[Yaoi]" Cause It's Love " อยากจะรักได้ไหม...(ออฟกัน)

ตอนที่ 10 : Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    28 พ.ค. 60


Chapter 8

 

        กันยังคงแอบมองไปที่ผู้ชายโต๊ะริมร้านด้วยหางตา   ชายคนนั้นหันกลับมามองเขาอีกครั้งแล้วหันกลับไป   คงรู้ตัวแล้วสินะว่าโดนจับได้   

        ในโปรไฟล์ก็ไม่ค่อยมีข้อมูลอะไรบอกไว้สักเท่าไหร่   นอกจากข้อความ  ‘ Text me if you want ’  และอายุกับส่วนสูง

        นี่เด็กกว่าเขาอีกเหรอเนี่ย

        กันเริ่มนึกสนุกอยากจะลองทักไปก่อน   อยากรู้จริงๆว่าแอบมองเขาขนาดนี้ถ้าเจอเขาทักก่อนปฏิกิริยาจะเป็นยังไง   ก๋วยเตี่ยวในชามก็ใกล้จะหมดแล้วด้วย   ถ้าจะทักก็ต้องรีบทักตอนนี้แหละ

        ลังเลใจได้ไม่นานเขาก็ตัดสินใจแตะโทรศัพท์พิมพ์ข้อความทักไป   หยอกเล่นนิดหน่อยคงไม่เป็นอะไรหรอกนะ

 

        [ ดีครับ ]

 

        เขาทักไปด้วยประโยคทั่วๆไปที่เจอบ่อยๆเวลาคนอื่นทักมา   กันแอบเหลือบตามองปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้าม   ฝ่ายนั้นถือโทรศัพท์ไว้ในมือพอดี  

        ต้องเห็นแล้วแน่ๆ  

        กันแอบยิ้ม   ชายคนนั้นจ้องที่โทรศัพท์แล้วเอาหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะหันมามองที่เขา   คราวนี้ไม่รีบหันหน้าหนีเหมือนเคย   กันลังเลใจว่าจะหันหน้าไปมองกันตรงๆเลยดีไหม

        ข้อความในแอพตอบกลับมา

 

        [ ดีครับ :) ]

 

        ตามสเต็ปเดิมๆเหมือนที่เขาเคยเจอไม่มีผิด   ทักแบบนี้   และตอบกลับมาแบบนี้   ไม่คิดจะหาประโยคตอบกลับให้มันดูน่าสนใจกว่านี้เลยหรือไงนะ   แต่จะว่าไปเขาเองก็ตอบกลับคนที่ทักเข้ามาแบบนี้เหมือนกัน

        ยังไม่ทันที่จะพิมพ์อะไรกลับไป   ข้อความต่อไปของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้นมาซะก่อน

 

        [ คริสนะครับ  

          นายล่ะ ]

 

        ข้อความบนหน้าจอทำให้กันอยากจะส่ายหน้า   คงนึกไม่ออกว่าจะถามอะไรสินะ   ทั้งๆที่ชื่อของเขาก็โชว์หราอยู่ให้เห็นว่าใครทักไป   กันถอนหายใจแล้วพิมพ์ตอบ

 

           กันครับ

           นายแ...

 

          เขาหยุดนิ้วเพราะลังเลว่าจะพิมพ์ประโยคต่อไปดีหรือเปล่า  กันชำเลืองหางตาไปที่ผู้ชายคนนั้น

          มองมาที่เขาอยู่จริงๆด้วย

          กันพิมพ์ต่อแล้วกดส่ง

 

          [ กันครับ

            นายแอบมองเราหรอ ]

 

          เขามองข้อความที่เพิ่งส่งไปแล้วหัวเราะกับตัวเองเบาๆ

          นี่เรากำลังเล่นอะไรอยู่เนี่ย

         

          “ กัน ”

 

          ใครบางคนเอ่ยเรียกชื่อเขาจากข้างหลัง

          กันหันไปมอง

 

          “ เอ้า   ถึงแล้วเหรอ ”  กันเอ่ย

 

          เขามองไปที่ม่อนแล้วนึกขัดใจขึ้นมาเล็กๆที่มาขัดจังหวะตอนที่เขากำลังสนุกอยู่พอดี

 

          “ ยังมั้ง   กินเสร็จหรือยัง   ขึ้นห้องกัน ”

 

          มาถึงก็เร่งเลย   ดีนะที่เขากินอิ่มแล้ว   กันพยักหน้าแล้วหันไปหยิบกระเป่าเสื้อผ้า

 

          “ ทำไมของน้อยจังอะ ”  ม่อนถาม

 

          “ กูไม่ค่อยได้เอาอะไรมาจากที่นู่น   ของบางอย่างก็เก็บไว้ที่ห้องพี่เต ”

 

          ม่อนทำหน้าเข้าใจแล้วช่วยถือกระเป๋าใบเล็ก   เขาแอบหันไปมองที่ผู้ชายริมร้าน   กำลังมองมาที่เขากับม่อนอยู่พอดี   

          กันนึกอยากจะยิ้มให้แต่ก็ไม่กล้า   เขายกกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นสะพายไหล่แล้วเดินตามม่อนออกจากร้าน

……….……….……….

 

 

 

          “ ถึงห้องแล้วเหรอ ”

 

          เตเอ่ยถามกันทางโทรศัพท์   จริงๆเขาก็อยากให้กันอยู่ที่คอนโดต่ออีกสักพัก   แต่ก็อย่างที่น้องชายเขาพูด   ถึงจะอยู่ที่เดียวกันก็คงไม่ได้เจอกันสักเท่าไหร่   ยังไงคนแบบเขาก็คงหาเรื่องออกข้างนอกไปทำอะไรอย่างอื่นอยู่ดี   อีกอย่างห้องของม่อนก็อยู่ใกล้ที่ทำงานของออฟมากกว่าเยอะ   คงไปสะดวกกว่า

          พอนึกถึงออฟเขาก็อดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้   ทั้งท่าทีของเพื่อนตัวดีและน้องชายที่มองแว๊บเดียวก็ดูออกว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

          ไอ้ออฟมันไปทำอะไรรุ่มร่ามกับกันหรือเปล่านะ

 

          “ โอเค   มีอะไรก็โทรหาพี่ละกัน ”

          เตเอ่ยแล้ววางสายไป

 

          “ ห่วงน้องจังเลยนะ ”

          ภัทรที่นั่งอยู่ตรงข้ามเอ่ยแซว

 

          “ ก็แน่นอนสิครับ   น้องผมนี่ ”  เตตอบกลับแล้วยกแก้วกาแฟบนโต๊ะขึ้นดื่ม   เขาและภัทรนั่งอยู่ในร้านกาแฟไม่ไกลจากคอนโดของเขาเท่าไหร่   ถึงจะเป็นวันเสาร์   แต่เขาก็หางานให้ตัวเองต้องออกไปข้างนอกจนได้   ภัทรเองก็ไม่ได้ต่างกัน

 

          “ เออ   แล้วโปรเจ็คพี่อู๋อะ   มึงคิดอะไรไว้รึยัง ”   ภัทรถามแล้วตักเค้กในจานเข้าปาก

 

          “ ยังเลยอะพี่   นี่ลืมๆไปเลยนะเนี่ย ”

 

          “ กูก็เกือบจะลืมละ   ไม่เห็นเขาจะพูดถึงเลย   แต่กูก็คิดอะไรไว้บ้างแล้วแหละ ”

 

          “ อะไรอะพี่ ”   เตถามกลับทันที

 

          “ กูอยากทำเกี่ยวกับพวกร้านอาหาร   ร้านขนม   ร้านกาแฟอะไรแบบเนี้ย ”

 

          เตทำท่าคิด   “ มันจะไม่ดูซ้ำๆเหรอพี่ ”

 

          “ อยากจะทำแบบลงลึกไปเลย   เข้าไปถึงหลังร้าน   เข้าไปในครัวอะไรเงี้ย   ที่นี่ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้มานานแล้วนะ   ของที่พี่บอยถ่ายอยู่ก็เรทติ้งดีเลย    ถ้าลงเป็นคอลัมน์ประจำกูว่าก็เวิร์คอยู่นะ ”

 

          เตพยักหน้าเห็นด้วย

          “ ผมก็อยากทำนะพี่   ชอบถ่ายพวกอาหารอยู่แล้วอะ   ได้ไปหาของกินด้วย ”

 

          “ จุดประสงค์สำคัญของมึงเลยสินะ ”   ภัทรเอ่ยแล้วส่ายหน้า   “ เดี๋ยวกูลองไปคุยกับพี่อู๋ดูแล้วกัน   แกดูไม่ค่อยจะสนใจงานนี้เท่าไหร่เลย   คงไม่คัดค้านหรอกกูว่า ”

 

          เตพยักหน้าอีกครั้งแล้วเริ่มตักขนมในจาน

……….……….……….

 

 

 

          “ มึงนี่ทำอาหารเก่งเหมือนกันนะเนี่ย ”

          กันพูดขึ้นเมื่อลองชิมอาหารบนโต๊ะที่ม่อนอาสาเป็นคนโชว์ฝีมือเอง

 

          “ เอ้า   ก็กูเรียนคหกรรม ”  ม่อนตอบกลับ

 

          “ เออหวะ   ลืม ”  

          กันเอื้อมตักสลัดมาใส่ชามตัวเอง

 

          “ มึงนี่จำอะไรเกี่ยวกับกูได้บ้างไหมเนี่ย ”

 

          “ แหม   จำได้สิ   ไม่เจอกันกี่ปีก็ยังจำได้ ”

          กันเอ่ยเสียงเล็กเสียงน้อย

 

          ม่อนได้แต่มองแล้วส่ายหน้า

          “ ก่อนจะเริ่มงาน   ไปเที่ยวกันหน่อยไหม   วันจันทร์ก็เริ่มแล้วนี่ ”   ม่อนถามขึ้นเพราะกันบอกกับเขาตั้งแต่มาถึงว่าวันจันทร์ต้องไปทำงานกับออฟ

 

          “ เที่ยวไหนอะ   อยากไปเหมือนกัน ”   กันถามกลับทันทีด้วยน้ำเสียงสนใจ

 

          “ มันมีร้านนั่งชิวอยู่แถวๆนี้ที่กูไปบ่อยๆ   ผับก็มีนะ   ถ้ามึงอยากจะไปก็ต้องไปคืนนี้แหละ ”

 

          “ ดูเชี่ยวชาญเนาะ ”   กันเอ่ยแซว

 

          “ แหม   ก็กูหนุ่มโสด   สังสรรค์บ้างเปล่าวะ ”   ม่อนตอบแล้วยักไหล่

 

          “ อยากไปเหมือนกันนะ   ไปผับก็ได้   แล้วแต่มึงเลย   เที่ยวสักหน่อยก่อนเริ่มงาน ”

 

          “ โอเค   กี่โมงแล้วเนี่ย ”   ม่อนมองไปที่นาฬิกาติดผนัง  “ จะสองทุ่มละ   เดี๋ยวออกไปตอนสามทุ่มครึ่งละกัน   ไปถึงก็สี่ทุ่มพอดี ”

 

          “ ดูเชี่ยวชาญเนาะ ”   กันเอ่ยแซวคำเดิมอีกครั้ง   “ ไปทุกอาทิตย์หรือเปล่าเนี่ย ”

 

          “ แล้วทำไมเหรอ   ฮะ   โตแล้วจะเที่ยวไหนก็ได้ ”   ม่อนตอบด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้

 

          “ งั้นก็รีบกิน   เดี่ยวกูต้องไปแต่งหล่ออีก ”   กันว่าพลางตักหมูทอดเข้าปาก

 

          “ แค่นี้ก็หัวกระไดไม่แห้งแล้วมั้ง ”  ม่อนทำสีหน้าเจ้าเล่ห์

 

          “ ไอ้สัด ”  กันสบถแล้วอมยิ้มกับคำแซวของเพื่อน   “ กินสิครับ   มองอะไร ”

……….……….……….

 

 

 

          “ ใจเย็นๆ   กินเบาๆ   ยังไม่ถึงชั่วโมงก็จะเมาแล้วเหรอ ”   ม่อนถามเมื่อเห็นเพื่อนของตนเริ่มจะดื่มเยอะเกินไปแล้ว

 

          “ ไม่เมาหรอก   กูคอแข็งจะตาย ”   กันตอบกลับพลางกระดกแอลกอฮอล์ในแก้วเข้าปากอึกใหญ่

 

          “ อย่าสลบให้กูหามกลับแล้วกัน ”  

 

          กันมองไปยังบรรยากาศโดยรอบ   คนเยอะแยะไปหมด   “ เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ”   เขาว่าแล้วลุกขึ้น

 

          “ เดินดีๆ   อย่าให้ใครฉุดไปไหนล่ะ ” ม่อนเตือนแล้วมองตามด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

          กันล้างมือแล้วเงยหน้ามองตัวเองในกระจก   เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนและกางเกงขาสามส่วน   ผมก็ไม่ได้เซ็ตอะไรเท่าไหร่    แต่ภาพรวมก็ยังดูดีกว่าตอนที่เขาเจอออฟเมื่อวานมาก

          นึกถึงเหตุการณ์นั้นความเริ่มรู้สึกแปลกๆก็กลับเข้ามาอีก   เขาทำหน้าเซง  

          คนในห้องน้ำที่ยืนล้างมืออยู่ไม่ไกลเริ่มมองมาที่เขา   กันหลบสายตาแล้วรีบเช็ดมือ   เขาเดินออกมาหน้าห้องน้ำก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดู   เขาลองเข้าไปในแอพกรินเดอร์   คนในพิกัดใกล้ๆปรากฎขึ้นให้เห็นเต็มไปหมด  

          กันกดเข้าไปดูข้อความที่เขาคุยกับผู้ชายตรงโต๊ะริมร้านเมื่อเช้า   มีถามเข้ามาอีกหลายประโยคแต่เขาก็ไม่ได้ตอบกลับ    เขาแค่อยากจะลองหยอกเล่นสนุกๆเฉยๆ   กันมองข้อความบนหน้าจอ   ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกอยากจะตอบกลับขึ้นมาซะเฉยๆ  

          ไหนๆก็เป็นคนทักไปเอง   คุยด้วยสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรมั้ง

 

          [ เรา 23 ]

 

          กันตอบอายุของตัวเองที่อีกฝ่ายถามมาก่อนจะพิมพ์ประโยคถัดไป

 

          [ คนนั้นเพื่อนเรา   ไม่ใช่แฟน

            นายทำไรอยู่ ]

 

          เขากดออกจากแอพเพื่อไปดูอย่างอื่น   ไม่นานข้อความตอบกลับก็ปรากฏขึ้น

         ตอบไวอะไรขนาดนี้เนี่ย

 

          [ นอนเล่นครับ

            นึกว่าจะไม่ตอบเราแล้ว

            แล้วนายทำไรอะ ]

 

          กันอ่านแล้วอมยิ้ม   คิดดีหรือเปล่านะที่ตอบกลับไป

          กันพิมพ์ตอบกลับ

 

          [ มาเที่ยว

            เรากวนปะเนี่ย ]

 

          กันรอไม่นานอีกฝ่ายก็ตอบกลับมา

 

          [ กวนไรล่ะ   เรารอนายตอบกลับตั้งนาน

            เที่ยวไหน   เที่ยวกลางคืนอ่อ :p ]

 

          รู้ดีจังเลยนะ   กันมองข้อความบนจอแล้วหยุดยิ้มไม่ได้

 

          [ ใช่

             มาหาไหมล่ะ ]

 

          กันตอบกลับไปแบบทีเล่นทีจริง   คงไม่คิดจะมาหาเขาจริงๆหรอกนะ

         

          อีกฝ่ายตอบกลับมาไวอีกตามเคย

          [ อยู่ที่ไหนอะ ]

 

          กันนึกสงสัยว่าถ้าเขาบอกชื่อร้านไป   เจ้าตัวจะมาหาจริงๆไหม

 

          [ จะมาหาจริงๆเหรอ ]

 

          กันถามกลับอย่างนึกสงสัยตามในประโยคจริงๆ

 

          ข้อความตอบกลับมาในไม่กี่วินาที

 

          [ ถ้าให้ไปหาก็จะไป

            จริงๆนะ

            อยู่ไหนอะ ]

 

          กันอ่านประโยคบนหน้าจอแล้วเริ่มลังเล   ความจริงอีกฝ่ายก็ดูดีใช่เล่น   เป็นสเป๊กเขาเลยด้วยซ้ำ   เขาควรจะบอกดีไหมว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน   แต่เขามากับม่อนนะ

          แต่ม่อนเป็นคนบอกเองว่าพามาผ่อนคลายก่อนเริ่มงาน   ถ้าเขานัดเจอคงไม่ว่าอะไร

          กันยิ่งลังเลหนัก

          เขาเปิดเข้าไปดูรูปในโปรไฟล์ของอีกฝ่าย   ดูดีมากจริงๆ

          เอายังไงดี...

 

          กันตัดสินบอกชื่อร้านไป

……….……….……….


ถึงจะหายไปนานแต่ก็ยังรักนะ

ช่วงนี้ฝนตกใครไปไหนดูแลอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ดีๆกันด้วยนะครับ

เดี๋๊ยวจะเสียแบบผม

โน๊ตบุ๊คโดนฝนเปิดไม่ได้หลายวันเลย T T

ดูแลตัวเองกันด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #64 0610503998 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 20:30

    ต่อๆจ้า
    #64
    0
  2. #62 Gap__ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 14:21
    ต่อค่ะๆๆๆๆ ♥ คริสนางเอาจริงวุ้ยย
    #62
    0
  3. #53 oppisus (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 00:29
    รอนะจ้า

    รักไรท์นะ อยากอ่านตอนใหม่เร็วๆๆ
    #53
    0
  4. #51 หิว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 21:20
    คริสกันก้ามาาาา
    #51
    0
  5. #50 ดาวิกา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 05:48
    ป่าปี๊... ถ้ามัวแต่เกรี้ยวกราดอยู่แบบนี้นะ ระวังเถอะจะเสียน้องกันให้คนอื่นไป
    #50
    0
  6. #47 EXO-L88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 01:27
    ป่าปี๊รีบมาเอานุ้งกันกลับไปเลยค๊าาาา อย่ามัวแต่ลีลากับคำตอบน้องว่าไม่ชอบ ลากเข้าห้องเลย//เดี๋ยวๆ ล้อเล่นนะ55555555 มาต่อเร็วๆนะคะ
    #47
    0
  7. #46 อ้อมแอ้ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 21:21
    อยากจะแหมมมมมมมมม ให้น้องกันแรงๆสักทีนึง



    มาต่อไวๆน้าาา สนุกๆๆๆ
    #46
    0
  8. #45 pvpxynq (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 22:55
    ใจเย็นๆนะคริสกันนนน 555555ออฟกันซี่ รอไรท์อัพอีกน้าาา ชอบมาก
    #45
    0
  9. #43 ไม่เอาไม่เทไม่ดี (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 21:59
    หูยยย คุ้มกะที่รอมากก แปะๆๆๆ
    #43
    0
  10. #42 bew12_09 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 21:24
    อื้อหือคริสกันก็ดีนะ ย้ายเรือแปป
    #42
    0