[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 67 : Long fic : Aokaga : ตอนที่ 5 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 924
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    12 ต.ค. 61

"อาโฮ่! ฉันบอกให้นายไปซ้อม!!!"

"คร้าบๆ ลุกแล้วคร้าบบ"อาโอมิเนะยกมือขึ้นยอมแพ้เมื่อคากามิมาตามถึงด่านฟ้า โมโมอิที่เดินตามมาด้วยแอบยกยิ้มขำในความยอมคากามิของอาโอมิเนะเล็กๆ

"นายจะผิดสัญญาใช่ไหมฮะ?"คากามิทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่แล้วทำท่าจะเดินหนี แต่อาโอมิเนะกลับรีบลุกพรวดพราดมาจับแขนเขาเอาไว้เสียก่อน

"เปล่านะ แค่มานอนนิดเดียวเอง เวลามันเดินเร็วไปต่างหากเฟ้ย!"รีบเอ่ยปากแก้ต่างเพราะกลัวคนตรงหน้าจะงอน "รีบไปซ้อมกัน ไปๆ"

"ฮะๆ ไดจังนี่... เปลี่ยนไปนะ"โมโมอิพูดแซวอย่างขำขัน พึ่งเคยเห็นอาโอมิเนะเป็นแบบนี้ก็ครั้งแรกเนี่ยแหละ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะยอมใครได้มากขนาดนี้

"หุบปากไปเลยซัทสึกิ"





"เห? วันนี้อาโอมิเนะมาซ้อมด้วยหรอเนี่ย"คนเป็นกัปตันเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อเห็นเอสของทีมเดินเข้ามาในโรงยิมพร้อมกับผู้จัดการและคากามิ

"มาซ้อมเพราะคากามิเลยนะคะ"โมโมอิบอกพร้อมหันไปมองคากามิที่ตอนนี้กำลังเดินไปเปลี่ยนเสื้อในห้องพักนักกีฬา ทั้งๆที่ปกติเจ้าตัวจะเปลี่ยนตรงไหนก็ได้ แต่เผอิญตอนนี้ดันมีเสือดำคอยจ้ำจี้จ้ำไช ตามหวงของไม่ให้เปลี่ยนให้คนอื่นเห็นนี่สิ เลยต้องไปเปลี่ยนในห้องแทน

"งั้นหรอ ดีเลย คราวหลังจะได้ให้คากามิช่วยลากเจ้านั่นมาซ้อม"วากามัตสึพูดพร้อมกระตุกยิ้มร้ายขึ้นมา จนคนเป็นกัปตันได้แต่ส่ายหัวหน่ายๆ

ทำหน้าแบบนั้นคงคิดแผนอะไรอยู่สิท่า

"เอ่อ... สองคนนั้น... คบกันหรอครับ"คำถามของซากุราอิเล่นเอาทุกคนแทบสำลักน้ำลาย รีบหันหน้าควับไปมองโมโมอิทันที โมโมอิพอถูกคนทั้งสนามจ้องก็ยกมือขึ้นมาลูบหัวตัวเองป้อยๆแล้วยกยิ้มแหย

"ค่ะ..."

"หา!!!!!"เสียงตะโกนดังลั่นโรงยิม โดยทุกคนในชมรมบาสนั้นทำเอาโรงยิมสนั่น(?)ไปหมด

ซากุราอิทำหน้านิ่วขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินคำตอบของผู้จัดการ มือเล็กๆนั้นกำเข้าหากันแน่น ริมฝีปากเม้มชิดจนเป็นเส้นตรง

"ซากุราอิ..."อิมาโยชิที่สังเกตเห็นเอ่ยเรียกมือชู๊ตของทีมเพื่อเรียกสติ "หรือว่านายชอบอาโอมิเนะ? วันนั้นพวกนายก็ไปเดทกันนี่ ฉันคิดว่าพวกนายคบกันสะอีก"

"ใช่ๆ! ไหงกลายเป็นคบกับคากามิไปได้ล่ะ!?"วากามัตสึพูดสมทบ หูนี่พึ่งด้วยความอยากรู้จนเพื่อร่วมทีมนึกหมั่นไส้โยนลูกบาสใส่หัวไปทีหนึ่ง

"วันนั้น... วันไหนครับ? ผมไม่เคยไปเดทกับอาโอมิเนะคุงเลยนะครับ"ซากุราอิทำหน้างง ที่เขาทำหน้าไม่พอใจแบบนั้นไม่ใช่เพราะอาโอมิเนะสักหน่อย...

"เอ่อ... คือวันนั้นไดจังโกหกให้คากามิหึงเฉยๆค่ะ"โมโมอิอธิบายแก้ต่างแทน คนในชมรมพยักหน้ารับช้าๆก่อนจะแหกปากร้องหาขึ้นมาอีกรอบจนคนเป็นกัปตันต้องตะเบงเสียงให้หุบปาก... แต่ก็เท่านั้นแหละ... เพราะยังไงก็ไม่มีใครฟังกัปตันเลยสักคน

"แล้วทำไมนายถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะซากุราอิ"อิมาโยชิถามขึ้นในสิ่งที่ตนเองกำลังสงสัย หรือว่า... ซากุราอิจะชอบ...

"ผมชอบคากามิคุงครับ"

"หา!!!!"

"หา!!!! อะไรนะ!"เสียงร้องที่มาทีหลังตะโกนดังลั่นด้วยความไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนเองพึ่งได้ยินมาเมื่อสักครู่ ร่างสูงของคนผมน้ำเงินรีบดึงตัวคากามิให้มาอยู่ข้างๆแทบจะทันที

"นายชอบคากามิหรอ!?"อาโอมิเนะถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ ซากุราอิตอบมาด้วยการพยักหน้า ซึ่งการพยักหน้านั่นเขาก็สามารถยืนยันได้ทันทีว่าห้ามปล่อยคากามิให้อยู่กับซากุราอิเด็ดขาด!

"ซากุราอิ... ชอบฉัน!?"คากามิทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจ ทำไมถึงชอบเขา เขามีอะไรให้ชอบ!!! มันน่าภูมิใจไหมที่มีผู้ชายมาชอบเนี่ยยย

"ผมชอบคากามิคุงจริงๆนะครับ ไม่รู้ว่าชอบตอนไหน แต่รู้ตัวอีกทีก็ชอบไปแล้ว เพราะแบบนั้นสักวันผมจะแย่งคากามิคุงมาแน่"ถึงปากซากุราอิจะเอ่ยพูดไปแบบนั้นแต่หน้านี่ถอดสีด้วยความกลัวไปแล้วเรียบร้อย

"แย่งเยิ่งบ้าอะไรฟะ!? นายอยากโดนฉันกระทืบใช่ไหมหา!"อาโอมิเนะทำท่าจะเข้าไปกระทืบจริงๆตามที่ตนเองพูด แต่กลับโดนคากามิดึงแขนห้ามเอาไว้ก่อน

"จะห้ามฉันทำไม? นี่นายชอบมันใช่ไหม อย่าบอกนะที่คบกับฉันแค่ให้ความหวังเล่นๆน่ะ!"อาโอมิเนะเอ่ยปากพาลไปทั่วด้วยความโมโห ดวงตาสีน้ำเงินมองคากามิด้วยความโกรธทั้งๆที่เรื่องที่ตนเองพูดนั่นคิดไปเองคนเดียวทั้งนั้น

"ทำไมม่ะ--!"

"เฮ้ย!!!!?"

ยังไม่ทันที่อาโอมิเนะจะพูดจบคากามิก็กระชากคอเสื้อคนสูงกว่าให้มาประกบปากกับตนเองด้วยความรวดเร็ว เล่นเอาอาโอมิเนะเบิกตากว้าง สักพักก็ยกยิ้มกริ่มภายในใจ ริมฝีปากกดหนักตอบรับจูบคากามิอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะกลายเป็นฝ่ายรุกสะเองจนคากามิต้องทุบอกแกร่งแรงๆเมื่อตนเองเริ่มหมดลมหายใจเพราะตามไม่ทัน

"หายโมโหหรือยัง?"คากามิถามพร้อมหอบแฮ่กๆออกมา ทำไมจูบกับอาโอมิเนะมันถึงเหมือนโดนซูบพลังงานไปแบบนี้เนี่ย!

อาโอมิเนะยกยิ้มแล้วกดจูบหนักๆลงไปบนริมฝีปากคากามิอีกครั้งเป็นคำตอบ พอหนำใจก็ผละตัวออกแล้วหันไปมองคนในชมรมที่เหวอไปแล้ว ดวงตาสีน้ำเงินต้องไปยังซากุราอิที่กำลังมามาอยู่เช่น

"ถ้าคิดว่าแย่งได้ ก็มาแย่งดูนะ"





"นายชอบหรือเปล่า?"

"หืม? ชอบอะไร?"คากามิเลิกคิ้วถามคนที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้จดจ่อมองเขาทำอาหารตาวาวด้วยความสงสัย ก็แหงสิ... อยู่ๆก็ถามขึ้นมาแบบนี้ใครเขาจะรู้กันเล่า!

"ซากุราอิน่ะ"

"ก็... ชอบ"

"หา!?"อาโอมิเนะถลึงตาใส่ ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดจนคากามิหลุดขำออกมาอย่างอดไม่ได้

"ชอบแบบเพื่อนต่างหาก"เอ่ยปากแก้ต่างแล้วขำในลำคอเบาๆเมื่อเห็นท่าทางน่าขันของอาโอมิเนะ อาโอมิเนะเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะพาตัวเองเดินมาใกล้ๆคากามิแล้วสวมกอดเข้าให้

"นี่แกล้งฉันหรอ"กระซิบถามเสียงทุ้มใกล้ๆใบหู คางยกเกยขึ้นมาบนไหล่มองอาหารที่คากามิกำลังทำให้อยู่อย่างความคล่องแคล่ว

"ก็นายมันน่าแกล้ง"ยกมือข้างที่ว่างอยู่มาจิ้มแก้มนุ่มของอาโอมิเนะเบาๆ อาโอมิเนะยกยิ้มบางทำหน้าหลับตาพริ้มซึมซับความสุขที่มีให้เต็มอก

"แกล้งฉันแบบนี้ต้องโดนลงโทษนะบากะ"เอ่ยปากพูดเสียงเจ้าเล่ห์จนคากามิต้องเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างสงสัย

"ลงโทษอะไร?"

"ลงโทษโดยการอยู่กับฉันไปตลอดชีวิตเป็นไง"อาโอมิเนะถามพร้อมเหลือบตามองคากามิที่ยิ้มเขิน ใบหน้านั้นขึ้นริ้วสีแดงจางๆพอให้เห็น แต่หูนี่แดงแป๊ดไปแล้ว

"ไอ้บ้า... แล้วถ้าเราเลิกรักกันล่ะ"เอ่ยปากกลับถามหยั่งเชิงไป อาโอมิเนะเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กๆก่อนจะเอ่ยปากตอบ

"ไม่มีทาง... แต่ถ้านายเลิกรักฉัน สักวันฉันก็จะทำให้นายกลับมารักฉันให้ได้อยู่ดี ต่อให้ฉันต้องขังนายเอาไว้ก็ตาม"

"โหดนะ"

"โหดแล้วรักหรือเปล่า"พลิกตัวคนในอ้อมกอดให้หันมาประชันหน้าตนเอง คากามิมองหน้าอาโอมิเนะพร้อมเผยยิ้มออกมาเล็กๆบริเวณมุมปาก

"รักสิ..."

"ฉันก็รักนาย แล้วตกลงยอมให้ฉันลงโทษไหมล่ะ?"ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆจนจมูกทั้งสองแตะกันอย่างแผ่วเบา ดวงตาทั้งสองคู่นั้นมองกันอย่างลึกซึ้งจนทำเอาบรรยากาศโดยรอบนี้หวานแหววตามไปด้วย

"ฉันยอมทั้งตัว....และหัวใจเลย"

END!









จบแล้วววว

จบได้แฮปปี้มาก คากามินี่คุมอาโอมิเนะอยู่จริงๆ ส่วนกัปตันทีมของเรานั้นก็.... ไม่มีอิทธิพลอะไรเล้ยยยย น่าสงสารเขานะนั่น555

ซากุราอิก็กินแห้วไปนะลู๊กกก เพราะเขาหวานกันจนเกินไปปปป


**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้า**

*ชี้แจง*

ภาษาของเราที่แต่งออกมามันอาจจะสื่อสารออกมาได้ไม่ดีสักเท่าไหร่นัก ในส่วนนี้เราก็จะพยายามพัฒนาต่อไปน้าาาา หากมีตรงไหนจะติก็สามารถติได้เลย ไม่ต้องเกรงใจเรา เราจะได้นำมันมาพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ


สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณที่ติดตามกันและขอบคุณสำหรับกำลังใจเน้อออออ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

867 ความคิดเห็น

  1. #805 Fefieeiei (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 06:45
    เห็นแววเกียมัวมาแต่ไกลเลย55555
    #805
    0
  2. #684 B.TEm (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:56
    เป็นบทลงโทษที่รุนแรงมาก การที่ต้องอยู่กับอาโฮ่ไปทั้งชีวิตนี่มันค่อนข้างจะ..ประสาทเสียได้ง่าย ?

    ำสหสภนำนฃ ล้อเล่นๆๆๆๆๆๆๆ 55555555555555555555 แต่ถ้าไทจังกับมิเนะอยู่ทีมเดียวกันนี่ จะมีใครชนะโทโอได้หรือเปล่าน้อ น่ากลัว55555555
    #684
    0
  3. #597 岭飞 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 19:26
    โห ถ้าแข่งจริง คางามิกับอาโอมิเนะทีมเดียวกัน....

    โหดมาก
    #597
    0
  4. #384 B-tong (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:09

    ชอบอะงื้ออออ แต่ก็แบบสงสารซากุราอิ

    อยากให้แต่งตอนพิเศษซากุราอิxคากามิ จัง

    55555555. สู้ๆนะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #384
    0
  5. #383 So.LAZY (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:51

    โคตรพีค....
    #383
    0
  6. #382 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:35

    'มันน่าภูมิใจตรงไหนที่มีผู้ชายมากชอบเนี่ย' เราขำประโยคนี้มากค่ะ ก็จริงนะ 5555555

    นี่ถ้าซากุระอิเอาจริงเราว่าน่ากลัวอยู่น้า~ ยอมให้ความกล้าที่พูดความในใจออกมามาก ยิ่งบอกว่าจะแย่งมาอีก มิเนะก็อย่าประมาณล่ะ 555 อิมาโยชิตอนจบก็ยังคงน่าสงสาร 555

    ตอนท้ายนี่เราชอบประโยคที่มิเนะพูดมามาก โฮฮ คางามิพูดคำนั้นระวังจะไม่จบตรงนี้ หุหุ

    ฮืออขอบคุณสำหรับเรื่องนี้นะคะชอบมาก ๆ เลยค่ะ//ปาจายย

    #382
    0
  7. #381 ควาเรเชียการ์ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:06

    //ฉีดสเปรย์ดับกลิ่น

    #381
    0
  8. #380 StartLight (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 17:52
    ขอโทษนะคะ เรือซากุระอิกับคางามินนี่เป็นเรือผีที่เราแอบพายอยู่ตลอดเลยค่ะ กร๊ากก ถึงจะดีใจกับอาโฮ่แต่บอกเลยว่าเวลาเห็นตัวละครที่ไม่มีพิษมีภัย(?)เมะขึ้นมามันกร้าวใจมากกก ไรท์ลองลงเรือผีดูนะคะ—แค่กๆ แมวพิมพ์
    #380
    0