[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 46 : Long fic : Kurokaga : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    4 ส.ค. 61

"เดี๋ยวนี้นายดูแปลกๆนะ... เท็ตสึ"ร่างสูงผมน้ำเงินว่าพลางยกมือป้องปากห้าวอย่างเบื่อหน่าย นัยน์ตาสีน้ำเงินจ้องมองอดีตเงาของตัวเองด้วยความสงสัยกับบรรยากาศหวานแหวแปลกๆรอบๆตัว

"เปล่านี่ครับ"เอ่ยปากบอกปฏิเสธพร้อมคว้าแก้วนิลาเชคแสนโปรดขึ้นมาลิ้มรส

"หรอฮะ...? แต่ผมเห็นด้วยกับอาโอมิเนจจินะฮะ"คุโรโกะหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นสองคนนี้จะเข้ากันได้เลยสักครั้ง แล้วทำไมจู่ๆมาเข้ากันได้เพราะเรื่องของเขากันล่ะเนี่ย...

"นายคงกำลังอินเลิฟอยู่สินะ"ทั้งโต๊ะหันควับไปมองทางคนพูดทันที คนผมเขียวทำท่าทีเมินเฉยไม่สนใจ...

ก็ช่วยไม่ได้นี่...

ไอ้เหตุการ์ณป้ายซอสมุมปากวันนั้นเขาเห็นเต็มสองลูกกะตา ขนาดคนอย่างทาคาโอะจากที่พูดมากไม่หยุดปาก พอเห็นฉากนั้นยังเงียบกริบเหมือนถูกเทปมาปิดปากเลยล่ะ

ถึงจะไม่น่าเชื่อก็ตามเถอะ....

"รู้ได้ยังไงครับ?"

"ฉันเห็นนะ ป้ายซอสน่ะ..."

"เห? ป้ายซอสอะไรน้า~~~"มุราซากิบาระพูดจบก็หยิบขนมมันฝรั่งทอดขึ้นมาใส่ปาก

"แล้วตกลง... นายอินเลิฟกับใครล่ะคุโรโกะ?"แม้แต่คนสุขุมที่นั่งนิ่งๆคอยฟังมาครู่หนึ่งอย่างอาคาชิ ยังเอ่ยปากถามในเรื่องของคุโรโกะ

คุโรโกะทำหน้าตายไม่สนใจ แถมทำเมินหันไปมองด้านนอกหน้าต่างใสแทน

"บอกมาเลยนะฮะมิโดริมัจจิ!"คิเสะพอเห็นคนผมฟ้าเบือนหน้าหนีไปแล้ว ก็หันหน้ามาคาดคั้นเอาคำตอบจากคนผมเขียวที่ดูจะรู้เรื่องรู้ราวแทน

"แล้วทำไมฉันต้องบอกนาย?"

"ก็ผมอยากรู้นี่!"คิเสะทำท่าทางกระเง้ากระงอดไม่ชอบใจ เมื่อมิโดริมะดูจะไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด

"ใบ้หน่อยเซ่~~~"มุราซากิบาระที่อดสงสัยไม่ได้ยังเอ่ยปากถามหาคำใบ้ เผื่อจะพอเดาอะไรได้บ้าง

"เห้อ... คนที่พวกนายรู้จักดีและไม่มีทางลืม"มิโดริมะบอกใบ้ให้กลายๆ แต่ดูท่าทั้ง4คนจะงงหนักกว่าเดิมเสียอีก

อาคาชิแทบจะนั่งกุมขมับเลยทีเดียว เพราะคนที่เข้ามาในชีวิตเขา เขาก็ไม่เคยลืมสักคน ไหนจะเรื่องหาข้อมูลของผู้เล่นต่างๆอีก เขาก็ต้องรู้จักดีเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

"แน่ใจหรอครับ ว่ารู้จักดี?"คุโรโกะหันหน้ามามองทางอดีตเพื่อนร่วมทีมด้วยความรู้สึกทะแม่งๆกับประโยคคำใบ้ของมิโดริมะ

ไอ้คำว่ารู้จักดีเนี่ย...

รู้จักดีได้เท่าเขาหรือเปล่า?

"เท็ตสึ... ทำหน้าตาน่ากลัวเกินไปแล้วมั้ง-_-?"

ครืด~~~

คุโรโกะละสายตาไปดูหน้าจอโทรศัพท์เมื่อจู่ๆมันก็ออกแรงสั่นสะเทือนขึ้นมาเสียจนเกิดเสียงดังขึ้น

'คากามิคุง'

"ครับ?"คนผมฟ้าเมื่อเห็นรายชื่อก็รีบกดรับสายนั้น พร้อมยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูเอาไว้

(แค่กๆ! นายอยู่ไหนน่ะคุโรโกะ....?)น้ำเสียงแหบแห้งเล็ดลอดผ่านปลายสายออกมาเบาแผ่ว คุโรโกะขมวดคิ้วมุ่นขึ้นทันทีด้วยความเป็นกังวลปนเปกับความเป็นห่วงที่กำลังเริ่มก่อตัวขึ้นมาภายในจิตใจ

"ไม่สบายหรอครับ?"

(อื้อ... ปวดหัว... นายว่างหรือเปล่า ซื้อยาให้หน่อยสิ)

"ว่างครับ ไม่มีนัดอะไร ผมจะรีบไปนะ"ทั้งห้าคนหันขวับมามองคุโรโกะแทบจะทันที

ว่างครับ....

ว่างอะไรกันเล่า! วันนี้มีนัดเล่นบาสกับพวกเขาทั้งห้าคนไม่ใช่เลอะ!?

(ขอบคุณนะ)

"ครับ นอนพักไปก่อนนะครับ"

(อื้อ...)

พอคากามิตอบรับจบคุโรโกะก็รอให้อีกฝ่ายวางสายไป พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นดวงตาทั้งห้าคู่กำลังมองมาเชิงอยากรู้เต็มที

"ผมไม่ว่างแล้วครับ"คุโรโกะพูดหน้าตาย ทั้งๆที่นัดกันเอาไว้เป็นเดือนแท้ว่าจะมาเล่นบาสด้วยกัน ไหงจู่ๆมายกเลิกกันได้เนี่ย

ปลายสายคงต้องสำคัญกับคุโรโกะมากแน่ๆ

"นี่... คุโรโกจจิ...? เฮ้ย!!! หายไปแล้ว!"คิเสะโวยวายแหกปากเมื่อที่นั่งของคุโรโกะสักครู่นี้ว่างเปล่า

"นับวันยิ่งจืดจางนะฮะเนี่ย..."










"แค่ก! ขะ...แค่กๆ! ขอบใจนะ"คากามิรับยาในมือคุโรโกะมาแล้วนำมันมาเข้าปาก ก่อนคุโรโกะจะส่งแก้วน้ำเปล่าให้ซึ่งคากามิก็รับมันมาดื่มทันทีเมื่อรสขมมันค่อยๆกระ7จายไปทั่วลิ้น

"เสียงแหบมากเลยนะครับ"คุโรโกะมองด้วยความเป็นห่วง

"เดี๋ยวก็หาย แค่กๆๆ!"

"ไปนอนนอนพักในห้องนะครับ"

"อื้อ"คากามิพยักหน้ารับ แล้วค่อยๆลุกขึ้นเข้าไปในห้องของตัวเอง

"นายกลับเลยก็ได้นะคุโรโกะ"

"ยังครับ อีกสักพักค่อยกลับ"

"เอางั้นหรอ?"คากามิถามเพื่อความแน่ใจ เขาไม่สบายสะด้วย คุโรโกะอยู่ไปก็คงเบื่อสะเปล่าๆ

"ครับ"

"ตามใจนายก็แล้วกัน"พูดจบก็เดินเข้าไปในห้องอย่างทนพิษไข้ไม่ไหว เป็นทีไรนี่ร่างกายทรุดทุกที แต่ก็ดีที่นานๆมันจะเป็นทีล่ะนะ







"อือ..."ร่างสูงโปร่งผมสีแดงดำส่งเสียงร้องด้วยความรำคาญ เมื่อมีอะไรเปียกๆมาเช็ดรอบๆตัวเขาทั้งที่เขากำลังหลับอยู่

"อยู่เฉยๆสิครับคากามิคุง"คุโรโกะเอ่ยปากบอกพลางพยายามบรรจงเช็ดตัวให้คากามิอย่างเบามือ มือของคุโรโกะค่อยๆเช็ดใบหน้าของคนหลับที่หัวคิ้วกำลังขมวดเบาๆ ก่อนจะใช้นิ้วของตัวเองค่อยๆคลายปมคิ้วขมวดนั้นออก

"อือ... จะนอน..."ส่งเสียงคร่ำครวนออกมาพร้อมยกมือขึ้นปัดป่ายผ้าสีขาวเปียกหมาดๆที่คนเป็นเงาถืออยู่

"ทำไมดื้อจังเลยครับ?"คุโรโกะส่ายหัวไปมา มุมปากยกยิ้มเอ็นดูแล้วจับล็อคมือทั้งสองข้างของคากามิเอาไว้ เพราะคากามิเป็นหวัด ส่งผลให้แรงของคากามิลดลงไปมากพอที่คุโรโกะจะล็อคมันเอาไว้ได้

"ฮึก..."

"คากามิคุง!? เป็นอะไรครับ??? เจ็บตรงไหน?หรือปวดหัว????"คุโรโกะขมวดคิ้วเป็นปมแทน เมื่อจู่ๆคนที่กำลังนอนปัดป่ายเมื่อครู่ถูกเขาล็อคแขนก็เริ่มส่งเสียงสะอื้นออกมาเบาๆ

"อย่ามายุ่งกับฉันนะ!"

"ครับ?"คุโรโกะทำหน้าเหวอ คากามิพอพูดจบก็รีบพลิกตัวหันหลังให้ประหนึ่งกำลังงอนอยู่

"ผมทำอะไรผิดครับ?"คุโรโกะถามด้วยความสงสัยไม่หาย เขาแค่เช็ดตัวให้เองนะ! เพราะนี่มันก็เย็นมากแล้ว คากามิยังไม่ได้อาบน้ำเลยด้วย แถมตัวรุมๆอีก

แล้วไหงมาร้องไห้แบบนี้ล่ะ!?

นี่ผมทำอะไรผิดครับ!?

"ฮึก... นายไม่ให้ แค่ก! ฉันนอน"แปล่งเสียงที่บ่งบอกถึงความน้อยใจตามประสาคนป่วยเพ้อละเมอออกมา

อ่า...

เป็นเพราะไข้สินะ...

"คากามิคุงครับ..."คุโรโกะค่อยๆดึงตัวแสงของตัวเองให้หันมามองเขา พอดวงตาสีดำแดงคู่นั้นหันมาสบตาคุโรโกะก็อดจะใจเต้นไม่ได้

ก็ภาพเสือตัวนี้น้ำตาปริ่มขอบตา มันน่าดูชมมากเลยทีเดียวนี่นา...

"ผมขอโทษครับ... แต่ถ้าไม่เช็ดตัวคากามิคุงจะไม่หายนะครับ ผมแค่เป็นห่วง"คนผมฟ้าเอ่ยบอกเสียงอ่อน มือขาวค่อนข้างซีดนั้นเอื้อมไปไล้ตามแนวสันแก้มของคากามิเบาๆ

"งือ... คุโรโกะ..."คากามิทำหน้าหงอยเพราะรู้สึกผิด คุโรโกะอุส่าห์เป็นห่วงเขาแท้ๆ

"ผมเช็ดตัวต่อนะครับ"คุโรโกะพอเห็นคากามิเริ่มไม่งอแงแล้วก็ค่อยๆบรรจงเช็ดตัวคากามิอีกครั้ง



พอเช็ดตัวเสร็จ คากามิก็ชิ่งหลับก่อนทันที คุโรโกะส่ายหน้ายิ้มขำในใจ ก่อนจะก้มตัวลงไปจุมพิตเบาๆที่หน้าผากของคนผมแดงดำ

"ฝันดีนะครับ แสงของผม..."









คุโรโกะมาอีกตอนแล้ววววววว

หวานแหววสะไม่มี5555 ขนาดคนอย่างอาคาชิยังอยากรู้วววว แต่น้องคุโรโกะยังมิบอก น่าสงสารเขานะนั่น

พน.จะมาลงPetsให้น้าาาา

วันนี้มาลงช้าหน่อยเพราะ...ลืม! ฮี่ฮี่


** หากมีคำผิดจะพยามาแก้ให้ทีหลังน้าาา**


ขอบคุณที่ติดตามค่าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

871 ความคิดเห็น

  1. #228 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:15
    ความติดเมียทิ้งเพื่อนนี้... //ไทกะน่ารักมากๆเลยค่ะฮื่อออ
    #228
    0
  2. #227 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:27

    เออคุโรโกะทิ้งเพื่อนเฉย 555

    จริงอย่างที่อาคาชิว่านะ คำใบ้มิโดริมะนี่กว้างมาก แต่ดีแล้วที่ไม่บอกง่าย ๆ 555 แต่ในคำใบ้ก็ดูมีไรแฝงมาก ฮา

    พอคางามิป่วยแล้วดื้อมาก เป็นเด็กไปเลย นึกว่าเป็นอะไรซะอีกมีหงุดหงิดเพราะไม่อยากนอน คุโรโกะใจเสียเลย 555

    อ่านแล้วอมยิ้มกับตอนนี้มากค่ะ

    #227
    0