[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 7 : Long fic : allkaga : สาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    21 ส.ค. 61

"ทำไมน้ำตาต้องไหลด้วยนะ"คิเสะยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่ยังคงไหลออกมาไม่หยุดหลังจากได้รับข้อความบอกเลิกของคากามิเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว

คากามิส่งข้อความข้อเลิกทั้ง4คนในเวลาใกล้เคียงกัน พอโทรหาเจ้าตัวก็ดันปิดเครื่องหนี มีเพียงคุโรโกะคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงคบกับคากามิอยู่

นั่นส่งผลให้อาคาชิต้องเรียกให้ทุกคนยกเว้นคุโรโกะมารวมตัวกันเพื่อปรึกษา

"ทำไมสภาพโทรมแบบนั้น... ไดกิ"อาคาชิถามคนสุดท้ายที่พึ่งเดินเข้ามาเมื่อกี้นี้



อาโอมิเนะนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน จากเป็นคนที่ไม่เคยคิดอะไรเลยกลับต้องมาคิดแล้วคิดอีกจนอดนอนทั้งคืนเพียงเพราะกำลังสับสนกับคำบอกเลิกของคากามิเมื่อวาน

พอวันนี้อีกทั้ง4คนก็โดนบอกเลิกตามๆกันไปอาคาชิจึงเรียกมารวมกัน อาโอมิเนะจึงต้องเลิกคิดแล้วมาตามนัดแทน ยังไง5หัวก็ดีกว่าหัวเดียว

"เน่~~~ อยากไปหาคากาจิน~~~"มุราซากิบาระที่นั่งเอาคางเท้าโต๊ะอยู่พูดด้วยน้ำเสียงยานคาง น้ำเสียงนั้นบ่งบอกได้เลยว่าเจ้าตัวกำลังหงุดหงิด

"ถึงไปหมอนั่นก็ไม่เปิดประตูให้นายเข้าบ้านหรอก"มิโดริมะพูดพร้อมยกมือขึ้นมากุมขมับ

"เป็นไงอาคาชิ ความคิดนายเรื่องน้ำหอมน่ะ ล้มไม่เป็นท่า"อาโอมิเนะซ้ำเติมคนที่เปรียบเสมือนราชาผู้สูงส่ง ผู้ที่คิดแผนการบ้าๆเรื่องน้ำหอมนั่น ผู้ที่ริเริ่มการขอคากามิคบ สุดท้ายก็มาจนตรอกสะเอง...

"แปลกนะฮะ ทั้งๆที่ไม่เคยรัก ทำไม..."คิเสะเงยหน้ามองเพดานสีขาวสะอาด เพื่อจะหยุดน้ำตาของตัวเองที่ยังคงไหลออกมาไม่ยอมหยุดเสียที

"ม่าย~~~ รักคากาจิน รักแล้วว~~~ คิดถึงคากาจิน"คนตัวโตผมม่วงพูดงอแงออกมา คนอื่นๆก็ทำได้เพียงนิ่งเงียบเท่านั้น

"รู้ตอนนี้... มันก็สายไปแล้วล่ะ"อาโอมิเนะบอกพร้อมเงยหน้าขึ้นมองเพดานทำตามคิเสะ ไม่ต้องเดาอะไรให้มาก เพราะอาโอมิเนะกำลังจะร้องไห้....

"ครับ สายไปแล้ว"คุโรโกะเดินมานั่งข้างๆมุราซากิบาระที่เบะปากทำท่าจะร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กถูกแย่งขนม

"เท็ตสึ..."อาโอมิเนะพอได้ยินเสียงอดีตเงาของตัวเอง ก็เลิกเงยหน้ามองเพดานแล้วหันมาหาคุโรโกะแทน

"พวกคุณไม่รักคากามิคุงก็ไม่เป็นไรครับ ผมจะดูแลคากามิคุงเอง"นัยน์ตาสีฟ้าฉายแววจริงจังออกอย่างเห็นได้ชัด คุโรโกะจะไม่ยอมให้คากามิต้องเสียน้ำตาอีกแล้ว

"ไม่เอา! รักคากาจิน~~~ อยากกินขนมฝีมือคากาจิน~~~ ไม่รักมุโระจินแล้วว"มุราซากิบาระงอแงออกมายิ่งกว่าเด็กถูกขัดใจเสียอีก คนผมม่วงทำท่าจะไปหาคากามิจริงๆแต่ก็ถูกอาคาชิสั่งให้นั่งลงกับที่เหมือนเดิม

"ผมช่วยพวกคุณไม่ได้หรอกนะครับ เพราะพวกคุณเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้นเอง"คุโรโกะพูดซ้ำเติมให้เจ็บเล่นๆ

"นายมาที่นี่ทำไมคุโรโกะ"มิโดริมะถามกับสิ่งที่ตัวเองสงสัย นิ้วเรียวพันเทปสีขาวยกขึ้นมาดันแว่นขึ้นเล็กน้อย

"คากามิคุงเป็นห่วงน่ะครับ ผมเลยมาดูให้"

"หึ... ขนาดเลิกกันแล้วก็ยังใส่ใจความรู้สึกเหมือนยังคบกันอยู่เลยนะฮะ"คิเสะเค่นหัวเราะออกมาด้วยความสมเพชตัวเอง

"ผมจะง้อไทกะ"อาคาชิโพล่งออกมาหลังจากที่คนอื่นพล่ามพูดมานาน

"เลิกรักฟุริฮาตะคุงให้ได้ก่อนดีกว่านะครับ"คุโรโกะสวนจี้จุดดำไปตรงๆ หากจะมาทำให้คากามิต้องเสียใจต่อให้เป็นอาคาชิคุโรโกะก็ไม่เว้น

"รู้สึกว่านายจะนิสัยเสียขึ้นนะเท็ตสึ"

"ผมเห็นคากามิคุงร้องไห้มาพอแล้วครับ"คุโรโกะปลายสายตาไปมองคนทั้ง5คนให้รู้ไว้ว่าต้นเหตุมาจากใคร ถึงจะตอบไม่ตรงคำถามแต่ถ้าให้เดาก็คงไม่ยากเกินที่จะไม่รู้คำตอบ

"คุโรจิน~ คิดถึงคากาจินอ่าาา"มุราซากิบาระน้ำตาคลอแวงตาสีม่วงสวยอย่างอดไม่อยู่ เรื่องแค่นี้ความจริงไม่จำเป็นต้องร้องไห้เลยด้วยซ้ำ แต่พอคิดว่าคากามิจะจากไปแล้วจริงๆมันก็หยุดไม่อยู่



ในความคิดของคุโรโกะตอนนี้กำลังคำนวนอยู่ว่าใครกันที่คากามิจะใจอ่อนให้มากที่สุด ตามความคิดของคุโรโกะก็มีด้วยกันทั้งหมดสามคนแต่ตอนนี้ตัวเลือกหนึ่งถูกตัดออกไปแล้ว ก็เพราะเจ้าตัวดันเล่นไปต่อยคากามิปากแตกขนาดนั้นคากามิไม่โกรธก็ไม่สมกับเป็นคากามิน่ะสิ!

คนแรกคุโรโกะคิดว่าน่าจะเป็นมุราซากิบาระ ที่ถึงจะลืมฮิมุโระไม่ได้แต่เจ้าตัวก็ไม่ลืมว่าทั้งสองเลิกกันแล้ว และไม่คิดจะเข้าไปยุ่มย่ามด้วยแล้วหันมาทำดีกับคากามิเพื่อให้ลืมฮิมุโระให้ได้ ถึงจะรู้ใจตัวเองช้าไปหน่อยแต่ก็บอกได้เลยว่ามุราซากิบาระน่ะจริงใจกับคากามิมากกว่าคุโรโกะเสียอีก

ส่วนอีกคนหนึ่งก็รอดูกันต่อไปเพราะคนนี้น่ะนิ่งเงียบยิ่งกว่าอาคาชิเสียอีก



"คากาจิน...."

ตึ่ง!

มุราซากิบาระฟุบหน้าลงกับโต๊ะแรงๆจนเกิดเสียงกระแทกอย่างดัง ความเจ็บบริเวณกลางหน้าผากในตอนนี่เทียบกับความเจ็บภายในใจไม่ได้เลยสักนิด

ถ้ารู้ตัวเร็วกว่านี้...

เรื่องทุกอย่างมันจะต้องไม่เป็นแบบนี้แน่ๆ

"ผมจะยอมช่วยคุณนะครับ มุราซากิบาระคุง"คุโรโกะพูดให้ได้ยินเพียงแค่สองคนก่อนจะเดินออกไปอย่างเงียบๆ



"จะเอายังไงต่ออาคาชิ"มิโดริมะหันไปถามผู้มีอำนาจสูงสุดอย่างอาคาชิที่กำลังนั่งไคว่ห้างทำเฉยอยู่ๆ แต่ในใจก็ร้อนรนไม่น้อย แม้อาคาชิจะยังไม่มั่นใจตัวเองว่าเลิกรักฟุริฮาตะแล้วหรือยัง แต่การที่คากามิบอกเลิกอาคาชิแบบนี้มันทำให้อาคาชิรู้สึกไม่ชอบใจเอาสะเลย

มันทำให้จักรพรรดิอย่างอาคาชิสับสน...

"คงต้องรอให้ไทกะอารมณ์เย็นลงสักพัก"

"เน่~~~ อาคาจิน ฉันกลับก่อนน้าาา"คนผมม่วงลุกขึ้นแล้วเดินออกไปโดยไม่รอให้อาคาชิตอบกลับ

"ฉันกลับก่อนนะ"อาโอมิเนะก็ลุกขึ้นแล้วลากสังขารของตัวเองที่จะหลับแหล่มิหลับแหล่เดินออกไปตามมุราซากิบาระติดๆ

"กลับก่อนนะฮะ"คิเสะลุกขึ้นพร้อมเช็ดน้ำตาของตัวเองออก

"เหลือกันสองคนแล้วนะ ชินทาโร่"

"วันนี้ราศีตุลย์ของมุราซากิบาระโชคดีเป็นอันดับหนึ่ง"

"ผมไม่คิดว่าชินทาโร่จะสังเกต"อาคาชิหมายถึงตอนที่คุโรโกะกระซิบอะไรสักอย่างกับมุราซากิบาระ ซึ่งพอคุโรโกะเดินออกไปแววตาเศร้าหมองเหมือนต้นไม้เหี่ยวเฉาของมุราซากิบาระก็ดูชุ่มชื้นเหมือนถูกรดน้ำเสียงอย่างนั้น

"ก็เท่านั้นแหละ บางทีนายอาจจะเป็นคนสุดท้าย"มิโดริมะรีบลุกขึ้นเดินหนีก่อนอาคาชิจะพูดอะไรออกมา

"คนสุดท้ายก็ยังดีกว่าไม่มีอันดับนะ ชินทาโร่..."









พวกเขาเริ่มรู้ตัวกันแล้วววว

มุคคุงมีน้องครกคอยช่วยแล้วจ้าาา เพราะมุคคุงปฏิบัติตัวดีที่สุดกับคากามิจริงๆ

ส่วนคนที่โดนหนักสุดก็รอลุ้นกันนะว่าจะเป็นใคร!


ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราอัพบ่อยเหมือนว่างมากเลย555
แต่ก็โชคดีเพราะเราว่าง+ขี้เกียจอีกนิดหน่อยพอดีเลยมาอัพรัวๆแบบนี้ 
ส่วนตัวมั่นใจว่าเรื่องนี้จบเร็วแน่นอน เผลอๆจบเร็วเกินไปด้วยซ้ำ555

ภาษาในการแต่งเราอาจจะไม่ดีมากนักแต่เราพยายามแต่งมันมากจริงๆนะจะบอกให้รู้
แล้วส่วนใหญ่ถนัดแต่งเรื่องยาวมากกว่าเรื่องสั้นพอแต่งเรื่องสั้นมามันก็จะดูแปลกๆไปมากนิดนึงก็ขอโทษด้วยเด้อออ

**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้า**

สุดท้ายก็ฝากติดตามด้วยจ้าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

856 ความคิดเห็น

  1. #830 MartiniLubik (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:39
    ไม่ต้องไปช่วยพงกน้านครก 5555 กินคากามิคนเดียวเลยยยย
    #830
    0
  2. #771 Shipnielong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 07:53
    เอ็นดูต้าวมุคคคคคค
    #771
    0
  3. #548 B.TEm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:11
    มุคคุงงงงงง น่ารัก อุแง้ เองลู ไปลูกไป ไปง้อไทจังนะครับ เดี๋ยวหม่ามี๊ให้หนมเยอะ ๆ เลยน้า มุคคุงเด็กดีของหม่ามี อุแง้
    #548
    0
  4. #431 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:51
    มุคคุงโชคดีจริงได้เจ้าครกมาช่วยเฉย แต่หมั่นไส้นายน้อยจริงๆ-.-
    #431
    0
  5. #16 oor1827 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:01
    รอลุ้นดูว่า5คนนั้นจะทำตัวดีจนน่าให้อภัยหรือเปล่านะ
    #16
    1
  6. #15 ปลากรายหงายหลังตึง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 16:29
    แหม แหม ไม่นึกว่าเมื่อวานจะมีต่อก๊อก 2 แต่ว่าน้าาาาาา~ ตัดอาคาชิออกกับมิโดริมะเหอะ รู้สึกเกลียด 2 คนนี้
    #15
    1
  7. #14 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 14:05
    มุคคุงโชคหล่นทับมาก ได้คุโรโกะมาช่วยเฉย 555 
    มิเนะนี่ดูหมดสิทธิ์สุดแล้ว อาคาชิ คิเสะก็เหมือนกัน เพราะคำพูดและการกระทำ3คนนี้มันไม่น่าให้อภัยเลยจริง...
    #14
    1