[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 6 : Long fic : allkaga : ตัดสินใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    20 ส.ค. 61

"คุโรโกะ!? ทำไมผมนายฟูแบบนี้ฟะ!?"คากามิเดินเข้ามาภายในห้องเพื่อจะปลุกคุโรโกะก็ต้องอึ้งกับสภาพผมสีฟ้าชี้โด่ชี้เด่ของคุโรโกะตอนนี้

"รีบไปอาบน้ำเลย!"คุโรโกะเดินมึนๆไปคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปอย่างว่าง่ายตามที่คากามิบอก

คากามิเดินออกมาเตรียมทำอาหารตอนเช้าก่อนจะเปลี่ยนชุดไปโรงเรียนตามปกติ

ครืด~~~

โทรศัพท์ของคากามิสั่นแรงๆเสียจนแทบตกลงมาจากโต๊ะ คากามิจึงปิดเตาแก๊สแล้วเดินมารับโทรศัพท์แทน

"มีอะไรหรอโมโมอิ"

(คากามิน! คือไดจังเขา...)

"อาโอมิเนะทำไม!?"คากามิเมื่อได้ยินน้ำเสียงร้อนรนของโมโมอิตัวเองก็รนตามไปด้วย ภายในใจเต้นแรงด้วยความเป็นห่วงว่าอาโอมิเนะจะเกิดอุบัติเหตุอะไรร้ายแรงหรือเปล่า

(คากามินรีบมาที่สนามบาสประจำที!)

ยังไม่ทันได้ตอบคำถามอะไรโมโมอิก็ชิงตัดสายไปสะก่อน คากามิรีบถอดผ้ากันเปื้อนออกด้วยความรวดเร็ว

"คากามิคุง? เกิดอะไรขึ้นครับ"คุโรโกะที่ได้ยินเสียงคากามิตะโกนดังลั่นก็รีบแต่งตัวเดินออกมาแม้ผมจะยังฟูอยู่ก็ตาม

"อาโอมิเนะเป็นอะไรไม่รู้ รีบไปเถอะคุโรโกะ"คว้าข้อมือของคุโรโกะให้ออกแรงวิ่งตาม ซึ่งคุโรโกะก็วิ่งตามแรงลากของคากามิมาอย่างว่าง่าย

คุโรโกะมองคากามิแสดงทีท่าร้อนรนอย่างเห็นได้ชัดก็อดเป็นห่วงไม่ได้ 


แต่มันก็ทำให้ได้เห็นว่า...


คากามิคุงรักพวกเขามากจริงๆ





"โมโมอิ!"คากามิวิ่งไปหาโมโมอิที่กำลังยืนดูชายหนุ่มสองคนต่อยกันนัวเนียไม่หยุด ข้างๆมีซากุราอิเอ่ยห้ามและพยายามเข้าไปแยกทั้งสองคนให้แยกกันแต่เพราะขนาดตัวที่ต่างกันค่อนข้างมากถ้าเข้าไปจริงๆมีหวังโดนอัดเละแน่ๆ

"คากามิน ช่วยที...ไดจังไม่ยอมหยุดเลย"โมโมอิพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล

"นี่! หยุดนะอาโฮ่มิเนะ!!!"คากามิเดินไปแทรกกลางระหว่างคนสองคนพร้อมผลักให้อาโอมิเนะถอยไปข้างหลังสองก้าว

"อย่ามายุ่งนะคากามิ!"อาโอมิเนะคำรามด้วยความโมโห อารมณ์อาโอมิเนะตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธที่ยับยั้งเอาไว้ไม่อยู่

"แต่นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ! นายเลิกกับซากุราอิไปแล้ว"คากามิพูดอย่างพอเดาสถานการ์ณที่เกิดขึ้นได้

ซากุราอิรีบวิ่งเข้าไปหาผู้ชายอีกคนหนึ่งด้านหลังคากามิ แววตาของซากุราอิฉายแววเป็นห่วงเสียจนอาโอมิเนะต้องกัดฟันกรอด

"ถอยไปคากามิ ฉันจะฆ่ามัน!!!"อาโอมิเนะพูดพร้อมทำท่าจะเดินไปหาผู้ชายคนนั้นอีกรอบแต่คากามิก็กันเอาไว้ก่อน

"หยุดนะอาโอมิเนะ"

"อย่ามายุ่ง!"

ผลั่ก!

อาโอมิเนะปล่อยหมัดของตัวเองไปบนใบหน้าเรียวของคากามิจังๆ คากามิเลยเซล้มลงกับพื้นเพราะแรงกระแทกอันมากโขที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันระวังตัว ความเจ็บแถวๆมุมปากนั้นทำให้คากามิต้องยกมือขึ้นมาจับดู

คากามิจึงได้รู้ว่าตัวเองปากแตก...

"คากามิฉัน..."อาโอมิเนะยืนนิ่งเฉยเนื่องจากทำอะไรไม่ถูก ที่ออกแรงต่อยคากามิก็เพียงเพราะความโมโหเท่านั้นไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้

"คากามิคุง!"คุโรโกะรีบวิ่งมาดูคากามิพร้อมหยิบผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อนมาเช็ดบริเวณมุมปากให้คากามิอย่างเบามือ ดวงตาสีฟ้าหันไปสบดวงตาสีน้ำเงินเข้มด้วยความโมโห

"ไม่เป็นไร ขอบใจนะคุโรโกะ"คากามิยิ้มบางพร้อมพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับอาโอมิเนะ

"สำหรับนาย... มันจบแล้ว เลิกกันเถอะอาโอมิเนะ"คากามิจ้องนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มอย่างจริงจังกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกไป

อาโอมิเนะเบิกตากว้าง เผลอๆอาจจะลืมไปด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังคบกับคากามิอยู่

แต่ความรู้สึกหวิวๆภายในอกนี่มันอะไรกัน...

"ไปเถอะคุโรโกะ"

"ครับ"





"คากามิคุง... โอเคไหมครับ"คุโรโกะจับมือของคากามิมากุมเอาไว้ระหว่างทางเดิน คากามิส่ายหน้าช้าๆก่อนน้ำตาสีใสจะเริ่มไหลรินออกมาอีกครั้ง

"คากามิคุงยังมีผมอยู่นะครับ"พูดพร้อมยิ้มให้กำลังใจคนรักของตัวเอง เพราะรักมาก.... มันก็ยิ่งเจ็บมากเป็นเรื่องธรรมดา

"นายจะไม่ทิ้งฉันใช่ไหมคุโรโกะ"

"ครับ ผมจะไม่ทิ้งคุณแน่นอน"






"สมน้ำหน้าไดจัง ทิ้งคนดีๆอย่างคากามินไปได้ยังไงกัน"โมโมอิพูดซ้ำเติมคนที่ยังคงยืนนิ่งอยู่เฉยๆไม่ขยับไปไหน

"ขอโทษนะครับ ขอโทษครับ"ซากุราอิก้มหัวขอโทษตามนิสัยเคยชินของเจ้าตัวก่อนจะเดินออกไปพร้อมชายคนที่อาโอมิเนะไปต่อยเข้าให้ตอนเห็นซากุราอิกำลังจะจูบกับมัน

ภายในอกของอาโอมิเนะตอนนี้กำลังรู้สึกหวิวๆพร้อมเจ็บแปลบๆไปพร้อมกัน

มันอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกและบอกออกมาไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะคากามิหรือซากุราอิกันแน่

"ไดจัง..."โมโมอิเรียกอาโอมิเนะเสียงแผ่ว อาการของอาโอมิเนะในตอนนี้ดูนิ่งเสียจนแปลกตา อาโอมิเนะกำลังสับสนกับตัวเองอยู่....

แต่ก็ไม่รู้ว่าถ้าหากเลิกสับสนแล้วมันจะสายเกินจะแก้หรือเปล่า...






"คากามิคุง"คุโรโกะเอ่ยเรียกคนที่นั่งเหม่อมองไปนอกหน้าต่าง ถึงคากามิจะไม่ค่อยตั้งใจเรียนแต่ก็ไม่เคยเหม่อมากขนาดนี้เหมือนกัน มันทำให้คนเป็นเงาอย่างคุโรโกะอดห่วงไม่ได้ แล้วตอนนี้ก็เลิกเรียนมาสักพักจนเพื่อนเดินออกจาห้องไปหมดแล้วคากามิก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่ดี

"ฉันโอเค"

"แล้วอีก4คน..."

"นายว่าฉันควรจะรอต่อดีไหมคุโรโกะ"คากามิเลือกจะไม่ตอบคำถามแล้วถามกลับแทน ถ้าให้คุโรโกะตอบ คุโรโกะก็อยากจะตอบว่า'บอกเลิกไปเลยครับ' แต่สภาพจิตใจของคากามิอาจจะย่ำแย่มากกว่านี้แน่ๆ

"คุณรอมานานเกินไปแล้วนะครับ"คุโรโกะพูดพร้อมมองไปนอกหน้าต่างบ้าง

"ถ้าทั้งห้าคนนั้นอยากจะรักคุณจริงๆ ก็ควรจะเริ่มรู้ตัวได้ตั้งแต่ที่คุณฮิมุโระพูดเตือนสติแล้วนะครับ"ถึงสภาพจิตใจคากามิจะย่ำแย่ลง ก็ใช่ว่าคุโรโกะจะฟื้นฟูกลับมาไม่ได้นี่(ร้ายนะยัยครก! อัก!!!//โดนลูกบาสอัดเข้าหน้า)

ยอมให้มันแย่ลงแล้วฟื้นฟูมันขึ้นมาใหม่ ก็ดีกว่ายอมให้มันแย่ลงแล้วก็แย่ลงไปเรื่อยๆ

"คากามิคุงยังมีผมนะครับ ถึงทั้ง5คนนั้นจะไม่รักคากามิคุง แต่ผมก็รักคากามิคุงนะครับ"คุโรโกะพูดเตือนให้คากามิรู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว

"คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะครับ"

จริงสิ...

มีคนคอยอยู่ข้างเขาตั้งเยอะ ทั้งคุโรโกะ โมโมอิ ทัตสึยะ รุ่นพี่คาซามัตสึ ฟุริฮาตะ โค้ชและคนในทีมอีก ทำไมเขาถึงมองไม่เห็นคนความหวังดีของคนที่คอยเตือนเขามาตลอดกันนะ

"อืม... ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะคุโรโกะ"

"ไม่เป็นไรครับ"คุโรโกะระบายยิ้มอ่อนก่อนจะโน้มหน้าไปจุมพิตหน้าผากมนของคากามิเบาๆ




ลาก่อน....









มาต่อแล้ววววววว

ตอนมันสั้นมากเรารู้555

ตอนนี้คากามิก็ไม่ทนแล้วด้วย น้องเสือของเราไม่ทนเจ็บอีกแล้ว
แถมมียัยครกมาคอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆแล้วพูดเตือนสติให้อีก

หุๆ แอบเป็นkurokagaนิดๆ(ไม่นิดแล้วมั้ง)


**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้า**


สุดท้ายเหมือนเดิมมมม ฝากติดตามด้วยจ้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #829 MartiniLubik (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:34
    สะใจมากค่ะ จะบอกว่าชอบมาก55555555 คุโระคากะนี่ดีงามมมม ขอยาวๆเลยงับ บอกเลิกไปเลยยยย สนับสนุนฝุดๆๆๆ
    #829
    0
  2. #770 Shipnielong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 07:52
    ว้ายยยยย สะใจม๊ากกก เอาอีกค่ะลูก ฟาดอีก!!!
    #770
    0
  3. #547 B.TEm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:01
    ดีค่ะลูก แม่ชอบคนนี้ แม่ให้ผ่าน แต่งพรุ่งนี้เลยมั้ยคะ
    #547
    0
  4. #430 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    ดีมาก ไทกะตัดสินใจถูกแล้ว
    #430
    0
  5. #180 kim_undershine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:06
    ดีมากไทกะะะ ทำดีแล้วลูกกกไม่ต้องรอมันแร้วววววว ครกคือดีอ่ะนี่แหละผู้ที่ลูกชั้นคู่ควร
    (ยัยครกนี่มันร้ายนะเนี่ย55555)
    #180
    0
  6. #93 คิมดงจุน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:58
    ไทกะตัดสินใจได้ดีแล้วล่ะ
    #93
    0
  7. #13 oor1827 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 23:09
    ไทกะตัดสินใจถูกแล้วที่เลิกอาโอมิเนะจะได้รู้สึกถึงความเศร้าเสียใจบ้าง
    และก็ดีใจมากเลยค่ะที่มีคุโรโกะคอยให้ความรักความอบอุ่นแบบนี้
    ไรต์จะรอนะคะสู้ๆ
    #13
    1
  8. #10 Motsuki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 20:09
    หึๆ สะใจ
    #10
    0
  9. #8 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 19:21
    เส้นความอดทนมันขาดผึงแล้ว หุหุ 
    โมโมพูดได้ถูกใจมาก 555
    ดีใจกับตอนนี้มากที่คางามิคิดได้เรื่องที่ยังมีคนคอยอยู่เคียงข้าง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มีนาคม 2561 / 19:23
    #8
    0