[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 49 : Long fic : allkaga (Pets ตัวนี้... ก็มีความรู้สึก) : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

เปรี้ยง! เปรี้ยง!


เสียงฟ้าร้องดังสนั่นไปทั่วทั้งบริเวณ ฝนห่าใหญ่ถูกเทลงมารวดเดียวอย่างไม่ได้นัดหมาย ผู้คนเบื้องล่างต่างพากันวิ่งหลบฝนอย่างจ้าละหวั่นด้วยความรวดเร็วทั้งๆที่ตัวก็เปียกฝนกันไปเกือบครึ่ง


"ท่านครับ"ชายหนุ่มวัยกลางคนเอ่ยปากเรียกผู้เป็นนายของตนเองเสียงนิ่ง ซึ่งเจ้าตัวกำลังยืนมองไปยังเบื้องล่างผ่านกระจกใส สายตาคมกริบยังคงจ้องมองผู้คนมากมายที่กำลังยืนหลบสายฝนด้วยสายตานิ่งเฉย


"ที่ท่านให้ผมไปทำ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ"เอ่ยปากบอกต่อไป เมื่อผู้เป็นนายไม่ได้พูดอะไรตอบกลับมา สายตาคมตวัดมองเลขาของตนเองเล็กน้อย ก่อนจะหันตัวกลับเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้เลื่อนสีดำสนิทด้วยท่าทีนิ่งเฉย


"ดี..."เสียงทุ้มเอ่ยปากบอกด้วยน้ำเสียงสุดแสนจะเรียบเฉย ราวกับไม่ได้ใส่ใจอะไรกับสิ่งที่เลขาตนเองพูดมากนัก


"มันจะดีจริงๆหรอครับท่าน"คนเป็นเลขาถามด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก สิ่งที่คนตรงหน้ากำลังจะทำ มันก็ชี้บ่งชัดให้เห็นอยู่รอมร่อว่ามันไม่ดีแน่ๆ


"ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเวลา ออกไปได้"


"ครับ"ก้มหัวรับคำสั่งก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้อง ถึงแม้จะมีสิ่งที่สงสัยอยู่มากมายหลากหลายอย่างก็ตาม แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่กล้าพอที่จะถามออกไปมากอยู่ดี






"นี่! นายไม่คิดจะไปบริษัทหน่อยหรอ?"ริโกะพูดพร้อมทำหน้ายู่ใส่คนที่กำลังนั่งข้างๆตนเอง เหตุผลก็เนื่องจากคากามิได้เข้ามาอยู่ที่นี่ถึง 1 สัปดาห์แล้ว และเจ้านายของเธอทั้ง 6 ก็ต่างพากันไปค้างคืนอยู่ที่บริษัทกันหมด โดยที่คากามิไม่คิดจะไปหาเลยสักนิดเดียว!!!


"ไม่เอาหรอกครับ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องไปสักหน่อย"ยู่ปากตอบกลับไปเช่นกัน อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ดีมากด้วย เรื่องpetsตัวอื่นๆที่อิซึกิเคยบอกมาก็ไม่เคยเห็นหน้าเลยสักครั้งเดียว ซึ่งมันเป็นอะไรที่ดีมาก!


"จ๊ะ-_- วันๆนายทำหน้าที่petsอะไรบ้างน่ะ?"


"ก็... อยู่บ้านนี้ไงครับ^^"ยิ้มตอบกลับไปให้ริโกะหมั่นไส้เล่นๆ ริโกะพอได้ยินคำตอบแบบนั้นก็เล่นเอาตัวเธอหน้าบึ้งแทบจะทันที 


"นั่นมันหน้าที่petsตรงไหนล่ะยะ!"ยกมือขึ้นมาตบหน้าผากพลางส่ายหัวอย่างปลงจิต มีpetsที่ไหนบ้างที่เอาแต่อยู่บ้านเฉยๆไม่ไปหาเจ้านายของตัวเองเลยสักนิด


"ก็ผมไม่รู้หน้าที่petsเลยนี่ครับ เจ้านายคนเก่าเขาก็ให้ผมไปทำงานพิเศษ ทำตัวเหมือนคนปกติทั่วไป แตกต่างก็ตรงที่ไม่มีไอ้นี่ติดคอ"จับปลอกคอที่พึ่งได้รับมาสวมเมื่อ 4 วันที่ผ่านมาพลางก้มลองมองป้ายชื่อของตนเองที่ทำมาจากเพรชเม็ดงาม


จะขายได้ไหมนะ...


"แปลกแหะ แสดงว่านายยังซิงสินะ"ริโกะพูดตรงไปตรงมาไม่มีออมค้อม แต่ปฏิกริยาอีกฝ่ายกลับนิ่งเฉยพลางเอียงหัวด้วยความงงงวยเพียงเพราะไม่เข้าใจความหมาย


"ซิง? มันคืออะไรครับ"


"หา!!! นี่นายไม่รู้จักเลอะ!? ก็หมายถึง แบบนั้นน่ะ!"สิ่งที่ริโกะกำลังอธิบายเล่นเอาคากามิงงหนักกว่าเก่า ทำเอาริโกะหัวเสียยกใหญ่ แต่ก็ยังคงพยายามจะอธิบายเหมือนอยากให้คากามิรู้ให้จงได้


การกระทำของคนทั้งสองคนอยู่ภายใต้สายตาของคนสองคนที่กำลังยืนนิ่งพิงประตูอยู่ตั้งแต่แรก ริมฝีปากหนาของคนหัวน้ำเงินกระตุกยิ้มขึ้นเมื่อได้ยินประโยคประโยคหนึ่งผ่านเข้ามาในประสาทการได้ยิน


"ยิ้มแบบนั้นคิดอะไรไม่ดีอยู่ใช่ไหมครับ อาโอมิเนะคุง"คุโรโกะเหลือบสายตามองคนข้างกายพลางหันกลับไปมองคนสองคนตรงหน้าที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานต่อ


ใบหน้าของคากามิที่กำลังยิ้มแย้มนั้นเต็มไปด้วยความสดใส แถมคำถามที่เจ้าตัวถามออกมาว่าซิงคืออะไร นั่นมันยิ่งเพิ่มความบริสุทธิ์ให้คากามิเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว


"อย่าว่าแต่ฉันเลยเท็ตสึ นายก็เหมือนกัน"


"อย่าให้ซากุราอิมาโวยวายนะครับ ผมรำคาญน่ะ"คุโรโกะสวนตอกกลับ ส่วนอาโอมิเนะพอได้ยินเช่นนั้นก็คิ้วกระตุกหยิกๆด้วยความไม่ชอบใจกับpetsคนสนิทของตนเอง ที่ชอบมาระรานไม่เข้าเรื่อง ทั้งๆที่ตอนที่เจอกันตอนแรกยังเรียบร้อยน่ารักอยู่แท้ๆ


"แสดงว่าคากามิคุงไม่รู้ใช่ไหมครับ ว่าพวกเราจะกลับมาทุกวันเสาร์น่ะ"


"คงงั้น"อาโอมิเนะยักไหล่ไม่ใส่ใจมากนัก จะรู้หรอไม่รู้ก็เท่านั้นแหละ เพราะยังไงหมอนั่นก็เป็นแค่pets แค่คนอยู่อาศัย 


ไม่สิ... 


แค่สัตว์เลี้ยงชั้นต่ำมากกว่า


"แถมวันนี้จะมีpetsตัวอื่นๆมากันครบด้วยแน่เลยครับ สัปดาห์ที่แล้วถูกคนของท่านอาฟาดเงินไม่ให้มาที่นี่ ก็เล่นไม่มากันเลยสักคนนะครับ"


"ก็ดีแล้ว สบายหูไปวัน วันๆเอาแต่ร้องน่ารำคาญ เอาก็ไม่มัน เหอะ!"อาโอมิเนะสถบพอคิดถึงบทเพลงรักเมื่อวันที่ผ่านมา ส่วนเหตุผลก็เพราะประตูทางรักของอีกฝ่ายมันหลวมโครกจนเขาแทบไม่รู้สึก ใช้นิ้วมือทั้งห้าช่วยยังรู้สึกดีกว่าด้วยซ้ำไป


"ดูอารมณ์เสียนะครับ"คุโรโกะกระตุกยิ้ม เพราะตัวเขาเองก็พอรู้อยู่หรอกว่าซากุราอิไม่ได้มีแค่พวกเขาทั้ง 6 คนเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีคนอื่นๆอีกมากมาย แถมแต่ละคนก็กระเป๋าหนักๆกันทั้งนั้น ติดอยู่ตรงที่ว่าพวกเขาหนักกว่าก็เท่านั้นเอง


"มาก สักวันฉันคงได้ขายทิ้ง"


"พูดเรื่องแบบนั้นได้หน้านิ่งมากเลยนะครับ"คุโรโกะส่ายหน้าไปมาเบาๆ แทนที่อาโอมิเนะจะรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนกับคำพูดนั้น เจ้าตัวดันกระตุกยิ้มสะงั้น


"Petsมันก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละน่า มีค่าเฉพาะบนเตียงเท่านั้นแหละ"








"คากามิ!!!!"อิซึกิตะโกนเรียกเสียงดัง แล้วรีบเดินมาหาแทบจะทันที ก่อนอีกฝ่ายรีบจับข้อมือลากคากามิให้ไปหลังบ้านอย่างรวดเร็ว


"เอ่อ.. อะไรครับเนี่ย?"คากามิทำหน้างุนงงไม่เข้าใจสถานการ์ณแม้แต่น้อย ส่วนร่างกายก็เผลอตามอิซึกิไปสะแล้ว


ริโกะพอเห็นอิซึกิพาคากามิวิ่งมาหลังบ้าน เจ้าตัวก็ตั้งท่าจะรีบวิ่งตามไปบ้าง แต่...


"นี่! คนรับใช้!"เสียงที่ตัวเธอไม่ได้ยินมานับสัปดาห์ก็ดังขึ้นมา พร้อมกับร่างของpetsของเจ้านายเธอทั้งสี่คน คนเอ่ยปากเรียกอย่างฟุริฮาตะเดินมาหาริโกะก่อนจะจิ้มหน้าผากเธออย่างแรง


"เรียกแล้วก็ขานรับสะสิ!"


"คะ...ค่ะๆ คุณฟุริฮาตะ"


"พวกฉันหิวน้ำ ไปเอามาเดี๋ยวนี้!"การออกคำสั่งราวกับเป็นเจ้าของบ้านทำให้ริโกะต้องกัดฟันแน่น แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นpetsของเจ้านาย เธอถึงทำได้เพียงแค่กัดฟันและทำตามคำสั่งเท่านั้น


"นี่... มาถึงก็ทำตัวให้มันดีๆหน่อยได้ไหมอ่าาาา"มุราซากิบาระที่เดินลงมาจากด้านบนเอ่ยปากบอกพร้อมอ้าปากหาวปิดท้าย


"อัตสึชิซามะ..."


"พวกอาคาจินไปไหน"หันไปถามสาวใช้ที่เริ่มทยอยมาเพื่อเตรียมตัวรับคำสั่งpetsเอาแต่ใจของเจ้านายพวกเธอ


"อยู่บนห้องทำงานค่ะ กำลังจะลงมา"


"แล้วpetsตัวใหม่อ่าาา"คำว่าpetsตัวใหม่ส่งผลให้petsทั้งสี่คนต้องหันหน้าควับมามองมุราซากิบาระพร้อมๆกัน 


นี่มีpetsตัวใหม่กันจริงๆใช่ไหม!


"คุณอิซึกิพาไปหลังบ้านค่ะ"


"หืม... ไทกะอยู่หลังบ้านหรอ"เสียงทุ้มของผู้มาใหม่ส่งผลให้ทุกคนต้องหันไปมอง petsทั้งสี่ตัวพอเห็นเจ้านายของตัวเองกำลังเดินลงมาก็ต่างรีบเดินปรี่เข้าไปกอดแขนคนที่ตนเองสนิทเอาไว้หมับ


"ไปเรียกคากามิมาห้องนั่งเล่นที"


"ทราบค่ะ"




"คากามิ เอ่อ... คุณมิโดริมะบอกให้ไปห้องนั่งเล่น"สาวใช้ที่รับคำสั่งมาเอ่ยบอกคากามิที่กำลังถูกอิซึกิกดตัวให้นั่งลงกับเก้าอี้


"ผม?"


"คากามิ... ไม่อยากให้นายไปเลย petsของเจ้านายมาครบทุกคนแบบนี้ นายโดนแกล้งแน่ๆ"อิซึกิจับมืออีกฝ่ายมาเขย่าๆไม่หยุดอย่างกังวลใจแทน


คากามิทำเพียงยิ้มตอบกลับไปแห้งๆก่อนจะพยายามหยุดมือของอิซึกที่ยังคงเขย่ามือเขาไม่หยุด


"ยังไงวันนี้มันก็ต้องมาถึงอยู่แล้วล่ะครับ"คากามิเอ่ยบอก อิซึกิหยุดมือกึกพลางถอนหายใจออกมาเบาๆประหนึ่งเหนื่อยหน่ายมาก


"ผมคงต้องไปแล้ว ให้ทั้ง 6 คนรอนานๆมันคงจะไม่ดี"คากามิว่าพร้อมลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่ก่อนหน้านี้อิซึกิพยายามกดตัวเขาให้นั่งลง


"เห้ออ เอาเถอะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยนายก็เรียกฉันดังๆเลยนะ! ฉันจะไปช่วยเอง"


"ขอบคุณนะครับ^^"คากามิยิ้มให้อีกฝ่ายอีกครั้งก่อนจะเดินตามสาวใช้ไป


อิซึกิพอเห็นคากามิเดินไปจนลับตาก็ยกมือขึ้นมาตบหน้าผากดังแปะ!


สำหรับเขาคากามิก็เปรียบเสมือนน้องชายคนหนึ่ง


น้องชายที่ยังบริสุทธิ์


ทั้งๆที่เป็นpets แต่ไม่รู้ทำไม เขาถึงสัมผัสได้ถึงความหยิ่งทนง ความมีศักดิ์ศรีในตนเองจากตัวคากามิ ถึงจะเป็นเช่นนั้น คากามิก็นอบน้อมกับเขาและริโกะเสมอ


ถ้าไปเจอนิสัยพวกpetsของเจ้านายเขาล่ะก็...


ไม่อยากจะคิด...





"โอ๊ะ! คากามิจจิ~~~ ตั้งแต่วันที่เข้ามาก็ไม่เจอกันเลยนะฮะ"คิเสะที่ขอตัวมาเข้าห้องน้ำเอ่ยปากทักคากามิที่กำลังจะถูกสาวใช้พาไปห้องนั่งเล่น


"คุณคิเสะ"


"เอ๋!? คุณๆอะไรกัน เรียกผมคิเสะเฉยๆก็ได้นะฮะ ผมไม่ถือหรอก"รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อยๆผุดขึ้นมาบนใบหน้าของหมาป่าหัวเหลืองช้าๆ


"อืม"


"เย็นชาจังเลยนะฮะ"คิเสะยังคงยิ้ม เขาพึ่งเคยเจอเนี่ยแหละ รู้ทั้งรู้ว่าพวกเขาทั้ง 6 คนรวย แต่ก็ไม่เคยมาอ่อนออเสาะหรือเรียกร้องขออะไรเลย แถมยังเย็นชาใส่พวกเขาแบบสุดๆ


ก็น่าสนใจดี...


"เดี๋ยวผมไปห้องนั่งเล่นกับคากามิจจิเองฮะ ฝากเอาของว่างมาให้ด้วย"หันไปบอกกับสาวใช้ แล้วใช้โอกาสนี้คว้าขอมือของคากามิมาจับเอาไว้ และนั่นก็ทำให้คิเสะแปลกใจไม่ได้


ทั้งๆที่สูงกว่าเขาแท้ๆ ทำไมข้อมือถึงเล็กไม่สมกับตัวกันได้ล่ะเนี่ย-_-?


คากามิทำท่าจะสะบัดออก แต่อีกฝ่ายกลับบีบขอมือเอาไว้สะแน่น จึงได้ปล่อยเลยตามเลย


"เรียวตะ!"พอเข้าไปในห้องนั่งเล่น เสียงแผดร้องของใครบางคนก็ดังลั่นขึ้นมา ร่างของชายหนุ่มผมดำหน้าดูโกรธเกรี้ยวรีบเข้ามากระชากมือคิเสะไปจับเอาไว้


"นายเป็นใคร!"


"หืม... ยูกิโอะ อย่าเสียมารยาทกับคากามิจจิสิฮะ"คิเสะยิ้มให้อีกฝ่าย แต่บรรยากาศกลับเย็นน่าขนลุกขึ้นพิลึก คาซามัตสึ ยูกิโอะ พอได้ยินว่าอีกฝ่ายเติมจิลงท้ายชื่อของคากามิก็รู้สึกฉุนขึ้นมา


และยิ่งฉุนหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเพราะเขาไม่สามารถทำอะไรได้!


"นี่น่ะหรอpetsใหม่?"คนที่นั่งข้างอาโอมิเนะเอ่ยปากถามเสียงอ่อน ท่าทางเรียบร้อยจนคากามิยังนึกแปลกใจว่าคนแบบนี้มาเป็นpetsได้ยังไง โดยที่ไม่รู้เลยสักนิด ว่านั่นมันมารยาล้วนๆ


"ใช่"อาโอมิเนะตอบรับพลางสบสายตากับคากามิที่กำลังกวาดสายตามองรอบๆห้อง


"เรียกมามีอะไร?"คากามิพูดขึ้นหลังจากเงียบมานาน คิเสะที่ยืนอยู่ข้างๆก็ถูกคาซามัตสึออกแรงลากไปนั่งบนโซฟาตัวหรูอย่างรวดเร็ว


"เย็นชาจังนะ ไทกะ..."อาคาชิมองอีกฝ่ายตาวาววับ เขาไม่รู้หรอกว่าพ่อเขาจะทำอะไร แต่พอได้ยินจากอาโอมิเนะว่าคากามิยังซิงเป็นการยืนยันประวัติที่เขาเคยอ่านมาก่อนหน้านี้ แบบนี้ก็น่าสนใจขึ้นมาหน่อย


พ่อเขาผิดเองนะ...


ที่ยื่นเหยื่อสุดแสนบริสุทธิ์มาให้พวกเขาเล่น


"ไทกะ?"คากามิทวนคำขมวดคิ้วมุ่น ไม่บ่อยนักที่จะมีใครเรียกเขาสนิทสนมแบบนี้


"คากามิคุง"


"เห้ย!?"ยังไม่ทันที่อาคาชิจะตอบอะไรกลับไป เจ้าตัวก็ต้องหันมาสะดุ้งตกใจกับคนผมฟ้าที่จู่ๆก็โผล่มาเอามือแตะไหล่เขาเสียเฉยๆ


"ทำไมไม่ไปที่บริษัทครับ"


ประโยคคำถามของคุโรโกะส่งผลให้petsทั้งสี่ต้องขมวดคิ้วมุ่น


ทำไมต้องชวนออกหน้าออกตาแบบนี้ด้วย!


"ไม่จำเป็น"ตอบกลับไปเสียงเรียบ สำหรับคากามิ การไปบริษัทมันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรๆมันดีขึ้นสักหน่อย มีแต่จะทำให้ตัวเขาไร้ค่าไปก็เท่านั้น


"ไม่มีอะไรที่อยากได้หน่อยหรอครับ"คากามิหันควับไปมองหน้าคนถาม


อะไรที่อยากได้งั้นหรอ....


แววตาวาววับของคากามิส่งผลให้เจ้านายทั้งห้าคนต้องหัวเราะหึออกมาอย่างสมเพช สุดท้าย... petsมันก็เหมือนกันหมดทุกตัว


"ถ้าอยากได้อะไร มาขอได้นะครับ แค่แลกกลับร่างกายของคากามิคุงก็พอ"


คากามิเบิกตากว้างอย่างตกใจกับประโยคคุกคามของอีกฝ่ายพลางขมวดคิ้วมุ่น


"แบบนั้น... ฉันไม่เอาหรอก"


เขาไม่ได้ง่ายนะ...


ถ้าพ่อเขารู้ เขาจะเอาอะไรไปสู้หน้าพ่อล่ะ...


"แลกกับของที่คุณอยากได้เลยนะครับ"คุโรโกะเอ่ยถามยั่วยวนอีกฝ่ายอีกครั้ง ความจริงเขาก็ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรอกนะ


แค่อยากพิสูจน์มันก็เท่านั้น...


"ที่ฉันอยากได้น่ะหรอ"คากามิทวนอีกครั้ง


"ครับ"


"ฉันอยากเลิกเป็นpets ให้ได้หรือเปล่าล่ะ"










กรี๊ดดดดด อยากจะกรีดร้องออกมาให้ดัง แต่กลัวโดนด่าก็ได้แต่กรี๊ดในใจ5555


ทุกคนนนน เรากลับมาแล้ว เราคัมแบคแล้ววว


คือหายไปนานมากเลยจริงๆ แต่ก็ยังกลับมานะเว้ยยย ตื่นเต้น555 ตื่นเต้นอะไรไม่รู้


ความจริงเหมือนจะทิ้งแล้วนะ แต่เปล่าจ้าา ยังไม่ทิ้ง แต่ช่วงเดือนมีนาธุระเยอะมาก ซึ่งไม่น่าพูดถึงเท่าไหร่ คิดแล้วเครียด ไม่คิดว่ายิ่งโตมันจะยิ่งยุ่งขนาดนี้ อยากกลับไปอยู่มอหนึ่งใหม่จริงๆ


ปล. เรามีเรื่องจะสารภาพ คือเรื่องเจ้าชายเราลืมพล็อตไปหมดแล้ว ถ้าเราไปต่อเรื่องนั้นแล้วมันแปลกๆก็ต้องขอโทษด้วยน้าา เพราะเราแต่งสดๆเลย


ส่วนเรื่องนี้ยังพอมีพล๊อตอยู่ในหัวอยู่บ้าง เพราะมีบางส่วนเราบันทึกเอาไว้ในโน๊ต


และที่เราอยากจะถามมากๆเลยก็คือ


ยังมีคนอ่านอยู่ไหมเนี่ยยย!?



**หากมีคำผิดจะมาตามแก้ให้ในภายหลังน้าา**


ขอโทษที่หายไปนานมากๆเลยนะคะทุกคน^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

853 ความคิดเห็น

  1. #794 Fefieeiei (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 20:30
    กรี๊ดดดดดด น้องแน่มาก!!!!
    #794
    0
  2. #508 Black Colour (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 08:51
    รอนะคะ //ชอบคากามิตอนนี้ที่สุด สมกับเป็นคากามิมากอ่า~
    #508
    0
  3. #507 Topair__ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 21:08
    แงงงงงง น้องสุดยอดดด!! ขอบคุณที่มาต่อนะคะ ดีใจมากๆๆเลยยยย
    #507
    0
  4. #505 erar445 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:50

    ต่อรอนานมาก

    #505
    0
  5. #502 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:26
    คางามิดีมาก อย่าไปยอมลูก !!!!
    รอทุกวันเหมือนกันค่ะ ดีใจที่มาต่อนะคะ
    แต่สงสารทั้งฮิมุโระและอิสึกิเลย
    ความคิดคางามืนี่คือจะล่วยพ่อทั้งนั้นพวกนี่ก็ไม่รู้ดันไปคิดอีกทางอีก ฮือ
    แต่คนนั้นใครกันหวา และทำไมพ่ออาคาชิต้องส่งคางามิมาให้ด้วย จะรอตอนต่อไปเลยค่ะ!!!!
    #502
    0
  6. #501 Hikari_Yuki (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:01
    ในที่สุดก็กลับมาแล้วววววววคิดถึงมากมายนึดว่าจะทิ้งกันToT
    ไทกะลูกแม่แบบนั้นแหละอย่าไปยอมเชื่อฟังง่ายๆนะ เราต้องสตรองเข้าไว้
    ปล.รออ่านอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเลยค่ะพี่
    #501
    0
  7. #236 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 09:04
    ถ้าจะตกหลุมไฮซากินี่...พวกคิเซกิต้องแย่มากแน่นอน=-= ตอนนี้ยาวจุใจมากเลยค่าาาา ขอแบบทุกตอนได้ไหมค----(โดนลากหาย)
    #236
    0
  8. #234 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:44

    นี่ยังเดาคนรักไม่ออกเลยค่ะว่าเป็นใคร 555

    พอไรท์บอกว่าจะตกหลุมรักไฮซากินี่ทำเอาคิดเลยค่ะว่าพวกคิเซกิต้องรุนแรงมากแน่ ๆ ขนาดไฮซากิว่าเรื่องด้วยความS แล้วนะ...

    และพอพวกนี้นึกถึงคนรักเก่านี่แบบคางามิเป็นคนนอกไปเลย แถมโดนเปรียบเทียบอีก...

    คำถามคิเสะเหมือนเป็นห่วงแต่ก็เหมือนไม่อยากให้รุ้เรื่องอะไรไปมากกว่านี้เลย หรือเราคิดมากไป 555

    ฮืออคางามิยังไม่ถึงวันแรกปัญหาก็มาเรื่อย ๆ แล้ว //กอดดด คนเยอะยิ่งปัญหาเยอะ แถมคนเดียวต้องมารับให้8คนอีก ตาย ๆ TT

    #234
    0