ไฟรักสัญญาเถื่อน

ตอนที่ 41 : บทที่ 12 ซ่อนน้ำตา ( 4 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    18 พ.ค. 62










     “สวัสดีค่ะคุณอัคนี ตามตัวยากจังเลยนะคะ กว่าปิ่นจะมาที่นี่ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” ไปรยาพูดแล้วมองชายหนุ่มที่ดูแตกต่างไปจากที่เคยเห็น ปกติเธอเห็นอัคนีในเสื้อผ้าที่เป็นทางการ แต่วันนี้เห็นเขาอยู่ในชุดอยู่บ้านสบาย ๆ ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ไม่น้อยเลย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมานั่งชื่นชมความหล่อของเขา เพราะมีหลายเรื่องที่เธออยากรู้และต้องได้รู้ด้วย

     “คุณปิ่นมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับถึงได้มาถึงที่นี่ บอกตรง ๆ ว่าผมค่อนข้างแปลกใจที่คุณมาบ้านผมโดยไม่แจ้งล่วงหน้า” อัคนีพูดกึ่งตำหนิออกมา เพราะเขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวไม่ชอบให้ใครมาที่บ้านโดยไม่บอกก่อน

     ไปรยาหน้าตึงเล็กน้อยเมื่อถูกตำหนิ แต่ก็ต้องเก็บความไม่พอใจเอาไว้ เพราะรู้ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะแสดงนิสัยที่แท้จริงให้อัคนีรู้

     “ปิ่นขอโทษนะคะที่ไม่ได้ขออนุญาตก่อน ปิ่นแค่เป็นห่วงเพราะเมื่อวานคุณผิดนัดและวันนี้ก็ติดต่อไม่ได้อีก ไปหาที่บริษัทเลขาฯ ของคุณก็ไม่รู้อะไรสักอย่างปิ่นเลยต้องมาหาคุณถึงที่นี่”

     “ชลธิชาเขาทำตามหน้าที่ และอีกอย่างเขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าผมอยู่ที่ไหนเพราะผมไม่ได้บอกใคร” 

     ไปรยานิ่งไปนิดก่อนจะขยับตัวลุกไปนั่งข้าง ๆ อัคนีแล้วกอดแขนชายหนุ่มไว้อย่างอ้อน ๆ 

     “ปิ่นขอโทษนะคะต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีก ถ้าจะมาที่นี่ปิ่นจะขออนุญาตก่อน อย่าโกรธปิ่นเลยนะคะ” พูดไปก็กอดแขนอ้อนชายหนุ่มหวังให้เขาหายโกรธ แต่ในใจเธอกลับคิดว่าถ้าสามารถทำให้อัคนีหลงเธอได้เขาก็จะไม่เป็นแบบนี้

      อัคนีถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วพยักหน้ารับก่อนจะพูดขึ้นมา

     “ผมเองก็ต้องขอโทษคุณด้วยที่เมื่อวานผิดนัด พอดีผมมีธุระด่วนต้องจัดการน่ะ” 

      “งั้นถือว่าเราเจ๊ากันนะคะ แล้ววันนี้คุณว่างไหมออกไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันไหมคะ หรือว่าถ้าคุณไม่อยากไปไหนก็กินที่นี่ก็ได้นะ”

      แต่ยังไม่ทันที่อัคนีจะพูดอะไรเขาก็ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาเสียก่อน พอหันไปดูก็ต้องยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา

      “ถ้าคุณปิ่นไม่รังเกียจอยู่กินอาหารเย็นที่บ้านของผมไหมครับ”

      “ปิ่นไม่รังเกียจเลยค่ะ ดีใจด้วยซ้ำที่คุณอัคนีให้โอกาสปิ่นขนาดนี้” ไปรยาพูดอย่างลิงโลด ก่อนจะนิ่งไปนิดเมื่อได้ยินเสียงคนพูด

     “ขออนุญาตนะคะ ป้าเอาเครื่องดื่มมาให้ค่ะ” ป้าแววเดินเข้ามาในห้องรับแขกและรู้สึกไม่ชอบใจที่เห็นว่าหญิงสาวที่เป็นแขกมานั่งกอดแขนอัคนีอยู่ เช่นเดียวใครบางคนที่เดินถือถาดเครื่องดื่มตามป้าแววมาด้านหลัง

      “กานต์ธีรา! เธอมาทำอะไรที่นี่” ไปรยาถามขึ้นด้วยความไม่พอใจที่เห็นว่าคนที่ตัวเองระแวงสงสัยมาอยู่ที่บ้านของอัคนี

     “เออ...คือ” กานต์ธีราตอบไม่ถูกไม่รู้จะพูดหรือบอกยังไง อัคนีเห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นมาแทน

     “กานต์ธีราเขาอยู่ที่นี่ครับ”

     “อยู่ที่นี่ หมายความว่ายังไงคะ แล้วอยู่ในฐานะอะไร” 

     ป้าแววเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเลยยื่นมือเข้ามาช่วย ด้วยเพราะไม่ชอบใจที่อัคนีแกล้งกานต์ธีราและไม่ชอบที่ผู้หญิงที่เป็นแขกใช้น้ำเสียงไม่ดีในบ้านคนอื่น

     “หนูเกรซเป็นหลานสาวดิฉันเองค่ะ เพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานนี่เอง”

     กานต์ธีราหันไปมองหน้าป้าแววและส่งสายตาขอบคุณไปให้ ก่อนจะหันไปมองอัคนีด้วยสายตัดพ้อ แต่ก็เข้าใจว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร 

     “งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป” ไปรยาพูดและหันไปอ้อนอัคนีต่อโดยไม่สนใจคนอื่นที่อยู่ในห้องเลย

      “คืนนี้ออกไปฟังเพลงข้างนอกกับปิ่นไหมคะ คุณอัคนีเบี้ยวนัดปิ่นมาหลายครั้งแล้วนะ” 

     “เปลี่ยนมาฟังเพลงที่บ้านผมดีไหมครับ จะได้ไม่ต้องขับรถออกไปไหน” อัคนีเห็นสายตาของกานต์ธีราเลยแกล้งพูดออกมา คำพูดนี้ทำให้คนเอ่ยปากชวนตาวาวทันที

      “จริงเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยเผื่อว่าดื่มจนเมาจะได้ไม่ต้องขับรถกลับให้เป็นอันตราย” ในเมื่อโอกาสมาถึงแล้วเรื่องอะไรจะไม่คว้าเอาไว้

     เมื่อถึงเวลาอาหารเย็นที่ปกติจะไม่เคยมีแขกมากินอาหารที่บ้าน แต่วันนี้กลับมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมานั่งเชิดหน้าอยู่ที่โต๊ะด้วย ป้าแวว วารีและกานต์ธีราต่างก็เข้ามาช่วยกันจัดโต๊ะอาหารจนเรียบร้อย และตอนที่ทั้งสามคนจะออกไปจากห้อง อัคนีก็พูดขึ้นมาก่อน

     “กานต์ธีราจะออกไปไหน ทำไมไม่มานั่งกินข้าว” อัคนีถามอย่างลืมตัว

    “วันนี้ฉันขอไปนั่งกินกับป้าแววและคนอื่น ๆ ในครัวนะคะ” 

     “ใครสั่งให้ไปกินในนั้น” 

     ไปรยามองทั้งสองคนไปมาและนึกไม่ชอบใจเลยพูดแทรกขึ้นมา

     “กานต์ธีราไปกินในครัวก็ถูกแล้วนี่คะ ถึงจะเป็นผู้ช่วยเลขาฯ ของคุณแต่จริง ๆ แล้วเขาก็เป็นคนรับใช้เหมือนกับคนอื่น” พูดไปก็ใช้สายตาเหยียดมอง

     กานต์ธีราถึงจะทำหน้านิ่ง แต่ก็ไม่มีใครชอบที่โดนดูถูกแบบนี้ แต่เพราะรู้ว่าตัวเองไม่สามารถพูดต่อปากต่อคำกับไปรยาเลยเลือกที่จะเงียบเพื่อความสงบในชีวิตของตัวเอง

     “นั่นสินะ ถ้าอย่างนั้นคุณมาคอยอยู่รับใช้ผมกับคุณปิ่นที่นี่ก่อนแล้วกัน ส่วนคนอื่น ๆ ก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อได้” อัคนีพูดขึ้นมา เพราะอยากจะสั่งสอนให้กานต์ธีรารู้ว่าอย่าขัดคำสั่งของเขา และอีกอย่างก็อยากรู้ว่าถ้าเห็นไปรยากับเขาจู๋จี๋กันจะยังทำหน้านิ่งไม่รู้สึกอะไรอยู่ไหม

     กานต์ธีรายืนรอรับใช้ทั้งสองคนในห้องอาหารด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ข้างในเธอกำลังร้องไห้ กี่ครั้งแล้วที่ต้องซ่อนน้ำตาไม่ให้ใครเห็น ภายนอกเหมือนเป็นคนเข้มแข็งแต่ที่จริงแล้วข้างในแสนจะเจ็บปวดที่ต้องเห็นผู้ชายที่รักและสามีทางพฤตินัยกำลังสาดความหวานใส่ผู้หญิงอีกคนโดยที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย

         ++++++
     
     กดขี่กันเข้าไปเดี๋ยวถึงเวลาหนูเกรซเอาคืนแล้วอย่ามาร้องไห้ให้เห็นนะคุณไฟ

     อีบุ๊กเรื่องนี้พร้อมโหลดแล้ว ฝากคุณไฟด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #27 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:02

    ยอดเยี่ยมเลยค่ะคุณไฟ ขยี้เข้าไปเยอะๆ ชอบค่ะ

    #27
    0