[Yaoi]" Cause It's Love " อยากจะรักได้ไหม...(ออฟกัน)

ตอนที่ 2 : Chapter 1 (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 พ.ค. 60


Chapter 1

 

     กันรู้อยู่แล้วว่าคนที่จ้องหน้าเขาอยู่คือพี่ออฟ    เพราะเตบอกเขาตั้งแต่ตอนนัดกันว่าจะพาใครมาด้วย   แต่ความจริงถึงแม้เตจะไม่ได้บอกก่อน   เขาก็จำคนๆนี้ได้  

        ถึงภาพรวมจะดูดีขึ้นมาก   ทั้งทรงผม  ผิวพรรณ   และสไตล์การแต่งตัว   แต่เค้าโครงเดิมของพี่ออฟที่เขาเคยเจอเมื่อหลายปีก่อนก็ยังคงอยู่

        ออฟยังคงจ้องมาที่ใบหน้าของกันด้วยสายตาประหลาดใจอย่างเก็บเอาไว้ไม่อยู่   ซึ่งกันเองก็เคยชินซะแล้วกับการถูกมองแบบนี้   ทุกๆครั้งที่เขากลับมากรุงเทพแล้วได้เจอกับเพื่อนเก่า   เพื่อนของเต   หรือคนที่เคยรู้จักเขามาก่อน   ทุกคนจะมองมาด้วยสายตาประหลาดใจ   แล้วตามมาด้วยประโยคเดิมๆ

 

        กันเปลี่ยนไปมากเลยนะ

 

        กันได้แต่หัวเราะในใจ   และตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มเดิมๆที่เขาใช้ตอบรับประโยคนี้จากทุกคน  

 

        ออฟมองมาที่ลักยิ้มบนแก้มซ้ายของกัน   ซึ่งก่อนหน้านี้ตอนที่กันยังเป็นเด็กอ้วนน้ำหนักเกือบเหยียบแปดสิบ   รอยบุ๋มใดๆก็ไม่สามารถปรากฏขึ้นมาให้เห็นได้

 

        พี่ออฟก็ดูดีขึ้นมากเลยนะครับ ”   กันเอ่ยยิ้มๆ

 

        แสดงว่าจำได้ ”   ออฟตอบพร้อมส่งยิ้มกว้างกลับไป

 

        ทำไมจะจำไม่ได้   คนที่ชอบทำตาไม่เท่ากันแล้วยังดูดีได้ก็มีอยู่แค่คนเดียวเท่านั้นแหละ   กันคิดในใจ

 

        ยังไงผมก็จำพี่ได้อยู่แล้วแหละครับ ” 

 

        “ เอ้า   บอกว่าหิวแต่ไม่เดินตามมาวะ ”

 

        ออฟและกันสะดุ้ง

 

        เต ตะวัน ยืนกอดอกมองมาที่พวกเขาในระยะประชิด  “ ให้กูเดินไปถึงร้านแล้วพวกมึงยังยืนกันอยู่ที่เดิมเนี่ยนะ ”  

 

        ทั้งคู่มองคนที่ยืนขมวดคิ้วแล้วได้แต่ยิ้มแห้งๆ

 

         “ เออ  ลืมเดินตามเลยอะ   พอพี่เตมาท้องก็ร้องเลยเนี่ย ”   พูดจบร่างเล็กก็เดินนำออกไปอย่างไม่รอพี่ชายของตนที่ยืนงงมองตามอยู่ข้างหลัง

 

        อะไรของมันวะ ”  เตขมวดคิ้วหนักเข้าไปอีก

 

        เออ   ท้องร้องเหมือนกันเลย    ออฟยกมือขึ้นกุมท้อง   ไปๆ   หิวละ ”  ออฟตบที่บ่าของเตแล้วเดินตามร่างเล็กไปติดๆ

 

        เตยังคงขมวดคิ้วต่อไปแต่ก็เดินตามไปอย่างไม่รอช้า

……….……….……….

 

 

        “ เป็นไงบ้างเปิดร้านวันแรก ”

        ภัทร ฉัตรบริรักษ์  นายแบบหนุ่มผู้มาในชุดแจ๊คเก็ตหนาขัดกับอากาศภายนอกเอ่ยถามคนที่ยืนก้มหน้าก้มตาอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงิน

 

        “อ้าว   พี่ภัทร ” หนุ่มร่างบางที่ความสูงพอๆกันเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะปิดลิ้นชักแล้วเดินออกมาหาภัทรนอกเคาน์เตอร์   “ ก็ดีนะพี่   ร้านเพิงเปิดอะ   คนตื่นเต้นมั้งก็เลยมากันเยอะ ”

 

        ภัทรพยักหน้าพร้อมมองไปที่บรรดาลูกค้าที่มีเกือบเต็มร้าน  “ เหนื่อยเลยดิเนี่ย   นี่กูว่าจะพาไอ้เตมาด้วยแม่งก็ติดนัด ”

 

        เมื่อได้ยินชื่อเต   คนที่ได้ฟังก็หน้าหงอยลงเล็กน้อย  “ มันยังจำผมได้อยู่รึเปล่าเถอะ ”

 

        “ เอ้า   อย่าทำหน้างั้นดิ   นี่มึงอุจส่ามาทำงานอยู่ใกล้ๆมันขนาดนี้แล้วนะ ”

 

        “ ผมแค่อยากมาทำงานใกล้ๆพี่เถอะ ”  อีกฝ่ายรีบแก้ตัว

 

        “ เหรอครับคุณเน๋ง ”  ภัทรเอ่ยแซว

 

        เน๋ง  ศรัณย์  รุ่นน้องจากมหาลัยเดียวกันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้  

        ทั้งภัทร   เต   และเน๋งเคยสนิทกันมากเมื่อตอนที่ยังเรียนอยู่มหาลัย   ที่จริงภัทรเองก็ยังคงสนิทอยู่กับทั้งคู่   แต่ฝั่งเพื่อนที่เคยสนิทมากอย่างเน๋งและเตเองต่างหากที่ตอนนี้เริ่มไม่ค่อยจะสนิทกันสักเท่าไหร่

 

        “ มันไปหาน้องมัน   ไอ้กันมันจะกลับมาอยู่กรุงเทพแล้วนะ   ไม่รู้มึงยังจำมันได้อยู่หรือเปล่า   ตอนนี้ผอมแล้วเปลี่ยนไปเยอะเลย   กลับมาวันที่มึงเปิดร้านวันแรกอีก   บังเอิญดีจริงๆ ”  ภัทรอธิบาย

 

        “ นี่มันยังหวงน้องเหมือนแต่ก่อนอยู่หรือเปล่าอะ ”  เน๋งถาม

 

        “ ไม่แล้วมั้ง   เห็นมันยังเคยบอกว่าไปเจอแฟนไอ้กันตอนไปเยี่ยมที่เชียงไหม่อยู่เลย   ก็พูดสีหน้าปกตินะ   โตมาหล่อขนาดนั้นจะหวงได้สักแค่ไหนวะ ”

 

        “ จริงดิ   นี่ผมจำได้แต่ภาพน้องเค้าตอนอ้วนๆ   แต่ผมว่าตอนนั้นก็น่ารักแล้วนะ   เปลี่ยนไปมากขนาดนั้นเลย   เริ่มอยากเห็นละ ”  เน๋งเริ่มทำสีหน้าสนใจ

 

        “ เดี๋ยวมึงก็ได้เจอ   กูเจอมันตอนมันมากรุงเทพเมื่อปีทีแล้วนู่น  ไม่ใช่มาคราวนี้กลับมาอ้วนอีกรอบนะ ”

 

        “ โหพี่ภัทร   นี่กำลังจินตานาการตามอยู่เลยนะเนี่ย ”

 

        เสียงพนักงานในร้านเอ่ยเรียกเน๋ง

 

        “ มึงไปดูลูกค้าเหอะ   เดี๋ยวกูจะลองสั่งไอติมมึงมากินดู   ถ้าถูกใจเดี๋ยวไปเขียนรีวิวให้ ” ภัทรกล่าวพร้อมยักคิ้ว

 

        “ แล้วถ้าไม่ถูกใจล่ะ ”  เน๋งถามกลับ

 

        “ กูก็ไม่จ่ายไง ”  คนพี่ตอบกลับสีหน้ายียวน

……….……….……….


ยังไม่จบนะครับ!  รู้นะว่ายังไม่จุใจ

เป็นความขี้เกียจของผมเองแหละไปนั่งส่องแท็คออฟกันในทวิตจนแต่งล่าช้า  

จริงๆควรจะเสร็จได้ละเนาะ */\*

คือแต่งยังไม่เสร็จทั้งหมดแต่ไม่อยากเว้นหลายวัน   กลัวลูกค้าหาย  

เห็นมีคนเรียกร้องอยากอ่านต่อ  ขอบคุณมากนะครับ

ที่เหลือคงได้ลงพรุ่งนี้เย็นๆนะครับ  เป็นพาร์ททีจะออกมาน่ารักๆด้วยเลยไม่อยากเร่ง

เอาช่วงแรกไปก่อนเนอะ

แต่ยังไงก็จะไม่ดองเรื่องนี้นะครับสัญญาเลยยยย...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #48 ดาวิกา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 05:08
    รอวนปายยยย รอนุ้งกัน และป่าปี๊ งุ้ยๆ
    #48
    0
  2. #11 Oooza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:00
    รอค่ะรอ



    ไรท์เตอร์แต่งดีอ่ะ ภาษาก็ดี



    รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #11
    0
  3. #10 offgunniyay (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:14
    รอนะคะไรท์^^
    #10
    1
    • #10-1 Mint Laklaem(จากตอนที่ 2)
      23 เมษายน 2560 / 20:19
      ชอบบบบบ สนุกอ่ะไรท์>< สู้ๆนาจามาต่อไวๆเน้อออ??
      #10-1
  4. #9 bew12_09 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:01
    สัญญาแล้วนะว่าจะไม่ดองเรื่องนี้อ่ะะ -3-
    #9
    0