กลร้ายพ่ายใจรัก

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 2 เข้าถ้ำเสือ ( 2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    26 พ.ย. 61










     เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นเกินกว่าที่จะแบกรับเอาไว้คนเดียวได้ ดังนั้นเช้านี้เธอเลยโทรไปนัดปนัดดาให้มาเจอที่ร้านอาหารของเพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกัน อย่างน้อยชวนกันคิดหลายคนน่าจะดีกว่าการที่เธอต้องงมคิดอยู่คนเดียวถ้าเป็นเรื่องธรรมดาจะไม่เครียดเลย แต่เพราะรู้ว่าเจ้าหนี้ของจันทร์แรมคนนี้ดูจะไม่ธรรมดาเลยต้องมีตัวช่วย

     “มีเรื่องอะไรหรือเปล่านุ่มทำไมเสียงไม่ค่อยดีเลย” ปนัดดาเดินเข้ามาหาแล้วถามขึ้นมาทันที

     “เดี๋ยวรอพี่กรก่อนนะค่อยพูดทีเดียว ฉันไม่อยากพูดหลายรอบ” เธอบอกแล้วหันไปสั่งเครื่องดื่มให้เพื่อน ไม่นานเครื่องดื่มก็มาเสิร์ฟพร้อมกับเจ้าของร้านที่เดินถือออกมาเอง

     “ตกลงมีเรื่องอะไรถึงได้โทรนัดพี่กะทันหันแบบนี้” ปกรณ์ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เพราะรุ่นน้องคนนี้ปกติถ้ามีเรื่องอะไรจะโทรมานัดล่วงหน้า แต่นี่โทรมานัดเมื่อคืน

     “พี่กรจำจันทร์แรมที่อยู่คอนโดเดียวกับนุ่มได้ใช่ไหมคะ” ที่เธอถามปกรณ์คนเดียวเพราะรู้ว่าปนัดดาจำได้อยู่แล้ว

     “จำได้สิ หรือเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับผู้หญิงคนนั้น” ใครจะไปลืมผู้หญิงคนนั้น เพราะครั้งแรกที่เจ้าหล่อนเจอเขาก็ส่งสายตาและเปิดเผยให้รู้เลยว่าสนใจเขาอยู่ 

     “ใช่ค่ะ คือเมื่อวานมีผู้ชายคนหนึ่งโทรมาหานุ่มแล้วบอกว่าแรมไปติดหนี้เขาและมีชื่อนุ่มเป็นคนค้ำประกัน เขาต้องการให้ใช้หนี้แทนแรม” เธอเล่าเรื่องคร่าวให้ทั้งสองคนฟัง

     “แล้วเขาเอาชื่อนุ่มไปค้ำได้ยังไง นุ่มเคยเซ็นเอกสารให้เขาหรือไง” ปกรณ์ขมวดคิ้วถามอย่างหนักใจและเป็นห่วง

     “นุ่มก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ถ้าให้เดาเขาคงปลอมลายเซ็นมากกว่าส่วนเรื่องที่อยู่เขาก็ต้องรู้อยู่แล้ว” 

     “แล้วยัยแรมเป็นหนี้เท่าไรล่ะ” ปนัดดาถามขึ้นมา

     ทัดดาวมองหน้าเพื่อนและรุ่นพี่แล้วถอนหายใจก่อนจะพูดออกมา

     “ห้าแสนบาท”

     “ห้าแสน!!” ปกรณ์และปนัดดาพูดขึ้นมาพร้อมกันด้วยความตกใจ

     “เขาเอาเงินไปทำอะไรถึงได้มีหนี้ขนาดนั้น” ปกรณ์ถาม

     “นุ่มก็ไม่แน่ใจค่ะ แต่เท่าที่ถามจากคนแถวคอนโดเขาบอกว่าเหมือนแฟนแรมจะติดการพนันแล้วแรมเองก็ใช้เงินเก่งชอบซื้อของแบรนด์เนมด้วย” ไม่ว่าเจอกันกี่ครั้งจันทร์แรมก็มักจะมีของใช้ชิ้นใหม่ ๆ ทุกที บางครั้งยังถือมาอวดเธอที่ห้องเลย

     “ฉันว่าแล้วว่าสักวันต้องเป็นแบบนี้ แต่ไม่คิดว่าจะหน้าด้านไปปลอมลายเซ็นเธอแบบนี้ แล้วทีนี้จะเอายังไงล่ะ” ปนัดดาพูดอย่างโมโหและอดเป็นห่วงทัดดาวไม่ได้

     “ฉันพอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่ไม่พอหรอกขาดอีกนิดหน่อยเลยว่าจะเข้าไปคุยกับเจ้าหนี้ของแรมเผื่อว่าเขาจะเข้าใจและยอมให้ผ่อนจ่ายบ้าง” ที่จริงเธอมีเงินเก็บมากกว่านี้ แต่เมื่อปีที่แล้วเธอไปซื้อห้องที่คอนโดโครงการใหม่เพื่อให้คนเช่า เพราะไม่อยากเก็บเงินสดเอาไว้เลยเลือกลงทุนแบบนี้ และย่านที่ซื้อก็เป็นทำเลทองด้วยรายล้อมไปด้วยความเจริญหลายอย่าง ตอนนี้เธอก็ปล่อยให้คนเช่าอยู่ด้วย

     “แต่เงินเก็บก้อนนั้นเป็นเงินเก็บไว้ใช้ในอนาคตไม่ใช่เหรอ”  ที่ผ่านมาทัดดาวก็รู้จักกินรู้จักใช้ไม่ฟุ่มเฟือยเลย แถมยังวางแผนระยะยาวอีกต่างหาก

     “ทำไงได้ล่ะ ก็ในเมื่อในสัญญาฉบับนั้นมีชื่อฉันหราอยู่ และเจ้าหนี้ของแรมดูจะไม่ธรรมดาด้วย” ไม่ใช่ไม่เสียดายเงินที่ต้องเสียให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น

     “อย่าบอกนะว่าที่นุ่มบอกเหมือนมีสายตาคอยจ้องจะหมายถึงเจ้าหนี้ของยัยนั่น”

     “ไม่รู้สิอาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้”

     “เกิดเรื่องขนาดนี้ทำไมไม่บอกอะไรพี่ นี่ถ้าไม่หนักหนาจริงนุ่มคงไม่บอกพี่ใช่ไหม” ปกรณ์ถามเสียงเข้ม 

     “นุ่มเกรงใจค่ะ” เธอพูดเสียงอ่อย ๆ เพราะรู้ว่ารุ่นพี่ไม่พอใจ

     ปกรณ์เป็นพี่รหัสของเธอด้วยความที่นิสัยเหมือนกันเลยคบกันได้ยาวนานมาจนถึงทุกวันนี้ เธอไม่มีญาติที่ไหนปกรณ์เลยเป็นทั้งพี่ชาย เพื่อนและที่ปรึกษาที่ดีให้เธอเสมอมา

     ปกรณ์ถอนหายใจออกมานึกอยากจะตีทัดดาวสักทีคบกันมานานขนาดนี้ยังมานั่งเกรงใจเขาอีก แต่ก็รู้ว่าไม่ใช่เวลาจะมาต่อว่าต่อขานกันเวลานี้เรื่องตรงหน้าสำคัญกว่า

     “แล้วนุ่มนัดเขาเมื่อไร”

     “เขายังไม่ได้โทรมาบอกเลยค่ะว่าให้ไปเจอที่ไหน” ทัดดาวพูดและตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น พอหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ที่โทรมาเมื่อวาน

     “เขาโทรมาพอดีเลยค่ะ” 

     “เปิดลำโพงเลย” ปนัดดารีบบอก

     ทัดดาวพยักหน้าแล้วกดรับสายก่อนจะเปิดลำโพงเพื่อให้อีกสองคนได้ยินด้วย

     “สวัสดีค่ะตกลงเจ้านายคุณยอมให้ฉันไปเจอไหมคะ”

     “เจ้านายผมยินดีที่จะให้คุณเข้าพบครับ” อาวุธพูดออกมา

     “เมื่อไรและที่ไหนคะ” เธอรีบถามทันที

     “คืนนี้สามทุ่มที่ผับ...ครับ ไม่ทราบว่าคุณจะมาเองหรือให้ทางผมไปรับครับ” อาวุธถามแบบนั้นทั้งที่ไม่จำเป็น แต่เพราะเจ้านายสั่งมาเขาเลยต้องทำตาม

     “คงไม่รบกวนคุณหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปเองเอาไว้ถ้าถึงหน้าผับแล้วฉันจะโทรไปบอกแล้วกันนะคะ”

     “ได้ครับ” พูดแค่นั้นก็วางสายแล้วรีบไปรายงานคุณธรรมทันที

     หลังจากวางสายแล้วทัดดาวก็นั่งเงียบพร้อมกับมองหน้าเป็นการปรึกษาอีกสองคน

     “ทำไมต้องนัดที่ผับด้วยล่ะ” ปกรณ์ถามด้วยความไม่เข้าใจ

     “นั่นสิ ดูไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้” ปนัดดาเองก็คิดเป็นห่วงเพื่อนไม่น้อย

     “ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าจำไม่ผิดผับนี้เป็นผับที่แรมเขาเที่ยวประจำ” เธอจำได้เพราะจันทร์แรมเคยมาอวดว่าผับนี้คนจะไปเที่ยวได้ต้องกระเป๋าหนักจริง ๆ 

     “งั้นคืนนี้พี่จะไปเป็นเพื่อน และห้ามปฏิเสธเด็ดขาด ส่วนเรื่องเงินพี่จะออกให้ก่อนก็ได้แล้วนุ่มค่อยทยอยคืนพี่ทีหลัง ส่วนเงินของนุ่มเก็บเอาไว้เป็นทุนดีกว่าพี่เองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร” 

     “ฉันก็จะไปด้วย” ปนัดดาพูดสมทบออกมาอีกคน

     ทัดดาวมองทั้งสองคนอย่างซึ้งใจไม่ว่าเมื่อไรทั้งปกรณ์และปนัดดาก็ไม่เคยทิ้งเธอเลยสักครั้ง

     “ก็ได้ค่ะ แต่ว่าเรื่องเงินถ้าเขาให้ผ่อนจ่ายได้นุ่มขอไม่รับเงินจากพี่กรนะคะ”

     “ดื้อจริง ๆ ถ้าเป็นเด็กเล็ก ๆ จะตีสักที” ปกรณ์พูดแล้วยกมือไปขยี้ผมยาวของรุ่นน้องแรง ๆ ซึ่งเป็นปกติที่เขาแบบนี้กับทัดดาวอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ชายหนุ่มไม่รู้คือมีใครบางคนมองด้วยความอิจฉาและอยากได้อะไรแบบนี้บ้าง

      ++++++
     
       ทำไมพี่กรดูหล่อจัง อบอุ่น อ่อนโยน หลงรักพระรองอีกแล้ว55555
       ตอนนี้กลร้ายพ่ายใจรักวางจำหน่ายในรูปแบบอีบุ๊กแล้วนะคะ ตอนนี้จัดโปรลดราคาอยู่ด้วย สาวๆ รีบจับจองเป็นเจ้าของคุณวายุได้แล้วค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #7 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:33

    นางเอกดูเป็นคนฉลาดนะคะ

    แต่ทำไมยอมรับการเป็นผู้ค้ำประกันง่ายไปหน่อย

    ยิ่งเป็นลายเซ็นปลอมยิ่งไม่ต้องรับผิดชอบ

    ตอนแรกนึกว่านางเอกเซ็นให้จันทร์แรมจริง ๆ ซะอีก


    แต่ถ้าเนื้อเรื่องเป็นแบบนี้ไม่เห็นด้วยค่ะ

    มองว่าไรท์จงใจให้เป็นนะคะ

    ดูนางเอกไม่ฉลาดเท่าที่ควร

    #7
    0