[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 56 : Long fic : Aokaga : Into

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    7 ก.ย. 61

"พู่ว..."ร่างสูงโปร่งพรู่ลมหายใจออกมาทางปากด้วยความตื่นเต้นกับโรงเรียนใหม่ที่เขาต้องย้ายเข้ามาในกลางเทอม เหตุผลก็เพราะได้รับบัญชาการจากผู้เป็นพ่อให้มาเรียนต่อที่ญี่ปุ่น และบังเอิ้ญ บังเอิญเพื่อนของพ่อเขาดันเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนใหม่ที่เขากำลังจะได้เรียนอีก!!!

"เอาล่ะ!!! วันนี้ครูมีนักเรียนใหม่จะมาแนะนำ! เข้ามาได้เลยจ๊ะ"อาจารย์สาววัยกลางคนหันมาพูดกับเขาให้เข้าไปด้านในที่มีแต่เสียงนักเรียนพูดคุยกันโดยไม่สนใจอาจารย์เลยสักนิด แต่พอบอกว่ามีนักเรียนใหม่เท่านั้นแหละ... เงียบกริบเฉย!

คากามิกำมือที่ชื้นเต็มไปด้วยเหงื่ออย่างตื่นเต้นและปนไปด้วยความกังวล...

เข้ามากลางเทอมแบบนี้จะหาเพื่อนได้ไหมเนี่ย!?

"สวัสดี ฉันชื่อคากามิ ไทกะ พึ่งย้ายมาจากอเมริกา ชอบเล่นบาสเกตบอล ฝากตัวด้วยนะ!"ก้มหัวทักทายเพื่อนในห้องที่เงียบกันได้ซักพักหลังจากเขาเข้ามาก็หันไปซุบซิบกันเมื่อได้ยินว่าเขามาจากอเมริกา

"ไปนั่งตรง.... หลังซากุราอิคุงเลยนะ"อาจารย์บอกพร้อมกับส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้ คากามิทำเพียงยิ้มรับแล้วทำท่าจะเดินไปหาซากุราอิ แต่ยังไม่ทันจะไปถึงโต๊ะซากุราอิเจ้าตัวก็ดันหันมาหาอาจารย์สะก่อน

"มีอะไรจ๊ะ?"เลิกคิ้วถามเมื่อเห็นว่าเด็กใหม่อย่างเขาไม่ยอมไปนั่งที่โต๊ะสักที คากามิทำเพียงยิ้มแหยยกมือขึ้นมาลูบต้นคอเบาๆ

"เอ่อ... ใครคือซากุราอิครับ?"

ปัง!!!

ยังไม่ทันที่อาจารย์จะอ้าปากตอบ ประตูห้องเรียนก็ดันถูกเลื่อนเปิดสะดังสนั่น เหมือนคนเปิดกลัวว่าประตูมันจะพังช้ายังไงยังงั้น เสียงดังที่เกิดขึ้นทำเอาคากามิอดที่จะสะดุ้งตกใจไม่ได้ ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอเมื่อดวงตาของเขาสบเข้ากับตาคมสีน้ำเงินคู่นั้นที่มองมาราวกับกำลังสะกดจิตให้เขาละสายตาจากดวงตาคู่นั้นไปไม่ได้

ตึก ตัก ตึก ตัก~~~

ก้อนเนื้อใจข้างซ้ายส่งเสียงดังยิ่งกว่ากลองระรัวเร็วภายในอก จนแอบนึกกลัวว่ามันจะดังพอที่คนอื่นจะได้ยิน ความรู้สึกที่ไม่เคยได้สัมผัสมันกำลังจะเกิดขึ้นเพียงเพราะได้เผอิญไปสบตากับชายผู้มาใหม่ ร่างสูงกว่าเขาไม่กี่เซนนั้นเดินผ่านเขาไปหน้าตาเฉย กลิ่นหอมเย็นๆลอยเตะจมูกชวนน่าหลงใหล เมื่อคนผมน้ำเงินเดินไปนั่งที่ตัวเองซึ่งก็คือหลังห้อง

คากามิกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ก้อนเนื้อภายในอกด้านซ้ายยังคงเต้นเร็วแรงไม่หยุดยิ่งกว่าตอนไปแข่งบาสเกตบอลกีฬาที่เขาชอบเสียอีก พอหันไปมองคนผมน้ำเงินที่นั่งหลังห้องอีกครั้งคากามิก็ต้องรีบเบือนหน้าหลบ เพราะดวงตาคู่สีน้ำเงินคู่นั้นมันกำลังจ้องมาที่เขาอยู่

"นั่งตรงนั้นเลยจ๊ะ"อาจารย์พอได้สติก็ชี้ที่นั่งซึ่งมันว่างอยู่ที่เดียวแล้วในตอนนี้ให้เขาเดินไปนั่งได้ เขาพยักหน้ารับเบาๆก่อนจะมองคนที่ชื่อซากุราอิที่นั่งอยู่ด้านหน้าเขา พอซากุราอิเห็นเขากำลังมองอยู่ก็ทำหน้าถอดสีเหมือนกลัวเขาเสียเต็มประดา

คากามิจึงเลิกสนใจแล้วเดินไปนั่งประจำที่ตัวเอง... และไม่รู้ว่าด้วยเหตุบังเอิญหรืออาจารย์ตั้งใจ(?) จึงส่งผลให้เขาต้องมานั่งด้านหน้าคนที่ทำให้เขาใจเต้นแรงสะอย่างงั้น พอคิดถึงหัวใจภายในอกก็เริ่มกลับมาทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง

"นี่"เสียงทุ้มเอ่ยเรียกจากด้านหลังนั้นทำเอาคากามิตัวเกร็ง ลมหายใจถูกสั่งหยุดเอาไว้ชั่วขณะ อารมณ์เหมือนถูกไฟฟ้าช็อตอย่างไร้เหตุผลไปเสียเฉยๆ นี่เขากำลังเป็นอะไรเนี่ย!?

"อะ...อะไร?"คากามิหันไปมองคนด้านหลังที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับโทษใส่ จากอารมณ์ความรู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อตเมื่อครู่ ตอนนี้กลับแปรเปลี่ยนกลายเป็นเอ๋อแทนที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนั้น

"คิดจะจีบเจ้านั่นหรือไง!?"คนผมน้ำเงินเลิกคิ้วขึ้นเชิงหาเรื่อง พร้อมมองไปยังแผ่นหลังเล็กของคนที่นั่งด้านหน้าเพื่อบอกว่าเจ้านั่นที่หมายถึงคือใคร คากามิกดหัวคิ้วลงพลางคิดว่าท่าทีของเขามันดูเหมือนจะจีบซากุราอิตรงไหนไม่ทราบ แค่เดินผ่านมองหน้าก็เท่ากับจีบแล้วเลอะ!?

เออๆ แปลกดีๆ

คนญี่ปุ่นเขาคิดกันแบบนี้นี่เอง ต้องจำไว้ๆ@○@


"เปล่านะ"คากามิส่ายหน้าพรืดไปมาเพื่อปฏิเสธคำกล่าวหาของคนผมน้ำเงิน

"ก็ดี... ฉันอาโอมิเนะ ไดกิ"คากามิยังคงทำหน้างงด้วยความไม่เข้าใจ เมื่อกี้ยังทำหน้าไม่พอใจใส่เขาอยู่เลยไม่ใช่เลอะ!? ไหงครั้งนี้มากระตุกยิ้มแล้วมาแนะนำตัวเองฟะ?

"คากามิ ไทกะ"แต่ด้วยความที่คากามิมีมารยาทมากพอจึงเอ่ยบอกชื่อของตัวเองไปโดยปริยาย

"หึ... ไหนๆนายก็นั่งหน้าฉันแล้ว"

"...?"

"ช่วยจีบหมอนั่นหน่อยสิ"อาโอมิเนะชี้นิ้วไปทางซากุราอิที่คงกำลังนั่งอ่านอะไรสักอย่างอยู่ คากามิกดหัวคิ้วลงนิดนึงก่อนจะมองสบตาดวงตาสีน้ำเงินนั้นสักพัก

ตึก ตัก ตึก ตัก

แต่สบตากันได้ไม่เกิน2วิ เสียงประท้วงภายในอกก็ดังขึ้นมาสะก่อน เชิงบอกว่าถ้าไม่หลบสายตาตอนนี้เขาคงได้เป็นลมไปนอนกับพื้นแน่ๆ

"เป็นไรหะ?"อาโอมิเนะเลิกคิ้วขึ้นงงๆ ก็แหงสิ จู่ๆก็หันหน้าหลบตาเขาแบบนี้ แถมแก้มยังแดงอีก หรือคากามิจะไม่สบาย?

"ป่ะ...เปล่า"

"ตกลงจะช่วยจีบหรือเปล่า"

"อะ...อืม"คากามิตอบรับไปด้วยความจำยอม ดวงตาของเขายังคงหลบตาอาโอมิเนะที่มองมาอยู่ด้วยความรู้สึกประหม่าแปลกๆ

"ดี"พอพูดจบ คนผมน้ำเงินก็ฟุบหัวลงไปนอนกับโต๊ะซึ่งเป็นตอนที่อาจารย์เดินเข้ามาสอนพอดิบพอดี

คากามิพอเห็นอาจารย์เดินเข้ามาก็หันหน้าไปมองกระดาน มือเรียวยกขึ้นมาแนบลงที่อกข้างซ้ายของตนเองที่ยังคงสั่นไม่หยุด

นี่เขาเป็นอะไรกันเนี่ย!?

หรือเขาจะ...

.

.

.

.

.

.

.

.

เป็นโรคหัวใจ!!!









Into มาแล้ววววว


คากามิเราก็ดูจะซื่อบื้อนิดนึงน้า....... มั้ง

มาบทนำก็ใจเต้นกับอาโฮ่เลยนะเนี่ย เพลงรักแรกพบนี่แล่นเข้าหัวขึ้นมาทันที555 อารมณ์แบบ มีจริงหรือ~~~ รักแรกพบเพียงสบตาแค่หนึ่งครั้ง~~~  อารมณ์ประมาณนี้เลยน่ะนะ อิอิ^^


แล้วก็ๆๆ เราเขียนให้ตามที่รีเควสมาแล้วน้าาา ต้องขอบคุณจริงๆเหมือนกันที่แนะนำมา เพราะเราคิดไม่ออกพอดีว่าจะแต่งให้Aokagaอะไรยังไงดี555 ในหัวตอนนี้คิดได้แต่ของ.... ไม่บอกดีกว่าาาา เพราะมันอาจจะเป็นการสปอยเอาได้ หุหุ



**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้น้าาา**


♡ฝากติดตามกันด้วยน้าา และขอบคุณล่วงหน้าที่ติดตามกันค่าาาา♡

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

868 ความคิดเห็น

  1. #800 Fefieeiei (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 05:50
    ที่ปรึกษาโซนล่ะTT
    #800
    0
  2. #679 B.TEm (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:24
    ใช่ครับเธอ เธอเป็นโรคหัวใจๆๆๆๆๆๆๆ
    #679
    0
  3. #590 ZANDRO (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 14:12
    หนูมี๊ลูกกก ตกหลุมรักอาโฮ่ซะได้ เเล้วก็มีเเววจะออกหักทันทีทันได้เลยด้วย
    #590
    0
  4. #287 222444666888 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 20:25
    โถ่ คากามิ love at first sight สินะ ไม่รู้ตัวอีก. ซื่อบื้อ555+
    #287
    0
  5. #286 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 19:08

    โฮฮฮขอบคุณนะคะ

    intro ก็ดราม่า?แล้ว เจอคางามิชอบมิเนะก่อนทีไรมักจบเศร้าทุกที ฮืออ สนิทกันได้เพราะใช้คางามิเป็นแม่สื่อ เจ็บแน่ ๆ คางามิ TT

    (นึ่ติ่นเต้นเลยค่ะว่าไรท์จะแต่งไปในทางไหน ฮืออ) จะรอตอนต่อไปเลยค่ะ !!!

    #286
    0