[GOT7] SF :: Bad Guy (YugMark : MarkYug)//(JackBam)

ตอนที่ 2 : EP.1 Super hot (re-check)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 ต.ค. 57













EP. 1 Super hot~
 
 
 
 
 
 
 
     มักมีคำกล่าวว่า คนดีมักได้ดี คนชั่วมักไม่เจริญอะไรเถือกนั้น มาร์คต้วนไม่เชื่อหรอกครับ ก็ใครตัดสินดีชั่วกันล่ะ? ไม่ใช่คนเราเองหรอกหรอ....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พระเอกที่สุดอ่ะ! แล้วดูที่ผมคนนี้....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
    สังคมตัดสินว่า ผู้ชายต้องเป็นคนมีฐานะ มีความเจนเทิลแมน เป็นคนดีของสังคมและมีการศึกษา? แต่ถ้าคนเรียนคณะวิศวะแต่เรียนเลข ฟิสิก สแตด คำนวณอากงอาม่าอะไรก็ไม่เคยผ่าน มีเกรดเอฟเป็นเพื่อนซี้มานานนี่ไม่เห็นจะตายเลยนะครับ! บ้านนี้ก็ทำธุรกิจอสังหาอยู่แอลเอ เห็นคนชราข้ามถนนก็มองผ่าน...แต่แนะนำให้มองมาที่เนื้อแท้ข้างในครับ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
      ดูมาร์คครับ ฉลาดบรมครับ ป๊าชื่มชมทุกเช้าเย็น ก่อนนอน ลืมตา ออกจากบ้าน หรือขณะขี้...ไม่เห็นว่าจะรู้สึกแย่อันใด ก็ยังใช้ชีวิตแบบเดิมจนเรียนจะจบมหาลัยในอีก1ปีเนี่ยนะครับ 
 
 
 
 
 
 
 
 
     เรื่องที่กล่าวมาข้างต้นนั้น มาร์คต้วน พราวลี่พรีเซนต์ครับเพราะภูมิใจ(?) แต่มีเรื่องหนึ่งที่มาร์คต้วนคนซังนัมจาอยากจะขอคำปรึกษา 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
     
 
 
      ตกหลุมรักนี่....เป็นยังไงหรอครับ? 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไมกูนึกถึงแต่หน้าน้องเขาวะ?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่เรียกว่าตกหลุมรักมั้ยครับ? 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"กูนึกถึงหน้าน้องเขาตอนอยู่คนเดียวทุกคืนเลย...." 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วแบบนี้ล่ะครับ? 
 
 
 
 
 
 
 
 
มาร์คต้วนคนหล่อคนนี้ ไม่รู้จริงๆนะครับ...ใครก็ได้ช่วยผมที~
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มาร์ค ช่วยไปคุมปีสองรับน้องทีดิ" เสียงแหลมเหินสูงเหมือนหลงคีย์ตลอดเวลาของหญิงสาวที่ยืนเก๊กสวยอยู่ข้างๆคนหล่อที่สุดในคณะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เพื่อนร่วมคณะครับ ไม่ต้องต่อว่าเธอหรอก....แฟนคลับเข้าใจผมหน่อยนะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คนมันฮอต
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่เอาว่ะมินอา ไม่พร้อม...." 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่พร้อมพ่อพร้อมแม่คุณสิคะ....นี่ปั้นขี้มูกอยู่เนี่ยนะไม่พร้อม...." 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"กูปั้นแต่ไม่ได้กินเหมือนน้องยองแจนะเว้ย!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อ่ะจ่ะ เชิญมึงแก้ตัวไปเหอะ แล้วก็นะ......"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ลุกตูดออกจากกระเป๋าแชนเนลหนังงูกูด้วยค่ะ สัด!" ยัยป้าหน้าบวมที่ยืนค้ำหัวอยู่ก็ตวาดเสียงเขียว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แชนเนลหนังงูบ้านยัยเตี้ยมินอาสิ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมก็บ่นไปตามเรื่องแหละครับ แต่ลุกขึ้นจากเก้าอี้พลาสติกที่นั่งอยู่นานแล้วหันไปดูซากกระเป๋าหนังทรงบิดเบี้ยวที่ตัวเองนั่งทับก็เข้าใจเลยว่าทำให้ยัยประธานรุ่นหน้าอืดจะต้องทำหน้าตาเหมือนอยากจะขย้ำหัวกันด้วย ถึงว่านิ่มสบายตูดดีจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"แค่เบี้ยวเอง....อ่ะนี่ๆ/// อีมาร์คต้วน! หยุด!" ผมหันไปคว้าเอากระเป๋าใบนั้นของแม่คุณมายืดๆให้เข้าทรง แต่ก็โดนยัยมินอากระชากออกจากมือไปกอดไว้อย่างหวงแหน แล้วทำไมต้องส่งสายตามามอง....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เออ รู้ว่าหล่อ มองมากกูก็หวงตัวนะเออ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 "โห่ป้า ตูดกูได้สัมผัสกระเป๋ามึงคงไม่ตายหรอกมั้ง....ยังไงก่อนมันมาก็ตายมาแล้ว เป็นบุญมันนะเว้ยได้รอยประทับจากมาร์คเนี่ย" ว่าพลางลูบก้นตัวเองไปมาแล้วทำหน้าเยาะเย้ย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อีเลว อีข้อศอกหมา!"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พวกมึงจะทะเลาะกันเพื่อ? มินอากระเป๋ามึงก๊อป....ไม่ถึงสองพัน จะกังวลทำกะปิน้ำปลาอะไร?" มันรักผู้รู้ใจยิ่งหันมาบอกเพื่อนสาว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อีแจ็คสันหวัง มึงมันเลว....! โอ๊ย เกลียด!" แล้วเธอก็ทำท่ากรีดร้องอย่างรับไม่ได้ที่โดนรู้ทัน? อ้าวนี่มะต้วนโดนด่าฟรี?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
       กลับมาดูร่างของหญิงสาวไซส์เล็กแค่ไหล่ที่ดิ้นเร่าๆไปมาไม่หยุด ทำให้นึกถึงปลากระพงโดนน้ำร้อนลวก (ทำไมต้องปลากระพง?) และทำไมชีวิตต้อนอี้เอิ้นถึงมีแต่ภาพไม่เจริญหูเจริญตาให้บริโภค...อยู่กลุ่มทำโปรเจคกับหวังแจ็คสันและยัยป้าหน้าบวม รู้มั้ยว่า เหนื่อย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มาร์คอยากจะGo Crazy! 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อีมาร์คมึง ไปช่วยปีสองที่ลานอเนกฯด้วย ไม่งั้นกูจะแบนมึงออกจากคณะ!" ยังไม่วายหันมาคำรามเสียงใหญ่ใส่แล้วสะบัดสารร่างของแม่นางจากไป คิดว่ามาร์คจะกลัวมั้ยล่ะครับ....ก็ไม่กลัวดิ ยังนั่งกระดิกเท้ามองเพื่อนร่างเตี้ยที่ยืนสั้นที่ดูยุ่งอยู่ตรงหน้าอยู่เลย 
 
 
 
 
 
 
คิดว่าจะยอมเสียสละร่างกายแล้วถ่อไปดูรุ่นน้องดีดดิ้นทำกิจกรรม.....แค่คิดก็บายแล้วครับ แล้วนั่นนางจะหิ้วกระเป๋าแชนแน่นไปไหน?! 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เชี่ยมินอา...โดดหรอวะ?!" ไม่ทันละมึง คิดช้านะเราน่ะ ผมอยากบอกเพื่อนรักร่างสั้นที่ตะโกนลั่น เจ็บคอมั้ย...โบตันซักเม็กเถอะเพื่อน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไอ้นี่แม่งก็นั่งกระดิกตีนสบายเลยนะ....ส้นตีนมาร์คต้วน" เอ้า พาลนี่หว่าเจียเอ๋อ! นี่เขาเรียกนั่งหล่ออย่างมีสไตล์ มึงมันไร้คลาส อีป้าอ้วนนั่นมันไร้มนุษยธรรม...ทิ้งต้วนอี้เอิ้นกับหวังเจียเอ๋อไว้ด้วยกัน It's going to ชิบหาย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มาร์คต้วนทำรายงาน....จองไว้ละ บราย" ผมพูดไปตามจริง แต่เพื่อนหวังคงไม่เข้าใจ...ถึงได้ทำหน้าตาอเน็จอนาจใจใส่
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"กูปวดหัว งานแม่งจะเสร็จมั้ยวะเนี่ย!" เพื่อนรักของผมมันก็ยังบ่นงึมงัมเป็นภาษาจีนฮกเกี้ยนแต้จิ๋วไม่ยอมหยุด แต่มือก็ยังจับนู่นปรับนี่เครื่องมือในการทำโปรเจครางวัดสนามบอลของมหาลัยอย่างแข็งขัน 
 
 
 
 
 
 
 
 
ดีละเพื่อน มะต้วนจะได้เอนกายาอย่างcozy and comfortable 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
       แต่นั่งลงไปยังไม่ทันได้แผ่ความร้อนจากตูดใส่เก้าอี้พลาสติกราคากันเอง ก็มีคนเรียกชื่อมาจากทางไกลอีกแล้วครับเลยสละชายตาไปมองนิดๆ เห็นร่างของเด็กผู้ชายผอมแห้งในชุดนักศึกษาสถาบันเดียว พร้อมชุดช๊อป....ก็แม่งเป็นรุ่นน้องปีสองในคณะเดียวกันนั่นแหละครับที่วิ่งตรงดิ่งมาทางที่ผมและเพื่อนแจ็คยืนอยู่ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พี่มาร์ค ไปช่วยหน่อยพี่....มีคนเป็นลม" ผมหันมองหน้าเพื่อนรักที่คาดหวังว่าจะเป็นอย่างในละคร เพื่อนรักรู้กันหันมาสบตาแล้วทำหน้าพระเอก แต่....กูคงคาดหวังจากมึงมากเกินไปว่ะสัน มันคงยังสนใจไอ้เครื่องนั่นมากกว่าผมอยู่ดี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
      มาร์คก็เข้าใจว่าเป็นคนดังใครๆก็อยากเรียกชื่อ แต่ทำไมต้องเรียกแต่กูครับ? เห็นหน้าหล่อระดับพระเอกหนังจีนกำลังภายในเป็นกล่องปฐมพยายามหรอ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่เอาว่ะ นู่นให้เชี่ยแจ็คไป...พี่ไม่ว่างว่ะ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"แหกตูดมึงดูว่ากูทำอะไรอยู่ พ่อง! โง่แล้วยังกวนส้นตีนอีก" ทีกูพาดพิงทำไมหันมาด่าเร็วงี้! มะต้วนน้อยใจ! 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ปากมึงนี่มันร้ายกาจ เดี๋ยวปั๊ด...ตบแล้วจูบซ้ำ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอาทรีนไปแดก" มันหันมาจากเครื่องมือรางวัดแล้วยกเท้ามาเกือบถึงใบหน้าสวรรค์สร้างของผมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อี๊ รังเกียจ!
 
 
 
 
 
 
 
 
    พวกเราเล่นหยอกล้อกันน่ารักมุ้งมิ้งไปมา โดยไม่ดูหน้าไม่สบอารมณ์ของเด็กที่มันยืนมองอยู่ 
 
 
 
 
 
 
 
 
"โอ๊ยพี่ ผมจริงจัง...ป่านนี้เลือดคงไหลหมดตัวแล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอ้า มึงก็ปฐมพยาบาลดิวะอิลฮุน?!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็ไม่มีใครมีอุปกรณ์ไงพี่ พวกพี่แม่งอยู่ใกล้สุดแล้ว...ยูคยอมโดนเตะบอลอัดหน้า เลือดไหล.....เฮ้ย พี่มาร์ครอก่อน" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังไม่ทันที่รุ่นน้องที่กระหืดกระหอบมาตามจะพูดจบดี ก็ไม่มีเวลาให้คิดเยอะ....ถ้าจะรีบไปดูอาการคนเจ็บ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
     แค่ได้ยินชื่อคนที่เป็นเหยื่อของโศกนาถกรรมในครั้งนี้ก็แทบไม่ต้องคิด ช่วงขายาว?มันออกวิ่งไปอัตโนมัติ....ขอให้โคลสอัพหน้าครับว่ากังวลใจถึงเพียงใด 
 
 
 
 
 
 
 
 
น้องยูค รอเฮียก่อน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เชี่ยมาร์ค! กลับมาไอสาสสส!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มึงอย่ารั้งกูไว้เพื่อนรัก อย่าห้ามกูหวัง กูกำลังไปตามหาหัวใจ~ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อย่ารั้งกูแจ็ค...."
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เชี่ยมาร์ค งานละสาสสสสส~" เสียงแผ่วๆ...จะคิดซะว่าไม่ได้ยิน บาย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
        มาร์คต้วนพาช่วงขานักบาส(?)วิ่ง4x100มาถึงลานกว้างที่ห่างจากจุดที่พวกผมยืนกันอยู่ไม่ไกล มันเป็นลานเกียร์ของคณะนั่นแหละครับ แต่ขนาดก็ไม่ได้ใหญ่ขนาดมึงจะมาสวมวิญญาณเป็นเนย์มาร์กันปะวะ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ใครบอกให้พวกมึงมาเล่นบอลกันตรงนี้สาส! 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ถอยเว้ยถอย พี่มาร์คมาแล้ว!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไอ้อิล มึงไปกวนพวกพี่เขาไม? กูให้มึงไปตามนานะ....ยัยนั่นมีกล่องปฐมพยาบาล ไอสัด" รุ่นน้องตาเล็กกว่าเมล็ดข้าวหันมาเพราะเสียงดังแปดหลอดของอิลฮุน หน้าตาตี๋ๆบิดเบี้ยวทันที่เห็นว่าคนที่ตามมาคือ ต้วนอี้เอิ้นคนหล่อ คนนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
จะดีมากถ้ามึงจะให้เกียรติ์พี่ปี3แบบกูนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอ้า จินอุน! มึงบอกกูเองว่า...ใครก็ได้! นี่ไง" แล้วน้องคนที่ตามผมมามันก็ชี้นิ้วมาที่ผมที่ยืนโง่อยู่ท่ามกลางเด็กปีสองห้าหกคนที่ทำหน้าโง่เบลอไม่ต่างกัน อ๋อ...จริงๆกูไร้ประโยชน์สินะ ดีครับดี 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ดีออก!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงไม่เคยฟังกูหรอก แล้วดูพี่เขาต้องมาจัดการเรื่องไม่เป็นเรื่อง" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"จินอุน....จะด่ากูอีกนานปะ มึงแหละผิด เสือกพูดไม่เคลียร์" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงไม่เคยฟังกูจบหรอก....ขนาดตอนนี้ยังไม่ฟังกูเลย" ไอ้เด็กตัวสูงกว่าอิลฮุนเอ่ยอย่างตัดพ้อ ทำหน้าเหมือนโดนเมียเทศน์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"จินอุน ไอ้เล็บขบ!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
      ให้มาร์คต้วนคนดีศรีวิศวะมายืนเป็นเป็ดย่างอะไรอยู่ตรงนี้วะ ถ้าพวกมึงจะถกเถียงปัญหาชีวิตครอบครัวกันใหญ่โตขนาดนี้....กลับไปคุยที่บ้านมั้ย? 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เลิกเถียงกันซักทีพวกมึงนี่ ถอยไปไกลๆตีนเลยสัด" ผมรำคาญไอ้เด็กรุ่นน้องสองคนที่แม่งยืนทะเลาะกันบังทางผมซะมิด ทั้งที่เหลือบตาคมกริบไปเห็นร่างของน้องยูคนอนอ่อย(?)...หมายถึง นอนหมดสติอยู่ตรงตักของรุ่นน้องในคณะอีกคนอยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ย หึงหวง หึงหวง 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
       มาร์คต้วนจัดการตะปบหัวของไอ้อิลฮุนแล้วผลักมันออกอย่างแรง ก่อนถลาไปทรุดแล้วช่วงชิงน้องยูคและประคองหัวคนที่นอนสลบไม่ได้สติมาที่ตักตนเองแทน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ยูค ยูคได้ยินเฮียมั้ย? เลือดไหลขนาดนี้...ทำไมไม่เช็ดวะ! มึงจะปล่อยให้น้องยูคเลือดไหลหมดตัวหรอ เดี๋ยวกูอัดเรียงหน้ากระดาน!" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พี่มาร์คอย่าโหดดิพี่ ก็แม่งพี่ดูหน้าแต่ละคน....ใครมันจะไปพกผ้าเช็ดหน้า" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"กูไง!" เออ คิดถูกแล้วครับ...มาร์คต้วนไงครับ พกไว้เพราะน้องยูคบอกว่ามันจำเป็น  เวลาทำงานในไซท์เหงื่อออกก็จะได้เช็ดได้ทัน 
 
 
 
 
 
 
เชื่อคนง่ายครับ คนชื่อยูคยอมนี่ยิ่งหลงงมงายเลยแหละครับ
 
 
 
 
 
 
 
 
      ผมล้วงไปหยิบผ้าเช็ดหน้าสีชมพูฟรุ้งฟริ้งไม่เข้ากับหนังหน้ามาบรรจงซับเลือดที่จมูกโด่งของคนบนตัก 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
     ผืนนี้ของน้องสาวครับ...จริงๆน้องชาย แต่แม่งเป็นตุ๊ด ตุ๊ดหัวโปก...เวิ่นเว้อว่ะ ออต (อ่านแบบ ออ ออ ตอ ครับ) คือจริงๆไม่ควรแก้ตัวเพราะยิ่งไม่น่าเชื่อถือ 
 
 
 
 
 
 
 
 
ก็คนแบบมะต้วนซังนัมจาจะไปห้างเพื่อซื้อผ้าเช็ดหน้าฤา? คิดผิดคิดใหม่นะครับ...
 
 
 
 
 
 
 
 
ไปครับ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฟราย กูจะพูดทำไมวะ ตอบ!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
      กลับมาที่คนหล่อคนนี้กำลังดูแลร่างโปร่งบนเตียงในห้องพยาบาล ตอนนี้ทั้งผมและรุ่นน้องที่อยู่ในเหตุการณ์กำลังยืนมองร่างที่หลับอยู่บนเตียงเป็นตาเดียว อย่าถามเลยครับว่าเรามากันได้ยังไง....ถามนางคนที่พิมพ์ฟิคเรื่องนี้อยู่สิครับ 
 
 
 
 
 
 
 
 
เหตุการณ์ยิ่งไปเร็ว....คนจะสงสัยมั้ยว่าผมเป็นใคร แล้วน้องยูคยอมเป็นใคร....เดี๋ยวค่อยเท้าความนะครับ แต่ก่อนอื่น...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
...แม่งเอ้ย ใจเต้นที่เห็นใบหน้ายามหลับของรุ่นน้องคนนี้ ใบหน้าขาวๆ หน้ากลมๆ จมูกโด่งๆ ขนตายาวจุงเบย น้องยูคของเฮียมาร์คคึ เฮียไม่ไหวแล้วนะ ถ้าไม่ติดว่ามีเพื่อนๆน้องอยู่....ก็อยากจะกระชากมาจูบซะ! 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พี่มาร์ค ผมว่าพี่กลับไปทำงานเหอะ พวกผมเกรงใจ" 
 
 
 
 
 
 
 
"กูจะรอจนกว่าน้องยูคจะตื่น...พวกมึงแหละไป..." 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอางั้นหรอพี่?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เออ.......อีกอย่าง ใครเตะบอลโดนน้องยูคของกู?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"จงฮยอน....คะ ครับพี่" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ตามแม่งมาให้กูด้วย" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พี่....มะ มัน คง....ไม่ได้ตั้งใจ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ตามมาให้กูเหอะ...." กูไม่ได้จะโหด อย่าทำหน้าเหมือนต้วนอี้เอิ้นจะไปฆ่าใคร แค่จะคุยด้วย....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.........BadGuy...........
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันนี้เช้าวันใหม่ อากาศสดใส นกออกจากรัง~ อ่า หาเช้ากินค่ำสินะ เจ้านกน้อย.....ดีๆ ทำอาชีพสุจริต ลูกเมียภูมิใจน้ำตาไหลแย่เลยนะ 
 
 
 
 
 
 
 
มาร์คต้วนรู้สึกปรีดาเป็นอย่างยิ่งที่ได้ตื่นเช้ามาชมนกชมไม้เช่นนี้.......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ซะเมื่อไหร่ล่ะ! 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อั๊ก 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พะ พี่ ฟะ...อ๊าก ฟะ ฟังก่อ..." ผมเหยียบเท้าลงบนเท้าของอีกคน ขยี้ลงเบาๆ?ย้ำๆเน้นๆ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ถ้ากูเห็นมึงเตะไอ้ลูกเชี่ยนี่อีก.....มึงเตรียมตัวซื้อรถเข็นไว้นั่งตลอดชีวิตได้เลย..." 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พะ พี่ ขะ ขอโทษ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ทันมั้ยสัด! ทำไมตอนทำ....มึงไม่คิด หื้อ?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
       มาร์คต้วน ชื่อที่ไม่มีใครไม่รู้จัก....เพราะโดนเอาข้อสอบแปะประจารที่บอร์ดคณะโดยอาจารย์คิมว่าติดเอฟบ่อย? ไม่ใช่สิ....
 
 
 
 
 
 
 
 
"อ๊า พะ พี่ พี่ โอ๊ย! ลูกพ่อ!" มันทรุดลงไปกุมเป้าอย่างทรมาณ เจ็บปวด อะไร~ มาร์คต้วนไม่ได้ทำไรเบยนะครับ! ขามันกระตุก!
 
 
 
 
 
 
 
 
....มาร์คต้วนผู้ฮอตและเถื่อนดิบ เท่ห์ระเบิด จนสาวๆใจสั่น ผู้มีอำนาจเต็มในการกำจัดเหล่าร้าย เป็นตัวแทนจากดวงจันทร์จะลงทัณต์แกเอง...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พูดให้ดูเลว ชั่ว ก็เป็นจิ๊กโก๋สามแยกปากหมูหมายกพวกต่อยดี มีดีแค่หน้าตาและคารม....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงแค่เลือดไหลเท่าไข่กบ....ร้องอย่างกับควายออกลูก" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็มึงเล่นเตะเป้ามัน....เป็นกูก็ครางอ่ะ" ผมหันไปหาเพื่อนที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วยแล้วจะพูดแทรกทำใด๋? 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ของกูแข็ง....ไม่เจ็บไม่ตาย" โชว์เหนือครับ ตบป้าบลงไปที่กางเกงตัวเองแรงๆ 
 
 
 
 
 
 
 
คือถามว่าเจ็บมั้ย? 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สาส เจ็บชิหายวายป่วง แต่ ซี๊ด ต้องขรึม เดี๋ยวมันรู้ว่าแอ๊บ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พะ พี่.....ผะ ผมขอโทษ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เออ จงฮยอน....มึงก็สำนึกแล้ว วันหลังก็อย่าไปทำอะไรแพลงๆอีกนะ กูเป็นห่วง" ไอ้แจ็คสันเดินไปนั่งย่องๆหน้ารุ่นน้องที่ผมเพิ่งเจรจากับมันโดยสันติ?  ไอ้รุ่นน้องนั่นถึงกับพยักหน้ารัว....คือจะกลัวอะไรขนาดนั้น? 
 
 
 
 
 
 
 
 
"คะ ครับพี่" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เข้าใจก็ดี ไปเอาน้ำแข็งปะคบซะหน่อยนะ....เดี๋ยวบวม"  ไอ้พ่อพระหน้าเถื่อนอย่างจสวก็ตบไหล่รุ่นน้องปุๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
มันพยักหน้าจนคอแทบหักก่อนจะลุกขึ้นวิ่งถลาออกไปอย่างรวดเร็ว 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงนี่ไร้สาระนะ....ไอ้มะต้วน" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ยังไง?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงจะไปทำเด็กมันทำไม? แค่มันเตะบอล....อาจจะเป็นอุบัติเหตุก็ได้นะ" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"จงฮยอนตั้งใจทำร้ายน้องยูคของกู...."ผมเถียงขาดใจถึงจะเห็นหน้าตาเบื่อหน่ายของเพื่อนรักก็ตามที ก็มันจริง น้องยูคสุดที่รักของผมเป็นถึงอดีตเดือนภาควิศวะคอมพิวเตอร์ หล่อจนสาวกรี๊ดสะเทือน อย่างเจ้าเด็กฮยอน ตะตอนยอนอะไรน้่นน่ะก็คงจะหมั่นน้องอยู่
 
 
 
 
 
 
 
 
กล้ามากที่มาทำร้ายร่างกายน้องยูคของพี่มะต้วน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงนี่เป็นเอามากนะ น้องเขารู้กับมึงมั้ยว่า มึงฝันเปียกถึงเขาเนี่ย?" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงไม่รู้อะไร เชี่ยแจ็ค....กูเสร็จไปสามรอบด้วย" ยกสามนิ้วให้ด้วยท่าทางจริงจังที่สุด แล้วที่พูดมาก็เรื่องจริงทั้งนั้น...เวลากลับหอไปอยู่คนเดียวมันก็เหงาในหัวใจนะครับ เห็นมือกับมโนหน้าน้อง...ไม่พูดต่อครับ ห้าห้าห้าบวกๆๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"......กูกลับล่ะ เปลืองลมหายใจที่จะใช้ร่วมกับคนไร้สาระอย่างมึง" มันด่าผมด้วยท่าทางเหนื่อยใจ แต่แหม่หาเรื่องชิ่งเขาไปก็บอกมาดิตะเอง จะมาเก๊กทำไม? 
 
 
 
 
 
 
 
 
เก๊กยังไง มาต้วนก็หล่อกว่าอยู่ดีนะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
"จะกลับไปหาเมียที่บ้านก็บอกกูตรงๆ...อย่ามาอ้าง" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"'สามี' ไม่ใช่ 'เมีย'....อย่าพูดผิด" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เออๆ ไปเหอะ ฝากสวัสดีน้องแบมบี้ของมึงด้วย" ผมเอ่ยชื่อเมียสุดที่รักของมัน ทำไมต้องหันมามองตาเขียว? หวงไมกะเพื่อนกะฝูง? 
 
 
 
 
 
ทีตัวเองไปหลอกล่อลูกชาวบ้านเขามา ยังบ่มีไผ่ว่า ไปหลอกพรากลูกพรากเต้าคนอื่นเขามาจากเมืองไทยตอนไปทริป 'เที่ยว ลม ชม กรุงเทพฯ' กับคณะวิศวะกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยK น่ะครับ 
 
 
 
 
 
 
 
 
'กูว่าจะไปสู่ขอ...' มาร์คต้วนคนไม่อยากขัดเพื่อนก็เลยให้ไอ้เจบีจัดการ ซึ่งแม่.งกลายเป็นว่า....พ่อแม่เขายอมยกลูกให้โดยง่าย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หน้าตาไอ้หวังเจียเอ๋อมันไว้ใจได้ขนาดนั้นเลยหรือ? 
 
 
 
 
 
 
 
 
ช่างมันเหอะครับ เรื่องครอบครัวเพื่อนเราไม่ยุ่ง มุ่งทำรักกับน้องยูคคนเดียว....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
      แล้วผมกับมันก็ร่ำลากันชุดใหญ่...เหมือนชาตินี้จะเป็นชาติสุดท้ายที่เจอกัน ถ้าร้องไห้ได้คงร้องไปแล้ว 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"บอกเมียมึง กูคิดถึง" 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"บอกตัวเองให้เลิกมโนก่อนเถอะ" เจ็บสลัด คือพี่ไม่รับรักต้องทำเช่นนี้กับพี่เลยเรอะน้องแจ็คสัน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มันเดินสะบัดตูดไปแล้วครับ ไปขึ้นรถเมล์หน้าม.กลับบ้าน so sorry MarkTuan มีคาร์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้สิ่งที่ผมควรทำคือการ....ไปรอรับน้องยูคสุดสวาทขาดใจกลับบ้านพร้อมกันมากกว่าเนอะ 
 
 
 
 
 
 
 
Yugyeomchan 待ってよ~ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.........BADGUY.........
 
 
 
 
 
Talk : ไม่รู้ว่าเป็นยังไง แต่ทำไมพี่มาร์คถึงไม่เถื่อนแต่กาก 5555555+ พี่แจ็คสันหวังดูดีมีสติขึ้นมาเลย 
 
 
 
 
 
 
 
 
สไตล์นี้ค่อนข้างหยาบคายนะคะ มีสะกดผิดประการใดก็รีบแจ้งหน้า หวังว่าจะชอบกันนะคะ 5555555
 
 
 
 
 
 
 
MarkYug แท็ก #พี่มาร์คกาก
 
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #32 Acnologia0109 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:04
    พูดซะหล่อเลยนะมาร์คแต่เสียดายที่แกคิดเยอะไปหน่อยคิดซะเขารู้ว่าแกกากกกกอ่ะนะ555
    #32
    0
  2. #25 YnGGiEs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 14:58
    โอ๊ยยยยตั้ลล้ากกกจริมๆ นี่สรุปยูครุ้ั้ยว่ามาร์คคิดอะไรกับตัว5555 มโนภาพตามเเ้วฟินเฟ่อร์คุคุ
    #25
    0
  3. #19 แฟนพี่หวังคนหล่อ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 06:19
    ติดตามนะคะไรต์. เย้ๆๆๆ
    #19
    0
  4. #10 yatsuhigolammurye (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 23:13
    พี่มัคคึ เรื่องนี้อาการหนักนะ ดิบ เถื่อน โถถถถถ แล้วนี่ยูคหนูจะนิสัยไงง่าาา 
    จะใสป่ะ ถ้าใสนี่ยากเลย 555 พี่มาร์คแม่งโคตรรั่วอ่ะ
    แล้วไปชอบยูคได้ไงง่าาาาาาาาาาาา
    #10
    0
  5. #9 Moko87 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 19:53
    พี่มาร์คทั้งเถื่อนทั้งกาก 555
    #9
    0
  6. #7 잭슨♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 19:53
    ฮาพี่มาร์คมโนได้อิ๊กกกกกก 5555555555555555555
    #7
    0
  7. #6 Mumeaw'tmh Snw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 09:32
    พี่มาร์คคนแมน(?) น่ารักอ่าาา 55555555 ดูในเรื่องพี่มาร์คดูพูดมาก 55555555 พี่หวังอย่างแมนแฮนสั้น -.- #โดนโบก ติดตามและรออยู่นะค้า สู้ๆนะไรท์ ปล.เราชอบสองคู่นี้มากกกกกกก (ก.ไก่ล้านตัว)
    #6
    0
  8. #5 ไม่บอกเดี๋ยวรู้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 16:30
    เรื่องนี้คือฮาคาแรกเตอร์พี่มาร์คมากอะ คือกวน กาก เกรียน

    พี่หวังดูดีขึ้นเยอะะะะ อยากรู้ความเป็นมาของพี่มา์คกับน้องยูค

    พี่มาร์คจะเมะไปได้ซักเท่าไหร่ ดูน้องยูคมิ้งมิ้งไปเฃย

    ฮอลลลลลลลลล รอติดตามเรื่องนี้อยู่นะฮ้าบ
    #5
    0
  9. #4 เดร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 20:16
    โอยยย...มาร์คเป็นอะไรที่เวิ่นเว้อมากอ่ะแก

    พูดมากชิบหายยยย 555++

    แจ็คสัน แกคบเข้าไปได้ไงวะเพื่อนแบบนี้

    ดูมันล้นๆ ขาดๆเกินไงไม่รู้ มันเต็มป่ะ ฮึ??

    (กุพลาดว่ะ **ก้มหน้าน้ำตาคลอ** : แจ็คสัน)
    #4
    0