กลร้ายพ่ายใจรัก

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 6 เสือป่วย ( 1 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61







     เวลาผ่านมาร่วมสองเดือนแล้วที่เธอทำงานในตำแหน่งหน้าที่ใหม่กับเจ้านายคนใหม่ ตอนแรกก็นึกกังวลว่าวายุจะทำอะไรไม่ดีกับเธอหรือเปล่า น่าแปลกที่เขาค่อนข้างแยกแยะได้ดีแม้จะไม่ค่อยเข้าบริษัทมากนัก เพราะชายหนุ่มมีอีกหลายบริษัทและอีกหลายธุรกิจที่ต้องดูแลที่รู้เพราะคนสนิททั้งสองคนเล่าให้ฟัง ไม่บ่อยครั้งนักที่นพคุณและคุณธรรมจะมาพร้อมกันด้วยมีหน้าที่ต้องทำไม่ได้น้อยกว่าผู้เป็นเจ้านายเลย และเธออดที่จะชมวายุในใจไม่ได้ การที่เขาก้าวเข้ามาบริหารงานในบริษัทนี้แม้จะไม่ใช่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด แต่ทันทีที่มีข่าวออกไปก็ทำให้เกิดความเชื่อมั่นหุ้นของบริษัทดีขึ้น มีลูกค้ามากขึ้นกว่าเดิม พนักงานทุกคนต่างก็ทำงานอย่างมีความสุข

     “สวัสดีครับคุณทัดดาว” เสียงเข้มเอ่ยทักทายขึ้นในช่วงบ่ายของวันกลางสัปดาห์ทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะลุกขึ้นแล้วยกมือไหว้ชายหนุ่ม

     “สวัสดีค่ะคุณวายุ” เธอทำความเคารพเจ้านายที่วันนี้มีเอกสารที่ต้องการลายเซ็นของเขา

     “เอกสารอะไรที่ผมต้องเซ็นก็ยกเข้ามาเลยนะครับ ผมคงไม่ได้อยู่นาน” วายุพูดแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานทันที ทำให้เธอค่อนข้างแปลกใจ เพราะท่าทางและน้ำเสียงก็ดูเปลี่ยนไปด้วย และดูเหมือนว่านพคุณจะรู้ว่าเธอคิดอะไรเขาก็เลยพูดออกมา

     “นายไม่สบายน่ะครับ เมื่อเช้ามีไข้สูง” 

     “แล้วคุณวายุไปหาหมอหรือยังคะ ที่จริงถ้าไม่สะดวกเข้ามาเซ็นที่บริษัทฉันให้คนไปส่งที่พักให้ก็ได้นะ” ว่าแล้วตอนที่ได้ยินเสียงก็ว่ามันแหบชอบกล

     “นายดื้อไม่ยอมไปหาหมอหรอกครับ นายบอกว่ากินยาก็หายแล้ว ส่วนเรื่องเอกสารนายยืนยันจะเข้ามาเซ็นที่นี่เอง” นพคุณบอกและนึกขำเจ้านายในใจไม่ได้ เขาทำงานให้วายุมาเป็นสิบปีเจ้านายเขาไม่เคยไปหาหมอเลยเวลาป่วยก็กินยาอย่างเดียว 

     “อายุขนาดนี้ยังกลัวหมออีกเหรอคะ” ทัดดาวแกล้งพูดแล้วยิ้มน้อย ๆ ให้บอดีการ์ดหนุ่มก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน โดยที่นพคุณหอบแฟ้มเอกสารเข้าไปในเจ้านาย ส่วนเธอแยกไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมเครื่องดื่มให้คนป่วย

     ทัดดาวเดินเข้ามาในห้องทำงานใหญ่พร้อมกับเครื่องดื่มสำหรับคนป่วยที่นั่งหลับตาพิงศีรษะไปด้านหลัง นพคุณพอเห็นว่าเธอเดินเข้ามาเขาก็ออกไปรอข้างนอกอย่างรู้หน้าที่

     “คุณวายุคะ ถ้าไม่ไหวกลับไปพักก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวเอกสารพวกนี้ฉันจะจัดการเรียนคุณการุณเองค่ะ” เธอพูดเพราะรู้ว่าอาการของเขาน่าจะหนักเอาการเลย

     “ผมแค่พักสายตาเฉย ๆ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก..แล้วนั่นน้ำอะไรครับ” วายุลืมตาขึ้นมาแล้วพูดกับหญิงสาว ก่อนที่สายตาจะหันไปเห็นแก้วกาแฟแต่ข้างในไม่ใช่สีของกาแฟ

     “น้ำขิงค่ะ ฉันชงมาให้คุณดื่มจะได้โล่งคอหายใจสะดวกมากขึ้นด้วยค่ะ รับรองไม่หวานมากค่ะ” ทำงานด้วยกันมารวมสองเดือนเธอรู้ว่าเจ้านายของเธอไม่ชอบรสชาติหวาน

     วายุมองผู้หญิงตรงหน้าสลับกับแก้วกาแฟก่อนจะยิ้มออกมาน้อย ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรเพราะตอนนี้เขาเจ็บคอเหลือเกิน 

     “ดื่มสิคะเดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย” ทัดดาวคะยั้นคะยอให้ชายหนุ่มรีบ เพราะเขาเอาแต่มองหน้าเธอแล้วยิ้ม

     “ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงผม” เขาพูดแล้วยกแก้วน้ำขิงขึ้นมาจิบอึกแรกที่กลืนลงคอก็ต้องเบ้ปากเพราะเจ็บคอจนไม่อยากจะกลืนอะไร แต่สายตาของเลขาฯ สาวที่จ้องมองเหมือนบังคับให้เขาดื่มจนหมดทำให้ต้องกัดฟันกระดกน้ำขิงลงคอ

     “ที่ฉันชงน้ำขิงมาให้ไม่ใช่ว่าห่วงที่คุณป่วย แต่ห่วงว่างานจะเสร็จไม่ทันต่างหากค่ะ” พูดจบเธอก็หยิบแก้วกาแฟติดมือออกไปด้วย โดยที่ทัดดาวไม่รู้ว่าคนป่วยไม่ได้เชื่ออย่างที่เธอพูดเลยสักนิด 

     แม้จะปวดหัวแทบระเบิดแต่ด้วยหน้าที่ทำให้วายุต้องกัดฟันเซ็นเอกสารให้เสร็จ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้ดิ้นรนจะมาบริษัทนี้ทั้งที่ร่างกายไม่ไหวและเรียกร้องหาการพักผ่อน ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาทำงานหนักทั้งวิ่งไปดูโรงงานที่สมุทรสาครที่ยังมีคนมาป่วนอยู่เรื่อย ๆ แต่เขาก็แก้ปัญหาได้ ไหนจะธุรกิจที่อยู่ในมืออีกสี่ถึงห้าที่ทำให้ไม่มีเวลาพักผ่อนประกอบกับช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงทำให้เป็นหวัดอย่างง่ายดาย

     ...

     หลังจากเซ็นเอกสารเสร็จวายุก็ขอตัวกลับทันที โดยมีนพคุณเดินตามไม่ห่างเพราะกลัวว่าเจ้านายจะเป็นลมล้มไปกับพื้น พอกลับมาถึงเพนท์เฮ้าส์บอดีการ์ดหนุ่มก็พาเจ้านายขึ้นไปที่ห้องพักอย่างรวดเร็วและรับรู้ได้ว่าอุณหภูมิร่างกายเจ้านายสูงขึ้น แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพูดยังไงวายุก็ไม่ยอมไปหาหรือให้หมอมาตรวจเลย ที่จริงเขาโทรตามหมอมาตรวจเลยก็ได้ แต่เพราะรู้ใจเจ้านายดีว่าเวลาป่วยวายุจะเป็นยังไง ต้องการอะไร และตอนนั้นเองที่นพคุณคิดออกว่าใครคนหนึ่งที่จะสามารถทำให้โรคกลัวหมอของเจ้านายหายไป ไม่รอช้าเขารีบกดโทรศัพท์หาอีกฝ่ายทันที

     “สวัสดีครับคุณทัดดาว” 

     “มีอะไรหรือเปล่าคะคุณนพคุณ” ทัดดาวถามด้วยความแปลกใจเพราะน้ำเสียงที่บอดีการ์ดหนุ่มใช้มันดูร้อนรน

     “เจ้านายไข้ขึ้นสูงมากแต่ไม่ยอมไปหาหมอหรือให้หมอมาตรวจเลยครับ พวกผมจนปัญญาจริง ๆ คุณช่วยมาจัดการหน่อยได้ไหมครับ” นพคุณบอกออกมา

     “แล้วฉันจะไปจัดการเขาได้ยังไงล่ะคะขนาดพวกคุณยังทำอะไรไม่ได้” ทัดดาวถามด้วยความไม่เข้าใจว่าแทนที่จะตามหมอไปดูอาการเจ้านาย แต่นพคุณดันโทรให้เธอไปดูอาการเจ้านาย เธอไม่ใช่หมอนะ!

     “ถึงให้หมอมาตรวจแต่คุณก็รู้ว่านายดื้อแค่ไหนคงไม่ยอมกินยาตามหมอสั่งแน่นอน ตอนนี้คุณเป็นคนเดียวที่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้นะครับ” 

     ทัดดาวนิ่งคิดอยู่สักพักก็ถอนหายใจอย่างงง ๆ ก่อนจะพูดกับนพคุณขึ้นมา

     “ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวคุณนพคุณแชร์โลเคชั่นมานะคะฉันจะได้ไปถูกแล้ว” เมื่อไม่มีทางเลือกสุดท้ายเธอก็ต้องเลี้ยวรถออกนอกเส้นทางเพื่อไปยังที่อยู่ของเจ้านายทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องไปด้วย

     หลังจากแชร์โลเคชั่นให้ทัดดาวเรียบร้อยแล้วนพคุณก็เปลี่ยนไปโทรหาหมอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเจ้านายเขาเอง จากนั้นโทรไปแจ้งพนักงานที่ล็อบบี้ว่าเดี๋ยวจะผู้หญิงมาหาวายุถ้าเธอมาแล้วให้โทรมาบอกด้วยเขาคงจะไปรับเอง

     “นายครับผมโทรตามหมอกานต์อีกสักพักคงจะมาถึงนายจะเช็ดตัวเลยไหมครับเดี๋ยวผมตามแม่บ้านให้” เขาเดินเข้าไปถามเจ้านายที่ตอนนี้นอนอ้าปากเพราะหายใจทางจมูกไม่สะดวก

     “ใครใช้ให้นายโทรตามหมอกานต์หะ! เห็นฉันไม่สบายไม่มีแรงเลยกล้าขัดใจหรือไง” คนป่วยไม่ยอมสิ้นฤทธิ์โวยวายออกมาเท่าที่แรงจะมี

     “คุณทัดดาวสั่งให้ผมตามหมอครับ เดี๋ยวเธอจะเข้ามาดูอาการนายที่นี่ด้วย” นพคุณพูดและต้องรีบกลั้นขำเมื่อเห็นคนป่วยลืมตาขึ้นมาแล้วถามอย่างรวดเร็ว

     “อะไรนะทัดดาวจะมาที่นี่!! แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าฉันป่วยหนัก” 

     “ผมโทรบอกเธอเองครับ” 

     วายุมองหน้าคนสนิทที่โทรตามทัดดาวก่อนจะเอนตัวนอนและหลับตาลงแล้วพูดออกมา

     “เดือนนี้ฉันเพิ่มโบนัสให้สามสิบเปอร์เซ็นต์เป็นรางวัลที่ทำถูกใจ”

     นพคุณหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินออกจากห้องไปเพื่อไปรอรับคนที่ทำให้เจ้านายเขายอมให้หมอมาตรวจได้สำเร็จ งานนี้ไม่รู้ว่าวายุจริงจังแค่ไหน แต่เขาก็มั่นใจว่าทัดดาวจะเป็นคนที่สามารถปลดล็อคความรู้สึกในใจของเจ้านายตัวเองได้สำเร็จ แม้จะเพิ่งรู้จักได้ไม่นานก็ตาม

      
        ++++++


          พอกันทั้งเจ้านายและลูกน้อง คนป่วยจะงอแงแค่ไหนมาคอยดูตอนต่อไปนะคะ

          ฝากอุดหนุนและติดตามผลงานเรื่องนี้ด้วยนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #19 naruktesud (@naruktesud) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 17:59
    ถูกใจคะโบนัสเพิ่ม 30%
    #19
    0