กลร้ายพ่ายใจรัก

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 10 สวยเตะตา ( 4 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    23 ธ.ค. 61







      “เธอดูน่ารักสดใสดีน่ะครับ ผมแค่อยากทำความรู้จักเฉย ๆ” ณดลตอบพร้อมกับมองหญิงสาวตาแพรวพราว

      ปัญญาเองก็มองไปที่หญิงสาวที่บุตรชายสนใจก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเพราะเขาจำได้ว่าหญิงสาวคนนั้นเป็นใคร เขาทำตาโตเล็กน้อยแล้วเอ่ยปากห้ามบุตรชายทันที

      “พอเถอะเจ้าดลสาว ๆ ของแกมีเยอะเต็มไปหมด” ถึงวายุจะไม่ได้พูดอะไร แต่การที่ชายหนุ่มเจาะจงเรียกผู้หญิงคนนี้มาเป็นเลขาส่วนตัวทั้งที่เขาเลือกคนที่มีประสบการณ์เอาไว้ให้แล้ว แสดงให้เห็นว่าวายุต้องเคยรู้จักพนักงานของเขาคนนี้มาก่อนแน่นอน

      “แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนดูสดใส เซ็กซี่ขี้เล่นแบบนี้นี่ครับ” ณดลยังไม่ยอมแพ้และไม่เข้าใจที่บิดาสื่อมาให้

      “ผู้หญิงที่คุณพูดถึงเป็นเลขาส่วนตัวของผมเอง” วายุพูดและพยายามเก็บสีหน้าไม่ให้จับหนุ่มหน้าขาวมาหักคอเสียก่อน

      “ไม่คิดว่าเลขาของคุณวายุจะสวยขนาดนี้นะครับ ว่าแต่เธอทำงานให้คุณที่บริษัทไหนใช่บริษัทผมหรือเปล่าครับ” ตอนนี้ณดลไม่อยากคุยเรื่องงานแล้ว

      “ใช่ครับ”

      “นี่ถ้าผมกลับมาเร็วกว่านี้คงจะดึงเธอมาเป็นเลขาของผมแล้ว” ณดลพูดพร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มหน้าดุไปด้วย 

      วายุเองก็พอรู้ว่าชายหนุ่มหน้าขาวหมายความว่ายังไงเลยพูดตัดความหวังอีกฝ่ายทันที

      “งั้นคงเป็นโชคดีของผมที่ได้ทัดดาวมาเป็นเลขาก่อนที่คุณจะกลับมา”

      “นั่นสินะครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอทำความรู้จักกับคุณทัดดาวหน่อยได้ไหมครับ” ณดลเอ่ยปากขอตรง ๆ อย่างไม่กลัวเกรงอะไร ผิดกับปัญญาที่เตรียมจะพูดห้ามบุตรชาย แต่ดูเหมือนจะช้ากว่าวายุที่พูดขึ้นมาก่อน

      “ได้สิครับ เดี๋ยวผมเรียกให้” ว่าแล้ววายุก็หันไปเรียกทัดดาวให้เดินมาหา

      “ทัดดาวนี่คุณณดลลูกชายคุณปัญญา คุณคงเคยเห็นหน้าเขามาแล้วใช่ไหม” วายุพูดเมื่อหญิงสาวเดินมาอยู่ข้าง ๆ เขาแล้ว

      “ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะคุณณดล” ถึงจะงงว่าวายุเรียกมาทำไม แต่ก็รู้ว่ายังไม่สมควรที่จะถามอะไรออกมาตอนนี้

      “สวัสดีครับคุณทัดดาว คุณทำงานที่บริษัทมานานแล้วเหรอครับ” ณดลถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้

      “ดิฉันทำงานที่นี่มาเกือบห้าปีแล้วค่ะ” 

      “ตั้งเกือบห้าปีแล้วทำไมผมไม่เคยเจอคุณเลยล่ะครับ”

      “ไม่ทราบสิคะ คงเพราะดิฉันไม่ได้โดดเด่นมั้งค่ะ” ทัดดาวตอบและรู้แล้วว่าวายุเรียกเธอมาทำไม อดเคืองชายหนุ่มไม่ได้ที่เหมือนหวงเธอ แต่แนะนำให้ผู้ชายคนอื่นมาก้อร่อก้อติกเธอนี่นะ แต่ความคิดนั้นก็หายไปเมื่อวายุพูดบางอย่างขึ้นทำให้คนที่ฟังบทสนทนาระหว่างณดลและทัดดาวต่างก็ชะงักและต้องหลุดยิ้มในเวลาต่อมา

      “คุณโดดเด่นอยู่แล้วนุ่ม แต่ที่คุณณดลไม่เห็นเพราะเขาไม่มีโชคเหมือนผมล่ะมั้ง ที่เห็นว่าคุณโดดเด่นกว่าใครตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอหน้ากัน” ไม่พูดเปล่าวายุยังวางแขนลงที่ไหล่บางเป็นการแสดงให้ชายหนุ่มหน้าขาวรู้ถึงความสนิทสนมระหว่างเขากับทัดดาวอีกด้วย

      ทัดดาวเองก็ตกใจไม่คิดว่าวายุจะพูดและทำแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ทำไมเธอเองไม่พูดปฏิเสธหรือผลักแขนของชายหนุ่มออก

      ณดลยิ้มมุมปากน้อย ๆ เพราะเข้าใจความหมายที่วายุสื่อ แต่คนอย่างเขาไม่มีทางยอมแพ้อะไรง่าย ๆ ยิ่งยากยิ่งน่าสนุกและท้าทาย

      “งั้นต่อไปผมจะทำให้ตัวเองโชคดี ถ้าผมจะไปขอคำแนะนำจากคุณวายุบ่อย ๆ หวังว่าคุณคงจะไม่รังเกียจนะครับ” 

      “พอทีเถอะเจ้าดล ถ้าอยากได้คำแนะนำอะไรก็บอกเดี๋ยวฉันสอนแกเอง” ปัญญารีบพูดออกมาก่อนที่ทุกอย่างจะบานปลายและอาจจะทำให้บริษัทเสียหายได้ถ้าวายุเกิดไม่พอใจขึ้นมา เพราะใบหน้าคมเข้มของวายุดูดุและขรึมมากขึ้นกว่าเดิม แต่ดูเหมือนว่าสองหนุ่มต่างวัยจะไม่มียอมกันเลย 

      “ในเมื่อคุณณดลอยากได้คำแนะนำผมก็ยินดี แต่คุณต้องบอกล่วงหน้านะครับเพราะผมจะได้ให้เลขา ‘ของ’ ผมเตรียมเอกสารเรื่องที่คุณอยากรู้ไว้รอ” วายุพูดเน้นคำว่าของออกมาอย่างชัดเจนเพื่อจะให้ชายหนุ่มอีกคนรู้ว่าทัดดาวเป็นของใครแล้วมีความสัมพันธ์อะไรกับเขา

     ทัดดาวพอได้ยินที่สองหนุ่มคุยกันก็ไม่พอใจที่วายุพูดเหมือนว่าเธอเป็นวิ่งของแย่งกันไปมา ทั้งวายุและณดลต่างก็มีนิสัยเหมือนกันคือชอบเอาชนะ และตอนนี้เธอก็กลายเป็นสิ่งของที่ชายหนุ่มทั้งสองคนกำลังยื้อแย่ง ถ้าเป็นผู้หญิงอาจจะชอบใจที่ถูกหนุ่มหล่อรวยมาทำแบบนี้ แต่สำหรับตัวเธอไม่ชอบที่ทั้งคู่ทำแบบนี้

       “ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” เธอพูดเมื่อคุณปัญญาและบุตรชายไปแล้ว 

      “เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนนะ” ปนัดดาพูดและหันไปขอตัวกับลัดดาก่อนจะรีบเดินตามเพื่อนไปทันที เพราะรู้ว่าตอนนี้ทัดดาวกำลังไม่พอใจในสิ่งที่วายุทำ

      “นายจะให้ผมทำอะไรหรือเปล่าครับ” นพคุณถามออกมาเมื่อเห็นว่าเจ้านายมองตามหญิงสาวร่างบางไป ส่วนคุณธรรมแอบตามหญิงสาวทั้งสองคนไปห่าง ๆ ตามคำสั่ง

      “อย่าเพิ่งทำอะไรรอดูท่าทีของณดลไปก่อน ฉันยังไม่อยากรังแกเด็ก หวังว่าเขาจะเข้าใจสิ่งที่ฉันแสดงออกมา” วายุพูดเสียงเรียบนิ่ง

      “ดิฉันว่าท่านประธานต้องพูดกับนุ่มให้ชัดเจนก่อนดีกว่านะคะ เธอคงไม่ชอบใจเท่าไรแล้วอีกอย่างนะคะเมื่อกี้มีหลายคนเห็นและได้ยิน พรุ่งนี้อาจจะมีข่าวออกมาก็ได้นะคะ” ลัดดาพูดเพราะเธอหันไปสังเกตเห็นเหมือนกัน แต่ไม่กล้าพูดตั้งแต่ตอนแรก

      วายุนิ่งไปนิดเพราะไม่รู้จะพูดเคลียร์ยังไงให้ทัดดาวเข้าใจ เขาว่าตัวเองแสดงออกชัดเจนแล้วนะว่าต้องการอะไร แต่คนที่ไม่เข้าใจและไม่ชัดเจนน่าจะเป็นทัดดาวเองมากกว่า ระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้นนพคุณก็หันไปรับโทรศัพท์จากคุณธรรมก่อนจะรีบมาบอกเจ้านายตัวเอง

      “คุณทัดดาวจะกลับก่อนครับ แต่คุณธรรมเข้าไปห้ามไว้ก่อน”

      “งั้นก็กลับกันเลย” ตอนนี้วายุไม่สนใจอะไรแล้ว เขาเลยออกไปจากห้องจัดเลี้ยงทันที 

      พอคล้อยหลังวายุก็เกิดเสียงซุบซิบไปทั่วเรื่องที่วายุแสดงความเป็นเจ้าของกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เป็นเลขาหน้าห้องของตัวเอง และมีหญิงสาวหนึ่งคนที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งต้องตกใจเพราะตัวเองก็ได้เห็นว่าวายุแสดงความเป็นเจ้าของผู้หญิงชุดฟ้านั่นยังไง

      ++++++

      ยังไม่ได้เป็นเจ้าของนุ่มเต็มตัวยังหวงขนาดนี้ ถ้าเป็นแล้วจะขนาดไหน
       
      ฝากอุดหนุนและติดตามผลงานเรื่องนี้ด้วยนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

21 ความคิดเห็น