[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 78 : Long fic : allkaga (รักขององค์ชาย) : ตอนที่ 7 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    28 ธ.ค. 62

"เอ่อ... องค์ชายทรงมีอะไรจะให้กระหม่อมรับใช้หรือพะย่ะค่ะ"คากามิเอ่ยปากถามด้วยความอึดอัดแปลกๆ ดวงตาสีฟ้าของคนที่เรียกเขามากำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

"เฮ้อ... ผมแค่เรียกมาเฉยๆน่ะครับ"คุโรโกะถอดถอนหายใจ ภายในหัวคิดถึงสิ่งที่อาโอมิเนะเคยพูดก็พลันใจเต้นไม่หยุด ยิ่งพอเห็นแววตาใสๆของคนตรงหน้าเขาก็รู้สึกว่าตัวเองจะเลวขั้นสุดหากเผลอไปทำตามที่อาโอมิเนะพูดเข้าจริงๆ

"หรือพระองค์จะทรงประประชวร ให้กระหม่อมตามหมอให้ดีไหมพะย่ะค่ะ"คนตรงหน้าคุโรโกะแสดงท่าทีเป็นห่วงออกมาชัดเจน เล่นเอาใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่พอลองมองย้อนกลับไปดูการกระทำของคากามิที่รับรู้ว่าคิเสะมีแฟนแล้ว ก็ทำเอาใจเขาห่อเหี่ยวขึ้นมาเสียเฉยๆ

"อ่า... คากามิคุง ชอบผมบ้างไหมครับ?"

"อะ...เอ๊ะ!?" คำถามที่อีกฝ่ายถามออกมานั้นส่งผลให้คากามิอดที่จะนิ่งอึ้งไม่ได้ การกระทำนั้นของคากามิทำให้ดวงตาสีฟ้าหม่นลงถนัดตาเมื่อได้เห็น

"ไม่ต้องตอบก็ได้ครับ ผมว่าผมก็พอรู้คำตอบอยู่ กลับไปทำงานต่อเลยก็ได้นะครับ^^"คุโรโกะแย้มยิ้มบางเล่นตอบเองเสร็จศัพท์ ยังไม่ทันที่คากามิจะพูดอะไรแย้งกลับมา อีกฝ่ายก็เล่นหันหลังหนีให้เขาสะงั้น

อะไรกันเนี่ย?

ได้แต่ทำหน้ามุ่ย คิดอยู่ในหัวอย่างเงียบๆ ก่อนคากามิจะออกจากห้องและค่อยๆหันไปปิดประตูห้องให้เบาที่สุด

"เป็นอะไรไปครับ?"อาคาชิผู้ที่กำลังจะมาหาคุโรโกะเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นคากามิเดินออกมาจากห้องของคุโรโกะด้วยใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ปะ...เปล่าพะย่ะค่ะ"

"แน่ใจหรอครับ?"หรี่ตามองคนตรงหน้าเชิงจับผิด คากามิก้มหน้าลงมองพื้นเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวกลับมาให้เป็นพัลวัน

"กระหม่อมแค่กำลังสงสัยในตัวกระหม่อมนิดหน่อย ทรงไม่มีอะไรหรอกพะย่ะค่ะ"ยืนยันคำตอบเดิมกลับไป อาคาชิหรี่ตาอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรกลับไปต่อ

"ผมจะเชื่อนะครับไทกะ แล้วก็นี่ครับ... ตอนแรกกะจะเอาไปให้หลังคุยธุระกับเท็ตสึยะเสร็จ ผมว่าไทกะน่าจะชอบ"ยื่นหนังสือคู่มือการทำขนมไปให้คากามิก่อนจะเดินผ่านเข้าห้องไปหน้าตาเฉย

คากามิรับหนังสือมาถือไว้อย่างงงงวย พอรู้ตัวเจ้าตัวก็ค่อยๆเม้มปากเข้าหากันแน่เมื่อมีความรู้สึกบางอย่างเริ่มตีรวนกันภายในจิตใจ

"ความรู้สึกนี้มันอะไรเนี่ย..."





"หึ หน้าตายเชียวนะเท็ตสึยะ"อาคาชิพอเปิดประตูเข้ามาก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศอันไม่น่าพิศมัยที่กำลังลอยหึ่งไปทั่วห้อง

"มาทำไมครับ"คุโรโกะเอ่ยถามพลางพยายามหาสติให้ตัวเอง ตอนนี้คุโรโกะกำลังโกรธ... ผิดหวัง... เสียใจ... เขาเลือกความรู้สึกตัวเองไม่ถูกเลยด้วยซ้ำ!

แค่เห็นหน้าคากามิอึกอักตอนเขาถามคำถามนั้นไป ความคิดที่อยากจะกดคากามิให้จมเตียงก็แวบเข้ามาในหัว แต่เขาทำไม่ได้หรอก ดวงตาคู่นั้นมันสว่างสไวเกินไป จนเขาทำมันไม่ลง

"มารยาทเสียขึ้นเยอะเลยนะ"นอกจากจะไม่ตอบคำถามของคุโรโกะแล้ว อาคาชิยังเอ่ยปากกวนตอบกลับไปเสียอย่างงั้น คุโรโกะขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะถอนหายใจออกมาดังเฮือก

"มีอะไรก็พูดมาเถอะครับ"

"ผมก็แค่... จะให้ช่วยงานนิดหน่อยๆ"อาคาชิว่าพลางหยิบหนังสือแถวๆนั้นมาเปิดดูไปเรื่อยๆ อย่างคนสบายๆ ทั้งๆที่อีกไม่นานเรื่องวุ่นวายก็กำลังจะตามมาแท้ๆ

"งาน? ผมเคลียร์เอกสารไปหมดแล้วนะครับ"คุโรโกะเลิกคิ้วสงสัย เขามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ทำงานผิดพลาด หรือได้พลาดงานส่วนไหนไปแน่ๆ แล้วงานที่อาคาชิจะให้ทำเนี่ยมันงานอะไรกัน

"เท็ตสึยะรู้จักผู้ชายคนนั้นนี่"

"-_-?"

"มายุสุมิ จิฮิโระ"

"อ่า... ก็รู้จักอยู่ครับ เราเคยอยู่ชมรมเดียวกัน"คุโรโกะพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนใบหน้ารุ่นพี่สุดแสนจะจืดชืดและหน้าตายจะลอยเข้ามาในหัว (ไม่ดูตัวเองเลยยัยครกกก)

"ตอนนี้มายุสุมิทำอาชีพอะไรอยู่ รู้ใช่ไหม"อาคาชิถามแล้วเหลือบตามามองคุโรโกะที่บัดนี้กำลังเบิกตากว้าง ราวกับพึ่งคิดอะไรได้

"ผมต้องการให้มายุสุมิสืบประวัติของ ไอดะ คิสึเนะ"

"ไอดะ คิสึเนะ สืบเพื่ออะไรครับ?"คุโรโกะแสดงสีหน้าไม่เข้าใจออกมาชัดเจน ไม่มีเหตุผลอะไรเลยสักนิดที่ต้องไปสืบเกี่ยวกับผู้หญิงที่คิเสะเคยคั่วด้วย

"ผู้หญิงคนนั้นอาจจะถูกจับหมั้นกับเรียวตะ"

"O_O!จริงหรือเปล่าครับ!?"

"หน้าผมดูเหมือนคนล้อเล่นหรอเท็ตสึยะ"

"คงงั้นมั้งครับ"

"เท็ตสึยะ-_-! วันนี้ท่านพ่อเรียกผมเข้าพบ"อาคาชิคิ้วกระตุกตะหงิดๆ แล้วพูดถึงเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ให้คุโรโกะฟัง





ย้อนไปเมื่อ 4 ชั่วโมงที่แล้ว

"มีอะไรหรือพะย่ะค่ะเสด็จพ่อ"อาคาชิโค้งคำนับผู้เป็นพ่อของตนเองด้วยความเคารพ องค์ราชาคนปัจจุบันเหลือบสายตาจากเอกสารมามองลูกชายของคนเองครู่หนึ่งก่อนจะก้มลงมองเอกสารดังเดิม

"น้องชายลูก ก่อเรื่อง"

เพียงแค่คำว่าก่อเรื่องคนที่อาคาชินึกถึงภายในหัวก็มีเพียงแต่สองคนนี้เท่านั้นที่แวบเข้ามาในหัว ไม่ไดกิ ก็เรียวตะสินะ...

"ผมขอยอมรับผิดแทนทุกอย่าง ข้ออภัยหากบกพร่องในหน้าที่จนไม่สามารถดูแลพวกเขาได้ดีพอ"โค้งหัวคำนับอีกรอบซึ่งต่างจากครั้งแรก เพราะครั้งนี้เป็นการขอโทษแทนพี่น้องของเขาเอง ซึ่งนั่นถือเป็นเรื่องปกติที่อาคาชิต้องทำ

เขาเป็นองค์รัชทายาทลำดับที่หนึ่ง สักวัน ตำแหน่งราชาจะตกมาอยู่กับเขา หากเรื่องภายในราชวงศ์เขายังจัดการให้ดีไม่ได้ คนทั้งประเทศเขาก็คงไม่สามารถจะจัดการให้มันออกมาดีได้เช่นกัน

"ลูกรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ได้หรอก เซย์จูโร่"เสียงทุ้มที่เอ่ยบอกมานั้นส่งผลให้อาคาชิต้องขมวดหัวคิ้วลงเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ

ทำไม...

ครั้งนี้มันแปลกๆ

"คนกระทำสมควรจะรับผิดชอบการกระทำของตนเอง สงสัยพ่อคงต้องขัดงานอภิเสกให้เรียวตะ"

"เรียวตะ? จะให้อภิเสกกับใครหรือพะย่ะค่ะ"อาคาชิเอ่ยปากถามกลับไป ยอมรับว่าเขาตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่ท่านพ่อพูดออกมา แถมระยะเวลาที่ท่านพ่อมีรับสั่งให้แต่งงาน ในตอนนี้มันยังเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งปี ทำไมคิเสะถึงจะโดนจับอภิเสกก่อนระยะเวลาที่ที่กำหนดกัน?

"ไอดะ คิสึเนะ พ่อก็ไม่อยากจะผิดคำพูดที่พูดไว้หรอกนะเซย์จูโร่ แต่น้องชายของลูกดันไปก่อเรื่องเข้าเสียก่อน ทางฝั่งตระกูลไอดะจึงร้องเรียกให้จัดงานอภิเสก ไม่เช่นนั้นราชวงศ์คงได้เสื่อมเสีย"

"พะย่ะค่ะ ผมเข้าใจดี"

"เรื่องที่พ่อจะคุยกับลูกก็มีเพียงแค่นี้ อีกไม่ถึง 2 เดือนงานอภิเสกจะมาถึง ก่อนที่งานนั้นจะมาถึง ลูกคงรู้นะว่าต้องทำยังไง"





ปัจจุบัน

"ผมควรสมน้ำหน้าคิเสะคุงดีไหมครับ"คุโรโกะเอ่ยปากถามพลางส่ายหัวไปมา โดนจับหมั้นกับใครไม่โดน ดันไปโดนเข้ากับตระกูลขุนนางเข้าเสียได้

"หึๆ"อาคาชิหัวเราะในลำคอเล็กๆกับสิ่งที่คุโรโกะพูด แต่เขาก็เห็นด้วยนะ เจ้าหมานั่น ตัวป่วนเสียจริง

"แล้วคิเสะคุงรู้เรื่องหรือยังครับ"ถามถึงตัวต้นเหตุ ที่ในวันนี้แทบจะยังไม่ได้เห็นหน้า สงสัยคงไปคั่วสาวอยู่เหมือนเดิมแน่ๆ....

"ยัง ขืนรู้คงได้หนีออกนอกประเทศก่อนถูกจับหมั้น"อาคาชิว่า ส่วนคุโรโกะก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง คนอย่างคิเสะเรียวตะ ถ้าไม่เอา ต่อให้ยัดเยียดขนาดไหนก็ไม่เอาอยู่ดี แล้วเจ้าหมาโกลเด้นนั่นยิ่งเป็นคนรักสนุก ไม่คิดผูกพันธ์แบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่

"อีกอย่าง คิเสะคุงคงไม่ได้หนีไปคนเดียวสินะครับ"คุโรโกะพูดถึงอีกหนึ่งเหตุผล ที่ทำให้อาคาชิคงไม่ยอมไปบอกคิเสะแน่ๆว่ากำลังจะถูกจับหมั้น

"ใช่... เรียวตะอาจจะลากไทกะของผมหนีไปด้วย ผมไม่ยอมหรอก"










50%



"คากามิ... เป็นอะไรไป"ร่างสูงของมิโดริมะเอ่ยปากถามคากามิที่กำลังนั่งซึมอยู่ในห้องสมุดมาเป็นชั่วโมง มือหนาปิดหนังสือก่อนจะนำมันไปเก็บไว้ให้เข้าที่


"กระหม่อมแค่กำลังคิดอะไรนิดหน่อยพะย่ะค่ะ"


"เครียดหรอ ปรึกษาฉันได้นะ"มิโดริมะทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามกับอีกฝ่าย คากามิมองหน้ามิโดริมะก่อนเม้มปากแน่น


"กระหม่อมกำลังรู้สึกว่ากระหม่อมเห็นแก่ตัว"


"หืม?"มิโดริมะเลิกคิ้วเชิงแปลกใจ คากามิเนี่ยนะเห็นแก่ตัว?


แล้วแบบนี้คนมั้งโลกคงเป็นคนเลวกันไปหมดแล้วมั้ง-_-


"กระหม่อมรู้สึกแปลกๆ"คากามิพูดต่อพร้อมกับกำมือของตัวเองเอาไว้แน่น


"รู้สึกอะไร"


"องค์ชายว่าการรักคนหลายๆคนพร้อมกัน มันผิดหรือเปล่าพะย่ะค่ะ"


คำถามของคากามิเล่นเอามิโดริมะเบิดตากว้าง ที่คากามิมาถามแบบนี้....


อย่างงั้นเขาก็มีหวังน่ะสิ!


"หึ... ไม่ผิดหรอก การที่จะรักใครสักคนมันขึ้นอยู่กับหัวใจไม่ใช่หรอ หากคิดจะรักก็อย่าคิดว่ามันเป็นเรื่องผิด มันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยคากามิ"มิโดริมะอมยิ้มมองอีกฝ่ายที่เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา ก่อนจะก้มหน้าหลบสายตา


"แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้หรอกพะย่ะค่ะ"


"ทำไมจะไม่ได้กัน..... เพราะยศของพวกฉันงั้นหรอ"


"ก็... เอ๋!? อะ...องค์ชายรู้!"


"สีหน้านายมันฟ้อง"


"แต่กระหม่อมคงไม่มีทางสมหวังอยู่แล้วพะยะค่ะ"คากามิก้มหน้าลงมองมือของตัวเอง ก่อยจะกำเข้าหากันแน่น องค์ชายควรได้เจอคนที่ดีกว่านี้ เขามันไม่คู่ควรเลยสักนิด


"คากามิ..."มิโดริมะอมยิ้มกับท่าทางนั้น นิ้วเรียวยาวยื่นออกไปจิ้มบนระหว่างคิ้วสองแฉกนั่น พร้อมออกแรงเคาะเบาๆสามครั้งเพื่อเรียกสติ


"อย่าคิดไปเอง"


"..."


"พวกฉันทุกคนต่างก็ชอบนาย รู้ไว้สะบ้าง"








"ฉันถามจริงๆนะหลิว ไอ้คากามินี่ใครกัน?"วากามัตสึเอ่ยปากถาม พร้อมกับหยิบถั่วเข้ามาโยนใส่ปากพลางเคี้ยวกรุบๆไปเรื่อย


"ฉันก็ไม่รู้"หลิวเว่ยเอ่ยปากบอกไปตามตรง เท่าที่หาข้อมูลมา คากามิเป็นคนเดียวที่นามสกุลคล้ายกับภรรยาน้อยของพ่อเขามากที่สุด ดังนั้นก็มีโอกาสที่จะเกี่ยวข้องกัน


ล่ะมั้งนะ


"เท่าที่ฉันสืบมานะ คากามิ ไทกะ เป็นลูกของฮิมากิ ซานะ ซึ่งแม่ของเขาเนี่ยติดหนี้อยู่กับกลุ่มๆหนึ่งอยู่ สามแสน ไม่ใช่แค่กลุ่มเดียวนะ ยังมีอีกประมาณสามสี่กลุ่ม ฉันไม่ได้สืบแน่ชัดในตรงจุดนั้น"


"ทำไมนามสกุลไม่เหมือนกัน?"หลิวเว่ยเอ่ยถามในสิ่งที่ตนกำลังสงสัย


"เขาอาจจะใช้นามสกุลพ่อก็ได้"ฮายามะที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยปากแสดงความคิดเห็นขึ้นมาบ้าง มีกันเยอะแยะไปที่ใช้นามสกุลพ่อน่ะ


"ตอนแรกฉันก็คิดแบบนายนะฮานามะ"วากามัตสึพูดพร้อมกับหยิบเอกสารบางอย่างข้างๆตัวขึ้นมาส่งให้เว่ยไปอ่านดู


หลิวเว่ยเปิดเอกสาร พร้อมไล่สายตาอ่านไปเรื่อยๆก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น


"ไม่มีพ่อ?"


"ใช่ ฉันไปสืบมา ประวัติการเกิดของคากามิ ไทกะก็แปลกๆ ในเอกสารระบุเอาไว้ว่าเป็นลูกของฮิมากิ ซานะ แต่พอฉันลองสืบลึกเข้าไป ข้อมูลกับเคยถูกแฮคมาก่อนโดยที่ไม่มีใครรู้"


"งั้นก็เท่ากับว่า อาจจะถูกปลอมแปลงเอกสารก็ได้สินะ"ฮายามะเอื้อมมือไปหยิบถั่วมาเข้าปากบ้าง


เรื่องนี้มันชักแปลกๆ


"ฮายามะ นายสืบได้หรือเปล่าว่าข้อมูลถูกแฮคระบบที่ไหน"


"นายจะบ้าหรอ นี่มนุษย์นะ จะให้ฉันย้อนประวัติแฮคไปถึง20ปีก่อนมันมีโอกาสเป็นไปได้แค่ศูนย์เท่านั้นแหละ เอาตราทั้งราชวงศ์มาก็ช่วยไม่ได้ ฉันพูดเลย"ฮายามะบ่นออกมายาวเหยียด ลำพังแค่ให้เขาแฮคระบบข้อมูลการเกิดของคนอื่นหัวก็แทบจะระเบิดอยู่แล้ว นี่เล่นจะให้ไปหาว่าข้อมูลเมื่อ20ปีก่อนถูกแฮคที่ไหนเขาได้ตายกันพอดี


"ทำไมนายไม่ลองเอาคากามิ ไทกะอะไรนั่นมาตรวจดีเอ็นเอดูล่ะ แบบนั้นไม่ง่ายกว่าหรอ"วากามัตสึเอ่ยปากแสดงความเห็น จ้างคนตามสืบเรื่องได้เป็นสิบๆคน แค่จับคนๆเดียวมาตรวจดีเอ็นเอมันคงไม่ยากอะไรขนาดนั้นหนอก จริงมั้ย?


"หึ เรื่องนั้นยากกว่าเดิมอีกวากามัตสึ"ฮายามะหัวเราะในลำคอเมื่อนึกถึงเรื่องที่เว่ยเคยบอกเอาไว้


"ทำไม?"


"ก็นั่นคนโปรดขององค์ชายทั้ง 6 เชียวนะ เกิดทำอะไรบุ่มบ่ามมีหวัง ปิ้ว!"ยกมือขึ้นมาทำท่าเล็งปืนพร้อมออกเสียงปิ้วให้วากามัตสึเสียวเล่นๆ


"งั้นก็แย่แล้วล่ะ"


"ตามสืบต่อไป ถ้าเป็นไปได้ก็ช่วยชำระหนี้ที่แม่ของคากามิก่อไว้ด้วย"หลิวเว่ยพูดวกกลับเข้าเรื่องดังเดิม วากามัตสึพยักหน้ารับคำสั่งใหม่ พร้อมกับรับซองเอกสารที่หลิวเว่ยยื่นส่งคืนให้มาถือเอาไว้


"เห้ๆ สายเปย์นะเรา จ่ายหนี้แทนเขาน่ะ"ฮายามะผิวปากแซว มุมปากก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้หลิวเว่ยหัวเสียเล่นๆ


"ไว้ค่อยไปตามเก็บกับพวกนั้นทีหลัง"


"ร้ายนี่หว่า จะคิดดอกเบี้ยเขาล่ะสิ เกิดโผล่มาเขาเป็นน้องนายขึ้นมานี่กินแห้วเลยนะ"


"เงียบไปน่าฮายามะ ยังอยากได้ค่าจ้างอยู่ใช่มั้ย?"หันไปหยิบเช็คเงินสดที่เซ็นเอาไว้มาแกว่งไปมาต่อหน้าฮายามะเป็นการหลอกล่อ


"จะรูดซิปปากเลยครับผม!"








ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"ผมเข้าไปนะครับอาคาชิคุง"เอ่ยปากบอกจบ คุโรโกะก็ถือวิสาสะเปิดเข้าไปภายในห้องบรรทมของอีกฝ่ายโดยไม่ต้องรอคำขออนุญาติ


"มาหาผมเวลานี้ หวังว่าจะเป็นเรื่องด่วนจริงๆนะเท็ตสึยะ"อาคาชิที่กำลังนั่งพิงอ่านเอกสารอยู่บนหัวเตียงเอ่ยบอก พร้อมกับหันไปวางเอกสารไว้ข้างห้วเตียงแทน


"เรื่องที่ให้ไปตามสืบ"


"ไอดะ คิสึเนะ?"


"ครับ มายุสุมิคุงติดต่อมาว่าไม่สามารถทำได้"


"เพราะอะไร?"อาคาชิเลิกคิ้วด้วยความสงสัย สำหรับเขามายุสุมิเป็นนักสืบติดอันดับต้นๆของประเทศเลยด้วยซ้ำ แค่ให้สืบเรื่องขุนนางคนเดียว ทำไมถึงไม่ได้กัน


"มายุสุมิคุงบอกว่าข้อมูลถูกปิดกั้นจากทหารครับ"


"ว่าไงนะ?"


"ตามนั้นเลยครับอาคาชิคุง บางทีไอดะ คิสึเนะ อาจจะมีอะไรมากกว่าที่พวกเราคาดคิด"คุโรโกะบอกถึงสิ่งที่ตัวเองคิด การที่ข้อมูลจะถูกปิดกั้นจากทหาร คงมีเหตุผลอยู่ไม่กี่อย่าง ไม่เป็นกบฏ ก็อาจจะเป็นคนที่เกี่ยวข้อกับทหารนั่นแหละ


"งั้นคงต้องปล่อยให้คิเสะจัดการเอาเอง"


"ถ้าคิเสะคุงเกิดพาคากามิคุงหนีขึ้นมาจริงๆล่ะครับ"


"เท็ตสึยะ การที่ไอดะ คิสึเนะถูกปิดกั้นข้อมูลจากทางทหารทั้งๆที่เป็นขุนนาง เหตุผลมันก็มีอยู่แค่อย่างเดียวเท่านั้น"อาคาชิเอื้อมมือไปหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านอีกครั้ง "เขาอาจจะมีเชื้อสายของใครสักคนนึงที่เราคาดไม่ถึงก็ได้"


"เขานามสกุลไอดะนะครับ"


"อย่าลืมสิ ว่าตอนแรกพวกเราต่างก็เคยคิดว่าตระกูลไอดะมีลูกสาวแค่คนเดียว"อาคาชิสบตากับคุโรโกะพักหนึ่ง ก่อนจะก้มลงอ่านเอกสารในมืออีกรอบ


ไม่อ่านไม่ได้หรอก พรุ่งนี้เขาต้องไปทำธุระกับเสด็จพ่อ เกิดผิดพลาดขึ้นมา ระยะเวลาที่เขาต้องหาพระชายามีหวังได้เลื่อนมาใกล้กว่าเดิมเป็นแน่


"เห้อ... ช่างเถอะครับ ผมไม่สนเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ ราตรีสวัสดิ์นะครับ"คุโรโกะพูดจบก็พาร่างตัวเองให้เดินออกไปจากห้องของอาคาชิด้วยสีหน้าอันเบื่อหน่ายเต็มที


ทำไมคนที่คิเสะยุ่งด้วยจะต้องมีแต่ปัญหาทั้งนั้นเลยนะ


____________________


แงงงงง ขอโทษที่หายไปนานมากกกกกก

ยอมรับว่าตอนแรกตัน คิดไม่ออก แต่ตอนนี้ฮึดกลับมาแล้วค่าาา แต่ภายในเดือนนี้อาจจะไม่ได้มาอัพบ่อยนัก เพราะใกล้จะสอบ+ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย

ก็ต้องขอโทษด้วยน้าาา ไม่คิดว่ายังมีคนรออยู่ พอมาเห็นก็อึ้งหมือนกัน555

 ขอบคุณมากๆน้าาา ที่ยังคงติดตามกันอยู่ ฮืออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

867 ความคิดเห็น

  1. #867 MartiniLubik (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2564 / 06:51
    คิเสะหาเรื่องมาก ตัดคิเสะออกจากตน ลูกเขย และยกไทกะให้คนอื่นให้หมดเลย555555
    #867
    0
  2. #536 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:34

    กริ๊ดดดดดดดดดดดดด อ้ากกกกกกไรท์ คิดถึงค่ะ แง้!!!!!

    ขอกอดด ยังไม่หายไปไหนนะคะ รออ่านอยู๋เสมออ TT

    ทำเอาอยากรู้เลยค่ะว่าคางามิเป็นใครกันแน่ แต่จะเก็บดอกเบี้ยจากคางามิระวังเหล่าคิเซกินะ 555

    แต่คิเสะเอาปัญหามาให้ทั้งนั้นจริง ๆ 555

    พอคางามิถามกับมิโดริมะนี่เข้าทางเลยนะ แหม 555

    #536
    0
  3. #529 ควาเรเชียการ์ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 01:03

    นานจังค่ะ รอยุนะ ไรท์สู้ๆ เราเชื่อว่าจะจะไม่ทิ้งเรา

    #529
    0
  4. #526 อมรรัตน์ กองภิวงค์ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 17:35
    อยากอ่านต่ออ่าา
    #526
    0
  5. #523 จักรพรรดิกรรไกรบิน (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 02:31
    มาไวนะคะ กำลังต่ออ่านอยู่เลยค่ะ
    #523
    0
  6. #520 bbowwipa-12 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:07

    มาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์

    #520
    0
  7. #495 Black Colour (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:32

    ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะไรต์ ดีใจที่ไรต์มาอัพต่อมากๆเลย

    จะรอตอนต่อไปนะคะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:31
    #495
    0
  8. #494 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    คิเสะเอ๊ยยย รับผลของการกระทำนะ
    #494
    0
  9. #492 241048 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:49
    เราคิดถึงไรท์มากๆๆๆเลย
    #492
    0
  10. #491 ควาเรเชียการ์ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:10

    ในที่สุด!!! ไรท์!!! คิดถึง ฮือออออ คิดถึงน้องด้วย น้องดูสับสนอ่ะตอนเจอคุโรโกะถาม แล้วนายน้อยรุได้ไงว่าหนูมิเปนของนายน้อย โอยยย ความมั่นหน้านี้ 5555555

    #491
    0
  11. #490 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:23

    ทำไมสงสารคิเสะแล้ว 555 ความซวยนี้ แต่ก็เป็นเคสเลยว่าทำไรไว้ก็รับผลกรรมไปนะ 555

    แต่อย่างที่อาคาชิว่าพาคางามิหนีไปด้วยแน่ ๆ ถ้าคิเสะรู้

    มิเนะร้องแล้วโดนหมายหัวก่อนใครเพื่อนเลย 555

    คุโรโกะดูไม่ยอมแพ้(เรื่องอย่างนั้น)เลย...

    ตอนขึ้นแจ้งเตือนดีใจมากค่ะ ขอบคุณนะคะ และยังไงก็จะรอค่ะ > <

    #490
    0
  12. #489 nanamichi (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:48
    จะร่อต่อไป~~~~~
    #489
    0