[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 80 : Long fic : allkaga (รักขององค์ชาย) : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    4 พ.ย. 62

"คากาจิน~~~ เป็นอะไรอ่าาาา"สัมผัสแข็งๆตรงแก้มส่งผลให้คากามิต้องผละใบหน้าหนีอย่างอัตโนมัติ มุราซากิบาระที่ใช้นิ้วจิ้มแก้มคากามิเลิกคิ้วขึ้นพร้อมแสดงสีหน้าเป็นห่วงคากามิอย่างชัดเจน

วันนี้คากามิมีทำคุกกี้กับเขา แต่อีกฝ่ายกลับเอาแต่เหม่อทั้งวัน ตวงแป้งเกินบ้างล่ะ ร่อนแป้งหกเลอะไปทั่วบ้างล่ะสักพักก็เหม่อออกไปมองนอกหน้าต่างอีกแล้ว การกระทำแบบนี้มันน่าเป็นห่วงเกินไปแล้ว!

"องค์ชาย กระหม่อมขอประทานอภัยพะย่ะค่ะ"คากามิโค้งตัวขอโทษด้วยความรู้สึกผิด เขาแค่กำลังคิดกับสิ่งที่องค์ชายใหญ่พูดก็เท่านั้น

การที่จะรักใครหลายคนพร้อมกันมันไม่ใข่เรื่องผิดก็จริง

แต่ถ้าถามว่ามันเป็นเรื่องที่ควรมั้ย คำตอบมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าไม่

"ขมวดคิ้วอีกแล้วน้าาา"

"ทำอะไรกันอยู่ครับ?"เสียงของบุคคลที่สามส่งผลให้ทั้งสองคนต้องหันไปมองยังบานประตู องค์ชายห้าอย่างคุโรโกะเดินเข้ามาภายในห้องเครื่องพร้อมกับหนังสือตำราทำอาหารเล่มหนึ่ง

"พักนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะครับ คากามิคุง"ยกยิ้มบางส่งกลับไปให้คนที่กำลังพูดถึง ไม่เจอกันถ้านับๆดูก็เกือบสัปดาห์นึง หลังจากที่เขาถามคากามิคุงไปว่าชอบเขาหรือเปล่า หลังจากนั้นก็ไม่เจอกันเลย

เอาจริงๆเข้าไม่ได้ตั้งใจจะหลบหน้านะ เพียงแต่มีเหตุผลบางอย่างที่ต้องไปเคลียนิดหน่อย ส่วนต้นเหตุน่ะหรอ... ก็มีอยู่คนเดียว

องค์ชายเล็กนั่นแหละ...

"พะย่ะค่ะ..."

"ทำไมทำสีหน้าแบบนั้นล่ะครับ"แย้มยิ้มบางพร้อมยกมือขึ้นไล้ปลายนิ้วไปบริเวณแก้มเนียนสีน้ำผึ้งสวย คากามิก้มหน้าหลบต่ำแทบชิดอก

ทั้งๆที่ส่วนสูงขององค์ชายห้าห่างจากเขาแท้ๆ ทำไมพอองค์ชายห้ามาทำแบบนี้กับเขา เขาถึงดูตัวเล็กกระจ้อยร่อยไปได้กัน

"ไม่ต้องรู้สึกผิดนะครับ"ยังคงมีรอยยิ้มบางประดับใบหน้า มือขาวซีดยื่นหนังสือทำอาหารส่งให้คากามิ อีกฝ่ายก็ยอมยื่นมือมารับไปถือไว้แต่โดยดี

"การที่คากามิคุงรักใครกลายคนพร้อมกัน มันอาจจะผิดในสายตาคนอื่น แต่สำหรับพวกผมแล้ว..."

"..."

"คากามิคุงไม่ผิดเลยครับ"

"..."

"พวกผมต่างห่างที่ผิด เราทั้งหกคนต้องการคากามิคุง เพราะฉะนั้นคนที่เห็นแก่ตัวไม่ใช่คากามิคุงหรอกครับ"

มองภายนอก คนอื่นอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม แต่สำหรับพวกเขาแล้ว มันไม่ผิดเลยสักนิด ถ้าจะผิด ก็คงจะผิดที่พวกเขาเกิดชอบคนๆเดียวกัน

การที่เราชอบใครสักคน ทุกคนก็ต่างต้องคาดหวังให้อีกฝ่ายตอบรับความรู้สึกกลับกันอยู่แล้ว พวกเขาก็เช่นกัน

เป็นองค์ชาย ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะเหนือกว่าคนอื่น เป็นองค์ชายไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ได้

แต่ถ้าการเป็นองค์ชายทำให้พวกเขาได้ประโยนช์ พวกเขาก็อยากจะครอบครองคากามิเอาไว้ โดยไม่ต้องสนใจคนอื่น

พวกเขาแค่ต้องการทำตามความรู้สึกตัวเองก็เท่านั้น...

"อย่าโทษตัวเองเลยนะครับ"

"พะย่ะค่ะ กระหม่อมขอตัว"คากามิโค้งตัวเป็นการอำลา ก่อนจะเลี่ยงเดินออกมาจากห้องเครื่องด้วยความรวดเร็ว

สิ่งที่องค์ชายห้าพูด มันทำให้ใจเขาเต้นแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ ให้ตายสิ... หน้าร้อนอีกแล้ว

ปึก!

ตึก!

"หนังสือ!"

คากามิเอ่ยปากร้องลั่น หลังจากที่มัวแต่เดินเหม่อมานานสองนาน ก็รีบก้าวขายาวๆของตัวเองไปก้มเก็บหนังสือที่คุโรโกะพึ่งให้มาถือเอาไว้

"ขอโทษทีจ๊ะพ่อหนุ่ม ฉันเดินไม่ทันระวัง"หญิงสาววัยกงางคนเอ่ยปากขอโทษขอโพยเขาเป็นการใหญ่ ผมยาวสลวยสีแดงสดทำให้คากามินึกถึงใครบางคน

"เป็นคนครัวใหม่หรอจ๊ะ? เห็นอากิเนะบอกมา"

"พะ...พะย่ะค่ะ"คากามิตอบรับกลับไป เขาไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร แต่ดูจากอารมณ์รอบตัวของหญิงสาวตรงหน้าแบ้ว พูดเป็นทางการเอาไว้ก่อนจะดีกว่า

"ทำหน้าแบบนี้คงไม่รู้จักฉันสินะ"

"..."

"ฉันอาคาชิ นามิ น้องสาวขององค์ราชา พอคุ้นชื่ออยู่บ้างมั้ย?"หญิงสาววัยกลางคนแย้มยิ้มด้วยความเอื้อเอ็นดูในตัวคากามิ ทั้งๆที่รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้ายามนิ่งเฉยก็ชวนให้ดูน่ากลัว แต่ทำไมกลับมีนิสัยน่าเอ็นดูแบบนี้ไปเสียได้

"กระหม่อม คากามิ ไทกะ พะย่ะค่ะ เมื่อสักครู่กระหม่อมผิดเองที่เดินเหม่อมไม่ทันระวัง"

"ไม่เป็นไรจ๊ะ แล้วนี่เห็นเซย์จูโร่บ้างหรือเปล่า"

"ไม่พะย่ะค่ะ"

"ตายจริง งั้นฉันไม่รบกวนแล้ว ไปเถอะจ๊ะ"ส่งยิ้มเป็นการทิ้งท้าย ก่อนจะหันหลังเดินห่างออกไป

คากามิมองแผ่นหลังของหญิงสาวไปจนลับตา พร้อมถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก การที่อยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น มันทำให้เขารู้สึกเกร็งๆยังไงก็ไม่รู้








"ท่านพ่อ!"

"อย่ามาขึ้นเสียงใส่พ่อนะเรียวตะ"เสียงประมุขของประเทศเอ่ยปากบอกกับลูกชายคนเล็กของตัวเอง ที่ตอนนี้กำลังมีท่าทางหัวเสียอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนต้นเหตุก็มาจากเรื่องที่องค์ราชาทรงมีการเรียกรวมตัวกันขึ้นในท้องพระโรง เพื่อป่าวประกาศให้รับรู้ถึงวันหมั้นหมายขององค์ชายเล็ก โดยที่ตัวคิเสะเองไม่รู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

จึงส่งผลให้คิเสะต้องหัวเสียเหมือนอย่างตอนนี้

"ผมไม่หมั้น!"เถียงกลับไปอย่างไม่ยอม การที่เขาจะต้องไปหมั้นกับผู้หญิงคนอื่นมันก็แย่อยู่แล้ว ยิ่งผู้หญิงคนนั้นเป็นไอดะ คิสึเนะคนที่เขาคั่วอยู่อีกก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

ส่วนเรื่องที่แย่ที่สุดสำหรับเขา ก็เพราะท่านพ่อดันเรียกรวมทุกคนให้มารวมกันที่ท้องพระโรง ส่งผลให้คากามิจจิรู้เรื่องนี้ด้วยน่ะสิ!

มันน่าหัวเสียที่สุด!

"แต่ลูกต้องหมั้น!"

"ท่านพ่อกำลังพูดปลด ลูกยังเหลือเวลาหาพระชายาอีกหกเดือน ตอนนี้มันพึ่งถึงกลางปีเองนะท่านพ่อ"

"งั้นลูกจะอธิบายเรื่องภาพพวกนี้ได้ยังไง"ส่งภาพเป็นปึกๆไปให้ลูกชายคนเล็กของตัวเองด้วยความใจเย็น ถึงเขาจะไม่อยากจะบังคับบูกชายอย่างคิเสะ แต่ถ้าภาพพวกนี้หลุดออกไป มันก็มีเรื่องตามมาทีหลัง

คิเสะรับภาพปึกนั้นมามองก่อนจะกัดปากแน่นด้วยความโมโห มือทั้งสองข้างเผลอออกแรงกำภาพในมือแน่นเสียจนภาพเริ่มยับยู่ยี่

ไอดะ คิสึเนะ

จิ้งจอกยังไงก็ยังคงเป็นจิ้งจอกอยู่วันยังค่ำ!

คุโรโกะเห็นท่าทางโกรธจัดของคิเสะ จึงเลือกที่จะเสียมารยาทเดินไปแย่งภาพในมือมาดู ก่อนดวงตาสีฟ้าจะเบิกกว้างกับภาพที่เห็น

ภาพกิจกรรมร่วมรักบนเตียงที่ถูกถ่ายออกมาได้อย่างชัดเจน ส่งผลให้คุโรโกะต้องหันไปขอความเห็นกับองค์รัชทายาทลำดับที่หนึ่งอย่างอาคาชิ

อาคาชิส่ายหน้าเป็นการตอบกลับเบาๆ คุโรโกะจึงเดินถอยหลังกลับไปนั่งยังที่เดิมแทน

เรื่องนี้พวกเขาเข้าไปยุ่งไม่ได้

"ว่ายังไง คิเสะ เรียวตะ"องค์ราชาเยปากอย่างต้องการคำอธิบาย คิเสะยังคงกัดปากแน่นจนห้อเลือด ไม่ใช่เขาไม่อยากเถียงกลับไป

แต่หลักฐานคาตาอยู่ทนโท่แบบนี้ เถียงไปก็ไม่ได้อะไรกลับมา นอกจากจะสร้างความเดือดร้อนมากขึ้นกว่าเดิมก็เท่านั้น

"เงียบแบบนี้ พ่อจะถือว่าลูกตกลง เดือนหน้า ลูกจะต้องหมั้นกับไอดะ คิสึเนะ"

"เดี๋ยวสิคะท่านพี่ หมั้นอะไรกัน"เสียงขัดจังหวะพร้อมกับที่ประตูท้องพระโรงถูกเปิดออก ร่างของหญิงสาวผู้มีศักดิ์เป็นถึงพระขนิษฐาขององค์ราชาก้าวเข้ามาภายในห้อง ซึ่งถือว่านั่นเป็นการทำลายบรรยากาศสุดแสนอึดอัดได้เสียจนหมด

"นามิ"

"เพคะ น้องเอง"หญิงสาวยิ้มตอบรับกลับไปให้พี่ชายตนเอง

คุโรโกะหันหน้าควับไปจ้องอาคาชิหัวแทบหลุด ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำเพียงแค่กระตุกยิ้มส่งตอบกลับมาให้เขาก็เพียงเท่านั้น

ร้ายจริงๆ

"ท่านพี่ น้องว่าการที่เราบังคับเรียวตะมาหมั้นหมายแบบนี้จะไม่ใช่การดีนะเพคะ"นามิเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมผู้เป็นพี่ชายของตนเอง

ตามจริงเรื่องนี้เธอก็ไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวนักหรอก หากไม่ใช่เพราะหลานตัวแสบของเธอที่มีศักดิ์เป็นถึงองค์รัชทายาทลำดับที่หนึ่งมาขอร้อง พร้อมกลับข้อแลกเปลี่ยนที่จะช่วยหลิวเว่ยลูกชายของเธอตามกาคากะ ฮิราอิ เธอก็คงไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้

นับว่าหลานชายของเธอนี่ร้ายจริงๆเลย

ต่อรองเก่งสมกับเป็นลูกขององค์ราชาจริงๆ

"ทำไมคะ หม่อมฉันเป็นผู้หญิง การที่องค์ชายเล็ดมาทำกับหม่อมฉันแบบนี้ หม่อมฉันเสียหายนะเพคะ"ไอดะ คิสึเนะ หญิงสาวที่แทบจะกลืนกายไปกับผนังท้องพระโรงเอ่ยปากขอความยุติธรรมให้กับตนเอง

"รู้ทั้งรู้ว่าตัวเป็นหญิง รู้ทั้งรู้ว่าฉายาขององค์ชายเล็กเป็นยังไง ทำไมถึงยังกล้าเสี่ยงไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับองค์ชายเล็กได้ล่ะจ๊ะ"หันไปยิ้มเย็นใส่ จนคิสึเนะต้องรีบหลบสายตา

บางทีการที่นามิมา อาจจะช่วยทำให้เรื่อวมันดีขึ้นอย่างที่อาคาชิหวังไว้ก็เป็นได้

"แต่ยังไงหลานเราก็ผิดนามิ เป็นผู้ชาย กล้าทำก็ต้องกล้ารับ"องค์ราชายังคงยืนยันคำพูดเดิม ส่งผลให้นามิอดจะหัวเสียกับพี่ชายตัวเองได้ไม่มากก็น้อย

"งั้นแบบนี้เรียวตะไม่ต้องรับหญิงสาวมาเป็นชายาทั้งพระราชวังเลยหรอเพคะท่านพี่"

คิเสะสะอึก สายตาเหลือบมองไปยังคากามิที่ยืนอยู่ชิดผนังท้องพระโรงด้วยความเป็นห่วง แต่แทนที่อีกฝ่ายจะสบตาเขา กลับเอาแต่ก้มหน้าเสียอย่างงั้น

รู้สึกผิดก็ตอนนี้ ทำไมทำอะไรไม่รู้จักคิดกันนะเรียวตะ! ไอ้บ้าเอ๊ย!!!

"อีกอย่าง ภาพพวกนี้ ดูก็มุมกล้องก็รู้แล้วว่าใครถ่าย เธอต้องการจะจับหลานฉันใช่มั้ย ไอดะ คิสึเนะ"

"..."คิสึเนะก้มหน้านิ่งเมื่อนามิเดินเข้าไปใกล้ มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ที่เธอเงียบไม่ใช่เพราะเธอไม่อยากเถียง

แต่เธอเถียงไม่ได้!

"จริงสิ... ตระกูลเธออยู่ไหนกันล่ะ ทำไมถึงส่งลูกสาวมาแค่คนเดียว"นามิเอ่ยปากจี้จุด คิสึเนะเม้มปากแน่น ความรู้สึกโกรธภายในอกแทบจะปะทุออกมาเมื่อถูกพูดจี้ปมบางอย่างเข้าให้

"พอได้แล้วนามิ"องค์ราชาห้ามปรามน้องสาวของตนเอง ก่อนจะสั่งให้องค์ชายที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างมิโดริมะเข้าไปขวางเอาไว้

"ยังไงพี่ก็ตัดสินแล้ว สิ่งที่พูดออกไป คำไหนคำนั้น งานหมั้นของเรียวตะจะจัดภายในเดือนหน้า"

"..."

"นี่คือคำสั่ง!"พูดจบ องค์ราชาก็เดินออกจากท้องพระโรงไปอย่างกน้าตาเฉย คิเสะกัดปากแน่นก่อนจะเดินปรี่เข้าไปหาคิสึเนะด้วยความรวดเร็ว

"ต้องการอะไร ผมว่าผมเคยบอกถึงข้อตกลงระหว่างเราไปแล้วนะ คุณก็ยอมรับข้อตกลงนั้นไปแล้วไม่ใช่หรอ"เอ่ยปากบอกเสียงเย็นอย่างพยายามระงับอารมณ์โกรธ ยังไงคนตรงหน้าเขาก็เป็นผู้หญิง จะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้

"หม่อมฉันรักองค์ชาย"

"รักงั้นหรอ... น่าขันเสียจริงอาคาชิ นามิ พูดขัด ผู้หญิงด้วยกันมันมักจะดูกันออกอยู่แล้ว ดูก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ตั้งใจจับหลานเธอชัดๆ

"เพคะ หม่อมฉันรักองค์ชายจริงๆ"

"เลิกคุยเรื่องนี้เถอะเรียวตะ อีกสิบนาที ขอให้มาเจอกันที่ห้องทำงานของผมด้วย"อาคาชิพูดขัด ดวงตาสีแดงสดตวัดสายตาหันไปมองไอดะ คิสึเนะนิ่งๆพักนึงก่อนจะหันกลับไปคุยกับนามิแทน

"ขอบคุณท่านอามากนะครับที่มา"

ได้ยินดังนั้น คิสึเนะก็กำมือจิกเล็บเข้าไปในเนื้ออีกรอบ

อาคาชิ เซย์จูโร่

ไอ้มารหัวขน
!





_____________________


เรากลับมาเลี้ยวววว หายไปนานมาก แบบมากๆของมากๆ 

เราไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งนะ! แต่เกิดเหตุนิดหน่อย ปีนี้มีทำกิจกรรมค่อนข้างเยอะเลย แถมเราลืมพล๊อตเรื่องไปหมดแล้วด้วย55555


พอมีเวลาเลยคึกมาแต่งนิยายอีกเรื่องนึง เราเลยไปเจอพล๊อตที่เคยบันทึกไว้ของเรื่ององค์ชายพอดี แต่ถึงจะเจอ มันก็เป็นพล๊อตที่น้อยนิดมากจริงๆ เพราะบันทึกเอาไว้แค่เฉพาะเรื่องของครอบครัวคากามิ เป็นเศร้าTT


แต่ตอนนี้เรากลับมาแล้ววว จะพยายามกลับมาอัพ แต่คงไม่บ่อย กว่าเราจะมีวันว่างก็นู่นนน ปีใหม่เลยจ้าาา เป็นท้อออหวังว่าคงไม่ว่ากันเนอะ (เขาว่าแกกันไปหมดแล้วนังบ้า)


เราไม่รู้ว่ายังมีคนติดตามกันอยู่มั้ย แต่ถ้ายังมีอยู่ก็ขอบคุณมากๆเลยน้าาา เราจะพยายามแต่งให้จบ ไม่ทิ้งแน่ๆ อาจจะดองนานไปสักหน่อย แต่เราจะกลับมาอัพต่อนะ!


**เรื่องpetsเราขอเวลาอ่านทวนก่อนเน้อออ เราลืมพล๊อตTT  เราจะกลับมาอัพอีกแน่นอน! แนะนำให้ทุกคนอ่านทวนเหมือนกันนะ55555 หายไปนานจนน่าจะลืมเนื้อเรื่องกันไปบ้างแล้ว**


**หากมีคำผิด จะมาตามแก้ทีหลังยามว่างน้าาาา**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

856 ความคิดเห็น

  1. #540 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:47

    เริ่มสงสารคิเสะแล้ว.. แต่ทำเองทั้งนั้น 555 สงสาร หลักฐานก็ชัดขนาดนี้แก้ตัวยากเลย นี่เหมือนกรรมตามทันเลย เพราะเคยเจ้าชู้ไปเรื่อย นี่ดีที่หยุดได้เพราะคางามิ.

    แต่อาคาชินี่สุดยอดมาก คาดการณ์ล่วงหน้าตลอด

    แต่ชอบการปะทะทั้งคู่จัง ดุเดือน สูสีมาก... คิสีเนะพอเจอนามินี่ก็ตกม้าตายหลายรอบแล้ว

    แต่ตลกที่คิสึเนะด่าอาคาชิ555

    #540
    0
  2. #535 จิ้งจอกทาสแมว (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:07
    ฮือออ เรารออยู่นะคะทั้งองค์ชายทั้งเพทเลย ดีใจมากตอนเห็นแจ้งเตือน กรี๊ดเลยค่ะ 555555555
    #535
    0
  3. #534 YingStarlight (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:01
    แงงงงรอนานมากๆ พอแจ้งเตือนรีบเข้ามาอ่านเลยค่ะ สู้ๆนะคะ รอเสมอค่ะ
    #534
    0