(end) ╂ คุณอาเบลล์ ╂ [YAOI] (สนพ.Deep Publishing)

ตอนที่ 6 : คุณอากับ..ขอแล้วนะ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,315 ครั้ง
    15 ก.ค. 61




















               ถือได้ว่าเป็นครั้งแรกที่เด็กฝึกงานใหม่แกะกล่องตัดสินใจลงมาสำรวจชั้นใต้ดินของบริษัท แค่อยากมาสำรวจจริง ๆ นะ ไม่ได้มาแอบหารถใครเลย อันดับแรกที่กระแทกเข้าใบหน้าหลังจากประตูลิฟต์เปิดออกก็คือไอเย็นของเครื่องปรับอากาศ ให้ตาย..นี่ถึงกับต้องเปิดแอร์ให้รถเลยเหรอเนี่ย ภายในชั้นนี้เป็นโถงกว้างเท่ากับหนึ่งชั้นของสำนักงาน แบ่งสัดส่วยเป็นบล็อก ๆ แถมติดป้ายทะเบียนรถของแต่ละคันเอาไว้ทุกบล็อก ดูดีมีระดับมาก ๆ เกิดเป็นแค่รถชีวิตต้องดีขนาดนี้เลยหรือไง


               แต่สงสัยตอนนี้คงเช้าเกินไป ทุกบล็อกก็เลยยังไม่มีเจ้าของที่มาจับจองกัน..รวมไปถึงที่ของท่านประธานก็ยังว่าง


               เห้ย! ก็บอกว่าแค่มาสำรวจ ไม่ได้มาหาใครไงเล่า!!


               สะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน เมื่อคืนนี้เจ้านายเจอปัญหาใหญ่ อาจจะหยุดพักผ่อนก็ได้มั้ง..


               ก็บอกว่าไม่ได้มาหาใครไงโว้ยย!!


               ลิฟต์โดยสารจอดที่ชั้นยี่สิบ บีรดล พาร่างของตัวเองมายังโต๊ะประจำตำแหน่งที่มีเอกสารกองพะเนินสุมอยู่เป็นภูเขา มันมักจะเป็นแบบนี้ทุกวัน ทั้งที่ก่อนกลับบ้านก็เคลียร์จนเรียบร้อยหมดแล้ว ไม่อยากจะคิดว่าโดนแกล้งหรอก แต่เอกสารจากแผนกบัญชีมีจุดผิดเยอะมากจนความรู้สึกของเขาเองบอกว่าไม่ปกติ ทำให้ต้องใช้เวลาไปกับพวกมันมากกว่างานจากแผนกอื่น จุดเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พยายามทำผิดอย่างแนบเนียน ตัวไอตัวแอลสลับกันตลอด พอสั่งแก้ไปบางทีก็ยอมแก้แต่โดยดี บางทีก็แก้แค่บางจุด พอส่งกลับไปอีกครั้งก็ตีหน้าระรื่นว่าสงสัยจะลืม พร้อมกับคำขอโทษที่ไร้ซึ่งความจริงใจ


               อยู่ยากแท้..


               ท่านประธานมา!’


               ประโยคเตรียมความพร้อมจากสายรายงานหน้าลิฟต์ดังขึ้น ทุกคนในแผนกตรงข้ามแตกกลุ่มเป็นฝูงนกโดนพายุพัด ต่างจาก บีรดล ที่ไม่ได้ตื่นเต้นหรือตกใจเหมือนกับวันแรก


               ก็ท่านประธานออกจะใจดี ทำไมต้องกลัวด้วย...


               มาเหนือสุด ๆ ไปเลยงานนี้


               สวัสดีครับท่านประธานบีรดลยกมือไหว้อย่างนอบน้อมไม่ต่างจากแผนกฝั่งตรงข้าม


               ท่านประธานพยักหน้ารับไหว้ทุกคนด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิม แรก ๆ เขาก็กลัวอยู่หรอกไอ้หน้าเก๊ก ๆ เนี่ย แต่ตอนนี้กลับตลกมากกว่า รู้หรอกว่าแค่พยายามขรึมไว้ข่มลูกน้องเท่านั้นแหละ เพราะถ้าไม่วางฟอร์มแล้วปฏิบัติตัวเหมือนกับที่ทำกับเขา รับรองลูกน้องไม่มีใครเกรง  


               วางแฟ้มเอกสารคว่ำหน้าไว้บนโต๊ะ รีบตรงไปยังห้องครัวทำหน้าที่เหมือนอย่างที่เคย เมื่อเช้าได้รับข้อความจากพี่เกวลินว่ายังมาไม่ไหว อาการแย่ลงกว่าเดิมด้วยซ้ำ บีรดล ก็ได้แต่แสดงความเป็นห่วงแล้วบอกว่าให้ไปหาหมอตรวจดูสักทีจะได้รู้แน่ชัดว่าเป็นอะไร ทิ้งท้ายไว้ว่าไม่ต้องห่วงเรื่องงาน จะพยายามทำให้ดีที่สุด


               ยกถาดบรรจุกาแฟดำขมปร่า และคุกกี้รสเนยอีกสองชิ้น เคาะประตูสามทีก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน วันนี้ทุกอย่างดูแปลกตา จากปกติท่านประธานจะขะมักเขม้นตั้งใจเคลียร์งานที่วางอยู่อย่างตั้งใจ แต่วันนี้พวกมันถูกปล่อยให้เป็นแค่สิ่งของประดับโต๊ะ พอยิ่งเดินเข้าไปใกล้ก็เห็นว่าเจ้านายนอนนิ่งพิงหัวกับพนักเก้าอี้ เมื่อเช้าตอนเดินผ่านยังดูดี ๆ อยู่เลย หรือว่าเขาไม่ทันสังเกตว่าสีหน้าของท่านประธานไม่ปกติ ริมฝีปากทั้งซีดแล้วก็แห้งแตก แถมขอบตายังบวมช้ำ


               บีรดล ตัดสินใจวางถาดที่ถือเข้ามาอย่างเบามือสุด ๆ ทีแรกกะจะปลุกขึ้นมาถามไถ่อาการว่าเป็นอย่างไร แต่พอเห็นท่าทางอ่อนเพลียขนาดนี้อีกใจก็เลยบอกว่าไม่ควรไปกวน ทำใจกล้ากลั้นหายใจ ใช้หลังมืออังหน้าผากของอีกฝ่ายที่คิดว่าอาจจะกำลังป่วย แล้วก็เป็นจริงดังคาด ทั้งหน้าผาก แก้ม และบริเวณลำคอของเจ้านายมีไอร้อนแผ่ออกมาเกินกว่าอุณหภูมิของคนปกติทั่วไป


               เบลล์เหรอเขาพูดทั้งยังไม่ลืมตาขึ้นมอง ที่แน่ใจก็เพราะว่าคนในบริษัทนี้ หรือแม้กระทั่งพ่อกับแม่ คงไม่มีใครทำแบบนี้กับเขา ดีหน่อยก็คงปลุกขึ้นมาถามว่าเป็นอะไร หรือไม่ก็คงเลือกที่จะมองข้ามไป


               ท่านประธานเป็นไข้นะครับ..ได้ทานยามาหรือยังเจ้าของชื่อพูดโต้ตอบ อยากกลับไปพักที่บ้านมั้ยครับ ผมจะขับรถไปส่งไม่สบายก็ควรนอนพักที่บ้านไม่ใช่ทรมานตัวเองอยู่แบบนี้


               พักที่ไหนก็หมือนกันแหละครับ รบกวนเบลล์เอาพาราให้ผมหน่อยสิคราวนี้เขาลืมตาและกลับมานั่งตัวตรงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  


               ไปนอนพักตรงโซฟาเถอะนะครับ


               ทำไมครับ สภาพผมดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอพอจะรู้ตัวบ้างนิดหน่อย เมื่อคืนนั่งตากยุง ตากน้ำค้าง เป็นชั่วโมง ๆ และถ้าไม่ติดว่ามีใครบางคนรอข้อความจากเขา ก็คงได้นั่งอยู่ตรงนั้นถึงเช้า


               ไปครับ ผมช่วยนะ


               บีรดล ช่วยพยุงคนป่วยให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปที่โซฟารับแขกภายในห้อง จัดหมอนอิงสองใบซ้อนกันแล้วให้คนป่วยเอนตัวนอนพัก ชวินท์ถอดเสื้อสูทออกเพื่อคลายความอึดอัดพาดไว้ ก่อนจะยอมทำตามเจ้าหน้าที่ฝ่าย PA อย่างว่าง่าย


เขาปวดหัวจริง ๆ นั่นแหละ ปวดเหมือนสมองจะระเบิดออกมาข้างนอก เวลาเครียดหรือมีเรื่องให้คิดมาก ๆ ก็จะเป็น ปกติทน ๆ เอาเดี๋ยวก็หาย ไม่ค่อยแสดงออกให้ใครเห็นว่าป่วย เพราะส่วนใหญ่เวลาป่วยก็ไม่ค่อยมีใครมาสนใจนักหรอก แต่ครั้งนี้พอมีคนมาคอยห่วง คอยดูแลก็รู้สึกดีไม่หยอก


แต่ไม่ใช่ใครก็ได้นะที่ทำแล้วจะรู้สึกดี..


ต้องคนนี้เท่านั้นเลย...


ลุกขึ้นมาทานยาก่อนนะครับ


ไม่รู้ว่าออกจากห้องไปตอนไหน พอลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เจอคนตาแป๋วคุกเข่าอยู่ข้าง ๆ โซฟาตัวที่นอนอยู่ ชวินท์ รับยาพาราสองเม็ดมาไว้ในอุ้งมือ กรอกใส่ปากพร้อมกับน้ำอุ่นอีกเกือบค่อนแก้ว อยากพูดอยากคุยกับอีกคน แต่ลำพังจะลืมตายังยาก


ขออนุญาตนะครับเจ้านาย


ได้ยินเสียงแว่ว ๆ ดังขึ้นมาก็เลยพยักหน้ารับไปอย่างนั้นทั้งที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายขอเรื่องอะไร แต่สักพักก็เริ่มรู้สึกว่าสบายตัวมากขึ้นกว่าเก่า แล้วก็เผลอหลับไปเพราะฤทธิ์ยา


บีรดล เลื่อนปมเนคไทถอยลงมาให้หลวม พลางปลดกระดุมคอสองเม็ดบนสุดและตรงข้อมือ ใช้ผ้าชุบน้ำในกะละมังที่ถือติดมือเข้ามา บิดหมาดเช็ดตรงใบหน้า ลำคอ และบางส่วนที่ไม่มีเสื้อผ้าบดบัง ใจจริงอยากจะทำให้ทั่วกว่านี้แต่ถ้าให้เปลื้องผ้าเลยก็คงมากเกินไปเลยตัดสินใจทำเท่าที่ทำได้ เขาใช้มือเปิดผมหน้าม้าที่เซ็ตปิดหน้าผากขึ้น ก่อนจะสอดผ้าขนหนูเปียกหมาดวางเพื่อดูดซับความร้อนจากร่างกาย เอี้ยวตัวหยิบสูทของคนป่วยมาห่มคลุมให้ตรงหน้าอก ปรับองศาของเครื่องปรับอากาศให้อยู่ในสภาพพอเหมาะ


รีบหายไว ๆ แล้วมาให้เด็กปั๊มคนนี้เช็คลมยางนะครับ ปล่อยไว้นานจนระเบิดจะซ่อมยากเอานะ


ไม่คุ้นตาเอาเสียเลยกับสภาพของท่านประธานในแบบนี้ จากเสือโคร่งกลายเป็นลูกแมวป่วยซะนี่


แต่ก็..น่ารักดี

 

















-คุณอาเบลล์-


















เกิดอะไรขึ้น ของพวกนี้หญิงสาวหนึ่งในพนักงานฝ่ายบัญชียืนกอดอกใช้หางตามองกะละมังน้ำกับผ้าที่ บีรดล กำลังจะยกไปเก็บ ขวางอยู่หน้าประตูห้องเหมือนว่าตั้งใจรออยู่แล้วยังไงอย่างงั้น


ท่านประธานไม่สบายน่ะครับ ผมก็เลย—”


เกินหน้าที่ไปหรือเปล่า เป็นแค่เด็กฝึกงานไม่ใช่เหรอ


ผมไม่ได้—”


คุณป้าคะ พี่วินท์ไม่สบายค่ะ เป็นไข้ตัวร้อนจี๋เลย


บีรดล หันมองตามต้นเสียง คนนั้นที่ชื่อ เอมิกา เขาจำได้ เป็นคนแรกที่เริ่มพูดจาให้ร้ายหาว่าเขาเป็นเด็กเส้น แต่เดี๋ยวนะพี่วินท์งั้นเหรอ แล้วไอ้ที่ว่าเป็นไข้ตัวร้อนจี๋นี่ พูดเหมือนเห็นเลยเนอะ เขาไม่ได้ตั้งใจจะยืนฟังผู้หญิงคนนั้นคุยโทรศัพท์ แต่เหมือนถูกบังคับให้อยู่ เพราะพี่ส้มหัวหน้าแผนกบัญชีที่ยืนขวางไม่ยอมหลีกทางให้

             

               เอมิกา พูดคะขากับปลายสายอีกสองสามคำก่อนจะวางไป เธอก้าวฉับ ๆ บนส้นสูงสีแดงเลือดนกมายืนประจันหน้า หลีกทาง หมดหน้าที่ของเธอแล้ว..คุณป้าสั่งให้ฉันดูแลพี่วินท์  


               น้ำในกะละมังกระฉอกเลอะเสื้อนักศึกษานิดหน่อยเพราะถูกผลักให้พ้นทาง ไม่ใช่ว่าสู้ไม่ได้ แต่เป็นผู้ชายถ้ารังแกผู้หญิงก็คงดูไม่ดีเท่าไหร่ เอมิกา ทำเหมือนเขาไปแย่งหน้าที่ของเธอ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ จะรีบออกมาบอกให้เอมิกาเข้าไปดูแลท่านประธานทันที ไม่เหนื่อยทำเองหรอก


               รู้ไว้นะ คุณเอมิกา น่ะ ไม่ใช่พนักงานธรรมดาทั่วไป..เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนคุณผู้หญิง แล้วอนาคตก็คงจะเป็นคู่หมั้นของท่านประธาน


               หัวหน้าแผนกบัญชีพูดกระแทกหน้า เหยียดยิ้มมุมปากก่อนจะเดินกลับเข้าแผนกของตัวเอง บีรดล พรูลมหายใจสะลัดเรื่องไร้สาระออกจากหัวแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเอง คู่หมั้นก็คู่หมั้นสิ แล้วยังไง ขอบคุณที่มาบอกจะได้ปฏิบัติตัวได้ถูกต้อง


               แล้วไอ้อาการใจหวิว ๆ นี่มันยังไงนะ เป็นบ้าหรือไงไอ้เบลล์
















-คุณอาเบลล์-















               เกือบ ๆ สิบเอ็ดโมงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น บีรดล ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ ยกหูขึ้นรับสาย หน้าห้องประธานครับ


               [โทรสั่งข้าวต้มกุ้งของโปรดให้พี่วิเอ่อ ท่านประธานที]


               ไม่มีความเนียนใด ๆ รู้แล้วว่าสนิทมาก จะเรียกพี่เรียกน้องก็เรียกมาเหอะ พูดออกมาเต็มปากขนาดนี้ไม่ต้องแก้ก็ได้มั้ง ครับ ๆ จะสั่งให้ครับ


               ครึ่งชั่วโมงพนักงานจากร้านอาหารข้างล่างก็ยกขึ้นมาเสิร์ฟ บีรดล พยักหน้ายิ้ม ๆ ทักทายเพราะเริ่มจำหน้าพี่คนส่งข้าวได้แล้ว พลางบอกกับเขาว่าให้ยกเข้าไปส่งด้านในได้เลย


               แล้วเราไม่ทานอะไรเหรอวันนี้ ทำไมสั่งข้าวแค่ชุดเดียวพี่พนักงานเอ่ยทัก เพราะปกติถ้าสั่งก็จะสั่งพร้อมกับสามชุด ท่านประธาน พี่เกว แล้วก็เขา


               ลืมเลยพี่ แต่ยังไม่หิวเท่าไหร่..เดี๋ยวหิวแล้วจะโทรไปสั่งครับวันนี้ทุกอย่างมันงง ๆ ไปหมด ต้องทำงานทั้งของพี่เกวแล้วก็ตัวเอง อีกอย่างใจก็ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่ ไม่รู้เป็นบ้าอะไร


               เอางั้นเหรอ ได้ ๆ


               หลังจากพี่คนส่งข้าวกลับออกไปไม่ถึงห้านาที ถุงบรรจุภัณฑ์ข้าวต้มที่ดูยังไงก็รู้ว่ายังไม่ถูกแกะแม้แต่จะเทใส่ชามก็ออกมาพร้อมกับหน้าตาเนือย ๆ ของคุณเอมิกาว่าที่คู่หมั้น บีรดล แกล้งทำเป็นไม่สนใจตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเอง แต่หูน่ะผึ่งข้ามแผนกไปแล้ว


               พี่วินท์บอกว่าไม่หิวค่ะ แล้วก็ไม่ชอบกลิ่นกับข้าวก็เลยให้เอาออกมา


               ถ้างั้นเดี๋ยวพี่ส้มเอาไปเก็บให้ น้องเอมเข้าไปดูแลท่านประธานต่อเถอะจะ เดี๋ยวพี่ไปเตรียมผ้ากับน้ำให้เนอะ..เข้าไปเช็ดตัวท่านประธานสักหน่อย


               พี่วินท์สั่งไว้ค่ะว่าไม่ให้ใครเข้าไป อยากนอนพักผ่อนน่ะ


               สิ้นสุดเสียงห้ามที่ตะโกนมาราวกับว่าจะให้ได้ยินทั้งชั้น ทั้งชั้นที่อยากให้ได้ยินก็มีแค่บีรดลคนเดียวนี่แหละ โทรศัพท์ประจำโต๊ะของ PA ก็ดังขึ้นอีกหน


               โต๊ะหน้าห้องท่านประธานครับยกหูรับสายเหมือนปกติ


               [หายไปไหน] เสียงอู้อี้ปนแหบแห้ง ที่ฟังก็รู้ว่าเป็นคนป่วย


               ท่านประธาน มีอะไรครับไหนว่าไม่ให้ยุ่งต้องการจะพักผ่อนไง


               [หิวข้าว..ปวดหัวด้วย ตัวร้อนอีกแล้วเนี่ย]


               อ้าว..ข้าวเมื่อกี๊—”


               [โทรสั่งข้าวแล้วเข้ามาหาผมหน่อย]


               ครับ ๆ จะทานอะไรดีครับอะไรวะ เมื่อกี๊ก็ข้าว แล้วไหนคุณเอมิกาเธอบอกว่า พี่วินท์ไม่หิวไง


               [เอาข้าวต้มกุ้ง เบลล์กินข้าวยังครับ สั่งมากินพร้อมกันเลยนะ]


               ข้าวต้มกุ้ง? แต่เมื่อกี๊คุณเอมิกา—” เพิ่งจะยกออกมาทิ้งทั้งถุงตามคำสั่งท่านประธานไม่ใช่เหรอ สงสัยป่วยจนเบลอไปแล้วมั้ง


               [ตอนนี้ตัวร้อนจี๋เลยครับเหมือนว่าต้องเช็ดตัวอีกรอบ..แล้วก็หิวข้าวมากเลยด้วย]


               ครับ ๆ นอนพักไปก่อนนะ เดี๋ยวโทรสั่งข้าว แล้วจะเข้าไปหา


               [เร็ว ๆ นะครับเบลล์ เหมือนจะไม่ไหวเลย]   


               ครับ ๆ จะรีบครับ


               แบกความงง ๆ ปนสงสัยกดเบอร์ร้านอาหารแล้วสั่งข้าวต้มกุ้งไปอีกสองถุงเพราะไม่รู้จะกินอะไรก็เลยเอาเหมือนท่านประธานนั่นแหละ จริง ๆ ยังไม่หิวหรอกแต่ไม่อยากขัดใจคนป่วยเขาไง อุ้มกะละมังใบดีใบเดิมพร้อมกับผ้าที่ซักตากไว้ยังไม่แห้งดีจุ่มลงไปในน้ำ รีบจ้ำเท้าให้เร็วที่สุดผ่านแผนกบัญชีไปเพราะกลัวว่าจะโดนดีเข้าอีก


               จะทำอะไร!”


               หน้าประตูแล้วแท้ ๆ เกือบพ้นแล้วไอ้เบลล์เอ๊ย


               หูแตกหรือไงพี่วินท์สั่งว่าห้ามใครเข้าไปในห้อง ยังจะเสนอหน้าอีก


               ...นี่เหรอคำพูดจากปากผู้ดีมีชาติตระกูล  


               จะเล่นสงครามประสาทกับฉันใช่มั้ย


               คือว่า..ก็ท่านประธานสั่งให้เขาทำแบบนี้อะ จะให้ทำยังไงเล่า


               แกร๊ก!


               ประตูบานใหญ่ถูกเปิดจากด้านใน กะละมังน้ำโดนคนป่วยแย่งไปถือ พร้อมกันนั้นข้อมือเล็กของ บีรดล ก็ถูกฉุดเข้าไปในห้องพร้อมกับประโยคตำหนิ ช้าอะ รอตั้งนานที่ท่านประธานพูดให้ได้ยินกันหมดทุกคน ก่อนจะปิดประตูลง


               ท่านประธาน


               คุณวินท์..ผมเปลี่ยนใจแล้ว จะเวลางานหรือหลังเลิกงานเบลล์ต้องเรียกผมว่าคุณวินท์จบประโยคเอาแต่ใจร่างยักษ์ ๆ ก็ทิ้งตัวนอนคุดคู้บนโซฟาตัวเดิม ใช้แขนตัวเองหนุนหัว ส่วนพวกหมอนนั้นถูกดันลงไปกองกับพื้นเรียบร้อย


               บีรดล ลอบถอนหายใจ บทจะงอแงนี่หมดภาพผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่คนเคร่งขรึมเลยนะ นอนหมอนดี ๆ สิครับ ไม่เมื่อยแขนรึไง


               เมื่อยครับ แต่ว่าหมอนมันแข็งนอนแล้วปวดคอ


               อ้าว..บนรถเบลล์มีหมอนของพระพาย น่าจะนอนสบายกว่าเดี๋ยวไปเอามาให้นะครับ


               ไม่..นั่งสิครับ ยืนไม่เมื่อยเหรอ


               ขี้เกียจจะเถียงก็เลยเลือกนั่งลงบนโซฟาปลายเท้าของเจ้านาย จัดการบิดผ้าจากอ่างน้ำกะจะเช็ดตัวให้ คุณวินท์!!”


               อย่าขยับครับ ปวดหัวคนป่วยเด้งตัวขึ้นนอนทับตักของอีกฝ่าย รวบขาทั้งสองข้างของคนตัวเล็กกว่ากอดล็อคเอาไว้ ปวดหัวมากเลย..เบลล์จับให้หน่อยว่าตัวร้อนมั้ย


                เขายอมทำตามแต่โดยดี เห็นว่าป่วยอยู่หรอกนะถึงยอมให้เอาแต่ใจขนาดนี้ บีรดล ไม่ได้พูดอะไรแต่เอื้อมตัวบิดผ้าในอ่างน้ำบนโต๊ะ ถึงจะยากลำบากไปหน่อยเพราะมีคนนอนเกะกะอยู่บนตักก็เถอะ อย่างน้อย ชวินท์ ก็ไม่ได้โกหก เพราะว่าตัวร้อนจริง ๆ หนักกว่าเมื่อเช้าด้วย


               นอนไปก่อนนะครับ เดี๋ยวข้าวมาแล้วผมปลุกนะ ทานข้าวทานยาจะได้หาย


               ชวินท์ ขยับเปลี่ยนท่าเป็นนอนหงาย เอามือข้างขวาของเจ้าของตักนุ่มมาวางไว้บนหน้าอก แล้วใช้สองมือของตัวเองกุมไว้


               ขอเปลี่ยนอีกอย่างนึงได้มั้ยครับ


               เปลี่ยนอะไรครับ


               แทนตัวเองว่าเบลล์ทุกครั้งเลยได้มั้ย ไม่ใช่เฉพาะตอนลืมตัวถือโอกาสใหญ่แล้ว นาน ๆ จะป่วยทีต้องใช้ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด


               ครับ? อ่า..ได้ครับ


               ปกติแทนตัวเองว่าเบลล์กับใครบ้างเหรอครับ


               ท่านประธานหลับตาพูดเหมือนเบลล์คุยกับคนละเมอ ก็..กับพี่บูม พระพายครับ..ส่วนใหญ่กับคนที่สนิท


               ผมไม่ได้บังคับเบลล์นะ แต่เห็นว่าหลุดพูดกับผมหลายครั้งแล้ว..เพราะงั้นก็พูดตลอดไปเลยนะครับเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ สีข้างถลอกหมดแล้วท่านประธาน ข้างนอกพูดอะไรให้ฟังบ้างเหรอครับ


               ครับ? ข้างนอกไหน


               บัญชีครับ


               อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกครับ ทุกคนดูเป็นห่วงคุณวินท์มาก ๆ เลยนะพับผ้าบนหนูแล้วโปะที่หน้าผากคนป่วยอีกครั้ง นึกตำหนิคนดูแลคนก่อน ทำยังไงถึงได้ไข้ขึ้นหนักกว่าเก่า ก็เห็นว่ายกกะละมังน้ำเข้า ๆ ออก ๆ แต่ไหงไม่ได้เรื่อง คุณเอมิกาไม่ได้เช็ดตัวให้คุณวินท์เหรอครับ ทำไมตัวร้อนหนักกว่าเดิม


               ผมไม่ให้เช็ดอะ ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง


               อ่าว..แล้ว—"


               ไม่ชอบให้คนอื่นมายุ่ง ถ้าไม่ใช่คนอื่นถึงยอมให้ยุ่ง


               อ้อก็เป็นPA ไงเลยไม่ใช่คนอื่น คิดมาก..


               มีอะไรอีกมั้ยครับ..เขาพูดอะไรอีก


               เอ่อ..ก็..บอกเรื่องคู่หมั้นคุณวินท์ครับเขาพูดเสียงแผ่ว ไม่รู้ทำไมพอคิดถึงเรื่องนี้ทีไรจุกในอกทุกทีเลย


               เอมิกา เป็นลูกสาวของเพื่อนคุณแม่ ครอบครัวเขาส่งมาศึกษางานที่บริษัทตั้งแต่ก่อนผมจะขึ้นเป็นผู้บริหาร คุณแม่ฝากผมให้ดูแลคอยสอนงาน ถ้าเก่งเมื่อไหร่ก็ต้องกลับไปดูแลบริษัทครอบครัวตัวเอง..แค่นั้นเองครับชวินท์อธิบายไขข้อข้องใจ


               ครับไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องเล่าให้ฟัง แต่พอได้ยินแบบนี้ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาดื้อ ๆ


               ไม่ใช่คู่หมั้น ไม่ใช่คนรัก ไม่ใช่อะไรทั้งนั้นนะครับอย่าเข้าใจผิด..ผมโสดสนิท


               ครับ


               แต่มีคนในใจแล้วนะ..เขาเพิ่งจะเข้ามาเอง


               ...ก็ไม่ได้อยากรู้ป้ะ จะเล่าทำไม


               เข้ามาเมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่แล้ว..เป็นเด็กฝึกงาน


               ทำไมข้าวช้าจัง เดี๋ยวเบลล์โทรตามให้—”


               เขาชอบเปรียบเทียบชีวิตกับอะไรก็ไม่รู้..เพิ่งรู้จักกันแท้ ๆ แต่เขารู้วิธีที่ทำให้ผมหัวเราะ ทั้งที่ตัวผมเองยังไม่รู้เลย


               ..ทานยาก่อนมั้ยครับ ไม่ต้องรอข้าว—” ได้ที่ไหนล่ะ พูดอะไรคิดหน่อย


               แต่ผมไม่ได้เร่งรัดเขาหรอก ตอนนี้ก็พยายามจีบอยู่น่ะครับ


               ..ฮื่อ


               เบลล์ว่าผมจะจีบเขาติดมั้ย


               ...ไม่รู้อ้อมแอ้มตอบออกไป ทั้งที่แก้มจะระเบิดอยู่แล้ว


               ไม่รู้ไม่ใช่ไม่มี แสดงว่ามีโอกาส..ก็โอเค


               ฮื่ออ..คุณวินท์


               ผมจะนอนแล้วนะ..ถ้าเมื่อยเดี๋ยวผมตื่นแล้วจะนวดขาคืนให้นะครับ


               ...


               ผมเป็นคนหลับลึกนะ ถ้าแอบหอมแก้มก็ไม่รู้ตัวหรอกครับ อีกอย่างผมก็ไม่หวงตัวด้วย..


               ...ให้ตายเหอะ!


               จีบนะครับ ถือว่าขอแล้วนะ


               เรื่องแบบนี้ใครเขาขอกันเล่า!!

    

              

              

              



50%






















               ก็นั่นแหละหลังจากท่านประธานปลุกไก่ทั้งฟาร์มให้ตื่นเสร็จก็หายจ๋อม นอนหลับไปตามคำพูด ปล่อยให้ลูกเจี๊ยบน้อย ๆ ทะเลาะตบตีกับความคิดของตัวเอง หาวิธีปลอบขวัญว่าท่านประธานก็แค่ป่วย อาจจะแพ้ยาพาราเลยทำให้สมองแบลงค์ไปชั่วคราว คนก็เหมือนคอมพิวเตอร์ ช่วงไหนไวรัสเข้าการประมวลผลข้อมูลก็จะรวน ๆ หน่อย เดี๋ยวพอหายแล้วตื่นขึ้นมาก็จะลืมไปทั้งหมดว่าพูดอะไรออกมาบ้าง


               แต่แพ้ยาพาราเนี่ยนะ...


               ฮื่ออ ขอให้ลืมเถอะนะ ลืมๆๆ


               ก๊อก ก๊อก ก๊อก


               เสียงเคาะประตูทำเด็กฝึกงานรุกรี้รุกรน จำได้ว่าก่อนเข้ามาไม่ได้ล็อค ถ้าหากเป็นพี่คนส่งข้าวยังพอว่า แต่ถ้ามันเป็น..


               พี่วินท์คะ เอมขออนุญาตเอาข้าวเข้าไปให้นะคะ


               ชิบ..หาย..แล้ว


               คุณวินท์ ตื่นก่อนครับ..ฮื่อ คุณวินท์รู้สึกผิดก็รู้สึกผิด ไอร้อนยังแผ่ออกมาให้สัมผัส ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอแค่มองก็รู้ว่านอนหลับสนิทแค่ไหน ขอโทษนะครับ แต่ถ้าหนึ่งในบัญชีขาโหดมาเห็นเราในสภาพนี้ มีหวังโดนกินหัวแน่ ๆ ลุกก่อนนะครับ คุณเอมิกาเธอจะยกข้าวเข้ามาให้


               อือองอแงนิดหน่อย แต่ก็เชื่องไม่เบานะเจ้าลูกแมว


               บีรดล จัดการผลักตัวเองไปที่มุมสุดอีกด้านของโซฟา หยิบแฟ้มเอกสารบัญชีที่ทำคั่งค้างตั้งแต่เมื่อวานวางไว้บนตักเป็นเชิงว่าทำงานนะจ๊ะ ไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย


               พี่วินท์ ทานข้าวเลยมั้ยคะ หิวแล้วทำไมไม่บอกเอม เอมจะได้เป็นคนสั่งให้เธอนั่งลงคั่นกลางระหว่างเราสองคน เทข้าวต้มกุ้งหนึ่งจากสองถุงใส่ชาม


               อย่าถามนะว่าอีกถุงของใคร..อย่าถามนะ


               เข้ามาทำไม


               โอ้โห..เจ้านายใครเนี่ยเย็นชาสุด ๆ ไปเลย


               คุณป้าให้เอมมาดูแลพี่วินท์ค่ะ..ท่านบอกว่าไม่ไว้ใจคนอื่น อีกอย่าง โทรศัพท์ที่โต๊ะของเด็กคนนี้ดังไม่หยุด เอาแต่มาขลุกอยู่ในห้องพี่วินท์ พลาดสายลูกค้าไปแล้วไม่รู้ตั้งกี่สายเธอปรายตามองแล้วปั้นหน้ายิ้มแย้มพูดต่อ เอมป้อนนะคะ ทานเสร็จจะได้ทานยา


               เอ่อ งั้นเดี๋ยวเบลล์ขอออกไปดูโทรศัพท์—” ไม่ไปแล้วก็ได้ ไม่เห็นต้องใช้สายตาตัดพ้อขนาดนั้นเลย..


               ไปสิ ตรงนี้ฉันจัดการเองเอมิกาเขยิบใกล้เพื่อกระซิบ ออกไปแล้วอย่าเข้ามาอีก ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน


               ออกไป 


               ครับ?..ครับ ๆบีรดล พยักหน้า หรือสายตาตัดพ้อเมื่อกี๊นี้เขาคิดไปเอง เห็นมั้ยว่าท่านประธานน่ะแค่แพ้ยาพาราจริง ๆ ด้วย ที่พูดไปก่อนจะหลับก็คงแค่เบลอเท่านั้น ไม่ได้คิดจริงจังเสียหน่อย


               ลืมมันไปให้หมดเลยนะไอ้เบลล์..


               เอมิกา เหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะเมื่อ ชวินท์ ย้ำความต้องการในสิ่งเดียวกับเธอ


               จะไปไหนคนป่วยยื่นมือร้อน ๆ ของตัวเองไปคว้าแขนอีกฝ่ายเอาไว้   


               อ้าว..ก็คุณสั่งให้—”


               ฉันหมายถึงเธอ ออกไปได้แล้วเอมิกา


               พี่วินท์!”


               หลีกชวินท์ โบกมือปัด ๆ จนเธอต้องยอมลุกขึ้นยืน ฉุดข้อมือเล็ก ๆ ของเด็กฝึกงานให้นั่งลงที่เดิมพร้อมกับทิ้งหัวนอนตักเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


               เหมือนกับว่าคุณเอมิกาไม่ได้อยู่ในห้องนี้..


               ตายแน่ ๆ แล้วไอ้เบลล์เอ๊ย..


               บีรดล อยากจะตีอกชกหัวตัวเอง หรือไม่ก็ควักลูกตาออกไปเสียตอนนี้ สายตาของผู้หญิงหนึ่งเดียวในห้องน่ากลัวจนถ้าเผลอมองไปต้องแข็งตายกลายเป็นหิน ส่วนต้นเหตุกลับไม่ช่วยอะไรเอาแต่นอนสบายใจเฉิบ ช่วยรู้ร้อนรู้หนาวกว่านี้หน่อยไม่ได้เลยเหรอครับท่านประธาน ไอ้เบลล์คนนี้จะโดนกินหัว กินตัวเข้าไปแล้ว


               สุดท้ายสงครามประสาทก็จบลงโดยคุณเอมิกาเป็นฝ่ายแพ้ไป แต่จะเรียกว่าเบลล์เป็นคนชนะก็ไม่ถูก โดนทิ้งให้ยืนอยู่แบบนั้น เป็นใครจะกล้าอยู่ต่อกันเล่า แถมคนที่ตั้งใจจะมาดูแลกลับไล่กันแบบไม่ถนอมน้ำใจ ทนอยู่ต่อไปก็มีแต่แย่ เธอก้าวฉับ ๆ บนส้นสูงคู่ใจเดินออกไปปิดประตูดังปังจนคนข้างในสะดุ้งโหยง ยกเว้นแมวป่วยที่นิ่งอย่างกับหุ่น


               คุณวินท์ใจร้าย คุณเอมิกาเป็นผู้หญิง แล้วอีกอย่างไปหักหน้าเขาแบบนั้นได้ไงครับจำได้หรอกที่อนุญาตให้ตักเตือนได้ในขณะที่ไม่มีลูกน้องคนอื่นอยู่ด้วย โดนซะหน่อยเถอะเจ้าคนนิสัยไม่ดี!


               ผมเหรอใจร้าย


ยัง ยังจะย้อนถามอีก ครับ เธอตั้งใจจะมาดูแลคุณนะ ไปไล่แบบนั้นได้ไง เบลล์ก็อยู่ด้วยคุณไม่คิดว่าเขาจะอายเหรอ


ผมไม่ได้ใจร้าย ผมเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว เผื่อเบลล์จะลืม..วันแรกที่เราเจอกันผมก็เป็นแบบนี้พลิกตัวนอนหงาย มองอีกคนจากมุมเสย..น่ารักดีเหมือนกันนะ


ไม่ครับ จริง ๆ แล้วคุณวินท์ไม่ได้ใจร้าย..นี่ไงจริง ๆ คุณวินท์เป็นแบบตอนนี้


แบบนี้คือแบบไหน


ก็น่ารั..ก็..ก็ไม่ได้ใจร้าย ไม่ได้ชอบพูดจาทำร้ายจิตใจ แล้วก็ไม่ได้ทำหน้าดุแบบที่ทำเมื่อกี๊นี้เกือบไปแล้ว..


ไม่ใช่บีรดล กำลังเข้าใจผิดอย่างแรง คนอื่นในบริษัทรวมถึงเอมิกา รู้จักผมแบบท่านประธานที่เบลล์เคยเจอวันแรก ชีวิตผมไม่ได้กว้างพอจะเปิดรับทุกคนเข้ามา แล้วก็ไม่มีเวลามากพอจะทำความรู้จัก สนิทสนมกับใครก็ได้


ทุกวันนี้ออกจากบ้านคือการหยิบหัวโขนมาใส่ เป็นท่านประธานแสนเย็นชา ชีวิตมีแต่งาน เอกสาร แล้วก็ประชุม เอาจริงเอาจังกับภาระหน้าที่ จะเรียกว่าปิดกั้นตัวเองก็ไม่เชิง ทุกวันนี้ ชวินท์ ได้พบปะผู้คนมากมาย แค่เฉพาะพนักงานของตัวเองก็หลายพันชีวิต ไหนจะคู่ค้า ไหนจะหุ้นส่วน การวางตัวจึงเป็นเรื่องสำคัญ มากไปก็ไม่ควร น้อยไปก็ไม่ดี เขาก็แค่หวงพื้นที่ส่วนตัวเอาไว้สำหรับคนที่สบายใจจะอยู่ด้วย แค่ไม่กี่คนเท่านั้นถึงจะได้เข้ามา   


...


ผมในแบบนี้ ในแบบวินท์จริง ๆ แค่คนที่รู้สึกพิเศษด้วยเท่านั้น..จะได้เห็นมัน


เคยบอกแล้วว่าเป็นคนศรัทธาต่อความรัก แต่ก็ยอมรับว่าช่างเลือกอยู่เหมือนกัน หัวใจดวงนี้มีกำแพงที่แข็งแกร่งเอามาก ๆ ถ้าหากไม่ได้รู้สึกด้วย รับรองเลยว่าจะไม่ได้แม้แต่สัมผัส ชวินท์ ไม่ใช้เสน่ห์เรี่ยราด แม้บางทีมันจะหลุดกระจายออกมาแบบไม่ตั้งใจ เขาไม่เคยสานต่อกับใครที่ไม่ได้รู้สึกด้วย และมักจะปฏิเสธตรง ๆ เพื่อต่างฝ่ายต่างจะได้ไม่เสียเวลา หลายคนที่เคยพยายามเข้ามาเพราะคิดว่าตัวเองเจ๋งมากพอจะทำลายภูเขาน้ำแข็งก้อนนี้ได้ แต่สุดท้ายก็จบไม่สวยสักรายเพราะคำพูดตรง ๆ ออกไปทางรุนแรงของเจ้าตัว แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ ไม่รู้สึกก็คือไม่รู้สึก


แต่ถ้ารู้สึก..ก็ต้องพยายามให้ถึงที่สุด


ทานข้าวนะครับ เดี๋ยวจะหายร้อนหมดเช็คความดันที หัวใจทำงานหนักเกิน รู้สึกเหมือนเส้นเลือดในสมองจะแตกเลย


เพราะงั้นไม่ต้องห่วงเวลาผมทำตัวไม่ดีกับใครเพราะนั่นเป็นเรื่องปกติ ทุกคนรู้จักผมในแบบนั้น ตักเตือนได้ถ้าหากว่าในร่างของท่านประธานเป็นการเสียมารยาทเกินไป หรือหยาบคายเกินรับไหว..แต่ถ้าให้ทำตัวเป็นคุณวินท์แบบนี้กับทุกคน


...


เบลล์จะไม่หวงผมหรือไง


ฮื่อ..คุณวินท์ พอก่อนครับ เบลล์หายใจไม่ทันเส้นเลือดในสมองต้องแตกแล้วแน่ ๆ ทำไมเหมือนหน้าจะมืด


กับเอมิกา ทำแบบนี้ดีแล้วครับ เขาจะได้ไม่คาดหวังกับอะไรที่เป็นไปไม่ได้ยอมเปลี่ยนเรื่องเพราะกลัวว่า ว่าที่แฟนในอนาคตจะกลายเป็นคนป่วยแทนไปซะก่อน แต่คนนี้อาจจะดูพยายามมากว่าคนอื่นไปสักหน่อยเพราะคุณแม่ของผมให้ท้ายไว้เยอะ เบลล์ไม่ต้องหึงนะครับ รับรองว่าไม่มีอะไรแน่นอน                    


คุณวินท์~ เบลล์เหมือนจะตายพูดจริงนะ ตอนแรกยังไม่ขอก็พอจะหลอกตัวเองได้ว่าท่านประธานพยายามสนิทเพื่อละลายพฤติกรรม จะได้ทำงานด้วยกันง่าย ๆ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วไง กำลังโดนจีบอยู่เนี่ยเห็นมั้ยเล่า!


และอีกอย่างที่ควรรู้..โรคแพ้ยาพาราไม่มีอยู่จริง


โอเค ๆ ไม่แกล้งแล้วครับ ทานข้าวกันเถอะ


โชคดีแค่ไหนที่ท่านประธานยอมหยุดแค่นี้ ไม่อย่างนั้นคงได้ควานหากระดาษมาเซ็นพินัยกรรมยกสมบัติให้พระพาย ก่อนที่คนป่วยจะได้หามคนสบายดีส่งโรงพยาบาลเพื่อเช็คอัตราการเต้นของหัวใจที่มันกระเด้งออกมาเต้นดุ๊ก ๆ อยู่ที่พื้น


นี่โดนจีบหรือโดนลักพาตัวไปฆ่า ทำไมมันดูอันตรายขนาดนี้นะ..























-คุณอาเบลล์-
























บ่ายสองโมงครึ่ง PA คนเก่งพ่วงตำแหน่งคนสำคัญตั้งใจกลับเข้าไปในห้องของท่านประธานอีกครั้ง หลังจากหลบมารักษาอาการหน้าร้อน และหัวใจสูบฉีดเลือดรุนแรงเกินไป บีรดล จัดการให้คนป่วยทานข้าว ทานยาแล้วก็นอนพักไปตั้งแต่ยังไม่บ่ายโมงดี ตอนแรกงอแงต้องการหมอนนุ่ม ๆ ที่ไม่ว่าสรรหามาจากไหนก็ไม่นุ่มพอ เพราะที่ต้องการจริง ๆ ก็คือตักนั่นแหละทำไมจะดูไม่ออก ตอนหนีออกมาบอกว่าจะไปล้างจานให้ แต่ก็ไม่ได้กลับเข้าไปอีกเลย


ขอโทษเถอะ ตอนนี้สติเริ่มมาแล้ว จีบก็คือจีบ ยังไม่ติดสักหน่อยทำไมต้องตามใจด้วย ท่านประธานต่างหากที่ต้องดูแลเขา จะจีบก็ทำสิ บอกเลยว่าเห็นแบบนี้ไม่ง่ายนะครับ..


อ้าว ตื่นแล้วเหรอครับกะจะเข้ามาดูแลความเรียบร้อยก่อนออกไปรับหลานสาว เลยไม่ได้เคาะประตูบอกก่อนเพราะนึกว่าคงหลับอยู่ แต่ไหงคนป่วยกลับนั่งจมกองแฟ้มอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างนั้นล่ะ หายแล้วเหรอครับ ทำไมไม่พักอีกสักหน่อย


หมอนหนีไปครับ เลยนอนไม่หลับเขาอ้อน หยอกเล่นน่ะครับ ค่อยยังชั่วแล้วเลยไม่อยากให้งานมันค้าง หลายอันต้องรีบอนุมัติด้วยพอเห็นสีหน้ารู้สึกผิดคิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้เขาไม่ได้พักก็ต้องรีบแก้ แค่ล้อเล่นหรอกน่า ทำไมต้องจริงจังด้วย


ที่ต้องอนุมัติด่วนเบลล์แยกไว้ให้แล้วนะครับ ทำแค่นั้นก่อนดีกว่า เดี๋ยวไข้ขึ้นอีก


ครับผม ไม่ดื้อครับยกมือขึ้นโอเค ก่อนจะเลื่อนกองเอกสารด่วนที่ว่าเข้ามาใกล้ แล้วผลักอีกกองที่ไม่สำคัญออกไป


ใกล้เวลาเลิกเรียนพระพายแล้ว เบลล์ขออนุญาตออกไปรับหลานนะครับไม่รู้ว่าท่านประธานจะจำข้อตกลงของเราได้อยู่หรือเปล่า แต่เรื่องนี้สำคัญจริง ๆ จำไม่ได้ก็ต้องทวงสัญญาให้ได้


ครับ ผมกะว่าจะโทรออกไปเตือนพอดีบอกเลยว่านอกจากนิสัยหยอดเก่งแล้ว ความใส่ใจก็ไม่เคยเป็นสองรองใครเหมือนกัน


ถ้างั้นเบลล์รีบไปรีบกลับนะครับ

 


















-คุณอาเบลล์-


















ช่วงบ่ายแบบนี้ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน ท้องถนนเลยดูโล่งไปถนัดตา จะมีบ้างก็แค่รถโรงเรียนแล้วก็ผู้ปกครองว่างงานที่ขับออกมารับลูก รับหลาน รวมถึงเขาที่ไม่ได้ว่างงาน แต่มีเจ้านายใจดี...


หลานสาวพอเห็นว่ารถของใครเลี้ยวเข้ามาจอดก็กระโดดโลดเต้นจนเพื่อน ๆ มองตามทั้งกลุ่ม รีบไปหยิบกระเป๋าในห้องแล้วเดินขนาบข้างมากับคุณครูคนสวย โดยไม่ต้องปล่อยให้ประกาศเรียกชื่อ


อาเบลล์!! สวัสดีค่า


สวัสดีค่ะคนดีเบลล์รับไหว้ สวัสดีครับคุณครูก่อนจะเอ่ยทักทายคุณครูประจำชั้นของพระพาย


ทำไมอาเบลล์มารับพายเร็ว อาเบลล์ไม่ทำงานเหรอคะตาเป็นประกรายระยิบระยับ ดูก็รู้ว่าดีใจแค่ไหน


บีรดล ถอดกระเป๋าเป้จากหลังของหลานสาวมาถือเอาไว้ แล้วอุ้มแกขึ้นมาจากพื้น บอกลาคุณครูก่อนจะเดินไปยังลานจอดรถ ฟัดแก้มสีชมพูไปข้างละสองทีให้หายคิดถึง พระพาย หัวเราะคิกคักแต่ก็ยอมให้หอม แถมยังจุ๊บอาเบลล์คืนมากกว่าสองเท่า ยังเด็กอยู่ต้องตักตวงเอาไว้ให้มาก เดี๋ยวโตขึ้นเป็นสาวแล้วจะหวงตัวกับอา ไม่ต้องบอกก็เสียใจนำหน้าไปแล้ว


อามีข้อเสนอสองข้อมาให้พระพายค่ะ ข้อหนึ่งคืออาจะมารับพระพายเร็วแบบนี้ทุกวันเลย แต่พระพายต้องไปนั่งรออาทำงานที่บริษัทก่อนถึงเย็นแล้วเราค่อยกลับคอนโดกัน หรือว่าพระพายอยากเรียนพิเศษที่โรงเรียนต่อ อยากอยู่เล่นกับเพื่อน ๆ อาก็จะมารับหนูหลังเลิกงานเวลาเดิมบีรดลเช็คเข็มขัดนิรภัยอีกครั้ง ก่อนจะเข้าเกียร์ถอยหลัง ท้าวมือหนึ่งกับเบาะเอี้ยวตัวมองว่าไม่มีเด็กคนไหนวิ่งมาเก็บลูกบอลหลังรถถึงจะยอมเหยียบคันเร่ง


เอาข้อหนึ่งค่ะ! อยู่กับอาเบลล์ว่าแล้วไม่มีผิด


แต่พระพายต้องเป็นเด็กดี ห้ามเสียงดัง ห้ามวิ่งเล่นนะคะ เพราะพี่ ๆ คนอื่นเขาต้องทำงานข้อนี้อาเบลล์ไม่ค่อยห่วง เพราะหลานสาวคนดีไม่ใช่ลิงทโมนอยู่แล้ว ออกจะเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ด้วยซ้ำ แล้วก็ไปถึงบริษัทต้องสวัสดีทุกคนสวย ๆ สำคัญที่สุดต้องไปขอบคุณเจ้านายของอาเบลล์ด้วยนะคะ เขาเป็นคนอนุญาตให้อาเบลล์ออกมารับพระพาย


ได้ค่ะ พายจะไม่ดื้อไม่ซน ขอแค่พายได้อยู่กับอาเบลล์


น่ารักจังเลยหลานสาวใครเนี่ยตามองถนน แต่อดใจไม่ไหวต้องส่งมือไปลูบหัวน้อย ๆ น่ารักขนาดนี้ โตไปมีแฟนอาเบลล์จะขาดใจมั้ยเนี่ย


แต่อาเบลล์คะ พายขอแวะร้านขนมเค้กคุณป๊อกแป๊กก่อนได้มั้ยคะคุณป๊อกแป๊กที่ว่านั่นน่ะ คือชื่อลูกหมาปอม ๆ สีน้ำตาล ของเจ้าของร้านขนมร้านโปรดของแกนั่นแหละ ชื่อร้านเป็นภาษาฝรั่งเศสจำยาก พระพายก็เลยใช้ชื่อลูกหมาตัวน้อยเอาไว้เรียกแทน


หนูอยากทานเหรอลูก แต่อาต้องรีบกลับไปทำงานนะคะกำหนดเวลาเอาไว้ว่าออกมาต้องไม่เกินครึ่งชั่วโมง  แค่นี้ก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว ไว้หลังเลิกงานได้มั้ยลูก ซื้อแล้วค่อยไปทานที่คอนโดกัน


ไม่ได้ค่ะ พายมีเหตุผล


อะ ไหนลองว่าเหตุผลมาคำว่า พายมีเหตุผล กลายเป็นคำติดปากไปแล้ว ตั้งแต่อยู่ด้วยกัน พารวี ไม่เคยร้องไห้เอาแต่ใจตัวเลยสักครั้ง เธอจะใช้คำนี้ก่อนจะบอกความสำคัญของสิ่งที่เธอต้องการ ถ้าอาเบลล์เห็นด้วยก็จะตามใจ แต่ถ้าเหตุผลไม่ดีพอหลานสาวก็ยอมรับได้


พายอยากซื้อเค้กไปขอบคุณคุณอาใจดี ที่ยอมให้อาเบลล์มารับพายเร็ว ๆค่ะ


และเหตุผลครั้งนี้ก็เข้าใจได้ ความคิดพวกนี้เขาไม่เคยสอนด้วยซ้ำ แต่คงได้มาจากพี่สะใภ้เพราะเท่าที่รู้จัก เธอเป็นคนจิตใจดีมีเมตตา อยู่กับใครก็เป็นต้องหลงรักกันทั้งนั้น ส่งผลมาถึงพระพาย หลานของอาเบลล์เลยเป็นเด็กจิตใจดี น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้


กลายเป็นว่าบนตักของหลานสาวเลยมีน้ำแตงโมปั่นสองแก้วที่ถือประคองอย่างดี ส่วนถุงเค้กก็นอนอยู่บนเบาะด้านหลัง โชคดีว่าร้านกับบริษัทอยู่ระแวกเดียวกัน ไม่อย่างนั้นกว่าน้ำแตงโมจะถึงมือเจ้าของคงละลายกลายไม่เหลือเกล็ดหิมะ ตอนแรกตั้งใจว่าจะซื้อแค่ขนมไปฝาก แต่หลานสาวดันอยากให้เจ้านายของอาเบลล์ได้ลองชิมของโปรดของเธอด้วย


นี่อะไรเนี่ย ยังไม่เคยเห็นหน้าก็ถูกแย่งความรักแล้วเหรอ!
















-คุณอาเบลล์-
















บีรดล สะพายกระเป๋าเป้นักเรียนไว้บนไหล่ข้างเดียว วันนี้มีการบ้านเลยเอาขึ้นมาใหทำฆ่าเวลา ที่มือก็ถือทั้งถุงขนมแล้วก็น้ำแตงโม ส่วนอีกข้างต้องแบกรับหลานสาวเอาไว้เพราะกลัวว่าจะไปหลงเดินไปเกะกะพี่ ๆ เขา ที่นี่เป็นบริษัท ไม่ใช่ห้างสรรพสินค้า เอาเด็กเข้ามาก็ผิดจุดประสงค์แล้ว เลยต้องคอยระแวดระวังให้ดีที่สุด พระพายคนดีของอาก็รู้งาน ยกมือไหว้สวัสดีค่า ตั้งแต่น้ายามหน้าประตู ยันใครก็ไม่รู้ที่อยู่ในลิฟต์ด้วยกัน บางคนที่ไหว้ไปอาเบลล์ยังไม่รู้จักเลย แต่ด้วยความสดใส แถมหน้าตาก็ดึงดูด ทำให้ใครหลายคนหลงเข้ามาคุยเล่นด้วย ขนาดแม่มดฝ่ายบัญชียังมีแอบยิ้มกันเลย เห็นอยู่หรอก!


เห็นทีอาเบลล์คงต้องซ้อมไว้หนวดตั้งแต่ตอนนี้ซะแล้วมั้ง


เคาะประตูสามทีก่อนจะปล่อยหลานสาวเข้าไปในห้องผู้บริหาร เจ้าของห้องเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นใครก็เผลอยิ้ม ชวินท์ เคยเจอพระพายแล้ว แต่ไม่รู้ว่าแกจะจำเขาได้หรือเปล่า วันนั้นเข้ามาก็เอาแต่ร้องไห้แล้วก็เผลอหลับไป


สวัสดีค่ะยกมือประกบเป็นดอกบัวตูม ปลายเท้าชิดกันห่อนจะก้มลงไปให้นิ้วโป้งแตะปลายจมูกแบบที่คุณครูสอนเป๊ะ ๆ ก่อนจะวิ่งไปรับแก้วน้ำแตงโมปั่นกับถุงขนมเค้กแสนอร่อยจากคุณอามาถือไว้ พายให้ค่ะ ขอบคุณคุณอาที่ให้อาเบลล์ไปรับเร็ว ๆหมายถึงรับกลับจากโรงเรียนก่อนเวลาปกติที่อาเบลล์มักจะสายอยู่บ่อย ๆ


คนนี้น่ะเหรอหลานสาวของอาเบลล์ ไหนชื่ออะไรครับถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว แต่คำทักทายกับเด็ก ๆ จะมีอะไรมากไปกว่านี้ล่ะ


พระพายค่ะ เด็กหญิงพารวี โชธิพัฒน์ค่ะ


ชื่อเพราะจังเลย...ขอบคุณครับคนสวย ว้าว..มีอะไรบ้างเนี่ย ไหนคุณอาขอดูหน่อยสิครับชวินท์ รับแก้วน้ำที่จะหล่นไม่หล่นแหล่จากมือน้อย ๆ แล้วก็ถุงขนมวางไว้บนโต๊ะ จัดการอุ้มขึ้นมานั่งบนตัก อาการไข้หายดีเป็นปลิดทิ้งไปแล้วถึงยอมให้เด็กเข้าใกล้


เบลล์ไม่รู้ว่าคุณวินท์จะชอบหรือเปล่า พระพายแกเป็นคนเลือกเองครับ ของโปรดเจ้าตัวทั้งนั้นแหละ


มีเค้กช็อกโกแลตแล้วก็น้ำแตงโมปั่นค่ะ คุณอาลองชิมน้ำสิคะ พายคิดว่ามันอร่อยมาก ๆก็แหงล่ะ ของโปรดก็ต้องคิดว่ามันอร่อยสิ


อร่อยมากเลยครับความจริงมันก็แปลก ๆ ดี แม้จะเป็นคนไม่ชอบทานหวานสักเท่าไหร่ แต่แก้วนี้ดื่มแล้วสดชื่นขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด ชอบครับ พระพายชอบอะไรผมก็ชอบทั้งนั้นแหละชวินท์ ตอบคำถามคนที่ยืนลุ้นอยู่ห่าง ๆ


ปกติเห็นดื่มแต่กาแฟขมปี๋ ถ้าแสดงอาการไม่อร่อยขึ้นมาหลานสาวคงเสียใจ


พระพายชอบอาเบลล์มั้ยครับ


ชอบค่ะ พายชอบอาเบลล์มาก


ครับ คุณอาก็ชอบทุกอย่างเหมือนพระพายเลย  


โบ้ม!!


เสียงแก้มอาเบลล์ระเบิด


กลับไปจะต้องเข้าฟิตเนส ออกกำลังกายให้หัวใจแข็งแรงกว่านี้ ปล่อยเอาไว้ไม้ได้แล้ว การตื่นเช้ามาทำงานจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป บีรดล ต้องระวังตัวกว่านี้ ต้องพกเสื้อเกราะกันกระสุนมาด้วย อันตราย..นี่มันอันตรายชัด ๆ


ไปลูก ให้คุณอาทำงานนะคะ หนูจะได้ทำการบ้านด้วย


พารวี ดิ้นลงจากตักของคุณอา


หลานหิวหรือเปล่า โทรสั่งอาหารร้านเราขึ้นมาก็ได้นะครับไม่รู้ร้อนรู้หนาวเก่ง ทำตัวปกติเก่ง คนเขินก็หน้าร้อนไปสิ ทั้งที่คนหยอดทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


เบลล์ผูกปิ่นโตไว้กับพี่ที่ร้านเรียบร้อยแล้วครับ คิดเมนูล่วงหน้าเอาไว้ให้ จ่ายเงินเป็นรายเดือนเรื่องอาหารการกินสำคัญที่สุด ตอนบ่ายแม้ทางโรงเรียนจะมีของว่างให้แล้ว แต่ถ้ารอไปหาอะไรทานหลังเลิกงานก็ดูจะเย็นเกินไป เลยลองคุยกับร้านอาหารข้างล่างว่าต้องการแบบนี้ทำให้ได้มั้ย เป็นอาหารเด็กขอไม่ใส่ผงชูรสแล้วก็คุณค่าทางอาหารต้องครบ เรื่องมากหน่อยแต่ราคาไม่เกี่ยง ใช้ความเป็นลูกค้าประจำตีสนิท เจ้าของร้านเลยตอบตกลงอย่างง่ายดาย ใจจริงอยากเป็นคนลงมือทำเองมากกว่า แต่อะไร ๆ มันไม่ลงตัว ให้ทำเตรียมมาจากบ้านตอนเช้าก็ต้องมาอุ่นเตาไมโครเวฟ ซึ่งมันก็ไม่ดีต่อเด็กอีก


จริง ๆ ชวินท์ อยากออกตัวเป็นคนรับผิดชอบค่าอาหารของหลานสาวให้ เพราะปกติก็ลงบัญชีไว้กับร้านแล้วค่อยรูดบัตรทุกสิ้นเดือนอยู่แล้ว จะเพิ่มรายการตรงนี้อีกสักหน่อยบัตรเขาคงไม่เต็มวงเงินหรอก แต่ก็ยังอยากเคารพพื้นที่ส่วนตัวของกันและกันอยู่ แม้จะเป็นความหวังดี แต่ถ้าคิดอีกแง่ก็เหมือนใช้เงินซื้อความใกล้ชิด ซึ่งแน่นอนว่า บีรดล ไม่ชอบมันที่สุด กับคนอื่นน่ะอาจจะใช้เงินแลกได้ แต่กับคนนี้ต้องใช้ใจล้วน ๆ ก็เลยล้มเลิกความคิดไป อดทนไว้ก่อน อีกหน่อยได้รับผิดชอบทั้งอาทั้งหลานแน่ ๆ


ใส่ใจดีจังเลยครับ..ถ้าใครได้ไปเป็นแฟนคงโชคดีมาก ๆ


บ๊ายบายคุณอาก่อนค่ะเด็กดี..ขอตัวนะครับพยายามไม่รู้ร้อนรู้หนาวบ้าง ท่านประธานทำได้ ไอ้เบลล์ก็ทำได้!!


สงสัยช่วงนี้ผมต้องเข้าวัดทำบุญบ่อย ๆ ซะแล้วล่ะ


ทำไมครับเป็นคนธรรมะธรรมโมด้วยเหรอเนี่ย ไม่เห็นจะเคยรู้เลย


เร็ว ๆ นี้จะได้รับโชคดีกับเขาบ้าง


คุณวินท์~อีกแล้วนะ!!


หลานอยู่ก็ยังมิวาย!!


จริง ๆ เลยไอ้ท่านประธานคนบ้า!!!







#คุณอาเบลล์

คุณวินท์ขาา ไม่ต้องทำบุญก็ได้โชคเหมือนกันค่าา แต่เป็นโชคร้ายแทนจะได้มั้ยคะ ถ้าได้เอาดิชั้นไปเลยค่าาา

ฝากคอมเม้นติดแท็ก #คุณอาเบลล์ ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะค้าบบบ













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.315K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,350 ความคิดเห็น

  1. #7321 aicEXO12soo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:57
    เขินอ่ะ เขินท่านประธาน
    #7,321
    0
  2. #7293 Anantasuk-02 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 21:50
    น้องพายอาหนูจะมีหลัวแล้วลูกกก
    #7,293
    0
  3. #7079 jonginshi88 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 09:28
    หยอดเก่ง ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเก่งงงงง
    #7,079
    0
  4. #7059 Kasalongkham (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 00:16
    เขินท่านประธานไม่ไหวแล้วว
    #7,059
    0
  5. #7052 PPP.. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 15:48
    เขินอะไรไม่รู้เขินทุกสิ่งอย่างเขินนนนนนนนนน
    #7,052
    0
  6. #7048 Tayadech (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 00:25
    เบาได้เบาค่ะคุณประธานน อีนี่เขินจนนอนไม่หลับแล้วค่าาา
    #7,048
    0
  7. #7034 Binranee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:20
    คุณวินทร์เต๊าะเก่งไม่เบาเลยนะคะ
    #7,034
    0
  8. #7001 B O W II E Z (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:08
    ท่านประธานหยอดเก่งมากค่าาา
    #7,001
    0
  9. #6972 Sujin.K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 16:09
    แหมมมมมมมมม ท่านประธานนน เบาหน่อยย555555
    #6,972
    0
  10. #6971 Sujin.K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:11
    แหม ท่านประธานนนนนนนไ
    #6,971
    0
  11. #6959 bunnybamboo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 13:21
    จาเปงลมคุณวินท์อ้อนมาก หยอดขนาดนี้ก็ตายกันพอดีสิคะ555
    #6,959
    0
  12. #6957 an_3749 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:28

    เขินตัวบิดตัวม้วนนน

    #6,957
    0
  13. #6942 MasKee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:31
    อยากได้คุณวินค่าาา55555
    #6,942
    0
  14. #6919 Natthap1719 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 09:30
    ฮือออออเขินโว้ย=//=
    #6,919
    0
  15. #6904 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 15:11
    คุณวินคือหยอดเก่งม้ากกกกกก
    #6,904
    0
  16. #6893 momomay79 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:05
    ชัดเจนมากท่านประธาน
    #6,893
    0
  17. #6859 aounie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 23:44
    เจอแบบนี้ล้มเลย คุณขาหยอดเก่งมากกกกก
    #6,859
    0
  18. #6835 yuri_miko (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 18:57
    หยอดเก่งมากกกก
    #6,835
    0
  19. #6819 NutHun_s (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:34
    หยอดเป็นขนมครกเลยนะคะ งืออออเขินไม่ไหวแล้วค่าา
    #6,819
    0
  20. #6798 FDB88 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:51

    ตายยยค่ะ แบบนี้คนอ่านหัวใจวายก่อนพอดี ชั้นชอบเขาาา ชอบผู้ชายแบบนี้ ชัดเจนไปเลยจะได้ไม่มาวุ่นวายทีหลัง เลิฟค่ะคุณวินท์ 5555 พระพายน่ารักมากกก (เข้าทางหลานไว้ค่ะจะดีเอง)

    #6,798
    0
  21. #6790 52hzwan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:25
    จีบเก่งงงมากก นี้ก็เขินจนเมื่อโดนจีบเอง น่ารักไปหมด
    #6,790
    0
  22. #6771 ojay2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:33
    โอ้โหหหหห หยอดขนาดนี้
    #6,771
    0
  23. #6749 _jppm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:37

    กรี๊หด่แสฟยหวยฟยกวก
    #6,749
    0
  24. #6736 fah_ikon14 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:35
    ท่านประธานขายเก่งมาก สมแร้วทิเปนนักทุรกิดดดดดด
    #6,736
    0
  25. #6716 maybee23 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 21:18
    รุกไวรุกหนักรุกแรงมากท่านประธาน55555555
    #6,716
    0