กลร้ายพ่ายใจรัก

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 7 ปกป้องคุ้มครอง ( 2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61







      วายุเงยหน้ามองเลขาฯ สาวที่นั่งเงียบไม่พูดจาแถมยังดูเหม่อลอยทำหน้าเครียด ๆ อีกต่างหาก เขาเลือกอยู่หลายครั้งแต่ทัดดาวก็ไม่ตอบ

     “ทัดดาว!” เขาเรียกอีกครั้งแต่ครั้งนี้เสียงดังกว่าเดิม ทำให้เจ้าของชื่อถึงกับสะดุ้งไปเลยทีเดียว

     “มีอะไรหรือเปล่าคะ” ทัดดาวรีบถามออกมาเมื่อได้ยินเสียงเจ้านายเรียกเสียงดัง แถมใบหน้าคมดุยังมองเหมือนตำหนิเธออีกด้วย

     “ผมไม่มีแต่คุณน่ะมีอะไรหรือเปล่าผมเรียกตั้งนานคิดอะไรอยู่” เขาถามด้วยความแปลกใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ทัดดาวมีอาการแบบนี้ในเวลางาน

     “ขอโทษค่ะ” 

     “แล้วตกลงคุณมีเรื่องอะไรทำไมมานั่งเหม่อแบบนี้ในเวลางาน”

     “ไม่มีอะไรค่ะ ฉันขอตัวออกไปทำงานต่อก่อนนะคะ” พูดจบทัดดาวก็รีบลุกออกจากห้องไปทันที

     วายุมองตามร่างบางที่เดินหนีออกไปจากห้อง ด้วยความที่เป็นคนช่างสังเกตเขารับรู้ได้ว่าทัดดาวมีอะไรบางอย่างปิดบังอยู่ และเขาจะต้องรู้ให้ได้

     หลังเลิกงานทัดดาวขับรถออกจากบริษัทแล้วมาจอดที่หน้าตลาดแถวคอนโด เพราะอาหารสดที่ซื้อตุนไว้หมดแล้วเธอเลยแวะซื้อของ แต่ตอนที่กำลังเดินซื้อของอยู่นั้นก็รู้สึกว่าถูกมองจากด้านหลังพอหันไปดูก็ไม่มีอะไรจะว่าไปช่วงสามสี่วันนี้เธอก็รู้สึกแบบนี้ตลอด บางทีประตูห้องพักก็มีเสียงเคาะพอไปส่องช่องตาแมวดูก็ไม่เห็นมีใคร เธอไม่อยากคิดว่าจะเป็นจันทร์แรมกับแฟนหนุ่มหรือเปล่า เพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนนายพีรพลโทรมาขอยืมเงินจากเธออีกบอกว่าจันทร์แรมไม่สบาย เธอเลยได้รู้ว่าจันทร์แรมยังไม่เลิกกับแฟนหนุ่ม เธอปฏิเสธว่าไม่มีเงินให้ยืมชายหนุ่มคนนั้นก็ต่อว่าด้วยถ้อยคำที่หยาบคายและหลังจากนั้นเธอก็บล็อกเบอร์โทรไปเลย

     “คิดมากไปเองมั้ง พวกนั้นบอกอยู่ต่างจังหวัดจะมาที่นี่ได้ยังไง” เธอปัดสิ่งที่คิดออกจากหัวแล้วตอนที่กำลังจะเดินข้ามถนนในซอยเล็ก ๆ กลับไปที่รถอยู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงมอเตอร์ไซต์ดังเข้ามาใกล้พร้อมกับเสียงร้องของคนแถวนั้น

     “ว๊าย!! ระวังคุณ” เสียงร้องเตือนดังขึ้นแต่ดูเหมือนจะไม่ทันเพราะตอนที่เธอหันไปมองรถมอเตอร์ไซต์คันนั้นก็พุ่งเข้ามาชนเธอพร้อมกับกระชากกระเป๋าติดมือไปด้วย

     ทัดดาวล้มศีรษะฟาดพื้นและสลบไปทันทีเพราะแรงกระแทกที่เข้ามาอย่างจังทำให้โดนชนเข้าไปเต็มแรง ชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็วิ่งเข้ามาดู บางคนก็กำลังจะแตะตัวและเขย่าให้ตัวหญิงสาวให้ฟื้นต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเข้มดุดังขึ้นมาจากข้างหลัง

     “อย่าเพิ่งจับตัวคนเจ็บ!!”

     “นพคุณโทรเรียกรถพยาบาลเร็วเข้า” วายุตะโกนสั่งลูกน้องคนสนิทเสียงดังลั่น

     “ทัดดาว ๆ คุณได้ยินที่ผมเรียกไหม” เขาเรียกและแตะตัวเบา ๆ ถึงตอนนี้ชาวบ้านพอจะรู้แล้วหนุ่มหล่อคนนี้คงรู้จักกับหญิงสาวที่ถูกรถชนแน่ ๆ 

     “เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้วครับนาย” นพคุณบอกเจ้านายออกมาพร้อมกับมองไปรอบ ๆ 

     “คุณธรรมตามมันทันไหม” วายุถามลูกน้องอีกคนที่วิ่งตามรถมอเตอร์ไซต์คันนั้นไปตั้งแต่เห็นมันชนหญิงสาวแล้ว

     “ไม่ทันครับนายมันขี่รถเร็วมากซอกแซกเข้าซอยไปทั่วเลย แต่ผมจำทะเบียนรถมันได้เดี๋ยวผมจะให้คนตรวจสอบให้นะครับ” คุณธรรมพูดเสียงหอบ ๆ 

     “จัดการให้เรียบร้อยให้ ไม่ว่ามันจะเป็นใครลากคอมันมาให้ได้” 

     วายุสั่งเสียงเข้มแววตาน่ากลัวดุดัน นึกแล้วอดโมโหตัวเองที่ทำอะไรช้าจนเป็นเหตุให้ทัดดาวต้องเจ็บตัวแบบนี้ เขารู้สึกแปลกใจเพราะตลอดทั้งวันหญิงสาวดูเหมือนมีเรื่องอะไรบางอย่างพอเลิกงานเขาก็สั่งให้คุณธรรมขับรถตามทัดดาวมาห่าง ๆ ระหว่างที่เขานั่งมองหญิงสาวกำลังจะข้ามถนนสายตาก็หันไปเห็นรถมอเตอร์ไซต์คันหนึ่งพุ่งไปข้างหน้าซึ่งเป็นทิศทางเดียวกับที่ทัดดาวยืนอยู่ ตอนนั้นเขาตกใจมากรีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งไปอย่างรวดเร็วและตอนที่กำลังจะตะโกนบอกให้อีกฝ่ายระวังตัว แต่ก็ไม่ทันทัดดาวล้มลงต่อหน้าต่อตาเขาเลย 

     “เดี๋ยวฉันจะไปกับทัดดาว พวกนายก็ขับรถตามมาแล้วกัน” พูดจบวายุก็กระโดดขึ้นรถพยาบาลไปทันที

      ++++++

      งานเข้าแล้วสาวนุ่ม ใครมาปลุกเสือร้ายอย่างวายุให้ตื่นล่ะเนี่ย มาเอาใจช่วยนุ่มกันตอนต่อไปนะคะ

      ฝากอุดหนุนและติดตามผลงานเรื่องนี้ด้วยนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

21 ความคิดเห็น