[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 16 : Short fic : Himukaga

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    12 ต.ค. 61

บางทีการกักขังมันอาจจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด...



"ฮึก...ปะ...ปล่อยฉันออกไป.. ฮือ..."มือเรียวพยายามออกแรงดึงโซ่ตรวนสีขาวสะอาดตาให้ออกจากข้อเท้าของตัวเองที่บัดนี้กำลังโชกไปด้วยเลือด

น้ำตาสีใสไหลรินออกมาตากดวงตาคู่สวยไม่หยุดเสียจนดวงตาเรียวงามบวมเป่งดูน่าสงสาร

"ปล่อยฉันไปเถอะ...."ปากพร่ำพูดออกมาไม่หยุด มือก็ยังคงดึงโซ่ที่พันธนาการตัวเองเอาไว้ เผื่อมันจะหลุดออก

ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับเขา

ถ้าเขายอมเลิกกับอาโอมิเนะตั้งแต่แรกมันคงไม่เป็นแบบนี้

ป่านนี้อาโอมิเนะจะตามหาเขาหรือเปล่า...

"ไร้ค่าหน่า...ไทกะ เจ็บตัวเปล่าๆนะ"เสียงทุ้มเอ่ยบอกก่อนเจ้าของเสียงจะเดินออกมาจากเงามืดของผ้าม่านที่คอยปิดบังแสงสว่างไม่ให้มันเล็ดลอดเข้ามา

"ทะ...ทัตสึยะ ฮึก! ขอร้อง...ปล่อยฉันไปเถอะ..."คากามิขอร้องอย่างอ้อนวอนที่สุดในชีวิต ฮิมุโระกระตุกยิ้มแล้วเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าคากามิ

มือหนาเชยหน้าใบหน้าเรียวงามของคากามิขึ้นอย่างเบามือ

"ไทกะเป็นของฉัน..."ขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆเพื่อจะประทับจูบลงบนริมฝีปากสีพีชอ่อนๆ แต่คากามิกลับสะบัดหน้าหนีออกอย่างรวดเร็ว

"ไทกะ... ทำไม... ทำไม! ทำไมต้องไปคบกับมัน!!! มันดีกว่าฉันตรงไหนฮะ รักฉันสิ... มองฉันสิ.. ไทกะ.. ไทกะเป็นของฉัน... ของฉัน!"มือหนากระชากใบหน้าของคากามิให้หันมาหาตนอย่างแรง

คากามิดวงตาสั่นระริกอย่างทำอะไรไม่ถูก น้ำตาที่เหือดแห้งไปสักพักเริ่มออกมาให้เห็นอีกครั้ง

น่ากลัว...

"รักฉันสิ... นายต้องเป็นของฉัน..."ฮิมุโระโน้มคอไปป้อนจูบอันร้อนแรงให้คากามิ ริมฝีปากบางสีพีชอ่อนพยายามเม้มปากไม่ให้ลิ้นของฮิมุโระลุกล้วงเข้ามา

มือหนาออกแรงบีบระหว่างกรามคากามิอย่างแรงเพื่อให้คากามิเปิดปากออก ซึ่งมันก็ได้ผล

เมื่อปากคากามิเผลอเปิดออกเล็กน้อยด้วยความเจ็บของแรงบีบ ลิ้นอุ่นร้อนของฮิมุโระก็ฉวยโอกาสแทรกเข้าไปทันทีอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนตวัดลิ้นอุ่นของคากามิไปมา แรงดูดดุนลิ้นอย่างแรงส่งผลให้คากามิสะดุ้ง

ภายในหัวนั้นนึกขอโทษอาโอมิเนะเต็มไปหมด

"ไทกะเป็นของฉัน"เมื่อผละออกจากริมฝีปากของคากามิแล้ว ฮิมุโระก็ก้มหน้าไปกระซิบใกล้ๆหูของคากามิอย่างแผ่วเบา

"ปล่อยฉันไปสักที... ฮือ..."คากามิออกแรงสะอื้นพร้อมส่ายหัวไปมาอย่างไม่ยอมรับในสิ่งที่ฮิมุโระพูด

ฮิมุโระตาวาวโรจน์อย่างโกรธจัด มือหนาจิกหัวของคากามิแล้วกระชากให้เงยหน้ามองหน้าของเขาอย่างแรง

"คิดถึงมันมากหรือไง?... มันดีกว่าฉันตรงไหนหา!? มันดีกว่าฉันตรงไหน!!!"ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฮิมุโระกำลังหมายถึงใคร

"ใช่! ดีกว่ามาก!"คากามิกระแทกเสียงตอกกลับอย่างเริ่มไม่ชอบใจ

ทัตสึยะพี่ชายผู้แสนดีของเขาหายไปไหน...

"รักมันมากใช่ไหม... ได้..."ฮิมุโระกัดฟันกรอดเสียจนคากามิยังได้ยิน ร่างโปร่งลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก

"นายจะไปไหน!?"

"ไปฆ่ามัน... ฉันจะไปฆ่าอาโอมิเนะ"ถ้าในเวลาปกติมันอาจจะเป็นเรื่องล้อเล่น แต่ฮิมุโระในตอนนี้คากามิมั่นใจว่าฮิมุโระทำจริงแน่ๆ

"หยุดนะทัตสึยะ!"คากามิรีบลุกขึ้นเดินไปดึงตัวของทัตสึยะเอาไว้

"เป็นห่วงมันหรือไง! ถ้าไม่มีมัน...ไทกะรักฉันไปแล้ว ฆ่า... ต้องฆ่า!"ฮิมุโระดึงมือคากามิออกอย่างไม่แยแสพร้อมผลักให้ลงไปนอนกับพื้น ภายในหัวคิดแต่เรื่องจะฆ่าอาโอมิเนะอย่างเดียวเท่านั้น

"ฮึก... ฮือ... หยุดนะ..."คากามิสะอื้นยกใหญ่ น้ำตาไหลออกมาหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

"ไทกะ..."ฮิมุโระเมื่อได้สติก็หันมามองคนที่ล้มลงไปนอนกับพื้น ซึ่งกำลังนอนปิดหน้าส่ายหัวไปมาไม่หยุด

"ฮึก! ฮือ... เอาทัตสึยะกลับมา... ไม่เอาแบบนี้... ไม่เอาแล้ว"คากามิพูดวนเวียนแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด ฮิมุโระสะอึกก่อนจะยอมเดินมาคุกเข่าใกล้ๆคากามิพร้อมดึงตัวคากามิเข้ามากอดปลอบ

"ชู่ว... ไม่ร้องนะไทกะ"ลูบหัวคนผมดำแดงเบาๆแล้วพร่ำบอกให้หยุดร้องด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่ห่างหายไปนาน

คากามิสะอื้นไม่หยุด ดวงหน้าหวานซุกเข้ากับอกของฮิมุโระจนน้ำตาเปื้อนเสื้อสีทึบของฮิมุโระไปหมด

"ทำไม... ทัตสึยะต้องขังฉัน"เอ่ยถามเสียงอู้อี้เมื่อดูท่าฮิมุโระจะได้สติกลับมาแล้ว

"ไทกะเป็นของฉัน ของฉันคนเดียวเท่านั้น... ไม่ยอมให้ใครเด็ดขาด"ฮิมุโระบอกก่อนดวงตาจะฉายแวววาวโรจน์อีกครั้งเมื่อนึกถึงอาโอมิเนะ

"ถ้าไทกะทำตัวเป็นเด็กดีฉันจะปลดโซ่ให้ไทกะก็ได้นะ"ฮิมุโระเอ่ยขอต่อรอง คากามิพยักหน้ารับรัวๆอย่างว่าง่าย

"และไทกะก็ห้ามไปยุ่งกับมันเด็ดขาด ถ้าทำได้ฉันจะปล่อยไทกะออกไป"จับใบหน้าเรียวของคากามิให้เงยขึ้นมาสบตากับตน

"แต่ถ้าทำไม่ได้... ไทกะก็น่าจะรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"แสยะยิ้มออกมาอีกครั้งก่อนจะฉกฉวยริมฝีปากบางสีพีชอ่อนเป็นรอบที่สอง

ฮิมุโระดึงร่างที่ยอมโอนอ่อนไปนอนบนเตียง ก่อนร่างตัวเองจะทาบทับตามไปเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ


ไทกะเป็นของเขา...

ของเขาคนเดียวเท่านั้น

ใครก็ไม่มีสิธแตะต้อง!!!








เย้!!! เราคลอดฟิคสั้นมาแล้วอีกตอนหนึ่ง!!!

กว่าจะแต่งได้แทบแย่ ไม่ค่อยถนัดแต่งเรื่องสั้นสักเท่าไหร่555
มันอาจะจะดูแปลกๆใช่ไหม555 เรื่องนี้ฮิมุโระแอบจิตหน่อยๆด้วย


*หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้น้า"

พรุ่งนี้เราอาจจะไม่ได้มาลงนิยายให้น้าา แจ้งเอาไว้ก่อน พรุ่งนี้เรามีธุระเน็ตโทรศัพท์ไม่มีด้วยประเด็น555


ขอบคุณที่ติดตามกันน้าาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

848 ความคิดเห็น

  1. #784 Shipnielong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 07:22
    อมก.แลงมาก
    #784
    0
  2. #556 B.TEm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 07:36
    ยันลงเตียงเลยคับพรี่ กัว
    #556
    0
  3. #437 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 06:24
    โอ้ววว ฮิมุโระซังยันแตก
    #437
    0
  4. #392 lucida2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:32
    อึก! สายซานี่ โอ้มายยยย คู่แรร์เวอร์
    #392
    0
  5. #107 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 15:29
    ฮิมุโระคุงเธอยันมากนะจ๊ะ
    #107
    0
  6. #40 222444666888 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 20:17
    หุๆๆๆๆมันซาดิสก์เลย (กำเดาไหลเเพร้พ)
    #40
    0
  7. #34 ปลากรายหงายหลังตึง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:40
    ชอบคู่นี้อ่าาาาาา~ มาแต่งคู่นี้ต่อนะ
    #34
    0
  8. #33 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 16:09
    สงสารแต่ก็ชอบค่ะ ฮืออ~~
    ต้องยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้เลย เกิดผีเข้าผีออกฆ่ามิเนะขึ้นมาจริง ๆจะทำยังไง....
    ตอนที่เริ่มแสดงความเป็นเจ้าของนี่แบบสงสารคางามิมากก นี่ถ้ามิเนะรู้นะ TTTT
    #33
    0