[Yaoi]" Cause It's Love " อยากจะรักได้ไหม...(ออฟกัน)

ตอนที่ 9 : Chapter 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 พ.ค. 60



Chapter 7

 

        “ กันไม่ได้ชอบผู้ชาย ”

 

        คำพูดนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา

        ออฟกระดกเบียร์ที่หยิบออกมาจากตู้เย็นเข้าปาก   ตอนนี้เขายังคงอยู่ที่ห้องของเต   ยืนอยู่คนเดียวที่ระเบียงห้องพลางมองไปยังตึกสูงไกลๆที่เป็นจุดดึงสายตาทุกครั้งเวลามายืนอยู่ตรงมุมนี้    ออฟนึกไปถึงเหตุการ์ณที่เพิ่งเกิดขึ้น   เขาเริ่มรู้สึกแย่กับมันแล้วจริงๆ

 

        “ แน่ใจเหรอ ”  

        นี่คือสิ่งที่เขาถามกลับไปหลังจากได้ยินประโยคเย็นชาแบบนั้นออกมาจากปากของน้องชายเพื่อนที่เขาคิดมาตลอดว่าแอบชอบเขาอยู่

        ไม่ใช่ว่าเขาจะหลงตัวเองจนคิดว่าสิ่งที่ตนเข้าใจนั้นจะต้องใช่เสมอ   แต่การได้ยินคนที่อยู่ในระยะประชิดจนได้ยินเสียงลมหายใจพูดแบบนั้นออกมา    มันก็ออกจะใจร้ายกับความรู้สึกของเขาเกินไปหน่อย

        จะโยนให้เป็นความผิดของกันก็คงไม่ได้   เป็นเขาเป็นคนเริ่มก่อนแทบจะทุกอย่างเลย

 

        กันเพียงแต่พยักหน้าตอบกลับมาโดยที่ไม่หันมามองหน้าออฟแม้แต่น้อย   นั่นยิ่งทำให้ร่างสูงรู้สึกแย่เข้าไปอีก  

        สุดท้ายก็เป็นเขาเองที่ต้องผละตัวออกแล้วหนีมายืนหน้าเศร้าคอตกอยู่ตรงระเบียงคนเดียว

 

        แล้วทำไมเขาจะต้องมารู้สึกแย่ขนาดนี้ด้วย   หรือจะแค่เสียเซลฟ์    รู้สึกเสียหน้าที่โดนปฏิเสธ   เสียความรู้สึกที่ตัวเองเข้าใจอะไรไปเองคนเดียว  

        ออฟถอนหายใจอย่างหงุดหงิดกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ที่มันสับสนไปหมด

 

        “ ไม่น่าเลยกู ”  ออฟพึมพำกับตัวเองเบาๆ

 

        เสียงเปิดกระป๋องข้างหลังทำให้ร่างสูงต้องหันไปมอง   เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ากันกำลังยกกระป๋องเบียร์แบบเดียวกับที่เขาถืออยู่ขึ้นดื่ม   ออฟเดินกลับเข้าไปในห้องทันที

 

        “ ทำไมกินเบียร์อะ   ไม่สบายอยู่นี่ ”  ออฟเอ่ยทักแล้วเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ยืนพิงประตูห้องนอนอยู่ใกล้ๆตู้เย็น

 

        “ ไม่เป็นไรหรอกครับ ”   กันตอบกลับและยังคงกระดกเบียร์เข้าปากต่อไป

 

        “ กัน ”  ออฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เริ่มแข็งและเดินเข้าไปใกล้ขึ้น  

 

        กันเดินหนีไปนั่งที่โซฟา   นั่นยิ่งทำให้ออฟเริ่มจะอารมณ์เสียขึ้นมาจริงๆ

 

        “ เป็นอะไร ”   ออฟถามด้วยอารมณ์หงุดหงิด

 

        “ เปล่าครับ ”   กันตอบกลับเสียงเรียบและยังคงไม่ยอมหันมามอง

 

        ออฟถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างตั้งใจให้ร่างเล็กได้ยิน  

      

        “ พี่ออฟกลับไปก่อนก็ได้นะครับ ”  กันว่าพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่น   “ พี่เตคงกลับดึก ”

 

        ร่างสูงกำกระป๋องเบียร์ที่อยู่ในมือแน่น   อารมณ์โกรธแล่นขึ้นมาเมื่อมองไปยังท่าทีเฉยเมยของคนที่นั่งหันหลังให้เขาอย่างไม่สนใจ 

        ทั้งๆที่เขาห้ามเพราะเป็นห่วงจริงๆ   ถ้าจะทำเมินใส่กันแบบนี้   ก็คงไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว

       

        ออฟเดินไปหยิบกระเป๋าเงินที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาโดยไม่หันไปมองคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเลยสักนิด   แท่งไม้ยังคงวางเรียงต่อกัน   ไม่รู้ว่าสุดท้ายใครเป็นคนชนะ   ขายาวก้าวด้วยความเร็วไปที่ประตูห้องและเปิดออกไปโดยไม่กล่าวลาอะไรสักคำ

 

        ประตูห้องปิดลง

 

        กันวางโทรศัพท์แล้วฟุบหน้าลงกับแขนทั้งสองข้าง

        ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ

……….……….……….

 

 

 

        “ อ้าว   ไอ้ออฟ ”

        เตเอ่ยขึ้นเมื่อประตูลิฟท์ที่เขายืนรอเปิดออกแล้วเห็นว่าคนตรงหน้าคือเพื่อนสนิทของตนนั่นเอง

        “ กลับแล้วเหรอ ”

 

        “ เห็นว่ากูเพิ่งมาเหรอ ”   ออฟตอบอย่างไม่สบอารมณ์

 

        “ เอ้า   ไอ้นี่   เป็นอะไรเนี่ย ”   เตมองไปที่หน้าตาบูดบิ้งของอีกฝ่ายแล้วขมวดคิ้วตาม

 

        “ เปล่า ”   ออฟปฏิเสธเสียงเรียบ   “ ไม่เข้ารึไง   เดี๋ยวลิฟท์ก็ปิดหรอก ”

 

        เตรีบก้าวเท้าเข้าไปในลิฟท์ตามน้ำเสียงหงุดหงิดของร่างสูง

        “ แล้ว... ”   เตกำลังจะถามแต่ก็ไม่ทันที่อีกฝ่ายเดินออกไปจากลิฟท์โดยไม่รอฟังอะไรจากเขาสักคำ   “ อะไรของมันวะ ”   เตบ่นพึมพำกับตัวเอง

 

 

 

        เตไขประตูห้องแล้วเปิดเข้าไป

        ภาพของกันที่นั่งหน้าหงอยอยู่บนโซฟาพร้อมกับกระป๋องเบียร์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆเกมส์ต่อไม้ที่ดูเหมือนยังเล่นไม่จบทำให้เขาต้องขมวดคิ้วอีกรอบ    เตปิดประตูแล้วเดินไปหากัน

        “ นี่กินเบียร์เหรอ ”

 

        กันยังคงนั่งนิ่งไม่ตอบอะไร

 

        “ ไม่สบายไม่ใช่รึไงเราน่ะ ” 

        เตเอ่ยเสียงดุ   แต่ร่างเล็กทำเพียงแค่ปลายตามองอย่างไม่สนใจ

        “ เกิดอะไรขึ้น ”   เตนั่งลงข้างๆแล้วจ้องหน้าน้องชายของตนอย่างสงสัย

 

        “ ไม่มีอะไร ”   กันตอบส่งๆ

 

        “ ไม่มีอะไรได้ไงล่ะ   มีเรื่องอะไรกับไอ้ออฟรึเปล่า ”

 

        คำถามของเตยิ่งทำให้กันทำหน้าเซง

        “ กันไปนอนแล้วนะ   ง่วงแล้ว ”  

 

        กันตอบแล้วลุกออกไปจากโซฟาปล่อยให้คนที่ถามมองตามอย่างไม่เข้าใจ

        “ อะไรกันนักกันหนาวะ ”   เตพึมพำแล้วถอนหายใจ   " ละเล่นแล้วก็ไม่เก็บ "

 

 

 

        ร่างเล็กล้มตัวลงนอนบนเตียงที่เป็นเตียงของพี่ชายตนก่อนจะรีบลุกขึ้นเพราะนึกขึ้นได้ว่าใต้ผ้าห่มที่เขาเพิ่งนอนทับมีแต่กางเกงชั้นในของตัวเองกระจัดกระจายเต็มไปหมด   กันรีบเก็บทุกอย่างที่เขารื้อไว้บนเตียงยัดใส่กระเป๋าเสื้อผ้าแบบรวกๆ  

        ภาพของเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปยังคงแล่นอยู่ในหัวของเขา

 

        นี่เขาคงเป็นแค่คนๆนึงที่พี่ออฟอยากจะหยอกเล่นด้วยเฉยๆสินะ  

        ถึงจะรู้ว่าพี่ออฟเป็นคนเจ้าชู้ยังไง   แต่การมาทำแบบนี้ด้วยทั้งๆที่คิดว่าเขาแอบชอบอยู่มันเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้จริงๆ   นึกอยากจะเล่นกับความรู้สึกของใครยังไงก็ได้อย่างนั้นเหรอ

        กันนึกอย่างหงุดหงิดแล้วทุบไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อระบายอารมณ์

……….……….……….

 

 

 

        “ อืม   อยู่ตรงร้านก๋วยเตี๋ยวใต้ตึกนี่แหละ ”


        กันตอบกลับปลายสายที่ถามเขาว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้ว  พลางก้มมองนาฬิกาข้อมือที่เป็นเวลาเกือบจะสิบเอ็ดโมง

         ตอนนี้เขานั่งอยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยวใต้ตึกคอนโดของม่อน   คนที่เขาบอกกับเตเอาไว้ว่าจะย้ายมาอยู่ด้วย   

        เรื่องเมื่อคืนยังคงทำให้เขาอารมณ์บูดไม่หาย   กันพยายามจะไม่นึกถึงมัน

         “ โอเค   ถึงแล้วโทรมาบอกนะ ”

 

        ปลายสายวางโทรศัพท์ไป

 

        กันมองไปที่ก๋วยเตี๋ยวในชามที่เพิ่งถูกยกมาเสิร์ฟ

        ให้เยอะกว่าร้านตรงคอนโดพี่เตเยอะเลย   นี่อาจจะเป็นการดีที่เขาย้ายมาอยู่ที่นี่   แค่มาถึงก็เจอเรื่องให้ถูกใจแล้ว   กันเริ่มจัดการกับก๋วยเตี๋ยวตรงหน้า

        กินไปได้ไม่กี่คำร่างเล็กก็วางตะเกียบที่อยู่ในมือลงแล้วหันมองรอบร้าน

        เมื่อกี้เขารู้สึกว่าถูกแอบมอง

        กันกวาดสายตามองรอบๆร้านอีกครั้ง   แต่ก็ไม่มีใครที่หันมามองเขา   กันแกล้งทำเป็นจับตะเกียบขึ้นมาคีบเส้นก๋วยเตี๋ยว   สักพักหางตาของเขาก็จับได้ว่ามีคนแอบมองเขาอยู่จริงๆ   กันหันไปมองที่ชายคนหนึ่งในชุดเสื้อเชิ๊ตขาวตรงโต๊ะริมร้าน    ชายคนนั้นรีบหันหน้ากลับไปทำเป็นเล่นโทรศัพท์   กันยังคงมองอยู่สักพักก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้  

        เขาเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ตอนที่อยู่เชียงใหม่    การที่อยู่ๆก็มีคนหันมามอง   กันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเข้าไปที่แอพกรินเดอร์    ถึงความเป็นไปได้จะมีอยู่ไม่มากแต่ก็ไม่เสียหายที่จะลองเช็คดู

        และก็เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้จริงๆด้วย

        กันมองที่รูปถ่ายโปรไฟล์ของคนในแอพที่ระบุว่ามีพิกัดอยู่ใกล้กับเขามากที่สุด   ในรูปเป็นคนๆเดียวกับผู้ชายริมร้านที่แอบมองเขาเมื่อกี้เป๊ะๆเลย   หน้าตาดีใช่เล่นซะด้วย   กันมองไปที่ชื่อใต้รูปโปลไฟล์

        คริส...

        แค่วันแรกก็เจออะไรให้ถูกใจเป็นอย่างที่สองแล้วนะ

……….……….……….


หายไปหลายวันเลย

ขอโทษที่ลงช้านะครับ   งานเข้าก็เลยยุ่งๆแต่งช้าเลย

:)

ตอนนี้ว่างแล้ว   เดี๋ยวตอนหน้าจะมาพรุ่งนี้นะ   แต่งต่อคืนนี้เลย

ขอบคุณมากๆที่ยังติดตามอ่านกันนะครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #40 ไม่เอาไม่เทไม่ดี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 13:00
    หายนานจังง ใจไม่ดีเลย
    #40
    3
    • #40-2 ไม่เอาไม่เทไม่ดี(1) (จากตอนที่ 9)
      25 พฤษภาคม 2560 / 21:10
      555555 อ่านไปถึงกับขำน้ำตาเล็ด สู้ๆนะคะไรท์ รักค่ะแอดค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์และคอมผู้น่าสงสารของไรท์นะคะ ยังไงก็ทำงานก่อนแล้วค่อยมาแต่งโน๊ะะ เรื่องงานต้องมาก่อนคนอ่านรอดั้ยยย
      #40-2
    • #40-3 bonson(จากตอนที่ 9)
      28 พฤษภาคม 2560 / 20:42
      ขอบคุณนะครับ น่ารักมากเลย */\*
      #40-3
  2. #39 freakymin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:54
    คริสมาแล้วววววว
    #39
    0
  3. #38 Moremaiii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 12:44
    คริสมาล้าววว
    #38
    0
  4. #37 bew12_09 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 18:06
    งุ้ยย มีคริสกันด้วย
    #37
    0
  5. #36 Mint Laklaem (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 07:22
    อื้อหือออออ ตะหนูลูกชอบพี่เค้าพูดเลยลูก หนูจะทำบับนี้มิได้นะ แม่ใจไม่ดี ฮือออออออ
    #36
    0
  6. #35 EXO-L88 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 00:58
    งืออหน่วงค่ะ ต่างคนต่างคิดไปเอง ต่างคนต่างไม่พูด TT คงเป็นมม.ที่อึดอัดใจกันสุดแล้ว
    #35
    0
  7. #34 BAEKFRIEND (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 23:21
    หู้ยยยยยยยพี่ออฟเกรี้ยวกราดแล้วฮือออ
    จะติดตามเรื่อยๆเลยนะคะ ????
    #34
    0