ไฟรักสัญญาเถื่อน

ตอนที่ 30 : บทที่ 9 เกือบไปแล้ว ( 3 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    7 พ.ค. 62










เช้าวันใหม่หลังจากที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืดสิ่งที่กานต์ธีรารับรู้และคิดถึงคือชายหนุ่มที่เมื่อคืนเมาขาดสติและจะใช้กำลังปลุกปล้ำเธอ ดีที่เขาหยุดตัวเองได้ทันและนอนหลับทับอยู่บนตัวเธอ แต่ตอนนี้อัคนีย้ายไปนอนอยู่ที่เตียงของตัวเองเรียบร้อยแล้ว พอดูชายหนุ่มแล้วเธอก็ก้มลงสำรวจเสื้อผ้าของตัวเองว่ามีร่องรอยการฉีกขาดหรือถูกถอดบ้างไหม พอเห็นทุกอย่างก็ปกติดีทำให้เธอต้องถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก 

     และคำพูดที่อัคนีพูดไว้ก็เข้ามาในหัวอีกครั้งทำให้น้ำตาที่แห้งไปไหลออกมา แต่เพราะกลัวเสียงสะอื้นของตัวเองจะทำให้อีกฝ่ายตื่น เธอก็รีบลุกเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว พออาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อ ไม่ว่าจะเป็นการเตรียมเสื้อผ้าและสั่งอาหารเช้าขึ้นมาให้ผู้ชายสองคนที่อยู่ในห้องเดียวกันกับตัวเอง 

     “คุณกานต์ธีราตื่นแต่เช้าเลยนะครับ” ไกรที่ได้ยินเสียงกุกกักด้านนอกก็เปิดประตูออกมาดูก็เห็นหญิงสาวกำลังตั้งโต๊ะอาหารอยู่

     “ชินแล้วค่ะ คุณไกรรับกาแฟหรือข้าวต้มดีคะ เกรซโทรสั่งห้องอาหารทำขึ้นมาให้” กานต์ธีราถามอย่างมีน้ำใจ

     “เดี๋ยวผมทำเองก็ได้ครับ” ไกรเองก็พูดอย่างเกรงใจ แต่ไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้กานต์ธีรายกกาแฟมาให้เขาถึงที่เลย

     “ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้เองเล็กน้อยมาก ถ้าอยากได้ข้าวต้มก็บอกนะคะไม่ต้องเกรงใจ” กานต์ธีราพูดและยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะปลีกตัวไปจัดของในครัวต่อ และต้องนิ่งไปนิดเมื่อได้ยินที่ไกรถาม

     “นายยังไม่ตื่นเหรอครับ”

     “ยังเลยค่ะ สงสัยเมื่อคืนจะดื่มเยอะไปหน่อย แล้วคุณอัคนีกลับมายังไงเหรอคะ” ที่ถามเพราะดูจากท่าทางแล้วไม่น่าจะเดินขึ้นมาเองได้

     “คุณไปรยามาส่งน่ะครับ” ไกรตอบตามควมจริงพร้อมกับสังเกตท่าทางของกานต์ธีราไปด้วย และต้องถอนหายใจออกมาเบา ๆ เมื่อสิ่งที่เขาเคยคิดและสงสัยเป็นเรื่องจริงจนได้

     กานต์ธีราไม่พูดอะไรแค่พยักหน้ารับแล้วทำหน้าที่ของตัวเองต่อ แต่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าสายตาที่แสดงออกมามันมีความหม่นหมอง ผิดหวังอยู่ในนั้นด้วย

     เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ อัคนีก็เดินหน้ายุ่งออกมาจากห้องนอนและต้องหรี่ตามองเมื่อเห็นว่ากานต์ธีรานั่งอยู่กับคนสนิทของตัวเอง ไกรที่เห็นสายตาของเจ้านายก็รีบลุกขึ้นทันที

     “คุณอัคนีจะกินมื้อเช้าบนห้องนี้หรือจะลงไปกินที่ห้องอาหารข้างล่างคะ” กานต์ธีราถามขึ้นอย่างรู้หน้าที่

     “บนนี้มันมีอาหารให้กินหรือไง”

     “มีค่ะ พอดีฉันสั่งให้พ่อครัวทำข้าวต้มขึ้นมาให้ มีกาแฟด้วย คุณอัคนีจะรับเลยไหมคะ” ถามไปแต่หญิงสาวก็ไม่ได้เงยหน้ามองอัคนีตรง ๆ เพราะยังรู้สึกหวาดกลัวและทำอะไรไม่ถูกกับเหตุการณ์เมื่อคืน

     “ถ้ามีก็กินบนนี้แหละ” พูดจบอัคนีก็เดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร ส่วนกานต์ธีราก็ลุกไปอุ่นข้าวต้มและชงกาแฟให้ชายหนุ่มใหม่ ส่วนไกรก็หลบเข้าห้องไปอย่างรู้งาน

     อัคนีนั่งมองหญิงสาวที่กำลังหมุนตัวเตรียมอาหารอยู่ในครัวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคิด เขาเชื่อว่ากานต์ธีราจำเรื่องเมื่อคืนได้ทั้งหมด แต่ไม่ยอมพูดมันออกมา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ต้องเก็บความรู้สึกไม่แสดงให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองคิดและรู้สึกยังไงบ้าง ไม่อึดอัดหรือไง

     “แล้วคุณกินหรือข้าวหรือยัง” เขาถามเมื่อกานต์ธีรายกข้าวต้มมาให้

     “ยังค่ะ” 

     “ถ้าอย่างนั้นก็ไปเอามากินกับผมเลย แล้วไกรล่ะกินอะไรหรือยัง” 

     “คุณไกรดื่มกาแฟอย่างเดียวค่ะ” กานต์ธีราพูดแล้วเดินเข้าไปหยิบชามข้าวต้มอีกใบออกมา

     “เดี๋ยวคุณเก็บกระเป๋าให้เรียบร้อยล่ะ เดี๋ยวสิบเอ็ดโมงเราจะกลับกรุงเทพฯ กันแล้ว” อัคนีพูดสั่งแล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลย

     กานต์ธีราเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วลากออกมาจากห้อง ไกรเห็นก็เข้าไปช่วยทันที และเธอต้องชะงักไปนิดเมื่อเห็นว่าตอนนี้ในห้องมีแขกอยู่ด้วย

     “นี่คุณจะกลับแล้วเหรอคะ” ไปรยาถามเมื่อเห็นว่าหญิงสาวคนนี้ลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกมาสองใบ แม้จะสงสัยว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้อยู่ห้องเดียวกับอัคนี แต่ก็ยังไม่คิดจะถามอะไรให้มากความ

    “ครับ พอดีพรุ่งนี้ผมมีประชุมที่บริษัทแต่เช้าน่ะ แล้วคุณปิ่นกลับเมื่อไรครับ” 

     “ปิ่นกลับพรุ่งนี้ค่ะ ว่าจะอยู่พักผ่อนอีกสักวัน ตอนแรกปิ่นนึกว่าคุณจะอยู่อีกสักวันว่าจะชวนไปล่องเรือด้วยกันสักหน่อย” ไปรยาพูดอย่างเสียดาย เมื่อเช้าพอตื่นมาเธอก็รีบอาบน้ำแล้วพุ่งมาหาอัคนีที่ห้องหวังจะชวนชายหนุ่มไปล่องเรือกัน แต่ก็ผิดหวังเมื่อเขาจะกลับกรุงเทพฯ แล้ว

     “เอาไว้โอกาสหน้าดีกว่าครับ” อัคนีบอกปัดอย่างมีมารยาท

     “ก็ได้ค่ะ เอาไว้กลับกรุงเทพฯ แล้วปิ่นขอไปหาคุณที่บริษัทบ้างได้ไหมคะ” ไปรยาได้ทีรีบกอดแขนแนบใบหน้าลงไปที่ไหล่ของอัคนี กริยาการอ้อนของหญิงสาวทำให้กานต์ธีราเจ็บแปลบ ๆ ที่อกไม่น้อย แน่นอนว่าอัคนีเองก็สังเกตเห็นเขาเลยยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปตอบหญิงสาวข้างกาย

     “ได้สิครับ ถ้าคุณจะเข้าไปเมื่อไรก็โทรบอกผมก่อนนะ เดี๋ยวผมจะให้กานต์ธีราลงไปรับ” อัคนีพูดแล้วมองไปที่หญิงสาวร่างบางที่ยืนอยู่อีกมุมกับไกร

     “ผู้หญิงคนนี้เป็นลูกน้องของคุณเหรอคะ” ไปรยาได้ทีรีบถามทันที เมื่อวานเธอไม่ได้สังเกตเลยว่ามีผู้หญิงคนนี้อยู่ด้วย

     “ครับ กานต์ธีราเป็นผู้ช่วยเลขาฯ ของผมเอง พอดีเลขาฯ ผมติดธุระด่วนเลยเลยต้องให้เขามาแทน” อัคนีพูดแนะนำไปแบบนั้นทำให้กานต์ธีราก้มหน้าลงพร้อมกับเม้มปากแน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ทั้งคู่

     เมื่อได้เวลาอัคนีกับคณะก็เดินลงมาข้างล่างเพื่อเช็คเอาท์ ซึ่งก็มีนักธุรกิจหลายคนเดินทางกลับพร้อมกันพอดี และในฐานะเจ้าบ้านทรงพลก็ต้องมาส่งแขกด้วยตัวเอง และชายหนุ่มก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นหญิงสาวที่ถูกใจเดินตรงมาทางนี้พอดี

     “จะกลับแล้วครับคุณอัคนี” ทรงพลถามแต่สายตากลับมองไปที่กานต์ธีรา ทำให้อัคนีไม่ค่อยพอใจแต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้

     “ครับ”

    “งั้นก็เดินทางปลอดภัยนะครับ” ทรงพลบอกอัคนีพร้อมกับยื่นมือไป อัคนีแม้จะไม่พอใจอีกฝ่ายแต่เขาก็ต้องรักษามารยาทเลยยื่นมือไปจับเบา ๆ และต้องหันขวับเมื่อได้ยินที่เจ้าของโรงแรมพูดกับกานต์ธีรา

     “ผมหวังว่าเรื่องที่เราคุยกันไว้คุณกานต์ธีราจะไม่ลืมและเก็บไปคิดนะครับ หวังว่าผมจะได้รับข่าวดีในเร็ววันนี้” ทรงพลพูดพร้อมกับส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้หญิงสาว โดยที่ไม่ได้สนใจคนอื่นเลย

      “กานต์ธีรา ไกรพวกเรากลับกันได้แล้ว” อัคนีพูดเสียงเข้มแล้วเดินนำออกไปนอกโรงแรมทันที โดยที่เขาลืมไปว่ามีผู้หญิงอีกคนเกาะแขนอยู่ ไปรยาหน้าเหวอไปนิดแล้ววิ่งเดินตามชายหนุ่มไป ส่วนไกรก็รีบเดินตามเจ้านายไปอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน


     “ฉันขอบคุณคุณทรงพลมากนะคะที่ให้โอกาส แต่ฉันยังยืนยันคำเดิมค่ะ ฉันขอตัวกลับก่อนะคะ” กานต์ธีราพูดพร้อมกับยกมือไหว้ชายหนุ่มแล้วรีบเดินไปที่หน้าโรงแรม และก็ทันได้ยินคำร่ำลาของไปรยา

     “แล้วเจอกันที่กรุงเทพฯ นะคะคุณอัคนี” ไปรยาพูดแล้วโบกมือให้อัคนีก่อนจะถอยออกมายืนข้างรถเมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่ชื่อกานต์ธีราเดินมาถึง

     “ครับ...ขึ้นรถได้แล้วกานต์ธีราทำตัวชักช้าน่ารำคาญ” อัคนีหันไปพูดกับไปรยาก่อนจะพูดอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิมกับกานต์ธีรา

     ไปรยามองตามรถตู้คันใหญ่ด้วยสายตาที่ครุ่นคิด นี่ถ้าอัคนีไม่บอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้ช่วยเลขาฯ เธอจะคิดว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน เพราะท่าทางและสายตาของอัคนีมันดูแปลก ๆ ชอบกล แต่ถึงเขามีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเธอก็มั่นใจว่าจะสามารถเขี่ยผู้หญิงคนนั้นให้พ้นทางจนได้ เพราะดูแล้วคนที่เหมาะสมกับอัคนีก็มีแต่เธอเท่านั้น


     ++++++
            
      สมน้ำหน้าคุณไฟคิดจะแกล้งให้หนูเกรซโมโหเสียใจ กลายเป็นตัวเองโมโหเสียเอง

      อีบุ๊กเรื่องนี้พร้อมโหลดแล้วนะคะ ฝากทุบตีคุณไฟด้วยค่ะ
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

27 ความคิดเห็น