[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 35 : Long fic : allkaga (Love miracles) 2 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

"เอ่อ... คากามิคุง กินดีๆสิครับ"คุโรโกะเอ่ยปากบอกกับคากามิซึ่งกำลังพยายามใช้มือซ้ายจับตะเกียบคีบบล็อคโคลี่ขึ้นมาอย่างยากลำบาก

เหตุผลที่ฝึกมือซ้ายก็เพราะคากามิได้รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวของตัวเอง แถมตอนไปเข้าค่ายฝึกก็ได้รู้จุดอ่อนของตัวเองโดยมีมิโดริมะเป็นคนบอก แถมมีคิเสะที่ติดพ่วงมาอย่างงงๆด้วยอีกคน

ปึก!

บล๊อคโคลี่กระเด็นออกจากตะเกียบก่อนเบอร์สองจะงับมันเข้าปากต่อหน้าต่อตา คากามิเมื่อเห็นดังนั้นก็โวยวายยกใหญ่จนริโกะต้องตะโกนห้ามด้วยความรำคาญ

"นี่ๆ ที่นี่มีการแข่งบาสด้วยนะ"คาวาฮาระหยิบโปสเตอร์ขนาดกระดาษa4ขึ้นมาชี้ให้ดู

"นี่พวกนายเข้าใจคำว่าหยุดพักบ้างไหม!?"ริโกะปั้นหน้าทำหน้ายักษ์ใส่เสียจนเด็กปีหนึ่งทั้งหลายต่างขนลุกพึบไปตามๆกัน

"เอาน่า... ให้แค่พวกปีหนึ่งลงเล่นหน่อยจะเป็นอะไรไป"

"อืม..... เฮ้อ... เอางั้นก็ได้"

"ขอบคุณครับโค้ช!"











"คนเยอะเหมือนกันนะ"ฟุริฮาตะชะเง้อมองไปทางผู้คนมากหน้าหลายตากำลังเดินพลุกพล่านไปทั่ว เท่าที่เห็นส่วนใหญ่ก็มีแต่พวกผู้ชายเท่านั้นแหละ

"ก็เข้าใจอยู่หรอกนะว่าอยากให้ปีหนึ่งได้เล่นบ้าง แต่ไม่ทราบว่ารุ่นพี่จะตามมาทำไมหะ!?"คากามิหันไปมองคิโยชิซึ่งกำชังยิ้มแหยๆส่งให้ คิ้วของคากามิขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความสงสัย

"ฉันแค่อยากมาเล่นด้วย"คิโยชิยิ้มตอบกลับตามฉบับของเจ้าตัว

"หืม...เซย์ริน?"ทีมบาสเซย์โฮเดินตรงปรี่เข้ามาทักทายอย่างงๆก่อนกัปตันทีมของเซย์โฮจะขมวดคิ้วเมื่อเจอคนที่ไม่ได้เจอค่อนข้างนานกำลังยืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้

"คิโยชิ?"

"พวกนายมาแข่งด้วยหรอ?"

"ก็นะ... อยากเล่นก่อนเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยน่ะ"

................










"เพราะนายแท้ๆเลยคากามิ เราเลยมาดูการแข่งของเซย์โฮช้า ป่านนี้คงชนะไปแล้ว"

"อย่ามัวแต่กินสิครับคากามิคุง"คุโรโกะหันไปบอกคนข้างๆที่กำลังถือของกินมาเต็มไม้เต็มมือแถมในปากก็ยังมีอีกตั้งหาก คากามินี่ห่วงกินสุดๆไปเลย กระเพาะก็ยิ่งกว่าหลุมดำเสียอีก กินได้กินดีไม่มีหยุดปาก


"หา..... เซย์โฮแพ้งั้นหรอ"ฟุริฮาตะพูดอย่างไม่อยากชื่อสายตาตัวเองเมื่อเห็นคะแนนที่เป็นหลักฐานได้ว่าเซย์โฮแพ้จริงๆ

ตุบ!

"ทำไม...? ทำไมมาอยู่ที่นี่ ทัตสึยะ!!!!"คากามิรีบปล่อยของกินแทบจะทันที ก่อนจะออกตัววิ่งไปหาคนผมดำอย่างรวดเร็ว ฮิมุโระเมื่อเห็นแบบนั้นก็ยิ้มระรื่นเมื่อเห็นคนที่เปรียบเสมือนน้องชายตัวเองวิ่งเข้ามาหาเหมือนสมัยเด็กๆ

"ไทกะ ไม่คิดว่าจะได้เจอ"

"นายมาทำอะไรที่นี่"คากามิเอ่ยถามด้วยความสงสัย จะสงสัยก็ไม่แปลกเพราะทัตสึยะเรียนอยู่ที่อากิตะนี่นา จะมาโตเกียวทำไมกันล่ะ

"พอดีคนขาดน่ะ ฉันเลยถูกชวนมาเล่นด้วย"

"รู้จักหรอครับ?"คุโรโกะมองดูคนสองคนคุยกันสนิทสนมก็พูดแทรกขึ้นถามเสียงเรียบโดยไม่คิดจะเกรงอกเกรงใจเลยสักนิด หน้าตาก็...นิ่งเหมือนเดิม เรื่องปกติ

"อื้ม! รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆเลย"คากามิพยักหน้าตอบเหมือนดีใจมากที่ได้รู้จักฮิมุโระ แตกต่างจากคนถามอย่างสิ้นเชิงเพราะดูท่าเจ้าตัวจะเริ่มขมวดคิ้วแบบไม่รู้ตัวสะแล้ว

"จริงสิ... ฉันเจอคนน่าสนใจด้วยนะไทกะ"ฮิมุโระเอ่ยเปลี่ยนเรื่องเมื่อบรรยากาศมันเริ่มจะเย็นลงเรื่อยๆอย่างแปลกๆ

"ใคร?"

"เน่~~~ มุโระจิน"คากามิเบิกตากว้างกับเสียงที่ได้ยินแทบจะทันที จากปากที่กำลังยิ้มกว้างก็หุบลงฉับพลัน...

เสียงนั่น....

ไม่ผิดแน่ๆ...

ใช่แน่ๆ...

"อัตสึชิ! นายมาพอดีเลย"

ใช่จริงๆด้วย...

แต่ยังไงก็จำเขาไม่ได้อยู่แล้วนี่...

"มาเล่นบาสอะไรตรงนี้อ่า~~~ คนอื่นรออยู่น้า~~~"คนร่างสูงโย่ง ผมสีม่วงยาวประบ่าพูดเสียงยานคางพร้อมหยิบขนมเข้าปากเคี้ยวกรุบๆไม่หยุด

"อ่าว... คุโรจิน"มือใหญ่ของคนผมม่วงวางลงบนหัวของคุโรโกะซึ่งกำลังเงยหน้าเหลือบตามองคนสูงกว่าถึง40เซนติเมตร ถ้าคนนอกมองก็คงเป็นเหมือนยักษ์กับคนแคระ? (ผลั้วะะะ!!!//โดนลูกบาสพุ่งใส่หน้าT_T)

"มันเจ็บนะครับ"คุโรโกะปัดมือของมุราซากิบาระออกพร้อมจ้องหน้าด้วยความไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไหร่นัก

"ทำหน้าน่ากลัวจัง~~~ ล้อเล่นเฉยๆเองน้า~~~"มุราซากิบาระยกมือขึ้นมามองคุโรโกะผ่านซอกนิ้ว

"ทำหน้าแบบนั้น มันน่าขยี้ให้แหลกจริงๆ~~~"ถึงเสียงจะยานคางดูง่วงนอนง่วงนอน แต่สิ่งที่พูดออกมานี่คนละอารมณ์กันเลย

"แล้วนี่ใครอ่า~~~ คุ้นหน้าจัง"

"ว่าไงนะ!"คากามิเบิกตากว้างอีกครั้งกับสิ่งที่มุราซากิบาระพูดออกมาด้วยความตกใจ

หรือว่ามุราซากิบาระจะจำเขาได้!?

"นะ...นายจำฉันได้งั้นหรอ!?"

"ไม่รู้... ฉันจำหน้าคนที่แพ้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วย~~~"มุราซากิบาระพูดจบก็แกะขนมห่อใหม่แล้วหยิบเข้าปากต่อ

คากามิจากที่ดูจะตกใจอารมณ์นั้นก็หายไปด้วยความรวดเร็ว เขาไม่เคยแข่งบาสกับมุราซากิบาระสักหน่อย จะไปเคยเจอกันได้ยังไงฟะ!?

"อืม... จำได้แล้ว~~~ อาคาจินเคยส่งรูปให้ดู~~~"มุราซากิบาระเมื่อพูดจบก็หยิบขนมเข้าปากต่อ คุโรโกะเมื่อได้ยินดังนั้นก็ต้องขมวดคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อ

อาคาชิเนี่ยนะ!?

ยังไม่เคยเจอกันสักครั้ง จะเอารูปเขาไปให้ดูได้ยังไง!?

"อาคาจิน?"

"อาคาชิคุงน่ะครับ"พอได้ยินชื่อนี้จากปากคุโรโกะคากามิก็รู้เสียวสันหลังวาปขึ้นมาเสียเฉยๆ มันทำให้รู้สึกเหมือนอาคาชิกำลังมองคากามิอยู่จากที่ไกลๆเลย

"ทำไมอาคาชิคุงถึงให้ดูรูปคากามิคุงล่ะครับ"

"ถามมิโดจินเอาเซ่~~~ มุโระจิน ไปได้แล้วน้า~~~"มุราซากิบาระทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินแบกขนมของตัวเองไปเสียเฉยๆ ฮิมุโระจึงต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้

"งั้นฉันไปก่อนนะไทกะ miss you bro."

"คุโรโกะ! ถามมิโดริมะสิ"ฟุริฮาตะที่ยืนฟังเผลอเอ่ยบอกขึ้นมา ซึ่งคุโรโกะก็บ้าจี้ตามกดโทรหาคนผมเขียวแทบจะทันทีเหมือนกัน(เจ้าตัวก็อยากรู้เหมือนกันนั่นแหละ)

"สวัสดีครับมิโดริมะคุง"คุโรโกะกดเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยินกันทั่วถึง รวมไปถึงคากามิที่ทำเนียนเหมือนจะไม่ฟังแต่ก็ยังคงแอบยืนฟังอยู่เงียบๆ

(อะไร?)

"อาคาชิคุงเอารูปคากามิคุงไปให้มุราซากิบาระคุงดูทำไมครับ?"

(นายรู้แล้วหรอ?)

"ครับ"

(ฉันก็ไม่รู้ อาคาชิแค่ส่งจดหมายมาให้ก็เท่านั้น นายไม่ได้หรือไง?)

"ครับ ผมไม่ได้"คุโรโกะแอบเหลือบตามองคากามิเล็กน้อย ก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัยว่าคนอย่างอาคาชิจะมาส่งรูปคากามิให้รุ่นปฎิหารย์ดูทำไมกัน มันต้องมีอะไรแปลกๆ

(ถามอาคาชิดูเองก็แล้วกัน ฉันไม่ว่าง)มิโดริมะเมื่อพูดจบก็กดตัดสายไปเสียเฉยๆปล่อยให้ทุกคนที่ยืนมุงกันเอ๋อไปตามๆกัน

รุ่นปฏิหาริย์... นิสัยแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่านะ?

"อย่าขมวดคิ้วสิครับคากามิคุง"คุโรโกะยิ้มบางพร้อมยกแขนขึ้นคลายปนคิ้วที่ขมวดเข้าหากันแน่นให้คลายออกจากกันช้าๆ

"เห้อ... ช่วยไม่ได้ งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน"คากามิถอนหายใจหน่ายๆร้อมหันหลังเดินกลับไปคนเดียวโดยไม่รอคนอื่นเลยสักนิด

"คุโรโกะ อาคาชิน่ะ....เป็นโรคจิตหรือเปล่า?"ฟุริฮาตะถามตามสิ่งที่คิด ซึ่งคนอื่นๆก็ดูจะคิดเหมือนกัน จะมีใครบ้างล่ะที่เอารูปคนอื่นส่งให้เพื่อนดู มันชักจะแปลกๆยังไงก็ไม่รู้

ถ้าบอกว่าเคยรู้จักกันก็น่าจะไม่ใช่ เพราะตอนคากามิเจอคิเสะครั้งแรกคิเสะก็ยังไม่ได้มีทีท่าว่าเคยรู้จักคากามิเลยสักนิด <<<--กำลังทำตัวเป็นนักสืบอยู่

"ไม่ใช่หรอกครับ"อ่า... ถ้าอาคาชิคุงมาได้ยิน ผมก็ไม่มั่นใจเหมือนกันนะครับว่าพวกคุณจะยังมีชีวิตรอดอยู่หรือเปล่า...

"งั้นหรอ... แต่ส่งรูปคากามิให้รุ่นปฏิหารย์ดูแบบนี้ก็แปลกๆอยู่นะ"

"ครับ ผมก็คิดเหมือนกัน"

มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ๆ....









มาแล้วววววววว สั้นนิดนึงน้าาาาา

เรื่องมันก็จะเร็วๆด้วย เพราะเรื่องมันจะค่อยๆเข้มข้นขึ้นกว่าเดิมเมื่อทั้งหกคนมารวมตัวกัน มันก็จะมีข้อสงสัยและปริศนานิดๆหน่อยๆนะ อิอิ^^

ตอนนี้ก็เจอมุราซากิบาระไปแล้วเป็นคนที่5 ครั้งต่อไปก็คงเป็นใครไม่ได้นอกจากนายน้อยของเราที่ฝันถึงคากามิคนแรกและเป็นเพียงคนเดียว หุหุ สงสัยไหมว่าทำไมอาคาชิถึงฝันถึงคากามิแค่คนเดียว... เราไม่บอกหรอก555 รออ่านกันต่อนะ มันจะมีเฉลยออกมาเองจ้าาาา


** หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้า **

ความคุณที่ติดตามและรอคอยกันมากๆเลยยน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

848 ความคิดเห็น

  1. #159 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:26
    นายน้อยนี่น่ากลัวจริงๆ...
    #159
    0
  2. #158 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:26

    เอ 'เท็ตสึยะ' นี่ชื่อของคุโรโกะนะคะ ฮิมุโระ นี่ 'ทัตสึยะ' ค่ะ

    ตอนมุคคุงบอกคุ้นหน้าคางามินี่ พูดให้ความหวังมาก ฮือ

    แต่สายอาคาชินี่น่ากลัวจริง ๆ เหมือนคอยสะกดตามรอยคางามิทุกฝีก้าวอะ... ที่มิโดริมะตัดบทเพราะอยู่กับอาคาชิหรือไม่ว่างจริง ๆ เนี่ย 5555

    #158
    1
    • #158-1 narmat(จากตอนที่ 35)
      22 มิถุนายน 2561 / 23:48
      ง่าาาา เราจำผิด (ชื่อมันคล้ายกันอ่าาา555) เดี๋ยวแก้ให้น้าาา ขอบคุณที่เตือนค่าาา
      #158-1
  3. #157 Nutsu_drakunee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:16
    ไรท์ทำร้ายมาก รีบมาต่อเลย ตอนนี้!!!
    #157
    0
  4. #156 LN_09 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 20:56

    ว้ากกก--- มาแล้ว---- * แค่ก *


    อิฉันสงสัยมาก ๆ เลยค่ะว่าทำไมอาคาชิถึงได้ส่งรูปถ่ายของคากามินให้ทุกคนในรุ่นปาฏิหารย์ดูกัน? แง้ สงสงสัยจังค่ะว่าต้องทำไม๊ต้องเป็นอาคาชิอีกครั้งที่ฝันเห็นคากามินแค่คนเดียว? มันต้องมีอะไรลับลมคมในแน่ ๆ เลอ หรือว่านี่จะเป็น!!


    อาคาชิจิตสัมผัส!!---* โดนกรรไกรเสียบ *


    อยากเผือกซะแล้วสิย์----

    #156
    0