[Yaoi]" Cause It's Love " อยากจะรักได้ไหม...(ออฟกัน)

ตอนที่ 7 : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 พ.ค. 60



Chapter 5

 

        “ ถามอะไรหน่อยดิ ”

 

        กันเริ่มก้มหน้ามองพื้นอย่างทำอะไรไม่ถูก

        “ อะไรเหรอครับ”  

 

        ออฟขยับเข้ามาใกล้ขึ้น

        “ พี่แค่ลองถามเฉยๆนะ   แค่เคยสงสัยอะ ”

 

        คำพูดของออฟยิ่งทำให้กันหายใจไม่ทั่วท้อง   ร่างเล็กได้แต่พยักหน้ากลับไป

 

        “ กัน ”  ออฟจ้องมาที่ใบหน้าของกันที่เอาแต่ก้มมองพื้น  “ เคยชอบพี่ใช่ไหม ”

 

        คำถามที่เพิ่งได้ยินทำให้กันนึกอยากจะมุดลงพื้นกระเบื้องในห้องน้ำแล้วหายไปที่ไหนก็ได้สักที่   

        เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ใบหน้าของตัวเองนั้นซีดหรือขึ้นสีแดง   มือเล็กกำชายเสื้อของตัวเองจนยับไปหมด   เขายังไม่กล้าหันไปมองหน้าคนข้างๆที่ไม่ต้องเห็นก็รู้ว่ากำลังจ้องมาที่เขาอย่างไม่ลดละ

        “ ทำไมพี่ออฟถามอย่างนี้อะครับ ” 

        ในเมื่อไม่รู้จะตอบกลับไปยังไง   ก็ถามกลับเอาตัวรอดไปก่อนแล้วกัน

 

        “ ก็...."  ออฟหยุดคิด   " พี่เคยสงสัยมานานแล้วแหละ   แล้วยิ่งได้มาเจอเราอีกที   พี่ก็ยิ่งสงสัย ”

 

        กันนึกอยากจะเอามือปิดหน้า   นี่เขาแสดงท่าทีอะไรออกไปบ้างเนี่ย

 

        “ กัน “  ออฟเอ่ยเรียกเหมือนจะเร่งเอาคำตอบ

 

        นี่ไม่รู้หรือไงว่าคนมันทำตัวไม่ถูก    กันบ่นในใจ

        ตอนนี้ในความคิดของเขามันลังเลไปหมด   ถ้าตอบว่าใช่   ไม่แน่ว่าพี่ออฟเองก็อาจจะสนใจเขาอยู่เหมือนกัน   อาจจะฟังดูเพ้อไปหน่อย    แต่ใครจะรู้   ตอนนี้เขาก็ดูดีขึ้นตั้งเยอะ   แต่ถ้าผลลัพธ์ออกมาเป็นอีกทาง    เขากับพี่ออฟอาจจะมองหน้ากันไม่ติดอีกเลยก็ได้    แล้วอีกอย่าง   เขาก็ไม่แน่ใจแล้วด้วยว่าตอนนี้เขายังจะกลับไปชอบพี่ออฟเหมือนที่เคยรู้สึกได้อีกหรือเปล่า

        คงต้องเลือกคำตอบที่จะช่วยรักษาสถานการณ์ให้มันดูโอเคที่สุด

        กันสูดหายใจลึกแล้วหันไปหาคนที่ยืนรอคำตอบอยู่ข้างๆด้วยสีหน้าที่พยายามบังคับให้ดูปกติที่สุดก่อนจะเอ่ยออกไป

         “ เปล่านี่ครับ ”

 

        ออฟมองมาที่กันด้วยสีหน้าเรียบเฉย   ซึ่งคนที่ถูกมองเองก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่าร่างสูงคิดอะไรอยู่   ออฟเงียบอยู่สักพักก่อนจะพยักหน้า

        “ โอเค   พี่คงคิดไปเอง ”   ออฟก้มมองกระปุกยาพาราเซตามอลในมือแล้วส่งให้กัน   “ ช่างมันเถอะ   พี่ชอบสงสัยอะไรไปเองแบบนี้แหละ   ไปกินยาดีกว่า ”  

 

        ร่างสูงเดินนำออกไปจากห้องน้ำ    ปล่อยให้อีกคนมองตามด้วยความรู้สึกแปลกๆ

        กันถอนหายใจแล้วเดินตามออกไป

 

        “ กินอะไรก่อนด้วยนะ ”   ออฟหันมาบอกแล้วนั่งลงที่โซฟาตามเดิม

 

        กันเปิดตู้เย็นหยิบนมกล่องกับน้ำเปล่าออกมาหนึ่งขวดแล้วเดินไปนังที่โซฟา

 

        “ ทำไมกินน้ำเย็นอะ   เสียงแหบนี่ ”   ออฟทักเมื่อมองไปยังสิ่งที่กันถือมา

 

        “ ผมลืมอะครับ ”   กันตอบแล้วทำท่าจะลุกไปหยิบใหม่

 

        “ ไม่ต้องๆ   เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้   ขวดนี้เดี๋ยวกินเอง ”   ออฟพยักพเยิดไปที่ขวดน้ำเย็นในมือกัน   แล้วลุกเดินไปตรงมุมครัวเล็กๆที่มีขวดน้ำเปล่าสองสามขวดวางอยู่

……….……….……….

 

 

 

        ออฟหยิบขวดน้ำเปล่าขึ้นมาหนึ่งขวดแล้วหันไปมองร่างเล็กที่กำลังเอาหลอดเจาะกล่องนมอยู่ตรงโซฟาไม่ไกลจากที่เขายืน    

        นี่เขาเพิ่งโดนปฏิเสธมาจริงๆเหรอ  

        ออฟนึกไปถึงอาการก้มหน้าก้มตา   กำเสื้อจนแทบขาด   และใบหูที่ขึ้นสีแดงจัดของคนที่เพิ่งบอกว่าไม่ได้ชอบเขาในห้องน้ำเมื่อกี้    อาการมันขัดกับคำตอบออกซะขนาดนั้น   จะให้เขาเชื่อลงได้ยังไง

       

        ร่างสูงเดินกลับไปนั่งที่โซฟาแล้วยื่นขวดน้ำให้กัน

        เขาเอนตัวลงกับพนักพิงก่อนจะหันไปมองแล้วเอ่ยถาม

        “ แล้วตกลงกันมีเรื่องอะไรจะคุยกับพี่เหรอ ”

 

        กันวางกล่องนมในมือแล้วหันมามองที่ออฟ   ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่นด้วยความไม่กล้าสบตา

        “ กันอยากจะขอไปทำงานกับพี่ออฟอะครับ ”

 

        ออฟนิ่งไปทันทีที่ได้ยิน     

         “ ทำงานกับพี่หรอ ”  

 

        “ ใช่ครับ "  กันพูดสีหน้าจริงจัง  " ผมมีเอกสารด้วยนะครับ   เดี๋ยวผมไปเอามาให้นะครับ ”   กันพูดแล้วลุกขึ้นจากโซฟา

 

        “ เดี๋ยวๆ   งานนี่...    กันหมายถึงเป็นเทรนเนอร์แบบพี่น่ะเหรอ ”

 

        กันมองไปยังสีหน้าประหลาดใจของออฟ

        นี่พี่ออฟคงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยสินะ   ดีแล้วล่ะที่ตอนเหตุการณ์ในห้องน้ำเขาตอบออกไปแบบนั้น   ขืนบอกไปว่าเขาเคยชอบพี่ออฟจริงๆ   ผลลัพธ์คงออกมา...  

        แค่คิดก็ไม่อยากจะนึกถึงมันแล้ว   กันตัดพ้อในใจ

        “ ใช่ครับ ”  กันหยุดไปสักพัก    ก่อนจะพยายามเรียบเรียงคำพูดออกมา   “ ผมเลือกเรียนด้านนี้ก็เพราะพี่ออฟเลยนะ   ผมเคยเห็นพี่ทำงานตอนเด็กๆ   มันทำให้ผมเริ่มสนใจด้านนี้   ตอนนี้ก็เลย....   อยากจะขอไปเรียนรู้งานกับพี่ออฟอะครับ ”

        ร่างเล็กแทบจะหลุดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อพูดเสร็จ    แต่ก็พยายามทำเฉยเอาไว้

        ทำไมประโยคแค่นี้มันถึงได้ทำให้เขาหน้าร้อนขึ้นมาอีกแล้วนะ

 

        ทั้งคู่นิ่งเงียบไปสักพัก   ก่อนที่ร่างสูงจะยกยิ้มที่มุมปาก

 

        “ โอเค “ 

 

        กันหันไปมองที่ออฟ   คราวนี้ไม่หลบสายตาอีกแล้ว

        “ อะไรนะครับ ”

 

        “ โอเค “   ออฟเอ่ยย้ำคำเดิมอีกครั้ง   “ พี่อยากได้คนมาทำงานเพิ่มอยู่พอดี   จริงๆก็หาคนเพิ่มมาสักพักแล้วแหละ   คนเก่าเค้าย้ายไปฝึกที่อื่น   ได้กันมาช่วยก็ดี   อยากเริ่มงานตอนไหนล่ะ ”

 

        กันยังคงทำสีหน้างงๆ   ทั้งๆที่คิดเอาไว้แล้วว่าพี่ออฟคงจะตอบตกลง   แต่ก็ไม่คิดว่าจะเสร็จสรรพง่ายดายขนาดนี้

        “ แล้วแต่พี่ออฟเลยครับ   กันเริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ ”

 

        ออฟทำท่าทางครุ่นคิด   แต่รอยยิ้มที่มุมปากก็ยังคงไม่หายไป

        “ วันจันทร์ก็แล้วกัน   ไปเริ่มดูสถานที่ก่อน   ไม่เร็วไปนะ ”

 

        กันส่ายหน้า   “ ไม่ครับ ”

 

        “ โอเค ”   ออฟมองไปที่สีหน้าที่ยังคงนิ่งๆงงๆของกันแล้วยิ่งยิ้มอย่างชอบใจ   “ ไม่กินยาเหรอ   นมหมดไปนานแล้วน่ะ ”   ออฟเอ่ยแซว

 

        “ อ่อ   ครับ   ผมลืม ”  กันยิ้มเขินๆแล้วเปิดขวดน้ำกินยา

……….……….……….


เดี๋ยวตอนต่อไปจะมาค่ำๆนะครับ   จะลงให้วันนี้เลย

เริ่มรู้กันหรือยังว่าออฟกันทำงานอะไร   มันมีความสอดคล้องกับ puppy honey อยู่นะ

ตอนหน้าคริสจะมาแล้วนะครับ

:)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #28 Mint Laklaem (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:19
    โถๆ ตะหนู อยากจิให้พี่ออฟรุกเร็วๆจังค่ะ555555 รอนะไรท์~~~~~~~
    #28
    0
  2. #27 Chonly_21 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:28
    อีพี่มันร้ายยยยย มันหลงตัวเอ๊งงงงงงงง 5555 ทำอีพี่มันดูอ่อยนะ
    #27
    0