[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 36 : Long fic : allkaga (Love miracles) 2 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    29 มิ.ย. 61

"โค้ชครับ... ผมขอออกปะ..."

"ฉันก็พึ่งบอกไปแล้วว่าห้ามไปไหน!!!"ริโกะหันไปทางคุโรโกะพร้อมตีหน้ายักษ์ใส่ คากามิก็ยังไม่มาสักทีเพราะอเล็กซ์ครูของคากามิได้มาลากคากามิกลับไปฝึกที่อเมริกาก่อนจะแข่ง

"อาคาชิคุงเรียกรวมตัวน่ะครับ"

"อาคาชิ กัปตันทีมปฏิหารย์น่ะหรอ?"

"งั้นก็ได้... แต่ต้องกลับมาให้ทันการแข่งล่ะ"

"ขอบคุณครับ"









"ฟุริฮาตะ?"คากามิเลิกคิ้วขึ้นสูงพร้อมเพ่งตามองไปทางฟุริฮาตะที่ดูเหมือนขากำลังสั่นไม่หยุด ส่วนข้างหน้าฟุริฮาตะก็.... มากันครบเชียว

ตึก ตึก ตึก

คากามิยกมือขึ้นทาบอกเมื่อจู่ๆหัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาเสียเฉยๆ

'เข้าไปหาสิครับไทกะ'

"หะ!?"คากามิสะดุ้งตัวอย่างตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นข้างๆหูก่อนคากามิจะรีบหันไปทางต้นเสียงแต่ก็พบว่าไม่มีใครเลยสักคนเดียว

หรือเขาจะคิดไปเอง?

'เข้าไปสิฮะ...'

"เห้ย!?"

'เดินเข้าไปหาฉันสิ คากามิ...'

"อะไรฟะ!?"คากามิยกมือขึ้นมาปิดหูพร้อมหันซ้ายทีขวาทีไปมั่วซั่วตามเสียงที่มันดังขึ้นมา ถ้ามีคนเดินผ่านมาเห็นคงคิดว่าเป็นคนบ้าอย่างไม่ต้องสงสัยแน่ๆ

'เข้าไปเลยคากาจิน...'

'เข้าไปนะครับ ผมคิดถึง...'

"สะ...เสียงคุโรโกะ!?"คากามิพูดจบก็รีบหันควับไปมองคุโรโกะที่ยืนอยู่ไกลจากคากามิเกือบ50เมตร

คุโรโกะอยู่ตรงนั้น...แล้วใครพูด?

ผีหรอ? ไม่เอานะ!?



"ฟุริฮาตะ"คากามิยกแขนขึ้นวางบนไหล่ของฟุริฮาตะพร้อมมองไปยังเบื้องหน้าของตนเอง... พอมาสังเกตรวมๆดีหัวขอทั้ง6นี่หลายสีแปลกตาดี... ไม่ได้เห็นนานเลย.... ขาดไปอีก1ก็จะสมบูรณ์แล้ว... ขาดสี...ส้มไหมนะ?

แต่...

สุดท้ายก็เดินมาจนได้...

"ผมไม่ชอบนะ ที่มีคนที่ผมไม่ได้รับเชิญมาแบบนี้"อาคาชิพูดก่อนจะก้าวขาเดินลงจากบันได ดวงตาวาววับเหมือนผู้ล่ากำลังจ้องเหยื่อส่งผลให้คากามิใจกระตุกวูบแปลกๆ ส่วนฟุริฮาตะก็กลัวเสียจนขาสั่นไม่หยุด

"แต่สำหรับไทกะ... ผมจะยกให้เป็นกรณีพิเศษ"

"นายรู้จักฉัน?"คากามิถามด้วยความแปลกใจ เหมือนกับลืมไปแล้วว่าอาคาชิเป็นคนส่งรูปคากามิไปให้คนในรุ่นปฏิหาริย์ดู ส่วนเพราะอะไรนั้นก็ไม่รู้

"ไทกะชนะเรียวตะกับชินทาโร่2ในรุ่นปฏิหาริย์ได้ เรื่องแค่นี้กัปตันทีมปฏิหาริย์อย่างผมก็ต้องรู้"

"-_-!"

"หึหึ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ ไทกะ..."อาคาชิหัวเราะในลำคอเบาๆ นัยน์ตาสีแดงวาววับคู่นั้นกำลังมองคากามิอย่างขบขัน

"หา?"

"ไทกะมีแข่งไม่ใช่หรอ? ชนะให้ได้นะ จะได้มาเจอกับผม"อาคาชิยกยิ้มแต่ดวงตากลับเจ้าเล่ห์เสียจนคากามิขนลุกฟู่ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"ไปกันครับคากามิคุง"คุโรโกะเดินมาจับข้อมือของคากามิก่อนจะหันไปมองทั้ง5คนซึ่งกำลังมองมา สายตา3คู่มองมาเหมือนจะไม่ค่อยพอใจโดยไม่รู้ตัว ส่วนอีกคู่ก็ดูเหนื่อยๆหน่ายเสียเหลือเกิน และคู่สุดท้ายที่ยังคงฉายแววเจ้าเล่ห์ไม่หยุด

"อ่ะ...อื้ม! ฟุริฮาตะรีบไปกันเถอะ"










"นายเรียกมาประชุมทำไม?"อาโอมิเนะห้าววอดๆพร้อมแคะหูไปด้วยอย่างที่ทำเป็นประจำ

"ใช่ฮะ เรียกมาทำไม? ผมไม่ว่างนะฮะ"คิเสะเสยผมขึ้นเปิดเผยเหม่งน้อยของตัวเอง ถ้าหากสาวๆมาเห็นคงได้กรี๊ดกันหูแตกไปข้าง แต่เผอิญนี่เป็นเพื่อน คงจะไม่มีใครกรี๊ดหรอกจริงไหม เป็นผู้ชายด้วยนี่?

"ทุกคน... เคยร้องไห้เพราะไทกะใช่ไหม?"อาคาชิมองตาถามเสียงเรียบกว่าตอนคุยกับคากามิมากโข อาโอมิเนะเมื่อครู่ที่กำลังมีท่าทางง่วงนอนเชิงเบื่อหน่ายหรี่ตาลงฉายแววความจริงจังออกมาเล็กน้อย

"ฉันไม่ได้ร้อง แค่จู่ๆมันก็ไหลออกมาเอง"

"ฉันก็ด้วย..."มุราซากิบาระเงยหน้ามองท้องฟ้าพลางคิดถึงตอนนั้น ถ้าหากอาคาชิไม่เป็นคนถามคงไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาทั้งหกคนน้ำตาไหลออกมาพร้อมกันในวันที่คิเสะได้เจอกับคากามิ

"ฉันก็...เหมือนกัน"มิโดริมะเอ่ยบอก เขาจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี ถึงจะอดทึ่งไม่ได้ที่ทังเขาคิเสะและคุโรโกะร้องออกมาพร้อมกัน

"ผม... คงร้องเพราะคากามิจจิจริงๆ"เรื่องนี้คิเสะมั่นใจเพราะตอนนั้นคิเสะลูบแก้มคากามิน้ำตามันก็ไหลออกมาเสียเฉยๆ เพียงเพราะรู้สึกจี๊ดขึ้นกลางอก ความคิดถึง ความโหยหาต่างๆนาๆมันปะทุออกมาทั้งๆที่ไม่เคยได้เจอกันมาก่อน... หรือเปล่านะ?

"ทำไมถึงร้องล่ะ...เรียวตะ"

"ผมก็ไม่รู้สิฮะ มันไหลออกมาเองตอนที่จับมือแล้วก็เผลอไปลูบแก้มคากามิจจิแบบไม่รู้ตัว"

"งั้นก็เป็นเรื่องจริง"

"เรื่องจริง?? หมายถึงอะไร?"มิโดริมะถามอาคาชิด้วยความสงสัย เรื่องจริงอะไรกัน?

"ผม....."













"นี่เราแข่งกับไอ้หมอนี่อีกแล้วหรอ!?"อิซึกิออกปากโวยวายเสียงดังพร้อมชี้นิ้วไปทางกัปตันทีมโทโออย่างไม่ชอบใจ

"อย่าใจร้ายนักสิชุน"

"อย่ามาเรียกฉันแบบสนิทสนมแบบนั้นนะ!!!"

คากามิมองทั้งสองคนทะเลาะกันอย่างกับเด็กๆ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงวัยว่าทั้งสองคนไปรู้จักกันตอนไหน

"มองอะไรครับ?"คุโรโกะโผล่มาทางด้านหลัง ส่งผลให้คากามิสะดุ้งเล็กน้อยตามปกติที่คุโรโกะจะโผล่มาแบบไม่ให้สุ่มให้เสียง

"ฉันแค่สงสัยน่ะ ว่ารุ่นพี่อิซึกิกับกัปตันโทโอไปสนิทกันตอนไหน"

"ได้ข่าวว่าอิมาโยชิซังตามจีบรุ่นพี่อิซึกิคุงอยู่น่ะครับ"

"ตามจีบหรอ?"

"ครับ แต่ดูเหมือนรุ่นพี่อิซึกิจะไม่ค่อยชอบที่มีผู้ชายมาจีบสักเท่าไหร่ แต่ก็ดีนะครับ... หลังจากอิมาโยชิซังเริ่มจีบ รุ่นพี่อิซึกิคุงก็ไม่เล่นมุกพ้องเสียงอีกเลย"

"จริงสิ... พึ่งสังเกต"คากามิมองทั้งสองคนยืนเถียงกันก่อนจะอมยิ้ม ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ทั้งคู่ก็ยังดูเข้ากันเหมือนเดิม ถึงตอนนี้รุ่นพี่อิซึกิจะโวยวายหนักไปหน่อยก็ตามเถอะ

"ไง"

ปึก!

"อาโอมิเนะ!? นี่หัวคนนะเฟ้ย!!!!"คากามิมองค้อนยกใหญ่ใส่คนมาใหม่ซึ่งกำลังวางมือไว้บนหัวของคากามิอย่างถือวิสาสะและไร้มารยาทเป็นอย่างมาก...

ฟอดดด

"กลิ่นหอมชะมัด"

"อะ...อะ....อะ...ไอ้บ้า!!!!"คากามิหน้าแดงแจ๋ขึ้นมาแทบจะทันทีที่จู่ๆเอซของทีมโทโอก็ก้มลงมาดมซอกคอของเขาหน้าตาเฉย ส่วนคนอื่นๆก็หันมามองกันพรึ่บ นั่นยิ่งส่งผลให้คากามิเขินหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเสียอีก

"เยอะไปแล้วนะครับอาโอมิเนะคุง"คุโรโกะตีหน้านิ่งตามปกติก่อนจะเดินตรงมาดึงตึวคากามิให้ออกห่างจากอาโอมิเนะอย่างรวดเร็ว

"พออาคาชิคุงไม่พูดก็เอาใหญ่เลยนะครับ"

"ต่อให้พูดฉันก็ไม่ฟังอยู่ดี"

"ผมบอกอาคาชิคุงแน่ครับ"

"อะไร? พวกนายคุยอะไรกันฟะ!?"คากามิขมวดคิ้วไม่เข้าใจกับการสนทนาของทั้งสองฝ่ายเลยสักนิด นี่เขายังยืนหัวโด่อยู่ข้างๆนะเผื่อลืม

"อย่าสนใจเลยครับ"คุโรโกะพูดจบก็ลากตัวคากามิไปพร้อมส่งสายตาผลักไสไล่ส่งให้อาโอมิเนะไปไกลๆเสียเต็มประดา

"แสบนักนะเท็ตสึ"

ใครที่บอกว่าซิกส์แมนเงาลวงตานั้นหน้าตาย คิดใหม่ด้วยนะเพราะสายตาเมื่อกี้น่ะ สามารถบ่งบอกได้เลยว่าซัทสึกิน่ะ อกหักแล้ว...







ปี๊ด!!!!!

"หึ ไทกะร้ายนะ..."อาคาชิยืนมองการแข่งขันของทีมโทโอกับเซย์รินก่อนจะกระตุกยิ้มเมื่อทีมเซย์รินสามารถชนะทีมโทโอได้ไปอย่างเฉียดฉิว

การแข่งนัดนี้ถือว่าสุดยอดมากจริงๆเพราะทั้งสองคนเข้าโซนกันทั้งคู่!

"มาแข่งกับผมให้ได้นะไทกะ..."อาคาชิพูดจบก็เดินหันหลังกลับ เป็นเวลาเดียวกันที่คากามิเงยหน้าขึ้นมามองพอดี




เรื่องทุกอย่างมันกำลังใกล้จะเริ่มขึ้น!!!







มาต่อแล้ววววว 

มันจะเร็วนิดหนึ่งนะ555 เพราะเรื่องมันเริ่มจะจริงจังขึ้นแล้ว อีกนิดเดียว(หรือเปล่า?)ก็จะได้รู้ว่าทำไมอาคาชิฝัน ทำไมอาคาชิรู้อยู่คนเดียว

ตอนนี้คากามิเจอทั้งหกคนครบแล้ววว ปรบมือ!!! การเจอกันก็เหมือนในอนิเมะเลย แต่บทพูดจะไม่เหมือนกันนะ ถ้าให้อาคาชิเอากรรไกรไปแทงเฉี่ยวหน้าคากามิตั้งแต่เจอกันครั้งแรกคงไม่ดีเท่าไหร่555 แล้วตอนนี้คากามิก็แอบได้ยินเสียงใครก็ไม่รู้ด้วยแหละ อิอิ ทุกคนคงเดาได้ว่าเสียงใครแน่นอน


วันนี้เราก็มาอัพเร็วหน่อย วันนี้วันศุกร์แล้วนี่เนอะ เรายังไม่ได้นอนเลยเพราะเราพิสดารพึ่งนอนไปตอนเย็นเลยนอนตอนกลางคืนไปหลับ555  คิดไปคิดมาก็มาอัพนิยายดีกว่า555


** หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้น้า**


ขอบคุณที่ติดตามค่าาา♡
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

869 ความคิดเห็น

  1. #161 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 08:09
    ถ้ามีฉากกรรไกรบินไทกะต้องงอนนายน้อยแน่นอน5555 จริงๆแอบหลอนเสียง อยู่ดีๆก็มาแบบนี้ก็ได้เหรอ...
    #161
    0
  2. #160 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 01:03

    มาเป็นเสียงให้หายคิดถึง TT

    นึกว่าจะได้เห็นฉากกรรไกรบิน นี่ถ้ามีฉากนี้พวกชาติก่อนคงระเบิดลงแน่ค่ะ 555

    อิมาโยชิปัจจุบันเราเดาว่าอาจจะมีความทรงจำชาติก่อนก็ได้ ไม่ก็อิมาโยชิชาติที่แล้วความฝันแบบอาคาชิ 555

    มิเนะพอรู้เรื่องราวก็รุกหนักเลยนะ คุโรโกะก็หึงออกนอกหน้ากว่าเก่าอีก คางามิพวกนี้อุตส่าห์แสดงความเปลี่ยนแปลงดันไม่สังเกตอีกโธ 555

    #160
    0