้งสองก้าวเข้าไปใกล้เตียง มือจับผ้าสีขาวที่ปิดร่างกายไร้ชีวิตก่อนจะกระชากมันออก เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าของที่เคยสนิทมาตั้งแต่มัธยม ไฟฉายคือเครื่องมือแรกที่ถูกหยิบมาใช้งาน ลู่หานใช้มือข้างนึงเบิกตาของชานยอลพร้อมกับเอาไฟฉายส่อง

 

"เฮ้ย!!!!!" แวบหนึ่งทีเหมือนดวงตาดวงนั้นจ้องมองกลับขึ้นมา ลู่หานสะดุ้งสุดตัวเซถอยหลัง สะบัดหัวไล่ความคิดกวนใจ มองร่างไร้วิญญาณอีกครั้ง ก่อนก้าวเท้าเดินเข้ามายังจุดเดิม มือคว้ามีดสีเงินสะท้อนแสงเมื่อกระทบกับไฟห้อง

 

"ในฐานะที่เป็นเพื่อนกัน มึงก็ควรทำเงินให้กูก่อนร่างมึงจะไปอยู่ใต้ดินนะเพื่อน.....รัก"

.
.
.
.
.

.
.
.
.
.

"กลับแล้วหรอคะผู้กอง” เสียงทักจากริมขวา ทำเอาสายตาคมเหล่มอง ผู้หมวดสาวสวยที่นั่งประจำโต๊ะ

 

“ใช่ ผมเขียนสรุปเสร็จเรียบร้อย เหลือผลชันสูติจากนิติเวช ขอตัวก่อนนะครับ” ส่งยิ้มพราวน์เสน่ห์ที่ทำผู้หมวดแก้มแดงยิ้มกลับ ก่อนจะก้าวเดินออกจาสถานีตำรวจที่ทำงานของเขา ร่างสูงยัดร่างตัวเองเข้าไปในรถเอสยูวีคันหรู สตาร์ทเครื่องและเสียบบูรธูทเข้ากับหู โทรศัพท์ถูกหยิบขึ้นมาติดต่อกับคนคุ้นเคย พร้อมกับออกรถ

 

(สวัสดครับคุณคริส)

 

“สวัสดีครับคุณจาง ทางผมมีของแล้วนะครับ ครั้งนี้ดีมากซะด้วย  ราคาคงต้องคุยกันอีกที”

 

(ขอให้มันดีจริง  เรื่องราคาเราคุยกันได้อยู่แล้วครับคุณคริส)

 

“แบบนี้สิครับ ผมถึงให้คุณจางเป็นลูกค้าคนโปรดของผม”

 

(ขอบคุณครับ ผมขอตัวไปทำธุระก่อน แค่นี้นะครับ)

 

“ครับผม” 

















ชวิ้งงง วิ้ง วิ้ง
เอาลู่แบคมาลงแล้วค่ะ ตอนแรกกะว่ารอแต่งจบ
แต่ เอามาลงดีกว่าเนาะ  คือแต่งใกล้จะจบแล้ววว
เรื่องแรกที่แต่งแนวนี้ ยังไงฝากติด้วยนะคะ น่าจะสองตอนจบมั้ง 5555
ลู่แบคหวานๆมาแน่ค่ะ รอก่อนเน้อออออ
รักทุกคน  จุ๊บๆ 55555555
     (อัพเพิ่ม)

25580323  @22:50

by หน้านิ่ง.


SQWEEZ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #70 intaradear (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 00:28
    ทำไมต้าลู่เลวงี้อ่าคะะะะะะ กรี้ด
    #70
    0
  2. #58 gonjung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 12:50
    นี่คือหวานอ๋อ ไม่ใช่ฆาตกรรมซ่อนเงื่อนนะ
    #58
    0
  3. #38 Distance126 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 15:24
    ลู่หานดูร้ายๆนะ แล้วชานฆ่าตัวตายทำไมอ่ะ

    ดูมีอะไรอ่ะ ผู้กองก็เหมือนกัน ร้ายกาจๆ
    #38
    0
  4. #37 บยอนแบค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 17:03
    เหมือนพี่ลู่ต้องมีไรแน่ๆอ่ะ พี่ลู่ร้ายหรอ มาอัพไวๆนะค่ะไรท์
    #37
    0
  5. #36 ริลัคหานมะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 03:51
    ยังไงเนี่ยพี่ลู่คงไม่เอาไตศพไปขายหรอกนะแง่ว
    #36
    0
  6. #35 บยอนแบค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 17:12
    เหมือนพี่ลู่แอบร้าย รอคร้าา ลู่แบตตัลร๊ากกก
    #35
    0
  7. #34 เดะดอย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 01:24
    ง่าาา ลู่ร้ายหรอ
    #34
    0
  8. #33 New (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 00:22
    กรี๊ดดดดดดลู่แบคๆๆๆๆๆ กรี๊ดรัวๆ รักไรต์เตอร์ที่สุด รอมานานนน คึคึ
    #33
    0