[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 37 : Long fic : allkaga (Love miracles) 2 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    6 ก.ค. 61

ปี๊ด!!!!!!!

"เฮ้!!!!!!!"เสียงร้องเฮ้ดังก้องไปทั่วทั้งสนามเมื่อเซย์รินสามารถโค่นโรงเรียนจักรพรรดิอย่างราคุซันลงได้โดยไม่อยากเชื่อ

"พวกผม...แพ้แล้วล่ะ"อาคาชิยื่นมือมาข้างหน้าคากามิ ซึ่งคากามิก็ยื่นมือมาจับมือของอาคาชิตอบกลับ

สัมผัสอันเย็นเชียบ เย็นวาบไปทั่วทั้งล่างเมื่อมือของทั้งสองสัมผัสกัน รุ่นปฏิหาริย์ที่เหลืออีกทั้งห้าคนยืนมองมือสองมือกำลังจับกันด้วยคสามรู้สึกแปลกๆ

ซ่า~~~~

จู่ๆสายฝนก็เทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ดวงตาสีดำแดงเหม่อมองออกไปด้านนอกก่อนตะคิดหนักว่าตนเองจะกลับยังไง โดยที่ลืมไปเสียสนิทว่ามือของเขากำลังจับกับใครอีกคนอยู่

"จะจับมือกันอีกนานไหมฮะ?"เป็นคิเสะนั่นเองที่เอ่ยปากบอกขัดขึ้นมาก่อน คนอื่นๆต่างพากันทยอยออกไปข้างนอกเพื่อจะหาทางฝ่าฝนไปให้ได้

"เอ๊ะ? พวกรุ่นพี่ล่ะคุโรโกะ?"คากามิเมื่อหันไปมองรอบๆก็พบแต่เพียงความว่างเปล่าทั้งๆที่เหม่อไปไม่นานสักเท่าไหร่นัก

"ขอกลับก่อนน่ะครับ ส่วนรุ่นพี่อิซึกิคุงถูกอิมาโยชิซังลากไปแล้วครับ"

"งั้นหรอ... เรากลับกันเลยไหม? อ๋อ! จริงสิ!!! มุราซากิบาระ ทัตสึยะกลับไปหรือยังน่ะ"คากามิเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ก็ถามคนผมม่วงผู้เกี่ยวข้องกับทัตสึยะแทบจะทันที ถึงโยเซนจะแพ้แต่ก็มาดูการแข่งขันนะ เขาแอบเห็นทัตสึยะแว็บๆด้วย

"มุโระจินหรอ~~~ กลับแล้วว~~~"

"น่าเสียดายจัง งั้นฉันกลับดีกว่า"คากาทิทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก อาคาชิก็ดันมาดึงแขนไว้สะก่อน

"เลิกทำเป็นไม่รู้จักพวกเราสักทีไทกะ..."

"อะ..อะไร!? ฉันก็รู้จักพวกนายไง พวกนายคือรุ่นปฏิหาริย์ที่ฉันอยากโค่นเลยนะ!"

"ผมรู้นะไทกะ... ผมเห็น... ผมได้ยิน ถึงตอนแรกจะไม่เชื่อแต่พอฟังไปเรื่อยๆแล้วมันก็จริงทั้งหมด พวกเรารอเจอไทกะมานานมากเลยนะ"

"อะไรฟะ!?"คากามิทำท่าทีเลิ่กลั่กด้วยคสามไม่เข้าใจ แม้จะแอบดีใจอยู่บ้างที่ทั้งหกคนอาจจะจำเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นได้ แต่... พวกนั้นเป็นหมาป่านะ... แต่พวกนี้เป็นมนุษย์ มันคนละอย่างกัน

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับคากามิคุง ผมรู้แล้วนะว่าในอดีตผมชอบทำแบบนี้..."

แพล่บ!

"เฮ้ย!!!!??"คากามิสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆคุโรโกะก็เดินมาจับมือของเขาแล้วแลบลิ้นเลียเสียเฉยๆ

ภาพตอนคุโรโกะกลายร่างเป็นหมาป่าแล่นเข้าหัวแทบจะในทันที คากามิเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนหยาดน้ำตาจะหยดลงไหลออกมาอย่างหยุดไม่ได้

"ระ...รู้ได้ยังไง?"เสียงสั่นเครือถูกเปล่งออกมาจากลำคอของคากามิด้วยความยากลำบาก

"พวกผม...."






ย้อนไปตอนเจออาคาชิและคากามิถูกคุโรโกะพากลับไปแล้ว

"ผม.... เจอตัวเองในอดีต"

"หา? นายฝันหรือเปล่าอาคาชิ"มิโดริมะพูดขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยินสักเท่าไหร่นัก ถึงเรื่องอดีตชาติคนเราอาจจะคิดว่ามันมีจริงๆ แต่... พออาคาชิมาพูดก็อดจะอึ้งไม่ได้เหมือนกัน

"ตอนแรกผมก็ไม่เชื่อหรอกนะ... แต่พอสิ่งที่เขาบอกมันเริ่มจะเกิดขึ้นตามที่เขาพูดเรื่อยๆ มันก็อดที่จะเชื่อไม่ได้"

"แล้วใครบอกนายมา"

"ตัวของผมเอง"

"หา?"ทั้งสี่ผสานเสียงออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย ความสงสัยความงงงวยมันแล่นไปทั่วสมองเต็มไปหมด

"เขาคนนั้นมาในนามของอาคาชิ เซย์จูโร่ และเขาก็เป็นมนุษย์หมาป่า เขาบอกกับผมว่าไทกะคือคนรักของผม รวมถึงทุกคนด้วย"

"รับหกคนเลยแหะ"อาโอมิเนะเดาะลิ้นเบาๆก่อนจะยกยิ้มกริ่มเล็กน้อย

"แต่ในอดีตที่เขามาลากตัวไทกะคนปัจจุบันไป คนที่ได้ครั้งแรกของไทกะไปคืออาโอมิเนะ...คนเดียว..."อาคาชิตวัดสายตาพร้อมแพร่ไอเย็นไปทั่ว รวมถึงคิเสะและมิโดริมะเช่นกัน แรงกดดันอันมหาศาลของอาคาชิคนเดียวก็รับแทบจะไม่ไหวแล้ว นี่ต้องมาเจอของอีกสองคนอีก นั่นจึงส่งผลให้คนอย่างอาโอมิเนะต้องหันหลบตาอาคาดแค้นทั้งสามคู่ ส่วนอีกคู่ก็ยังคงดูเมินเฉยอยู่นิ่งๆ

"ยังไงต่อ"

"เขาคอยเล่าเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้นให้ผมฟัง ซึ่งเรื่องทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นมันเป็นความจริง"

"แล้วทำไมคนรักของพวกเราในปัจจุบันไปอยู่ในอดีตได้ล่ะ"

"พวกเขาถูกสาป ไม่ให้ในอดีตต้องเจอเนื้อคู่เพราะเนื้อคู่ของพวกเขาคือมนุษย์ และหมาป่ากับมนุษย์รักกันไม่ได้ แต่มันก็ห้ามกันไม่ได้จริงไหม? พวกเขาเลยพาตัวไทกะไปก่อนที่พวกเราจะได้เจอ"

"เฮ้อ... ฉันโง่เกินกว่าจะเข้าใจมันนะ... อาคาชิ"อาโอมิเนะขยี้หัวแรงๆทีหนึ่งอย่างหงุดหงิด ยิ่งฟังมันก็ยิ่งวกไปวนมายังไงชอบกลก็ไม่รู้ หรือเพราะเขาโง่เลยฟังไม่รู้เรื่อง?

"สรุปคือคากามิเป็นเนื้อคู่ของพวกเรา ที่ถูกพวกเราในอดีตเอาตัวไป โดยที่ตัวพวกเราในปัจจุบันยังไม่ได้เจองั้นหรอ?"มิโดริมะพูดสรุปสั้นๆได้ใจความเพื่อให้อาโอมิเนะเข้าใจ และการที่อาคาชิพยักหน้าก็ถือเป็นการให้คำตอบได้อย่างชัดเจน

"ก็ดีสิฮะ ใครช้าอดนะ"คิเสะเสยผมยกยิ้มเจ้าเล่ห์แสดงความเจ้าเล่ห์ในแบบที่ใครไม่ค่อยจะได้เห็นออกมาเปิดเผยอย่างไม่เกรงกลัวอาคาชิเลยสักนิด ถึงคากามิจะเป็นเนื้อคู่ของทุกคน แต่ก็ต้องมีคนที่ชอบมากกว่าแหละน่า

"แล้วทำไมนายถึงรู้อยู่คนเดียวล่ะอาคาชิ"

"เพราะ...."

"..."

"..."

"ผมเป็นกัปตันทีมปฏิหาริย์ยังไงล่ะ"(สรุปสั้นๆคืออาคาชิเก่งสุดแล้วค่ะ ติดแค่ตัวเล็กไปนิสสส แล้วอีกอย่างอาคาชิที่เป็นหมาป่าเป็นคนพาคากามิมา ก็เท่ากับว่าตัวอาคาชิเนี่ยแหละเป็นตัวต้นเหตุ ตัวเองในอดีตเลยต้องกลับมาแก้ไข อาคาชิเลยรู้อยู่คนเดียว)

"-_-!"





ปัจจุบัน

"เอ๊ะ! แต่คุโรโกะไม่อยู่นี่!"คากามิออกปากโวยวายแทบจะทันทีเมื่ออาคาชิเล่าจบ

"อาคาชิคุงมาบอกที่หลังน่ะครับ"

"งั้นอาคาชิก็รู้ตั้งแต่แรกเลยน่ะสิ!"

"ครับ"

"แสดงว่าเรื่องฉันกับอาโอมิเนะก็..."

"รู้หมดแล้ว"

"อะไรกันฟะเนี่ยยย

"พวกผมจะพยายามเก็บให้ครบนะครับ"คุโรโกะยิ้มบางแต่กลับแฝงไปด้วยไอมาคุแห่งความเจ้าเล่ห์

"อืม... แต่พวกนาย ก็ไม่ใช่พวกนั้นในอดีตนี่ แค่เกิดมาลักษณะทุกอย่างเหมือนกันเฉยๆ ฉันก็คงไม่มีเหตุผลจำเป็นที่ต้องรักพวกนายหรอกจริงไหม?"นั่นคือความจริง ถึงหน้าจะเหมือนแต่ก็คนละคนกันนี่ ถ้านับว่าเรื่องนั้นเป็นอดีต แสดงว่าทั้งหกคนก็มาเกิดใหม่อะไรประมาณนี้หรือเปล่า...นะ?

"ไทกะรักพวกผมแน่... เพราะไทกะเป็นเนื้อคู่ของพวกผม"อาคาชิเอ่ยปากบอกอย่างมั่นใจ ซึ่งนั่นก็ส่งผลให้คากามิต้องเขินหน้าแดงขึ้นมาเสียเฉยๆ

"อะ...ไอ้บ้า!"

"ใช่ผมบ้า... บ้ารักไทกะนั่นแหละ"

"O///O"คากามิยืนเหวอไปชั่วครู่กับคำหยอดตอบกลับของอาคาชิ พอๆกับทั้งห้าคนที่ยืนเหวอพอๆกันเมื่อเห็นอาคาชิในโหมดนี้

"อาคาจิน... ไม่สบายๆ..."มุราซากิบาระส่ายหัวมามาด้วยความขนลุก

"รู้สึกอยากอาเจียนเลยครับ"

"อย่ามาพูดอะไรแบบนี้ให้ฉันได้ยินอีกนะอาคาชิ"อาโอมิเนะถึงกับยกมือขึ้นปิดหูทำหน้าขนหัวลุกได้น่าตลกไม่หยุด

"ผมหูฟาดหรือเปล่าฮะเนี่ย"

"ราศีธนู... โชคร้ายเป็นอันดับหนึ่ง"

"อย่าพูดแบบนั้นสิชินทาโร่ ผมออกจะโชคดีนะ... ที่ทำคะแนนนำได้มากขนาดนี้"อาคาชิพูดพร้อมเดินไปใกล้ๆคากามิ ซึ่งนั่นก็ทำให้ทุกคนได้เข้าใจอย่างถ่องแถ้ว่ากำลังถูกอาคาชิหลอกอยู่

เหตุผลน่ะหรอ

ก็เพราะ...




คากามิหน้าแดงยิ้มไม่หุบเลยน่ะสิ!











แงงงงง งง? งงกันไหม???

ถ้างงถามเราได้เลยนะ เราจะมาอธิบายให้เข้าใจเด้อออ ตอนนี้ก็เริ่มเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้ว แต่จะให้รักกันเลยก็คงจะไม่สนุกสักเท่าไหร่555 ที่เหลือก็รอติดตามกันเอาน้าาา

ตอนนี้ก็ขออธิบายคร่าวๆก่อนว่าทำไมคากามิถึงพูดว่า 'แต่พวกนาย ก็ไม่ใช่พวกนั้นในอดีตนี่ แค่เกิดมาลักษณะทุกอย่างเหมือนกันเฉยๆ ฉันก็คงไม่มีเหตุผลจำเป็นที่ต้องรักพวกนายหรอกจริงไหม?'

เหตุผลที่พูดแบบนี้ก็เพราะว่าอดีตที่คากามิเจอพวกหมาป่ามันคือสิ่งที่เคยเกิดขึ้นเพราะอาคาชิที่เป็นหมาป่าไปลากตัวคากามิในโลกปัจจุบันมาเนื่องจากคากามิในโลกหมาป่าไม่มี ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่าคากามิย้อนอดีตไปเจอทั้งหกคนนั้นโดยที่โลกปัจจุบันที่เป็นเนื้อคู่กันจริงๆยังไม่เจอ และอาคาชิที่เป็นหมาป่าก็ต้องรับรู้ว่าความจริงแล้วชาติหน้าทั้งหกคนก็จะต้องเจอคากามิอยู่แล้ว(เจอรุ่นปฏิหาริย์) เหมือนกลับชาติมาเกิดอะไรทำนองนี้ และเพราะรู้เลยมาเข้าฝันบอกอาคาชิรุ่นปฏิหาริย์คนเดียว

แล้วที่คากามิพูดแบบนั้นก็เพราะว่านิสัยคนเรามันเปลี่ยนไปได้เสมอ ดูตัวอย่างได้จากมุราซากิบาระในโลกหมาป่า(อดีต) ที่หวงคากามิยิ่งกว่าอะไรดีแต่ในโลกปัจจุบันดันไม่สนใจสะงั้น คากามิเลยไม่มั่นใจว่าทั้งหกคนในโลกนี้ตะรักคากามิเหมือนเดิมหรือเปล่า สรุปคือ...ต้องจีบใหม่

งงไหม? งงตรงไหนเม้นถามเราเลยได้น้าาา



**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลัง*

ขอบคุณที่ติดตามกันค่าาาา♡
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

869 ความคิดเห็น

  1. #791 Fefieeiei (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 17:09
    ไม่งงเลยค่ะ เราว่าแบบนี้ดีแล้วค่ะ
    #791
    0
  2. #168 LN_09 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 09:22

    โอ้ยยยฮือออ ไม่งงนะคะไม่งงเลย นี่แอบเห็นด้วยกับเม้นล่าง ๆ ด้วยที่คากามิยังไม่รักเลย แต่อาคาชินี่ก็เจ้าเลห์จริง ๆ ค่ะ แอบขนลุกนิดหน่อยนะคะที่อาคาชิทีหยอดคากามินด้วย/(...)


    เนี่ย แล้วก็ต้องมายิ้มตามคากามิน ทำไมคากามินต้องเกิดมาน่ารักส์กันนะ คนน่ารัก น่ารักได้ทุกทีเลยยยย----

    #168
    0
  3. #167 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 08:28
    ไม่งงจร้า~~~~~~~~
    จีบใหม่ละดีแล้ว~~~~~~
    ก็มันคนละคนกับพวกในอดีตนี่น๊าาาาา
    จะให้รักเลยกะใช่ที
    ป.ล.อาคาชิออกตัวแรงมาก ฮา
    #167
    0
  4. #166 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:32

    ไม่งงเลยค่ะ แอบชอบตรงที่่คางามิยังไม่รักเลย เพราะมันเป็นคนละคนกับในอดีต เข้าใจคางามินะถึงพวกอดีตจะบอกเรื่องราวทั้งหมดแล้ว แต่มันเหมือนบังคับพวกปัจจุบันด้วย ว่าต้องรักคางามินะ ต้องคู่กับคางามินะเพราะเป็นรักแท้

    แต่พวกในอดีตนี่ใจร้อนจริง ๆ 555 พวกปัจจุบันเลยต้องแก้ใขให้มันถูกเลย (เหมือนโยนภาระให้ทั้งหมด)

    นี่ยังแอบคิดถึงคนในอดีตเลยค่ะ ฮือ อย่างมุคคุงทางนั้นน่ารักจริง (คางามิคงคิดถึงด้วยแหละไม่งั้นคงไม่เศร้าหรอกเวลาเห็นพวกนี้) และยังคงที่จะรักคนในอดีตอยู่

    แต่ฝั่งอิมาโยชินี่ดูก้าวหน้าแบบแปลก ๆ 555 เหมือนจากในอดีตมาเองยังไงไม่รู้

    #166
    0
  5. #165 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:06
    ไม่งงน้าาา นี่ยิ้มตามไทกะเลอ อิอิ
    #165
    0
  6. #164 Nutsu_drakunee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:04
    งงคะ งงตรงที่ไรท์มาต่อช้านี้แหละคะ สนุกมากเลย รีบๆมาต่อนะไรท์
    #164
    0
  7. #163 wiwitchayada2 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:50
    อร้ายยยย เขิลเลย
    #163
    0