Bad juniors นี่มึงจะร้าย..หรือมึงจะรัก? [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 107 Views

  • 1 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    0

    Overall
    107

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ก.ค. 60





Intro


:นัทพัท:

 

                  




                 สำหรับผม ที่ๆปลอดภัยที่สุด คือที่ๆอันตรายที่สุด และที่ๆอันตรายที่สุด คือที่ๆอันตรายโคตรๆ ถามว่าทำไมผมถึงคิดแบบนั้นน่ะหรอครับ? ก็เพราะว่าตอนนี้ถึงแม้ผมจะอยู่ในที่ปลอดภัยแค่ไหน มันก็เหมือนกับเป็นที่ๆอันตรายที่สุดอยู่ดี

 

                      อา ครับ ตอนนี้ผมอยู่บนรถเมลล์ที่คนโคตรเยอะ…. กับไอ้หมาบ้าสี่ตัวที่คอยจะตะครุบผมได้ทุกเมื่อ โคตรแย่เลยทั้งๆมันเป็นวันเปิดเทอมที่ควรจะแสนสดใสทั้งที  แต่ผมกลับต้องเจอพวกมันแต่เช้า นี่แม่งมันวันซวยอะไรวะเนี่ย!!

 

เห้ยไอ้เตี้ย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คิดถึงพวกกูป่าววะเสียงอันทุ้มต่ำติดกวนๆของไอ้โชดังขึ้นข้างๆหูผม ผมสะดุ้งเล็กน้อยและเดินถอยห่างมันออกมาโดยที่ไม่ตอบอะไรกลับ ผมก้มหน้างุดไม่พูดไม่จา ทำเป็นไม่ได้ยินไป

 

                              บ้าเอ้ย มันจะจับหัวผมโคกกับพื้นรถเมลล์มั้ยนะ ให้ตายเหอะ….น่ากลัวชิบหาย

 

กูถามไม่ได้ยินหรอไอ้มาร์คไอ้โชขยับเข้ามาใกล้ผม แล้วยกมือขึ้นบีบท้ายทอยผมเบาๆ อาขนลุกไปทั้งตัวเลย T^T

ดะได้ยินผมตอบกลับเบาๆ

เออ แล้วทำไมไม่ตอบกู เห็นกูเป็นลมผ่านไปผ่านมารึไงหะไอ้โชบีบท้ายทอยผมแรงขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับบีบนวดไปมา

 

                               ไอ้โชกูไม่ได้ปวดคอ  ไม่ต้องนวดก็ได้มั้ง กูเกรงใจ T_T

 

เอ่อคือ…”ผมอึกอักไม่รู้จะตอบยังไง กลัวตอบไปแล้วไม่พอใจมันมันได้หักคอผมตายพอดี ตอนนี้เพื่อนไอ้โชมันก็เริ่มเข้ามาสมทบแล้วด้วย ให้ตายๆๆๆๆๆ ถึงโรงเรียนรึยังวะเนี่ย อึดอัดเป็นบ้าเลย!

กูถามว่าทำไมไม่ตอบกู อึกอักทำเชี่ยไร พูดดิไอ้โชเร่งผม เพื่อนมันก็สะกิดยิกๆๆๆที่แขนผมอยู่นั่นแหละ โอ้ย! อึดอัดโว้ย น่ารำคาญด้วย ฮือ ทำไมผมทำอะไรไม่ได้เลยวะ

ป้ายหน้า โรงเรียนธนินท์รัตน์วิทยาครับ ใครจะลงเตรียมตัวด้วย!”ผมดันแว่นขึ้นเล็กน้อยพร้อมออกวิ่ง ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าไอ้โช

กูไปก่อนนะ ขอโทษที่กูไม่ได้ตอบ บายผมสะบัดตัวออกจากพวกมันแล้วรีบวิ่งลงจากรถเมลล์ ชนคนบนรถเมลล์กระจุยกระจายหมดแหละครับ ผมรู้อย่างเดียวคือ เช้านี้ผมต้องรอด!! พวกมันรีบลงตามผมมา ผมใส่เกียร์หมา วิ่งอย่างไม่สนใจใคร แวะไหว้ครูที่เฝ้าหน้าโรงเรียนเล็กน้อยแล้วรีบวิ่งเข้าไปแอบในห้องน้ำหลังโรงเรียน

                     

                      นี่แหละ ที่ๆพวกมันไม่คิดว่าผมจะมา เพราะมันทั้งเหม็น สกปรก และมีคราบนู่นคราบนั่นเต็มผนังไปหมด ผมแทบอ้วก แต่ผมก็ต้องยอมหล่ะครับ…. ทำไงได้ ชีวิต

 

เห้ย! ไอ้เชี่ยเตี้ยมันอยู่ไหนวะ ไอ้กาย มึงขึ้นไปดูห้องเก็บของข้างบนดิ้ไอ้โชสั่งเพื่อนมัน เสียงดังมาแต่ไกล หึ ไอ้โง่ห้องเก็บของมันสะอาดเกินไป กูอยู่นี่ ว้ายๆ

อยู่ไหนของมันวะ อย่าให้กูเจอนะ กูจะหักแม่งเป็นชิ้นๆเลยไอ้โชพูดขึ้นลอยๆ ผมมองลอดผ่านช่องประตูที่ถูกใครไม่รู้เจาะไว้ ผมเห็นมันมองซ้ายมองขวาอย่างหัวเสีย มันสะกิดไอ้ต้าแล้วก็ไอ้ชิน ให้ไปดูตรงท่อน้ออีกฝั่งนึง ตัวมันยืนนิ่งพักเหนื่อย

 

                           แม่ง เป็นเพื่อนที่โคตรเลว ให้เพื่อนวิ่งวุ่น ตัวเองยืนนิ่งๆ แย่ๆ

 

แค่กๆ ทำไมมันเหม็นงี้วะ ไปดีกว่าไอ้โชพูดกับตัวเองแล้วเดินไปอีกทางนึง ผมถอนหายใจเบาๆแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำช้าๆ ผมยิ้มเล็กน้อยด้วยความสะ

เชี่ย!!!!!!!”ผมอุทานออกมาสุดเสียงเมื่อเจอหน้ากวนๆของไอ้โช มันยิ้มให้ผมแล้วเขี่ยตุ้มหูไม้กางเขนของมันเล่น ผมถอยหลังช้าๆ

 

                       หมับ!!!

 

จะถอยไปไหนไอ้มาร์ค หึ วันนี้พวกกูต้องได้แกล้งมึง เห้ย!! ออกมาได้แล้ว มันติดกับแล้วเว้ย!!”ไอ้โชตะโกนบอกเพื่อนมัน พอสิ้นประโยคเหล่าหมาก็กรูกันออกมาจากซอกนู้นซอกนี้อย่างน่ากลัว ผมกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ ผมรู้เลยว่า….วันนี้ผม

 

                          ตายหยั่งเขียดแน่……

 

ไหนดูหน่อยสิ้….วันนี้ใส่กางเกงในลายอะไรมาไอ้โชยกยิ้มให้ผมอย่างกวนส้นตีน พวกไอ้กายเข้ามาล็อกแขนผม

 

                   ผมแม่งโคตรโง่ที่มาหลบที่นี่ เพราะมันไม่มีคนมา!!! ตะโกนจนหลอดเสียงขาดกระจุยก็ไม่มีใครได้ยิน โอ้ย ชีวิต!!!!!

 

ปล่อยกู!! ไม่งั้นกูจะเรียกให้คนมาช่วยนะเอาวะ ลองขู่ไปก่อน เผื่อมันกลัว

แล้วพวกกูเคยปล่อยให้มึงตะโกนได้ด้วยเหรอ แล้วมึงคิดมั้ย ว่าถ้ามึงตะโกนไปจนคอแตก ก็ไม่มีใครได้ยินมึงไอ้ชินพูดกับผมอย่างเหยียดๆ

 

                      เออ กูก็ไม่ได้โง่ขนาดที่จะคิดไม่ออกมั้ย!! แต่จริงๆกูก็โง่แหละที่เข้ามาแอบพวกหมาบ้าอย่างพวกมึงที่นี่!! TOT

 

หน้ามึงโง่ไม่พอ สมองมึงยังฝ่ออีกนะเนี่ย น่าสงสารว่ะ เดี๋ยวกูช่วยให้สมองมึงไบร์ทขึ้นให้ เอามั้ย? เอาแบบสมองตื่นตัว มีอะไรให้คิดไปตลอดวันเลยน่ะ อืมเงียบ? งั้นแสดงว่ามึงตกลงนะไอ้โชส่งสัญญาณมือเพื่อให้เพื่อนมันปล่อยแขนผม มันดันตัวผมเข้าห้องน้ำแล้วหันปิดล็อคประตู ผมเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก ผมโดนพวกมันแกล้งมาเป็นปีด้วยวิธีสารพัด แต่อีแบบนี้ไม่เคย แต่….

 

                         คืออยากถามอะไรอย่างนะ….มึงให้เวลากูคิดแค่เสี้ยววินาที กูแค่ไม่ปริปากพูดไปวินาทีเดียวนี่แปลว่ากูตกลงหรอ? บ้าปะเนี่ย สมองมึงน่ะยิ่งกว่ากูอีก!!! อา ไม่ต้องมองผมแบบนั้นหรอก ผมได้แต่ด่ามันในใจนั่นแหละครับ T^T

 

ถอดเสื้อผ้ามึงออกไอ้โชบอกผมเสียงเจ้าเล่ห์แล้วเดินเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ ผมขมวดคิ้วน้อยๆ ไอ้โชยกมือขึ้นมาถอดแว่นผมออกแล้วเก็บไว้ในกางเกงมันหรือจะให้กูถอดให้?”

 

มึงมึงจะทำอะไรผมถามมันแล้วมองหาทางหนีทีรอด

 

ถอดเสื้อผ้ามึงออก แล้วช่วยตัวเอง อ้ะๆ แต่ไม่ต้องห่วงนะ กูถ่ายแค่ท่อนล่างมึง ไม่เห็นหน้าหรอก สบายใจได้ Jไอ้โชบอกยิ้มๆ ผมส่ายหัวช้าๆ น้ำตาเริ่มคลอ

 

                          นี่มันอะไรวะเนี่ยช่วยตัวเองเนี่ยนะ….ไม่มีทาง ผมไม่มีทางทำแน่!!! ผมจะทำยังไงดี พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกด้วยยยยยยยยยยยยย TOT

1 ความคิดเห็น

  1. #1 sangchot2 (@Sangchot) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 12:49
    ต่อค่ะ😊😊😊
    #1
    0