FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 11 : /OS/ บังเอิญ....? KaiHun.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 มี.ค. 58















KaiHun.






 

Jongin : “แม่งไม่น่าเชื่อ

Sehun : “บังเอิญไปมั้ย?






 

 

 

 

"เอาของอะไรมาจับฉลากวะจงอิน?"  กล่องทรงแบนห่อด้วยกระดาษสีเทาลายการ์ตูนที่อยู่บนตักผมตอนนี้ถูกไอ้เพื่อนตัวหนามันหยิบไปพิจารณา หมุนไปหมุนมาและทำการ เขย่า....

 

"ตุ๊กตา"  ผมตอบกลับ พร้อมกับมองกล่องของขวัญที่ถูกเขย่าจนมีเสียง   ไอ้......

 

"ตุ๊กตาไรวะ?"

 

"ก็ตุ๊กตา พอๆ มึงเขย่ามากเดี๋ยวของกูได้พัง"  ผมพูดตัดบทก่อนเอื้อมมือไปคว้าของๆผมกลับมา  ไอ้บ้านี่เขย่าซะ

 

"แล้วนี่น้องคยองซูมาป่ะ?"

 

"เฮ้ย! มึงจะถามอะไรนักหนาวะไอ้แบคฮยอน"  เสียงของผมทำเอามันสดุ้ง ก่อนจะส่งใบหน้าเหน็บแนมมาให้

 

"แหม แตะนิดหน่อยไม่ได้เลยนะ ปะๆขึ้นห้องๆ"

 

"ไม่ใช่อย่างนั้นนน"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"เฮ้ยๆ หยุดแดกแล้วจับของขวัญกันๆ"  เสียงแจ้วดังไปรอบห้องจากเด็กผู้ชายหน้าจีนๆ

 

"มึงรอเซฮุนกับเทาก่อนดิ่จงแด"

 

"มึงก็โทรตามมันให้ไวๆหน่อยสิคร้าบบบบ ไวๆอ่ะวายวายยยยย~"  แบคฮยอนส่งค้อนวงโตให้กับคนพูด ก่อนจะวางส้อมแล้วหยิบมือถือในกระเป๋ากางเกงต่อสายหาคนสายทันที













 

 

(ฮัลโหล เทาอยู่ไหนแล้ว?)

 

"กำลังข้ามถนนเข้าโรงเรียนแล้ว"

 

(ไวๆ แม่งจะจับของขวัญกันแล้ว)

 

"เออๆ รอแปป"

 

"ทำไมวะ?"  พอเทาวางมือถือผมก็ถามทันที มันหันมามองผมแล้วยักไหล่

 

"พวกมันจะจับของขวัญกันแล้ว"

 

"เอ้า ก็วิ่งดิ่วะ มาทำท่าตะแบ๊ะ"  ผมพูดกับมันจบก็วิ่งเข้าโรงเรียนทันที ทั้งห้องรอคนสองคน แค่คิดก็รู้สึกผิดแล้วครับ

 

ผ้าใบสีดำบ่งบอกว่าเป็นของมีแบรนด์ก้าวขามาภายในห้องเรียนประจำ   

ผมเกาะขอบประตูหอบแฮ่กๆ เหนื่อยสุดยอดเลย

สักพักก็มีมือเข้ามาแย่งถุงที่ผมถือมา ผมมองหน้าก็ต้องชะงัก คนหน้าเข้มคุ้นตา มองผมนิ่งๆ

 

"เดี๋ยวเอาไปวางให้"  สติผมถูกดึงกลับมาเมื่อเขาเริ่มพูด


"อ่อ อันนี้ของฉัน ส่วนกล่องสีน้ำตาลของเทา"  ผมบอกเสร็จก็ปล่อยมือออกจากหูหิ้ว จงอินพยักหน้านิดหน่อยแล้วเดินเอาของๆผมไปวางไว้ที่โต๊ะ

 

"ของใคร?"

 

"อันนี้ของเทา ส่วนอันนี้ของเซฮุน"

 

"เหมือนของมึงเปี๊ยบเลยว่ะจงอิน"

 

"เออ กูก็คิดอย่างงั้น"

 

เหมือน? อะไรเหมือน? ผมเอี้ยวตัวไปข้างหลังเพื่อที่จะมองหน้าห้องหาสาเหตุของบทสนทนาเมื่อกี้ที่ผมได้ยิน

 

"อ้าว ทำไมมานั่งเป็นหมาหอบอยู่หน้าห้องล่ะเซฮุ๊นนนนน"  ผมหันขวับกลับมามองเจ้าของเสียงล้อเลียนที่เดินยิ้มร่าลมหายใจสบายดี

 

"ชิวเชียวนะ แทนที่จะวิ่งตามมา ไอ้เขียว!"

 

"อ้าว ไรวะ ใครบอกให้วิ่งไม่ทราบ ยังไม่พูดซักคำ"


"งอลๆ"  ผมพูดห้วนๆใส่มันแล้วลุกขึ้นเข้าห้อง เห็นคนตัวอวบอยู่ในจุดโฟกัส ผมก็พุ่งเข้ากอด

 

"เอ้ยยย เซฮุน"

 

"คิดถึ๊งงงงงคิดถึง"  ผมพูดก่อนจะผละออกมา

 

"น่าเชื่อตายเลย"  แบคฮยอนตอบกลับพร้อมกับทำหน้าตาย ไรอ่ะ ผมพูดจริงๆนะ

 

"ถึงเวลาจับของขวัญกันแล้วเด็กๆ"  ผมมองคนพูดที่กำลังเขย่าแก้วสลาก แวบนึงที่จงอินมองมาทางผม เขาหยุดสายตาไว้ที่ก่อนจะยิ้มให้แล้วหันหน้าไปทางอื่น

 

     -รออยู่นะวันที่จะได้คุยกันปกติซะที-

 

อยู่ดีๆคำที่เขาพิมพ์มาให้ผม ตอนเราคุยกันผ่านแชทเมื่อหลายวันก่อนก็ผุดขึ้นมา ผมก็อยากให้เป็นแบบนั้น แต่เอาจริงๆก็ทำไม่ได้ซะที ทั้งผม และจงอิน หรือเขารู้ว่าลึกๆจริงๆผมก็ยังไม่พร้อมนะ...... มันยากจริงๆสำหรับผม.

 

"ฮู้ววววว จองกุกจับได้ของครูฮีชอลเว้ยยย อ้าวๆต่อไปใครดี เซฮุนๆมานี่ๆ"ผมหันไปตามเสียงเรียก เดินออกไปตามที่แบคฮยอนกวักมือเรียก


"จะ....จับเลยหรอ?"  ผมหันไปถามแบคฮยอนที่ยื่นไปจับแขนจงอินให้หันมาทางผม แบคฮยอนพยักหน้า ผมเอื้อมไปล้วงฉลากในแก้วที่ถูกชูขึ้นสูง เขามองผม ผมรู้สึกได้..... ถึงผมจะก้มหน้าชิดอกก็เถอะ คนเรามีเซ้นท์เวลาโดนจ้องเสมอ แล้วผมก็รู้สึกว่า จงอินมองผมอยู่

 

"15"ผมพูดหลังจากแกะฉลากในมือที่หยิบมา

 

"เบอร์สิบห้าๆ ของใครวะ?"

 

"ของไอ้จงอินๆ"

 

"ห้ะ เหยดดดดดดดดด ฮู้วววๆ"  เสียงโห่ในห้องทำเอาผมทำอะไรไม่ถูก จงอินวางแก้วฉลากก่อนจะหยิบของขวัญแล้วส่งให้ผม วีเป็นคนกดชัตเตอร์เก็บรูปตอนส่งมอบ ผมยิ้มให้กล้องอย่างธรรมชาติแต่ในใจผมตอนนี้นี่สิ......

 

"เอ้าๆ พอๆ จงอินจับต่อๆ"ครูฮีชอลเป็นคนหยุดเสียงวุ่นวายภายในห้อง จงอินหันไปหาแก้วสลากที่มีจงแดถือชูให้

 

"ระวังจับได้ของเซฮุนนะเว้ย แบบสลับกันไรงี้ -..-"แทมินพูดกลั้วหัวเราะใส่

 

"23 ของครายยยยยย"

 

"อันนี้ๆ ของใครวะ"

 

"ของฉัน"ผมพูดเบาๆแล้วเดินไปหยิบของขวัญมาจากจองกุก จงอินมองผมเหวอๆ ไม่ต่างกันหรอก ผมก็ตกใจเหมือนกัน

 

-ขนาดกล่อง กระดาษห่อ เหมือนกันเปี๊ยบ-

 

"ฮิ้วววว ทอล์คอ๊อฟเดอะทาวน์ห้อง8ส่งท้ายปีเลยครับบบบผ๊มมมมม"

 

"เหยดดดดด ไม่รอดว่ะไม่รอด 55555"เสียงโห่ล้อ ยังดังอยู่เรื่อยๆ  ถึงจะไปคิวของคนอื่นแล้วก็เถอะ

 

"ถ้าของข้างในเหมือนกันทำไงวะเนี่ย"

 

"บ้า"  ผมหันไปพูดกับความเห็นไอ้คนตัวเขียวสั้นๆ เป็นไปไม่ได้หรอก...

 

 

 

 







 

 


.
.
.

"แกะแล้วอ่อ?"  ผมหันไปตามเสียง ก็เจอคนตัวขาวที่ยืนมองของในกล่อง

 

"ใช่ๆ แบ๊วเนอะ"  ผมพูดพลางหยิบกล่องดินสอสีชมพูลายมินนี่ขึ้นมา

 

"ใช้ด้วยนะ!"  ผมหัวเราะ ก่อนจะพยักหน้า

 

"ครับผม"  เซฮุนยิ้มก่อนจะเดินไปหาแบคฮยอนที่ยืนอยู่หลังห้อง ผมมองของในกล่องอีกครั้ง หยิบแล้วเดินออกไปหน้าห้อง

 

"ไงๆ ยังไงๆครับจงอิ๊นนนน"

 

"ไงอะไรของมึง แม่งเหลือเชื่อว่ะ"  ผมส่งของขวัญให้แทมิน มันหยิบขึ้นมาดูก็หัวเราะ

 

"มินนี่เม้าส์นี่หว่า แบ๊วๆเลย เหลือเชื่อแบบที่มึงบอก555555"

 

"กูไม่ได้หมายถึงแบบนั้น"

 

"อ้าว แล้วอะไรเหลือเชื่อ"

 

"ที่เซฮุนได้ของกูไปอ่ะ กูซื้อตุ๊กตามิกกี้เม้าส์มาว่ะ"  ไอ้แทมินทำหน้าถึงบ้างอ้อ แล้วก้มมองเครื่องเขียนมินนี่เม้าส์ที่ผมจับฉลากมาได้

 

"ดีว่ะ พ่อหมีซื้อมิกกี้เม้าส์ แม่หมีซื้อมินนี่เม้าส์ สมพงษ์กันจริงๆ เฮ้ยยยๆ กูขอโทษคร้าบบบ"  ผมโบกหัวไอ้หน้าขาวแทมินไปหนึ่งที ในกรณีพูดอะไรไม่ทันคิด

 

"เห้ออ ยังไงกูก็ยังคิดว่ามึงกับมันคู่กันอยู่ดีว่ะ"ผมหันหาจงแดที่อยู่ดีๆก็พูดขึ้นมา

 

"กูย้อนไปไม่ได้แล้วว่ะ"ผมพูดเบาๆ

 

"หมายความว่า ถ้ามึงย้อนกลับไปได้ มึงจะไม่ทำแบบนั้น?"

 

"ไม่รู้ว่ะ เอาจริงๆกูยังรู้สึกอยู่นะ แต่มันไม่ใช่แบบนั้น กูอยากคุยกับเขานะเว้ย แต่กูก็เกร็งๆเหมือนกัน ดูเซฮุนก็ยังไม่โอเค"

 

"ใครโอเคก็โครตเก่ง แล้วดูมึงทำ"

 

"เออ ก็เพราะแบบนี้ด้วยแหละ กูยังรู้สึกผิดกับเขาอยู่เหมือนกัน"  ผมพูดจบก็หันเดินเข้าห้องเหมือนเดิม

"ไม่รอดหรอกเนี่ยยยย"

 

"ไม่รอดอะไร?"

 

"ไม่รอด.........จะลืมไม่ได้"

 

 

 

 

 

ผมเดินออกมาทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้น ผมรู้สึกแย่จริงๆ เวลารู้ว่าเซฮุนยังเสียใจเรื่องผม ผมมันแย่เหมือนกันที่ทำกับเซฮุนแบบนี้ ทุกครั้งที่เขาเจอใครผมจะห่วงเขาตลอด ไม่รู้ทำไม แต่ผมแค่คิดว่าเขาไม่ควรโดนใครทำร้ายความรู้สึกแบบที่ผมทำกับเขาอีก ถึงตอนเลิกผมกับเซฮุนจะเลิกกันด้วยความเข้าใจ แต่ผมก็ยังเสียใจตอนเขากอดแบคฮยอนร้องไห้ ผมยังอยากขอโทษเขาตลอด ผมอยากคุยกับเซฮุนเหมือนเดิม อยากสนิทกับเซฮุน แต่ผมก็รู้แหละว่ามันคงไม่ง่าย แต่ผมก็ฝันจะให้เป็นแบบนั้น ผมยังรอเซฮุนเสมอ

 

 

 



















 

 

 

 

 

 

 

 

ตี๊ดึ๊ง!

 

เสียงเตือนอินสตาแกรมดังหลังผมออกมาจากห้องน้ำ

 

Jong_In 
ถ่ายภาพที่มีคุณอยู่ด้วย

 

ผมมองแจ้งเตือน อ่านทวนไปมาซ้ำๆ ก่อนจะกดเข้าไปดูรูปใหญ่  เป็นรูปเครื่องเขียนลายมินนี่เม้าส์ที่ผมซื้อไปจับฉลาก

 

Jong_In ขอบคุณครับ
ลายนี่ผู้ชายสุดๆ 5555. #จับฉลากปีใหม่
SeSe_Hun @Jong_In ใช้ด้วยๆ 555
Jong_In @SeSe_Hun โอเครู้เรื่อง 5555.

 

 

 

ผมยิ้มมองรูปภาพก่อนจะกดที่รูปสองที   มองหาตุ๊กตามิกกี้เม้าท์ที่ผมจับได้ ยกกล้องกดชัตเตอร์ คลิกเครื่องหมายถูกแล้ววางมือถือลงบนโต๊ะ

 

 

SeSe_Hun ขอบคุณนะ มิกกี้เม้าส์เหมือนกัน แต่ของนายแบ๊วกว่า #จับฉลากปีใหม่

 

ตี๊ดึ๋ง!

Jongdaedae
ถูกใจรูปภาพของคุณ

 

ตี๊ดึ๋ง!

Minmin_Tae
ถูกใจรูปภาพของคุณ

 

ตี๊ดึ๋ง!

Baekkie_hyunnie
ถูกใจรูปภาพของคุณ

 

ตี๊ดึ๋ง!

Jong_In
ถูกใจรูปภาพของคุณ






ตอนนี้ผมก็ยังรอ รอให้ผมลืมเขาได้สักที แต่ในใจผมจริงๆ ผมก็ยังไม่อยากปล่อยเขาไป.....จริงๆ









 


สวัสดีปีใหม่ 
วันนี้วันดีปีใหม่
ท้องฟ้าแจ่มใสพาใจสุขสันต์
ยิ้มให้กัน ในวันปีใหม่
โกรธเคืองเรื่องใด จงอภัยให้กัน
หมดสิ้นกันที ปีเก่า
เรื่องทุกข์ เรื่องเศร้า อย่าเขลาคิดมัน
ตั้งต้น ชีวิต กันใหม่ ให้มันสดใสสุขไปทั่วกันนนนนนนนน

ช้าไปนิดนึงกับปีใหม่
ขอให้มีความสุขมากๆ 
ยิ้มเยอะๆในปีใหม่นี้นะค้าบบบบบบ
เอาไคฮุนมาเสิร์ฟแหละแชว้บบบบ
คิดว่าโมเม้นต์นี้มันเกิดขึ้นได้จริงๆมั้ย?
แต่มันเกิดขึ้นมาแล้วค่ะ
คือจะว่าจงใจก็ไม่น่าจะเป็นไปได้
จะว่าบังเอิญ ก็คงจะเป็นบังเอิญที่ทำให้มีความสุขและเศร้าๆไปพร้อมกัน
ชอบไม่ชอบ รุ้สึกยังไงฝากเม้นด้วย นะๆ
ใครอยากอ่านคู่ไหนลองลิสมาในคอมเม้นเนอะ
ถ้าเขาแต่งได้เขาจะแต่งให้นะตัวเองง
ขอบคุณค่าาาา




25580102 @01:40

by หน้านิ่ง.

 


B B

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #143 กวางกินชานม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:45
    แอบหน่วงเบาๆ แต่เราเข้าใจ T^T
    #143
    0
  2. #78 Est-1705 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:23
    โอ๊ยยดีอะ ชอบบ
    แบบคือถึงจะเศร้านิดๆ แต่ก็ทำให้คนอ่านหลังต่อเอาเองเนาะ
    ชอบไคฮุนมากเลยค่ะ เรื่องนี้มันดูกำลังดีด้วยอะ แบบมานิ่งๆแต่กินใจนะ
    #78
    0
  3. #56 gonjung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 16:43
    เศร้าอีกแล้วอ้าาาาาาาาา
    #56
    0
  4. #39 Boody_Marry (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 21:35
    เรื่องมันเศร้า แป๊บ =..= 
    #39
    0
  5. #27 CHANNii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 22:04
    ทำไมเลิกันอ่าาาาาาาา แต่ดวงสมพงษ์กันขนาดนี้ ไม่แคล้วจ้า
    #27
    0
  6. #24 hunhan9477 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 10:13
    ไรท์ค่ะ! รู้สึกเหตุการณ์จะคุ้นๆนะ! เหมือนเคยเจอ ไรท์้เค้าอยากให้ไรท์แต่งฮุนฮานอ่า~ น้าๆ~
    #24
    0
  7. #23 MonaMoO~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 09:28
    ไรต์T_________T ฆ่าเค้าให้ตายเถอะะะ ฮรือออออออ แต่งได้โดนใจ มีรวมเล่มเมื่อไหร่ค่ะ รอนะ! รักไรต์
    #23
    0