[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 5 : Long fic : allkaga : รู้ใจตัวเอง (คุโรโกะ เท็ตสึยะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    20 ส.ค. 61

ปี๊ด!!!

เสียงนกหวีดดังลั่นทั่วโรงยิมบ่งบอกว่าหมดเวลาการซ้อมแข่งแล้ว

วันนี้โรงเรียนเซย์รินมีซ้อมแข่งกับโรงเรียนราคุซัน ซึ่งยอมถ่อมาจากเกียวโตเพื่อมาซ้อมแข่งตามคำแนะนำของกัปตันทีมอย่างอาคาชิโดยเฉพาะ

"แฮ่กๆ"เอสเซย์รินหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน ถึงจะเคยชนะราคุซันมาได้แต่ราคุซันฝีมือก็พัฒนาขึ้นจนยกระดับขึ้นมาอีกระดับ การแข่งจึงเต็มไปด้วยความยากลำบาก

"คากามิคุง"คุโรโกะยื่นขวดน้ำส่งให้คนเป็นแสงของตัวเองพร้อมระบายยิ้มอ่อนกับอาการเหนื่อยหอบของคนตรงหน้า



ทำไมพึ่งสังเกต?

ว่าคากามิคุงสวยขนาดนี้


คุโรโกะคิดในใจ

ลมหายใจหอบเข้าออกเล็กน้อย ปากสีพีชอ่อนๆกำลังเผยอเอาลมเข้าออกเนื่องจากหายใจไม่ทัน ไหนจะเหงื่อที่ไหลออกมาตามโครงหน้าเรียวยิ่งทำให้คากามิดูเซ็กซี่ไปอีกแบบ

"อะไรของนาย คุโรโกะ?"คากามิถามด้วยความแปลกใจที่จู่ๆคุโรโกะก็มายืนจ้องเขาอย่างกับจะกลืนกินเข้าไปไปทั้งตัวแบบนั้น

"เปล่าครับ"คุโรโกะยิ้มบางพร้อมทรุดตัวนั่งลงข้างๆคากามิ กลิ่นตัวหอมอ่อนๆเฉพาะตัวของคากามิลอยมาเตะจมูก ขนาดตัวชุ่มเต็มไปด้วยเหงื่อกลิ่นยังหอมมากขนาดนี้แถมกลิ่นของคากามิก็ทำให้รู้สึกสดชื่นและรู้สึกสบายใจขึ้นมาแปลกๆ

"ฟุริฮาตะ นายช่วยไปซื้อน้ำเปล่าให้ทีสิ"ริโกะเอ่ยบอกกับฟุริฮาตะที่กำลังนั่งคุยกับเพื่อนของตัวเองอยู่ ฟุริฮาตะพยักหน้ารับแล้วเดินออกจากโรงยิมเพื่อไปซื้อน้ำเปล่าตามคำสั่งของโค้ช

ตามไปด้วยกัปตันทีมราคุซันที่เดินตามออกไปติดๆ คากามิมองภาพนั้นด้วยความเจ็บแปลบภายในอกข้างซ้ายแต่ก็พูดออกมาไม่ได้

"ผมอยู่ตรงนี้"คุโรโกะยื่นมือมากุมมือเรียวของคากามิเอาไว้พร้อมออกแรงบีบเบาๆ

เพียงแค่ประโยคคำพูดเดียวของคุโรโกะก็ทำให้คากามิรู้สึกสบายใจขึ้นมาแปลกๆ คุโรโกะยิ้มบางๆปนเอ็นดูส่งให้คากามิที่หันมามองตัวเองเหมือนกำลังอึ้งในการกระทำของคุโรโกะ

น่ารัก...

คนเป็นเงาคิดในใจ







"เอ่อ... อาคาชิ ฉะ...ฉันว่านายไม่ต้อง..."ฟุริฮาตะพูดตะกุกตะกัก มือก็พยายามแย่งถุงพลาสติดที่บรรจุน้ำเปล่าไว้หลายขวดในมืออาคาชิมาถือ

"กล้าขัดคำสั่งผมหรอ โคคิ"อาคาชิหรี่ตามอง ฟุริฮาตะก็ทำได้เพียงกลืนน้ำลายลงคอและเดินตามอาคาชิมาเงียบๆเท่านั้น

"ทำไมไม่อ่านข้อความที่ผมส่งให้"อาคาชิเปิดประเด็นกับสิ่งค้างคาใจ เขาเป็นคนออกคำสั่งให้นัดซ้อมแข่งกับเซย์รินเพียงเพราะอยากรู้เท่านั้นแหละว่าทำไมฟุริฮาตะไม่อ่านข้อความที่ส่งให้เหมือนเดิม

"ฉันสงสารคากามิ คากามิเป็นคนเก่ง เป็นเหมือนแสงสว่างที่เจิดจ้า ถึงจะดูซื่อบื้อไปบ้างแต่คากามิก็จริงใจมากๆ ฉันไม่กล้าหักหลังเพื่อนตัวเองหรอกอาคาชิ"ฟุริฮาตะมองอาคาชิที่กำลังมองตัวเองอยู่เช่นกัน ดวงตาของฟุริฮาตะกำลังสั่นไหวเล็กน้อยเพราะความกลัว

"ถ้าผมเลิกกับไทกะ โคคิจะกลับมาหาผมไหม"ประโยคคำพูดอันเห็นแก่ตัวของอาคาชิส่งผลให้ฟุริฮาตะต้องเบิกตากว้าง

"ไม่... เพราะฉันไม่ได้รักนายอาคาชิ"พูดจบฟุริฮาตะก็เดินไปแย่งถุงน้ำเปล่ามาจากมือของอาคาชิแล้วเดินผ่านไป ถึงจะกลัว... แต่อาคาชิจะมาทำกับคากามิแบบนี้มันก็ไม่ได้ ฟุรุฮาตะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรแบบนี้กับเพื่อนของเขาหรอกนะ








"คุโรโกะ วันนี้นายแปลกๆ ไม่สบายหรือเปล่า"เมื่อมาถึงที่พักของคากามิ คุโรโกะก็ขอนอนค้างคืนด้วย ส่วนอาคาชิหลังจากที่เข้ามาในโรงยิมก็ขอตัวกลับก่อนโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลย ฟุริฮาตะพอเข้ามาก็ปกติไม่มีอะไรแปลกไป

"ผมก็ปกติครับ"คุโรโกะตอบเรียบๆตามฉบับเจ้าตัว

"นายอยากกินอะไรไหม ฉันจะทำให้"คากามิถามพร้อมก้าวขาเดินไปหน้าเตาแก๊ส

"อะไรก็ได้ครับ"

"งั้นน้ำเปล่านะ"คากามิพูดแล้วทำท่าจะหยิบน้ำเปล่ามาเทใส่แก้วให้คุโรโกะจริงๆ

"คากามิคุง"คุโรโกะตีหน้านิ่งมองคนเป็นแสงของตัวเอง"เฮ้อ... ผมเอาซุปมันฝรั่งครับ"คุโรโกะถอนหายใจออกมาแล้วบอกอาหารที่อยากกินไปไม่เช่นนั้นคุโรโกะจะต้องได้กินน้ำเปล่าตามที่คากามิบอกแน่ๆ

"คากามิคุงร้ายนะครับ"

"ร้ายอะไร เปล่านะ!"

"ร้ายครับ ร้ายมาก"คุโรโกะระบายยิ้มออกมา เป็นครั้งแรก... ที่หัวสมองไม่เผลอคิดถึงมายุสุมิแต่กลับมาจดจ้องคนทำอาหารท่าทางคล่องแคล่วแทน

ทำไมพึ่งเห็นกันนะ...








"คุโรโกะ! ทำไมปล่อยให้ผมเปียกแบบนี้ฟะ!?"คากามิบ่นคนที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมสีฟ้าลู่ลงทาบทับไปกับหน้าเพราะความเปียกชุ่มจากน้ำเนื่องจากพึ่งสระผมมาหมาดๆ

คากามิคว้าผ้าเช็ดตัวมายืนเช็ดผมให้คุโรโกะอย่างเบามือเพราะกลัวว่าคุโรโกะจะเป็นหวัดไปสะก่อนถ้าปล่อยผมให้เปียกอยู่แบบนี้

ตึกตัก~~~ ตึกตัก~~~

เสียงหัวใจภายในอกข้างซ้ายของคนผมฟ้ากำลังดังก้องอยู่ภายในอก คุโรโกะยกมือขึ้นมาทาบทับบริเวณหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองคนที่กำลังเช็ดผมให้อย่างตั้งอกตั้งใจ

คุโรโกะระบายยิ้มออกมาอีกครั้งของวัน ในใจก็นึกขอบคุณฮิมุโระเมื่อวานที่ทำให้คุโรโกะได้สติ ว่ายังมีคนสำคัญและรักเขาอยู่ข้างๆเสมอ

"ผมรักคากามิคุงนะครับ"

"หะ...หา? อะ..อะไร!?"คากามิหน้าร่อนผ่าวเพราะปรับตัวตามอารมณ์ของคนเป็นเงาไม่ถูก ถึงคุโรโกะจะเคยบอกรักคากามิบ่อยครั้ง แต่ครั้งนี้ทำไมคากามิถึงรู้สึกแปลกๆอย่างที่ไม่เคยเป็นก็ไม่รู้

"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ"คุโรโกะจับมือของคากามิขึ้นมาจุมพิตหลังฝ่ามือเบาๆ

คากามิหน้าร้อนผ่าวยิ่งกว่าเดิมแล้วรีบชักมือกลับ

"เช็ดเองไปเลย!"คากามิโยนผ้าเช็ดตัวใส่หน้าคุโรโกะก่อนจะรีบเดินหนีขึ้นไปนอนบนเตียงของตัวเองแทน

คุโรโกะระบายยิ้มออกมาอีกครั้งกับท่าทางเขินของคากามิ

ไม่ต้องรอผมแล้วนะครับ คากามิคุง...




คุโรโกะแขวนผ้าเช็ดตัวเอาไว้ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาถือไว้ในมือแล้วเดินออกไปหน้าระเบียงห้อง คากามิเหล่มองเล็กน้อย ขาเรียวก้าวเหยียบพื้นค่อยๆแอบเดินตามคุโรโกะไปอย่างเงียบๆ

"มายุสุมิคุง"พอคากามิได้ยินชื่อของใครคนหนึ่งออกมาจากปากคุโรโกะ ดวงตาเรียวก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงแต่ก็ยังคงยืนฝืนใจฟังต่อด้วยความอยากรู้

(...)

"ครับ... ผมแค่โทรมาขอบคุณสำหรับทุกอย่าง"

(...)

"ครับ ตอนนี้ผมมีคนในใจแล้ว"

(...)

"ครับ"

(...)

"ครับ ขอบคุณนะครับ"

คากามิเดินหนีเข้ามาในห้องอีกครั้ง สายน้ำสีใสเริ่มไหลรินลงมาไม่ขาดสาย ถึงจะไม่ได้ยินบทสนทนาชัดนักแต่ทั้งสองคนก็คุยกันแล้ว อาจจะกลับมาคืนดีกันก็ได้ใครจะไปรู้




"คากามิคุง"คุโรโกะที่รู้ว่าคากามิเดินตามตัวเองไปตั้งแต่แรกเดินมาทรุดตัวนั่งลงบนเตียงที่มีร่างสูงของคากามินอนคุมโปงอยู่โดยไม่คิดจะลุกขึ้นมาคุยกับคุโรโกะเลยสักนิด

"คากามิคุง..."เรียกอีกครั้งพร้อมออกแรงดึงผ้าห่มเพื่อให้เห็นหน้าของคากามิ คากามิเมื่อถูกแย่งผ้าห่มไปก็ยอมลุกขึ้นมานั่งดีๆอย่างเลี่ยงไม่ได้

"ร้องไห้ทำไมครับ"พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจนน่าแปลกประหลาด คากามิทำเพียงส่ายหัวไปมาโดยไม่คิดจะตอบคำถามคุโรโกะเลยสักนิด

"ผมแค่โทรไปขอบคุณมายุสุมิซังแค่นั้นเองครับ ไม่ได้มีอะไร"

"ฮึก... นายรักมายุสุมิ"น้ำเสียงอูอี้ออกมาพร้อมเสียงสะอื้นเบาๆ คุโรโกะยื่นมือมาเกลี่ยน้ำตาของคากามิออก

"ครับ ผมเคยรักมายุสุมิซัง แต่ตอนนี้คนที่ผมรักคือคากามิคุงนะครับ"

"โกหก!"

"ไม่ครับ ไม่เลย... ถึงก่อนหน้านี้ผมจะทำร้ายคากามิคุงไว้มาก แต่ตอนนี้..."พูดพร้อมจับมือเรียวของคากามิให้มาทาบทับบนอกข้างซ้ายของตัวเอง

"สัมผัสมันได้ไหมครับ หัวใจของผม..."ดวงตาสีฟ้ามองลึกเข้าไปภายในดวงตาเรียวสีแดงดำของคากามิที่กำลังสั่นไหวอย่างสับสน

"มันเต้นแรง"คากามิพึมพำเหมือนคนละเมอออกมาเบาๆอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่สัมผัสได้ในตอนนี้

"ครับ มันเต้นแรงเพราะผมอยู่ใกล้คากามิคุง"

"นายจะไม่หลอกฉันใช่หรือเปล่า"

"ครับ ผมจะไม่มีทางหลอกคากามิคุงอีกแล้ว"

"นายจะรักฉันจริงๆใช่ไหม"

"ไม่ครับ... เพราะผมรักคากามิคุงเลยต่างหาก"คุโรโกะโน้มคอของคนตัวสูงกว่าให้โน้มหน้าเข้ามาใกล้
ริมฝีปากสีซีดของคุโรโกะบดเบียดริมฝีปากสีพีชอ่อนของคากามิอย่างอ่อนโยน คุโรโกะขบปากคากามิเบาๆก่อนจะทรอดแทรกลิ้นร้อนผ่านเข้าไปภายในโพรงปากแล้วกักเก็บต้อนเอาความหวานเสียจนคากามิหายใจไม่ทัน

"อื้อ!!!"มือเรียวทุบอกคุโรโกะเบาๆ คุโรโกะก็ยอมผละออกอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะจูบแรงๆไปอีกรอบแล้วค่อยผละออกอีกครั้งอย่างจริงๆจังๆ

นิ้วมือของคนขาวซีดเช็ดมุมปากคากามิที่มีคราบน้ำหวานออกเบาอย่างเบามือ

นัยน์ตาสองสีมองประสานตากันอย่างสื่อความหมายเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างนับรู้ถึงกันและกัน

"ผมรักคากามิคุงนะครับ รักจริงๆ..."

"ขอบคุณนะคุโรโกะ...."

ขอบคุณที่นายเห็นค่าของฉัน....








แกรรรรร เขารักกันแล้ววว!!!!>////<

นี่คือข้อเสียของการชอบน้องครกนะคะ555 
เราทำร้ายน้องครกไม่ลงจริง! ถ้าเราทำร้ายน้องครก น้องเสือของเราก็ไม่มีคนคอยช่วยแก้แค้นน่ะสิ หุๆ

เรื่องมันดำเนินเร็วมากเลยนะเราบอกไว้ก่อน เราไม่อยากให้มันยืดยาวเป็นชีสมอสซาเรลล่าเพราะเราสมองไม่ค่อยเอื้ออำนวย555

ส่วนตอนนี้ถ้าสั้นไปก็ติได้น้าาา เราจะนำมาปรับปรุงแน่นอนนน



//นอกเรื่องนิดนุง เราขอบคุณคนที่เม้นและคนที่อ่านทุกคนเลยน้าา เป็นกำลังใจให้เราได้มากเลยจริงๆ^^//


ถ้าใครอยากได้คู่ไหนก็รีเควสมาได้เลยนะเราจะได้แต่งให้ ถึงภาษาจะยังไม่ดีค่อนข้างมากแต่เราตั้งใจแต่งมันขึ้นมาจริงๆ

**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้าา**


สุดท้ายก็เหมือนเดิม ฝากติดตามด้วยจ้าาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

869 ความคิดเห็น

  1. #828 MartiniLubik (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:28
    ได้กับครก ก็พอแล้วค่ะ ไม่อยากให้ใจดีกับอีกห้าคนทีเหลือ555555 สะใจดี ว่าแต่ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยได้กันไหมคะ สงสัยมาก🤣 หรือว่าจะได้หลังจากนี้นะ แค่กๆ
    #828
    0
  2. #769 Shipnielong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 07:49
    เห็นด้วยกับเม้นล่างค่ะ55555 หมั่นไส้เจ้าพวกคนใจร้าย !!!
    #769
    0
  3. #546 B.TEm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    โอโหยยยยยย เอาจบแค่นี้ได้เลยค่ะ จบปิ๊งกับเท็ตสึคุง สวยงามตามท้องเรื่อง !!
    #546
    0
  4. #429 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:54
    งื้อออแอ คุโรโกะคือพระเอก
    #429
    0
  5. #92 คิมดงจุน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:57
    คุโรโกะ นายมันฉลาดจริงๆ
    #92
    0
  6. #75 Luciferเฟ่อร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:13
    โหหหห นายน้อยยย โอโหหหห ไม่ได้มีความรู้สึกผิดต่อน้องเสือเลย ฮือออออ ครกทำดีมาก
    #75
    0
  7. #9 Motsuki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 20:06
    พระเอกเรื่องนี้เลย คุโรโกะ เราขอมอบตำแหน่งนี้ให้
    #9
    1
  8. #7 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 13:53
    อ่านตอนนี้แล้วอยากให้เป็น kurokaga เดี่ยว ๆ ไปเลยแฮะ 5555 
    ตอนฟุริฮาตะปฎิเสธตรง ๆ นี่คือได้ใจมากก 
    #7
    0
  9. #6 ปลากรายหงายหลังตึง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 13:14
    มาแบบตอนต่อไปขอรู้ใจตัวเองหมดทุกคนเลยได้มั้ย นะ นะ มันรู้สึกเจ็บหัวใจแทนไทกะยังไงไม่รู้
    #6
    0