[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 52 : Long fic : Kurokaga : ตอนที่ 5 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    24 ส.ค. 61

"หึ..."อาคาชิกระตุกยิ้มเมื่อได้ยินประโยคคำพูดของคุโรโกะที่พูดออกมาอย่างแน่วแน่ มือของคนผมสีแดงสว่างยกขึ้นไปวางบนไหล่คุโรโกะเบาๆ

"เฮ้อ... กว่าจะพูดออกมาได้นะฮะ"คิเสะถอนหายใจพร้อมยกมือขึ้นมาบิดขี้เกียจ"ถ้าชอบเขาก็จีบไปเลยสิฮะ ระวังโดนแย่งนะฮะ"

"แต่คากามิคุงอาจจะไม่ชอบผม..."ดวงตาสีฟ้าหลุบต่ำมองพื้นอย่างกลัวรับความจริงไม่ได้ ถ้าคากามิชอบคนอื่นขึ้นมาจริงๆเขาจะทำยังไง มันเป็นสิ่งๆเดียวที่เขากลัวในทุกๆครั้งที่อยากจะพูดสารภาพออกไป ว่าเขารักแสงของเขามากแค่ไหน ทุกครั้งที่อยากจะระบายความรักที่มันอัดอั้นอยู่เต็มอก ภายในหัวสมองก็กลับจินตนาการถึงใบหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกของคากามิเท่านั้น และนั่นมันทำให้เขาต้องกลืนคำสารภาพลงไปด้วยความอึดอัด แต่สิ่งที่แสดงออกมาภายนอกคือทำได้แค่ยิ้มเท่านั้น...

"หา? นี่คุโรโกจจิกังวลกับเรื่องแบบนี้ด้วยหรอฮะเนี่ย!?"คิเสะทำหน้าเหวอไม่อยากเชื่อ ว่าคนจืดจางแทบเบาบางไปกับแสงอย่างคุโรโกะ เท็ตสึยะ จะมากังวลกับเรื่องความรักอะไรทำนองนี่ด้วย

"คุโรโกะ... ผมว่าพูดไปจะดีกว่านะ อย่างน้อยก็มีโอกาสถึง50เปอร์เซนต์ที่คากามิจะตอบรับ แต่ถ้าเอาแต่เงียบไม่ยอมบอก เก็บความอัดอั้นไว้ในใจคนเดียวแบบนี้ โอกาสมันจะย่ำอยู่ที่0เปอร์เซนต์ไม่ขยับเขยื้อน"อาคาชิพูดพร้อมเหล่ตามองไปยังเงาตะคุ่มๆสองเงาที่กำลังแอบยืนฟังอยู่เงียบๆ.... แต่ช่างเถอะ...

เขาไม่ว่าหรอก...

ก็มันอยู่ในแผนที่วางไว้นี่^^

"ใช่ฮะ แค่คุโรโกจจิยืนยันออกมาว่าชอบคากามิจจิจริงๆ แล้วไปสารภาพถึงจะผิดหวัง อย่างน้อยมันก็ยังได้ระบายความอัดอั้นในใจนะฮะ!"

"คิเสะคุง.... อาคาชิคุง...."

"..."

"ครับ ผมจะไปบอกคากามิคุง"คุโรโกะเอ่ยออกมาด้วยวามมั่นใจ ก็ถูกตามที่อาคาชิและคิเสะพูดทุกอย่าง ขอแค่ให้แสงของเขารับรู้เอาไว้... ถึงจะผิดหวังก็ไม่เป็น...

"ไม่ต้องแล้วมั้ง... เท็ตสึ"อาโอมิเนะที่ยืนแอบฟังอยู่คั้งแต่แรกเดินออกมาพร้อมกลับลากใครบางคนออกมาด้วย ส่งผลให้คุโรโกะที่เห็นร่างๆนั้นก็ต้องเบิกตากว้างออกมาอย่างตกใจ และคาดไม่ถึงว่าคากามิจะยืนฟังอยู่!!!



ย้อนไปหลังจากคิเสะถูกคุโรโกะลากออกไป

ตึง!!!

ประตูโรงยิมถูกเลื่อนเปิดออกโดยฝีมือของเอสโรงเรียนโทโอ ซึ่งกำลังเดินดุ่มๆมาหาใครอีกคนที่กำลังตั้งท่าจะชู๊ตลูกวงนอกอยู่ด้วยใบหน้ายุ่งๆ

คนภายในโรงยิมหันมามองเอสโทโอกันเป็นตาเดียว เพราะเขาเป็นคนดังมากๆในวงการบาสเก็ตบอลตั้งแต่มัธยมต้น จนปัจจุบันความสามารถของเขาก็โด่งดังไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนใครๆก็ต่างเกรงกลัว จะยกเว้นก็แต่....

"หา!? อาโฮ่มิเนะ!"

"ใครอาโฮ่ฟะ! บากะกามิ!!!"อาโอมิเนะขมวดคิ้ว... นี่แหละเหตุผลที่เขาต้องเดินหน้ายุ่งตั้งแต่เปิดประตูโรงยิม ก็เพราะพอเจอกับคากามิทีไรเขาต้องปวดหัวทุกทีน่ะสิ!

"ตามมานี่!"อาโอมิเนะไม่รอช้ารีบลากคอเสื้อของคากามิเพื่อให้เดินตามตนเองมา เล่นเอาคนทั้งชมรมทำหน้าเหวอ ริโกะแทบจะถลาไปตบกะบาลอาโอมิเนะอยู่รอมร่อแต่ดันโดนฮิวงะห้ามเอาไว้สะก่อน

"จะพาฉันไปไหนเนี่ย!?"คากามิโวยวายพยายามดึงมือของอาโอมิเนะออก แต่! มันดันไม่ออกน่ะสิ!!! มือหรือตีนตุ๊กแกเนี่ย-_-!

"อ้ะ! นั่นคุโรโกะนี่!"คากามิทำท่าจะเดินไปขอความช่วยเหลือจากคนผมฟ้าที่กำลังยืนคุยกับผมเหลืองด้วยสีหน้าจริงจัง

พึ่บ!

"ยืนอยู่เงียบๆ"อาโอมิเนะเอ่ยบอกแล้วล้วงหยิบโทรศัพท์มาพิมพ์อะไรหยุกหยิกๆเพื่อส่งสัญญาณให้ใครอีกคนว่าเขาทำตามแผนเรียบร้อยแล้ว ก่อนอาคาชิจะเดินเข้าไปหาคุโรโกะกับคิเสะ




ปัจจุบัน

"งั้นก็ได้ยินหมดเลยใช่ไหมครับ?"คุโรโกะเอ่ยถามแสงของตนเองที่กำลังก้มหน้าหงุดไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตา ยอมรับว่าใจของเขากำลังเต้นรัวเร็วเหมือนมันจะกระเด็นหลุดออกมาจากอกเสียให้ได้ เมื่อได้รู้ว่าเขาได้เผยความในใจแบบไม่รู้ตัวไปแล้ว

"อ่ะ...อื้ม"คากามิพยักหน้ารับ แต่ก็ยังคงก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาเช่นเดิม

"งั้นพวกเราไปกันเถอะ"อาคาชิเอ่ยบอกคิเสะและอาโอมิเนะ ก่อนจะปล่อยโอกาสให้ทั้งสองคนได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง

คุโรโกะพอเห็นทางสะดวกก็เดินไปจับมือของคนที่เปรียบเป็นเสมือนแสงสว่างแสนสำคัญของตนเองมากุมเอาไว้พร้อมกับลูบไปมาเบาๆเพื่อให้คากามิคลายเครียดลง เพราะมือของเจ้าตัว... เย็นมาก...

"แล้วคากามิคุง... คิดยังไงกับผมครับ"

"..."

เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะเมื่อคนเป็นเงาเอ่ยถามจบ คากามิไม่ได้อ้าปากตอบแต่อย่างใด ริมฝีปากสีพีชอ่อนๆนั้นกำลังเม้มปากเอาไว้แน่นด้วยความรู้สึกที่คนผมฟ้าไม่สามารถจะทราบถึงมันได้ว่าคากามิกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

"อ่า... คงจะไม่ได้คิดอะไรสินะครับ"คุโรโกะแย้มยิ้มบางเพื่อให้กำลังใจตนเอง เห้อ... อย่างน้อยเขาก็ได้ระบายความอึดอัดออกไปแล้ว ถึงจะไม่รู้ตัวก็เถอะ แต่ยังไงคากามิก็รับรู้ไปแล้วว่าเขาชอบคากามิมาก.... เผลอๆ...

คงรักไปแล้วด้วยซ้ำ...

คุโรโกะค่อยๆวางมือเรียวที่กุมเมื่อสักครู่ไว้อย่างแผ่วเบา ความรู้สึกตอนนี้ตื้อตันไปหมดทั้งหัว คิดอะไรไม่ออก อยากจะร้องก็ร้องไม่ได้ ทำเพียงแค่ยิ้มบางแล้วหันหลังกลับก็เท่านั้น

หมับ!

คากามิรีบคว้าขอมือของคนผมฟ้าเอาไว้ก่อนจะดึงตัวคนผมฟ้าให้หันกลับมา

"อย่ารีบสิเจ้าบ้า..."คากามิยกมือขึ้นมาลูบจมูกตัวเองเบาๆพลางหลบสายตาหันไปทางอื่นด้วยความเขินอาย ริ้วสีแดงจางๆขึ้นมาให้เห็นบนใบหน้าลามไปถึงใบหู

"ครับ?"

"ฉันกะ... กะ..."คากามิพูดตะกุกตะกัก สายตาเหล่ไปซ้ายทีขวาทีด้วยความเขินอาย ยิ่งพอสบเข้ากับดวงตาสีฟ้าที่กำลังมองอยู่ก็ยิ่งทำให้สายตาของคนผมสีแดงดำนั้นล่อกแล่กหนักกว่าเดิม

"..."

"กะ...ก็....ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน"คากามิกำมือแน่นแล้วพูดความรู้สึกของตัวเองออกไปด้วยความกล้าเฮือกสุดท้าย(?)ที่มี

"ครับ..."คุโรโกะพอได้ยินเช่นนั้นก็ดูเหมือนจะอึ้งจนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง ดวงตาของคนเป็นเงาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

"ฉะ...ฉันว่าฉันกลับป่ะ-อุ๊บ!" ยังไม่ทันที่คากามิจะได้เดินหนีแก้เขิน คุโรโกะก็ดันรั้งคอของคากามิให้ลงมาบดเบียดกับริมฝีปากของคนเอง

ความสัมผัสนุ่มยุ่นที่กำลังบดเบียดเข้าหากันนั้นทำเอาคากามิแทบอยากจะมุดหน้าหนีลงดินด้วยความเขินอายที่ตนเองตามคุโรโกะไม่ทันเลยสักนิด... แตกต่างจากคุโรโกะที่บดเบียดริมฝีปากเข้าหาอย่างหิวโหยกับสัมผัสที่ไม่เคยคิดเลยสักนิดว่าจะได้รับมัน ภายในอกมันพองโตเต้นตุบๆด้วยความอิ่มเอม จากที่คิดว่าจะผิดหวังกลับกลายเป็นสมหวังเสียได้

"อื้อ!"คากามิร้องอกมาเมื่อคุโรโกะผละริมฝีปากออกไปแล้วกดจูบหนักๆอีกครั้ง"เจ้าบ้า..."พูดตอบกลับเสียงแผ่วด้วยความเขิน ใบหน้ามันร้อนไปหมดจนรู้สึกได้เลยว่าหน้าของเขาตอนนี้ต้องแดงมากแน่ๆ

"เป็นแฟนกันไหมครับ?"คุโรโกะเอ่ยถาม ถึงจะข้ามขั้นไปหน่อยที่เผลอจูบไปแล้ว แต่ก็ยังขอทันนี่เนอะ...

"อื้ม..."

"ขอฟังอีกครั้งได้ไหมครับ?"

"หะ!? ฟังอะไร?"คากามิทำหน้าสงสัยด้วยความไม่เข้าใจว่าเขาไปพูดอะไรตอนไหน

"ที่คากามิคุงบอกว่าชอบผม"

"...."

"นะครับ"ส่งสายตาอ้อนๆราวกับเจ้าเบอร์สองที่คงอยู่ในโรงยิมนั้นส่งผลให้คากามิต้องใจอ่อน

"ฉันชอบนาย"

"ผมก็ชอบคากามิคุงเหมือนกันครับ^^"



END



จบแล้วววววววว

แกรรรรรร จบหวานมักกกก(มั้ง) แงงงง กามเทพของเราไม่ใช่ตัวป่วนแล้วนะคะ5555 เพราะนางทั้งสาม(?)มีการวางแผนเตี๊ยมกันอย่างดี(รึเปล่าหว่าา?)

แต่ก็จบแฮปปี้นะเออออ

* พรุ่งนี้เราไม่อัพเรื่องPetsน้าาา เรามีงานเข้าพอดีเลยไม่ว่างแต่งต่อ แต่งไปแค่หนึ่งส่วนสามของตอนเอง งานที่เข้ามาก็ดันเป็นงานคัดไทยสะด้วย555 มือหงิกเลยเรา แต่สัปดาห์หน้าเราจะมาอัพให้เน้ออออ จะพยายามทำให้ตอนมันยาวๆๆๆๆๆ จะได้จุใจที่สัปดาห์นี้งดอัพไป แถมมีAokagaโผล่มาด้วย เพราะสัปดาห์หน้าวันเกิดอาโอมิเนะแหละ อิอิ**

**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้าา**

****ปล. อยากให้แต่งคู่ไหนต่อรีเควสได้เลยเด้ออออออ เราจะได้ลองวางพล็อตให้ก่อน แต่ถ้าวางพล็อตไว้ให้มันจะดีมาก555****

ขอบคุณที่ติดตามค่าาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

856 ความคิดเห็น

  1. #281 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 18:51
    งุ้ยยยย อย่างเขิน ไทกะน่าร้ากกกก
    #281
    0
  2. #253 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 20:53

    กามเทพ ? ทำสำเร็จด้วย 555

    มีโมเม้นaokagaให้ชื่นใจ แอบรู้สึกมิเนะดูไม่เต็มใจแต่ก็ช่วย โอ๋น้า 555


    /รีเควสอยากอ่านaokagaค่ะ (ไหน ๆ ก็จะวันเกิดมิเนะแบ้ว555) เรื่องประมาณคางามิอยู่โทโอค่ะ เป็นพ่อสื่อให้มิเนะทั้งที่ตัวเองก็ชอบมิเนะ อยากเห็นจบ happy end ค่ะ ^^ (เรื่องจบแล้วแต่ไรท์เลยก็ได้ค่ะ แฮ่)/

    #253
    0