(end) ╂You warm my heart╂ อุ่นไอของดิน สนพ.Deep publishing

ตอนที่ 7 : 06 - คุณดินคนขี้แกล้ง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,188 ครั้ง
    24 พ.ค. 62














               ป้านวล!! ป้านวลครับ!”


               เสียงตะโกนเรียกดังลั่นตั้งแต่ชั้นสองลงมายังโถงใหญ่กลางบ้าน ทั้งเจ้าของชื่อแล้วก็คนอื่นๆ ต่างพากันเดินมาทางต้นเสียง นวลปรางค์ตกใจจนหยิบข้าวโพดอ่อนที่กำลังหั่นเตรียมไว้สำหรับมื้อเย็นติดมือมาด้วย


               อะไรคะคุณหนู เกิดอะไรขึ้นเธอหอบหายใจ หยุดยืนตรงหน้า


               หายไปไหนธรณินร้อนรนในสภาพเพิ่งตื่นนอน


               อะไรหายคะคุณ เดี๋ยวป้าช่วยหา


               พอเริ่มได้สติก็รู้สึกได้ว่าตัวเองเล่นใหญ่เกินเรื่อง ธรณินพ่นลมหายใจก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เด็กล้างรถ


               อ๋อ! เจ้าอุ่นน่ะหรือคะ


               เขาพยักหน้า จากเมื่อคืนนั่งหลับอยู่ขอบเตียงแปลงกายเป็นหมอนข้างให้กอดก่าย ตื่นขึ้นมาอีกทีกลับนอนสบายใจเฉิบอยู่ตรงกลางพร้อมผ้าห่มคลุมเรียบร้อยอย่างกับอยู่ห้องตัวเอง


               และที่สำคัญคือปลาการ์ตูนคิ้วแตกหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!


               ออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วล่ะค่ะ ไปเข็นผักที่ตลาด


               ได้ฟังคำตอบยิ่งหัวเสียเข้าไปใหญ่ ผิดเองที่ไว้ใจเห็นว่ายอมหยุดงานเมื่อคืนเพราะรู้ลิมิตร่างกาย เลยคิดว่าจะรู้จักประมาณตัวเอง ที่ไหนได้..


               เห็นทีคงต้องหาโอกาสจับใส่ตู้เสียให้เข็ด ไม่อย่างนั้นคงไม่จำ


               คุณหนูจะรับอาหารเช้าเลยมั้ยคะยังไม่ถึงเวลาตั้งโต๊ะ แต่ดูว่าคุณเขารีบร้อนเลยถามเผื่อเอาไว้


               ไม่ครับ ผมรีบคนตัวสูงตอบก่อนจะหมุนตัวกลับขึ้นไปด้านบนเพื่อจัดการตัวเอง อาหารเช้าไม่สำคัญอีกต่อไป สำหรับเขากระชอนตักปลาต่างหากที่ต้องการตอนนี้!


               แต่เจ้าอุ่นชงกาแฟใส่กระติกเอาไว้ให้นะคะ ตื่นมาทำตั้งแต่เช้ามืดเลย


               ฝีเท้าที่กำลังก้าวหยุดชะงัก


               เอาไปใส่ไว้ในรถให้ผมแล้วกันครับ


               แต่แค่นี้อย่าคิดนะว่าจะยกโทษให้ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งเท่านั้นแหละ..


 













               ผักกาดขาวเข่งที่สามถูกยกขึ้นซ้อนบนรถเข็น อนลใช้เท้าขวาช่วยดันรถไปข้างหน้าก่อนจะรับน้ำหนักที่เอนมาแล้วออกแรงเข็น รอบที่สามแล้ว เหลือแค่ร้านป้ามะลิกับน้าสมใจก็จะเสร็จ วันนี้งานหนักหน่อยเพราะเด็กๆ ที่เคยช่วยขอลาอ่านหนังสือในช่วงใกล้สอบ


               พวกนั้นเป็นลูกของคนแถวนี้ที่อยากแบ่งเบาภาระพ่อแม่ ทำแค่เฉพาะเวลาที่สะดวก ไม่เหมือนกับเขาที่ทำเป็นงานประจำ เพราะรายได้ตรงนี้ก็สำคัญ ลองได้ขาดไปแค่วันเดียวอาจจะกระทบทั้งเดือนเลยก็ได้ ไหนจะค่าแผงของแม่ที่ถูกโยนมาให้รับผิดชอบอีก สิ้นเดือนนี้วันเสาร์ตรงกับวันหยุดด้วย คาร์แคร์ที่ทำงานอยู่ก็ปิด เงินหายไปมาก กลัวอยู่เลยว่าจะไม่พอค่าไฟ


               มาแล้วเรอะ เอ้า! วางตรงนี้เลยเจ้าอุ่น ป้ามะลิเคลียร์ที่ทางให้วางเข่ง


               จ้ะป้าเขายกมือสูงประคองเข่งผักที่อยู่ชั้นสามอย่างระมัดระวัง ใช้หัวดันเพื่อทรงตัว แต่วันนี้รู้สึกว่ามันจะเบาเป็นพิเศษ เห็นที่ต้องเตือนป้าว่าพ่อค้าคนกลางแอบยัดกระดาษไว้ด้านในหรือไม่


               ทว่าไม่ได้เป็นอย่างนั้น


               คุณหนู! มาได้ไงครับเนี่ยเพราะมีคนช่วยจากอีกฝั่งต่างหาก มันถึงได้เบาลงกว่าครึ่ง เสื้อผ้าเลอะเทอะหมดครับ


               ลำพังตัวเองน่ะไม่ห่วงหรอก อนลมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่มีติดเอาไว้ในแผงของแม่เรียบร้อยแล้วตั้งแต่ตอนเช้า เขาใส่ชุดนักศึกษามาที่ตลาดนับครั้งได้ กว่าจะเก็บเงินซื้อลำบากเลือดตาแทบกระเด็น หากใส่มาทำงานพวกนี้มีหวังมอมแมมอยู่ไม่ถึงปีสี่แน่ แต่คุณหนูวันนี้ใส่มาเต็มยศ กางเกงสแลคสีดำยังพอทน แต่กับเชิตแขนยาวสีขาวไหนจะรองเท้าผ้าใบที่ดูก็รู้ว่าไม่ต่ำกว่าห้าหลัก แล้วมาเดินตลาดเปียกๆ เหม็นๆ แบบนี้เนี่ยนะ


               ..ถ้าเป็นลูกเป็นหลานจะจับตีสักทีสองที ไม่รักษาของเลย..


               คุณหนู มาตรงนี้เลยครับอนลกึ่งลากกึ่งจูงให้อีกฝ่ายเดินตามมาที่โซนของแห้ง ฝากรถเข็นและผักอีกสองเข่งเอาไว้ที่ร้านของป้ามะลิ เสื้อผ้าเลอะหมดแล้วครับรีบใช้มือเปล่าปัดฝุ่นจากเข่งเมื่อสักครู่ออกจากเสื้อนักศึกษาของคนตัวสูง


               ...


               มือดำหมดเลยครับจับผ้ากันเปื้อที่ตัวเองใส่อยู่ ใช้ด้านในเช็ดมือให้ พอรอยดำจางไปก็เห็นว่ามันขึ้นริ้วสีแดงมาแทนที่ มือแดงเลย เข่งมันมีเสี้ยน โดนตำหรือเปล่าครับเนี่ย


               นี่ ฉันไม่ใช่เด็กนะจากที่สังเกต เด็กปลาปฏิบัติเหมือนเขาอายุสามขวบแล้วหนีแม่มาเที่ยวตลาด อย่าเว่อ


               แล้วมาที่นี่ทำไมครับ


               ก็แล้วใครหนี—”


               ใครหนีเหรอครับ


               หิวข้าว


               อ้าว ไม่ได้ทานข้าวจากที่บ้านมาเหรอครับก็ตอนออกมาเห็นว่าป้านวลกำลังเตรียมของนี่นา ยังชวนให้อยู่รอกินด้วยกันอยู่เลย


               รีบ วันนี้มีสอบ


               ก็ว่าอยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เห็นคุณเขาแต่งตัวแบบนี้หรอก ปกติมากสุดก็แค่เสื้อยืดสีดำแล้วก็ชอปคลุมไว้ถ้างั้นรีบไปมหาลัยเถอะครับ จะได้ไปเตรียมตัวก่อน


               รอ


               รอใครครับ


               อีกนานมั้ยกว่าจะเสร็จ เดี๋ยวช่วยจะได้เร็วๆเขาพูดพลางถกแขนเสื้อม้วนๆ ขึ้นไปถึงข้อศอก


               ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวคุณหนูไม่มีเวลาทานข้าวนะเห็นบอกว่าหิว ไหนจะมีสอบอีก เอาเวลาไปเตรียมตัวจะดีกว่า


               กินกาแฟไปแล้ว


               ที่อุ่นชงเหรอครับ อร่อยมั้ยครับ อุ่นกินกาแฟไม่ได้ก็เลยไม่ได้ชิม ไม่รู้ว่ารสชาติเป็นยังไงยังจำได้ที่ซื้อของโรงอาหารคณะแล้วโดนว่า ว่าไม่อร่อย คราวนี้เลยลงมือเองตามที่คุณเขาเคยแนะนำ ทำตามสูตรป้านวลเป๊ะๆ ไม่ขาดไม่เกิน กลัวก็แต่จะผิดพลาดตรงไหนแล้วไม่ถูกปาก


               ก็ดี


               ดีจังครับที่คุณหนูชอบ


               จะพูดอีกนานมั้ย เหลือแค่ไหนถึงจะเสร็จ


               เหลือแค่สองเข่งในรถเข็นนั่นแหละครับ


               ฉันช่วย


               แต่—”


               พูดอีกคำจะให้ป้านวลหาเด็กล้างรถใหม่


               คุณหนูจะไล่อุ่นออกเหรอครับไม่ได้นะ เดือนนี้ขาดรายได้ไปหลายอย่าง ถ้าโดนไล่ออกอีกจะไปหาเงินมาจากไหน


               ไม่อยากโดนไล่ออกก็เลิกพูดได้แล้ว


 










               สุดท้ายอนลก็ต้องเป็นฝ่ายยอม เขามีหน้าที่เข็นรถ ส่วนคุณหนูก็ยกเข่งวางตามร้าน โชคดีที่เหลือไม่มาก ไม่เช่นนั้นเจ้าเด็กปลาคงร้องไห้ขอร้องให้คุณหนูกลับไป


               พอเสร็จสิ้นภารกิจก็เอารถเข็นไปคืนที่ด้านหลังตลาด


               ล้างมือก่อนนะครับ


               อนลดึงแขนให้อีกฝ่ายนั่งยองตรงน้ำก๊อกริมฟุตบาท จับสองมือของคุณหนูลอดใต้แขนของตัวเองเพื่อที่จะเอาตัวกันน้ำไม่ให้กระเด็นใส่เสื้อผ้าแล้วก็รองเท้าราคาแพง ฟอกสบู่จนเป็นฟองแล้วชโลมให้ ถูไปถูมาพร้อมกันทั้งสี่มือ และเปิดน้ำล้างเป็นอันดับสุดท้าย


               มีหลายจังหวะที่ธรณินถูกดึงเข้าไปใกล้จนแผ่นอกชนเข้ากับบ่าเล็กๆ มองเห็นแก้มของน้องที่มันขึ้นสีชมพูจางๆ แล้วก็เหงื่อที่ซึมออกมาตามขมับ


               คงเหนื่อยน่าดู เขาเห็นตอนน้องรับเงินมา มันเป็นเพียงไม่กี่สิบบาทเท่านั้น บางร้านก็นับเศษเหรียญมาให้ คำนวณจากสายตามากสุดทั้งหมดน่าจะไม่เกินสองร้อย แต่น้องรับมันมาด้วยรอยยิ้มไม่มีท่าทีของการไม่พอใจ เงินจำนวนนี้สำหรับเขามันเป็นเพียงแค่เศษสตางค์ที่หากว่าเห็นตกอยู่ ก็คงไม่ก้มลงไปเก็บให้เสียเวลา เข้าใจแล้วว่าทำไมที่พาไปกินอาหารบนห้างแล้วต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนั้น น้องทำให้เขาเห็นค่าของเงินมากขึ้นเยอะเลยทีเดียว


               กาแฟอร่อยดีนะ


               อนลเผลอยักไหล่เพราะจักจี้ที่เสียงของคุณเขาอยู่ใกล้หู จริงเหรอครับ เอาไว้วันหลังอุ่นชงอีกนะ


               ...


               คุณหนูไปรอที่รถนะครับ เดี๋ยวอุ่นเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จจะรีบตามไป


 














               เป็นอีกครั้งที่อนลไม่ได้ลงหน้าคณะของตัวเอง วันนี้เรามาเช้ากว่าปกติเลยได้ที่จอดรถใกล้ๆ คณะของคุณเขา ซึ่งติดกับโรงอาหารที่เราทั้งคู่จะมาฝากท้องด้วย


               อนลตัดสินใจตรงดิ่งไปยังร้านข้าวราดแกงเจ้าประจำ มันเป็นอะไรที่ง่าย อยู่ท้อง แล้วก็ไม่ต้องเสียเวลารอนานเหมือนอาหารตามสั่ง ทว่ากับถูกดึงออกจากแถวโดยคนที่เอาแต่ใจที่สุดตั้งแต่เจอมนุษย์โลกมาทั้งชีวิตนี้


               คุณหนู~


               คนป่วยกินได้แค่ข้าวต้ม


               แล้วใครจะไปขัดใจได้ สุดท้ายก็ต้องมายืนรอข้าวต้มกุ้งสองชามจากร้านอาหารตามสั่งที่ตัดทิ้งเป็นช้อยส์แรก


               ชามนึงไม่ต้องใส่พริกไทยนะครับ


               คุณหนูไม่ทานเผ็ดเหรอครับ


               อืม


               เหมือนเด็กน้อยเลย~


               ยิ้มอะไร


               เปล่าครับเปล่าอนลส่ายหน้า รีบสะบัดหัวไล่ความคิดออกไป เด็กน้อยที่ไหนจะตัวสูงเกือบเท่าแป้นบาสขนาดนี้เล่า!


               น่ารักจริงๆ ด้วย ป้าน่ะติดตามคู่หนูในเพจอยู่นะ คนกดไลค์เป็นพันๆ เลย ได้เจอตัวจริงเดี๋ยวขอถ่ายรูปไว้หน่อยสิ


               เพจอะไรเหรอครับคู่หนู ในเพจ กดไลค์เป็นพัน อนลไม่เข้าใจสักคำ


               ก็เพจคู่จิ้นของมหาลัยไงจ๊ะ             


               ธรณินยื่นแบงค์ร้อยจ่ายให้แม่ค้าและไม่ได้สนใจรับเงินทอน จนอนลต้องเป็นฝ่ายรับมาไว้แทนแบบงงๆ เผลอแป๊บเดียวก็เดินนำลิ่วพร้อมกับถาดอาหารอยู่ตรงอีกฝั่งหนึ่งของโรงอาหาร


               ไม่รู้จะรีบไปไหนของเขา..


               อนลทิ้งตัวนั่งลงตรงข้าม ต่างฝ่ายต่างเริ่มทานข้าวเงียบๆ โดยไม่มีใครเปิดประเด็นอะไรขึ้นมา พอใกล้ถึงเวลาเรียนคนก็เริ่มทยอยมาหาข้าวเช้าทานพลุกพล่านกว่าตอนแรก แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้สนใจอะไร


               คุณหนูชอบถ่ายรูปเหรอครับ อุ่นเห็นถือกล้องตลอดเลยพอเริ่มอิ่มก็อยากหาอะไรเบี่ยงประเด็น จะได้ไม่ถูกบังคับให้กินจนหมดเหมือนเมื่อวานอีก


               เปล่าหรอก


               ...


               มีคนเคยบอกว่าให้ถ่ายเอาไว้ให้เขาดู


               ..ครับ


               น้องไม่ได้ถามต่อ แล้วเขาเองก็ไม่อยากจะเล่าต่อด้วย พอพูดเรื่องนี้ความรู้สึกตื้อๆ ในอกก็ตีขึ้นมา กล้องถ่ายรูปเป็นช่องทางเดียวที่เขาคิดว่ามันสื่อสารกับเธอได้ คิดและทำมาโดยตลอด อยากให้เห็นอะไรก็ถ่าย แต่ที่ชอบมากที่สุดก็คงเป็นข้างบนฟ้า เพราะเธออาจจะกำลังยิ้มลงมาให้กันอยู่ก็ได้


               หมอให้แกะผ้าก๊อซแล้วไม่ใช่เหรอเขาจำได้ว่าถ้าเลือดหยุดไหลแล้วแปะไว้สักพักก็ให้แกะออก ไม่อย่างนั้นกลัวว่าแผลจะเน่า


               จริงด้วย อุ่นลืมเลย


               ธรณินลุกขึ้นยืน ย้ายตัวเองมานั่งบนโต๊ะข้างชามข้าวของน้อง ปัดมือเล็กที่กำลังจะแกะผ้าก๊อซด้วยตัวเองให้อยู่เฉยๆ แล้วตั้งใจใช้เล็บค่อยๆ สะกิดปลายเทปก่อนจะดึงออกอย่างเบามือที่สุด ภายในนั้นยังคงเห็นเป็นแผลตกสะเก็ด แต่เบาใจเพราะมันไม่ได้บวมแดงเหมือนตอนที่โดนใหม่ๆ


               คุณหนูครับ เพจคู่จิ้นมหาลัยคือยังไงเหรอครับ


               ไม่รู้ก็ดีอยู่แล้ว


               แต่อุ่นอยากรู้นี่ คุณหนูไม่บอกตอนนี้อุ่นก็ไปถามภูผาอยู่ดี


               ธรณินส่ายหัวให้กับความดื้อรั้น แต่เขาก็รู้ว่าอย่างไรน้องก็ต้องเจอในสักวัน ถ้าเดาไม่ผิดตอนนี้คงรู้สึกแปลกๆ ที่มีคนมองด้วยสายตาผิดปกติ สำหรับเขามันชินแล้ว แต่กับน้องไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร หยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้มือกดเข้าแฟนเพจที่มียอดติดตามหลักหลายหมื่นในfacebook แล้วยื่นให้ดู


               แต่ต้องสัญญาก่อนธรณินชักมือกลับ


               ครับ?”


               ดูเสร็จแล้วห้ามทำตัวไม่เหมือนเดิม


               ยังไงนะครับ


               สัญญาก่อน


               อนลรับปาก กับอีแค่ขอดูเพจอะไรนั่นทำไมถึงกลายเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต แล้วมีเหตุผลอะไรที่เขาต้องทำตัวไม่เหมือนเดิม คุณหนูนี่พิลึกจริงๆ


               นี่มันรูปอุ่นนี่ครับ


               เป็นเมื่อวานที่เขาปวดหัวนอนซบไหล่คุณหนู มียอดกดไลค์หลายพันอย่างที่คุณป้าร้านข้าว่า คอมเม้นท์แปลกๆ อีกหลายร้อย เยอะจนอ่านแล้วงงไปหมด พอเลื่อนลงมาก็ยังมีอีกหลายอิริยาบถ ไม่ว่าจะเป็นตอนลงรถคุณหนูที่หน้าคณะ ไหนจะมีคนเอาเสื้อแจ็คเก็ตเมื่อวานที่ใส่มาเทียบกับรูปคุณหนูแล้วบอกว่าเป็นตัวเดียวกันอีก ซึ่งมันก็เป็นตัวเดียวกันจริงๆ นั่นแหละ แต่ไม่คิดว่าจะต้องมาจับผิดกันขนาดนี้


               ตัวยังรุมๆ อยู่เลยนะ เดี๋ยวกินยาด้วยธรณินใช้ฝ่ามือทาบหน้าผาก ก็พบว่ามันยังไม่ใช่อุณหภูมิปกติ


               ..ครับอนลตอบรับ แต่ก็ยังไม่ละสายตาจากจอโทรศัพท์ของเขา


               โดนทำแบบนี้อึดอัดหรือเปล่า


               อึดอัดทำไมอะครับมันรู้สึกแปลกๆ ก็จริง แต่ไม่ถึงกับอึดอัดสักหน่อย


               ก็โดนถ่ายรูป โดนตาม ทำอะไรก็มีแต่คนมองเขาเองช่วงแรกๆ แทบจะควานหาตัวเจ้าของเพจมาเคลียร์ แต่พอเยอะๆ เข้าก็ขี้เกียจ เลยปล่อยเลยตามเลย


               ถ้าอุ่นไม่อยู่กับคุณหนู เขาก็ไม่ตามอุ่นหรอกครับ


               น้อยไปสิ..ธรณินนึกบ่นในใจ


               ถ้าไม่ชอบก็บอก


               ไม่เป็นไรหรอกครับ ถ่ายรูปกับคุณหนูไม่ดีตรงไหนส่วนใหญ่เป็นรูปคู่ทั้งนั้น มีบ้างที่เป็นภาพเดี่ยวๆ แต่น้อย ในคอมเม้นท์ก็ไปในทิศทางที่ดี ไม่มีใครว่าอะไรรุนแรง


               ตกลงชอบ?”


               ชอบสิครับ อุ่นชอบคุณหนู คุณหนูใจดีชอบมากเลยด้วย..


               มีทฤษฎีบอกเอาไว้ ว่าสมองของมนุษย์มักจะเลือกแค่สิ่งที่รู้สึกดีเก็บเอาไว้ในความทรงจำ คงไม่ผิดใช่ไหมที่เขาจะเลือกแค่บางประโยค เมมโมรี่เอาไว้ในใจ..


               คุณหนู คุณหนูครับ..


               ฮะ! ว่าไง


               มีสอบไม่ใช่เหรอครับ รีบไปกันมั้ย


               กินยาก่อนเขาเอื้อมไปหยิบถุงกระดาษสีน้ำตาลใบเล็กมาวางบนตัก อ่านหน้าซองที่บอกว่าเป็นหลังอาหารเช้าแกะวางไว้ในมือ แล้วยื่นให้คนตรงหน้า


               อนลหยิบทานได้แค่ทีละเม็ด เพราะมากกว่านั้นจะติดคอ มีทั้งแก้ไข้ แก้อักเสบ แล้วก็ฆ่าเชื้อ สองตัวหลังเป็นตัวที่ต้องทานตามแพทย์สั่งจนหมด และยังเป็นเม็ดใหญ่กว่าเพื่อนเลย


               มือคุณหนูนุ่มจังครับตอนหยิบยาจากมือ นิ้วจิ้มไปโดนมันนุ่มนิ่มบอกไม่ถูก ไม่เหมือนของตัวเองที่ทั้งด้านทั้งแข็ง ทำงานหนักก็แบบนี้ คงไม่ได้มีมือสวยๆ แบบชาวบ้านหรอก


               ...


               นุ่มเหมือนซาลาเปาเลยเปรียบเทียบเองก็ขำเอง แต่มันจริงนะ เหมือนซาลาเปาแรบบิทใส้ครีมของเซเว่น อะ! คุณหนู!!”


               เหมือนซาลาเปาก็กินเข้าไปเลย


               อนลยกมือเช็ดความเค็มออกจากฟัน ใครจะไปคิดว่าคุณเขาจะจิ้มนิ้วเข้ามาในปาก เสียดายที่ตกใจไม่อย่างนั้นจะกัดให้ร้องเลย


               เค็ม


               ธรณินหัวเราะออกมากับสีหน้างอแงของน้อง ตอนนี้กำลังจะกลายเป็นปลาปักเป้าแล้ว


               หน้าโทรศัพท์ที่เปิดค้างอยู่เลื่อนไปด้านบนสุดเมื่อมีการอัพเดตเกิดขึ้นใหม่ มันเป็นภาพที่เขากำลังแกะผ้าก๊อซให้น้องเมื่อสักครู่นี้เอง พร้อมกับแคปชัน..


               ความสายตานี้!! คนพี่เกร็งมือจนเส้นเลือดขึ้น สงสัยจะกลัวคนน้องเจ็บ ใจนึงแอดก็อยากให้คนน้องหายไวๆ แต่อีกใจแอดก็อยากให้เขาดูแลกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ น่าร๊ากกกก ปล.ทุบหัวแอดที แอดอยากมีคนมาดูแล๊!’


               คนถ่ายต้องอยู่แถวนี้แน่เลยครับ


               ต่อยเลยมั้ย


               โหดเกินแล้วคุณหนู ช่างเถอะตลกดีครับใกล้จะถึงเวลาเรียนเต็มที ไปกันเถอะครับ


               ทั้งสองคนลุกขึ้นยืนเก็บชามข้าวกองไว้ในถาด ธรณินเอาเสื้อแจ็คเก็ตตัวเดิมที่ถือติดมือลงมาจากรถยื่นให้น้องใส่ ก่อนจะเอากล้องDSLRอีกตัวที่ราคาถูกลงมาหน่อยนึงคล้องคอทับปกแจ็คเก็ตอีกทีเพราะจำได้ว่าวันนี้น้องต้องใช้เรียน


               วันนี้ใช้กล้องใช่มั้ย


               ใช่ครับ ขอบคุณนะครับอนลยกมือไหว้


               ...


               คุณหนูตั้งใจสอบนะครับ ขอให้ได้คะแนนดีๆ นะ


               ธรณินมองหน้า ก่อนจะทำทีเป็นก้มลงมาดูแผลบนหางคิ้วอีกครั้ง


               ขอบใจ


               อ๊ะ!” อนลหยีตาทันทีที่ถูกลมร้อนๆ เป่าใส่เต็มๆ พอลืมตาขึ้นมาได้คนขี้แกล้งก็เดินห่างออกไปมากแล้ว เล่นอะไรเป็นเด็กจริงๆ นะคุณหนูของป้านวลเนี่ย


               อนลหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพาย ก่อนจะใช้สองมือประคองกล้องราคาแพงเอาไว้อย่างดี ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน





               ตั้งใจเรียนเหมือนกันล่ะ



               ข้อความจากคนขี้แกล้งทำให้อนลเผลอยิ้มกับหน้าจอสี่เหลี่ยม จนลืมอายคนในโรงอาหารเลย..




50%






               จะเอาอะไรมากกับอากาศประเทศไทย ตอนเช้ายังแดดร้อนเปรี้ยงตกเย็นหน่อยดันครึ้มฟ้าครึ้มฝน นี่ถ้ากลางดึกอากาศหนาวก็ครบแล้วสามฤดู


               สองว่าที่คฑากรกับอีกหนึ่งนักบอลมหาวิทยาลัยนั่งติดแหง็กอยู่ในโรงยิมพร้อมกับนักกีฬาแล้วก็สตาฟคนอื่นๆ ฝนที่เทลงมาอย่างหนักแบบไม่ให้สัญญาณทำให้เปียกปอนกันเป็นลูกหมาถูกทิ้ง แม้ด้านในจะกว้างขวางแต่พอต้องจุคนจำนวนมากก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าแออัดพอสมควร ถึงเจ๊ซอโซ่และพี่ๆ สตาฟ จะลงมติแล้วว่าวันนี้จะไม่มีการซ้อมเกิดขึ้น แต่ก็ไม่มีใครออกไปจากที่นี่ได้สักคน


               อนลไม่สนใจอย่างอื่น จัดการเอาถุงพลาสติกไม่มีเจ้าของที่กองอยู่มาห่อกล้องDSLRของคุณเขาสองชั้น รัดด้วยหนังสติ๊กจนมั่นใจว่าจะไม่มีแม้แต่ละอองน้ำเข้าไปได้ จึงยัดเข้าไปเก็บในกระเป๋าสะพายอีกที


               เดี๋ยวอาเราขับรถเข้ามา ให้อาเราไปส่งที่บ้านเลยมั้ยพารวีอาสา อันที่จริงเป็นข้อเสนอของคุณอาที่ออกปากอนุญาต หากมีเพื่อนคนไหนจะขอติดรถมาด้วยก็ยินดี


               แค่หน้ามอก็พอแล้วพาย ส่งถึงบ้านเกรงใจแย่ภูผารีบบอก อีกอย่างตกขนาดนี้บ้านผาน้ำท่วมถึงเข่า มีหวังรถคุณอาได้ดับกลางทางสถานการณ์นี้ต้องเท้าเปล่าเท่านั้น


               แล้วอุ่นล่ะ


               เอ่อ..คืออุ่น—” ความลังเลมีอยู่มาก หลายวันมานี้ไปและกลับกับคุณเขามาตลอด ไม่รู้ว่าเป็นช่วงจังหวะที่ว่างพอดีหรืออย่างไร แต่ก็ไม่อยากทำให้กลายเป็นหน้าที่ของคุณเขาต้องคอยรับส่งตลอด อีกอย่างทักไปตั้งแต่บ่ายสามถามว่าให้รอคืนกล้องที่ไหนคุณเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ หายเงียบไป เลยไม่รู้ว่าจะเอายังไงดี อุ่นต้องรอคืนกล้องรุ่นพี่น่ะ ถ้าคุณอามาก่อนพายกับผาก็กลับกันเลย


               รุ่นพี่คนไหนวะ พี่ดิน?”


               อื้ม


               พายสังเกตมานานละ ไปทำอีท่าไหนถึงได้สนิทกับตัวท็อปของมอแบบนั้นไม่ได้คาดคั้น แต่ถ้าวันนี้ไม่ได้คำตอบอาย่ามาเรียกว่าพระพาย!


               ไม่มีอะไรเลยจริงๆ นะด้วยความบริสุทธิ์ใจ อุ่นไปล้างรถที่บ้านคุณเขาวันเว้นวันก็เลยรู้จักกัน ตอนเช้าเลยติดรถมามอก็แค่นั้นเอง


               ล้างรถวันเว้นวัน แต่ทำไมมาด้วยกันทุกวัน


               นั่นน่ะสิ คนถูกถามก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน มันมีเหตุให้ต้องเจอกันตลอด ไม่คุณเขาโทรมาก็จะมีอะไรสักอย่างให้เราเจอกัน


               บ้านเราอยู่ทางเดียวกัน คุณเขาเลยให้ติดรถมาด้วยอาจจะใช่..ล่ะมั้ง


               ก็แล้วไป แต่ดังใหญ่แล้วนะอุ่น ในเพจมออะ มีแต่รูปอุ่นกับพี่ดิน


               ยังไม่ทันได้คุยต่อก็ต้องหันไปมองเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่ทั้งโรงยิมกำลังให้ความสนใจแล้วส่งเสียงกระซิบกระซาบเป็นนกกระจิบแตกรัง กว่าหลายสิบชีวิตที่อัดแน่นกันอยู่ด้านในพร้อมใจเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปในทิศทางเดียวกัน นั่นคือหุ่นที่สมบูรณ์แบบภายใต้เสื้อนักศึกษาสีขาวแนบเนื้อ


               ธรณินเสยผมที่มันลงมาปิดดวงตาขึ้นไปแบบไม่ค่อยตั้งใจนัก แต่เพราะความชื้นเลยทำให้อยู่ทรง ตั้งแต่ช่วงเช้าที่เข้าสอบก็กดปิดโทรศัพท์ไป แต่พอมาเปิดอีกทีทำอย่างไรก็ไม่ติด ชาร์ตแบตก็แล้วลองปาลงพื้นก็แล้ว วิธีไหนที่ว่าดีทำมาหมด แต่ไม่ได้ผล อีกข้อที่สำคัญคือเขาจำเบอร์น้องไม่ได้ จะยืมโทรศัพท์ใครก็เปล่าประโยชน์ สัญญาว่าคืนนี้จะนอนท่องทั้งคืน โชคดีที่เจอคนในชมรมฟุตบอลเลยรู้ว่าทุกคนที่อยู่สนามเข้าไปหลบฝนในโรงยิม ก็เลยรีบขับรถมาหากลัวว่าเด็กปลาจะซื่อบื้อตากฝนกลับบ้าน แต่ระหว่างทางจากตึกเรียนไปลานจอดรถ แล้วก็จากสนามมาโรงยิม เลยทำให้เขามีสภาพอย่างที่เห็น


               คุณหนู


               โทรศัพท์เปิดไม่ติด ไม่รู้เป็นอะไร


               เปียกหมดเลยครับ ทำไงดีอนลไม่ได้สนใจแล้วก็ไม่ติดใจอะไรที่คุณเขาไม่ตอบข้อความ ห่วงก็แต่คนตรงหน้า เปียกขนาดนี้กลัวจะป่วยเอา


               หนาว


               แน่อยู่แล้วลมด้านนอกแรงอย่างกับพายุ เปลี่ยนเสื้อนะครับ ถอดตัวนี้ออกแล้วเอาแจ็คเก็ตใส่ไปก่อน


               อือ


               ภายในยิมเป็นโถงกว้าง ถ้าจะไปห้องน้ำก็ต้องวนออกด้านนอกซึ่งแน่นอนว่าอนลจะไม่ตัดสินใจพาคุณหนูออกไปอย่างแน่นอน สองคือในนี้ไม่มีแม้แต่มุมที่ลับสายตาคนแต่อย่างใด ตั้งแต่เห็นเพจก็รู้ว่าคุณเขาเป็นคนดัง ให้ถอดเสื้อกลางฝูงชนแบบนี้จะดีหรือเปล่า


               ไปอยู่ตรงมุมโน้น แล้วเดี๋ยวอุ่นยืนบังให้นะ


               ถอดตรงนี้ก็ได้ถอดเสื้อไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับเขา เชื่อเถอะว่ากว่าครึ่งในนี้เคยเห็นกันมาหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นริมสนามบอล หรือพวกนิตยสารที่เคยถ่ายตอนปีหนึ่ง


               คนมองเต็มเลยนะครับ


               หวงเหรอ


               เปล่าสักหน่อย ถ้างั้นรีบถอดเถอะครับเดี๋ยวปอดบวมหวงอะไร ทำไมต้องหวงด้วย คุณเขาเป็นคนถอดไม่ใช่เราสักหน่อย


               อนลรับซองกระดาษทิชชู่มาจากพระพาย ช่วยซับตามเนื้อตัวแล้วก็ช่วงไหล่ สวมเสื้อตัวใหม่ไปจะได้ไม่เปียกอีก คุณหนูรูดซิปเสื้อแจ็คเก็ตไว้กลางอก ส่วนเขาก็หันกลับมาจัดการพับเสื้อนักศึกษาเปียกชุ่มใส่ถุงก๊อปแก๊ปมัดเอาไว้


               เรียกได้ว่าเป็นบุญตาของคนด้านใน สาวแท้สาวเทียมต่างพากันหวีดร้องให้กับหุ่นที่หน้าซบของคุณชายวิศวะ ถึงจะเคยเห็นแล้วก็จริง แต่ก็ไม่เคยใกล้แล้วก็นานขนาดนี้ ขนาดว่าผู้ชายด้วยกันยังมองตาเป็นมัน ด้วยสัดส่วนทุกอย่างที่พอดิบพอดี แถมเบ้าหน้าก็เหมือนเอาทุกอย่างที่เขาว่าดีจากทุกมุมของโลกมารวมกัน คำว่าลงตัวยังน้อยไป


               ซอโซ่เผลอใช้มือลูบอากาศ ปล่อยวิญญาณเข้าสิงร่างลูกไออุ่นตอนที่ซับกระดาษทิชชู่ลงบนแผ่นอกที่เธอปรารถนาจะอิงซบในทุกช่วงที่หายใจเข้าและออก พยายามเก็บภาพไว้ในใจให้ได้มากที่สุด เผื่อคืนนี้จะได้เก็บเอาไปฝันว่าคนตรงนั้นคือฉันคนนี้..


               สักพักจากน้ำฝนเม็ดใหญ่ก็เปลี่ยนเป็นละออง แต่ก็ยังไม่เบาลงสักเท่าไหร่ คุณอาของพระพายเดินมารับพร้อมกับร่มอีกสามคันในมือที่พกติดเอาในรถเสมอเผื่อให้เพื่อนๆ ของหลานสาว พระพายฝากเอาไว้ที่อนลให้แบ่งกันใช้ และขอตัวกลับพร้อมภูผาแล้วก็เพื่อนคฑากรอีกคนที่ขอติดรถกลับ


               เป็นเวลาเดียวกับที่ธรณินตัดสินใจว่าจะลุยออกไป ขืนรอนานกว่านี้ท่าทีว่ามันจะตกหนักมีมากกว่าจะเบาลง อีกอย่างรถจอดอยู่ไม่ไกลแถมยังมีร่มแล้วด้วย เลยบอกให้น้องเก็บของเตรียมตัว


               วันนี้ต้องไปทำงานหรือเปล่า


               ไม่ครับ เจ๊ออยให้หยุดพักทั้งอาทิตย์เลยแต่ยังใจดีให้เงินครึ่งนึง เป็นค่าจ้างให้เขายอมหยุดพัก เธอบอกว่าคนป่วยก็ควรจะพักฟื้นให้เต็มที่ นอนวันละสองสามชั่วโมงจะไปพออะไร แข็งแรงดีเมื่อไหร่ค่อยกลับมาทำ


               งั้นก็กลับบ้าน


               ครับ


               บ้านฉัน?”


               บ้านอุ่นสิครับพอเห็นว่าคุณเขาเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจเลยรีบอธิบายต่อ เมื่อเช้าแม่กลับมาแล้วครับ เขากับแม่ก็ดีกันแล้ว ยังขอเงินแม่ไปกินข้าวอยู่เลยอนลพูดติดตลก แต่ในความจริงมันไม่ตลกเลยสักนิด


               เป็นแบบนี้ตลอด สัปดาห์นึงทะเลาะกันไปแล้วสี่วัน ส่วนอีกสามวันก็ดีกัน ครั้งนี้จะมากหน่อยก็แค่ลงไม้ลงมือนี่แหละ แต่สุดท้ายแม่ก็ยอมอยู่ดี


               งั้นแวะห้างฯซื้อโทรศัพท์แป๊บนึงได้มั้ย


               คุณหนูจะซื้อใหม่เลยเหรอครับ ไม่ลองซ่อมดูก่อนเหรอ


               ขี้เกียจรอ


               ได้ครับ เย็นนี้อุ่นไม่มีอะไรกลับไปเร็วยังไงก็นอนไม่หลับอยู่ดี เอ่อ..คุณหนูครับ ให้เจ๊ซอโซ่กับพี่ปิ๋มติดรถออกไปด้วยได้มั้ยครับเห็นว่ายังมีที่นั่งว่าง แล้วตอนรถของคุณอาพระพาย สองคนก็อยากติดไปด้วยแต่เพราะที่นั่งมันไม่พอเลยยังรออยู่ตรงนี้ ยังไม่ได้เอ่ยปากชวนรอถามเจ้าของรถก่อนว่าคิดยังไง


               เรียกแต่คุณหนู ไม่กลัวคนอื่นสงสัยหรือไง


               เรียกไม่ได้เหรอครับ


               แล้วเห็นรุ่นพี่รุ่นน้องคนไหนเขาเรียกกันมั้ยล่ะ


               แล้วจะให้เรียกว่าอะไรดีครับก็เคยชินมาตั้งแต่แรก เลยไม่รู้สึกว่ามันแปลกตรงไหน


               ก็เรียกเหมือนคนอื่นเรียกนั่นแหละ


               อ่อ..คุณชายใช่มั้ยครับสตาฟเขาเรียกกันแบบนี้ทั้งนั้น


               ไม่ใช่! นั่นมันคนอื่นเรียก


               อ้าว ก็คุณหนูบอกให้เรียกเหมือนที่คนอื่นเรียกนี่ครับงงแล้วช่วยด้วย


               ก็นั่นมันคนอื่นที่เป็นคนอื่นไง นี่ไม่ใช่เขาถอนหายใจพยายามเรียบเรียงคำพูด ภูผาเรียกว่าอะไร


               ใครบอกกินปลาแล้วฉลาด ยกเว้นปลาการ์ตูนไว้พันธุ์นึงแล้วกัน!


               อ๋อ พี่ดิน


               ...


               เรียกว่าพี่ดินใช่มั้ยครับ


               ...อือ ไปได้แล้ว ใครจะติดรถก็ตามมา


               ธรณินลุกขึ้นยืน ยกมือลูบหน้าอกด้านซ้ายเบาๆ ไอ้เหตุการณ์หายใจติดๆ ขัดๆ เมื่อกี๊มันคืออะไรวะ ทั้งๆ ที่โดนเรียกแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่พอเป็นเสียงของเด็กปลาแล้ว..มัน จะอธิบายยังไงดีนะ










               อนลเดินออกมาหน้ายิมพร้อมกับเจ๊ซอโซ่แล้วก็พี่ปิ๋ม ตอนไปบอกว่าคุณเขาอนุญาตให้ติดรถออกไปได้ เจ๊กรี๊ดลั่นโรงยิมท่ามกลางเสียงสาปแช่ง และคำเตือนว่าอย่าเอารองพื้นไปเลอะเบาะรถคุณชายเขา แต่ใครจะไปสน พวกนั้นก็ทำได้แค่พูดเพราะไฟอิจฉามันร้อนรุ่ม


               เป็นเพราะเหลือร่มอยู่แค่คันเดียวเลยเกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมา สุดท้ายเป็นผู้ชายก็ต้องเสียสละให้ผู้หญิงอย่างเจ๊ซอโซ่แล้วก็พี่ปิ๋มไป


               ธรณินจับน้องให้อยู่ด้านหน้าตัวเอง แขนข้างหนึ่งโอบรอบลำคอ ใช้สองมือบังศีรษะกับแผลที่หางคิ้วไว้ให้ นับหนึ่งสองสามในใจแล้วออกตัววิ่ง ก่อนจะถึงรถเขาสั่งให้น้องหยิบกุญแจรีโมทจากในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดเปิด ด้วยความเป็นธรรมชาติของสองคนทำให้เจ๊ซอโซ่ต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดชัดตเตอร์รัวๆ


               รู้ประโยชน์ของโทรศัพท์กันน้ำก็วันนี้!


               ทั้งสี่คนเข้ามานั่งในรถได้อย่างปลอดภัย แต่มีแค่คนเดียวที่เปียกมากกว่าเพื่อนเพราะไม่ได้มีอะไรบังเลยแม้แต่น้อย


               ในรถมีเสื้อเปลี่ยนมั้ยครับ


               มีแต่อยู่ท้ายรถ เดี๋ยวค่อยเปลี่ยนขืนออกไปยืนหาได้เปียกมากกว่าเดิม แต่มีผ้าอยู่ในกระเป๋า


               อนลวานให้เจ๊ซอโซ่หยิบกระเป๋ากีฬาของคุณเขาที่วางอยู่ตรงพื้นให้ ซึ่งเจ๊ก็กระตือรือร้นเต็มที่ แต่ก่อนจะส่งถึงมือเธอสูดหายใจลึกๆ เต็มปอดไปหนึ่งทีเป็นค่าแรง อนลรับมาวางไว้บนตักคว้าผ้าขนหนูในนั้นมาถือไว้ เป็นจังหวะเดียวกับที่รถออกตัว


               เช็ดหน่อยนะครับเดี๋ยวเป็นไข้เปียกมาสองหนแล้ว คืนนี้ต้องอย่าลืมเตือนให้ทานยาดักไว้


               ธรณินเอียงศีรษะไปฝั่งคนนั่ง สองมือจับพวงมาลัยทำทีว่าไม่สะดวก เช็ดให้หน่อย


               ฝ่ายอนลที่ไม่คิดอะไรเลยทำตามคำสั่ง ใช้ผ้าค่อยๆ ซับหยดน้ำ ขยี้เบาๆ จนมั่นใจว่าแห้งจึงลดมือ สองคนด้านหน้าน่ะไม่ได้เป็นอะไร แต่สองคนด้านหลังหัวใจได้หยุดเต้นเป็นที่เรียบร้อย สำหรับชิปเปอร์มันเกินจะรับไหว กัปตันไม่ปล่อยให้พายลูกเรือไม่ว่า แต่แบบนี้มันเกินไป


               ฮือ..ถึงแม่จะตัวใหญ่ แต่หัวใจแม่เล็กนิดเดียวเองนะลูก..


               ซอโซ่เดินลงจากรถด้วยฝีมือการประคองของปิ๋มเพื่อนรัก จะว่าช็อคก็ช็อค จะว่าฟินก็ฟิน ทำตัวไม่ถูกแล้วโว้ยยย


               อีปิ๋ม เมื่อกี๊กูแบบ จิกขาแรงม๊ากกก แต่มันไม่เจ็บเลยว่ะ สงสัยความรักของน้องหนูอุ่นกับคุณชายช่วยเยียวยา


               มึงจะเจ็บได้ยังไงอีเจ๊


               นั่นน่ะสิ คนมีความสุขเขาก็ลืมเจ็บกันทั้งนั้น


               ไม่ใช่


               แล้วทำไม


               ที่มึงจิกน่ะ ขากู!” ห้อเลือดเลยแม่ง..


 








 

               ธรณินแทบไม่ได้เดินดูเลยด้วยซ้ำ เข้าช็อปไปก็สั่งๆ เห็นพนักงานแนะนำว่ารุ่นใหม่ล่าสุดก็เอาแล้วเดินตามไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน ส่วนคนที่ติดสอยห้อยตามมาด้วยก็เดินวนเล่นเครื่องนั้นทีเครื่องนี้ที เคยลองใช้ของภูผา กล้องถ่ายรูปชัดมาก ทำอะไรก็สะดวกลื่นไปหมด ไม่เหมือนของเขาที่โหลดเว็บหน้านึงต้องรอเป็นนาที พยายามเก็บเงินซื้อใหม่อยู่ แต่ก็ไม่ใช่ยี่ห้อนี้หรอก โทรศัพท์มือถือสำหรับเขาห้าพันก็หรูมากแล้ว อย่างของที่คุณหนูซื้อมันตั้งสี่หมื่น ฝันไปเถอะ ช็อปนี้ไม่มีวันได้เงินจากไอ้อุ่นแน่!


               เราสองคนตกลงกันว่าจะหาอาหารเย็นทางกันที่นี่ อันที่จริงคุณหนูคนเดียวต่างหาก อนลมีหน้าที่แค่ดูเมนูหน้าร้านหากว่าแพงเกินไปก็ขอบาย เลยได้เป็นร้านราเมนราคากลางๆ มาได้ พอสั่งอาหารเสร็จคุณเขาก็แกะเครื่องเปลี่ยนซิมโน่นนี่เหมือนเด็กเห่อของเล่น แต่ที่แปลกตาก็คือ..


               คุณหนูซื้อใหม่สองเครื่องเลยเหรอครับอีกเครื่องหนึ่งที่กำลังออกมาจากอีกถุง


               ธรณินจัดการเปลี่ยนซิมใหม่ที่เพิ่งซื้อใส่เข้าไป เปิดเครื่องเช็คสัญญาณอะไรให้พร้อมก่อนจะยื่นให้คนที่นั่งฝั่งตรงข้าม


               เอาไปใช้


               มันเป็นรุ่นเดียวกันต่างแค่สีที่ของคุณเขาสีดำ ส่วนอีกเครื่องเป็นสีขาว


               ให้อุ่นใช้เหรอครับไม่ได้ คราวนี้รับไว้ไม่ได้


               มันซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง


               คุณหนู ถึงอุ่นจะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ แต่โทรศัพท์มันไม่เคยซื้อหนึ่งแถมหนึ่งนะครับยิ่งเป็นรุ่นแพงด้วย ไม่มีทาง อย่ามาหลอกกันเลย


               ทีเรื่องแบบนี้ดันมารู้ทัน..


               ที่เขาอยากซื้อให้ก็เพราะเคยลองวีดีโอคอลไปหา สัญญานของน้องมันตะกุกตะกักแถมกล้องก็เสียเห็นได้เพียงแค่ครึ่งจอ ไหนจะกล้องหลังที่น้องเคยต้องยืมโทรศัพท์ของเขามาถ่ายชีทงานแล้วส่งให้ผ่านทางไลน์เพราะกล้องที่เครื่องมันเบลอไม่โฟกัสอีก การเรียนมหาวิทยาลัยโทรศัพท์เป็นปัจจัยที่ห้าของร่างกาย ไหนจะเช็คอีเมลอาจารย์ ไหนจะต้องทำAssignmentส่ง หาข้อมูลในคายเรียงต่างๆ นาๆ จะปฏิเสธว่าเป็นของฟุ่มเฟือยไม่ได้หรอก


               แล็ปท็อปก็ไม่มี เวลาทำงานส่งอาจารย์อันนี้มันยังพอช่วย


               แต่มันแพงเกินไปครับ..เกินไปจริงๆ นะ ตอนกล่องดนตรียังพอรับเอาไว้ แต่อันนี้ราคาเกือบครึ่งแสน "คุณหนูครับ อุ่นพอใจในสิ่งที่อุ่นมีแล้ว ของพวกนี้สำหรับคุณหนูมันอาจจะไม่แพง แต่สำหรับอุ่นมันเป็นค่าเช้าบ้านได้เกือบทั้งปี


               ...


               แค่รับส่งที่มหาลัย อุ่นก็เกรงใจจะแย่ แล้วคุณหนูยังทำแบบนี้อีก..อุ่นทำตัวให้คุณหนูสงสารขนาดนั้นเลยเหรอครับ


               เขาพยายามที่จะเข้มแข็งแล้วก็ยืนหยัดด้วยตัวเองมาโดยตลอด ไม่เคยพอใจสักครั้งที่คนให้เพราะสงสารหรือเห็นใจ ไม่เคยแม้แต่ที่จะรับเงินมาเปล่าๆ โดยไม่ทำอะไรตอบแทน แต่กับคุณเขามันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ มีรถให้นั่ง มีอาหารดีๆ ให้ทาน ซื้อของราคาแพงให้ อีกหน่อยไม่ซื้อบ้านซื้อรถให้เลยหรือ


               ...


               อุ่นมารู้จักกับคุณหนูก็เพราะป้านวลแนะนำว่าเป็นเจ้านาย นานๆ เข้าถึงรู้ว่าเป็นรุ่นพี่ในมหาลัย คุณหนูใจดีกับอุ่นมาก แต่ตอนนี้คุณหนูกำลังทำให้อุ่นรู้สึกว่าอุ่นมาเกาะ


               ไม่ได้คิดแบบนั้นสักนิดเขารีบหยุดก่อนที่ทุกอย่างจะบานปลาย ไม่ได้สงสารแล้วก็ไม่เคยคิดว่าจะมาเกาะ ถ้าเกาะแสดงว่าอุ่นต้องเอ่ยปากขอ แต่นี่ที่ทำให้ก็เพราะเต็มใจ


               ถ้าเป็นน้ำใจอุ่นยังพอรับ แต่ของพวกนี้มันมากไปครับ


               โอเค ครั้งนี้ขอโทษแล้วกันที่ทำอะไรไม่ถามลืมไปสนิทว่านิสัยที่แก้ไม่หายคือการกดตัวเอง แล้วเขาก็ผิดที่คิดตื้นเกินไป แค่อยากซื้อของดีๆ ให้ใช้ ไม่ได้จะดูถูกหรือคิดเป็นอื่นเลย ขอโทษนะ


               ครับ


               แต่ว่าก็ซื้อมาแล้วอะ..เอาเป็นว่าให้ยืมใช้ ทำงานมีเงินเมื่อไหร่ค่อยผ่อนคืน แบบนี้ได้มั้ย


               เกิดมายี่สิบกว่าปี โคตรสูญเสียความมั่นใจสุดๆ ก็วันนี้ เด็กปลาถึงเวลาจะสู้นี่ก็น่ากลัวเหมือนกันนะ ตอนอยู่ทะเลมีแม่เลี้ยงเป็นฉลามหรือไงกัน


               แบบนั้นก็ได้ครับ แต่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ อุ่นไม่รับของจากคุณหนูแล้วเขาพูดเรื่องจริงจะถูกจะแพงก็ไม่รับแล้ว


               แต่เรื่องนั่งรถกับกินข้าว..ยังเหมือนเดิมมั้ย


               ...


               เหมือนเดิมแล้วกันนะเห็นว่าเงียบไปเลยตัดสินใจให้


               ก็ได้ครับ


               พออาหารมาน้องก็ตักกินอย่างเดียว ถามคำตอบคำดูก็รู้ว่าไม่เหมือนเดิม ทั้งที่ขอโทษไปแล้วแท้ๆ แถมที่สั่งให้เรียกก็ไม่ยอมทำตามอีก


               นี่..ยังโกรธอยู่อีกหรือไง งอนเป็นเด็กเลยนะ


               เปล่านี่ครับ


               ถ้าเปล่าก็เรียกเหมือนเดิมดิ จะมาเรียกคุณหนูทำไม


               ก็เอาไว้เรียกแค่ตอนอยู่กับคนอื่นไงครับเข้าใจแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้ประชด


               เรียกๆ ไปเหอะ จะแบ่งแยกให้งงทำไมอยากจะจับมาปั้นๆ แล้วขยำให้ช้ำมือเลย ก็บอกแล้วไงว่าไม่ทำแล้ว จะไม่ซื้ออะไรให้อีกต่อไปเลย มื้อหน้านะชายสี่หมี่เกี๊ยวข้างปั๊ม


               อนลหลุดยิ้มออกมาได้ ไม่คิดว่าคุณเขาจะมีมุมง้อแบบนี้ ที่ไม่อยากพูดด้วยตอนแรกก็เพราะกำลังทบทวนตัวเองอยู่ ว่าปล่อยผ่านมากี่เรื่องแล้ว ตั้งแต่รู้จักกันมาเกือบทุกสถานการณ์ในชีวิตมีคุณเขาอยู่ด้วยจนเคยชิน ปัญหาอะไรก็คอยตามแก้ จนบางทีกลัวว่าจะอยู่ด้วยตัวเองแบบเดิมไม่ได้


               สัญญาแล้วนะ


               อื้ม!”


               แค่คุณ..พี่ดินคอยอยู่ให้คำปรึกษาอุ่นก็รักพี่ดินแล้วครับ ไม่ต้องซื้อของอะไรให้เลยอนลพูดความจริงจากใจ อุ่นเคยคิดอยากมีพี่ชาย คุยกันได้ ปรึกษากันได้ พี่ดินน่ะเหมือนพี่ชายที่อุ่นจินตนาการไว้เลยนะ 


               พี่ชาย?”


               ครับ พี่ชาย


               ...อืม


               ตอนนี้เป็นพี่ชายไปก่อนก็ได้วะ!!







#อุ่นไอของดิน

โธ่ พ่อกัปตันเรือ สงสารเขานะคะ..

คอมเม้นติดแท็กให้กลจ.เค้าเยอะๆ น้าาาาา




Twitter : @nareeneeranan


              

              

                    

                  

                   

              

                

                

              

 

 

              

                

                  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.188K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,134 ความคิดเห็น

  1. #8122 pang_97s (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 17:03
    วงวารพี่ดิน5555555555555555
    #8,122
    0
  2. #8120 Darin56 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 20:06
    โถถถ brother zone ไปอิ๊กกก //วงวารคุณหนูดินของป้า
    #8,120
    0
  3. #8098 binary_cd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 13:46
    เอ่ออ เป็นพี่ไปก่อนนะพ่อนะ
    #8,098
    0
  4. #8067 YanisaCH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:17
    โถ่...พ่อ55555
    #8,067
    0
  5. #8054 Kasalongkham (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 23:16
    สงสารคุณเขานะคะ เป็นได้แค่พี่ชาย 5555 ลูกหนูจะซื่อแบบนี้ไม่ได้นะะ
    #8,054
    0
  6. #8029 onlyyellow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 19:47
    อุ่นน่าเอ็นดู คุณดินก็โดนbrother zoneซะงั้น
    #8,029
    0
  7. #8007 rookies5 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:22

    พี่ชายยยยยยย 55555

    #8,007
    0
  8. #8002 Pinn Pinny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 10:25
    บราเทอร์โซน5555555555555
    #8,002
    0
  9. #7997 Hayeji (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 07:19
    ที่ทำมาทั้งหมด พี่ชาย!!! 5555555
    #7,997
    0
  10. #7996 ang_9potion (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:37
    น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกว่าเธอเป็นพี่ชาย5555
    #7,996
    0
  11. #7986 KRX_N (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:23
    Brother Zone ของแท้เลยพี่ดิน5555555 สงสารเขานะคะ
    #7,986
    0
  12. #7980 winkmay529 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 13:27
    ทำให้ตั้งขนาดนี้เป็นได้แค่พี่ชาย สงสารเค้านะคะ5555555555555
    #7,980
    0
  13. #7974 kookmin312537 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:20
    สงสารนะคะ5⅝
    #7,974
    0
  14. #7959 kim semee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 13:41
    Bro zoneeee
    #7,959
    0
  15. #7953 mz24 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 10:17
    สงสารคุณเค้านะคะ5555555
    #7,953
    0
  16. #7951 sao111111 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 17:00
    555ขำอิดิน
    #7,951
    0
  17. #7942 khanittha13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 08:05
    ใจเย็นไว้พ่อหนุ่ม.

    พี่ชายก็ยังดี
    #7,942
    0
  18. #7917 pcy921 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 12:19
    ได้ยินน้องบอกว่าพี่ชาย คุณหนูดินกำหมัดทำไมคะ
    #7,917
    0
  19. #7898 Nuttapornkannula (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 01:05
    ลั่นตรงพี่ชาย5555555 แค่พี่น้องไม่ร้องนะค้าบบบบ
    #7,898
    0
  20. #7884 kornxck (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 03:07
    พี่ชายนะ55555 สงสารคุณเขานะคะ
    #7,884
    0
  21. #7876 Sujin.K (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 17:48
    สงสารเค้านะคะ555555555555555555555555555
    #7,876
    0
  22. #7875 Equinox77 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 07:34
    เป็น brother zone เลยดิ เกรงใจเค้าจนหงอหมดแล้วคุณชายย555
    #7,875
    0
  23. #7871 bang-SP28 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 23:46
    พี่น้องมันค้ำคอ5555
    #7,871
    0
  24. #7870 ขุดหัวสมอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 11:48
    เป็นได้แค่พี่น้อง สงสารเค้านะคะ555555555
    #7,870
    0
  25. #7861 priyatida_tt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 14:21
    สงสารเค้านะคะ555
    #7,861
    0