[Yaoi]" Cause It's Love " อยากจะรักได้ไหม...(ออฟกัน)

ตอนที่ 4 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 พ.ค. 60



Chapter 2

 

        “ คิดถึงไอ้ดินเหมือนกันนะ ”

        เต ตะวัน เอ่ยขึ้นพลางมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ไม่ค่อยจะมีดาวสักเท่าไหร่   ระเบียงชั้นยี่สิบแปดของคอนโดสูงพอที่จะยืนชมวิวตอนกลางคืนได้โดยที่ไม่โดนยุงหามมากนัก   เตกระดกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม  

 

        “ ทำเป็นคิดถึง   ไปคราวที่แล้วก็ไม่เห็นจะค่อยเล่นกับมันสักเท่าไหร่เลย ”

        กันที่ยืนเกาะขอบระเบียงอยู่ข้างๆตอบก่อนจะเปิดฝากระป๋องเบียร์ที่เพิ่งเอาออกมาจากตู้เย็น

 

        “ ก็ไม่รู้นี่ว่าเราจะยกให้เขาไป ”  เตพูดอย่างนึกเสียดาย

 

        “ เอามาด้วยกันก็คงดูแลไม่ได้เต็มที่   ตอนอยู่ที่นู่นส่วนใหญ่เขาก็เป็นคนดูแลมัน   ถ้าเอามาด้วย   แล้วกันไม่อยู่   ปล่อยเอาไว้ตัวเดียวบ่อยๆมันคงเหงาแย่   มีคนอยู่ด้วยตลอดจนชินแล้ว   หรือพี่เตจะเลี้ยง ”   กันหันไปถามเต

 

        “ โหย   พี่ก็คงได้ปล่อยมันไว้ห้องตัวเดียวอยู่ดี   แบกไปออฟฟิสด้วยไม่ไหวหรอก ”  เตรีบปฏิเสธ    “ แล้วไม่เอามันไปที่ฝึกด้วยล่ะ   จะได้ให้มันไปเล่นกับตัวอื่นด้วย ”

 

        กันส่ายหน้า

         “ เกรงใจพี่ออฟเขาอะ   ที่จะไปคุยด้วยยังไม่รู้ว่าจะได้ทำงานด้วยหรือเปล่าเลย   จะขอเอาหมาไปเลี้ยงด้วยอีก   เดี๋ยวเขาจะคิดว่ากันทำตัววุ่นนะ ”

 

        เตพยักหน้าอย่างเข้าใจ  “ จริงๆมันก็คงไม่ว่าอะไรหรอก   มันเองก็เลี้ยงอยู่ตัวนึงเหมือนกัน   แต่ก็ดีแล้วแหละ   เผื่อไว้   แล้วนี่ถ้าเกิดว่าเราไม่ได้งาน   กันมีที่สำรองแล้วใช่ไหม ”

 

        “ ใช่ ”  กันตอบ   “ มีที่อื่นติดต่อมาก่อนแล้ว   เดี๋ยวกันว่าจะไปคุยพรุ่งนี้เลย   จะได้รู้ไปเลยว่าจะได้หรือไม่ได้ ”

 

        “ อืม   ดีๆ ”  เตพยักหน้า  “ แล้วอย่าลืมที่สัญญาเอาไว้ล่ะ   ไม่ต้องไปอ้อนอะไรมันด้วย   รู้หรอกว่าเตรียมตัวจะคุยเอาไว้ยังไง ”  เตเอ่ยย้ำถึงสัญญาที่คุยกันไว้เมื่อตอนเย็น

 

        “ อะไรพี่เต ”  กันทำเสียงโวยวายขึ้นเล็กน้อย  “ นี่เห็นกันเป็นคนยังไงเนี่ย   ถามจริง   นี่คิดว่ากันคิดอะไรกับพี่ออฟเหรอ  ”

 

        “ หรือว่าไม่จริง ”

        ประโยคนี้ของเตทำให้กันนิ่งไป

 

        “ พี่เต ”   กันมองหน้าเตนิ่ง  “ นี่พูดเล่นปะเนี่ย ”

 

        เตเองก็หันไปมองหน้ากันเช่นกัน  “ พูดเล่นอะไร   พี่รู้นะ ”

 

        “ รู้อะไร ”  กันถามกลับ

 

        “ ก็รู้ว่าเราเคยแอบชอบมัน   ใช่ไหมล่ะ ”

 

        “ ฮะ ”  เป็นรอบที่สามของวันที่กันต้องเอ่ยเสียงนี้ออกมาพร้อมสีหน้าฉงน   “ ตลกละพี่เต ”

 

        “ ไม่ต้องมาปิดหรอก    นี่ระหว่างเรายังมีอะไรจะต้องมาปิดกันอีกเหรอ   พี่ดูออกทุกอย่างแหละ ”

 

        “ กันไม่ได้ชอบพี่ออฟ ”  กันปฎิเสธเสียงแข็ง

 

        “ พี่ดูออกนะ   เหมือนกับทีพี่ดูออกนั่นแหละว่าเราชอบผู้ชาย ”

 

        กันนึกไปถึงเหตุการณ์ตอนที่ตนตัดสินใจสารภาพเรื่องเพื่อนร่วมห้องตอนที่เตไปหาที่เชียงไหม่ว่ามีสถานะมากกว่าเพื่อนสนิท   และทันทีที่เตรู้ว่ากันคบอยู่กับผู้ชาย   ประโยคแรกที่เอ่ยออกมาคือ ว่าแล้วเชียว  พร้อมสีหน้าที่ไม่ได้แสดงอาการตกใจสักเท่าไหร่

 

        “ ไม่ใช่แล้วพี่เต   คิดไปเอง ”  แต่กันก็ยังไม่เลิกปฏิเสธ

 

        “ สายตาเราตอนนั้นน่ะมันบอกพี่หมดทุกอย่างละ ”  เตพูดอย่างมั่นใจ

 

        “ ไม่ใช่ซะหน่อย ”  กันได้แต่จิ๊ปากอย่างขัดใจ

 

        “ ละนี่ยังชอบมันอยู่หรือเปล่า ”  เตอดไม่ได้ที่จะถาม

 

        “ ไม่แล้ว   ตอนนั้นกันเด็กจะตายเจอใครก็ชอบไปหมดแหละ ”  กันแก้ตัว

 

        “ แล้วตอนนี้ล่ะ   มีแต่คนเข้ามาชอบรึไง ”   เตเอ่ยพลางเหล่ตามอง

 

        “ ก็มีน้องชายหน้าตาดีขนาดนี้ก็ช่วยไม่ได้นะ ”

 

        เตได้แต่เบ้ปากอย่างหมั่นไส้ก่อนจะถามต่อ  “ แล้วนี่จะไม่อยู่กับพี่จริงๆเหรอ ”

 

        กันส่ายหน้า

         “ อย่าเลย   กันรู้ว่าพี่เตชอบความเป็นส่วนตัว   แล้วกันก็หาที่อยู่ได้แล้ว ”

 

        “ ทีไหน ”  เตรีบถาม

 

        “ กันจะไปอยู่กับม่อนน่ะ   มันอยากได้รูมเมทอยู่พอดี ”

 

        “ ม่อน... ”   เตทำท่านึก  “ น้องมิ้นน่ะนะ ” 

 

        “ ใช่   มิ้น ชาลิดาไง   เพื่อนกันที่พี่เตเคยจะจีบอะ”  กันเอ่ยยิ้มๆ

 

        เตส่ายหน้าพลางหลบสายตา

        “ ก็แล้วแต่เรา   นี่ไปติดต่อกันตอนไหนเนี่ย    แต่ก็ดีละ   ดีกว่าอยู่คนเดียว   จะได้ไม่ต้องหาหนุ่มที่ไหนไปอยู่ด้วยอีก ”  เตเอ่ยเหน็บ

 

        “ ทำไมเหรอ  หวงเหรอ   ฮะ ”  กันถามหยอก

 

        “ ห้ามอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่เราน่ะ ”  เตค่อนขอด

 

        กันยิ้มอย่างชอบใจก่อนจะเขย่งกอดคอพี่ชายของตน

        “ กันรู้พี่เตอะใจดีจะตาย   ใช่มะ ”

 

        เตได้แต่อมยิ้มในความอ้อนของน้องชายที่ทำเอาเขาปฏิเสธอะไรไม่ได้ทุกที

        “ แล้วจะไปอยู่เมื่อไหร่ ”

 

        “ จริงๆไปอยู่พรุ่งนี้เลยก็ได้นะ ”   กันตอบพลางกระดกเบียร์อึกสุดท้ายเข้าปาก

 

        “ นี่ไม่คิดจะอยู่เป็นเพื่อนพี่บ้างเลยรึไง ”

 

        “ เอ้า   ก็พี่เตถาม ”  กันรีบเถียง   “ แล้วให้อยู่เป็นเพื่อนเนี่ย   ตัวเองอะจะได้อยู่กับกันบ้างหรือเปล่าเถอะ   ติดงานขนาดนี้   พรุ่งนี้ก็มีงานเช้าไม่ใช่รึไง   แล้วยังไม่ไปนอนอีก ”

 

        เตเอามือปิดหู  “ บ่นกลบเกลื่อนรึไงเนี่ย   เออๆ   ไปนอนละ   เราเองก็ไปนอนด้วย   ดึกมากแล้ว ”

        เตหันไปมองนาฬิกาในห้องที่บ่งบอกว่าเวลาตอนนี้เกือบจะตีสองแล้ว

 

        “ พี่เตไปนอนเถอะ   เดี๋ยวกันตามไป ”  กันยังคงมองไปยังท้องฟ้าเบื้องหน้า

 

        “ จะยืนนับดาวให้ครบเลยรึไง ”  เตไม่วายเอ่ยเหน็บอีกครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องไป

 

        กันก้มมองกระป๋องเบียร์ที่ไม่มีอะไรเหลืออยู่ข้างในก่อนจะวางมันลงกับพื้นแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดู

        กันเปิดรูปของสุนัขพันธุ์วิปเพ็ทสีขาวลายน้ำตาล   ร่างเก้งก้างเหมือนลูกกวางนั้นนอนขดอยู่บนโซฟาจนเหมือนขนมโดนัท   กันเลื่อนดูรูปอื่นๆ    เขามองมันและอมยิ้มออกมาก่อนจะหยุดมือลงที่รูปของสุนัขตัวเดิมกับผู้ชายอีกคนที่นั่งกอดมันอยู่    ยิ้มนั้นหุบลงแทนที่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย   

        นิ้วหัวแม่มือสัมผัสไปที่ใบหน้าของคนในรูป    เขาเลื่อนนิ้วเพื่อซูมใบหน้านั้น   ก่อนจะกดปิดรูปนั้นลงอย่างฉับพลัน

        กันถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะฟุบหน้าลงในวงแขนของตัวเอง

……….……….……….


กลับมาแล้วนะครับ   อย่าเพิ่งหนีกันไปไหนนะ

เซงกับทวิตเตอร์มากตอนนี้เพราะผมโปรโมทนิยายลงทวิตไม่ได้เลย   

พอทวิตลงไปแล้วมันไม่ไปขึ้นในหน้า #ออฟกัน อะครับ  ใครมีวิธีแก้ช่วยบอกทีนะ

หรือถ้าใครชอบอยากจะนำไปแชร์หรือแนะนำให้เพื่อนอ่านจะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง   

เพราะนิยายขาดการโปรโมทมาก  5555

ยังไงจะรีบปั่นตอนต่อไปนะครับ


เผื่อคนที่สงสัยว่าบางตัวละครโผล่มาได้ยังไง

คือหลายๆตัวละครในเรื่องที่ผมใส่ไว้จะเป็นคนรอบๆตัวออฟและกันในชีวิตจริง  

อาจมีตัวละครสมมุติบ้างแต่จะพยายามใส่คนรอบตัวจริงๆของพวกเขาเข้ามาเพื่อความอินนะครับ

ถ้าคนรอบตัวกันนี่พอจะนึกออกมากหน่อยเพราะผมเป็นแฟนคลับกัน

แต่ฝั่งพี่ออฟแทบไม่รู้อะไรเลย  จนตอนนี้ผมเริ่มต้องตามพี่ออฟมากขึ้นเพื่อเอาข้อมูล

ขอบคุณมากๆนะครับทุกคนที่เข้ามาอ่าน  เจอกันตอนหน้านะ  :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #61 NATA-P (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 16:46
    มีคุณม่อนด้วยยยยยย~ กำลังมีละคร 30 กำลังแจ๋วเลย เล่นกับป่าปี๊
    #61
    0
  2. #21 เซเนะเซนเซย์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:40
    หนุกง่าาาาา ติดตามมมมมม
    //มารวบรัดเม้นในตอนเดียวเลย ขออภัยค่าาาสUU
    #21
    0
  3. #18 Chonly_21 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 18:24
    ชอบทุกตัวละครเลยอะมันดูเรียลดี ชอบความหยอดของอีพี่ ชอบควาอ้อนๆ ได้ไหมๆ ของน้อง ชอบความหวงของพี่เต ชอบๆๆๆๆๆๆๆ
    #18
    0
  4. #17 bew12_09 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 18:12
    เดี๋ยวไปช่วยโปรโหมดในทวิตให้น้าา
    #17
    0
  5. #15 Mint Laklaem (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 16:47
    เอ็นดูพี่กัน ชอบเค้าสินะ ฮืมมมม มาต่อเร็วๆนะคะ ????
    #15
    0